വിയറ്റ്നാമിലെ രക്തസാക്ഷികൾ · തിരുനാൾ: നവംബർ 24

📖 റോമാ 8:35
പതിനാറാം നൂറ്റാണ്ടിൽ സുവിശേഷം വിയറ്റ്നാമിലെത്തി; ജനങ്ങളുടെ ഇടയിൽ സഭ വളർന്നു. പതിനേഴു മുതൽ പത്തൊൻപതു വരെ നൂറ്റാണ്ടുകളിൽ ക്രൈസ്തവർ ആവർത്തിച്ചുള്ള പീഡനങ്ങൾ സഹിച്ചു; ഒരു ലക്ഷത്തിലേറെപ്പേർ വിശ്വാസത്തിനുവേണ്ടി വധിക്കപ്പെട്ടതായി ചരിത്രകാരന്മാർ കണക്കാക്കുന്നു.
1745-നും 1862-നും ഇടയിൽ മരിച്ച ഇവരിൽ 117 രക്തസാക്ഷികളെ 1988 ജൂൺ 19-ന് വിശുദ്ധ ജോൺ പോൾ രണ്ടാമൻ മാർപാപ്പ വിശുദ്ധരായി പ്രഖ്യാപിച്ചു: 96 വിയറ്റ്നാംകാർ, 11 സ്പാനിഷ് ഡൊമിനിക്കന്മാർ, പാരീസ് വിദേശ മിഷൻ സൊസൈറ്റിയിലെ 10 ഫ്രഞ്ച് മിഷനറിമാർ. അവരിൽ 8 മെത്രാന്മാരും 50 വൈദികരും 59 അല്മായരുമുണ്ട്: മതാധ്യാപകർ, പടയാളികൾ, കർഷകർ, മത്സ്യത്തൊഴിലാളികൾ, ഒരു വൈദ്യൻ, കുടുംബനാഥന്മാരും കുടുംബനാഥകളും.
വിയറ്റ്നാംകാരനായ രൂപതാവൈദികൻ ആൻഡ്രൂ ഡുങ് ലാക് പലതവണ അറസ്റ്റുചെയ്യപ്പെട്ടു; ഇടവകക്കാർ മോചനദ്രവ്യം നൽകി അദ്ദേഹത്തെ മോചിപ്പിച്ചു. 1839 ഡിസംബർ 21-ന് ഹനോയിയിൽ അദ്ദേഹം ശിരച്ഛേദം ചെയ്യപ്പെട്ടു. മറ്റൊരാളായ വിശുദ്ധ പോൾ ലേ ബാവോ തിൻ തന്റെ സഹനങ്ങളെയും ക്രിസ്തുവിലുള്ള ആനന്ദത്തെയും കുറിച്ച് തടവറയിൽനിന്ന് ഒരു കത്തെഴുതി.
ഈ രക്തസാക്ഷികളിൽ ഭൂരിഭാഗവും അല്മായരായിരുന്നു: മാതാപിതാക്കൾ, കർഷകർ, പടയാളികൾ, മതാധ്യാപകർ.
ഏഷ്യയ്ക്കു സ്വന്തമായി മഹാരക്തസാക്ഷികളുണ്ടെന്ന് അവരുടെ സാക്ഷ്യം ഭാരതത്തിലെ ക്രൈസ്തവരെ ഓർമിപ്പിക്കുന്നു.
തടവറയിൽനിന്നുള്ള കത്തുകൾ സ്വതന്ത്രരായിരുന്നവരെ ശക്തിപ്പെടുത്തി.
1843-ൽ വിശുദ്ധ പോൾ ലേ ബാവോ തിൻ എഴുതി: ചങ്ങലകളും ക്രൂരതയും വിശപ്പുംകൊണ്ട് തന്റെ തടവറ നരകത്തിന്റെ പ്രതിരൂപംപോലെയാണ്; എങ്കിലും ഈ പീഡനങ്ങളുടെ നടുവിൽ ക്രിസ്തു തന്നോടൊപ്പമുണ്ട്, തന്നെ ആനന്ദംകൊണ്ടു നിറയ്ക്കുന്നു. താൻ വിശ്വസ്തനായി നിലനിൽക്കാൻ പ്രാർഥിക്കണമെന്ന് അദ്ദേഹം സഹക്രൈസ്തവരോട് അപേക്ഷിച്ചു.
