പോളോട്സ്കിലെ പൗരസ്ത്യകത്തോലിക്കാ ആർച്ച്ബിഷപ്പ്, സഭൈക്യത്തിനുവേണ്ടി രക്തസാക്ഷി · തിരുനാൾ: നവംബർ 12

📖 യോഹന്നാൻ 17:21
ഏകദേശം 1580-ൽ വോളിനിയയിലെ വോളോദിമിറിൽ (ഇന്നത്തെ യുക്രെയ്ൻ) ബൈസന്റൈൻ റീത്തിലുള്ള ഒരു കുടുംബത്തിലാണ് ജോൺ കുൻസെവിച്ച് ജനിച്ചത്. 1596-ലെ ബ്രെസ്റ്റ് ഐക്യത്തിലൂടെ റുഥേനിയൻ സഭയിലെ പല മെത്രാന്മാരും തങ്ങളുടെ പൗരസ്ത്യ ആരാധനക്രമവും പാരമ്പര്യങ്ങളും നിലനിർത്തിക്കൊണ്ട് റോമുമായി പൂർണ കൂട്ടായ്മയിലേക്കു പ്രവേശിച്ചു. യുവാവായ ജോൺ ബോധ്യത്തോടെ ഈ ഐക്യം സ്വീകരിച്ചു.
1604-ൽ വിൽനിയസിലെ പരിശുദ്ധ ത്രിത്വ ആശ്രമത്തിൽ വിശുദ്ധ ബേസിലിന്റെ സന്യാസസഭയിൽ ചേർന്ന് ജോസഫാത്ത് എന്ന പേരു സ്വീകരിച്ചു. പ്രാർഥന, ഉപവാസം, പ്രസംഗം എന്നിവയാൽ അദ്ദേഹം അറിയപ്പെട്ടു. ആർക്കിമാൻഡ്രൈറ്റും, 1618-ൽ പോളോട്സ്കിലെ ആർച്ച്ബിഷപ്പുമായി. ദേവാലയങ്ങൾ പുനരുദ്ധരിച്ചു; മതബോധനം നടത്തി; ദരിദ്രരെ പരിചരിച്ചു; പൗരസ്ത്യ ആരാധനക്രമം സംരക്ഷിച്ചുകൊണ്ടുതന്നെ തന്റെ പ്രദേശത്തെ ക്രൈസ്തവരെ കത്തോലിക്കാസഭയുടെ ഐക്യത്തിലേക്കു കൊണ്ടുവരാൻ അക്ഷീണം അധ്വാനിച്ചു.
ഐക്യത്തെ എതിർത്തവരുടെ ഇടയിൽ വികാരങ്ങൾ കത്തിനിന്നു. 1623 നവംബർ 12-ന് വിറ്റെബ്സ്കിൽ ഒരു ജനക്കൂട്ടം അദ്ദേഹത്തിന്റെ വസതിയിൽ ഇരച്ചുകയറി അദ്ദേഹത്തെ വധിച്ചു. 1643-ൽ വാഴ്ത്തപ്പെട്ടവനായും 1867-ൽ വിശുദ്ധനായും പ്രഖ്യാപിക്കപ്പെട്ടു; റോമൻ കൂരിയയുടെ ഔപചാരിക നടപടിക്രമത്തിലൂടെ വിശുദ്ധനായി പ്രഖ്യാപിക്കപ്പെട്ട ആദ്യ പൗരസ്ത്യകത്തോലിക്കനാണ് അദ്ദേഹം. 1963 മുതൽ അദ്ദേഹത്തിന്റെ തിരുശേഷിപ്പുകൾ റോമിലെ വിശുദ്ധ പത്രോസിന്റെ ബസിലിക്കയിൽ സൂക്ഷിച്ചിരിക്കുന്നു.
എല്ലാവരും ഒന്നായിരിക്കാൻ വേണ്ടിയുള്ള ക്രിസ്തുവിന്റെ പ്രാർഥനയ്ക്കുവേണ്ടിയാണ് ജോസഫാത്ത് ജീവിച്ചതും മരിച്ചതും.
സ്വന്തം പൗരസ്ത്യ ആരാധനക്രമവും പൈതൃകവും നിലനിർത്തിക്കൊണ്ടുതന്നെ പൂർണമായും കത്തോലിക്കനായിരിക്കാമെന്ന് അദ്ദേഹം കാണിക്കുന്നു; സീറോ-മലബാർ, സീറോ-മലങ്കര സഭകൾക്കു പ്രിയപ്പെട്ട പാഠം.
തന്നെ ആക്രമിക്കുന്നവരെ ഉപദ്രവിക്കരുതെന്ന് അദ്ദേഹം തന്റെ ആളുകളോട് ആവശ്യപ്പെട്ടതായി പാരമ്പര്യം ഓർക്കുന്നു.
