ಯೇಸು ಸಭೆಯ ಗುರು, ತಮಿಳು ನಾಡಿನ ಮಿಷನರಿ, ಒರಿಯೂರಿನ ಹುತಾತ್ಮರು · ಹಬ್ಬ: ಫೆಬ್ರವರಿ 4
ಅನುದಿನ ವಾಕ್ಯ ಆ್ಯಪ್‌ನಲ್ಲಿ ತೆರೆಯಿರಿ📖 ಮತ್ತಾಯ 16:25
ಯೊವಾನ್ನ ಡಿ ಬ್ರಿಟ್ಟೊ 1647 ಮಾರ್ಚ್ 1ರಂದು ಪೋರ್ಚುಗಲ್‌ನ ಲಿಸ್ಬನ್‌ನಲ್ಲಿ ಒಂದು ಕುಲೀನ ಕುಟುಂಬದಲ್ಲಿ ಜನಿಸಿ, ರಾಜಾಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ಬೆಳೆದರು. ಬಾಲ್ಯದಲ್ಲಿ ಅವರು ತೀವ್ರವಾಗಿ ಅಸ್ವಸ್ಥರಾಗಿದ್ದರು; ಅವರು ಗುಣಮುಖರಾಗಲೆಂದು ಅವರ ತಾಯಿ ಸಂತ ಫ್ರಾನ್ಸಿಸ್ ಕ್ಸೇವಿಯರರ ಮೂಲಕ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಿದರು. 1662ರ ಡಿಸೆಂಬರಿನಲ್ಲಿ ಅವರು ಯೇಸು ಸಭೆಗೆ ಸೇರಿದರು, 1673ರಲ್ಲಿ ಗುರುದೀಕ್ಷೆ ಪಡೆದರು; ಅದೇ ವರ್ಷ ಭಾರತಕ್ಕೆ ಹೊರಟು ಸೆಪ್ಟೆಂಬರಿನಲ್ಲಿ ಗೋವಾ ತಲುಪಿದರು. ನಂತರ ಅವರು ಇಂದಿನ ಕೇರಳದ ಕೊಡುಂಗಲ್ಲೂರಿನ ಸಮೀಪದ ಅಂಬಲಕ್ಕಾಡಿನ ಯೇಸು ಸಭೆಯ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಸ್ವಲ್ಪಕಾಲ ಕಳೆದು, ಕಾಲ್ನಡಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಬೆಟ್ಟಗಳನ್ನು ದಾಟಿ ತಮಿಳು ನಾಡಿನ ಮದುರೈ ಮಿಷನ್‌ಗೆ ಹೋದರು ಎಂದು ಹಳೆಯ ಯೇಸು ಸಭೆಯ ವೃತ್ತಾಂತಗಳು ಹೇಳುತ್ತವೆ.
ತಮಿಳು ಜನರು ಗುರುತಿಸಬಹುದಾದ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಶುಭಸಂದೇಶವನ್ನು ಮಂಡಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದ ರೊಬೆರ್ತೊ ಡಿ ನೊಬಿಲಿ ಮದುರೈ ಮಿಷನ್‌ಗೆ ರೂಪ ನೀಡಿದ್ದರು. ಯೊವಾನ್ನರು ತಮಿಳನ್ನು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಕಲಿತು, ಭಾರತೀಯ ಸಾಧುವಾದ ಪಂಡಾರಸ್ವಾಮಿಯಾಗಿ ಬದುಕಿದರು: ಸರಳ ಕೇಸರಿ ವಸ್ತ್ರ ಧರಿಸಿ, ಮಾಂಸ ತಿನ್ನದೆ, ಕಾಡುಗಳಲ್ಲೂ ಹಳ್ಳಿಗಳಲ್ಲೂ ಬರಿಗಾಲಿನಲ್ಲಿ ನಡೆದರು. ಅವರು ಅರುಳಾನಂದರ್ ಎಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧರಾದರು; ಅತ್ಯಂತ ಬಡವರೂ ಸೇರಿದಂತೆ ಅನೇಕ ಜಾತಿಗಳ ಜನರ ನಡುವೆ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿದರು. ಕಾವೇರಿ ಮುಖಜ ಭೂಮಿಯಲ್ಲೂ, ಇಂದಿನ ರಾಮನಾಥಪುರಂ ಮತ್ತು ಶಿವಗಂಗೆಯ ಪ್ರದೇಶವಾದ ಮರವ ನಾಡಿನಲ್ಲೂ ವಾಸಿಸಿ, ಅನೇಕರಿಗೆ ದೀಕ್ಷಾಸ್ನಾನ ನೀಡಿ, ಆ ಕೆಲಸವನ್ನು ಮುಂದುವರಿಸಲು ಧರ್ಮೋಪದೇಶಕರನ್ನು ತರಬೇತುಗೊಳಿಸಿದರು.
