ലീമായിലെ ഡൊമിനിക്കൻ സഹോദരൻ, ദരിദ്രരുടെയും രോഗികളുടെയും ശുശ്രൂഷകൻ · തിരുനാൾ: നവംബർ 3

📖 മത്തായി 25:40
1579-ൽ പെറുവിലെ ലീമായിലാണ് മാർട്ടിൻ ജനിച്ചത്. പിതാവ് ഹുവാൻ ഡി പോറസ് എന്ന സ്പാനിഷ് പ്രഭു; അമ്മ പനാമയിൽനിന്നുള്ള, അടിമത്തത്തിൽനിന്നു മോചിതയായ അന ബെലാസ്കെസ് എന്ന കറുത്തവർഗക്കാരി. ആദ്യകാലത്ത് പിതാവ് അവനെ അംഗീകരിച്ചില്ല. മിശ്രവംശജനായ ആ ബാലൻ ദാരിദ്ര്യവും അവഗണനയും അനുഭവിച്ചു. ഒരു ക്ഷുരക-വൈദ്യന്റെ കീഴിൽ മുറിവു കെട്ടാനും മരുന്നുണ്ടാക്കാനും അവൻ പഠിച്ചു.
പതിനഞ്ചാം വയസ്സിൽ ലീമായിലെ ഡൊമിനിക്കൻ ആശ്രമത്തിൽ ചേരാൻ അവൻ അപേക്ഷിച്ചു. അന്നത്തെ വർണനിയമങ്ങൾ കാരണം ആദ്യം ഒരു സഹായിയായി മാത്രമാണ് സ്വീകരിക്കപ്പെട്ടത്; 1603-ൽ സഹോദരനായി വ്രതവാഗ്ദാനം ചെയ്യാൻ അനുവദിക്കപ്പെട്ടു. ക്ഷുരകനും തോട്ടക്കാരനും രോഗീശുശ്രൂഷകനുമായി അവൻ സേവിച്ചു. രോഗികളായ സഹോദരന്മാരെയും നഗരത്തിലെ ദരിദ്രരെയും പരിചരിച്ചു; ഉപേക്ഷിക്കപ്പെട്ട കുട്ടികൾക്കായി ഒരു ഭവനം തുടങ്ങി; ദിവസവും നൂറുകണക്കിനു വിശക്കുന്നവർക്ക് ഭക്ഷണം പങ്കുവച്ചു.
ലീമായിലെ വിശുദ്ധ റോസിന്റെയും വിശുദ്ധ ഹുവാൻ മാസിയാസിന്റെയും സുഹൃത്തായിരുന്നു അദ്ദേഹം. 1639 നവംബർ 3-ന് മരിച്ചു; നഗരം മുഴുവൻ സംസ്കാരത്തിനെത്തി. 1962-ൽ വിശുദ്ധ ജോൺ ഇരുപത്തിമൂന്നാമൻ മാർപാപ്പ അദ്ദേഹത്തെ വിശുദ്ധനായി പ്രഖ്യാപിച്ചു. സാമൂഹികനീതിയുടെയും മിശ്രവംശജരുടെയും മധ്യസ്ഥനായി അദ്ദേഹം വണങ്ങപ്പെടുന്നു.
ഏറ്റവും താണ ജോലി പോലും കയ്പില്ലാതെ സ്വീകരിച്ചതുകൊണ്ട് എല്ലാവരെയും സ്നേഹിക്കാൻ മാർട്ടിൻ സ്വതന്ത്രനായി.
സ്പെയിൻകാരെയും ആഫ്രിക്കക്കാരെയും തദ്ദേശീയരെയും, ധനികരെയും ദരിദ്രരെയും, മൃഗങ്ങളെപ്പോലും അദ്ദേഹം ഒരുപോലെ ശുശ്രൂഷിച്ചു.
ദിവ്യകാരുണ്യസന്നിധിയിലെ നീണ്ട രാത്രിപ്രാർഥനകളാണ് പകലത്തെ അക്ഷീണസേവനത്തിന്റെ ഉറവിടം.
മാർട്ടിനെ സാധാരണ ഒരു ചൂലുമായാണു ചിത്രീകരിക്കുക. സ്വയം ഒരു പാവം അടിമ എന്നു വിളിച്ച അദ്ദേഹം സന്തോഷത്തോടെ ആശ്രമം അടിച്ചുവാരി; ചെറിയ ജോലികൾ പോലും ക്രിസ്തുവിനുള്ള സേവനമായി കണ്ടു.
