ഈശോസഭാവൈദികൻ, തമിഴ്നാട്ടിലെ മിഷനറി, ഓരിയൂരിലെ രക്തസാക്ഷി · തിരുനാൾ: ഫെബ്രുവരി 4
അനുദിന വചനം ആപ്പിൽ തുറക്കുക📖 മത്തായി 16:25
1647 മാർച്ച് 1-ന് പോർച്ചുഗലിലെ ലിസ്ബണിൽ ഒരു കുലീനകുടുംബത്തിലാണ് ജോൺ ഡി ബ്രിട്ടോ ജനിച്ചത്; വളർന്നത് രാജകൊട്ടാരത്തിൽ. കുട്ടിക്കാലത്ത് ഗുരുതരമായ രോഗം ബാധിച്ചപ്പോൾ അമ്മ വിശുദ്ധ ഫ്രാൻസിസ് സേവ്യറിന്റെ മാധ്യസ്ഥ്യം യാചിച്ചു. 1662 ഡിസംബറിൽ അദ്ദേഹം ഈശോസഭയിൽ ചേർന്നു; 1673-ൽ വൈദികനായി, അതേ വർഷം ഭാരതത്തിലേക്കു കപ്പൽ കയറി, സെപ്റ്റംബറിൽ ഗോവയിലെത്തി. പഴയ ഈശോസഭാവിവരണങ്ങളനുസരിച്ച് ഇന്നത്തെ കേരളത്തിൽ കൊടുങ്ങല്ലൂരിനടുത്തുള്ള അമ്പഴക്കാട്ടെ ഈശോസഭാഭവനത്തിൽ കുറച്ചുകാലം കഴിഞ്ഞശേഷം മല കടന്ന് കാൽനടയായി തമിഴ്നാട്ടിലെ മധുര മിഷനിലെത്തി.
തമിഴർക്കു തിരിച്ചറിയാവുന്ന വിധത്തിൽ സുവിശേഷം അവതരിപ്പിക്കാൻ ശ്രമിച്ച റോബർട്ടോ ഡി നൊബിലിയാണ് മധുര മിഷന് രൂപം നൽകിയത്. ജോൺ തമിഴ് നന്നായി പഠിച്ചു; ഒരു ഭാരതീയ സന്യാസിയായ പണ്ടാരസ്വാമിയായി ജീവിച്ചു: കാവിവസ്ത്രം ധരിച്ചു, മാംസം വർജിച്ചു, കാടുകളിലൂടെയും ഗ്രാമങ്ങളിലൂടെയും നഗ്നപാദനായി നടന്നു. അരുളാനന്ദർ എന്ന് അദ്ദേഹം അറിയപ്പെട്ടു. ഏറ്റവും ദരിദ്രർ ഉൾപ്പെടെ പല ജാതികളിലുള്ളവരുടെ ഇടയിൽ പ്രവർത്തിച്ചു. കാവേരി തീരത്തും ഇന്നത്തെ രാമനാഥപുരം, ശിവഗംഗ പ്രദേശങ്ങൾ ഉൾപ്പെട്ട മറവനാട്ടിലും അനേകർക്കു മാമ്മോദീസ നൽകി; ശുശ്രൂഷ തുടരാൻ മതാധ്യാപകരെ പരിശീലിപ്പിച്ചു.
1680-കളിൽ മറവനാട്ടിൽ മതാധ്യാപകരോടൊപ്പം അദ്ദേഹം അറസ്റ്റിലായി; ചങ്ങലയിട്ടു പീഡിപ്പിച്ചശേഷം നാട്ടിൽനിന്നു പുറത്താക്കി. പ്രവിശ്യയുടെ കാര്യങ്ങൾക്കായി യൂറോപ്പിലേക്കു വിളിക്കപ്പെട്ട അദ്ദേഹം ഏകദേശം 1687-ൽ ലിസ്ബണിലെത്തി. രാജാവും കൊട്ടാരവും അദ്ദേഹം അവിടെ തുടരണമെന്ന് ആഗ്രഹിച്ചു; കൊടുങ്ങല്ലൂർ ആർച്ച്ബിഷപ്പാകാനുള്ള നിയമനംപോലും അദ്ദേഹം നിരസിച്ചതായി പറയപ്പെടുന്നു. പകരം ഭാരതത്തിലേക്കു മടങ്ങാൻ തീരുമാനിച്ച അദ്ദേഹം 1690-91 കാലത്ത് തമിഴ്നാട്ടിൽ തിരിച്ചെത്തി.
