സെബസ്തേയിലെ മെത്രാനും രക്തസാക്ഷിയും, തൊണ്ടരോഗങ്ങളിൽ മാധ്യസ്ഥ്യം യാചിക്കപ്പെടുന്നവൻ · തിരുനാൾ: ഫെബ്രുവരി 3
അനുദിന വചനം ആപ്പിൽ തുറക്കുക📖 സങ്കീർത്തനം 34:19
ചരിത്രപ്രസിദ്ധമായ അർമേനിയയിലെ സെബസ്തേയുടെ, ഇന്നത്തെ തുർക്കിയിലെ സിവാസ് നഗരത്തിന്റെ, മെത്രാനായിരുന്നു വിശുദ്ധ ബ്ലെയ്സ്. ലിസീനിയസ് ചക്രവർത്തിയുടെ കാലത്തെ മതപീഡനത്തിൽ, നാലാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ ആരംഭത്തിൽ, ഏകദേശം 316-ൽ അദ്ദേഹം രക്തസാക്ഷിയായി എന്നു കരുതപ്പെടുന്നു. അദ്ദേഹത്തെക്കുറിച്ച് ഉറപ്പിച്ചു പറയാവുന്നത് വളരെ കുറച്ചേയുള്ളൂ. ജീവചരിത്രങ്ങൾ എഴുതപ്പെട്ടത് മരണത്തിനു നൂറ്റാണ്ടുകൾക്കു ശേഷമാണ്; അവയിൽ ഓർമയും ജനകീയകഥകളും ഇടകലർന്നിരിക്കുന്നു.
മെത്രാനാകുംമുമ്പ് അദ്ദേഹം ഒരു വൈദ്യനായിരുന്നുവെന്നും ശരീരത്തെയും ആത്മാവിനെയും ഒരുപോലെ പരിചരിച്ചിരുന്നുവെന്നും ഈ വിവരണങ്ങൾ പറയുന്നു. പീഡനം തുടങ്ങിയപ്പോൾ മലകളിലെ ഒരു ഗുഹയിലേക്കു മാറി അവിടെനിന്ന് അജഗണത്തെ നയിച്ചുവത്രേ. മത്സരക്കളത്തിലേക്കു മൃഗങ്ങളെ തേടിവന്ന വേട്ടക്കാർ അദ്ദേഹത്തെ കണ്ടെത്തി ഗവർണറുടെ മുമ്പിൽ എത്തിച്ചു എന്നാണ് കഥ.
ക്രിസ്തുവിനെ തള്ളിപ്പറയാൻ വിസമ്മതിച്ച അദ്ദേഹത്തെ കമ്പിളി ചീകാനുപയോഗിക്കുന്ന ഇരുമ്പുചീപ്പുകൾകൊണ്ടു പീഡിപ്പിച്ചശേഷം ശിരച്ഛേദം ചെയ്തു എന്ന് ഈ വിവരണങ്ങൾ തുടരുന്നു; അതുകൊണ്ടാണ് കമ്പിളിത്തൊഴിലാളികൾ അദ്ദേഹത്തെ മധ്യസ്ഥനായി കണ്ടത്. എട്ടാം നൂറ്റാണ്ടോടെ അദ്ദേഹത്തോടുള്ള ഭക്തി കിഴക്കും പടിഞ്ഞാറും വ്യാപിച്ചു. ഗ്രീക്ക് പാരമ്പര്യത്തിലുള്ള പൗരസ്ത്യസഭകൾ ഫെബ്രുവരി 11-നും റോമൻ കലണ്ടർ ഫെബ്രുവരി 3-നും അദ്ദേഹത്തെ അനുസ്മരിക്കുന്നു. മധ്യകാലഭക്തിയിലെ പതിനാലു സഹായകവിശുദ്ധരിൽ ഒരാളാണ് അദ്ദേഹം; ദുബ്രോവ്നിക് നഗരം പണ്ടേ അദ്ദേഹത്തെ മധ്യസ്ഥനായി ആദരിക്കുന്നു.
ഇന്ന് അദ്ദേഹം ഏറെ അറിയപ്പെടുന്നത് തൊണ്ടയുടെ ആശീർവാദത്തിലൂടെയാണ്. പല ഇടവകകളിലും ഈ തിരുനാളിനോടനുബന്ധിച്ച്, തലേന്ന് കർത്താവിന്റെ സമർപ്പണത്തിരുനാളിൽ ആശീർവദിച്ച രണ്ടു മെഴുകുതിരികൾ കുരിശാകൃതിയിൽ തൊണ്ടയോടു ചേർത്തുപിടിച്ച് അദ്ദേഹത്തിന്റെ മാധ്യസ്ഥ്യം യാചിച്ചു പ്രാർഥിക്കുന്നു. ഇത് ഒരു കൂദാശാനുകരണമാണ്, മന്ത്രമോ ഏലസ്സോ അല്ല. കൂദാശാനുകരണങ്ങൾ സഭയുടെ പ്രാർഥനവഴി കൃപ സ്വീകരിക്കാനും അതിനോടു സഹകരിക്കാനും നമ്മെ ഒരുക്കുന്നുവെന്ന് മതബോധനഗ്രന്ഥം പഠിപ്പിക്കുന്നു (ക.മ.ബോ. 1670). ഈ ആശീർവാദം ഡോക്ടറുടെ ചികിത്സയ്ക്കു പകരമല്ല; രോഗത്തിൽനിന്നും എല്ലാ തിന്മയിൽനിന്നും ദൈവം നമ്മെ കാക്കണമെന്ന യാചനയാണ്.
