തിരുഹൃദയത്തിന്റെ എവുപ്രാസ്യ, സി.എം.സി. സന്യാസിനി, “പ്രാർഥിക്കുന്ന അമ്മ” · തിരുനാൾ: ഓഗസ്റ്റ് 29

“ഭഗ്നാശരാകാതെ എപ്പോഴും പ്രാർഥിക്കണം എന്നു കാണിക്കാൻ യേശു അവരോട് ഒരു ഉപമ പറഞ്ഞു:” ലൂക്കാ 18:1
1877 ഒക്ടോബർ 17-ന് തൃശൂർ രൂപതയിൽ ഇരിങ്ങാലക്കുടയ്ക്കടുത്ത് കാട്ടൂരിൽ റോസ എലുവത്തിങ്കൽ ജനിച്ചു. ശൈശവംമുതൽ ദൈവത്തിനു ജീവിതം സമർപ്പിക്കാൻ അവൾക്ക് ആഗ്രഹം തോന്നി; കുടുംബത്തിന്റെ എതിർപ്പിനുശേഷം, സീറോ മലബാർ സഭയിലെ കർമലീത്താസന്യാസിനീസമൂഹത്തിൽ (ഇന്നത്തെ സി.എം.സി.) ചേർന്ന്, “ഈശോയുടെ തിരുഹൃദയത്തിന്റെ എവുപ്രാസ്യ” എന്ന പേരു സ്വീകരിച്ചു.
യുവസന്യാസിനിയായിരിക്കെ ഗുരുതരമായ രോഗങ്ങൾ അവൾ സഹിച്ചു; തിരുക്കുടുംബത്തിന്റെ മാധ്യസ്ഥ്യത്താലാണു സൗഖ്യം ലഭിച്ചതെന്ന് അവൾ വിശ്വസിച്ചു. ഒല്ലൂരിലെ സെന്റ് മേരീസ് മഠത്തിൽ വർഷങ്ങളോളം നൊവിസ് മിസ്ട്രസായും മദർ സുപ്പീരിയറായും ശുശ്രൂഷ ചെയ്തു. ദിവ്യകാരുണ്യസന്നിധിയിൽ ദീർഘനേരം ചെലവഴിച്ചു; പ്രാർഥനയ്ക്കും ഉപദേശത്തിനുമായി ജനങ്ങൾ അവളുടെ അടുക്കൽ വന്നു.
ഒല്ലൂരിലെ ജനങ്ങൾ അവളെ “പ്രാർഥിക്കുന്ന അമ്മ” എന്നും, അവൾ പോകുന്നിടത്തെല്ലാം ക്രിസ്തു കൂടെ പോകുന്നതായി തോന്നിയതിനാൽ “സഞ്ചരിക്കുന്ന സക്രാരി” എന്നും വിളിച്ചു. 1952 ഓഗസ്റ്റ് 29-ന് അവൾ മരിച്ചു. 2006-ൽ വാഴ്ത്തപ്പെട്ടവളായും, 2014 നവംബർ 23-ന് വിശുദ്ധ ചാവറയച്ചനോടൊപ്പം ഫ്രാൻസിസ് മാർപാപ്പയാൽ വിശുദ്ധയായും പ്രഖ്യാപിക്കപ്പെട്ടു.
എവുപ്രാസ്യാമ്മയുടെ പ്രധാന പ്രേഷിതത്വം പ്രാർഥനയായിരുന്നു. അവളുടെ മാധ്യസ്ഥ്യം അനേകം കുടുംബങ്ങളെ താങ്ങിനിർത്തി.
ദിവ്യകാരുണ്യത്തോടുള്ള സ്നേഹം അവളെ മറ്റുള്ളവർക്ക് ഒരു “സഞ്ചരിക്കുന്ന സക്രാരി” ആക്കി.
നൊവിസ് മിസ്ട്രസായും സുപ്പീരിയറായും സൗമ്യതയോടും ദൃഢതയോടുംകൂടെ അവൾ മറ്റുള്ളവരെ നയിച്ചു.
അവൾ ശ്രദ്ധ ആഗ്രഹിച്ചില്ല; തങ്ങൾക്കുവേണ്ടി അവൾ പ്രാർഥിക്കുന്നുവെന്നു ജനങ്ങൾക്ക് അറിയാമായിരുന്നു.
