3 ജൂലൈ 2027 · സീറോ മലങ്കര റീത്ത്
അനുദിന വചനം ആപ്പിൽ തുറക്കുകകൂടാതെ: English
“തോമസ് പറഞ്ഞു: എന്റെ കർത്താവേ, എന്റെ ദൈവമേ!” യോഹന്നാൻ 20:28
ഉയിർപ്പുദിവസം സന്ധ്യയ്ക്കു തോമസ് മറ്റുള്ളവരോടൊപ്പമുണ്ടായിരുന്നില്ല. “ഞങ്ങൾ കർത്താവിനെ കണ്ടു” എന്ന് അവർ പറഞ്ഞപ്പോൾ അവൻ പറഞ്ഞു: “അവന്റെ കൈകളിൽ ആണികളുടെ പഴുതുകൾ ഞാൻ കാണുകയും അവയിൽ എന്റെ വിരൽ ഇടുകയും അവന്റെ പാർശ്വത്തിൽ എന്റെ കൈ വയ്ക്കുകയും ചെയ്തല്ലാതെ ഞാൻ വിശ്വസിക്കുകയില്ല.” എട്ടു ദിവസങ്ങൾക്കുശേഷം യേശു വീണ്ടും വന്ന് അവനോടു പറഞ്ഞു: “നിന്റെ വിരൽ ഇവിടെ കൊണ്ടുവരുക; എന്റെ കൈകൾ കാണുക; നിന്റെ കൈ നീട്ടി എന്റെ പാർശ്വത്തിൽ വയ്ക്കുക. അവിശ്വാസിയാകാതെ വിശ്വാസിയായിരിക്കുക.” “തോമസ് പറഞ്ഞു: എന്റെ കർത്താവേ, എന്റെ ദൈവമേ!” സുവിശേഷങ്ങളിലെ ഏറ്റവും പൂർണമായ വിശ്വാസപ്രഖ്യാപനമാണിത്: ഉയിർത്ത യേശു കർത്താവും ദൈവവുമാണ്.
യേശു അവനോടു പറഞ്ഞു: “നീ എന്നെ കണ്ടതുകൊണ്ടു വിശ്വസിച്ചു; കാണാതെതന്നെ വിശ്വസിക്കുന്നവർ ഭാഗ്യവാൻമാർ.” ആ ഭാഗ്യം നമുക്കുള്ളതാണ്. ഭാരതത്തിന്റെ വിശ്വാസം കാഴ്ചയിന്മേലല്ല, കാണുകയും സ്പർശിക്കുകയും വിശ്വസിക്കുകയും ചെയ്ത ശ്ലീഹായുടെ വചനത്തിന്മേലാണു പണിതുയർത്തപ്പെട്ടത്. നമ്മുടെ സഭയുടെ പുരാതനപാരമ്പര്യമനുസരിച്ച് ഏകദേശം എ.ഡി. 52-ൽ തോമാശ്ലീഹാ കേരളത്തിലെത്തി, പ്രസംഗിച്ചു, സമൂഹങ്ങൾ സ്ഥാപിച്ചു; ഏകദേശം എ.ഡി. 72-ൽ മൈലാപ്പൂരിൽ രക്തസാക്ഷിയായി ജീവൻ നൽകി. നാം മാർത്തോമ്മാ നസ്രാണികളാണ്.
അന്ത്യത്താഴവേളയിൽ ചോദിച്ചതു തോമസാണ്: “കർത്താവേ, നീ എവിടേക്കു പോകുന്നുവെന്നു ഞങ്ങൾക്കറിഞ്ഞുകൂടാ. പിന്നെ വഴി ഞങ്ങൾ എങ്ങനെ അറിയും?” യേശു മഹത്തായ ആ ഉത്തരം നൽകി: “വഴിയും സത്യവും ജീവനും ഞാനാണ്. എന്നിലൂടെയല്ലാതെ ആരും പിതാവിന്റെ അടുക്കലേക്കു വരുന്നില്ല.” ചോദ്യം ചോദിച്ചവൻ സാക്ഷിയായി; തെളിവു ചോദിച്ചവൻ അതു നൽകാൻ ശ്ലീഹന്മാരിൽ ഏറ്റവും ദൂരം യാത്ര ചെയ്തു.