ശരീരം സുഖപ്പെടുത്തിയ വൈദ്യൻ ആത്മാക്കളുടെ ഇടയനുമായെന്ന് പാരമ്പര്യം ഓർക്കുന്നു.
ക്രിസ്തുവിനെ തള്ളിപ്പറയുന്നതിനെക്കാൾ മരണം അദ്ദേഹം സ്വീകരിച്ചു.
കൂദാശാനുകരണം നമ്മെ നയിക്കുന്നത് ഒരു വസ്തുവിലേക്കല്ല, ദൈവത്തിലുള്ള ആശ്രയത്തിലേക്കാണ്.
ദൈവത്തെ സ്തുതിക്കാനും സത്യവും ദയയുമുള്ള വാക്കുകൾ പറയാനുമുള്ളതാണ് നമ്മുടെ തൊണ്ട.
ജയിലിലേക്കു കൊണ്ടുപോകുംവഴി, മീൻമുള്ളു തൊണ്ടയിൽ കുടുങ്ങി ശ്വാസംമുട്ടുന്ന മകനുമായി ഒരമ്മ ബ്ലെയ്സിനെ സമീപിച്ചു. അദ്ദേഹം പ്രാർഥിച്ചു; കുട്ടി സുഖപ്പെട്ടു. തൊണ്ടരോഗങ്ങളിൽ അദ്ദേഹത്തിന്റെ മാധ്യസ്ഥ്യം യാചിക്കുന്ന പതിവിന്റെ ഉറവിടം ഈ കഥയാണ്.
ഒരു പാവപ്പെട്ട സ്ത്രീയുടെ ഏക പന്നിയെ ചെന്നായ് കൊണ്ടുപോയപ്പോൾ അതിനെ തിരികെ കൊടുക്കാൻ ബ്ലെയ്സ് കല്പിച്ചു; ചെന്നായ് അനുസരിച്ചു. പിന്നീട് മെത്രാൻ ജയിലിലായപ്പോൾ നന്ദിയുള്ള ആ സ്ത്രീ ഭക്ഷണവും, ഇരുട്ടറയിൽ തെളിക്കാൻ മെഴുകുതിരികളും കൊണ്ടുവന്നു. ആശീർവാദത്തിലെ മെഴുകുതിരികളെ പലരും ഈ കഥയുമായി ബന്ധിപ്പിക്കുന്നു.
വന്യമൃഗങ്ങൾ ഭയമില്ലാതെ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഗുഹയിൽ വന്നിരുന്നുവെന്നും രോഗമുള്ളവയെ അദ്ദേഹം അനുഗ്രഹിച്ചു സുഖപ്പെടുത്തിയിരുന്നുവെന്നും വിവരണങ്ങൾ പറയുന്നു. അവിടെവച്ചാണ് വേട്ടക്കാർ അദ്ദേഹത്തെ കണ്ടെത്തിയത്.
മെത്രാനും രക്തസാക്ഷിയുമായ വിശുദ്ധ ബ്ലെയ്സിന്റെ മാധ്യസ്ഥ്യത്താൽ തൊണ്ടയുടെ എല്ലാ രോഗങ്ങളിൽനിന്നും മറ്റെല്ലാ അസുഖങ്ങളിൽനിന്നും ദൈവം നിങ്ങളെ രക്ഷിക്കട്ടെ. പിതാവിന്റെയും പുത്രന്റെയും പരിശുദ്ധാത്മാവിന്റെയും നാമത്തിൽ.
റോമൻ ക്രമത്തിലെ തൊണ്ടയുടെ ആശീർവാദം, സാരം
ക്രിസ്തുവിനായി ജീവൻ നൽകിയ ഒരു വൈദ്യനെ പാരമ്പര്യം ഓർക്കുന്നു.
കൂദാശാനുകരണം സഭയുടെ പ്രാർഥനയാണ്, മന്ത്രമല്ല.
സ്തുതിയുടെയും സത്യത്തിന്റെയും ദയയുടെയും വാക്കുകൾക്ക്.
