അപ്പസ്തോലന്റെ പ്രബോധനാധികാരത്തിന്റെയും പത്രോസിന്റെ പിൻഗാമിയോടുള്ള ഐക്യത്തിന്റെയും തിരുനാൾ · തിരുനാൾ: ഫെബ്രുവരി 22
അനുദിന വചനം ആപ്പിൽ തുറക്കുക📖 മത്തായി 16:18
ഈ തിരുനാൾ ഒരു ഇരിപ്പിടത്തെ ആഘോഷിക്കുന്നില്ല; ഒരു വ്യക്തിയുടെ ജീവിതത്തിലെ ഒരു ദിവസത്തിന്റെ കഥയുമല്ല. പുരാതനലോകത്ത് ഗുരു ഇരുന്നാണ് പഠിപ്പിച്ചിരുന്നത്; മെത്രാന്റെ സിംഹാസനം അദ്ദേഹത്തിന്റെ പ്രബോധന, അജപാലന ശുശ്രൂഷയുടെ അടയാളമാണ്. പത്രോസിന്റെ സിംഹാസനം ആഘോഷിക്കുമ്പോൾ സഭ മുഴുവനുംവേണ്ടി ക്രിസ്തു പത്രോസിനെ ഏൽപ്പിച്ച ശുശ്രൂഷയ്ക്കായി നാം നന്ദി പറയുന്നു. ഈ തിരുനാൾ വളരെ പുരാതനമാണ്: 354-ലെ ഒരു റോമൻ കലണ്ടറിൽത്തന്നെ ഫെബ്രുവരി 22-ന് ഇതു രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്.
പത്രോസ് ആരെന്നു സുവിശേഷങ്ങൾ കാണിക്കുന്നു. യോഹന്നാന്റെ പുത്രനായ ശിമയോൻ ഗലീലിയിലെ വിവാഹിതനായ ഒരു മീൻപിടുത്തക്കാരനായിരുന്നു (മർക്കോസ് 1:30); യേശു അവനു പാറ എന്നർഥമുള്ള കേപ്പാ അഥവാ പത്രോസ് എന്നു പേരിട്ടു (യോഹന്നാൻ 1:42). യേശു ജീവിക്കുന്ന ദൈവത്തിന്റെ പുത്രനായ മിശിഹായാണെന്ന് അവൻ ഏറ്റുപറഞ്ഞപ്പോൾ, ഈ പാറമേൽ തന്റെ സഭ പണിയുമെന്ന് യേശു പറഞ്ഞു; സ്വർഗരാജ്യത്തിന്റെ താക്കോലുകളും കെട്ടാനും അഴിക്കാനുമുള്ള അധികാരവും നൽകി (മത്തായി 16:16-19). അവന്റെ വിശ്വാസം പരാജയപ്പെടാതിരിക്കാൻ താൻ പ്രാർഥിച്ചുവെന്നും അവൻ സഹോദരന്മാരെ ശക്തിപ്പെടുത്തണമെന്നും അന്ത്യത്താഴവേളയിൽ യേശു പറഞ്ഞു (ലൂക്കാ 22:32). പത്രോസ് മൂന്നു തവണ യേശുവിനെ തള്ളിപ്പറഞ്ഞു; ഉത്ഥാനത്തിനു ശേഷം സ്നേഹിക്കുന്നുവോ എന്നു മൂന്നു തവണ ചോദിക്കപ്പെട്ടു, അജഗണത്തെ മേയ്ക്കാൻ മൂന്നു തവണ നിയോഗിക്കപ്പെട്ടു (യോഹന്നാൻ 21:15-17). അപ്പസ്തോലപ്രവർത്തനങ്ങളിൽ അവൻ ആദിമസമൂഹത്തെ നയിക്കുന്നു, പന്തക്കുസ്തായിൽ പ്രസംഗിക്കുന്നു, വിജാതീയർക്കു വാതിൽ തുറക്കുന്നു.
