ഒരു ക്രൈസ്തവന്റെ മൃതസംസ്കാരശുശ്രൂഷയ്ക്ക്
“ഞാനാണ് പുനരുത്ഥാനവും ജീവനും. എന്നിൽ വിശ്വസിക്കുന്നവൻ മരിച്ചാലും ജീവിക്കും.” യോഹന്നാൻ 11:25
ലാസറിന്റെ കല്ലറയ്ക്കൽ യേശു കണ്ണീർ പൊഴിച്ചു. കണ്ണുനീർ അനുവദനീയമാണ്; നിരാശ അല്ല.
“ഞാനാണ് പുനരുത്ഥാനവും ജീവനും.” മരണം അവസാനമല്ല, ഒരു കടന്നുപോകലാണ്.
മരിച്ചവർ ശുദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ടു ദൈവത്തിന്റെ സന്തോഷത്തിൽ പ്രവേശിക്കാൻ സഭ എന്നും അവർക്കുവേണ്ടി പ്രാർഥിക്കുകയും കുർബാന അർപ്പിക്കുകയും ചെയ്തിട്ടുണ്ട് (മതബോധനഗ്രന്ഥം 1032; 2 മക്ക 12:46).
അതിശയോക്തിയില്ലാതെ, നന്ദിയോടെ ജീവിതം ഓർക്കുക; കേന്ദ്രം ക്രിസ്തുവിന്റെ കരുണയാണ്.
പ്രിയ കുടുംബാംഗങ്ങളേ, സുഹൃത്തുക്കളേ, നമ്മുടെ സഹോദരനോട് (സഹോദരിയോട്) N. യാത്ര പറയാൻ ഭാരമുള്ള ഹൃദയങ്ങളോടെ നാം ഒരുമിച്ചുകൂടിയിരിക്കുന്നു. തന്റെ സുഹൃത്തായ ലാസറിന്റെ കല്ലറയ്ക്കൽ യേശു കണ്ണീർ പൊഴിച്ചു. അതുകൊണ്ട് ഇന്നു നമുക്കും കരയാം. ക്രൈസ്തവവിശ്വാസം കണ്ണുനീർ വിലക്കുന്നില്ല; അതിനു പ്രത്യാശ നൽകുന്നു.
ദുഃഖത്തിൽ നിന്നിരുന്ന മർത്തായോടു യേശു പറഞ്ഞു: “ഞാനാണ് പുനരുത്ഥാനവും ജീവനും. എന്നിൽ വിശ്വസിക്കുന്നവൻ മരിച്ചാലും ജീവിക്കും.” ഇന്നു നാം മുറുകെപ്പിടിക്കുന്ന വാക്കുകൾ ഇവയാണ്. വിശ്വാസിക്കു മരണം ഒരു മതിലല്ല, ഒരു വാതിലാണ്. ക്രിസ്തു നമുക്കു മുമ്പേ അതിലൂടെ കടന്നുപോയി അതിന്റെ ശക്തി തകർത്തു.
N.-നെ നാം നന്ദിയോടെ ഓർക്കുന്നു: അദ്ദേഹത്തിന്റെ (അവരുടെ) സ്നേഹത്തിനും അധ്വാനത്തിനും വിശ്വാസത്തിനും. എങ്കിലും ഒരു മൃതസംസ്കാരവേളയിൽ നാം ആരെയും വിശുദ്ധരായി പ്രഖ്യാപിക്കുന്നില്ല. ദൈവത്തിന്റെ കരുണയ്ക്ക് അദ്ദേഹത്തെ (അവരെ) നാം ഭരമേൽപിക്കുന്നു. മരിച്ചവർ ശുദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ടു ദൈവത്തിന്റെ സന്തോഷത്തിൽ പൂർണമായി പ്രവേശിക്കാൻ ആദിമകാലംമുതൽ സഭ അവർക്കുവേണ്ടി പ്രാർഥിക്കുകയും കുർബാന അർപ്പിക്കുകയും ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. ഇനിയും നമുക്കു നൽകാവുന്ന ഏറ്റവും വലിയ ദാനം അതാണ്: നമ്മുടെ പ്രാർഥന.
