9 ഏപ്രിൽ 2027 · സീറോ മലബാർ റീത്ത്
അനുദിന വചനം ആപ്പിൽ തുറക്കുകകൂടാതെ: ലത്തീൻ റീത്ത് · സീറോ മലങ്കര റീത്ത് · English
“നാശത്തിലൂടെ ചരിക്കുന്നവർക്കു കുരിശിന്റെ വചനം ഭോഷത്തമാണ്. രക്ഷയിലൂടെ ചരിക്കുന്ന നമുക്കോ അതു ദൈവത്തിന്റെ ശക്തിയത്രേ.” 1 കോറിന്തോസ് 1:18
ഓരോ വെള്ളിയാഴ്ചയും ഒരു ചെറിയ ദുഃഖവെള്ളിയാണ്; ഉയിർപ്പുകാലത്തിലെ ഈ വെള്ളിയാഴ്ച പൗലോസ് ശ്ലീഹാ നമ്മെ കുരിശിലേക്കു തിരികെ കൊണ്ടുവരുന്നു. സമർഥരായ പ്രസംഗകരെയും പുതിയ ആശയങ്ങളെയും ആരാധിച്ചിരുന്ന ഒരു നഗരമായിരുന്നു കോറിന്തോസ്. ആ ലോകത്തിലേക്ക് അസംബന്ധമെന്നു തോന്നുന്ന ഒരു സന്ദേശവുമായാണ് ശ്ലീഹാ ചെന്നത്: അടിമകൾക്കും വിപ്ലവകാരികൾക്കുമായി നീക്കിവച്ചിരുന്ന മരണമായ റോമൻ കുരിശിൽ വധിക്കപ്പെട്ട ഒരു മനുഷ്യനാണ് ലോകരക്ഷകൻ. “നാശത്തിലൂടെ ചരിക്കുന്നവർക്കു കുരിശിന്റെ വചനം ഭോഷത്തമാണ്. രക്ഷയിലൂടെ ചരിക്കുന്ന നമുക്കോ അതു ദൈവത്തിന്റെ ശക്തിയത്രേ.” ശ്ലീഹാ ആ ഇടർച്ചയെ മയപ്പെടുത്തുന്നില്ല. ഏശയ്യായെ ഉദ്ധരിക്കുന്നു: “വിജ്ഞാനികളുടെ വിജ്ഞാനം ഞാൻ നശിപ്പിക്കും, വിവേകികളുടെ വിവേകം ഞാൻ നിഷ്ഫലമാക്കും” തുടർന്ന് ചോദിക്കുന്നു: “വിജ്ഞാനി എവിടെ? നിയമജ്ഞൻ എവിടെ? ഈയുഗത്തിന്റെ താർക്കികൻ എവിടെ? ലൗകികവിജ്ഞാനത്തെ ദൈവം ഭോഷത്തമാക്കിയില്ലയോ?” മാനുഷികജ്ഞാനം, അതിന്റെ എല്ലാ തിളക്കത്തോടുംകൂടെ, ദൈവത്തിലേക്കുള്ള വഴി കണ്ടെത്തിയില്ല. അതിനാൽ “വിശ്വസിക്കുന്നവരെ സുവിശേഷപ്രസംഗത്തിന്റെ ഭോഷത്തം വഴി രക്ഷിക്കാൻ അവിടുന്നു തിരുമന സ്സായി.” സംവാദങ്ങളിൽ ജയിക്കുന്ന ഒരു സമർഥമായ വാദമല്ല കുരിശ്; രക്ഷിക്കുന്ന ഒരു സ്നേഹപ്രവൃത്തിയാണ്. ക്രൂശിതൻ ജീവിക്കുന്നുവെന്ന് ഉയിർപ്പിനുശേഷം നമുക്ക് അറിയാം; അതുകൊണ്ടാണ് കുരിശ് ദൈവത്തിന്റെ ശക്തിയായിരിക്കുന്നത്: ചരിത്രത്തിലെ ഏറ്റവും ബലഹീനമായ നിമിഷം മരണം പരാജയപ്പെട്ട നിമിഷമായി മാറി.