മറവനാട്ടിലേക്കു വീണ്ടും പോയി. തടിയത്തേവൻ എന്നു വിവരണങ്ങളിൽ അറിയപ്പെടുന്ന ഒരു നാട്ടുപ്രഭു രോഗാവസ്ഥയ്ക്കു ശേഷം മാമ്മോദീസ ആവശ്യപ്പെട്ടു. ക്രൈസ്തവന് ഒരു ഭാര്യ മാത്രമേ പാടുള്ളൂ എന്ന് ജോൺ അദ്ദേഹത്തോടു പറഞ്ഞു; പ്രഭു മറ്റു ഭാര്യമാരെ പിരിച്ചയച്ചു. അവരിൽ ഒരാൾ മറവനാട്ടു ഭരണാധികാരിയുടെ സഹോദരീപുത്രിയായിരുന്നു; അവൾ അമ്മാവനോടു പരാതിപ്പെട്ടു. 1693-ന്റെ ആരംഭത്തിൽ മിഷനറി അറസ്റ്റിലായി. രാമനാഥപുരത്തേക്കും പിന്നീട് ഓരിയൂരിലേക്കും കൊണ്ടുപോയി അവിടെവച്ച് ശിരച്ഛേദം ചെയ്തു; പൊതുവേ ആചരിക്കുന്ന തീയതി 1693 ഫെബ്രുവരി 4 ആണ്. ശരീരം അംഗഭംഗപ്പെടുത്തി ഒരു കഴുമരത്തിൽ തൂക്കിയിട്ടു. പീയൂസ് ഒൻപതാമൻ മാർപാപ്പ അദ്ദേഹത്തെ വാഴ്ത്തപ്പെട്ടവനായും 1947 ജൂൺ 22-ന് പീയൂസ് പന്ത്രണ്ടാമൻ മാർപാപ്പ വിശുദ്ധനായും പ്രഖ്യാപിച്ചു. ഓരിയൂരിലെ മഹാതീർഥാലയത്തിൽ ക്രൈസ്തവരും മറ്റു മതസ്ഥരും പ്രാർഥിക്കാനെത്തുന്നു.
വിശ്വാസത്തിൽ മാറ്റം വരുത്താതെ, ശുശ്രൂഷിച്ചവരുടെ ഭാഷയും ലളിതജീവിതവും അദ്ദേഹം സ്വീകരിച്ചു.
കൊട്ടാരവും ബഹുമതിയും മുമ്പിലുണ്ടായിരുന്നിട്ടും ദരിദ്രരിലേക്കും അപകടത്തിലേക്കും അദ്ദേഹം മടങ്ങി.
ക്രൈസ്തവ വിവാഹത്തിന്റെ സത്യം പഠിപ്പിച്ചതിനാലാണ് അദ്ദേഹം മരിച്ചത്.
അൽമായർ അദ്ദേഹത്തോടൊപ്പം പ്രവർത്തിച്ചു, സഹിച്ചു, സുവിശേഷം കൊണ്ടുനടന്നു.
പോർച്ചുഗലിൽ തിരിച്ചെത്തിയ ജോണിനോട് അവിടെത്തന്നെ തുടരാൻ കൊട്ടാരം നിർബന്ധിച്ചു. സുഖവും ഉന്നതസ്ഥാനവും അദ്ദേഹം നിരസിച്ചുവത്രേ. തന്നെ പുറത്താക്കിയ നാട്ടിലേക്ക്, അവിടെ എന്തു നേരിടേണ്ടിവരുമെന്ന് ഏറെക്കുറെ അറിഞ്ഞുകൊണ്ടുതന്നെ, അദ്ദേഹം മടങ്ങി.
പ്രഭു മാമ്മോദീസ ചോദിച്ചപ്പോൾ, ശക്തനായ ഒരാൾ വിശ്വാസത്തിലേക്കു വരുന്നതു പരിഗണിച്ച് ജോണിനു കണ്ണടയ്ക്കാമായിരുന്നു. അദ്ദേഹം അതു ചെയ്തില്ല. മറ്റു ഭാര്യമാരെ പിരിച്ചയച്ചതിൽനിന്നുണ്ടായ പരാതിയാണ് അദ്ദേഹത്തിന്റെ മരണത്തിലേക്കു നയിച്ചത്.
അദ്ദേഹം മരിച്ച കുന്നിലെ മണൽ അദ്ദേഹത്തിന്റെ രക്തത്താൽ ചുവന്നുവെന്നും ഇന്നും ചുവന്നുതന്നെ കിടക്കുന്നുവെന്നും ഓരിയൂരിലെ ജനങ്ങൾ പറയുന്നു. തീർഥാടകർ ഇന്നും അതിൽ അല്പം വീട്ടിലേക്കു കൊണ്ടുപോകുന്നു.
ഞാൻ മരണം കാത്തിരിക്കുന്നു; ആകാംക്ഷയോടെ കാത്തിരിക്കുന്നു. അതു എന്നും എന്റെ പ്രാർഥനയുടെ ലക്ഷ്യമായിരുന്നു.
വിശുദ്ധ ജോൺ ഡി ബ്രിട്ടോ, മരണത്തിനു മുമ്പ് മേലധികാരിക്ക് എഴുതിയ കത്ത്, 1693, സാരം
ക്രിസ്തുവിനായി നാടും പദവിയും ഉപേക്ഷിച്ചു (മത്തായി 16:25).
ശുശ്രൂഷിച്ച ജനത്തെപ്പോലെ നടന്നു, ജീവിച്ചു.
