22 ഏപ്രിൽ 2027 · ലത്തീൻ റീത്ത്
അനുദിന വചനം ആപ്പിൽ തുറക്കുകകൂടാതെ: സീറോ മലങ്കര റീത്ത് · സീറോ മലബാർ റീത്ത് · English
“സത്യം സത്യമായി ഞാൻ നിങ്ങളോടു പറയുന്നു, ഞാൻ അയയ്ക്കുന്നവനെ സ്വീകരിക്കുന്നവൻ എന്നെയാണു സ്വീകരിക്കുന്നത്. എന്നെ സ്വീകരിക്കുന്നവൻ എന്നെ അയച്ചവനെ സ്വീകരിക്കുന്നു.” യോഹന്നാൻ 13:20
പൗലോസും സഹചാരികളും സൈപ്രസിൽനിന്ന് ഏഷ്യാമൈനറിന്റെ വൻകരയിലേക്കു കപ്പൽ കയറുന്നു. വേദനിപ്പിക്കുന്ന ഒരു ചെറിയ വിവരം ലൂക്കാ ഇടയ്ക്കു ചേർക്കുന്നു: യോഹന്നാൻ അവരെ വിട്ട് ജറുസലെമിലേക്കു മടങ്ങി. യുവാവായ യോഹന്നാൻ മർക്കോസ് പിന്തിരിഞ്ഞു. കാരണം നമ്മോടു പറയുന്നില്ല: ടോറസ് മലനിരകൾ കടക്കുന്ന കഠിനമായ വഴിയോടുള്ള ഭയമോ, വീടിനെക്കുറിച്ചുള്ള ഓർമയോ, അഭിപ്രായഭിന്നതയോ ആകാം. പിന്നീട് ഈ പിന്മാറ്റം പൗലോസും ബാർണബാസും തമ്മിൽ കടുത്ത ഒരു തർക്കത്തിനു കാരണമായി (അപ്പ 15:37–39). എന്നാൽ കഥ അവിടെ അവസാനിക്കുന്നില്ല. വർഷങ്ങൾക്കുശേഷം തടവറയിൽനിന്ന് പൗലോസ് എഴുതി: മർക്കോസിനെ കൂട്ടിക്കൊണ്ടുവരുക; ശുശ്രൂഷയിൽ അദ്ദേഹം എനിക്കു പ്രയോജനമുള്ളവനാണ് (2 തിമോ 4:11). അദ്ദേഹത്തിന്റെ നാമം വഹിക്കുന്ന സുവിശേഷത്തിന്റെ രചയിതാവായി ഇതേ മർക്കോസിനെ സഭ അനുസ്മരിക്കുന്നു. പിന്തിരിഞ്ഞവന് രണ്ടാമതൊരു അവസരം ലഭിച്ചു; അദ്ദേഹം ഒരു തൂണായി. പരാജയപ്പെടുന്നവരെ ദൈവം വലിച്ചെറിയുന്നില്ല.
പീഠഭൂമിയിൽ ഉയരത്തിലുള്ള പിസീദിയായിലെ അന്ത്യോക്യായിൽ പൗലോസും ബാർണബാസും സാബത്തുദിവസം സിനഗോഗിൽ പോകുന്നു. നിയമത്തിന്റെയും പ്രവാചകന്മാരുടെയും വായനയ്ക്കുശേഷം, ജനത്തിന് ഉദ്ബോധനത്തിന്റെ എന്തെങ്കിലും വചനമുണ്ടെങ്കിൽ പറയാൻ സിനഗോഗധികാരികൾ അവരെ ക്ഷണിക്കുന്നു. പൗലോസ് എഴുന്നേറ്റ് ആഴമായ ആദരവോടെ ആരംഭിക്കുന്നു: ഇസ്രായേൽ ജനമേ, ദൈവത്തെ ഭയപ്പെടുന്നവരേ, കേൾക്കുവിൻ. ഇസ്രായേലിന്റെ ചരിത്രത്തിന്റെ സ്നേഹപൂർവമായ ഒരു പുനരാഖ്യാനമാണ് അദ്ദേഹത്തിന്റെ പ്രസംഗം: ദൈവം നമ്മുടെ പിതാക്കന്മാരെ തിരഞ്ഞെടുത്തു; ഉയർത്തിയ കരത്താൽ അവരെ ഈജിപ്തിൽനിന്നു കൊണ്ടുവന്നു; നാല്പതു വർഷം മരുഭൂമിയിൽ അവരെ സഹിച്ചു; അവർക്കു ദേശവും ന്യായാധിപന്മാരെയും