ദൈവം കാണിക്കാനിരുന്ന ദേശത്തേക്ക് അബ്രാഹം സ്വന്തം നാടുവിട്ടു; തോമസ് ഗലീലി വിട്ടു ഭാരതത്തിലേക്കു വന്നു. ഏശയ്യാ പാടുന്നു: “സദ്വാർത്ത അറിയിക്കുകയും സമാധാനം വിളംബരം ചെയ്യുകയും രക്ഷയുടെ സന്ദേശം പ്രഘോഷിക്കുകയും… ചെയ്യുന്നവന്റെ പാദം മലമുകളിൽ എത്ര മനോഹരമാണ്!” ക്രിസ്തുയേശുവിൽ സുവിശേഷത്തിലൂടെ താൻ അവരുടെ പിതാവായെന്നു പൗലോസ് എഴുതുന്നു (1 കോറി 4:15). തോമാശ്ലീഹാ നമ്മുടെ വിശ്വാസപിതാവാണ്. ഇന്നു നാം അദ്ദേഹത്തിനായി ദൈവത്തിനു നന്ദി പറയുന്നു; നമ്മുടെ സ്വന്തം നാട്ടിൽ യേശുവിനെ കർത്താവും ദൈവവുമായി ഏറ്റുപറയാൻ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ധൈര്യം ചോദിക്കുന്നു.
വിഷയം: “എന്റെ കർത്താവേ, എന്റെ ദൈവമേ!”
നമ്മുടെ വിശ്വാസത്തിലെ പിതാവായ മാർത്തോമ്മാശ്ലീഹായുടെ ദുക്റോനോ നാം ആചരിക്കുന്നു. ആദ്യം സംശയിച്ച ശ്ലീഹാ സുവിശേഷങ്ങളിലെ ഏറ്റവും പൂർണമായ വിശ്വാസപ്രഖ്യാപനം നടത്തി, അതു ഭാരതത്തിലേക്കു കൊണ്ടുവന്നു. നാം അദ്ദേഹത്തിന്റെ ദൗത്യത്തിന്റെ ഫലമാണ്.
“എവിടെ ഞാൻ അവിടുത്തെ കണ്ടെത്തുമെന്നറിഞ്ഞിരുന്നെങ്കിൽ! അവിടുത്തെ സിംഹാസനത്തെ സമീപിക്കാൻ കഴിഞ്ഞിരുന്നെങ്കിൽ!” ജോബ് 23:3
“തോമസ് പറഞ്ഞു: എന്റെ കർത്താവേ, എന്റെ ദൈവമേ! യേശു അവനോടു പറഞ്ഞു: നീ എന്നെ കണ്ടതുകൊണ്ടു വിശ്വസിച്ചു; കാണാതെതന്നെ വിശ്വസിക്കുന്നവർ ഭാഗ്യവാൻമാർ.” യോഹന്നാൻ 20:28–29
ജീവിതത്തിൽ: വിശുദ്ധ കുർബാനയിൽ തിരുശരീരരക്തങ്ങൾ ഉയർത്തുമ്പോൾ നിശ്ശബ്ദമായി പറയുക: “എന്റെ കർത്താവേ, എന്റെ ദൈവമേ.”
“എന്നാൽ, നീതിമാൻമാരുടെ പാത പൂർവാഹ്നത്തിലെ വെയിൽപോലെ പ്രകാശം വർധിപ്പിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നതാണ്.” സുഭാഷിതങ്ങൾ 4:18
“യേശു പറഞ്ഞു: വഴിയും സത്യവും ജീവനും ഞാനാണ്. എന്നിലൂടെയല്ലാതെ ആരും പിതാവിന്റെ അടുക്കലേക്കു വരുന്നില്ല.” യോഹന്നാൻ 14:6
ജീവിതത്തിൽ: വിശ്വാസത്തെക്കുറിച്ചുള്ള നിന്റെ ആത്മാർഥമായ ചോദ്യങ്ങൾ പ്രാർഥനയിൽ കർത്താവിന്റെ മുമ്പിലും ഒരു വൈദികന്റെയോ മതാധ്യാപകന്റെയോ മുമ്പിലും കൊണ്ടുവരുക.
