ഒരു വൈദികന്റെയോ സന്യസ്തന്റെയോ ജൂബിലിക്ക്
“കർത്താവ് എന്റെ മേൽ ചൊരിഞ്ഞ അനുഗ്രഹങ്ങൾക്കു ഞാൻ എന്തു പകരം കൊടുക്കും?” സങ്കീർത്തനം 116:12
സങ്കീർത്തകൻ തന്നെ ഉത്തരം നൽകുന്നു: “ഞാൻ രക്ഷയുടെ പാനപാത്രമുയർത്തി കർത്താവിന്റെ നാമം വിളിച്ചപേക്ഷിക്കും” (സങ്കീ 116:13).
ഈ അസാധാരണമായ ശക്തി ദൈവത്തിന്റേതാണെന്നു വ്യക്തമാകാൻ ഈ നിധി മൺപാത്രങ്ങളിലാണു ഞങ്ങൾ സൂക്ഷിക്കുന്നത് (2 കോറി 4:7).
പത്രോസിനോടുള്ള മൂന്നു പ്രാവശ്യത്തെ ചോദ്യമാണ് ഓരോ ജൂബിലിയുടെയും ചോദ്യം: വർഷങ്ങളുടെ ശുശ്രൂഷയ്ക്കും വീഴ്ചകൾക്കുംശേഷം നവീകരിക്കപ്പെടുന്ന സ്നേഹം.
ഒരു വൈദികന്റെയോ സന്യസ്തന്റെയോ ജീവിതം അവർ ശുശ്രൂഷിച്ച ജനങ്ങളോടു ചേർന്നു നെയ്യപ്പെട്ടതാണ്.
പ്രിയ N. അച്ചാ (സിസ്റ്റർ), പ്രിയ സുഹൃത്തുക്കളേ, ഇന്നു സങ്കീർത്തകനോടു ചേർന്നു നാം ചോദിക്കുന്നു: “കർത്താവ് എന്റെ മേൽ ചൊരിഞ്ഞ അനുഗ്രഹങ്ങൾക്കു ഞാൻ എന്തു പകരം കൊടുക്കും?” സങ്കീർത്തനം ഉത്തരം നൽകുന്നു: “ഞാൻ രക്ഷയുടെ പാനപാത്രമുയർത്തി കർത്താവിന്റെ നാമം വിളിച്ചപേക്ഷിക്കും.” ഒരു വൈദികന് അതുതന്നെയാണ് എല്ലാ ദിവസവും ബലിപീഠത്തിൽ സംഭവിക്കുന്നത്.
വിശുദ്ധ പൗലോസ് പറയുന്നു: ഈ നിധി മൺപാത്രങ്ങളിലാണു ഞങ്ങൾ സൂക്ഷിക്കുന്നത്. വർഷങ്ങളുടെ ശുശ്രൂഷയ്ക്കുശേഷം, പാത്രം എത്ര ദുർബലമാണെന്നും നിധി എത്ര വലുതാണെന്നും ജൂബിലേറിയന് ആരെക്കാളും നന്നായി അറിയാം. ഈ വർഷങ്ങളുടെ ഫലം ദൈവത്തിന്റേതാണ്.
തടാകതീരത്ത് ഉത്ഥിതനായ യേശു പത്രോസിനോടു മൂന്നു പ്രാവശ്യം ചോദിച്ചു: “നീ എന്നെ സ്നേഹിക്കുന്നുവോ?” പത്രോസ് അവിടുത്തെ തള്ളിപ്പറഞ്ഞിരുന്നു; എങ്കിലും യേശു തന്റെ ആടുകളെ വീണ്ടും അവനെ ഏൽപിച്ചു. ഓരോ ജൂബിലിയും ആ ചോദ്യത്തിന്റെ നവീകരണമാണ്: ഇത്രയും വർഷങ്ങൾക്കുശേഷം നീ എന്നെ സ്നേഹിക്കുന്നുവോ? ഉത്തരം ഇതാണ്: “കർത്താവേ, നീ എല്ലാം അറിയുന്നു. ഞാൻ നിന്നെ സ്നേഹിക്കുന്നുവെന്നും നീ അറിയുന്നു.”