1680ರ ದಶಕದಲ್ಲಿ ಮರವ ನಾಡಿನಲ್ಲಿ ಅವರನ್ನೂ ಅವರ ಧರ್ಮೋಪದೇಶಕರನ್ನೂ ಬಂಧಿಸಿ, ಸಂಕೋಲೆಗಳಿಂದ ಬಿಗಿದು, ಹಿಂಸಿಸಿ, ಕೊನೆಗೆ ಹೊರಹಾಕಲಾಯಿತು. ತಮ್ಮ ಪ್ರಾಂತ್ಯದ ಕೆಲಸಕ್ಕಾಗಿ ಯೂರೋಪಿಗೆ ಕರೆಸಲ್ಪಟ್ಟು, ಅವರು ಸುಮಾರು 1687ರಲ್ಲಿ ಲಿಸ್ಬನ್ ತಲುಪಿದರು. ಅರಸನೂ ಆಸ್ಥಾನವೂ ಅವರು ಅಲ್ಲೇ ಉಳಿಯಬೇಕೆಂದು ಬಯಸಿದರು; ಕ್ರಾಂಗನೂರಿನ ಮಹಾಧರ್ಮಾಧ್ಯಕ್ಷ ಪದವಿಯನ್ನೂ ಅವರು ನಿರಾಕರಿಸಿದರು ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗುತ್ತದೆ. ಬದಲಿಗೆ ಭಾರತಕ್ಕೆ ಮರಳಲು ನಿರ್ಧರಿಸಿ, ಸುಮಾರು 1690 ಅಥವಾ 1691ರಲ್ಲಿ ತಮಿಳು ನಾಡಿಗೆ ಹಿಂತಿರುಗಿದರು.
ಅವರು ಮತ್ತೆ ಮರವ ನಾಡಿಗೆ ಹೋದರು. ಅಲ್ಲಿ ವೃತ್ತಾಂತಗಳಲ್ಲಿ ತಡಿಯ ತೇವನ್ ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುವ ಒಬ್ಬ ಸ್ಥಳೀಯ ರಾಜಕುಮಾರ ಅನಾರೋಗ್ಯದ ನಂತರ ದೀಕ್ಷಾಸ್ನಾನವನ್ನು ಕೇಳಿದನು. ಕ್ರೈಸ್ತನಿಗೆ ಒಬ್ಬಳೇ ಪತ್ನಿ ಇರಬಹುದೆಂದು ಯೊವಾನ್ನರು ಅವನಿಗೆ ಹೇಳಿದಾಗ, ರಾಜಕುಮಾರ ತನ್ನ ಇತರ ಪತ್ನಿಯರನ್ನು ಕಳುಹಿಸಿಬಿಟ್ಟನು. ಅವರಲ್ಲಿ ಮರವದ ಅರಸನ ಸೊಸೆಯಾದ ಒಬ್ಬಳು ತನ್ನ ಮಾವನಿಗೆ ದೂರು ನೀಡಿದಳು; ಹೀಗೆ 1693ರ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಮಿಷನರಿಯನ್ನು ಬಂಧಿಸಲಾಯಿತು. ಅವರನ್ನು ರಾಮನಾಥಪುರಕ್ಕೂ ನಂತರ ಒರಿಯೂರಿಗೂ ಕರೆದೊಯ್ದು, ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ 1693 ಫೆಬ್ರವರಿ 4 ಎಂದು ಪಾಲಿಸುವ ದಿನದಂದು ಅಲ್ಲಿ ಶಿರಚ್ಛೇದ ಮಾಡಲಾಯಿತು. ಅವರ ದೇಹವನ್ನು ಛಿದ್ರಗೊಳಿಸಿ ಒಂದು ಕಂಬದ ಮೇಲೆ ಬಿಡಲಾಯಿತು. ಪೋಪ್ ಒಂಬತ್ತನೇ ಪಯಸ್ ಅವರನ್ನು ಧನ್ಯರೆಂದೂ ಪೋಪ್ ಹನ್ನೆರಡನೇ ಪಯಸ್ 1947 ಜೂನ್ 22ರಂದು ಸಂತರೆಂದೂ ಘೋಷಿಸಿದರು. ಒರಿಯೂರಿನಲ್ಲಿ ಒಂದು ಮಹಾ ಪುಣ್ಯಕ್ಷೇತ್ರವಿದೆ; ಕ್ರೈಸ್ತರೂ ಇತರ ಧರ್ಮಗಳ ಜನರೂ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುತ್ತಾರೆ.