“സദ്വാർത്ത അറിയിക്കുകയും സമാധാനം വിളംബരം ചെയ്യുകയും രക്ഷയുടെ സന്ദേശം പ്രഘോഷിക്കുകയും സീയോനോടു നിന്റെ ദൈവം ഭരിക്കുന്നുവെന്നു പറയുകയും ചെയ്യുന്നവന്റെ പാദം മലമുകളിൽ എത്ര മനോഹരമാണ്!” ഏശയ്യാ 52:7
“യേശു വീണ്ടും അവരോടു പറഞ്ഞു: നിങ്ങൾക്കു സമാധാനം! പിതാവ് എന്നെ അയച്ചതുപോലെ ഞാനും നിങ്ങളെ അയയ്ക്കുന്നു.” യോഹന്നാൻ 20:21
ജീവിതത്തിൽ: “എന്റെ കർത്താവേ, എന്റെ ദൈവമേ” എന്ന വിശ്വാസപ്രഖ്യാപനം കുടുംബത്തിലെ ഒരു കുട്ടിയെ പഠിപ്പിക്കുക.
ക്രിസ്തുവിന്റെ മുറിവുകളെ കണ്ടുമുട്ടുമ്പോൾ ആത്മാർഥമായ സംശയം ആഴമുള്ള വിശ്വാസമാകുമെന്നു തോമസ് കാണിക്കുന്നു.
അവിടുത്തെ കർത്താവും ദൈവവുമായി ഏറ്റുപറഞ്ഞ് നമ്മുടെ പിതാക്കന്മാരുടെ വിശ്വാസം മുന്നോട്ടു കൊണ്ടുപോകാം.
തീരുമാനം: ഭാരതസഭയ്ക്കും വിദേശങ്ങളിൽ ശുശ്രൂഷ ചെയ്യുന്ന കേരളത്തിൽനിന്നുള്ള മിഷനറിമാർക്കുംവേണ്ടി പ്രാർഥിക്കുക.
പ്രിയ സഹോദരീസഹോദരന്മാരേ, ഇന്നു നമ്മുടെ വിശ്വാസപിതാവായ മാർ തോമാശ്ലീഹായെ നാം ആഘോഷിക്കുന്നു. “സംശയിക്കുന്ന തോമസ്” എന്നു നാം പലപ്പോഴും വിളിക്കാറുണ്ട്; പക്ഷേ സുവിശേഷം അതിലധികം കാണിക്കുന്നു. തന്നെ കല്ലെറിയാൻ ആഗ്രഹിച്ചിരുന്ന യൂദയായിലേക്കു പോകാൻ യേശു തീരുമാനിച്ചപ്പോൾ “അവനോടുകൂടെ മരിക്കാൻ നമുക്കും പോകാം” എന്നു പറഞ്ഞതു തോമസാണ്. അദ്ദേഹം ധീരനും സത്യസന്ധനുമായിരുന്നു.
ഉയിർപ്പുദിവസം സന്ധ്യയ്ക്ക് അദ്ദേഹം ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. മറ്റുള്ളവരുടെ വാക്ക് അദ്ദേഹം വെറുതെ സ്വീകരിച്ചില്ല: “അവന്റെ കൈകളിൽ ആണികളുടെ പഴുതുകൾ ഞാൻ കാണുകയും… ചെയ്തല്ലാതെ ഞാൻ വിശ്വസിക്കുകയില്ല.” എട്ടു ദിവസത്തിനുശേഷം യേശു വന്നു പറഞ്ഞു: “നിന്റെ വിരൽ ഇവിടെ കൊണ്ടുവരുക; എന്റെ കൈകൾ കാണുക… അവിശ്വാസിയാകാതെ വിശ്വാസിയായിരിക്കുക.” തോമസ് പറഞ്ഞു: “എന്റെ കർത്താവേ, എന്റെ ദൈവമേ!” സുവിശേഷങ്ങളിൽ ആരും ഇത്ര വ്യക്തമായി പറയുന്നില്ല: യേശു ഗുരുവോ പ്രവാചകനോ മാത്രമല്ല; അവിടുന്നു കർത്താവും ദൈവവുമാണ്.
