புனித பெரிய பசிலியார், நசியான்சின் புனித கிரகோரியார்

இறைவார்த்தை

📖 எபேசியர் 4:15

வாழ்க்கை

பசிலியாரும் கிரகோரியாரும் ஏறத்தாழ 329 அல்லது 330-இல், இன்றைய துருக்கியிலுள்ள கப்பதோக்கியாவில் பிறந்தனர். பசிலியார் புனிதர்களின் குடும்பத்தில் வந்தவர்: அவருடைய பாட்டி மக்ரினா, பெற்றோர், சகோதரி மக்ரினா, சகோதரர்களான நிசா நகரின் கிரகோரியார், செபாஸ்தே நகரின் பேதுரு ஆகிய அனைவரும் புனிதர்களாகப் போற்றப்படுகின்றனர். கிரகோரியார், கிரகோரி என்னும் பெயர் கொண்ட நசியான்சு ஆயருக்கும் அவர் மனைவி நோன்னாவுக்கும் மகனாகப் பிறந்தார். ஏதென்சில் மாணவர்களாக இருந்தபோது இவ்விரு இளைஞரும் சந்தித்து, வாழ்நாள் முழுவதும் நண்பர்களாக நிலைத்தனர்.

கல்வியை முடித்ததும் பசிலியார் திருமுழுக்குப் பெற்றார்; எகிப்து, பாலஸ்தீனம், சிரியா, மெசப்பொத்தாமியா ஆகிய இடங்களிலுள்ள துறவிகளைச் சென்று கண்டார்; பின்னர் அன்னேசியில் இருந்த தம் குடும்ப நிலத்தருகே ஒரு குழுமத்தில் செபமும் உழைப்பும் நிறைந்த வாழ்வைத் தொடங்கினார். கிரகோரியாரும் சிறிது காலம் அங்கு அவரோடு தங்கினார். கேள்விகளுக்கு விடைகளாக பசிலியார் எழுதிய துறவற ஒழுங்குகள், பல நூற்றாண்டுகளாகக் கீழைத் திருச்சபையின் துறவு வாழ்வை வடிவமைத்தன. 370-இல் அவர் செசரியாவின் ஆயரானார். ஆரியுஸ் கொள்கையைச் சார்ந்த பேரரசர் வாலென்சின் அழுத்தத்தை எதிர்த்து நின்று, மகனும் தூய ஆவியாரும் கடவுளே என்னும் உண்மையைக் காத்தார். நகருக்கு வெளியே ஏழைகள், நோயாளர், வழிப்போக்கர், தொழுநோயாளர் ஆகியோரைப் பேணுவதற்கென ஒரு பெரும் இல்லத்தைக் கட்டியெழுப்பினார்.

கனிவும் மென்மையான உள்ளமும் கொண்டு தனிமையை விரும்பிய கிரகோரியார், ஏறக்குறைய தம் விருப்பத்துக்கு மாறாகவே தம் தந்தையால் குருவாகத் திருநிலைப்படுத்தப்பட்டார். 379-இல் கத்தோலிக்க நம்பிக்கையைப் பின்பற்றியோர் மிகச் சிலரே இருந்த கான்ஸ்தாந்திநோபிளுக்கு அவர் அழைக்கப்பட்டார். உயிர்த்தெழுதல் எனப் பொருள்படும் அனஸ்தாசியா என்று தாம் பெயரிட்ட ஒரு சிறிய கோவிலில், மூவொரு கடவுளைப் பற்றிய ஐந்து இறையியல் உரைகளை ஆற்றினார். அன்றுமுதல் கீழைத் திருச்சபை மரபு அவரை இறையியலாளர் என்று அழைத்து வருகிறது. 381-இல் கூடிய கான்ஸ்தாந்திநோபிள் பொதுச்சங்கத்துக்குச் சிறிது காலம் தலைமை தாங்கினார்; ஆனால் அமைதியின் பொருட்டுப் பதவியைத் துறந்து, செபிக்கவும் கவிதைகள் எழுதவும் தம் ஊருக்குத் திரும்பினார்.

