മഹാനായ വിശുദ്ധ ആൽബർട്ട്

ഇന്നത്തെ വചനം

📖 സങ്കീർത്തനം 104:24

ജീവിതം

ഏകദേശം 1200-ൽ ജർമനിയിലെ സ്വാബിയയിൽ ലൗവിങ്ങെനിലാണ് ആൽബർട്ട് ജനിച്ചത്. പാദുവയിൽ പഠിക്കുമ്പോൾ ഡൊമിനിക്കൻ സന്യാസികളെ പരിചയപ്പെട്ട് പ്രസംഗകസഭയിൽ ചേർന്നു. ജർമനിയിലെ പല ഭവനങ്ങളിലും തുടർന്ന് പാരീസിലും കൊളോണിലും പഠിപ്പിച്ചു; കൊളോണിൽ ഒരു വലിയ പഠനകേന്ദ്രം സ്ഥാപിച്ചു.

ആൽബർട്ട് എല്ലാം പഠിച്ചു: വിശുദ്ധ ഗ്രന്ഥവും ദൈവശാസ്ത്രവും തത്ത്വശാസ്ത്രവും മാത്രമല്ല, സസ്യങ്ങളും ജീവികളും ധാതുക്കളും നക്ഷത്രങ്ങളും. അരിസ്റ്റോട്ടിലിന്റെ കൃതികൾ ക്രൈസ്തവപണ്ഡിതർക്കു പരിചയപ്പെടുത്തി; വിശ്വാസവും യുക്തിയും ശത്രുക്കളല്ല, സുഹൃത്തുക്കളാണെന്നു കാണിച്ചു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ ശിഷ്യരിൽ ഒരുവനായിരുന്നു മൗനിയായ യുവ ഡൊമിനിക്കൻ തോമസ് അക്വീനാസ്; അവന്റെ പ്രതിഭ ആൽബർട്ട് തിരിച്ചറിഞ്ഞു സംരക്ഷിച്ചു.

1260 മുതൽ 1262 വരെ റേഗൻസ്ബുർഗിലെ മെത്രാനായിരുന്നു; പിന്നീട് സ്ഥാനം ഒഴിഞ്ഞ് അധ്യാപനത്തിലേക്കും പ്രസംഗത്തിലേക്കും മടങ്ങി. വാർധക്യത്തിൽ, തോമസിന്റെ മരണശേഷം അദ്ദേഹത്തിന്റെ പ്രബോധനങ്ങളെ പ്രതിരോധിക്കാൻ പാരീസിലേക്കു യാത്ര ചെയ്തു. 1280 നവംബർ 15-ന് കൊളോണിൽ മരിച്ചു. 1931-ൽ വിശുദ്ധനായും വേദപാരംഗതനായും പ്രഖ്യാപിക്കപ്പെട്ടു; 1941-ൽ പീയൂസ് പന്ത്രണ്ടാമൻ മാർപാപ്പ അദ്ദേഹത്തെ പ്രകൃതിശാസ്ത്രം പഠിക്കുന്നവരുടെ മധ്യസ്ഥനാക്കി.

പാഠങ്ങൾ

വിശ്വാസവും യുക്തിയും ഒന്നിച്ച്

ദൈവജ്ഞാനത്തിന്റെ സൃഷ്ടിയായതുകൊണ്ടാണ് ആൽബർട്ട് വിസ്മയത്തോടെ പ്രപഞ്ചം പഠിച്ചത്.

നല്ല അധ്യാപകൻ മറ്റുള്ളവരെ ഉയർത്തുന്നു

ശിഷ്യനായ തോമസിന്റെ കഴിവുകളിൽ അദ്ദേഹം സന്തോഷിക്കുകയും അവനെ വളരാൻ സഹായിക്കുകയും ചെയ്തു.

മഹത്ത്വത്തിലും എളിമ

പഠനത്തിലേക്കും പ്രാർഥനയിലേക്കും അധ്യാപനത്തിലേക്കും മടങ്ങാൻ അദ്ദേഹം മെത്രാൻസ്ഥാനം ഉപേക്ഷിച്ചു.

കഥകൾ

ഊമക്കാള (പാരമ്പര്യം)

മൗനിയായ തോമസ് അക്വീനാസിനെ സഹപാഠികൾ ഊമക്കാള എന്നു വിളിച്ചുവെന്നും, ഒരുനാൾ ഈ കാളയുടെ മുക്കറ ലോകം മുഴുവൻ കേൾക്കുമെന്ന് ആൽബർട്ട് മറുപടി പറഞ്ഞുവെന്നും പാരമ്പര്യം.

