വിശുദ്ധ അൽഫോൻസാമ്മ

ഇന്നത്തെ വചനം

“നിങ്ങളെപ്രതിയുള്ള പീഡകളിൽ ഞാൻ സന്തോഷിക്കുന്നു. സഭയാകുന്ന തന്റെ ശരീരത്തെപ്രതി ക്രിസ്തുവിനു സഹിക്കേണ്ടിവന്ന പീഡകളുടെ കുറവ് എന്റെ ശരീരത്തിൽ ഞാൻ നികത്തുന്നു.” കൊളോസോസ് 1:24

ജീവിതം

1910 ഓഗസ്റ്റ് 19-ന് കോട്ടയത്തിനടുത്ത് കുടമാളൂരിൽ അന്നക്കുട്ടി മുട്ടത്തുപാടത്ത് ജനിച്ചു. അവൾ ശിശുവായിരിക്കുമ്പോൾ അമ്മ മരിച്ചു; ബന്ധുക്കൾ, പ്രത്യേകിച്ചു കർക്കശക്കാരിയായ ഒരു ഇളയമ്മ, അവളെ വളർത്തി. ശൈശവംമുതൽ അവൾ പ്രാർഥനയെ സ്നേഹിച്ചു; യേശുവിനു മാത്രം സ്വന്തമാകാൻ ആഗ്രഹിച്ചു.

അവൾക്കായി ഒരു വിവാഹാലോചന നടക്കുമ്പോൾ, കത്തുന്ന ഉമിക്കുഴിയിൽ അവൾ കാൽ വച്ചു; ആ പൊള്ളൽ കുറെക്കാലം അവളെ മുടന്തിയാക്കി. ദൈവത്തിനായി സ്വതന്ത്രയായിരിക്കാനാണ് അങ്ങനെ ചെയ്തതെന്ന് അവൾ പിന്നീടു പറഞ്ഞു. ഭരണങ്ങാനത്തെ ഫ്രാൻസിസ്കൻ ക്ലാരിസ്റ്റ് സന്യാസിനീസമൂഹത്തിൽ ചേർന്ന്, “അമലോത്ഭവത്തിന്റെ അൽഫോൻസ” എന്ന പേരു സ്വീകരിച്ച്, 1936-ൽ നിത്യവ്രതവാഗ്ദാനം നടത്തി.

ഏതാണ്ടു നിരന്തരമായ രോഗമായിരുന്നു അവളുടെ സന്യാസജീവിതം: പനി, വേദന, ഓർമ നഷ്ടപ്പെട്ട ഒരു കാലഘട്ടം, ബലഹീനത. കുറച്ചുകാലം കുട്ടികളെ പഠിപ്പിച്ചു; എന്നാൽ ജീവിതത്തിന്റെ ഏറിയ പങ്കും പുഞ്ചിരിയോടെ സ്വീകരിച്ച്, മറ്റുള്ളവർക്കായി സമർപ്പിച്ച മറഞ്ഞ സഹനമായിരുന്നു. 1946 ജൂലൈ 28-ന്, 35-ാം വയസ്സിൽ, അവൾ മരിച്ചു. വിശുദ്ധ ജോൺ പോൾ രണ്ടാമൻ മാർപാപ്പ 1986 ഫെബ്രുവരി 8-ന് കോട്ടയത്തുവച്ച് അവളെ വാഴ്ത്തപ്പെട്ടവളായും, ബെനഡിക്ട് പതിനാറാമൻ മാർപാപ്പ 2008 ഒക്ടോബർ 12-ന് വിശുദ്ധയായും പ്രഖ്യാപിച്ചു; ഭാരതത്തിന്റെ പ്രഥമ വനിതാവിശുദ്ധ. ഭരണങ്ങാനത്തെ അവളുടെ കബറിടത്തിലേക്ക് എല്ലാ മതസ്ഥരും തീർഥാടനം നടത്തുന്നു.

പാഠങ്ങൾ

സഹനം സ്നേഹമാകാം

സഹനത്തിനുവേണ്ടി അൽഫോൻസാമ്മ സഹനം തേടിയില്ല. തന്റെ വേദന ക്രിസ്തുവിന്റെ കുരിശിനോടു ചേർത്ത് മറ്റുള്ളവർക്കായി സമർപ്പിച്ചു.

മറഞ്ഞ ഇടങ്ങളിലെ വിശുദ്ധി

വലിയ പൊതുപ്രവർത്തനങ്ങളൊന്നും അവൾ ചെയ്തില്ല. ഒരു ചെറിയ മഠത്തിലും രോഗശയ്യയിലും ക്ലാസ്മുറിയിലുമാണു വിശുദ്ധി വളർന്നത്.