രോഗികളായ കുഞ്ഞുങ്ങൾ, കടങ്ങൾ, പരീക്ഷകൾ, കുടുംബകലഹങ്ങൾ: തങ്ങളുടെ ആവശ്യങ്ങൾക്കായി പ്രാർഥിക്കാൻ “അമ്മ”യോട് അപേക്ഷിച്ച് എല്ലാ വിഭാഗത്തിലുംപെട്ട ആളുകൾ ഒല്ലൂരിലെ മഠത്തിൽ വന്നു. പ്രാർഥിക്കാമെന്ന് അവൾ വാക്കുകൊടുക്കും; പലപ്പോഴും രാത്രി വൈകുവോളം ചാപ്പലിലിരുന്ന് ആ വാക്കു പാലിക്കുകയും ചെയ്യും.
ജീവിതം ദൈവത്തിനു നൽകാൻ റോസ എലുവത്തിങ്കൽ ആഗ്രഹിച്ചു.
രോഗത്തിൽനിന്നുള്ള സൗഖ്യം തിരുക്കുടുംബത്തിന്റെ മാധ്യസ്ഥ്യത്താലാണെന്ന് അവർ കരുതി.
ഒല്ലൂരിൽ പരിശുദ്ധ കുർബാനയുടെ മുമ്പിൽ ദീർഘനേരം.
നൊവിസ് മിസ്ട്രസും മദർ സുപ്പീരിയറും; ലളിതയും ദയാലുവും.
പ്രിയ സഹോദരങ്ങളേ, ഒല്ലൂരിലെ ജനങ്ങൾ വിശുദ്ധ എവുപ്രാസ്യാമ്മയെ പ്രാർഥിക്കുന്ന അമ്മ എന്നു വിളിച്ചു. അവർ അസാധാരണമായ കാര്യങ്ങളൊന്നും ചെയ്തില്ല. അവർ പ്രാർഥിച്ചു; ദൈനംദിന കടമകൾ വലിയ സ്നേഹത്തോടെ വിശ്വസ്തതയോടെ ചെയ്തു. അതായിരുന്നു അവരുടെ വിശുദ്ധി.
1877-ൽ കാട്ടൂരിൽ റോസ എലുവത്തിങ്കൽ ജനിച്ചു. കുട്ടിക്കാലത്തുതന്നെ ദൈവവിളി അനുഭവിച്ചു; കുടുംബത്തിന്റെ എതിർപ്പുകൾക്കിടയിലും കർമലീത്താ സന്യാസിനീസമൂഹത്തിൽ ചേർന്ന് ഈശോയുടെ തിരുഹൃദയത്തിന്റെ എവുപ്രാസ്യ എന്ന പേരു സ്വീകരിച്ചു. യുവസന്യാസിനിയായിരിക്കെ ഗുരുതരമായ രോഗം ബാധിച്ചു; തിരുക്കുടുംബത്തിന്റെ മാധ്യസ്ഥ്യത്താലാണ് സൗഖ്യം ലഭിച്ചതെന്ന് അവർ വിശ്വസിച്ചു.
അനേകവർഷം ഒല്ലൂരിലെ സെന്റ് മേരീസ് മഠത്തിൽ നൊവിസ് മിസ്ട്രസായും മദർ സുപ്പീരിയറായും അവർ ജീവിച്ചു. പരിശുദ്ധ കുർബാനയുടെ മുമ്പിൽ ദീർഘനേരം ചെലവഴിച്ചു. ജനങ്ങൾ തങ്ങളുടെ പ്രശ്നങ്ങളുമായി അവരുടെ അടുത്തുവന്നു; അവർ ശ്രവിക്കുകയും പ്രാർഥിക്കുകയും ചെയ്തു. ചെറിയ കടമകളിൽ അവർ വിശ്വസ്തയായിരുന്നു: അടിച്ചുവാരൽ, പഠിപ്പിക്കൽ, തിരുത്തൽ, പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കൽ.