രണ്ടു നഗരങ്ങളിലെ പത്രോസിന്റെ സിംഹാസനത്തെ ക്രൈസ്തവപാരമ്പര്യം ആദരിക്കുന്നു. ശിഷ്യന്മാർ ആദ്യമായി ക്രിസ്ത്യാനികൾ എന്നു വിളിക്കപ്പെട്ട (അപ്പസ്തോലപ്രവർത്തനങ്ങൾ 11:26), പൗലോസ് ഒരിക്കൽ പത്രോസിനെ മുഖത്തുനോക്കി എതിർത്ത (ഗലാത്തിയാ 2:11) സിറിയയിലെ അന്ത്യോക്യായിൽ, സഭയെ ആദ്യം നയിച്ചത് പത്രോസാണെന്ന് ആദ്യകാല എഴുത്തുകാർ പറയുന്നു. പത്രോസിന്റെ അപ്പസ്തോലിക സിംഹാസനമായി അന്ത്യോക്യായെ സുറിയാനി പാരമ്പര്യം ആദരിക്കുന്നു; ആ സിംഹാസനസ്ഥാപനം ഈ ദിവസം ഓർക്കുന്നു. ഈ അന്ത്യോക്യൻ പൈതൃകത്തിലുള്ള സീറോ മലങ്കര കത്തോലിക്കാസഭയ്ക്ക് അതിനാൽ ഈ തിരുനാളിൽ സന്തോഷിക്കാൻ പ്രത്യേക കാരണമുണ്ട്. റോമിൽ നീറോയുടെ കാലത്ത്, ഏകദേശം 64-67 വർഷങ്ങളിൽ, പത്രോസ് രക്തസാക്ഷിയായി; അദ്ദേഹത്തിന്റെ കബറിടം വിശുദ്ധ പത്രോസിന്റെ ബസിലിക്കയുടെ അടിയിലാണ്. 1960-നു മുമ്പ് റോമൻ കലണ്ടറിൽ ജനുവരി 18-ന് റോമിന്റെയും ഫെബ്രുവരി 22-ന് അന്ത്യോക്യായുടെയും തിരുനാളുകളുണ്ടായിരുന്നു; അന്നുമുതൽ ഒരേ തിരുനാൾ ഈ ദിവസം ആചരിക്കുന്നു.
പത്രോസിന്റെ പിൻഗാമിയായ റോമിലെ മെത്രാൻ മെത്രാന്മാരുടെയും എല്ലാ വിശ്വാസികളുടെയും ഐക്യത്തിന്റെ ദൃശ്യമായ അടിസ്ഥാനമാണെന്ന് കത്തോലിക്കാസഭ പഠിപ്പിക്കുന്നു (തിരുസഭ 23; ക.മ.ബോ. 882). ക്രിസ്തുവിന്റെ സ്ഥാപനമനുസരിച്ച് സഭ മുഴുവന്റെയുംമേൽ പൂർണവും പരമവും സാർവത്രികവുമായ അധികാരം അദ്ദേഹത്തിനുണ്ട്; കിഴക്കും പടിഞ്ഞാറുമുള്ള എല്ലാ സഭകളും സ്വന്തം റീത്തും നിയമവും പാലിച്ചുകൊണ്ട് അദ്ദേഹത്തോടുള്ള കൂട്ടായ്മയിൽ നിലകൊള്ളുന്നു. മാർപാപ്പ പരമോന്നത ഗുരുവെന്ന നിലയിൽ, സഭ മുഴുവൻ സ്വീകരിക്കേണ്ട വിശ്വാസ, സന്മാർഗ സത്യം സിംഹാസനത്തിൽനിന്നു നിർവചിക്കുമ്പോൾ പരിശുദ്ധാത്മാവ് അദ്ദേഹത്തെ തെറ്റിൽനിന്നു കാക്കുന്നുവെന്ന് 1870-ലെ ഒന്നാം വത്തിക്കാൻ കൗൺസിൽ നിർവചിച്ചു (ക.മ.ബോ. 891). മാർപാപ്പയ്ക്കു പാപം ചെയ്യാനാവില്ലെന്ന് ഇതിനർഥമില്ല; പത്രോസിനുതന്നെ തിരുത്തലും കരുണയും വേണ്ടിവന്നു. ഈ സ്ഥാനം ഒരു ശുശ്രൂഷയാണ്; ദൈവദാസരുടെ ദാസൻ എന്നാണ് വിശുദ്ധ ഗ്രിഗറി മഹാൻ സ്വയം വിളിച്ചത്.
പാറയായത് പരാജയപ്പെട്ട് ക്ഷമ ലഭിച്ച ഒരു മനുഷ്യനാണ്.
സഭ ഒന്നായിരിക്കാനാണ് പത്രോസിന്റെ ശുശ്രൂഷ.
കിഴക്കിന്റെയും പടിഞ്ഞാറിന്റെയും സഭകൾ പത്രോസിന്റെ പിൻഗാമിയോടുള്ള ഒരേ കൂട്ടായ്മയിൽ ജീവിക്കുന്നു.
അജഗണത്തെ ഏൽപ്പിക്കുംമുമ്പ് യേശു ചോദിച്ചു: നീ എന്നെ സ്നേഹിക്കുന്നുവോ?