യേശു പറഞ്ഞു: “കാണാതെതന്നെ വിശ്വസിക്കുന്നവർ ഭാഗ്യവാൻമാർ.” അതു നമ്മളാണ്. കേരളത്തിലെ നമ്മുടെ പൂർവികർ യേശുവിനെ കണ്ടില്ല; പക്ഷേ കാണുകയും സ്പർശിക്കുകയും ചെയ്ത തോമസിന്റെ വചനം അവർ വിശ്വസിച്ചു. നമ്മുടെ പാരമ്പര്യമനുസരിച്ച് ആ വചനം തോമസ് മൈലാപ്പൂരിൽ തന്റെ രക്തംകൊണ്ടു മുദ്രവച്ചു.
അതിനാൽ നമുക്കു ലഭിച്ച വിശ്വാസത്തിന് ഇന്നു നമുക്കു ദൈവത്തിനു നന്ദി പറയാം. നമ്മുടെ വിദ്യാലയങ്ങളിലും ഓഫീസുകളിലും സാമൂഹികമാധ്യമങ്ങളിലും അതിനെപ്പറ്റി ലജ്ജിക്കാതിരിക്കാം. സംശയം വരുമ്പോൾ യേശുവിൽനിന്ന് ഓടിപ്പോകരുത്; തോമസ് ചെയ്തതുപോലെ അതു യേശുവിന്റെ അടുക്കൽ കൊണ്ടുവരുക. ഈ കുർബാനയിൽ വിശുദ്ധ രഹസ്യങ്ങൾ ഉയർത്തുമ്പോൾ തോമസിനോടൊപ്പം ഹൃദയത്തിൽ പറയുക: “എന്റെ കർത്താവേ, എന്റെ ദൈവമേ.” ആമേൻ.
കുഞ്ഞുങ്ങളേ, യേശുവിന്റെ പന്ത്രണ്ടു ശ്ലീഹന്മാരിൽ ഒരാളായിരുന്നു തോമാശ്ലീഹാ. യേശുവിന്റെ മുറിവുകൾ തൊട്ടാലല്ലാതെ അവിടുന്നു ജീവിക്കുന്നുവെന്നു വിശ്വസിക്കില്ലെന്ന് അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു!
അപ്പോൾ യേശു വന്ന് അദ്ദേഹത്തിനു കാണിച്ചുകൊടുത്തു. തോമസ് പറഞ്ഞു: “എന്റെ കർത്താവേ, എന്റെ ദൈവമേ!”
പിന്നീട് യേശുവിനെപ്പറ്റി ആളുകളോടു പറയാൻ തോമസ് ഭാരതംവരെ യാത്ര ചെയ്തു. അതുകൊണ്ടാണ് നാം ഇന്നു ക്രിസ്ത്യാനികളായിരിക്കുന്നത്! തോമസിനോടൊപ്പം നമുക്കു പറയാം: “എന്റെ കർത്താവേ, എന്റെ ദൈവമേ!”
കർത്താവായ യേശുവേ, അങ്ങ് അങ്ങയുടെ മുറിവുകൾ തോമസിനു കാണിച്ചുകൊടുത്ത് അവനെ സംശയത്തിൽനിന്നു വിശ്വാസത്തിലേക്കു നയിച്ചു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ പ്രാർഥനയാൽ, അദ്ദേഹം ഭാരതത്തിലേക്കു കൊണ്ടുവന്ന വിശ്വാസത്തിൽ ഞങ്ങളെ വിശ്വസ്തരായി കാക്കണമേ; ഞങ്ങളുടെ നാട്ടിൽ ഞങ്ങളെ സാക്ഷികളാക്കണമേ; അദ്ദേഹത്തോടൊപ്പം ഞങ്ങളുടെ ജീവിതം “എന്റെ കർത്താവേ, എന്റെ ദൈവമേ” എന്നു പറയട്ടെ. ആമേൻ.