ವಿಶ್ವಾಸವನ್ನು ಬದಲಾಯಿಸದೆ, ತಾವು ಸೇವಿಸಿದವರ ಭಾಷೆಯನ್ನೂ ಸರಳ ಜೀವನವನ್ನೂ ಅವರು ಸ್ವೀಕರಿಸಿದರು.
ಆಸ್ಥಾನವೂ ಗೌರವವೂ ಅವರ ಮುಂದಿದ್ದರೂ, ಅವರು ಬಡವರ ಬಳಿಗೆ, ಅಪಾಯದೊಳಗೆ ಮರಳಿದರು.
ಕ್ರೈಸ್ತ ವಿವಾಹದ ಸತ್ಯವನ್ನು ಬೋಧಿಸಿದ್ದಕ್ಕಾಗಿಯೇ ಅವರು ಮರಣಹೊಂದಿದರು.
ಶ್ರೀಸಾಮಾನ್ಯರು ಅವರೊಂದಿಗೆ ದುಡಿದು, ಯಾತನೆಪಟ್ಟು, ಶುಭಸಂದೇಶವನ್ನು ಹೊತ್ತೊಯ್ದರು.
ಪೋರ್ಚುಗಲ್‌ಗೆ ಮರಳಿದಾಗ, ಅಲ್ಲೇ ಉಳಿಯುವಂತೆ ಆಸ್ಥಾನ ಯೊವಾನ್ನರನ್ನು ಒತ್ತಾಯಿಸಿತು; ಸುಖವನ್ನೂ ಉನ್ನತ ಪದವಿಯನ್ನೂ ಅವರು ನಿರಾಕರಿಸಿದರು ಎನ್ನಲಾಗುತ್ತದೆ. ಅಲ್ಲಿ ಬಹುಶಃ ಏನು ಎದುರಾಗುವುದೆಂದು ತಿಳಿದಿದ್ದರೂ, ತಮ್ಮನ್ನು ಹೊರಹಾಕಿದ್ದ ನಾಡಿಗೇ ಅವರು ಹಿಂತಿರುಗಿದರು.
ರಾಜಕುಮಾರ ದೀಕ್ಷಾಸ್ನಾನ ಕೇಳಿದಾಗ, ಬಲಿಷ್ಠನಾದ ಒಬ್ಬ ಮತಾಂತರಿಗಾಗಿ ಯೊವಾನ್ನರು ಕಣ್ಣುಮುಚ್ಚಿಕೊಳ್ಳಬಹುದಿತ್ತು. ಅವರು ಹಾಗೆ ಮಾಡಲಿಲ್ಲ. ರಾಜಕುಮಾರ ತನ್ನ ಇತರ ಪತ್ನಿಯರನ್ನು ಕಳುಹಿಸಿದ್ದರಿಂದ ಬಂದ ದೂರೇ ಯೊವಾನ್ನರ ಮರಣಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಯಿತು.
ಅವರು ಮರಣಹೊಂದಿದ ದಿಬ್ಬದ ಮರಳು ಅವರ ರಕ್ತದಿಂದ ಕೆಂಪಾಗಿ ಹಾಗೆಯೇ ಉಳಿದಿದೆ ಎಂದು ಒರಿಯೂರಿನ ಜನರು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಯಾತ್ರಿಕರು ಈಗಲೂ ಅದರಲ್ಲಿ ಸ್ವಲ್ಪವನ್ನು ಮನೆಗೆ ಕೊಂಡೊಯ್ಯುತ್ತಾರೆ.