ഈ സന്ദേശത്തെ മനുഷ്യർ ചെറുക്കുന്ന രണ്ടു വഴികൾ ശ്ലീഹാ വിവരിക്കുന്നു. ചിലർ അടയാളങ്ങൾ, ശക്തിയുടെ തെളിവുകൾ, ആഗ്രഹിക്കുന്നു; മറ്റു ചിലർ ബുദ്ധിയെ തൃപ്തിപ്പെടുത്തുന്ന ഒരു തത്ത്വചിന്ത ആഗ്രഹിക്കുന്നു. “ഞങ്ങളാകട്ടെ, യഹൂദർക്ക് ഇടർച്ചയും വിജാതീയർക്കു ഭോഷത്തവുമായ ക്രൂശിക്കപ്പെട്ട ക്രിസ്തുവിനെ പ്രസംഗിക്കുന്നു.” “വിളിക്കപ്പെട്ടവർക്ക് യഹൂദരോ ഗ്രീക്കുകാരോ ആകട്ടെക്രിസ്തു ദൈവത്തിന്റെ ശക്തിയും ദൈവത്തിന്റെ ജ്ഞാനവുമാണ്.” ശ്ലീഹാതന്നെ ഒരു യഹൂദനായിരുന്നു; ജറുസലെമിൽ ഈ സന്ദേശം ആദ്യം സ്വീകരിച്ചവരും യഹൂദരായിരുന്നു. അദ്ദേഹം ഒരു ജനതയെയല്ല, ദൈവം നമ്മുടെ വ്യവസ്ഥകളിൽ തന്നെത്തന്നെ തെളിയിക്കണമെന്ന് ആഗ്രഹിക്കുന്ന, ഓരോ മനുഷ്യഹൃദയത്തിലുമുള്ള ഒരു പ്രലോഭനത്തെയാണ് വിവരിക്കുന്നത്. നമ്മുടെ കാലം രണ്ടും ആവശ്യപ്പെടുന്നു: ആവശ്യപ്പെടുമ്പോൾ അദ്ഭുതങ്ങൾ തരൂ; ഞങ്ങൾക്കു നിയന്ത്രിക്കാവുന്ന വാദങ്ങൾ തരൂ. പകരം ദൈവം ക്രൂശിതനും ഉയിർത്തവനുമായ ഒരു കർത്താവിനെ നൽകുന്നു. കേരളത്തിലെ മാർത്തോമ്മാക്രിസ്ത്യാനികൾ പണ്ടുമുതലേ ശരീരരൂപമില്ലാത്ത കുരിശിനെ വണങ്ങിപ്പോരുന്നു: കർത്താവ് ഉയിർത്തതിനാൽ മഹത്വപൂർണമായ ഉയിർപ്പിന്റെ കുരിശ്. പുഷ്പിക്കുന്ന കരങ്ങളും മുകളിൽ പ്രാവുമുള്ള മാർത്തോമ്മാസ്ലീവാ, മരണത്തിന്റെ മരം ജീവന്റെ മരമായി മാറിയതു കാണിക്കുന്നു. കുരിശ് മിശിഹായുടെ കഥയുടെ അന്ത്യമല്ല; ഉയിർപ്പിലേക്കുള്ള വാതിലാണ്.