പ്രാർഥന യഥാർഥ ജോലിയാണെന്ന് എവുപ്രാസ്യാമ്മ ഓർമിപ്പിക്കുന്നു. പ്രവർത്തനത്തെ മാത്രം വിലമതിക്കുന്ന ലോകത്തിന് പ്രാർഥിക്കുന്നവരെ ആവശ്യമുണ്ട്. ഈ ആഴ്ച അഞ്ചുമിനിറ്റെങ്കിലും പരിശുദ്ധ കുർബാന സന്ദർശിക്കാം; നമ്മുടെ കുടുംബങ്ങളുടെ പ്രശ്നങ്ങൾ കർത്താവിന്റെ അടുത്തേക്കു കൊണ്ടുവരാം. നമുക്കുവേണ്ടി പ്രാർഥിക്കണമേ എന്ന് വിശുദ്ധ എവുപ്രാസ്യാമ്മയോടു യാചിക്കാം.
മടുപ്പുകൂടാതെ എപ്പോഴും പ്രാർഥിക്കണം (ലൂക്കാ 18:1–8).
രഹസ്യത്തിൽ കാണുന്ന നിന്റെ പിതാവ് (മത്തായി 6:6).
ഞാൻ നിങ്ങളിൽ വസിക്കുന്നതുപോലെ (യോഹന്നാൻ 15:4–5).
കർത്താവിന്റെ പാദത്തിങ്കൽ ഇരിക്കൽ (ലൂക്കാ 10:39–42).
പ്രിയപ്പെട്ടവരേ, നീതി ലഭിക്കുംവരെ ഒരു അന്യായക്കാരനായ ന്യായാധിപനോടു വീണ്ടും വീണ്ടും അപേക്ഷിച്ച ഒരു വിധവയെക്കുറിച്ച് കർത്താവ് ഒരു ഉപമ പറഞ്ഞു. ശിഷ്യന്മാർ മടുപ്പുകൂടാതെ എപ്പോഴും പ്രാർഥിക്കണമെന്നു പഠിപ്പിക്കാനാണ് അതു പറഞ്ഞത് (ലൂക്കാ 18:1). വിശുദ്ധ എവുപ്രാസ്യാമ്മ ഈ ഉപമ ജീവിച്ചു.
പ്രാർഥന എപ്പോഴും എളുപ്പമല്ല. ചിലപ്പോൾ പ്രാർഥിച്ചിട്ടും ഒന്നും മാറുന്നില്ലെന്നു തോന്നും. എവുപ്രാസ്യാമ്മയും രോഗവും പ്രയാസങ്ങളും അനുഭവിച്ചു. എങ്കിലും ദിവസംതോറും സക്രാരിയുടെ മുമ്പിൽ അവർ പ്രാർഥിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. കർത്താവു പറഞ്ഞു: നീ പ്രാർഥിക്കുമ്പോൾ മുറിയിൽ കടന്ന് വാതിലടച്ച് രഹസ്യത്തിലുള്ള നിന്റെ പിതാവിനോടു പ്രാർഥിക്കുക (മത്തായി 6:6). അവരുടെ വിശുദ്ധി ഏറെയും മറഞ്ഞിരുന്നു.
കർത്താവ് ഇതും പറഞ്ഞു: ഞാൻ നിങ്ങളിൽ വസിക്കുന്നതുപോലെ നിങ്ങൾ എന്നിൽ വസിക്കുവിൻ; എന്നെക്കൂടാതെ നിങ്ങൾക്ക് ഒന്നും ചെയ്യാൻ കഴിയുകയില്ല (യോഹന്നാൻ 15:4–5). പരിശുദ്ധ കുർബാനയുടെ മുമ്പിൽ എവുപ്രാസ്യാമ്മ ചെലവഴിച്ച ദീർഘമണിക്കൂറുകൾ പാഴായ സമയമായിരുന്നില്ല. ആ ഐക്യത്തിൽനിന്നാണ് അവരുടെ ജ്ഞാനവും ദയയും ശക്തിയും വന്നത്.
മർത്താ ശുശ്രൂഷിച്ചു; മറിയം കർത്താവിന്റെ പാദത്തിങ്കലിരുന്ന് ശ്രവിച്ചു; അവൾ നല്ല ഭാഗം തിരഞ്ഞെടുത്തുവെന്ന് കർത്താവു പറഞ്ഞു (ലൂക്കാ 10:42). നമുക്കു രണ്ടും വേണം. എന്നാൽ തിരക്കുള്ള ജീവിതത്തിൽ മറിയത്തിന്റെ ഭാഗം നഷ്ടപ്പെടുത്താതിരിക്കാം. എല്ലാ ദിവസവും ദൈവത്തിന് ഒരു നിശ്ചിത സമയം നൽകുക. മടുത്തുപോകരുത്.