സമർപ്പിക്കപ്പെട്ട ഈ ജീവിതത്തിനായി നമുക്കു ദൈവത്തിനു നന്ദി പറയാം; കർത്താവിന്റെ ശുശ്രൂഷയ്ക്കായി നമ്മുടെ കുടുംബങ്ങൾ കൂടുതൽ മക്കളെ നൽകാൻ നമുക്കു പ്രാർഥിക്കാം. ആമേൻ.
കനലിനരികിൽ പത്രോസ് തള്ളിപ്പറഞ്ഞു; കനലിനരികിൽ കർത്താവ് അവനെ പുനഃസ്ഥാപിച്ചു (യോഹന്നാൻ 18:18; 21:9).
മൂന്നു തള്ളിപ്പറയലുകൾ, മൂന്നു സ്നേഹപ്രഖ്യാപനങ്ങൾ (യോഹന്നാൻ 21:15–17).
ക്രിസ്തുവിനോടുള്ള വൈദികന്റെ സ്നേഹം ജനത്തോടുള്ള കരുതലിൽ വെളിപ്പെടുന്നു.
വർഷങ്ങൾക്കുശേഷവും വിളി ഒന്നുതന്നെ (യോഹന്നാൻ 21:19).
പ്രിയ N. അച്ചാ, പ്രിയ സ്നേഹിതരേ, ഉയിർപ്പിനുശേഷമുള്ള തടാകതീരത്തേക്കാണ് ഇന്നത്തെ സുവിശേഷം നമ്മെ കൊണ്ടുപോകുന്നത്. ക്ഷീണിതരായ ശിഷ്യന്മാർക്കുവേണ്ടി കർത്താവ് കനൽ കൂട്ടി മീൻ ഒരുക്കിവച്ചിരിക്കുന്നു (യോഹന്നാൻ 21:9). ഇതിനുമുമ്പ് പത്രോസ് കനലിനരികിൽ നിന്നപ്പോൾ മൂന്നുപ്രാവശ്യം കർത്താവിനെ തള്ളിപ്പറഞ്ഞു (യോഹന്നാൻ 18:18). ഇപ്പോൾ ഒരു കനലിനരികിൽത്തന്നെ കർത്താവ് അവനു പുതിയൊരു തുടക്കം നൽകുന്നു.
മൂന്നുപ്രാവശ്യം കർത്താവു ചോദിക്കുന്നു: യോഹന്നാന്റെ പുത്രനായ ശിമയോനേ, നീ എന്നെ സ്നേഹിക്കുന്നുവോ? (യോഹന്നാൻ 21:15–17). മൂന്നു തള്ളിപ്പറയലുകൾ, മൂന്നു സ്നേഹപ്രഖ്യാപനങ്ങൾ. പത്രോസിന്റെ കഴിവുകളെക്കുറിച്ചോ പദ്ധതികളെക്കുറിച്ചോ തെറ്റുകളെക്കുറിച്ചോ പോലും കർത്താവു ചോദിക്കുന്നില്ല; സ്നേഹത്തെക്കുറിച്ചു മാത്രം. അച്ചാ, ഇത്രയും വർഷത്തെ ശുശ്രൂഷയ്ക്കുശേഷവും പ്രധാനപ്പെട്ട ഒരേയൊരു ചോദ്യം ഇതാണ്: നീ അവിടുത്തെ സ്നേഹിക്കുന്നുവോ?