പുഞ്ചിരി ഒരു ദാനമാണ്

വേദനയിലും അവളുടെ ക്ഷമയും പ്രസന്നമായ മുഖവും കൂടെ ജീവിച്ചവർ ഓർത്തു.

യേശുവിനു സ്വന്തമാകുക

ശൈശവംമുതൽ യേശുവിനെ മാത്രം അവൾ ആഗ്രഹിച്ചു. വിവാഹജീവിതമായാലും സമർപ്പിതജീവിതമായാലും, ഓരോ ദൈവവിളിയും ആ ആഗ്രഹത്തോടെയാണ് ആരംഭിക്കുന്നത്.

കഥകൾ

കത്തുന്ന ഉമിക്കുഴി (ചരിത്രം)

തന്റെ ആഗ്രഹത്തിനു വിരുദ്ധമായി ഒരു വിവാഹം ഉറപ്പിക്കപ്പെടാതിരിക്കാൻ, ബാലികയായിരുന്ന അന്നക്കുട്ടി എരിയുന്ന ഉമിക്കുഴിയിൽ ചവിട്ടി. പൊള്ളൽ ഗുരുതരമായിരുന്നു. അവളുടെ എല്ലാ ജീവചരിത്രങ്ങളിലും ഇതു പറയുന്നുണ്ട്. ഇത്തരം പ്രവൃത്തികൾ അനുകരിക്കാൻ സഭ നിർദേശിക്കുന്നില്ല; എന്നാൽ ദൈവത്തിനു പൂർണമായി സ്വന്തമാകാൻ അവൾ എത്രമാത്രം ആഗ്രഹിച്ചുവെന്ന് ഇതു കാണിക്കുന്നു.

വിശുദ്ധപദവിക്കായുള്ള അദ്ഭുതം (ചരിത്രം)

അവളുടെ മാധ്യസ്ഥ്യം യാചിച്ചുള്ള പ്രാർഥനയ്ക്കുശേഷം ഒരു ബാലന്റെ വൈകല്യമുള്ള പാദങ്ങൾ സുഖപ്പെട്ടതാണു വിശുദ്ധപദവിക്കായി അംഗീകരിക്കപ്പെട്ട അദ്ഭുതം.

പ്രസംഗം · വിശുദ്ധന്റെ ജീവിതവും സന്ദേശവും

1. ക്രിസ്തുവിനു മാത്രം സ്വന്തം

കുട്ടിക്കാലംമുതലേ അന്നക്കുട്ടി പൂർണമായി ദൈവത്തിന്റേതാകാൻ ആഗ്രഹിച്ചു; വലിയ വിലകൊടുത്ത് സന്യാസജീവിതം തിരഞ്ഞെടുത്തു.

2. സ്നേഹത്തോടെ സമർപ്പിച്ച സഹനം

ക്രിസ്തുവിന്റെ കുരിശിനോടു ചേർത്ത വർഷങ്ങളുടെ രോഗം (കൊളോസോസ് 1:24).

3. മറഞ്ഞിരിക്കുന്ന വിശുദ്ധി

ഒരു ചെറിയ മഠത്തിലെ സാധാരണ സിസ്റ്റർ ഭാരതത്തിലെ ആദ്യത്തെ വനിതാവിശുദ്ധയായി.

4. എല്ലാവർക്കും ഒരു പുഞ്ചിരി

വേദന മറച്ച് മറ്റുള്ളവരെ, പ്രത്യേകിച്ച് കുട്ടികളെ, ആശ്വസിപ്പിച്ചു.

പ്രിയ സഹോദരങ്ങളേ, വിശുദ്ധ അൽഫോൻസാമ്മ മുപ്പത്തിയാറു വർഷം മാത്രമേ ജീവിച്ചുള്ളൂ; അതിൽ ഏറെയും കേരളത്തിന്റെ ഒരു ചെറിയ കോണിൽ. അവർ ഒരു സന്യാസസമൂഹം സ്ഥാപിച്ചില്ല, പുസ്തകങ്ങൾ എഴുതിയില്ല, യാത്ര ചെയ്തില്ല. എങ്കിലും ഭാരതത്തിലെ ആദ്യത്തെ വനിതാവിശുദ്ധയായി സഭ മുഴുവൻ അവരെ ആദരിക്കുന്നു. എന്തുകൊണ്ട്?