പ്രിയ കുടുംബാംഗങ്ങളേ, നിങ്ങൾ ഒറ്റയ്ക്കല്ല. ഇടവക നിങ്ങളോടൊപ്പമുണ്ട്. ദൈവകരുണയാൽ, എല്ലാ കണ്ണുനീരും തുടച്ചുമാറ്റപ്പെടുന്നിടത്ത് ഒരുനാൾ വീണ്ടും കണ്ടുമുട്ടാമെന്നു നാം പ്രത്യാശിക്കുന്നു. കർത്താവേ, അദ്ദേഹത്തിന് (അവർക്ക്) നിത്യവിശ്രമം നൽകണമേ. ആമേൻ.
മർത്തായുടെ സത്യസന്ധമായ പരാതി (യോഹന്നാൻ 11:21). ദുഃഖത്തിന് ദൈവത്തോടു തുറന്നു സംസാരിക്കാം.
ദുഃഖത്തിന് കർത്താവു നൽകുന്ന മറുപടി ഒരു സിദ്ധാന്തമല്ല, ഒരു വ്യക്തിയാണ് (യോഹന്നാൻ 11:25).
ഈ ശവമഞ്ചത്തിനരികിൽ ആ ചോദ്യം നമ്മോട് ഓരോരുത്തരോടുമാണ് (യോഹന്നാൻ 11:26).
നമ്മുടെ ദുഃഖം ദൈവം ദൂരെനിന്നു നോക്കിനിൽക്കുന്നില്ല (യോഹന്നാൻ 11:35).
N.യുടെ പ്രിയ കുടുംബാംഗങ്ങളേ, സ്നേഹിതരേ, ലാസർ മരിച്ചപ്പോൾ സഹോദരി മർത്താ കർത്താവിനെ എതിരേൽക്കാൻ ചെന്ന് പറഞ്ഞു: കർത്താവേ, അങ്ങ് ഇവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കിൽ എന്റെ സഹോദരൻ മരിക്കുകയില്ലായിരുന്നു (യോഹന്നാൻ 11:21). ഈ ദിവസങ്ങളിൽ നിങ്ങളിൽ ചിലരും ഇതുപോലെ ചോദിച്ചിട്ടുണ്ടാകാം: കർത്താവേ, അങ്ങ് എവിടെയായിരുന്നു? എന്തുകൊണ്ട് ഇപ്പോൾ? എന്തുകൊണ്ട് ഇങ്ങനെ? ദൈവത്തോട് ഇങ്ങനെ പറയാമെന്ന് മർത്താ നമ്മെ പഠിപ്പിക്കുന്നു. വേദനയില്ലെന്നു നടിക്കലല്ല വിശ്വാസം.
കർത്താവ് മർത്തായ്ക്ക് ഒരു പ്രഭാഷണം നൽകിയില്ല; തന്നെത്തന്നെ നൽകി: ഞാനാണ് പുനരുത്ഥാനവും ജീവനും; എന്നിൽ വിശ്വസിക്കുന്നവൻ മരിച്ചാലും ജീവിക്കും (യോഹന്നാൻ 11:25). ഒരു ദിവസം പുനരുത്ഥാനം ഉണ്ടാകും എന്നല്ല അവിടുന്നു പറഞ്ഞത്; ഞാനാണ് എന്നാണ്. നമ്മുടെ പ്രത്യാശ ഒരു ആശയമല്ല; മരണത്തിലൂടെ കടന്ന് മറുകരയിൽ ഉയിർത്തെഴുന്നേറ്റ ഒരു വ്യക്തിയാണ്.
പിന്നെ കർത്താവ് മർത്തായോടു ചോദിച്ചു: നീ ഇതു വിശ്വസിക്കുന്നുവോ? (യോഹന്നാൻ 11:26). ഇന്ന് ആ ചോദ്യം ഈ ശവമഞ്ചത്തിനരികിൽനിന്ന് നമ്മോട് ഓരോരുത്തരോടും ചോദിക്കപ്പെടുന്നു. മരണം അവസാനമല്ലെന്ന് നാം വിശ്വസിക്കുന്നുവോ? ക്രിസ്തുവിൽ മാമ്മോദീസ സ്വീകരിച്ച N. അവിടുത്തെ ഉത്ഥാനജീവിതത്തിൽ പങ്കുചേരാൻ വിളിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നുവെന്ന് വിശ്വസിക്കുന്നുവോ? ഉവ്വ് കർത്താവേ, ഞാൻ വിശ്വസിക്കുന്നു എന്നു മർത്താ മറുപടി പറഞ്ഞു. സ്വരം വിറച്ചാലും ആ മറുപടി നമുക്കും നമ്മുടേതാക്കാം.