സ്വന്തം വീഴ്ചകളും ഖേദങ്ങളുമില്ലാതെ ഒരു വൈദികനും ജൂബിലിയിലെത്തുന്നില്ല. ക്ഷീണത്തിന്റെയും അക്ഷമയുടെയും നിരുത്സാഹത്തിന്റെയും ഒരുപക്ഷേ പാപത്തിന്റെയും നിമിഷങ്ങളുണ്ടായിരുന്നിരിക്കാം. ബലഹീനതയുടെ പേരിൽ കർത്താവ് തന്റെ ദാസരെ തള്ളിക്കളയുന്നില്ല, പുനഃസ്ഥാപിക്കുന്നു എന്ന് പത്രോസിന്റെ കഥ പറയുന്നു. ആ വർഷങ്ങളെല്ലാം ഇന്ന് അവിടുത്തെ മുമ്പിൽ വച്ച്, നീ എന്നെ സ്നേഹിക്കുന്നുവോ എന്ന ചോദ്യം അച്ചനു വീണ്ടും കേൾക്കാം.
പത്രോസ് മറുപടി പറഞ്ഞ ഓരോ തവണയും കർത്താവ് ഒരു ദൗത്യം നൽകി: എന്റെ കുഞ്ഞാടുകളെ മേയ്ക്കുക, എന്റെ ആടുകളെ പരിപാലിക്കുക. ക്രിസ്തുവിനോടുള്ള വൈദികന്റെ സ്നേഹം ജനത്തോടുള്ള സ്നേഹത്തിൽ വെളിപ്പെടുന്നു. അച്ചൻ മാമ്മോദീസ നൽകിയ കുഞ്ഞുങ്ങൾ, ആശീർവദിച്ച ദമ്പതികൾ, പാപമോചനം നൽകിയ പാപികൾ, ലേപനം ചെയ്ത രോഗികൾ, സംസ്കരിച്ച മരിച്ചവർ, അർപ്പിച്ച നൂറുകണക്കിന് ദിവ്യബലി / വിശുദ്ധ കുർബാനകൾ: എല്ലാം മൂർത്തമായിത്തീർന്ന സ്നേഹമായിരുന്നു.
പിന്നെ കർത്താവു പറഞ്ഞു: എന്നെ അനുഗമിക്കുക (യോഹന്നാൻ 21:19). ജൂബിലിക്കുശേഷവും ആ വിളി അവസാനിക്കുന്നില്ല. അച്ചാ, ശക്തിയിലും ബലഹീനതയിലും അവിടുന്നു നയിക്കുന്നിടത്തെല്ലാം അവിടുത്തെ അനുഗമിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുക. പ്രിയ ജനങ്ങളേ, നിങ്ങളുടെ വൈദികനുവേണ്ടി ദൈവത്തിനു നന്ദി പറയുകയും അദ്ദേഹത്തിനുവേണ്ടി പ്രാർഥിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുകയും ചെയ്യുക. ഇനിയും അനേകവർഷങ്ങൾ!
പൗരോഹിത്യം ക്രിസ്തുവിന്റേതാണ്; വൈദികൻ അതിന്റെ കാര്യസ്ഥൻ (1 കോറിന്തോസ് 4:1).
പൗരോഹിത്യം ഏറ്റവും പൂർണമായി നിർവഹിക്കപ്പെടുന്നത് ദിവ്യകാരുണ്യാരാധനയിലാണ് (മതബോധനഗ്രന്ഥം 1566).
വൈദികനിലൂടെ ക്രിസ്തു പാപങ്ങൾ മോചിക്കുന്നു (യോഹന്നാൻ 20:22–23; മതബോധനഗ്രന്ഥം 1461).
നിലനിൽപ്പുതന്നെ ചോദിച്ചുവാങ്ങേണ്ട കൃപയാണ്.
പ്രിയ N. അച്ചാ, പ്രിയ സഹോദരങ്ങളേ, പൗരോഹിത്യജൂബിലി നന്ദിയുടെ നിമിഷമാണ്. പൗരോഹിത്യം എന്താണെന്ന് സഭയോടൊപ്പം ഓർക്കാനുള്ള നല്ല സമയവുമാണ്.
