இயேசு சபைக் குரு, தமிழகத்தின் மறைப்பணியாளர், ஓரியூரின் மறைசாட்சி · திருவிழா: பிப்ரவரி 4
அனுதின இறைவார்த்தை செயலியில் திறக்கவும்📖 மத்தேயு 16:25
ஜான் தெ பிரிட்டோ 1647 மார்ச் 1 அன்று போர்த்துகலின் லிஸ்பன் நகரில் உயர்குடியில் பிறந்து, அரச அவையில் வளர்ந்தார். சிறுவனாக இருந்தபோது கடுமையாக நோயுற்றார்; அவர் நலம் பெற அவருடைய தாய் புனித பிரான்சிஸ் சவேரியார் வழியாக மன்றாடினார். 1662 டிசம்பரில் இயேசு சபையில் சேர்ந்த அவர், 1673-இல் குருவாகத் திருநிலைப்படுத்தப்பட்டு, அதே ஆண்டில் இந்தியாவுக்குக் கப்பலேறி, செப்டம்பரில் கோவாவை அடைந்தார். பின்னர் இன்றைய கேரளத்தில் கொடுங்கல்லூர் அருகிலுள்ள அம்பலக்காட்டு இயேசு சபை இல்லத்தில் சிறிது காலம் தங்கி, அதன்பின் மலைகளைக் கால்நடையாகக் கடந்து, தமிழகத்திலுள்ள மதுரை மறைத்தளத்துக்குச் சென்றார் என்று பழைய இயேசு சபைப் பதிவுகள் கூறுகின்றன.
தமிழ் மக்கள் உணர்ந்துகொள்ளக்கூடிய முறையில் நற்செய்தியை எடுத்துரைக்க முயன்ற இராபர்ட் தெ நொபிலியால் மதுரை மறைத்தளம் உருவாகியிருந்தது. ஜான் தமிழை நன்கு கற்று, இந்தியத் துறவியான பண்டார சுவாமியாக வாழ்ந்தார்: எளிய காவியுடை அணிந்தார், இறைச்சி உண்ணவில்லை, காடுகளிலும் ஊர்களிலும் வெறுங்காலால் நடந்தார். அருளானந்தர் என்று அவர் அறியப்படலானார். மிக ஏழைகள் உட்படப் பல சாதி மக்களிடையே பணியாற்றினார். காவிரிக் கழிமுகத்திலும், இன்றைய இராமநாதபுரம், சிவகங்கை பகுதிகளான மறவர் நாட்டிலும் வாழ்ந்து, பலருக்குத் திருமுழுக்கு அளித்து, பணியைத் தொடர மறைக்கல்வி ஆசிரியர்களைப் பயிற்றுவித்தார்.
1680-களில் மறவர் நாட்டில் அவர் தம் மறைக்கல்வி ஆசிரியர்களோடு கைது செய்யப்பட்டு, விலங்கிடப்பட்டு, வதைக்கப்பட்டு, இறுதியில் வெளியேற்றப்பட்டார். தம் மாநிலப் பணி தொடர்பாக ஐரோப்பாவுக்கு அழைக்கப்பட்டு, ஏறத்தாழ 1687-இல் லிஸ்பனை அடைந்தார். அரசரும் அவையினரும் அவர் அங்கேயே தங்க விரும்பினர்; கொடுங்கல்லூர் பேராயர் பதவியையும் அவர் மறுத்ததாகப் பதிவுகள் கூறுகின்றன. மாறாக, இந்தியாவுக்குத் திரும்பத் தீர்மானித்து, ஏறத்தாழ 1690 அல்லது 1691-இல் மீண்டும் தமிழகம் வந்தார்.