രാജാക്കന്മാരെയും നൽകി. പിന്നെ ദാവീദ്: എന്റെ ഹൃദയത്തിനിണങ്ങിയവൻ. ദൈവം വാഗ്ദാനം ചെയ്തതുപോലെ ദാവീദിന്റെ വംശത്തിൽനിന്ന് രക്ഷകനായ യേശു വരുന്നു. ഇസ്രായേലിന്റെ ചരിത്രത്തെ തിരസ്കരിക്കലല്ല, അതിന്റെ പൂർത്തീകരണം പ്രഘോഷിക്കലാണ് പൗലോസിന്റെ ആദ്യപ്രസംഗം. അതേ വിശ്വസ്തതയാണ് സങ്കീർത്തനവും പാടുന്നത്: കർത്താവേ, ഞാൻ എന്നും അങ്ങയുടെകാരുണ്യം പ്രകീർത്തിക്കും; എന്റെ അധരങ്ങൾ തലമുറകളോട്അങ്ങയുടെ വിശ്വസ്തത പ്രഘോഷിക്കും. ദാവീദിനോടുള്ള ദൈവത്തിന്റെ ശപഥവും അതു സ്മരിക്കുന്നു: ഞാൻ എന്റെ ദാസനായ ദാവീദിനെ കണ്ടെണ്ടത്തി; വിശുദ്ധതൈലംകൊണ്ടു ഞാൻ അവനെ അഭിഷേകം ചെയ്തു.
സ്നാപകയോഹന്നാനെക്കുറിച്ചു പറഞ്ഞുകൊണ്ടാണ് പൗലോസ് പ്രസംഗത്തിന്റെ ഈ ഭാഗം അവസാനിപ്പിക്കുന്നത്: എനിക്കുശേഷം ഒരുവൻ വരുന്നു. അവന്റെ പാദരക്ഷ അഴിക്കാൻ ഞാൻ യോഗ്യനല്ല. പ്രവാചകന്മാരിൽ ഏറ്റവും വലിയവൻ താൻ ഒരു ദാസൻ മാത്രമാണെന്ന് അറിഞ്ഞിരുന്നു. യേശു മുട്ടുകുത്തി ശിഷ്യന്മാരുടെ പാദങ്ങൾ കഴുകിയതിനു തൊട്ടുപിന്നാലെ, അന്ത്യഅത്താഴത്തിലേക്ക് സുവിശേഷം നമ്മെ തിരികെ കൊണ്ടുപോകുന്നു. അവിടുന്ന് അരുളിച്ചെയ്യുന്നു: സത്യം സത്യമായി ഞാൻ നിങ്ങളോടു പറയുന്നു, ഭൃത്യൻയജമാനനെക്കാൾ വലിയവനല്ല; അയയ്ക്കപ്പെട്ടവൻ അയച്ചവനെക്കാളും വലിയവനല്ല. കർത്താവു പാദങ്ങൾ കഴുകിയെങ്കിൽ അവിടുത്തെ അപ്പസ്തോലന്മാരും അങ്ങനെതന്നെ ചെയ്യണം. ഇതൊക്കെ അറിഞ്ഞ് അവ അനുഷ്ഠിക്കുന്നെങ്കിൽ അവർ ഭാഗ്യവാന്മാർ. ഒറ്റിക്കൊടുക്കലിന്റെ നിഴൽപോലും അവിടെയുണ്ട്: എന്റെ അപ്പം ഭക്ഷിച്ചവൻ എനിക്കെതിരേ കുതികാൽ ഉയർത്തി എന്ന സങ്കീർത്തനവാക്യം യേശു ഉദ്ധരിക്കുന്നു; അതു സംഭവിക്കുമ്പോൾ ശിഷ്യന്മാർ വിശ്വാസം നഷ്ടപ്പെടുത്താതെ, “ഞാൻ ആകുന്നു” എന്ന് അവിടുത്തെക്കുറിച്ചു വിശ്വസിക്കാൻവേണ്ടി. പിന്നെ ഏറ്റവും എളിയ സന്ദേശവാഹകനുപോലും വലിയ മാഹാത്മ്യം നൽകുന്ന ഒരു വാഗ്ദാനം: സത്യം സത്യമായി ഞാൻ നിങ്ങളോടു പറയുന്നു, ഞാൻ അയയ്ക്കുന്നവനെ സ്വീകരിക്കുന്നവൻ എന്നെയാണു സ്വീകരിക്കുന്നത്. എന്നെ സ്വീകരിക്കുന്നവൻ എന്നെ അയച്ചവനെ സ്വീകരിക്കുന്നു. ദാസൻ ചെറിയവനാണ്; എന്നാൽ അവനെ അയയ്ക്കുന്നവൻ ദൈവമാണ്.
