സുറിയാനി സഭാപിതാവും ആചാര്യനും · തിരുനാൾ: ജനുവരി 30
അനുദിന വചനം ആപ്പിൽ തുറക്കുക📖 മത്തായി 7:24
നാലാം നൂറ്റാണ്ടിൽ റോമാസാമ്രാജ്യത്തിന്റെ കിഴക്കേ അതിർത്തിക്കപ്പുറമുള്ള പേർഷ്യൻ സാമ്രാജ്യത്തിൽ ജീവിച്ച അഫ്രഹാത്ത് പേർഷ്യൻ ജ്ഞാനി എന്നറിയപ്പെടുന്നു. പ്രധാനരചനകൾ നമ്മുടെ കൈകളിലെത്തിയിട്ടുള്ള ഏറ്റവും പുരാതന സുറിയാനി സഭാപിതാവാണ് അദ്ദേഹം. അദ്ദേഹത്തിന്റെ ജീവിതത്തെക്കുറിച്ച് വളരെക്കുറച്ചേ നമുക്കറിയൂ: സഭയിൽ ഉന്നതസ്ഥാനമുള്ള ഒരു ആചാര്യനായിരുന്നു അദ്ദേഹമെന്നതു തീർച്ച; സന്യാസിയും മെത്രാനുമായാണ് സുറിയാനി പാരമ്പര്യം അദ്ദേഹത്തെ ഓർക്കുന്നത്. യാക്കോബ് എന്ന പേര് പിൽക്കാല പാരമ്പര്യത്തിലാണ് അദ്ദേഹത്തോടു ചേർക്കപ്പെട്ടത്.
337-നും 345-നുമിടയിൽ അദ്ദേഹം ഇരുപത്തിമൂന്നു പ്രബോധനങ്ങൾ എഴുതി; അവയിൽ ആദ്യത്തെ ഇരുപത്തിരണ്ടെണ്ണം സുറിയാനി അക്ഷരമാലയുടെ ക്രമത്തിലാണ്. വിശ്വാസം, സ്നേഹം, ഉപവാസം, പ്രാർഥന, എളിമ, മാനസാന്തരം, ഉയിർപ്പ് എന്നിവയെക്കുറിച്ചും, സഭയ്ക്കുള്ളിൽ ദൈവത്തിനു സ്വയം സമർപ്പിച്ച ഉടമ്പടിയുടെ പുത്രീപുത്രന്മാരുടെ ജീവിതത്തെക്കുറിച്ചും അവ സംസാരിക്കുന്നു.
ഏകദേശം 340-ൽ ആരംഭിച്ച പേർഷ്യൻ രാജാവായ ഷാപ്പൂർ രണ്ടാമന്റെ ക്രൈസ്തവപീഡനകാലത്താണ് അദ്ദേഹം എഴുതിയത്; ഉറച്ചുനിൽക്കാൻ അദ്ദേഹം വിശ്വാസികളെ ധൈര്യപ്പെടുത്തി. ബൈബിളിനോടും യേശുവിന്റെ സെമിറ്റിക് ലോകത്തോടും ചേർന്നുനിൽക്കുന്നതാണ് അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഭാഷ. ക്രിസ്തുവാകുന്ന പാറമേൽ പണിത ഭവനമാണ് വിശ്വാസമെന്നും, ക്രിസ്തു വസിക്കുന്ന ആലയമാണ് വിശ്വാസിയുടെ ഹൃദയമെന്നും അദ്ദേഹം പഠിപ്പിക്കുന്നു.
ഏകദേശം 345-ൽ അദ്ദേഹം മരിച്ചു. സുറിയാനി സഭകളിൽ വിശുദ്ധനായ ആചാര്യനായി അദ്ദേഹം ആദരിക്കപ്പെടുന്നു; കിഴക്കിലെ ക്രൈസ്തവരുടെ ആദിമവിശ്വാസത്തിന്റെ സാക്ഷ്യമായി അദ്ദേഹത്തിന്റെ പ്രബോധനങ്ങൾ ഇന്നും വായിക്കപ്പെടുന്നു.
ക്രിസ്തു അടിസ്ഥാനമായ ഭവനമാണ് വിശ്വാസം.
ശുദ്ധമായ ഹൃദയത്തിൽ ക്രിസ്തു വസിക്കുന്നു.
ഷാപ്പൂർ രണ്ടാമന്റെ കാലത്ത് അദ്ദേഹം ക്രൈസ്തവരെ ബലപ്പെടുത്തി.
ഹൃദയശുദ്ധി പ്രാർഥനയെ സത്യമാക്കുന്നു.
ആദ്യത്തെ ഇരുപത്തിരണ്ടു പ്രബോധനങ്ങൾ ഓരോന്നും സുറിയാനി അക്ഷരമാലയിലെ ഓരോ അക്ഷരംകൊണ്ട്, ഓലഫ് മുതൽ തൗ വരെ, ക്രമത്തിൽ ആരംഭിക്കത്തക്കവിധമാണ് അഫ്രഹാത്ത് ക്രമീകരിച്ചത്: വിശ്വാസപഠനത്തിന്റെ ഒരു മുഴുവൻ അക്ഷരമാല.