மரபுவழி நாளின்படி பசிலியார் 379 ஜனவரி 1 அன்று இறந்தார்; கிரகோரியார் ஏறத்தாழ 390-இல் இறந்தார். நிசா நகரின் கிரகோரியாரின் நூல்களோடு சேர்ந்து அவர்களுடைய நூல்களும், நாம் நம்பிக்கை அறிக்கையில் அறிக்கையிடும் மூவொரு கடவுள் பற்றிய நம்பிக்கையைத் திருச்சபை தெளிவாக எடுத்துரைக்க உதவின. ஒரு நற்கருணை வழிபாட்டு முறை பசிலியாரின் பெயரைத் தாங்கியுள்ளது. கிழக்கிலும் மேற்கிலும் இருவரும் திருச்சபையின் பெரும் மறைவல்லுநர்களுள் போற்றப்படுகின்றனர். அவர்களுடைய நட்பின் காரணமாக உரோமை வழிபாட்டு நாள்காட்டி இருவரின் திருநாளையும் ஒரே நாளில் கொண்டாடுகிறது.

பாடங்கள்

கிறிஸ்துவில் நட்பு

அவர்களுடைய நட்பு இருவரும் தூய்மையில் வளர உதவியது.

சிந்திக்கும் நம்பிக்கை

மூவொரு கடவுள் பற்றிய உண்மைக்குப் பணிசெய்யத் தங்கள் கல்வியைப் பயன்படுத்தினர்.

ஏழைகள்மீது அன்பு

நோயாளரையும் பசித்தோரையும் பசிலியார் பேணியது அவருடைய நம்பிக்கையின் ஒரு பகுதியாகவே இருந்தது.

பதவியில் தாழ்ச்சி

அமைதியின் பொருட்டுக் கிரகோரியார் ஒரு பெரும் ஆயர் பீடத்தைத் துறந்தார்.

கதைகள்

இரு உடல்களில் ஓர் உயிர் (வரலாறு)

பசிலியாரின் அடக்கச் சடங்கில் ஆற்றிய உரையில், ஏதென்சில் தாங்கள் மாணவர்களாக இருந்த நாள்களைக் கிரகோரியார் நினைவுகூர்கிறார்: அவர்களுக்கு இரண்டே வழிகள் தெரிந்திருந்தன; ஒன்று கோவிலுக்கு, மற்றொன்று கல்விக்கூடங்களுக்கு. இரு உடல்களில் ஓர் உயிர் இருப்பதுபோல் அவர்கள் வாழ்ந்தனர்.

ஒருவேளை நீர் ஓர் ஆயரைச் சந்தித்ததே இல்லை போலும் (வரலாறு)

ஆளுநர் மொதெஸ்துஸ் சொத்துப் பறிமுதல், நாடுகடத்தல், மரணம் ஆகியவற்றைக் கொண்டு பசிலியாரை அச்சுறுத்தியபோது, தம்மிடம் ஏறக்குறைய ஒன்றுமே இல்லை என்றும், எந்த நிலமும் கடவுளுடையதே என்றும், மரணம் தம்மை விரைவில் கடவுளிடம் கொண்டு சேர்க்கும் என்றும் பசிலியார் பதிலளித்ததாகக் கிரகோரியார் பதிவுசெய்கிறார். இதுவரை யாரும் தம்மிடம் இவ்வாறு பேசியதில்லை என்று ஆளுநர் கூறியபோது, ஒருவேளை நீர் ஓர் ஆயரைச் சந்தித்ததே இல்லை போலும் என்று பசிலியார் பதில் சொன்னார்.

இரக்கத்தின் புதிய நகர் (வரலாறு)

செசரியாவுக்கு வெளியே பசிலியார் ஒரு பெரிய வளாகத்தைக் கட்டினார்: அதில் ஒரு மருத்துவமனை, வழிப்போக்கருக்கான தங்குமிடம், தொழுநோயாளரைப் பேணும் இடம் ஆகியவை இருந்தன. மக்கள் அதைப் புதிய நகர் என்றும், பின்னர் பசிலியாஸ் என்றும் அழைத்தனர். பசிலியாரே நோயாளருக்குப் பணிவிடை செய்தார் என்று கிரகோரியார் கூறுகிறார்.

புனிதரின் சொற்கள்

நீ வைத்திருக்கும் அப்பம் பசித்திருப்போருக்கு உரியது; உன் அலமாரியிலுள்ள மேலாடை ஆடையின்றி இருப்போருக்கு உரியது.
புனித பெரிய பசிலியார், அறிவற்ற செல்வனைப் பற்றிய மறையுரை, சாரம்

இரு உடல்களில் ஓர் உயிர் கொண்டவர்கள் போல நாங்கள் இருந்தோம்.
நசியான்சின் புனித கிரகோரியார், உரை 43, சாரம்

மறையுரை

1. இரு நண்பர்கள், ஒரே பாதை

தூய நட்பு கடவுளிடம் நம்மை நடத்துகிறது.

