പാരമ്പര്യമനുസരിച്ച് എദേസ്സായുടെയും മെസൊപ്പൊട്ടാമിയായുടെയും ശ്ലീഹന്മാർ, പൗരസ്ത്യസുറിയാനി സഭയുടെ പിതാക്കന്മാർ · തിരുനാൾ: ഏപ്രിൽ 25
അനുദിന വചനം ആപ്പിൽ തുറക്കുക📖 ലൂക്കാ 10:1
വർഷത്തിൽ വലിയൊരു ഭാഗം മാർ അദ്ദായിയുടെയും മാർ മാറിയുടെയും കൂദാശക്രമത്തിൽ വിശുദ്ധ കുർബാന അർപ്പിക്കുന്നതുകൊണ്ട് ഓരോ സീറോ മലബാർ വിശ്വാസിക്കും ഈ രണ്ടു പേരുകൾ പരിചിതമാണ്. എങ്കിലും അവരെക്കുറിച്ചു ചരിത്രപരമായി ഉറപ്പിക്കാവുന്നതു വളരെ കുറവാണ്. അവരുടെ കാലത്തിനു വളരെ ശേഷം എഴുതപ്പെട്ട പൗരസ്ത്യസുറിയാനി സഭയുടെ ഓർമയാണ് നമുക്കുള്ളത്; അതിനെ പാരമ്പര്യമായിത്തന്നെ വായിക്കണം.
കർത്താവിന്റെ എഴുപതു ശിഷ്യന്മാരിൽ ഒരാളായിരുന്നു അദ്ദായിയെന്നും, സ്വർഗാരോഹണത്തിനുശേഷം തോമാശ്ലീഹാ അദ്ദേഹത്തെ വടക്കൻ മെസൊപ്പൊട്ടാമിയായിലെ എദേസ്സായിലേക്ക് അയച്ചുവെന്നുമാണ് പാരമ്പര്യം. നാലാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ ആരംഭത്തിൽ എഴുതിയ കേസറിയായിലെ എവുസേബിയൂസ് ഈ ദൗത്യത്തെക്കുറിച്ചു പറയുന്നു; ശിഷ്യനെ തദ്ദേവൂസ് എന്നു വിളിക്കുന്ന അദ്ദേഹം, എദേസ്സായിലെ രേഖാലയത്തിൽനിന്നാണ് ഇതെടുത്തതെന്നു പറയുന്നു. ഏകദേശം 400-ലെ 'അദ്ദായിയുടെ പ്രബോധനം' എന്ന സുറിയാനി കൃതി അബ്ഗാർ രാജാവിന്റെ സൗഖ്യമുൾപ്പെടെ ഇതു വിശദമായി വിവരിക്കുന്നു. രാജാവും ഈശോയും തമ്മിലുള്ള കത്തിടപാട് പിൽക്കാലരചനയാണെന്ന് ചരിത്രകാരന്മാർ കരുതുന്നു. ഏകദേശം 200-ാമാണ്ടോടെ എദേസ്സായിൽ ക്രൈസ്തവസമൂഹമുണ്ടായിരുന്നുവെന്നും അതു സുറിയാനി ക്രൈസ്തവലോകത്തിന്റെ വലിയ കേന്ദ്രമായി വളർന്നുവെന്നുമുള്ളത് ഉറപ്പാണ്.