സുവിശേഷത്തിൽ ഈശോ ഒരു വഞ്ചിയിലിരുന്ന് കരയിലെ ജനക്കൂട്ടത്തെ പഠിപ്പിക്കുന്നു. “കേൾക്കുവിൻ, ഒരു വിതക്കാരൻ വിതയ്ക്കാൻ പുറപ്പെട്ടു.” വിത്തു നാലുതരം നിലത്തു വീഴുന്നു: പക്ഷികൾ കൊത്തിയെടുക്കുന്ന കടുപ്പമുള്ള വഴി, മുളച്ചുപൊങ്ങി കരിഞ്ഞുപോകുന്ന പാറപ്പുറം, ഞെരുക്കുന്ന മുൾച്ചെടികൾ, പിന്നെ മുപ്പതും അറുപതും നൂറും മേനി വിളയുന്ന നല്ല മണ്ണ്. ഈശോതന്നെയാണ് വിതക്കാരൻ; അവിടുത്തെ വചനമാണ് വിത്ത്. ഉപമ സത്യസന്ധമാണ്: വിതയുടെ ഏറിയപങ്കും പാഴായതുപോലെ തോന്നുന്നു. എങ്കിലും വിതക്കാരൻ, വഴിയരികിൽപ്പോലും, ഉദാരമായി വിതച്ചുകൊണ്ടേയിരിക്കുന്നു; കാരണം നല്ല മണ്ണിലെ വിളവ് എല്ലാ കണക്കുകൂട്ടലുകൾക്കും അപ്പുറമാണ്. രണ്ടു വായനകളും ഒരുമിച്ചുപോകുന്നു. കുരിശുതന്നെ എറിഞ്ഞുകളഞ്ഞ ഒരു വിത്തുപോലെ തോന്നി: മണ്ണിൽ കുഴിച്ചിട്ട ഒരു ജീവൻ. ഈശോ പറഞ്ഞു: “ഗോതമ്പുമണി നിലത്തുവീണ് അഴിയുന്നില്ലെങ്കിൽ അത് അതേപടിയിരിക്കും. അഴിയുന്നെങ്കിലോ അതു വളരെ ഫലം പുറപ്പെടുവിക്കും.” ആ വിളവാണ് ഉയിർപ്പ്. ഉപമ നമുക്കു വിട്ടുതരുന്ന ചോദ്യം വിതക്കാരനെക്കുറിച്ചല്ല, മണ്ണിനെക്കുറിച്ചാണ്: എന്നിൽ വചനം ഏതുതരം നിലമാണു കണ്ടെത്തുന്നത്? “കേൾക്കാൻ ചെവിയുള്ളവൻ കേൾക്കട്ടെ.”
വിഷയം: “നാശത്തിലൂടെ ചരിക്കുന്നവർക്കു കുരിശിന്റെ വചനം ഭോഷത്തമാണ്. രക്ഷയിലൂടെ ചരിക്കുന്ന നമുക്കോ അതു ദൈവത്തിന്റെ ശക്തിയത്രേ.”
കുരിശിന്റെ ഭോഷത്തം, ദൈവത്തിന്റെ ശക്തിയും ജ്ഞാനവുമായ മിശിഹാ, ഉദാരനായ വിതക്കാരൻ, ഫലം പുറപ്പെടുവിക്കാൻ മരിക്കുന്ന ഗോതമ്പുമണി.
“അതിനാൽ, ഞാൻ വീണ്ടും ഈ ജനത്തോടു വിസ്മയനീയമായവൻകാര്യങ്ങൾ ചെയ്യും. ഇവരുടെ ജ്ഞാനികളുടെ ജ്ഞാനം നശിക്കും; വിവേകികളുടെ വിവേചനാശക്തി ഇല്ലാതാകും.” ഏശയ്യാ 29:14
“നാശത്തിലൂടെ ചരിക്കുന്നവർക്കു കുരിശിന്റെ വചനം ഭോഷത്തമാണ്. രക്ഷയിലൂടെ ചരിക്കുന്ന നമുക്കോ അതു ദൈവത്തിന്റെ ശക്തിയത്രേ.” 1 കോറിന്തോസ് 1:18
ജീവിതത്തിൽ: ഇന്ന് ഒരു ക്രൂശിതരൂപത്തിന്റെ മുൻപിൽ അഞ്ചു മിനിറ്റ് ചെലവഴിച്ച് കർത്താവിനു നന്ദി പറയുക.
“നമ്മുടെ അതിക്രമങ്ങൾക്കുവേണ്ടി അവൻ മുറിവേൽപ്പിക്കപ്പെട്ടു. നമ്മുടെ അകൃത്യങ്ങൾക്കുവേണ്ടി ക്ഷതമേൽപ്പിക്കപ്പെട്ടു. അവന്റെ മേലുള്ള ശിക്ഷ നമുക്കു രക്ഷ നൽകി; അവന്റെ ക്ഷതങ്ങളാൽ നാം സൗഖ്യം പ്രാപിച്ചു.” ഏശയ്യാ 53:5
“വിളിക്കപ്പെട്ടവർക്ക് യഹൂദരോ ഗ്രീക്കുകാരോ ആകട്ടെക്രിസ്തു ദൈവത്തിന്റെ ശക്തിയും ദൈവത്തിന്റെ ജ്ഞാനവുമാണ്.” 1 കോറിന്തോസ് 1:24
ജീവിതത്തിൽ: ഈ ആഴ്ച പ്രാർഥിക്കുമ്പോഴെല്ലാം സാവധാനം ഭക്തിയോടെ കുരിശടയാളം വരയ്ക്കുക.
