గోవా గురువు, శ్రీలంక అపోస్తలుడు · పండుగ: జనవరి 16

📖 యెషయా 52:7
జోసెఫ్ వాజ్ 1651 ఏప్రిల్ 21న గోవాలోని బెనౌలిమ్లో ఒక కొంకణి కతోలిక కుటుంబంలో జన్మించారు. గోవాలో యేసుసభ గురువుల వద్ద, డొమినికన్ విద్యాలయంలో చదువుకుని, 1676లో గురుపట్టాభిషేకం పొందారు. ఆయన బోధకు, పేదల పట్ల చూపిన శ్రద్ధకు పేరుపొందారు; మరియమాతకు సేవకునిగా తనను తాను వ్యక్తిగతంగా ప్రతిష్ఠించుకున్నారు.
1681లో ఆయన మంగళూరు చుట్టుపక్కల ఉన్న కెనరా ప్రాంతానికి పంపబడ్డారు. అక్కడ రెండు శ్రీసభా అధికార పరిధుల మధ్య బాధాకరమైన వివాదం కారణంగా కతోలికులు విడిపోయి ఉన్నారు. జోసెఫ్ ఓర్పుతో శాంతి కొరకు, ప్రజల మేలు కొరకు శ్రమించారు. గోవాకు తిరిగి వచ్చిన తరువాత, పునీత ఫిలిప్ నేరి జీవన విధానాన్ని అనుసరించే గోవా గురువుల కొత్త సమాజమైన అద్భుతాల పవిత్ర సిలువ ఒరేటరీలో చేరి, దాని అధిపతి అయ్యారు.
ఇప్పుడు శ్రీలంక అని పిలువబడే సిలోనులోని కతోలికులు గురువులు లేకుండా విడిచిపెట్టబడ్డారని ఆయన తెలుసుకున్నారు: తీరప్రాంతాన్ని పాలించిన డచ్చివారు కాల్వినిస్టులు, వారు కతోలిక ఆరాధనను నిషేధించారు. 1686లో ఆయన ఒక సహచరునితో కలిసి రహస్యంగా గోవాను విడిచి, పేద కూలివానిగా ప్రయాణించి, 1687లో జాఫ్నా చేరారు. రాత్రివేళల్లో ఊరి నుండి ఊరికి వెళ్తూ, పాపసంకీర్తనలు విని, రహస్యంగా దివ్యబలిపూజ అర్పించి, విశ్వాసులను బలపరిచారు. 1692లో స్వతంత్ర సింహళ రాజ్యానికి రాజధాని అయిన కాండీకి వెళ్లారు; అక్కడ గూఢచారి అని అనుమానించబడి కొంతకాలం చెరసాలలో ఉంచబడ్డారు.
విడుదల అయిన తరువాత కాండీ రాజ్యంలో పనిచేయడానికి ఆయనకు అనుమతి లభించింది. మశూచి అంటువ్యాధి ప్రబలినప్పుడు రోగులకు సేవ చేశారు; తన సహచరులతో కలిసి సింహళ, తమిళ భాషలలో ప్రార్థనలను, సత్యోపదేశ గ్రంథాలను రచించి, అనువదించి అందించారు; గోవా ఒరేటరీ నుండి ఇతర గురువులను కూడా తీసుకువచ్చారు. 1711 జనవరి 16న కాండీలో మరణించారు; అప్పటికి ఆ ద్వీపంలో కతోలిక శ్రీసభను ఆయన తిరిగి నిర్మించారు. 1995లో కొలంబోలో పోపు రెండవ జాన్ పాల్ ఆయనను ధన్యునిగా ప్రకటించారు; 2015 జనవరి 14న కొలంబోలోనే పోపు ఫ్రాన్సిస్ ఆయనను పునీతునిగా ప్రకటించారు.
గొప్ప ప్రమాదాన్ని లెక్కచేయక గురువులు లేని ప్రజల దగ్గరకు వెళ్లారు.