അദ്ദായിയുടെ ശിഷ്യനായ മാറി സുവിശേഷം കിഴക്കോട്ടും തെക്കോട്ടും മെസൊപ്പൊട്ടാമിയായിലേക്കും പേർഷ്യയിലേക്കും എത്തിച്ചുവെന്നും, പിന്നീടു പൗരസ്ത്യസുറിയാനി സഭയുടെ പ്രധാന സിംഹാസനമായിത്തീർന്ന സെലൂഷ്യ-സ്റ്റെസിഫോൺ പ്രദേശത്തു സഭകൾ സ്ഥാപിച്ചുവെന്നും ഓർമിക്കപ്പെടുന്നു. മുഖ്യ ഉറവിടമായ 'മാറിയുടെ നടപടികൾ' നൂറ്റാണ്ടുകൾക്കുശേഷം എഴുതപ്പെട്ടതാണ്; അതിൽ ഐതിഹ്യം ഏറെയുണ്ട്. സെലൂഷ്യയ്ക്കടുത്തുള്ള ദോർഖോനിയിൽ അദ്ദേഹം മരിച്ച് അടക്കപ്പെട്ടുവെന്നാണ് പാരമ്പര്യം.
ഇന്നും ഉപയോഗത്തിലുള്ള ഏറ്റവും പുരാതനമായ സ്തോത്രയാഗപ്രാർഥനകളിലൊന്നായ, അവരുടെ പേരിലുള്ള അനാഫൊറയാണ് അവരുടെ ഏറ്റവും വലിയ സ്മാരകം. സ്ഥാപനവചനങ്ങൾ തുടർച്ചയായ ഒരു വിവരണമായി ചൊല്ലാത്ത, അസീറിയൻ പൗരസ്ത്യസഭ ഉപയോഗിക്കുന്ന പഴയ രൂപത്തിലും അതിന്റെ സാധുത 2001-ൽ വിശുദ്ധ ജോൺ പോൾ രണ്ടാമന്റെ അംഗീകാരത്തോടെ പരിശുദ്ധ സിംഹാസനം അംഗീകരിച്ചു; കത്തോലിക്കരായ സീറോ മലബാർ, കൽദായ ഉപയോഗത്തിൽ ആ വചനങ്ങൾ ചൊല്ലുന്നുണ്ട്. നമ്മുടെ കലണ്ടർ ഉയിർപ്പുകാലത്തെ അഞ്ചാം ഞായറാഴ്ച മാർ അദ്ദായിയെയും കൈത്താക്കാലത്തെ രണ്ടാം വെള്ളിയാഴ്ച മാർ മാറിയെയും ഓർക്കുന്നു. ഓശാനഞായറിനുശേഷമുള്ള തിങ്കൾമുതൽ പള്ളിക്കൂദാശക്കാലത്തിന്റെ അവസാനംവരെ ഒന്നാം കൂദാശക്രമമാണ് ഉപയോഗിക്കുന്നത്.
പരസ്പരം തുണയായി, കർത്താവിൽ ആശ്രയിച്ചു പോകുന്നവരിലൂടെയാണ് സുവിശേഷം സഞ്ചരിക്കുന്നത്.
ജീവിതം നാം ഏറെയൊന്നും അറിയാത്തവരിൽനിന്നാണ് വിശ്വാസം നമുക്കു ലഭിച്ചത്.
സഭ പ്രാർഥിക്കുന്നത് നൂറ്റാണ്ടുകളിലൂടെ അവളുടെ വിശ്വാസം വെളിപ്പെടുത്തുന്നു.
പാരമ്പര്യത്തെ സ്നേഹിക്കുമ്പോഴും അറിയാവുന്നതും അറിയാത്തതും നമുക്കു തുറന്നു പറയാം.
തീർഥാടകയായ എജേരിയ 380-കളിൽ എദേസ്സാ സന്ദർശിച്ചു. മാർ തോമാശ്ലീഹായുടെ കബറിടത്തിൽ അവൾ പ്രാർഥിച്ചു; ഈശോയും അബ്ഗാർ രാജാവും തമ്മിലുള്ളതെന്നു പറയപ്പെടുന്ന കത്തുകളുടെ പകർപ്പ് മെത്രാൻ തനിക്കു നൽകിയെന്നും അവൾ എഴുതുന്നു. കത്തുകളുടെ ഉറവിടം എന്തായാലും, ശ്ലൈഹികപാരമ്പര്യത്തിൽ ആ നഗരം എത്ര അഭിമാനിച്ചിരുന്നുവെന്ന് ഇതു കാണിക്കുന്നു.