“എന്റെ അധരങ്ങളിൽനിന്നു പുറപ്പെടുന്ന വാക്കും അങ്ങനെതന്നെ. ഫലരഹിതമായി അതു തിരിച്ചുവരില്ല; എന്റെ ഉദ്ദേശ്യം അതു നിറവേറ്റും; ഞാൻ ഏൽപ്പിക്കുന്ന കാര്യം വിജയപ്രദമായി ചെയ്യും.” ഏശയ്യാ 55:11
“അവരെ ഉപദേശിച്ചുകൊണ്ട് അവൻ പറഞ്ഞു: കേൾക്കുവിൻ, ഒരു വിതക്കാരൻ വിതയ്ക്കാൻ പുറപ്പെട്ടു.” മർക്കോസ് 4:3
ജീവിതത്തിൽ: ഈ ആഴ്ച ഒരു സുവിശേഷവാക്യം ഒരാളുമായി പങ്കുവയ്ക്കുക.
“കണ്ണീരോടെ വിതയ്ക്കുന്നവർആനന്ദഘോഷത്തോടെ കൊയ്യട്ടെ!” സങ്കീർത്തനം 126:5
“ശേഷിച്ചവിത്തുകൾ നല്ല മണ്ണിൽ പതിച്ചു. അവ തഴച്ചുവളർന്ന്, മുപ്പതുമേനിയും അറുപതുമേനിയും നൂറുമേനിയും ഫലം വിളയി ച്ചു.” മർക്കോസ് 4:8
ജീവിതത്തിൽ: നിന്നിൽ ദൈവവചനത്തെ ഞെരുക്കുന്ന ഒരു ‘മുള്ള്’ വെട്ടിക്കുറയ്ക്കുക.
പരാജയംപോലെ തോന്നിയ കുരിശ് ദൈവത്തിന്റെ ശക്തിയാണ്; അതിന്റെ വിളവാണ് ഉയിർപ്പ്.
വിതക്കാരൻ ഉദാരനാണ്; നമുക്കു നല്ല നിലമാകാം.
തീരുമാനം: ഈ ആഴ്ച കുരിശിന്റെ മുൻപിൽ പ്രാർഥിക്കുക; ഒരു മുള്ളു നീക്കുക; സുവിശേഷത്തിലെ ഒരു വാക്യം പങ്കുവയ്ക്കുക.
പ്രിയരേ, ഉയിർപ്പുകാലത്തുപോലും ഓരോ വെള്ളിയാഴ്ചയും ഒരു ചെറിയ ദുഃഖവെള്ളിയാണ്. ഇന്നു പൗലോസ് ശ്ലീഹാ പറയുന്നു: നാശത്തിലൂടെ ചരിക്കുന്നവർക്കു കുരിശിന്റെ വചനം ഭോഷത്തമാണ്; രക്ഷയിലൂടെ ചരിക്കുന്ന നമുക്കോ അതു ദൈവത്തിന്റെ ശക്തിയാണ്.
കോറിന്തോസിലെ ആളുകൾ സമർഥരായ പ്രസംഗകരെ ആരാധിച്ചു. ശ്ലീഹാ പ്രസംഗിച്ചതാകട്ടെ, കുരിശിൽ മരിച്ച ഒരു രക്ഷകനെയാണ്. അത് അസംബന്ധമായി തോന്നി. എന്നാൽ വിശ്വസിക്കുന്നവരെ രക്ഷിക്കാൻ ദൈവം കുരിശിന്റെ ഭോഷത്തം തിരഞ്ഞെടുത്തു.