തുണിമുറിയിലെ എലികളെ വിഷം വച്ചു കൊല്ലാൻ സഹോദരന്മാർ ആലോചിച്ചപ്പോൾ മാർട്ടിൻ അവയെ തോട്ടത്തിലേക്കു നയിച്ച് അവിടെ തീറ്റ കൊടുത്തുവെന്നും പിന്നീട് അവ ശല്യം ചെയ്തില്ലെന്നും ഒരു ജനപ്രിയ കഥ പറയുന്നു.
മാർട്ടിൻ നിലം അടിച്ചുവാരി, സ്വയം പാവം അടിമ എന്നു വിളിച്ചു. അഹങ്കാരമോ കയ്പോ ഇല്ലാതെ എല്ലാവരെയും സ്നേഹിക്കാൻ എളിമ അവനെ സ്വതന്ത്രനാക്കി.
എന്റെ ഏറ്റവും എളിയ സഹോദരരിൽ ഒരുവനു നിങ്ങൾ ചെയ്തതെല്ലാം എനിക്കുതന്നെയാണു ചെയ്തത് (മത്തായി 25:40). രോഗിയിലും ദരിദ്രനിലും ഉപേക്ഷിക്കപ്പെട്ട കുഞ്ഞിലും മാർട്ടിൻ ക്രിസ്തുവിനെ കണ്ടു.
സ്പെയിൻകാരനും ആഫ്രിക്കക്കാരനും തദ്ദേശീയനും: മാർട്ടിൻ എല്ലാവരെയും ശുശ്രൂഷിച്ചു. ചോദിക്കുക: ഞാൻ നിശ്ശബ്ദമായി ആരെയാണ് ഒഴിവാക്കുന്നത്?
പ്രിയരേ, ഒരിക്കൽ ലോകം അവജ്ഞയോടെ നോക്കിയ ഒരാളെയാണ് ഇന്നു നാം ആദരിക്കുന്നത്. ദരിദ്രനായി, മിശ്രവംശജനായി, പിതാവിനാൽ അംഗീകരിക്കപ്പെടാതെയാണ് മാർട്ടിൻ ഡി പോറസ് ജനിച്ചത്. ഡൊമിനിക്കൻ സന്യാസികൾ ആദ്യം അവനെ ഒരു സഹായിയായി മാത്രമേ സ്വീകരിച്ചുള്ളൂ. എന്നിട്ടും ഇന്നു സഭ മുഴുവൻ അവനെ വിശുദ്ധൻ എന്നു വിളിക്കുന്നു.
മാർട്ടിൻ ഒരിക്കലും സ്ഥാനത്തിനുവേണ്ടി പോരാടിയില്ല. ചൂലും പാത്രവും മുറിവുകെട്ടുമെടുത്ത് അവയിലൂടെ അവൻ ക്രിസ്തുവിനെ ശുശ്രൂഷിച്ചു. ഏറ്റവും എളിയ സഹോദരരിൽ ഒരുവനു ചെയ്യുന്നത് തനിക്കാണു ചെയ്യുന്നതെന്ന് യേശു പറഞ്ഞു (മത്തായി 25:40). മാർട്ടിൻ അതു അക്ഷരാർഥത്തിൽ വിശ്വസിച്ചു: രോഗിയായ സഹോദരനും വാതിൽക്കലെ യാചകനും ഉപേക്ഷിക്കപ്പെട്ട കുഞ്ഞും ക്രിസ്തുതന്നെയായിരുന്നു.
അവന്റെ സ്നേഹം സമൂഹം വരച്ച എല്ലാ അതിരുകളും കടന്നു: വർണം, വർഗം, മനുഷ്യരും മൃഗങ്ങളും തമ്മിലുള്ള അതിരുപോലും. നിറത്താലും ജാതിയാലും സ്ഥാനത്താലും ഇന്നും വിഭജിക്കപ്പെട്ട ലോകത്തോട് മാർട്ടിൻ ചോദിക്കുന്നു: ഞാൻ ആരെയാണ് അകലെ നിർത്തുന്നത്? ഈ ആഴ്ച ആരും ചെയ്യാനിഷ്ടപ്പെടാത്ത ഒരു എളിയ ജോലി തിരഞ്ഞെടുത്ത് ക്രിസ്തുവിനോടുള്ള സ്നേഹത്താൽ ചെയ്യുക. ആമേൻ.
കർത്താവായ ദൈവമേ, എളിമയുടെ വഴിയിലൂടെ വിശുദ്ധ മാർട്ടിൻ ഡി പോറസിനെ അങ്ങ് സ്വർഗീയമഹത്വത്തിലേക്കു നയിച്ചുവല്ലോ. ദരിദ്രരിലും രോഗികളിലും ക്രിസ്തുവിനെ ശുശ്രൂഷിക്കാൻ അദ്ദേഹത്തിന്റെ സ്നേഹമാതൃക പിന്തുടരാൻ ഞങ്ങളെ സഹായിക്കണമേ. ആമേൻ.