ബ്രെസ്റ്റ് ഐക്യത്തിന്റെ എതിരാളികൾ 1623-ൽ വിറ്റെബ്സ്കിൽവച്ച് ജോസഫാത്തിനെ വധിച്ച് മൃതദേഹം ദ്വിനാ നദിയിലെറിഞ്ഞു. പിന്നീട് അതു വീണ്ടെടുത്ത് വണങ്ങപ്പെട്ടു.
ശിഷ്യരുടെ ഐക്യത്തിനായി യേശു പ്രാർഥിച്ചു (യോഹന്നാൻ 17:21). ആ പ്രാർഥനയ്ക്കുവേണ്ടി ജോസഫാത്ത് ജീവൻ നൽകി.
പത്രോസുമായി പൂർണകൂട്ടായ്മയിൽ ജീവിക്കുമ്പോഴും അദ്ദേഹം ബൈസന്റൈൻ ആരാധനക്രമം കാത്തു: സീറോ-മലബാർ, സീറോ-മലങ്കര സഭകൾക്ക് ഒരു കണ്ണാടി.
തന്നെ കൊല്ലാൻ വന്നവരെ ഉപദ്രവിക്കരുതെന്ന് അദ്ദേഹം ജനങ്ങളോട് അപേക്ഷിച്ചതായി പാരമ്പര്യം ഓർക്കുന്നു.
പ്രിയരേ, മരണത്തിനു തലേരാത്രി യേശു പ്രാർഥിച്ചു: പിതാവേ, അങ്ങ് എന്നിലും ഞാൻ അങ്ങയിലും ആയിരിക്കുന്നതുപോലെ അവരെല്ലാവരും ഒന്നായിരിക്കാൻ, ലോകം വിശ്വസിക്കാൻ (യോഹന്നാൻ 17:21). ക്രൈസ്തവരുടെ ഭിന്നത ആ പ്രാർഥനയെ മുറിവേൽപ്പിക്കുന്നു. അതു സുഖപ്പെടുത്താൻ വി. ജോസഫാത്ത് ജീവൻ നൽകി.
ബൈസന്റൈൻ പാരമ്പര്യത്തിലുള്ള സന്യാസിയും ആർച്ച്ബിഷപ്പുമായിരുന്ന അദ്ദേഹം തന്റെ പൗരസ്ത്യ ആരാധനക്രമവും ആധ്യാത്മികതയും ആചാരങ്ങളും നിലനിർത്തിക്കൊണ്ട് റോമിലെ മെത്രാനുമായുള്ള പൂർണകൂട്ടായ്മ സ്വീകരിച്ചു. കേരളത്തിൽ നമുക്കിതു പരിചിതമായ കഥയാണ്: സീറോ-മലബാർ, സീറോ-മലങ്കര സഭകൾ പൂർണമായും കത്തോലിക്കവും അഭിമാനത്തോടെ പൗരസ്ത്യവുമാണ്. ഇത് ഒരു ഒത്തുതീർപ്പല്ല, ദാനമാണെന്ന് ജോസഫാത്ത് കാണിക്കുന്നു.
1623-ൽ ഐക്യത്തിന്റെ എതിരാളികൾ അദ്ദേഹത്തെ വധിച്ചു. ആക്രമികളെ ഉപദ്രവിക്കരുതെന്ന് അദ്ദേഹം അപേക്ഷിച്ചതായി പാരമ്പര്യം പറയുന്നു. ഇന്ന് എല്ലാ ക്രൈസ്തവരുടെയും ഐക്യത്തിനായി പ്രാർഥിക്കാം; സ്വന്തം ആരാധനക്രമപാരമ്പര്യത്തെ സ്നേഹിക്കാം; മറ്റൊരു സഭയെക്കുറിച്ചും അവജ്ഞയോടെ സംസാരിക്കാതിരിക്കാം. ഐക്യം തുടങ്ങുന്നതു നമ്മുടെ സംസാരത്തിലാണ്. ആമേൻ.
കർത്താവേ, ആടുകൾക്കുവേണ്ടി ജീവൻ അർപ്പിച്ചപ്പോൾ വിശുദ്ധ ജോസഫാത്തിൽ നിറഞ്ഞുനിന്ന ആത്മാവിനെ അങ്ങയുടെ സഭയിൽ ഉണർത്തണമേ. അദ്ദേഹത്തിന്റെ പ്രാർഥനയാൽ അതേ ആത്മാവിനാൽ ശക്തരായി മറ്റുള്ളവർക്കുവേണ്ടി ജീവൻ നൽകാൻ ഭയപ്പെടാതിരിക്കാൻ ഞങ്ങളെ സഹായിക്കണമേ. ആമേൻ.