വിശ്വാസത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ഒന്നാം പ്രബോധനത്തിൽ, ക്രിസ്തുവാകുന്ന പാറ അടിസ്ഥാനമായ, വിശ്വാസി സൽപ്രവൃത്തികൾകൊണ്ടു പണിതുയർത്തുന്ന ഒരു കെട്ടിടമായി അഫ്രഹാത്ത് വിശ്വാസത്തെ വിവരിക്കുന്നു.
അധരങ്ങൾകൊണ്ട് ഉരുവിടുന്ന എല്ലാ പ്രാർഥനകളെക്കാളും ഹൃദയശുദ്ധിയാണ് യഥാർഥ പ്രാർഥന.
മാർ അഫ്രഹാത്ത്, പ്രാർഥനയെക്കുറിച്ചുള്ള നാലാം പ്രബോധനം, സാരം
കേൾക്കുകയും പ്രവർത്തിക്കുകയും ചെയ്യുക (മത്തായി 7:24).
നമ്മിൽ വസിക്കാൻ ക്രിസ്തു ആഗ്രഹിക്കുന്നു.
വലിയ നോമ്പിനുള്ള ഏറ്റവും നല്ല ഒരുക്കം ശുദ്ധമായ ഹൃദയമാണ്.
പ്രിയരേ, നാലാം നൂറ്റാണ്ടിൽ പേർഷ്യൻ സാമ്രാജ്യത്തിൽ ജീവിച്ച പേർഷ്യൻ ജ്ഞാനിയായ മാർ യാക്കോബ് അഫ്രഹാത്തിനെ ഇന്നു സുറിയാനി പാരമ്പര്യം ഓർക്കുന്നു. രചനകൾ നമ്മിലെത്തിയിട്ടുള്ള ഏറ്റവും പുരാതന സുറിയാനി പിതാവായ അദ്ദേഹം, അവിടത്തെ ക്രൈസ്തവർ പീഡിപ്പിക്കപ്പെട്ട കാലത്താണ് എഴുതിയത്.
യേശുവിന്റെ ഈ വാക്കുകൾ അഫ്രഹാത്തിനു പ്രിയപ്പെട്ടതായിരുന്നു: എന്റെ ഈ വചനങ്ങൾ കേട്ട് അവയനുസരിച്ചു പ്രവർത്തിക്കുന്നവൻ പാറമേൽ ഭവനം പണിത വിവേകിയെപ്പോലെയാണ് (മത്തായി 7:24). അദ്ദേഹത്തിനു വിശ്വാസം ഒരു ഭവനമാണ്; ക്രിസ്തുവാണ് അതിന്റെ അടിസ്ഥാനം. ആ പാറമേൽ നാം പണിതുയർത്തുന്ന കല്ലുകളാണ് നമ്മുടെ സൽപ്രവൃത്തികൾ.
ക്രിസ്തു വസിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്ന ആലയമാണ് ഹൃദയമെന്നും, യഥാർഥ പ്രാർഥന ശുദ്ധമായ ഹൃദയത്തിൽനിന്നാണ് ആരംഭിക്കുന്നതെന്നും അദ്ദേഹം പഠിപ്പിച്ചു. വാക്കുകൾ മാത്രം പോരാ; ക്ഷമിക്കുകയും സ്നേഹിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന ഹൃദയംതന്നെ ഒരു പ്രാർഥനയാണ്.
വലിയ നോമ്പ് അടുത്തെത്തിയിരിക്കുന്നു. അഫ്രഹാത്ത് ഉപദേശിച്ചതുപോലെ നമ്മുടെ ഹൃദയങ്ങളെ പരിശോധിക്കാം; ക്രിസ്തുവിനായി ശുദ്ധമായ ഒരാലയം ഒരുക്കാം; അങ്ങനെ നമ്മുടെ ഉപവാസവും പ്രാർഥനയും വിശുദ്ധ കുർബാനയിലെ പങ്കാളിത്തവും പാറമേൽ പണിത ഹൃദയത്തിൽനിന്നു വരട്ടെ. ആമേൻ.
ഞങ്ങളുടെ വിശ്വാസത്തിന്റെ പാറയായ കർത്താവായ യേശുക്രിസ്തുവേ, മാർ യാക്കോബ് അഫ്രഹാത്തിന്റെ പ്രാർഥനകളാൽ ഞങ്ങളുടെ ഹൃദയങ്ങളെ അങ്ങയുടെ ആലയവും ഞങ്ങളുടെ വാക്കുകളെ സത്യവും ദയാപൂർണവും ഞങ്ങളുടെ ജീവിതത്തെ അങ്ങയുടെമേൽ പണിത ഭവനവുമാക്കണമേ. ആമേൻ.