அவர் மீண்டும் மறவர் நாட்டுக்குச் சென்றார். அங்கே பதிவுகளில் தடியத் தேவன் என்று குறிப்பிடப்படும் ஓர் உள்ளூர் இளவரசர் நோயுற்றபின் திருமுழுக்குக் கேட்டார். கிறிஸ்தவருக்கு ஒரே மனைவிதான் இருக்க முடியும் என்று ஜான் அவரிடம் கூற, இளவரசர் தம் பிற மனைவியரை அனுப்பிவிட்டார். அவர்களுள் ஒருத்தி, மறவர் நாட்டு ஆட்சியாளரின் உடன்பிறந்தார் மகள்; அவள் தன் மாமனிடம் முறையிட்டாள். 1693-இன் தொடக்கத்தில் மறைப்பணியாளர் கைது செய்யப்பட்டார். இராமநாதபுரத்துக்கும் பின்னர் ஓரியூருக்கும் கொண்டுசெல்லப்பட்ட அவர், பொதுவாக 1693 பிப்ரவரி 4 என்று கொள்ளப்படும் நாளில் அங்கே தலை வெட்டப்பட்டார். அவருடைய உடல் சிதைக்கப்பட்டுக் கழுமரத்தில் விடப்பட்டது. திருத்தந்தை ஒன்பதாம் பயஸ் அவரை அருளாளராகவும், திருத்தந்தை பன்னிரண்டாம் பயஸ் 1947 ஜூன் 22 அன்று புனிதராகவும் அறிவித்தனர். ஓரியூரில் ஒரு பெரும் திருத்தலம் உள்ளது; கிறிஸ்தவர்களும் பிற சமயத்தாரும் அங்கே செபிக்க வருகின்றனர்.
நம்பிக்கையை மாற்றாமல், தாம் பணியாற்றிய மக்களின் மொழியையும் எளிய வாழ்வையும் ஏற்றுக்கொண்டார்.
அவையும் மதிப்பும் அவருக்கு முன்வைக்கப்பட்டன; அவரோ ஏழைகளிடமும் ஆபத்திடமும் திரும்பினார்.
கிறிஸ்தவத் திருமணத்தின் உண்மையைக் கற்பித்ததாலேயே அவர் இறந்தார்.
பொதுநிலையினர் அவரோடு உழைத்தனர், துன்புற்றனர், நற்செய்தியை அவரோடு சுமந்தனர்.
போர்த்துகல் திரும்பிய ஜானை அங்கேயே தங்கும்படி அவையினர் வற்புறுத்தினர்; வசதியையும் உயர் பதவியையும் அவர் மறுத்ததாகச் சொல்லப்படுகிறது. அங்கே என்ன நேரக்கூடும் என்று அறிந்திருந்தும், தாம் வெளியேற்றப்பட்ட நாட்டுக்கே திரும்பினார்.
இளவரசர் திருமுழுக்குக் கேட்டபோது, செல்வாக்குள்ள ஒருவர் மனம் மாறுகிறார் என்பதற்காக ஜான் கண்டும் காணாமல் இருந்திருக்கலாம். அவர் அப்படிச் செய்யவில்லை. இளவரசரின் பிற மனைவியர் அனுப்பப்பட்டதே, ஜானின் சாவுக்கு வழிவகுத்த முறையீட்டை உண்டாக்கியது.
அவர் இறந்த மேட்டின் மணல் அவருடைய இரத்தத்தால் சிவந்து, இன்றும் சிவப்பாகவே உள்ளது என்று ஓரியூர் மக்கள் கூறுகின்றனர். திருப்பயணிகள் இன்றும் அதில் சிறிது தங்கள் வீட்டுக்கு எடுத்துச் செல்கின்றனர்.
நான் சாவை எதிர்பார்த்திருக்கிறேன்; ஆவலோடு எதிர்பார்த்திருக்கிறேன். அதுவே எப்போதும் என் செபங்களின் நோக்கமாக இருந்து வந்துள்ளது.
புனித ஜான் தெ பிரிட்டோ, இறப்பதற்கு முன் தம் மேலதிகாரிக்கு எழுதிய கடிதம், 1693, சாரம்
கிறிஸ்துவுக்காக இல்லத்தையும் பதவியையும் துறந்தார் (மத்தேயு 16:25).
தாம் பணியாற்றிய மக்களைப் போலவே நடந்தார், வாழ்ந்தார்.
திருமணப் போதனையில் அவர் விட்டுக்கொடுக்கவில்லை.