വിവാഹത്തെക്കുറിച്ചുള്ള പ്രബോധനത്തിൽ വിട്ടുവീഴ്ച ചെയ്തില്ല.
പ്രിയരേ, പോർച്ചുഗലിലെ രാജകൊട്ടാരത്തിൽ സുഖമായി ജീവിക്കാമായിരുന്ന ആളാണ് വിശുദ്ധ ജോൺ ഡി ബ്രിട്ടോ. അദ്ദേഹമോ തമിഴ്ഗ്രാമങ്ങളിലൂടെ നഗ്നപാദനായി നടന്നു, ഭാരതീയ സന്യാസിയുടെ ലളിതവസ്ത്രം ധരിച്ചു, ജനം അരുളാനന്ദർ എന്നു വിളിക്കുംവിധം തമിഴ് സംസാരിച്ചു. നമ്മുടെ നാട്ടിലെ വിശ്വാസചരിത്രത്തിന്റെ ഭാഗമാണ് അദ്ദേഹം; അദ്ദേഹത്തിന്റെ രക്തം വീണത് ഭാരതത്തിന്റെ മണ്ണിലാണ്, ഓരിയൂരിൽ.
എനിക്കുവേണ്ടി ജീവൻ നഷ്ടപ്പെടുത്തുന്നവൻ അതു കണ്ടെത്തുമെന്ന് യേശു പറയുന്നു (മത്തായി 16:25). ജോൺ ഈ വചനം രണ്ടുതവണ ജീവിച്ചു. ചങ്ങലയ്ക്കും പീഡനത്തിനും ശേഷം മറവനാട്ടിൽനിന്നു പുറത്താക്കപ്പെട്ടു; ലിസ്ബണിലെത്തിയപ്പോൾ ബഹുമതികൾ അദ്ദേഹത്തെ കാത്തിരുന്നു. ഇത്രയും സഹിച്ച ഒരാൾക്ക് മനസ്സാക്ഷിക്കുത്തില്ലാതെ അവിടെ കഴിയാമായിരുന്നു. എങ്കിലും സ്വന്തം സുരക്ഷയെക്കാൾ ആ ജനത്തെ സ്നേഹിച്ചതിനാൽ അദ്ദേഹം മടങ്ങിപ്പോയി.
വിവാഹത്തെക്കുറിച്ചുള്ള സത്യത്തിന്റെ പേരിലാണ് ഒടുവിൽ അദ്ദേഹം കൊല്ലപ്പെട്ടത്. ക്രൈസ്തവനാകാൻ ആഗ്രഹിച്ച പ്രഭുവിനോട് ക്രൈസ്തവഭർത്താവിന് ഒരു ഭാര്യയേ ഉള്ളൂ എന്ന് അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു. അതിന് സ്വന്തം ജീവൻ വിലയായി നൽകി. നമ്മുടെ കാലത്തും വിവാഹത്തിലെ വിശ്വസ്തതയ്ക്കു വില കൊടുക്കേണ്ടിവന്നേക്കാം. വിശ്വസ്തരായി തുടരുന്ന ഭാര്യാഭർത്താക്കന്മാർക്കും, ധൈര്യത്തോടും കരുണയോടുംകൂടെ ഈ സത്യം പഠിപ്പിക്കുന്ന ഇടയന്മാർക്കുംവേണ്ടി ദൈവത്തിനു നന്ദി പറയാം.
ഇന്ന് ദിവ്യബലി / വിശുദ്ധ കുർബാനയിൽ പങ്കെടുക്കുമ്പോൾ ഓർക്കാം: പേരറിയാത്ത മിഷനറിമാരും മതാധ്യാപകരും വലിയ വില കൊടുത്താണ് ഈ വിശ്വാസം നമുക്കു കൈമാറിയത്. ദരിദ്രരോടുള്ള സ്നേഹവും എല്ലാ ജനതകളോടും സംസ്കാരങ്ങളോടുമുള്ള ആദരവും സത്യത്തിന്റെ വില കൊടുക്കാനുള്ള സന്നദ്ധതയും നമുക്കു നൽകണമേ എന്ന് വിശുദ്ധ ജോൺ ഡി ബ്രിട്ടോയോടു യാചിക്കാം. ആമേൻ.
എല്ലാം ഉപേക്ഷിക്കാനും ഞങ്ങളുടെ നാട്ടിൽ അങ്ങേക്കുവേണ്ടി രക്തം ചിന്താനും വിശുദ്ധ ജോൺ ഡി ബ്രിട്ടോയ്ക്കു ധൈര്യം നൽകിയ കർത്താവായ ദൈവമേ, അദ്ദേഹത്തിന്റെ പ്രാർഥനകളാൽ സുവിശേഷസത്യത്തോടു ഞങ്ങളെ വിശ്വസ്തരാക്കണമേ; എളിമയോടും സ്നേഹത്തോടുംകൂടെ അത് എല്ലാവരിലും എത്തിക്കാൻ ഉദാരമനസ്സു നൽകണമേ. ആമേൻ.