ഉത്ഥാനത്തിനു ശേഷം ഗലീലിക്കടൽക്കരയിൽവച്ച് തന്നെ സ്നേഹിക്കുന്നുവോ എന്ന് യേശു മൂന്നു തവണ പത്രോസിനോടു ചോദിച്ചു. മൂന്നു തവണ തള്ളിപ്പറഞ്ഞ പത്രോസ് ദുഃഖിതനായി, കർത്താവിന് എല്ലാം അറിയാമെന്നു മറുപടി പറഞ്ഞു. മൂന്നു തവണ യേശു തന്റെ അജഗണത്തെ അവനെ ഏൽപ്പിച്ചു (യോഹന്നാൻ 21:15-17).
451-ലെ കാൽക്കദോനിയ സൂനഹദോസിൽ വിശുദ്ധ ലെയോ മഹാൻ മാർപാപ്പയുടെ കത്തു വായിച്ചപ്പോൾ, ഏതാണ്ട് എല്ലാവരും പൗരസ്ത്യരായിരുന്ന മെത്രാന്മാർ, ലെയോയിലൂടെ പത്രോസ് സംസാരിച്ചിരിക്കുന്നു എന്ന് ഉദ്ഘോഷിച്ചതായി രേഖപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നു.
റോമിൽനിന്ന് ഓടിപ്പോകുന്ന പത്രോസ് വഴിയിൽ യേശുവിനെ കണ്ടുവെന്ന് ഒരു പുരാതനകഥ പറയുന്നു. കർത്താവേ, അങ്ങ് എവിടേക്കു പോകുന്നു എന്ന് അവൻ ചോദിച്ചു. വീണ്ടും കുരിശിൽ തറയ്ക്കപ്പെടാൻ റോമിലേക്കു പോകുന്നുവെന്ന് യേശു മറുപടി പറഞ്ഞു. പത്രോസ് മടങ്ങി രക്തസാക്ഷിത്വം വരിച്ചു. തല കീഴായി കുരിശിൽ തറയ്ക്കപ്പെടാൻ അവൻ അപേക്ഷിച്ചുവെന്നും പാരമ്പര്യം കൂട്ടിച്ചേർക്കുന്നു.
അതിന്റെ മഹത്തായ ഉത്ഭവം നിമിത്തം ഓരോ സഭയും ഈ സഭയോടു യോജിക്കണം.
ലിയോൺസിലെ വിശുദ്ധ ഇരണേവൂസ്, പാഷണ്ഡതകൾക്കെതിരേ III.3.2, റോമിലെ സഭയെക്കുറിച്ച്, സാരം
പത്രോസിന്റെ പിൻഗാമിയായ റോമൻ മാർപാപ്പ, മെത്രാന്മാരുടെയും വിശ്വാസിസമൂഹം മുഴുവന്റെയും ഐക്യത്തിന്റെ ശാശ്വതവും ദൃശ്യവുമായ തത്ത്വവും അടിസ്ഥാനവുമാണ്.
രണ്ടാം വത്തിക്കാൻ കൗൺസിൽ, തിരുസഭ 23, സാരം
ഇരിപ്പിടമല്ല, സ്ഥാനമാണ് നാം ആഘോഷിക്കുന്നത്.
സഹോദരന്മാർക്കുള്ള ശക്തി (ലൂക്കാ 22:32).
അന്ത്യോക്യായും റോമും എല്ലാ സഭകളും ഒരേ കൂട്ടായ്മയിൽ.
പ്രിയരേ, ഇന്നു നാം ഒരു സിംഹാസനം ആഘോഷിക്കുന്നു; അത് അല്പം വിചിത്രമായി തോന്നാം. പുരാതനലോകത്ത് ഗുരു ഇരുന്നാണ് പഠിപ്പിച്ചിരുന്നത്; മെത്രാന്റെ സിംഹാസനം അദ്ദേഹത്തിന്റെ ശുശ്രൂഷയെ സൂചിപ്പിച്ചു. അതിനാൽ ഇത് പത്രോസിന്റെ ശുശ്രൂഷയുടെ തിരുനാളാണ്: നീ പത്രോസാണ്, ഈ പാറമേൽ ഞാൻ എന്റെ സഭ പണിയും എന്ന് ഒരു മീൻപിടുത്തക്കാരനോടു പറഞ്ഞപ്പോൾ ക്രിസ്തു തന്റെ സഭയ്ക്കു നൽകിയ ദാനം (മത്തായി 16:18).