പ്രസംഗം

1. ദൈവത്തിന്റെ പ്രവൃത്തികൾ

കർത്താവേ, അങ്ങയുടെ പ്രവൃത്തികൾ എത്ര വൈവിധ്യമാർന്നവ! ജ്ഞാനത്താൽ അങ്ങ് അവയെല്ലാം സൃഷ്ടിച്ചു (സങ്കീർത്തനം 104:24). ആൽബർട്ട് വിസ്മയത്തോടെ സൃഷ്ടിയെ പഠിച്ചു.

2. വിശ്വാസവും യുക്തിയും സുഹൃത്തുക്കൾ

ശാസ്ത്രവും വിശ്വാസവും സത്യം തേടുന്നു; ഇരുവരുടെയും കർത്താവ് ഒരേ ദൈവമാണ്.

3. മറ്റുള്ളവരെ ഉയർത്തുന്ന ഗുരു

ശിഷ്യൻ തോമസ് അക്വീനാസിന്റെ പ്രതിഭ ആൽബർട്ട് തിരിച്ചറിഞ്ഞു സംരക്ഷിച്ചു.

പ്രിയരേ, മഹാനായ വി. ആൽബർട്ട് സസ്യങ്ങളെയും ജീവികളെയും കല്ലുകളെയും നക്ഷത്രങ്ങളെയും പഠിച്ചു; വിശുദ്ധഗ്രന്ഥവും ദൈവശാസ്ത്രവും പഠിച്ചു. അവ തമ്മിൽ ഒരു വൈരുധ്യവും അദ്ദേഹം കണ്ടില്ല. സങ്കീർത്തകനോടൊപ്പം അദ്ദേഹത്തിനു പറയാമായിരുന്നു: കർത്താവേ, അങ്ങയുടെ പ്രവൃത്തികൾ എത്ര വൈവിധ്യമാർന്നവ; ജ്ഞാനത്താൽ അങ്ങ് അവയെല്ലാം സൃഷ്ടിച്ചു (സങ്കീർത്തനം 104:24). സൃഷ്ടിയെക്കുറിച്ചുള്ള ഓരോ കണ്ടുപിടിത്തവും സ്രഷ്ടാവിന്റെ ജ്ഞാനത്തെക്കുറിച്ചുള്ള കണ്ടുപിടിത്തമാണ്.

വിശ്വാസവും ശാസ്ത്രവും തമ്മിൽ ഒന്നു തിരഞ്ഞെടുക്കണമെന്ന് ഇന്നു പല യുവാക്കളോടും പറയപ്പെടുന്നു. ശാസ്ത്രജ്ഞരുടെ മധ്യസ്ഥനായ ആൽബർട്ട് പറയുന്നു: അല്ല; സത്യം സത്യത്തിനു വിരുദ്ധമാകില്ല, കാരണം പ്രകൃതിയുടെയും വെളിപാടിന്റെയും കർത്താവ് ഒരേ ദൈവമാണ്. നമ്മുടെ വിദ്യാർഥികൾ നന്നായി പഠിക്കുകയും നന്നായി പ്രാർഥിക്കുകയും ചെയ്യട്ടെ.

ആൽബർട്ട് മഹാനായ ഒരു അധ്യാപകനുമായിരുന്നു. മൗനിയായ തോമസ് അക്വീനാസിനെ മറ്റുള്ളവർ പരിഹസിച്ചപ്പോൾ ആൽബർട്ട് അവന്റെ പ്രതിഭ കണ്ടു സംരക്ഷിച്ചു. മാതാപിതാക്കളേ, അധ്യാപകരേ, കുട്ടികളിലെ മറഞ്ഞിരിക്കുന്ന ദാനങ്ങൾ കണ്ടെത്തി പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുക. നമുക്കെല്ലാവർക്കും ഇന്നു വിസ്മയത്തോടെ സൃഷ്ടിയെ നോക്കി സ്രഷ്ടാവിനു നന്ദി പറയാം. ആമേൻ.

പ്രാർഥന

കർത്താവായ ദൈവമേ, മാനുഷികജ്ഞാനത്തെ ദൈവികവിശ്വാസവുമായി സംയോജിപ്പിക്കുന്ന വരത്താൽ അങ്ങ് വിശുദ്ധ ആൽബർട്ടിനെ മഹാനാക്കിയല്ലോ. അറിവിലുള്ള ഓരോ വളർച്ചയും അങ്ങയെ കൂടുതൽ അറിയാനും സ്നേഹിക്കാനും ഞങ്ങളെ നയിക്കുമാറ് അദ്ദേഹത്തിന്റെ പ്രബോധനം പിന്തുടരാൻ ഞങ്ങളെ സഹായിക്കണമേ. ആമേൻ.