ನಾನು ಮರಣಕ್ಕಾಗಿ ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದೇನೆ, ಆತುರದಿಂದ ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದೇನೆ. ಅದು ಸದಾ ನನ್ನ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಗಳ ಗುರಿಯಾಗಿತ್ತು.
ಸಂತ ಯೊವಾನ್ನ ಡಿ ಬ್ರಿಟ್ಟೊ, ಮರಣದ ಮೊದಲು ತಮ್ಮ ಮೇಲಧಿಕಾರಿಗೆ ಬರೆದ ಪತ್ರ, 1693, ಸಾರಾಂಶ
ಕ್ರಿಸ್ತರಿಗಾಗಿ ಅವರು ಮನೆಯನ್ನೂ ಸ್ಥಾನಮಾನವನ್ನೂ ತೊರೆದರು (ಮತ್ತಾಯ 16:25).
ತಾವು ಸೇವಿಸಿದ ಜನರಂತೆ ಅವರು ನಡೆದರು, ಬದುಕಿದರು.
ವಿವಾಹದ ಬೋಧನೆಯಲ್ಲಿ ಅವರು ರಾಜಿ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲಿಲ್ಲ.
ಪ್ರಿಯ ಸಹೋದರ ಸಹೋದರಿಯರೇ, ಸಂತ ಯೊವಾನ್ನ ಡಿ ಬ್ರಿಟ್ಟೊ ಪೋರ್ಚುಗಲ್‌ನ ರಾಜಾಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ಸುಖವಾಗಿ ಬದುಕಬಹುದಿತ್ತು. ಬದಲಿಗೆ ಅವರು ತಮಿಳು ನಾಡಿನ ಹಳ್ಳಿಗಳಲ್ಲಿ ಬರಿಗಾಲಿನಲ್ಲಿ ನಡೆದರು, ಭಾರತೀಯ ಸಾಧುವಿನ ಸರಳ ವಸ್ತ್ರ ಧರಿಸಿದರು, ಜನರು ಅರುಳಾನಂದರ್ ಎಂದು ಕರೆಯುವಷ್ಟು ಚೆನ್ನಾಗಿ ತಮಿಳು ಮಾತನಾಡಿದರು. ನಮ್ಮ ನಾಡಿನ ವಿಶ್ವಾಸದ ಚರಿತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಅವರು ಒಂದು ಭಾಗ. ಅವರ ರಕ್ತ ಭಾರತದ ಮಣ್ಣಿನಲ್ಲಿ, ಒರಿಯೂರಿನಲ್ಲಿ ಸುರಿಯಿತು.
ಯೇಸುವಿಗಾಗಿ ತನ್ನ ಪ್ರಾಣ ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳಲು ಸಿದ್ಧನಾದವನೇ ಅದನ್ನು ನಿಜವಾಗಿ ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ ಎಂದು ಪ್ರಭು ಬೋಧಿಸುತ್ತಾರೆ (ಮತ್ತಾಯ 16:25). ಯೊವಾನ್ನರು ಈ ಬೋಧನೆಯನ್ನು ಎರಡು ಬಾರಿ ಬದುಕಿದರು. ಸಂಕೋಲೆಗಳ ಮತ್ತು ಹಿಂಸೆಯ ನಂತರ ಅವರು ಮರವ ನಾಡಿನಿಂದ ಹೊರಹಾಕಲ್ಪಟ್ಟರು; ಲಿಸ್ಬನ್ ತಲುಪಿದಾಗ ಅಲ್ಲಿ ಗೌರವಗಳು ಅವರಿಗಾಗಿ ಕಾದಿದ್ದವು. ಈಗಾಗಲೇ ಬಹಳ ಯಾತನೆಪಟ್ಟಿದ್ದರಿಂದ, ಮನಸ್ಸಾಕ್ಷಿಯ ಚುಚ್ಚುಮಾತಿಲ್ಲದೆ ಅವರು ಅಲ್ಲೇ ಉಳಿಯಬಹುದಿತ್ತು. ಆದರೆ ತಮ್ಮ ಸುರಕ್ಷೆಗಿಂತ ಆ ಜನರನ್ನು ಹೆಚ್ಚು ಪ್ರೀತಿಸಿದ್ದರಿಂದ ಮರಳಿ ಹೋಗಲು ನಿರ್ಧರಿಸಿದರು.