ഗുരുതരമായ രോഗം ബാധിച്ച എദേസ്സായിലെ അബ്ഗാർ തന്റെ അടുക്കൽ വരാൻ അപേക്ഷിച്ച് ഈശോയ്ക്കു കത്തെഴുതിയെന്നും, സ്വർഗാരോഹണത്തിനുശേഷം ഒരു ശിഷ്യനെ അയയ്ക്കാമെന്ന് ഈശോ വാക്കുകൊടുത്തുവെന്നും, അദ്ദായി വന്നു രാജാവിനെ സുഖപ്പെടുത്തി രാജാവും ജനവും വിശ്വസിച്ചുവെന്നുമാണ് കഥ. എവുസേബിയൂസ് ഇതു രേഖപ്പെടുത്തുന്നുണ്ട്; കത്തുകൾ യഥാർഥമാണെന്ന് ചരിത്രകാരന്മാർ സ്വീകരിക്കുന്നില്ല.
മെസൊപ്പൊട്ടാമിയായിലെ പട്ടണങ്ങൾതോറും സഞ്ചരിച്ച് രോഗികളെ സുഖപ്പെടുത്തി, വിഗ്രഹാലയങ്ങൾ നിന്നിടത്തു പള്ളികൾ പണിതതായി 'മാറിയുടെ നടപടികൾ' പറയുന്നു. വിശദാംശങ്ങൾ പിൽക്കാലത്തേതാണ്; എങ്കിലും കിഴക്കിലെ സഭകൾ അദ്ദേഹത്തെ തങ്ങളുടെ സ്ഥാപകനായി ഓർക്കുന്നു.
അങ്ങയുടെ ദൈവത്വത്താൽ ഞങ്ങൾക്കു ജീവൻ നൽകാൻ അങ്ങു ഞങ്ങളുടെ മനുഷ്യത്വം ധരിച്ചു; ഞങ്ങളുടെ താഴ്മയെ ഉയർത്തി, വീഴ്ചയെ പുനരുദ്ധരിച്ചു, മർത്ത്യതയ്ക്കു ജീവൻ നൽകി.
മാർ അദ്ദായിയുടെയും മാർ മാറിയുടെയും കൂദാശ, സാരം
മിഷനറിമാർ കർത്താവിനു വഴിയൊരുക്കുന്നു (ലൂക്കാ 10:1).
നമ്മുടെ കുർബാന നമ്മെ ഏറ്റവും പുരാതന സഭകളോടു ചേർക്കുന്നു.
അയയ്ക്കൽ എഴുപതുപേരിൽ അവസാനിച്ചില്ല.
പ്രിയരേ, ഉയിർപ്പിന്റെ ഈ കാലത്ത് സഭ മാർ അദ്ദായിയെ ഓർക്കുന്നു; അദ്ദേഹത്തോടൊപ്പം ശിഷ്യനായ മാർ മാറിയെയും നാം ഓർക്കുന്നു. ഈ പേരുകൾ നാം കൂടെക്കൂടെ കേൾക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലും അവരെക്കുറിച്ചു നമുക്ക് അധികം അറിഞ്ഞുകൂടാ. സുവിശേഷം വളരെ നേരത്തേ എദേസ്സായിലും മെസൊപ്പൊട്ടാമിയായിലും എത്തിയെന്ന് ചരിത്രം പറയുന്നു; അതെങ്ങനെ സംഭവിച്ചുവെന്ന കഥകൾ പിന്നീടാണ് എഴുതപ്പെട്ടത്. പക്ഷേ ഫലം വ്യക്തമാണ്: നമ്മുടെ കേരളംവരെ എത്തിയ കിഴക്കിന്റെ വലിയ സഭ.