2. மூவொரு கடவுளின் உண்மை

நம்பிக்கை அறிக்கையில் நாம் அறிக்கையிடுவதையே அவர்கள் கற்பித்தனர்.

3. அன்பில் வாழப்படும் உண்மை

பசிலியார் ஏழைகளுக்குப் பணிசெய்தார்; கிரகோரியார் அமைதிக்காக மதிப்பைத் துறந்தார்.

அன்புச் சகோதரர் சகோதரிகளே, புதிய ஆண்டின் தொடக்கத்தில் திருச்சபை இரு நண்பர்களை நமக்குத் தருகிறது: பசிலியாரும் கிரகோரியாரும். அவர்கள் ஏதென்சில் மாணவர்களாகச் சந்தித்தனர். இரு உடல்களில் ஓர் உயிர் கொண்டவர்கள் போல இருந்தோம் என்று பின்னாளில் கிரகோரியார் எழுதினார். அவர்களுக்கு இரண்டே வழிகள் தெரிந்திருந்தன: கோவிலுக்குச் செல்லும் வழி, கல்விக்கூடத்துக்குச் செல்லும் வழி.

அவர்களுடைய நட்பு வெறும் இனிய உறவு மட்டுமல்ல; கடவுளை நோக்கிய ஒரு பொதுப் பயணம். இருவரும் சேர்ந்து கற்றனர், சேர்ந்து செபித்தனர், சிறிது காலம் துறவிகளாகச் சேர்ந்து வாழ்ந்தனர். உண்மையான நண்பர் நாம் மேலும் நல்லவர்களாகவும் தூயவர்களாகவும் ஆக உதவுகிறார். இத்தகைய நண்பர்களுக்காகக் கடவுளுக்கு நன்றி கூறுவோம்; பிறருக்கு நாமும் இத்தகைய நண்பர்களாக இருக்க அருள் கேட்போம்.

மகனும் தூய ஆவியாரும் உண்மையிலேயே கடவுள் என்பதைப் பலர் மறுத்த குழப்பமான காலத்தில் இருவரும் ஆயர்களானார்கள். ஒவ்வொரு ஞாயிறும் நம்பிக்கை அறிக்கையில் நாம் அறிக்கையிடும் நம்பிக்கையை அவர்கள் காத்தனர். ஆயினும் அவர்களுடைய நம்பிக்கை சொற்களில் மட்டும் இருக்கவில்லை. பசிலியார் நோயாளருக்கும் ஏழைகளுக்கும் இரக்கத்தின் நகர் ஒன்றைக் கட்டினார்; சண்டைகள் எழுந்தபோது கிரகோரியார் அமைதியின் பொருட்டுக் கான்ஸ்தாந்திநோபிளின் பெரும் ஆயர் பீடத்தைத் துறந்தார்.

அன்பில் உண்மையைப் பேசி, கிறிஸ்துவை நோக்கி எல்லாவற்றிலும் வளர வேண்டும் என்று புனித பவுல் நமக்குக் கூறுகிறார் (எபேசியர் 4:15). இதுவே இவ்விரு புனிதர்களின் பாடம். நம் நம்பிக்கையின் உண்மையை உறுதியாகப் பற்றிக்கொண்டும், ஏழைகளுக்குப் பணிசெய்தும், ஒருவர் ஒருவரை விண்ணகம் நோக்கி நடத்தும் பிரமாணிக்கமுள்ள நண்பர்களாக இருந்தும் இந்த ஆண்டைத் தொடங்குவோம். ஆமென்.

இறைவேண்டல்

இறைவா, புனித பசிலியார், புனித கிரகோரியார் ஆகியோரின் முன்மாதிரியாலும் போதனையாலும் உமது திருச்சபைக்கு ஒளியூட்டத் திருவுளமானீரே. நாங்கள் தாழ்ச்சியோடு உமது உண்மையைக் கற்றுக்கொண்டு, அதை அன்போடு பிரமாணிக்கமாய்ச் செயல்படுத்த அருள்தாரும். ஆமென்.