ചിലർക്ക് ആവശ്യപ്പെടുമ്പോൾ അടയാളങ്ങൾ വേണം; ചിലർക്കു നിയന്ത്രിക്കാവുന്ന ജ്ഞാനം വേണം. ദൈവത്തിന്റെ ശക്തിയും ദൈവത്തിന്റെ ജ്ഞാനവുമായ ക്രൂശിക്കപ്പെട്ട മിശിഹായെ നാം പ്രസംഗിക്കുന്നു. അവിടുന്ന് ഉയിർത്തതിനാൽ കുരിശ് ഇനി പരാജയത്തിന്റെ അടയാളമല്ല. നമ്മുടെ മാർത്തോമ്മാസ്ലീവാ അറ്റങ്ങളിൽ പുഷ്പിക്കുന്നു: മരണത്തിന്റെ മരം ജീവന്റെ മരമായി മാറിയിരിക്കുന്നു.
സുവിശേഷത്തിൽ എല്ലായിടത്തും വിത്തെറിയുന്ന ഒരു വിതക്കാരനെക്കുറിച്ച് ഈശോ പറയുന്നു: വഴിയിലും പാറപ്പുറത്തും മുള്ളുകൾക്കിടയിലും നല്ല മണ്ണിലും. ഏറെയും പാഴായതുപോലെ തോന്നുന്നു; എങ്കിലും നല്ല മണ്ണ് മുപ്പതും അറുപതും നൂറും മേനി വിളയിക്കുന്നു.
ഈശോയാണു വിതക്കാരൻ; അവിടുത്തെ വചനമാണു വിത്ത്. കുരിശുതന്നെ എറിഞ്ഞുകളഞ്ഞ ഒരു വിത്തുപോലെ തോന്നി; എന്നാൽ അത് ഉയിർപ്പിന്റെ വിളവിൽ ഉയർന്നു. ചോദ്യം നമ്മെക്കുറിച്ചാണ്: അവിടുത്തെ വചനം എന്നിൽ ഏതുതരം നിലമാണു കണ്ടെത്തുന്നത്?
ഈ ആഴ്ച ഒരു മുള്ളെങ്കിലും നമുക്കു നീക്കിക്കളയാം; വചനം വേരുപിടിക്കട്ടെ. കേൾക്കാൻ ചെവിയുള്ളവൻ കേൾക്കട്ടെ! ഹല്ലേലൂയാ! ആമേൻ.
കുഞ്ഞുങ്ങളേ, വിത്തെറിഞ്ഞ ഒരു കർഷകന്റെ കഥ ഈശോ പറഞ്ഞു. ചിലതു പക്ഷികൾ തിന്നു, ചിലത് ഉണങ്ങിപ്പോയി, ചിലതു മുള്ളുകൾ ഞെരുക്കി; എന്നാൽ ചിലതു വലിയ വിളവായി വളർന്നു!
ദൈവവചനം ഒരു വിത്തുപോലെയാണ്. ബൈബിൾകഥകൾ കേട്ട് ഓർത്തുവയ്ക്കുമ്പോൾ ആ വിത്ത് നിങ്ങളുടെ ഹൃദയത്തിൽ വളരുന്നു.
ക്രൂശിതനും ഉയിർത്തവനുമായ കർത്താവീശോമിശിഹായേ, അങ്ങയുടെ കുരിശിന്റെ വചനം ലോകത്തിനു ഭോഷത്തമാണ്; ഞങ്ങൾക്കോ അതു ദൈവത്തിന്റെ ശക്തിയാണ്. ഞങ്ങളുടെ വ്യവസ്ഥകളിൽ അടയാളങ്ങൾ ആവശ്യപ്പെടുന്നതിൽനിന്നും ഞങ്ങളുടെ സ്വന്തം ജ്ഞാനത്തിൽ മാത്രം ആശ്രയിക്കുന്നതിൽനിന്നും ഞങ്ങളെ കാത്തുകൊള്ളണമേ. വിതയ്ക്കാൻ പുറപ്പെടുന്ന വിതക്കാരനാണ് അങ്ങ്: ഞങ്ങളുടെ ഹൃദയങ്ങളെ നല്ല നിലമാക്കണമേ; കല്ലുകളും മുള്ളുകളും നീക്കണമേ; അങ്ങയുടെ വചനം ഞങ്ങളിൽ മുപ്പതും അറുപതും നൂറും മേനി ഫലം പുറപ്പെടുവിക്കട്ടെ. പിതാവിനോടും പരിശുദ്ധാത്മാവിനോടുംകൂടെ അങ്ങേക്ക് എന്നേക്കും മഹത്വം. ആമേൻ. ഹല്ലേലൂയാ!