താൻതന്നെ പോകാനിരുന്ന എല്ലാ പട്ടണങ്ങളിലേക്കും സ്ഥലങ്ങളിലേക്കും കർത്താവ് എഴുപതുപേരെ ഈരണ്ടായി തനിക്കു മുമ്പേ അയച്ചുവെന്ന് വിശുദ്ധ ലൂക്കാ പറയുന്നു (ലൂക്കാ 10:1). അവരിലൊരാളായാണ് നമ്മുടെ പാരമ്പര്യം അദ്ദായിയെ കാണുന്നത്. 'താൻതന്നെ പോകാനിരുന്ന' എന്ന വാക്കു ശ്രദ്ധിക്കുക. മിശിഹാ മറന്ന ഒരിടത്തേക്ക് അവിടുത്തെ കൊണ്ടുചെല്ലുകയല്ല മിഷനറി ചെയ്യുന്നത്; വഴിയിൽത്തന്നെയുള്ള കർത്താവിനുവേണ്ടി ഒരുക്കുകയാണ്.
ഇവർ നമുക്കു തന്നിട്ടുപോയത് എല്ലാറ്റിലുമുപരി ഒരു പ്രാർഥനാരീതിയാണ്. അവരുടെ പേരിൽ നാം അർപ്പിക്കുന്ന ദിവ്യബലി / വിശുദ്ധ കുർബാന ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും പഴക്കമുള്ള സ്തോത്രയാഗപ്രാർഥനകളിലൊന്നാണ്. തന്റെ ദൈവത്വത്താൽ നമുക്കു ജീവൻ നൽകാൻ ദൈവപുത്രൻ നമ്മുടെ മനുഷ്യത്വം ധരിച്ചതിന് അതു നന്ദി പറയുന്നു. അതു പ്രാർഥിക്കുമ്പോൾ, പേർഷ്യൻ രാജാക്കന്മാരുടെ കീഴിൽ സുറിയാനിയിൽ പ്രാർഥിച്ച ക്രൈസ്തവരോടും കേരളത്തിലെ നമ്മുടെ പൂർവികരോടുംകൂടെയാണ് നാം നിൽക്കുന്നത്.
അതുകൊണ്ട് ഈ പ്രാർഥനകളെ വെറും പതിവായി കാണരുത്. അവയുടെ അർഥം പഠിക്കാം, മക്കളെ പഠിപ്പിക്കാം. അയയ്ക്കൽ അവസാനിച്ചിട്ടില്ലെന്നും ഓർക്കാം. നമ്മുടെ കുടുംബങ്ങളിലും ജോലിസ്ഥലങ്ങളിലും, നമ്മുടെ ആളുകൾ ലോകമെങ്ങും താമസമാക്കിയിടങ്ങളിലും ഉത്ഥിതനായ കർത്താവ് ഇന്നും തനിക്കു മുമ്പേ നമ്മെ ഈരണ്ടായി അയയ്ക്കുന്നു. ആമേൻ.
എല്ലാ പട്ടണങ്ങളിലേക്കും തനിക്കു മുമ്പേ ശിഷ്യന്മാരെ ഈരണ്ടായി അയച്ച ഞങ്ങളുടെ കർത്താവായ ഈശോമിശിഹായേ, മാർ അദ്ദായിക്കും മാർ മാറിക്കും പൗരസ്ത്യദേശത്തു സുവിശേഷമെത്തിച്ച എല്ലാവർക്കും, അവരുടെ പേരിൽ ഞങ്ങൾക്കു ലഭിച്ച പ്രാർഥനയ്ക്കും ഞങ്ങൾ നന്ദി പറയുന്നു. വിശുദ്ധ കുർബാനയോടു ഞങ്ങളെ വിശ്വസ്തരാക്കണമേ; ഞങ്ങളുടെ കാലത്ത് അങ്ങയുടെ സദ്വാർത്തയുടെ വാഹകരാക്കണമേ. ആമേൻ.