ആ മീൻപിടുത്തക്കാരൻ ആരെന്നു ചിന്തിക്കുക. അവൻ തിടുക്കത്തിൽ സംസാരിച്ചു, വെള്ളത്തിൽ താണു, കനലിനരികെ മൂന്നു തവണ കർത്താവിനെ തള്ളിപ്പറഞ്ഞു. ഇതെല്ലാം യേശുവിന് അറിയാമായിരുന്നു. അവന്റെ വിശ്വാസം പരാജയപ്പെടാതിരിക്കാൻ താൻ പ്രാർഥിച്ചുവെന്നും മടങ്ങിവന്നശേഷം സഹോദരന്മാരെ ശക്തിപ്പെടുത്തണമെന്നും യേശു പറഞ്ഞു (ലൂക്കാ 22:32). സഭയുടെ പാറ ഒരു മനുഷ്യന്റെ സ്വാഭാവികശക്തിയല്ല; താൻ തിരഞ്ഞെടുത്ത മനുഷ്യനോടുള്ള ക്രിസ്തുവിന്റെ വിശ്വസ്തതയാണ്. തടാകക്കരയിൽ നീ എന്നെ സ്നേഹിക്കുന്നുവോ എന്നു മാത്രമാണ് അവിടുന്നു ചോദിച്ചത്; പിന്നെ എന്റെ ആടുകളെ മേയ്ക്കുക എന്നു പറഞ്ഞു (യോഹന്നാൻ 21:17).
ഈ ശുശ്രൂഷ റോമിലെ മെത്രാനിൽ തുടരുന്നു. അതിന്റെ ലക്ഷ്യം ഐക്യമാണ്. കേരളത്തിലെയും റോമിലെയും സിറിയയിലെയും കത്തോലിക്കർ ഒരേ വിശ്വാസം ഏറ്റുപറയുന്നത് ഈ ബന്ധം നിമിത്തമാണ്. നമ്മുടെ സഭകൾ റീത്തിലും ചരിത്രത്തിലും വ്യത്യസ്തമാണ്. പത്രോസിന്റെ സിംഹാസനം ആദ്യം അന്ത്യോക്യായിലായിരുന്നുവെന്ന് സുറിയാനി പൈതൃകം സന്തോഷത്തോടെ ഓർക്കുന്നു; മലങ്കര കത്തോലിക്കാസഭ ഈ ബന്ധം അമൂല്യമായി കരുതുന്നു. റോം അവന്റെ രക്തസാക്ഷിത്വത്തിന്റെയും കബറിടത്തിന്റെയും ഓർമ സൂക്ഷിക്കുന്നു. ഇവ എതിരാളികളല്ല. നാം ഒരജഗണമാണ്; ഓരോ ദിവ്യബലി / വിശുദ്ധ കുർബാനയിലും മാർപാപ്പയെ പേരുചൊല്ലി നാം പ്രാർഥിക്കുന്നു.
അതിനാൽ ഇന്നു മൂന്നു കാര്യങ്ങൾ ചെയ്യാം. ഭാരമേറിയ ചുമതല വഹിക്കുന്ന പിതാവിനുവേണ്ടിയെന്നപോലെ മാർപാപ്പയ്ക്കായി പേരുചൊല്ലി പ്രാർഥിക്കാം. നമുക്കു പ്രിയപ്പെട്ടപ്പോൾ മാത്രമല്ല, എളിയ ഹൃദയത്തോടെ സഭയുടെ പ്രബോധനം കേൾക്കാം. സ്വന്തം ഇടവകയിലും കുടുംബത്തിലും ഐക്യത്തിനായി പ്രവർത്തിക്കാം; പത്രോസിന്റെ സിംഹാസനത്തെ സ്നേഹിക്കുന്നവർക്കു ഭിന്നിപ്പിക്കുന്നവരാകാൻ കഴിയില്ല. കർത്താവേ, പത്രോസിനുവേണ്ടി പ്രാർഥിച്ചതുപോലെ അങ്ങയുടെ സഭയുടെ വിശ്വാസം പരാജയപ്പെടാതെ കാക്കണമേ. ആമേൻ.
പത്രോസിന്റെ വിശ്വാസമാകുന്ന പാറമേൽ അങ്ങയുടെ സഭ പണിത സർവശക്തനായ ദൈവമേ, ഒരു കൊടുങ്കാറ്റും ഞങ്ങളെ ഉലയ്ക്കാതിരിക്കട്ടെ. ഞങ്ങളുടെ പരിശുദ്ധ പിതാവായ മാർപാപ്പയെയും എല്ലാ മെത്രാന്മാരെയും അനുഗ്രഹിക്കണമേ; സഭ മുഴുവനെയും വിശ്വാസത്തിന്റെയും സ്നേഹത്തിന്റെയും ഐക്യത്തിൽ കാക്കണമേ. ആമേൻ.