കുട്ടിക്കാലംമുതലേ അന്നക്കുട്ടി ക്രിസ്തുവിനു മാത്രം സ്വന്തമാകാൻ ആഗ്രഹിച്ചു. അവരുടെ ആഗ്രഹത്തിനു വിരുദ്ധമായി വിവാഹം ആലോചിച്ചപ്പോൾ അവർ കത്തുന്ന ഉമിയിൽ കാൽവച്ചു മുറിവേറ്റു; ദൈവത്തിനുവേണ്ടി സ്വതന്ത്രയായിരിക്കാനാണ് അങ്ങനെ ചെയ്തതെന്ന് പിന്നീട് അവർ വിശദീകരിച്ചു. ആ പ്രവൃത്തി അനുകരിക്കാനല്ല, അവരുടെ അവിഭക്തമായ സ്നേഹം ആദരിക്കാനാണ് നാം വിളിക്കപ്പെടുന്നത്.

ഭരണങ്ങാനത്തെ ഫ്രാൻസിസ്കൻ ക്ലാരിസ്റ്റ് സന്യാസിനിയെന്ന നിലയിൽ അവർ മിക്കവാറും നിരന്തരം രോഗിയായിരുന്നു. കയ്പുള്ളവളാകാതെ, സഭയ്ക്കുവേണ്ടിയുള്ള സഹനങ്ങളിൽ സന്തോഷിച്ച പൗലോസിനെപ്പോലെ (കൊളോസോസ് 1:24), തന്റെ സഹനങ്ങൾ ക്രിസ്തുവിന്റെ കുരിശിനോടു ചേർത്തു. മറ്റുള്ളവർക്കായി പ്രാർഥിച്ചു; വേദന അവർക്കായി സമർപ്പിച്ചു. സഹനം പുഞ്ചിരിക്കു പിന്നിൽ മറച്ചു; കുട്ടികൾ അവരെ സ്നേഹിച്ചു.

മറഞ്ഞിരിക്കുന്ന സ്ഥലങ്ങളിലും വിശുദ്ധി സാധ്യമാണെന്ന് അൽഫോൻസാമ്മ പഠിപ്പിക്കുന്നു: രോഗക്കിടക്കയിൽ, അടുക്കളയിൽ, ക്ലാസ്മുറിയിൽ, ആശുപത്രിവാർഡിൽ. സ്നേഹത്തോടെ സമർപ്പിക്കുമ്പോൾ വേദന പാഴാകുന്നില്ല. സഹിക്കുന്ന എല്ലാവരെയും ഈ ദിവ്യബലി / വിശുദ്ധ കുർബാനയിലേക്കു കൊണ്ടുവരാം; നല്ല ദിവസങ്ങളിലും മോശം ദിവസങ്ങളിലും ക്രിസ്തുവിനെ സ്നേഹിക്കാൻ പഠിപ്പിക്കണമേ എന്ന് വിശുദ്ധ അൽഫോൻസാമ്മയോടു യാചിക്കാം.

പ്രസംഗരൂപം 2 · വചനത്തിന്റെ വെളിച്ചത്തിൽ: കുറവുള്ളതു പൂരിപ്പിക്കുന്നു

1. പൗലോസിന്റെ നിഗൂഢമായ വാക്കുകൾ

ക്രിസ്തുവിന്റെ പീഡകളിൽ കുറവുള്ളതു ഞാൻ എന്റെ ശരീരത്തിൽ പൂരിപ്പിക്കുന്നു (കൊളോസോസ് 1:24).

2. ക്രിസ്തുവിന്റെ ബലിയിൽ കുറവില്ല

കുറവുള്ളത് അവിടുന്നുമായി ചേർന്നു സമർപ്പിക്കുന്ന നമ്മുടെ പങ്കാണ്.

3. ഗോതമ്പുമണി

ഗോതമ്പുമണി നിലത്തുവീണ് അഴിയുന്നില്ലെങ്കിൽ (യോഹന്നാൻ 12:24).

4. സഹനത്തിലെ സന്തോഷം

വേദനയെ സ്നേഹിക്കലല്ല, വേദനയിൽ ക്രിസ്തുവിനെ സ്നേഹിക്കൽ.

പ്രിയപ്പെട്ടവരേ, വിശുദ്ധ അൽഫോൻസാമ്മയ്ക്കായി തിരഞ്ഞെടുത്ത വചനം പൗലോസിന്റേതാണ്: നിങ്ങളെപ്രതിയുള്ള എന്റെ സഹനങ്ങളിൽ ഞാൻ സന്തോഷിക്കുന്നു; സഭയാകുന്ന അവന്റെ ശരീരത്തിനുവേണ്ടി ക്രിസ്തുവിന്റെ പീഡകളിൽ കുറവുള്ളതു ഞാൻ എന്റെ ശരീരത്തിൽ പൂരിപ്പിക്കുന്നു (കൊളോസോസ് 1:24). ക്രിസ്തുവിന്റെ സഹനങ്ങളിൽ എന്തു കുറവുണ്ടാകാൻ? അവിടുത്തെ ബലി പൂർണവും സമ്പൂർണവുമാണ്.