നമ്മെ ക്രിസ്തുവിന്റെ ദാസരും ദൈവരഹസ്യങ്ങളുടെ കാര്യസ്ഥരുമായി കണക്കാക്കണമെന്ന് പൗലോസ് ശ്ലീഹാ പറയുന്നു (1 കോറിന്തോസ് 4:1). കാര്യസ്ഥൻ വീടിന്റെ ഉടമയല്ല; യജമാനനുവേണ്ടി അതു കൈകാര്യം ചെയ്യുന്നവനാണ്. പൗരോഹിത്യം വ്യക്തിപരമായ നേട്ടമോ സാമൂഹികപദവിയോ അല്ല. ജനത്തിനുവേണ്ടി ഒരു മനുഷ്യനെ ഏൽപിച്ച ക്രിസ്തുവിന്റെ ദാനമാണ്.
പൗരോഹിത്യത്തിന്റെ ഹൃദയത്തിൽ ദിവ്യകാരുണ്യമാണ്. വൈദികൻ തന്റെ വിശുദ്ധശുശ്രൂഷ ഏറ്റവും പൂർണമായി നിർവഹിക്കുന്നത് ദിവ്യകാരുണ്യാരാധനയിലാണെന്ന് മതബോധനഗ്രന്ഥം പറയുന്നു (മതബോധനഗ്രന്ഥം 1566). അച്ചാ, ഈ വർഷങ്ങളിൽ ആയിരക്കണക്കിനു തവണ അച്ചൻ ദിവ്യബലി / വിശുദ്ധ കുർബാന അർപ്പിച്ചു. ഓരോ തവണയും അച്ചന്റെ കരങ്ങളിലൂടെ ക്രിസ്തു തന്റെ ഏകബലി സന്നിഹിതമാക്കി. അച്ചന്റെ ശുശ്രൂഷയിലെ മറ്റൊരു പ്രവൃത്തിയും അതിനെക്കാൾ വലുതല്ല.
രണ്ടാമത്തെ വലിയ ദാനം കരുണയാണ്. ഈസ്റ്റർ സന്ധ്യയിൽ ഉയിർത്ത കർത്താവ് ശ്ലീഹന്മാരുടെമേൽ നിശ്വസിച്ച് പാപം മോചിക്കാനുള്ള അധികാരം നൽകി (യോഹന്നാൻ 20:22–23). അച്ചന്റെ കുമ്പസാരക്കൂട്ടിൽ ഇറക്കിവയ്ക്കപ്പെട്ട ഭാരങ്ങൾ ദൈവത്തിനു മാത്രമേ എണ്ണാനാകൂ (മതബോധനഗ്രന്ഥം 1461). സ്വർഗത്തിൽ മാത്രം വെളിപ്പെടുന്ന മറഞ്ഞിരിക്കുന്ന ഫലങ്ങളാണവ.
അവസാനമായി, നിലനിൽപ്പുതന്നെ ഒരു കൃപയാണ്. പലരും തുടങ്ങുന്നു; ഇത്രയും വർഷം വിശ്വസ്തരായി തുടരുന്നത് നന്ദി പറയേണ്ട ദൈവദാനമാണ്. അച്ചാ, അച്ചനുവേണ്ടി ഞങ്ങൾ ദൈവത്തിനു നന്ദി പറയുന്നു; അവസാനംവരെ വിശ്വസ്തനായി കാത്തുസൂക്ഷിക്കാൻ പ്രാർഥിക്കുന്നു. പ്രിയ ജനങ്ങളേ, വൈദികർക്കുവേണ്ടി പ്രാർഥിക്കുക, അവരെ സ്നേഹിക്കുക, നിങ്ങളുടെ കുടുംബങ്ങളിലെ യുവാക്കളെ ദൈവവിളി കേൾക്കാൻ പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുക.
കർത്താവേ, അങ്ങയുടെ ദാസന്റെ (ദാസിയുടെ) N.-ന്റെ ശുശ്രൂഷാവർഷങ്ങൾക്കായി ഞങ്ങൾ നന്ദി പറയുന്നു. ആദ്യദിവസത്തെ കൃപ നവീകരിക്കണമേ; കുറവുകൾ ക്ഷമിക്കണമേ; അവസാനംവരെ സ്നേഹത്തിൽ വിശ്വസ്തനായി (വിശ്വസ്തയായി) കാക്കണമേ. ആമേൻ.