അൽപം കഴിഞ്ഞ് സുവിശേഷം ലളിതമായി പറയുന്നു: അവിടുന്ന് കണ്ണീർ പൊഴിച്ചു (യോഹന്നാൻ 11:35). ലാസറിനെ ഉയിർപ്പിക്കാൻ പോകുകയാണെന്ന് അറിഞ്ഞിട്ടും അവിടുന്നു കരഞ്ഞു. നിങ്ങളുടെ കണ്ണീരിനോടു ദൈവം നിസ്സംഗനല്ല. ഈ കല്ലറയ്ക്കരികിൽ അവിടുന്നു നിങ്ങളോടൊപ്പം നിൽക്കുന്നു. ക്രൈസ്തവ പ്രത്യാശ ദുഃഖത്തെ ഇല്ലാതാക്കുന്നില്ല; ദുഃഖത്തിന് ഒരു ചക്രവാളം നൽകുന്നു.
അതുകൊണ്ട് സഭ ചെയ്യുന്നതു നമുക്കും ചെയ്യാം: പാപത്തിന്റെ കറകളെല്ലാം കഴുകപ്പെട്ട് N. ദൈവത്തിന്റെ മുഖം ദർശിക്കാൻ പ്രാർഥിക്കാം. N.ക്കുവേണ്ടി ഈ ദിവ്യബലി / വിശുദ്ധ കുർബാന അർപ്പിക്കാം. N. ചെയ്ത നന്മകൾക്കായി ദൈവത്തിനു നന്ദി പറയാം. ഇനി കണ്ണീരില്ലാത്ത പിതാവിന്റെ ഭവനത്തിൽ ഒരു ദിവസം എല്ലാവരും വീണ്ടും കണ്ടുമുട്ടാൻ തക്കവിധം നമുക്കു ജീവിക്കാം.
ഭൗമികജീവിതത്തിന്റെ അവസാനവും ആത്മാവും ശരീരവും തമ്മിലുള്ള വേർപാടുമാണ് മരണം (മതബോധനഗ്രന്ഥം 997, 1007).
മരണസമയത്ത് ഓരോരുത്തരും വ്യക്തിപരമായ വിധിയിൽ നിത്യപ്രതിഫലം സ്വീകരിക്കുന്നു (മതബോധനഗ്രന്ഥം 1021–1022).
ദൈവസൗഹൃദത്തിൽ മരിച്ചിട്ടും പൂർണമായി ശുദ്ധീകരിക്കപ്പെടാത്തവർ ശുദ്ധീകരണത്തിനു വിധേയരാകുന്നു (മതബോധനഗ്രന്ഥം 1030–1031).
മരിച്ചവർക്കുവേണ്ടി സഭ ബലിയും പ്രാർഥനകളും അർപ്പിക്കുന്നു (2 മക്കബായർ 12:46; മതബോധനഗ്രന്ഥം 1032).
N.യുടെ പ്രിയ കുടുംബാംഗങ്ങളേ, സ്നേഹിതരേ, ഓരോ മനുഷ്യനും നേരിടേണ്ട ചോദ്യത്തിനു മുമ്പിലാണ് മൃതസംസ്കാരവേളയിൽ നാം നിൽക്കുന്നത്: മരിക്കുമ്പോൾ എന്തു സംഭവിക്കുന്നു? നമ്മുടെ ദുഃഖത്തെ വിശ്വാസം താങ്ങിനിർത്താനായി സഭയുടെ പ്രബോധനം നമുക്കു ശ്രദ്ധിക്കാം.
മരണം യാഥാർഥ്യമാണ്. ഭൂമിയിലെ തീർഥാടനത്തിന്റെ അവസാനവും ആത്മാവ് ശരീരത്തിൽനിന്നു വേർപെടുന്നതുമാണത് (മതബോധനഗ്രന്ഥം 997, 1007). ഇന്നു നാം അടക്കം ചെയ്യുന്ന ശരീരം മണ്ണിലേക്കു മടങ്ങും; പരിശുദ്ധാത്മാവിന്റെ ആലയമായിരുന്നതുകൊണ്ട് ആദരവോടെ നാം അതിനെ സംസ്കരിക്കുന്നു. എന്നാൽ ആത്മാവു മരിക്കുന്നില്ല. കാലത്തിന്റെ അവസാനം ക്രിസ്തുവിന്റെ ശരീരത്തെ ഉയിർപ്പിച്ചതുപോലെ ദൈവം നമ്മുടെ ശരീരങ്ങളെയും രൂപാന്തരപ്പെടുത്തി മഹത്വത്തോടെ ഉയിർപ്പിക്കും (മതബോധനഗ്രന്ഥം 997–1001).