വിഷയം: “ഞാൻ അയയ്ക്കുന്നവനെ സ്വീകരിക്കുന്നവൻ എന്നെയാണു സ്വീകരിക്കുന്നത്.”
പിന്തിരിഞ്ഞിട്ടും പുനഃസ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടവൻ, ഇസ്രായേലിനോടുള്ള ദൈവത്തിന്റെ വിശ്വസ്തത, എളിയ ശുശ്രൂഷയുടെ മാഹാത്മ്യം.
“കർത്താവേ, ഞാൻ എന്നും അങ്ങയുടെകാരുണ്യം പ്രകീർത്തിക്കും; എന്റെ അധരങ്ങൾ തലമുറകളോട്അങ്ങയുടെ വിശ്വസ്തത പ്രഘോഷിക്കും.” സങ്കീർത്തനം 89:1
“വാഗ് ദാനം ചെയ്തിരുന്നതുപോലെ ഇവന്റെ വംശത്തിൽ നിന്ന് ഇസ്രായേലിനു രക്ഷ കനായി യേശുവിനെ ദൈവം ഉയർത്തിയിരിക്കുന്നു.” അപ്പ. പ്രവ. 13:23
ജീവിതത്തിൽ: ദൈവം നിന്റെ ജീവിതത്തിൽ പാലിച്ച മൂന്നു വാഗ്ദാനങ്ങൾ എഴുതി ഇന്നു രാത്രി അവയ്ക്ക് അവിടുത്തേക്കു നന്ദി പറയുക.
“മനുഷ്യാ, നല്ലതെന്തെന്ന് അവിടുന്ന് നിനക്കു കാണിച്ചുതന്നിട്ടുണ്ട്. നീതി പ്രവർത്തിക്കുക; കരുണ കാണിക്കുക; നിന്റെ ദൈവത്തിന്റെ സന്നിധിയിൽ വിനീതനായി ചരിക്കുക. ഇതല്ലാതെ മറ്റെന്താണ് കർത്താവ് നിന്നിൽനിന്ന് ആവശ്യപ്പെടുന്നത്?” മിക്കാ 6:8
“സത്യം സത്യമായി ഞാൻ നിങ്ങളോടു പറയുന്നു, ഭൃത്യൻയജമാനനെക്കാൾ വലിയവനല്ല; അയയ്ക്കപ്പെട്ടവൻ അയച്ചവനെക്കാളും വലിയവനല്ല.” യോഹന്നാൻ 13:16
ജീവിതത്തിൽ: സാധാരണ മറ്റുള്ളവർക്കു വിട്ടുകൊടുക്കുന്ന ഒരു എളിയ ജോലി ഈ ആഴ്ച ചെയ്യുക.
“സദ്വാർത്ത അറിയിക്കുകയും സമാധാനം വിളംബരം ചെയ്യുകയും രക്ഷയുടെ സന്ദേശം പ്രഘോഷിക്കുകയും സീയോനോടു നിന്റെ ദൈവം ഭരിക്കുന്നുവെന്നു പറയുകയും ചെയ്യുന്നവന്റെ പാദം മലമുകളിൽ എത്ര മനോഹരമാണ്!” ഏശയ്യാ 52:7
“സത്യം സത്യമായി ഞാൻ നിങ്ങളോടു പറയുന്നു, ഞാൻ അയയ്ക്കുന്നവനെ സ്വീകരിക്കുന്നവൻ എന്നെയാണു സ്വീകരിക്കുന്നത്. എന്നെ സ്വീകരിക്കുന്നവൻ എന്നെ അയച്ചവനെ സ്വീകരിക്കുന്നു.” യോഹന്നാൻ 13:20
ജീവിതത്തിൽ: നിന്റെ വീട്ടിലേക്കു വരുന്ന അടുത്ത വൈദികനെയോ മതാധ്യാപകനെയോ സഭാസന്ദർശകനെയോ ക്രിസ്തുവിനെത്തന്നെയെന്നപോലെ സ്വാഗതം ചെയ്യുക.