அன்புச் சகோதரர் சகோதரிகளே, புனித ஜான் தெ பிரிட்டோ போர்த்துகலின் அரச அவையில் வசதியாக வாழ்ந்திருக்கலாம். மாறாக, தமிழகத்தின் ஊர்களில் வெறுங்காலால் நடந்தார்; இந்தியத் துறவியின் எளிய ஆடையை அணிந்தார்; மக்கள் அவரை அருளானந்தர் என்று அழைக்கும் அளவுக்குத் தமிழை நன்றாகப் பேசினார். நம் மண்ணின் நம்பிக்கை வரலாற்றில் அவருக்கு இடம் உண்டு. அவருடைய இரத்தம் இந்திய மண்ணில், ஓரியூரில் சிந்தப்பட்டது.
தமக்காக உயிரை இழப்பவரே அதைக் கண்டடைவார் என்று இயேசு கூறுகிறார் (மத்தேயு 16:25). இச்சொற்களை ஜான் இருமுறை வாழ்ந்து காட்டினார். விலங்குகளுக்கும் வதைகளுக்கும் பின் மறவர் நாட்டிலிருந்து வெளியேற்றப்பட்டார்; லிஸ்பனை அடைந்தபோது அங்கே மதிப்புகள் அவருக்காகக் காத்திருந்தன. ஏற்கெனவே மிகவும் துன்புற்றிருந்ததால், மனச்சான்று உறுத்தாமல் அவர் அங்கேயே தங்கியிருக்கலாம். ஆயினும் திரும்பிச் செல்லத் தீர்மானித்தார்; தம் பாதுகாப்பைவிட அந்த மக்களை அவர் மிகுதியாக அன்பு செய்தார்.
திருமணத்தைப் பற்றிய உண்மைக்காகவே இறுதியில் அவர் கொல்லப்பட்டார். ஓர் இளவரசர் கிறிஸ்தவராக விரும்பினார்; கிறிஸ்தவக் கணவருக்கு ஒரே மனைவிதான் என்று ஜான் அவரிடம் கூறினார். இது அவருடைய உயிரையே விலையாகக் கேட்டது. நம் காலத்திலும் திருமணப் பிரமாணிக்கத்துக்கு ஒரு விலை கொடுக்க வேண்டியிருக்கலாம். பிரமாணிக்கமாக நிலைத்திருக்கும் கணவன் மனைவியருக்காகவும், இந்த உண்மையைத் துணிவோடும் இரக்கத்தோடும் கற்பிக்கும் ஆயர்களுக்காகவும் கடவுளுக்கு நன்றி கூறுவோம்.
இன்று திருப்பலி / தூய குர்பானா கொண்டாட்டத்துக்கு வரும்போது, மறைப்பணியாளர்களும், பெயர் அறியப்படாத மறைக்கல்வி ஆசிரியர்களும் பெரும் விலை கொடுத்து இந்த நம்பிக்கையை நம்மிடம் கையளித்தனர் என்பதை நினைவுகூர்வோம். ஏழைகள்மீது அவர் கொண்ட அன்பையும், ஒவ்வொரு மக்கள் இனத்தையும் பண்பாட்டையும் மதித்த மனத்தையும், உண்மைக்கான விலையைக் கொடுக்கும் ஆயத்தத்தையும் எங்களுக்குத் தருமாறு புனித ஜான் தெ பிரிட்டோவிடம் மன்றாடுவோம். ஆமென்.
ஆண்டவராகிய கடவுளே, எல்லாவற்றையும் துறந்து எங்கள் மண்ணில் உமக்காக இரத்தம் சிந்தும் துணிவைப் புனித ஜான் தெ பிரிட்டோவுக்கு அளித்தீரே. அவருடைய செபங்களால், நற்செய்தியின் உண்மைக்குப் பிரமாணிக்கமாக இருக்கவும், தாழ்ச்சியோடும் அன்போடும் அதைத் தாராளமாக எல்லா மக்களுக்கும் கொண்டுசெல்லவும் எங்களுக்கு அருள்தாரும். ஆமென்.