മരണനിമിഷത്തിൽ ഓരോരുത്തരും വ്യക്തിപരമായ വിധിയിൽ ക്രിസ്തുവിന്റെ മുമ്പിൽ നിൽക്കുന്നു (മതബോധനഗ്രന്ഥം 1022). അതൊരു തണുത്ത കോടതിയല്ല; നമുക്കുവേണ്ടി മരിച്ചവനാണ് വിധികർത്താവ്. എങ്കിലും വിധി യാഥാർഥ്യമാണ്: നമ്മുടെ ജീവിതവും തിരഞ്ഞെടുപ്പുകളും സ്നേഹവും സ്നേഹമില്ലായ്മയും സത്യത്തിന്റെ വെളിച്ചത്തിൽ കാണപ്പെടും.
നമ്മിൽ പലരും ദൈവസൗഹൃദത്തിൽ മരിക്കുന്നു; എങ്കിലും പൂർണമായി ശുദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ടാവില്ല. സ്വർഗത്തിന്റെ സന്തോഷത്തിൽ പ്രവേശിക്കാൻ ആവശ്യമായ വിശുദ്ധി പ്രാപിക്കാൻ അത്തരം ആത്മാക്കൾ ശുദ്ധീകരണത്തിനു വിധേയരാകുന്നുവെന്നും സഭ അതിനെ ശുദ്ധീകരണസ്ഥലം എന്നു വിളിക്കുന്നുവെന്നും പഠിപ്പിക്കുന്നു (മതബോധനഗ്രന്ഥം 1030–1031). നമ്മിൽ ഇനിയും ബാക്കിയുള്ള സ്വാർഥതയെ ദൈവസ്നേഹത്തിന്റെ അഗ്നി കഴുകിക്കളയുന്ന കരുണയുടെ പ്രവൃത്തിയാണത്.
ഇവിടെ നമുക്കു സഹായിക്കാനാകും. ആദിമകാലം മുതലേ സഭ മരിച്ചവർക്കായി പ്രാർഥിക്കുന്നു; മരിച്ചവർ പാപത്തിൽനിന്നു മോചിതരാകാൻ യൂദാസ് മക്കബേയൂസ് പാപപരിഹാരബലി അർപ്പിച്ചതായി നാം വായിക്കുന്നു (2 മക്കബായർ 12:43–46; മതബോധനഗ്രന്ഥം 1032). നമുക്ക് അർപ്പിക്കാവുന്ന ഏറ്റവും വലിയ പ്രാർഥന ദിവ്യബലി / വിശുദ്ധ കുർബാനയാണ്. അതുകൊണ്ട് N.യെ ഓർത്തു ദുഃഖിക്കുക മാത്രമല്ല, N.ക്കുവേണ്ടി പ്രാർഥിക്കുകയും ചെയ്യാം, ഇന്നും വരുംമാസങ്ങളിലും. ഓർമദിവസങ്ങളിൽ ദിവ്യബലി / വിശുദ്ധ കുർബാന അർപ്പിക്കുക, N.യുടെ പേരിൽ ദാനധർമം ചെയ്യുക, ആത്മാവിനുവേണ്ടി ജപമാല ചൊല്ലുക. സ്നേഹം കല്ലറയിൽ അവസാനിക്കുന്നില്ല; അതു പ്രാർഥനയായി മാറുന്നു.
പുനരുത്ഥാനവും ജീവനുമായ കർത്താവായ യേശുവേ, ഞങ്ങളുടെ സഹോദരനെ (സഹോദരിയെ) N. അങ്ങയുടെ കരുണയിൽ സ്വീകരിക്കണമേ. അദ്ദേഹത്തിന്റെ (അവരുടെ) പാപങ്ങൾ ക്ഷമിക്കണമേ; അങ്ങയുടെ മുഖപ്രകാശത്തിലേക്കു കൊണ്ടുവരണമേ; വിലപിക്കുന്ന എല്ലാവരെയും പുനരുത്ഥാനത്തിന്റെ പ്രത്യാശയാൽ ആശ്വസിപ്പിക്കണമേ. ആമേൻ.