ദൈവം ഇസ്രായേലിനോടു വിശ്വസ്തനാണ്; ദാവീദിന്റെ പുത്രനായ യേശുവിൽ അവിടുന്നു തന്റെ വാഗ്ദാനങ്ങൾ പൂർത്തിയാക്കുന്നു.
പിന്തിരിയുന്നവർക്ക് അവിടുന്നു രണ്ടാമതൊരവസരം നൽകുന്നു; തന്റെ എളിയ സന്ദേശവാഹകരിൽ അവിടുന്നു സന്നിഹിതനാണ്.
തീരുമാനം: മർക്കോസിനോടു പൗലോസ് ചെയ്തതുപോലെ, ഈ ആഴ്ച ഒരാൾക്കു രണ്ടാമതൊരവസരം നൽകുക.
പ്രിയരേ, ഇന്നത്തെ ഒന്നാം വായനയിൽ ചെറുതും ദുഃഖകരവുമായ ഒരു വാക്യമുണ്ട്: യോഹന്നാൻ അവരെ വിട്ട് ജറുസലെമിലേക്കു മടങ്ങി (അപ്പ 13:13). യോഹന്നാൻ മർക്കോസ് ദൗത്യത്തിൽനിന്നു പിന്തിരിഞ്ഞു. ഒരുപക്ഷേ അദ്ദേഹം ഭയപ്പെട്ടിരിക്കാം; ഒരുപക്ഷേ വീട് ഓർത്തിരിക്കാം. നമുക്കറിയില്ല.
എന്നാൽ കഥയുടെ അവസാനം നമുക്കറിയാം. വർഷങ്ങൾക്കുശേഷം, അദ്ദേഹത്തോടു കോപിച്ചിരുന്ന പൗലോസ് എഴുതി: മർക്കോസിനെ കൂട്ടിക്കൊണ്ടുവരുക; ശുശ്രൂഷയിൽ അദ്ദേഹം എനിക്കു പ്രയോജനമുള്ളവനാണ് (2 തിമോ 4:11). ഒരു സുവിശേഷത്തിന്റെ രചയിതാവായ വിശുദ്ധ മർക്കോസായി സഭ അദ്ദേഹത്തെ അനുസ്മരിക്കുന്നു. പരാജയപ്പെടുന്നവരെ ദൈവം വലിച്ചെറിയുന്നില്ല. എന്തിൽനിന്നെങ്കിലും നീ പിന്തിരിഞ്ഞിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ, അവിടുന്നു നിന്നെ വീണ്ടും വിളിക്കുന്നു.
പിന്നെ പൗലോസ് സിനഗോഗിൽ പ്രസംഗിക്കുന്നു. ആദരവോടെയാണ് അദ്ദേഹം ആരംഭിക്കുന്നത്: ഇസ്രായേൽ ജനമേ, ദൈവത്തെ ഭയപ്പെടുന്നവരേ, കേൾക്കുവിൻ. ദൈവത്തിന്റെ വിശ്വസ്തതയുടെ കഥ അദ്ദേഹം പറയുന്നു: ഈജിപ്ത്, മരുഭൂമി, ദേശം, ന്യായാധിപന്മാർ, ദാവീദുരാജാവ്. വാഗ്ദാനം ചെയ്തതുപോലെ ദാവീദിന്റെ കുടുംബത്തിൽനിന്ന് ദൈവം രക്ഷകനായ യേശുവിനെ കൊണ്ടുവന്നിരിക്കുന്നു. നമ്മുടെ ദൈവം തന്റെ വാഗ്ദാനങ്ങൾ പാലിക്കുന്നവനാണ്.