കുറവുള്ളത് നമ്മുടെ പങ്കാളിത്തമാണ്. തന്റെ രക്ഷാകരപ്രവൃത്തി തന്റെ അവയവങ്ങളുമായി പങ്കുവയ്ക്കാൻ ക്രിസ്തു ആഗ്രഹിക്കുന്നു. ഒരു ക്രൈസ്തവൻ തന്റെ സഹനം ക്രിസ്തുവിനോടു ചേർത്തു സമർപ്പിക്കുമ്പോൾ അതു മറ്റുള്ളവർക്കു കൃപയുടെ ചാലാകുന്നു. അൽഫോൻസാമ്മ ഇതു മനസ്സിലാക്കി. അവരുടെ രോഗങ്ങൾ അർഥശൂന്യമായിരുന്നില്ല; പാപികൾക്കും സഭയ്ക്കും പ്രാർഥനയ്ക്കായി തന്റെ അടുത്തുവന്നവർക്കുംവേണ്ടി അവർ അവ സമർപ്പിച്ചു.

കർത്താവു പറഞ്ഞു: ഗോതമ്പുമണി നിലത്തുവീണ് അഴിയുന്നില്ലെങ്കിൽ അത് ഒന്നായിത്തന്നെ ഇരിക്കും; അഴിയുന്നെങ്കിലോ അതു വളരെ ഫലം പുറപ്പെടുവിക്കും (യോഹന്നാൻ 12:24). അൽഫോൻസാമ്മയുടെ ഹ്രസ്വജീവിതം ഭരണങ്ങാനത്തിന്റെ മണ്ണിൽ വീണു. ഇന്ന് എല്ലാ മതങ്ങളിലുംപെട്ട തീർഥാടകരെ അവരുടെ കബറിടം ആകർഷിക്കുന്നു; പലർക്കും ആശ്വാസവും കൃപയും ലഭിക്കുന്നു.

സഹനത്തിലെ സന്തോഷത്തെക്കുറിച്ച് പൗലോസ് പറയുന്നു. വിശുദ്ധർ വേദനയെ അതിനുവേണ്ടിത്തന്നെ സ്നേഹിക്കുന്നില്ല. അവർ ക്രിസ്തുവിനെ സ്നേഹിക്കുന്നു; വേദനയിൽപ്പോലും അവിടുത്തെ കണ്ടെത്തുന്നു. ശരീരത്തിലോ മനസ്സിലോ നിങ്ങൾ സഹിക്കുന്നുണ്ടെങ്കിൽ പരാതിയിൽ മാത്രം അതു പാഴാക്കരുത്. ലളിതമായ ഈ പ്രാർഥനയോടെ ദൈവത്തിനു സമർപ്പിക്കുക: കർത്താവേ, അങ്ങയോടുള്ള സ്നേഹത്തെപ്രതിയും കൃപ ആവശ്യമുള്ളവർക്കുവേണ്ടിയും ഞാൻ ഇതു സമർപ്പിക്കുന്നു.

പ്രസംഗരൂപം 3 · യുവജനങ്ങൾക്കും കുടുംബങ്ങൾക്കും: വ്യത്യസ്തരാകാനുള്ള ധൈര്യം

1. എന്താണു വേണ്ടതെന്ന് അറിയുക

ഹൃദയത്തിന്റെ ആഗ്രഹം അൽഫോൻസാമ്മ നേരത്തേ തിരിച്ചറിഞ്ഞു.

2. പ്രയാസങ്ങളിൽ തകരരുത്

ചെറുപ്പത്തിൽ അമ്മയെ നഷ്ടപ്പെട്ടു, കർശനമായ ശിക്ഷണത്തിൽ വളർന്നു; എങ്കിലും സ്നേഹത്തിൽ വളർന്നു.

3. സഹനത്തിലും ദയ

വേദനയിലായിരുന്നപ്പോഴും മറ്റുള്ളവരോടു പുഞ്ചിരിച്ചു.

4. വീട്ടിലെ രോഗികളെ പരിചരിക്കുക

രോഗികളായ അംഗങ്ങളിൽ കുടുംബങ്ങൾ ക്രിസ്തുവിനെ കണ്ടുമുട്ടുന്നു.