പ്രിയരേ, വിശുദ്ധ ബ്ലെയ്സിനെക്കുറിച്ച് ഉറപ്പായി നമുക്ക് അറിയാവുന്നത് കുറച്ചേയുള്ളൂ: അദ്ദേഹം കിഴക്കൻ നാട്ടിലെ ഒരു മെത്രാനായിരുന്നു; പീഡനകാലത്ത് ക്രിസ്തുവിനുവേണ്ടി മരിച്ചു; നൂറ്റാണ്ടുകളായി ക്രൈസ്തവർ അദ്ദേഹത്തിന്റെ പ്രാർഥന യാചിക്കുന്നു. ആ ഓർമയ്ക്കു ചുറ്റും കഥകൾ വളർന്നു; മീൻമുള്ളു കുടുങ്ങിയ ബാലന്റെ കഥ അതിലൊന്നാണ്. കഥകളെ കഥകളായിത്തന്നെ നാം സ്വീകരിക്കുന്നു. എങ്കിലും അവ പ്രകടിപ്പിക്കുന്ന വിശ്വാസം സത്യമാണ്: നമ്മുടെ ശരീരത്തെയും രോഗത്തെയും ഭയത്തെയും ദൈവം കരുതുന്നു.
നീതിമാന്മാർക്കു കഷ്ടതകൾ ഏറെയുണ്ടെന്നും അവയിൽനിന്നെല്ലാം കർത്താവ് അവരെ രക്ഷിക്കുന്നുവെന്നും സങ്കീർത്തകൻ പറയുന്നു (സങ്കീർത്തനം 34:19). ബ്ലെയ്സിന് സഹനം ഒഴിവായില്ല. ഏറ്റവും ആഴമേറിയ വിധത്തിലാണ് അദ്ദേഹം രക്ഷിക്കപ്പെട്ടത്: മരണത്തിലൂടെ ക്രിസ്തുവിനോടൊപ്പമുള്ള ജീവനിലേക്ക്. രോഗമില്ലാത്ത ജീവിതമല്ല ക്രൈസ്തവപ്രത്യാശ വാഗ്ദാനം ചെയ്യുന്നത്; ഒരു രോഗത്തിനും മരണത്തിനും നമ്മെ ദൈവത്തിൽനിന്നു വേർപെടുത്താനാവില്ല എന്നാണ്.
തൊണ്ടയുടെ ആശീർവാദം മനസ്സിലാക്കാൻ ഇതു സഹായിക്കുന്നു. മെഴുകുതിരിയും പ്രാർഥനയും മരുന്നുപോലെ പ്രവർത്തിക്കുന്നില്ല; ഡോക്ടറെ കാണേണ്ടതില്ലെന്ന് അതിനർഥവുമില്ല. ഒരു ആശീർവാദം സഭ മുഴുവന്റെയും വിശ്വാസപൂർണമായ പ്രാർഥനയാണ്: ദൈവം നമ്മെ സംരക്ഷിക്കണമേ, നമ്മെ മെച്ചപ്പെട്ട ശിഷ്യരാക്കണമേ. ദിവ്യബലി / വിശുദ്ധ കുർബാനയിലേക്കു വരുന്ന അതേ വിശ്വാസത്തോടെ ഓരോ ആശീർവാദവും സ്വീകരിക്കാം.
ഇനി ഒരു പ്രായോഗികചോദ്യം: ഈ തൊണ്ടയിൽനിന്ന് എന്താണു പുറത്തുവരുന്നത്? പ്രാർഥനയോ, പരാതി മാത്രമോ? സുഖപ്പെടുത്തുന്ന വാക്കുകളോ, മുറിവേൽപ്പിക്കുന്നവയോ? തൊണ്ടയുടെയും സ്വരത്തിന്റെയും രോഗങ്ങളാൽ വലയുന്നവർക്കും ഡോക്ടർമാർക്കും നഴ്സുമാർക്കുംവേണ്ടി ഇന്നു പ്രാർഥിക്കാം; നമ്മുടെ സംസാരം കേൾക്കുന്നവരെ പണിതുയർത്തുന്നതാകട്ടെ എന്നു നമുക്കുവേണ്ടിയും പ്രാർഥിക്കാം. ആമേൻ.
മെത്രാനും രക്തസാക്ഷിയുമായ വിശുദ്ധ ബ്ലെയ്സിന്റെ മാധ്യസ്ഥ്യത്താൽ അങ്ങയുടെ ജനത്തിന്റെ പ്രാർഥന കേൾക്കണമേ, കർത്താവായ ദൈവമേ. ശരീരത്തിന്റെയും ആത്മാവിന്റെയും രോഗങ്ങളിൽനിന്നു ഞങ്ങളെ കാക്കണമേ; ഞങ്ങളുടെ സ്വരം എന്നും അങ്ങയെ സ്തുതിക്കുകയും സത്യവും ദയയുമുള്ളതു സംസാരിക്കുകയും ചെയ്യട്ടെ. ആമേൻ.