ಕೊನೆಗೆ ವಿವಾಹದ ಸತ್ಯಕ್ಕಾಗಿಯೇ ಅವರು ಕೊಲ್ಲಲ್ಪಟ್ಟರು. ಒಬ್ಬ ರಾಜಕುಮಾರ ಕ್ರೈಸ್ತನಾಗಲು ಬಯಸಿದನು; ಕ್ರೈಸ್ತ ಪತಿಗೆ ಒಬ್ಬಳೇ ಪತ್ನಿ ಎಂದು ಯೊವಾನ್ನರು ಅವನಿಗೆ ಹೇಳಿದರು. ಇದಕ್ಕೆ ಅವರು ತಮ್ಮ ಪ್ರಾಣವನ್ನೇ ಬೆಲೆಯಾಗಿ ತೆತ್ತರು. ನಮ್ಮ ಕಾಲದಲ್ಲೂ ವಿವಾಹದಲ್ಲಿ ನಿಷ್ಠೆಗೆ ಬೆಲೆ ತೆರಬೇಕಾಗಬಹುದು. ನಿಷ್ಠರಾಗಿ ಉಳಿಯುವ ಪತಿ ಪತ್ನಿಯರಿಗಾಗಿ, ಈ ಸತ್ಯವನ್ನು ಧೈರ್ಯದಿಂದಲೂ ಕರುಣೆಯಿಂದಲೂ ಬೋಧಿಸುವ ಕುರುಬರಿಗಾಗಿ ದೇವರಿಗೆ ಕೃತಜ್ಞತೆ ಸಲ್ಲಿಸೋಣ.
ಇಂದು ನಾವು ದಿವ್ಯಬಲಿಪೂಜೆ / ಪವಿತ್ರ ಕುರ್ಬಾನ ಆಚರಣೆಗೆ ಬರುವಾಗ, ಹೆಸರು ತಿಳಿಯದ ಮಿಷನರಿಗಳೂ ಧರ್ಮೋಪದೇಶಕರೂ ಬಹಳ ಬೆಲೆ ತೆತ್ತು ಈ ವಿಶ್ವಾಸವನ್ನು ನಮಗೆ ಹಸ್ತಾಂತರಿಸಿದರು ಎಂಬುದನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳೋಣ. ಬಡವರ ಮೇಲಿನ ತಮ್ಮ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನೂ, ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಜನಾಂಗ ಮತ್ತು ಸಂಸ್ಕೃತಿಯ ಮೇಲಿನ ಗೌರವವನ್ನೂ, ಸತ್ಯಕ್ಕಾಗಿ ಬೆಲೆ ತೆರುವ ಸಿದ್ಧತೆಯನ್ನೂ ನಮಗೆ ನೀಡುವಂತೆ ಸಂತ ಯೊವಾನ್ನ ಡಿ ಬ್ರಿಟ್ಟೊರವರನ್ನು ಬೇಡಿಕೊಳ್ಳೋಣ. ಆಮೆನ್.
ಪ್ರಭುವಾದ ದೇವರೇ, ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ತೊರೆದು ನಮ್ಮ ನಾಡಿನಲ್ಲಿ ನಿಮಗಾಗಿ ತಮ್ಮ ರಕ್ತ ಸುರಿಸುವ ಧೈರ್ಯವನ್ನು ಸಂತ ಯೊವಾನ್ನ ಡಿ ಬ್ರಿಟ್ಟೊರವರಿಗೆ ನೀವು ನೀಡಿದಿರಿ. ಅವರ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಗಳ ಮೂಲಕ ಶುಭಸಂದೇಶದ ಸತ್ಯಕ್ಕೆ ನಮ್ಮನ್ನು ನಿಷ್ಠರನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿರಿ; ದೀನತೆಯಿಂದಲೂ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದಲೂ ಅದನ್ನು ಎಲ್ಲಾ ಜನರಿಗೂ ಉದಾರವಾಗಿ ತಲುಪಿಸುವವರನ್ನಾಗಿ ನಮ್ಮನ್ನು ರೂಪಿಸಿರಿ. ಆಮೆನ್.