അവിടുത്തെ പാദരക്ഷ അഴിക്കാൻ ഞാൻ യോഗ്യനല്ല (അപ്പ 13:25) എന്നു പറഞ്ഞ സ്നാപകയോഹന്നാനെ പൗലോസ് അനുസ്മരിക്കുന്നു. ഏറ്റവും വലിയ പ്രവാചകൻ താനൊരു ദാസനാണെന്ന് അറിഞ്ഞിരുന്നു.
സുവിശേഷത്തിൽ യേശു തന്റെ ശിഷ്യന്മാരുടെ പാദങ്ങൾ കഴുകിയതേയുള്ളൂ. അവിടുന്നു പറയുന്നു: ഭൃത്യൻ യജമാനനെക്കാൾ വലിയവനല്ല (യോഹ 13:16). കർത്താവു മുട്ടുകുത്തുന്നുവെങ്കിൽ നാമും മുട്ടുകുത്തണം. തന്റെ സന്ദേശവാഹകർക്ക് അവിടുന്നു വലിയ മാഹാത്മ്യം നൽകുന്നു: ഞാൻ അയയ്ക്കുന്നവനെ സ്വീകരിക്കുന്നവൻ എന്നെയാണു സ്വീകരിക്കുന്നത്.
ശുശ്രൂഷിക്കാൻ സന്നദ്ധമായ എളിയ ഹൃദയങ്ങൾക്കായും, ആരെയും, നമ്മെത്തന്നെപ്പോലും, ഒരിക്കലും കൈവിടാതിരിക്കാനുള്ള കൃപയ്ക്കായും ഇന്നു നമുക്കു പ്രാർഥിക്കാം. ഹല്ലേലൂയാ. ആമേൻ.
കുഞ്ഞുങ്ങളേ, പൗലോസിനോടൊപ്പമുള്ള യാത്രയുടെ നടുവിൽ യോഹന്നാൻ മർക്കോസ് പേടിച്ച് വീട്ടിലേക്കു മടങ്ങി. എന്നാൽ പിന്നീട് അദ്ദേഹം തിരിച്ചുവന്നു; നാലു സുവിശേഷങ്ങളിൽ ഒന്ന് എഴുതുകപോലും ചെയ്തു!
നമുക്ക് ഒരു തെറ്റു പറ്റിയാൽ യേശു നമുക്കു വീണ്ടും ഒരവസരം തരുന്നു. നമുക്കു പറയാം: യേശുവേ, വീണ്ടും ശ്രമിക്കാൻ എന്നെ സഹായിക്കണമേ!
ദാസനും യജമാനനുമായ കർത്താവായ യേശുവേ, അങ്ങു മുട്ടുകുത്തി അങ്ങയുടെ ശിഷ്യന്മാരുടെ പാദങ്ങൾ കഴുകി; പിതാവ് അങ്ങയെ അയച്ചതുപോലെ അവരെ അയച്ചു. സ്നേഹത്തിന്റെ എളിയ ജോലികൾ സന്തോഷത്തോടെ ചെയ്യുന്ന എളിയ ദാസരാക്കി ഞങ്ങളെ മാറ്റണമേ. അബ്രാഹത്തിൽനിന്നും ദാവീദിൽനിന്നും ഇന്നുവരെ എല്ലാ തലമുറകളിലുമുള്ള അങ്ങയുടെ വിശ്വസ്തതയ്ക്കു നന്ദി. യോഹന്നാൻ മർക്കോസിനെപ്പോലെ ഞങ്ങൾ പിന്തിരിയുമ്പോൾ ഞങ്ങളെ വീണ്ടും വിളിച്ച് അങ്ങയുടെ ശുശ്രൂഷയ്ക്കു പ്രയോജനമുള്ളവരാക്കണമേ. അങ്ങയുടെ സന്ദേശവാഹകരിൽ അങ്ങയുടെതന്നെ സാന്നിധ്യവും, അങ്ങയിൽ അങ്ങയെ അയച്ച പിതാവിനെയും സ്വീകരിക്കാൻ ഞങ്ങളെ പഠിപ്പിക്കണമേ. എന്നേക്കും ജീവിച്ചു വാഴുന്നവനേ, ഹല്ലേലൂയാ. ആമേൻ.