പ്രിയ യുവജനങ്ങളേ, വിശുദ്ധ അൽഫോൻസാമ്മ ഒരിക്കൽ നിങ്ങളിൽ പലരെയുംപോലൊരു പെൺകുട്ടിയായിരുന്നു. കുഞ്ഞായിരിക്കുമ്പോൾത്തന്നെ അമ്മയെ നഷ്ടപ്പെട്ടു; കർശനക്കാരിയായ ഒരു ഇളയമ്മയുടെ കീഴിൽ വളർന്നു. ജീവിതം എളുപ്പമായിരുന്നില്ല. എങ്കിലും അവർ കയ്പുള്ളവളായില്ല. ഹൃദയം ഏറ്റവുമധികം ആഗ്രഹിക്കുന്നത് എന്താണെന്ന് നേരത്തേ കണ്ടെത്തി: ക്രിസ്തുവിനു സ്വന്തമാകുക.

ഇന്നു പല യുവജനങ്ങൾക്കും തങ്ങൾക്ക് എന്താണു വേണ്ടതെന്ന് അറിയില്ല. ആൾക്കൂട്ടത്തെയും സ്ക്രീനിനെയും പുതിയ ട്രെൻഡിനെയും അവർ പിന്തുടരുന്നു. വ്യത്യസ്തയാകാനുള്ള ധൈര്യം അൽഫോൻസാമ്മയ്ക്കുണ്ടായിരുന്നു. എല്ലാ ദിവസവും ദൈവത്തോടു ചോദിക്കുക: കർത്താവേ, എന്റെ ജീവിതംകൊണ്ട് ഞാൻ എന്തു ചെയ്യാനാണ് അങ്ങ് ആഗ്രഹിക്കുന്നത്? അവിടുത്തെ മറുപടി പിന്തുടരാൻ ധൈര്യമുള്ളവരാകുക.

സന്യാസിനിയായിരിക്കെ അവർ പലപ്പോഴും രോഗിയായിരുന്നു; എങ്കിലും സൗമ്യമായ പുഞ്ചിരി സൂക്ഷിച്ചു, മറ്റുള്ളവരെ കരുതി. കുട്ടികൾ അവരുടെ അടുത്തായിരിക്കാൻ ഇഷ്ടപ്പെട്ടു. ക്ഷീണിതരോ രോഗികളോ ദുഃഖിതരോ ആയിരിക്കുമ്പോൾ വീട്ടിൽ ദേഷ്യപ്പെടാൻ എളുപ്പമാണ്. അൽഫോൻസാമ്മയുടെ വഴി പരീക്ഷിക്കുക: ക്രിസ്തുവിനോടുള്ള സ്നേഹത്തെപ്രതി ഒരു നല്ല വാക്ക്, ഒരു പുഞ്ചിരി.

കുടുംബങ്ങളേ, നിങ്ങളിൽ പലരുടെയും വീട്ടിൽ ഒരു രോഗിയോ വൃദ്ധനോ ഉണ്ട്. അവരെ പരിചരിക്കുന്നതു ബുദ്ധിമുട്ടാണ്. ക്രിസ്തു രോഗികളിൽ സന്നിഹിതനാണെന്ന് വിശുദ്ധ അൽഫോൻസാമ്മ ഓർമിപ്പിക്കുന്നു. അവരോടു ക്ഷമയുള്ളവരായിരിക്കുക; അവരോടൊപ്പം പ്രാർഥിക്കുക; അവർക്കു വിശുദ്ധ കുർബാന എത്തിക്കുക. നിങ്ങളുടെ വീട്ടിലെ ഓരോ പരിചരണവും ഒരു പ്രാർഥനയാകാം.

പ്രാർഥന

ദൈവമേ, സഹനത്തിൽ അങ്ങയെ സ്നേഹിക്കാനും പുഞ്ചിരിയോടെ അങ്ങയെ ശുശ്രൂഷിക്കാനും വിശുദ്ധ അൽഫോൻസാമ്മയ്ക്ക് അങ്ങു കൃപ നൽകി. അവളുടെ മാധ്യസ്ഥ്യത്താൽ രോഗികളെയും സഹിക്കുന്നവരെയും തങ്ങളുടെ വേദന ക്രിസ്തുവിന്റെ കുരിശിനോടു ചേർക്കാൻ സഹായിക്കുകയും, ഞങ്ങളെ ക്ഷമയും ആനന്ദവും പഠിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യണമേ. ആമേൻ.