ആരോ നമുക്കായി പ്രാർഥിച്ചതുകൊണ്ടാണ് നമ്മിൽ പലരും വിശ്വാസികളായത്.
ദിവസേനയുള്ള ശീലം.
സക്രാരിയുടെ മുമ്പിൽ അഞ്ചുമിനിറ്റ്.
വഴിതെറ്റിയ മക്കളെ കൈവിടരുത്.
പ്രിയ കുടുംബങ്ങളേ, സ്വന്തമായി മക്കളില്ലായിരുന്നെങ്കിലും വിശുദ്ധ എവുപ്രാസ്യാമ്മ പ്രാർഥിക്കുന്ന അമ്മ എന്നു വിളിക്കപ്പെട്ടു. പ്രാർഥനയ്ക്കായി തന്റെ അടുത്തുവന്ന എല്ലാവർക്കും ഒരർഥത്തിൽ അവർ അമ്മയായി. ഒരു അമ്മയോ അമ്മൂമ്മയോ നമുക്കായി പ്രാർഥിച്ചതുകൊണ്ടാണ് ഇവിടെയുള്ള നമ്മിൽ പലരും ഇന്നു വിശ്വാസികളായിരിക്കുന്നത്.
മാതാപിതാക്കളേ, എല്ലാ ദിവസവും മക്കളുടെ പേരുചൊല്ലി പ്രാർഥിക്കുക. അവരുടെ പഠനത്തിനും സ്നേഹിതർക്കും ഭാവിജീവിതപങ്കാളിക്കും വിശ്വാസത്തിനുംവേണ്ടി പ്രാർഥിക്കുക. പ്രത്യേകിച്ച് അവർ വഴിതെറ്റുമ്പോഴും ബുദ്ധിമുട്ടുമ്പോഴും പ്രാർഥിക്കുക. മകൻ അഗസ്റ്റിനുവേണ്ടി വിശുദ്ധ മോനിക്ക വർഷങ്ങളോളം പ്രാർഥിച്ചു. കൈവിടരുത്.
സ്കൂൾ കഴിഞ്ഞോ വീട്ടിലേക്കുള്ള വഴിയിലോ അഞ്ചുമിനിറ്റെങ്കിലും ദേവാലയത്തിൽ ക്രിസ്തുവിനെ സന്ദർശിക്കാൻ മക്കളെ പഠിപ്പിക്കുക. എവുപ്രാസ്യാമ്മ സക്രാരിയുടെ മുമ്പിൽ മണിക്കൂറുകൾ ചെലവഴിച്ചു; കുട്ടികൾക്ക് ഏതാനും മിനിറ്റുകൊണ്ടു തുടങ്ങാം. ജീവിതകാലം മുഴുവൻ അവർ അത് ഓർക്കും.
യുവജനങ്ങളേ, നിങ്ങൾക്കും മാതാപിതാക്കൾക്കും സ്നേഹിതർക്കും ഭാവിക്കുംവേണ്ടി പ്രാർഥിക്കാം. പ്രാർഥന വൃദ്ധർക്കു മാത്രമുള്ളതല്ല. ആശ്രയത്തോടെ പ്രാർഥിക്കാനും ഒരിക്കലും മടുത്തുപോകാതിരിക്കാനും പഠിപ്പിക്കണമേ എന്ന് വിശുദ്ധ എവുപ്രാസ്യാമ്മയോടു യാചിക്കുക.
കർത്താവായ ഈശോയേ, അങ്ങയുടെ തിരുഹൃദയത്തോടുള്ള സ്നേഹത്താൽ ജ്വലിക്കുന്ന ഹൃദയവും നിരന്തരപ്രാർഥനയുടെ ജീവിതവും വിശുദ്ധ എവുപ്രാസ്യാമ്മയ്ക്ക് അങ്ങു നൽകി. അവളുടെ മാധ്യസ്ഥ്യത്താൽ ഭഗ്നാശരാകാതെ എപ്പോഴും പ്രാർഥിക്കാനും അങ്ങയെ മറ്റുള്ളവരിലേക്കു വഹിക്കാനും ഞങ്ങളെ പഠിപ്പിക്കണമേ. ആമേൻ.