സാധാരണ മറ്റുള്ളവരെ ഭയപ്പെടുത്തുന്ന ഈ പീഡനങ്ങളുടെ നടുവിലും ദൈവകൃപയാൽ ഞാൻ ആനന്ദവും സന്തോഷവുംകൊണ്ടു നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നു; കാരണം ഞാൻ ഒറ്റയ്ക്കല്ല, ക്രിസ്തു എന്നോടൊപ്പമുണ്ട്.
വിശുദ്ധ പോൾ ലേ ബാവോ തിൻ, തടവറയിൽനിന്നുള്ള കത്ത് (1843), സാരം
ക്രിസ്തുവിന്റെ സ്നേഹത്തിൽനിന്നു നമ്മെ ആരു വേർപെടുത്തും (റോമാ 8:35)? തടവോ പീഡനമോ വാളോ ഇല്ല.
117 പേരിൽ ഭൂരിഭാഗവും അല്മായരായിരുന്നു: കർഷകർ, പടയാളികൾ, മതാധ്യാപകർ, മാതാപിതാക്കൾ.
നമ്മുടെ ഭൂഖണ്ഡത്തിനും മഹാവിശുദ്ധരുണ്ടെന്ന് അവരുടെ സാക്ഷ്യം ഭാരതക്രൈസ്തവരെ ഓർമിപ്പിക്കുന്നു.
പ്രിയരേ, വി. പൗലോസ് ചോദിക്കുന്നു: ക്രിസ്തുവിന്റെ സ്നേഹത്തിൽനിന്നു നമ്മെ ആരു വേർപെടുത്തും? ക്ലേശമോ ദുരിതമോ പീഡനമോ പട്ടിണിയോ നഗ്നതയോ ആപത്തോ വാളോ (റോമാ 8:35)? വിയറ്റ്നാമിലെ രക്തസാക്ഷികൾ ജീവിതംകൊണ്ട് ഉത്തരം നൽകി: ആരുമില്ല, ഒന്നുമില്ല.
1745-നും 1862-നും ഇടയിൽ പതിനായിരക്കണക്കിനു വിയറ്റ്നാമീസ് ക്രൈസ്തവർ വിശ്വാസത്തിനുവേണ്ടി മരിച്ചു; അവരിൽ 117 പേർ 1988-ൽ വിശുദ്ധരായി പ്രഖ്യാപിക്കപ്പെട്ടു. ഭൂരിഭാഗവും വൈദികരോ സന്യസ്തരോ ആയിരുന്നില്ല, അല്മായരായിരുന്നു: കർഷകർ, മത്സ്യത്തൊഴിലാളികൾ, പടയാളികൾ, മതാധ്യാപകർ, മാതാപിതാക്കൾ. പീഡനങ്ങളുടെ നടുവിലും ക്രിസ്തു കൂടെയുള്ളതിനാൽ താൻ ആനന്ദംകൊണ്ടു നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നുവെന്ന് തടവറയിൽനിന്ന് വി. പോൾ ലേ ബാവോ തിൻ എഴുതി.
അവർ ഏഷ്യയുടെ രക്തസാക്ഷികളാണ്, വിശ്വാസത്തിൽ നമ്മുടെ അയൽക്കാർ. ഏഷ്യയിലും മറ്റിടങ്ങളിലും പീഡിപ്പിക്കപ്പെടുന്ന ക്രൈസ്തവർക്കായി ഇന്നു പ്രാർഥിക്കാം; നമ്മുടെ ജീവിതത്തിലെ ചെറിയ പരീക്ഷണങ്ങളിൽ വിശ്വസ്തരായിരിക്കാനുള്ള ധൈര്യം ചോദിക്കാം. ആമേൻ.
എല്ലാ പിതൃത്വത്തിന്റെയും ഉറവിടമായ ദൈവമേ, രക്തം ചിന്തുവോളം അങ്ങയുടെ പുത്രന്റെ കുരിശിനോടു വിശ്വസ്തരായി നിൽക്കാൻ രക്തസാക്ഷികളായ ആൻഡ്രൂ ഡുങ് ലാക്കിനെയും സഹചാരികളെയും അങ്ങ് കാത്തുവല്ലോ. അവരുടെ പ്രാർഥനയാൽ ഞങ്ങളുടെ സഹോദരങ്ങളുടെ ഇടയിൽ അങ്ങയുടെ സ്നേഹം പരത്താൻ ഞങ്ങളെ സഹായിക്കണമേ. ആമേൻ.