కెనరాలో కతోలికుల మధ్య విభేదాలను సరిదిద్దడానికి శ్రమించారు.
విశ్వాసాన్ని బోధించడానికి సింహళ, తమిళ భాషలను ఉపయోగించారు.
అంటువ్యాధి కాలంలో మరణిస్తున్నవారికి సేవ చేశారు.
ఎవరి కంటా పడకుండా సిలోనులో ప్రవేశించడానికి జోసెఫ్ పేద కూలివానిగా ప్రయాణించి, దివ్యబలిపూజకు అవసరమైనవి వెంట తీసుకుని, రాత్రివేళల్లో ఒక కతోలిక కుటుంబం నుండి మరొక కుటుంబానికి వెళ్లేవారు.
1692లో కాండీ రాజ్యంలో పోర్చుగీసు గూఢచారి అనే అనుమానంతో ఆయనను బంధించి కొంతకాలం నిర్బంధంలో ఉంచారు. ఆ కాలాన్ని ఆయన సింహళ భాష నేర్చుకోవడానికి, ప్రార్థనకు వినియోగించారు; తరువాత స్వేచ్ఛగా పనిచేయడానికి అనుమతి పొందారు.
కాండీలో తీవ్రమైన కరువు వచ్చినప్పుడు జోసెఫ్ బహిరంగంగా ప్రార్థించగా వర్షం కురిసిందనీ, ఆ తరువాత రాజు ఆయనకు బోధించడానికి అనుమతి ఇచ్చాడనీ ఒరేటరీ గురువులు భద్రపరచిన వృత్తాంతాలు చెబుతాయి.
క్రీస్తు కొరకు ఆయన ఊరి నుండి ఊరికి నడిచారు.
గురువులు లేని కతోలికుల దగ్గరకు ఆయన వెళ్లారు.
గోవా బిడ్డ పొరుగు దేశానికి అపోస్తలుడయ్యారు.
ప్రియ మిత్రులారా, పునీత జోసెఫ్ వాజ్ గోవాకు చెందిన గురువు, మన సొంత నేల బిడ్డ. ఆయన గౌరవంగా, సుఖంగా ఇంటిలోనే ఉండిపోగలిగేవారు. కానీ అక్కడి పాలకులు కతోలిక ఆరాధనను నిషేధించినందువల్ల సిలోనులోని కతోలికులు ఎన్నో సంవత్సరాలుగా గురువులు లేకుండా ఉన్నారని ఆయన విన్నారు.
అందుకే 1686లో పేద కూలివాని వేషంలో రహస్యంగా బయలుదేరి ఆ ద్వీపానికి చేరారు. రాత్రివేళల్లో ఊరి నుండి ఊరికి నడుస్తూ, రహస్యంగా దివ్యబలిపూజ అర్పిస్తూ, పాపసంకీర్తనలు వింటూ, పిల్లలకు జ్ఞానస్నానం ఇచ్చారు. సమాధానాన్ని ప్రకటించే దూత పాదాలు పర్వతాల మీద ఎంత మనోహరంగా ఉన్నాయి అని ప్రవక్త అంటున్నాడు (యెషయా 52:7). అలసిన జోసెఫ్ పాదాలు దేవుని దృష్టిలో మనోహరమైనవి.
ఆయనను గూఢచారి అని బంధించి చెరసాలలో వేశారు. అయినా ఆయన వెనుకంజ వేయలేదు. ప్రజల భాష నేర్చుకున్నారు, అంటువ్యాధి కాలంలో రోగులకు సేవ చేశారు, సింహళ, తమిళ భాషలలో వారికి ప్రార్థనలనూ బోధనలనూ అందించారు. 1711లో ఆయన మరణించేసరికి శ్రీలంక శ్రీసభ మళ్లీ సజీవమైంది.
భారతదేశం మిషనరీలను స్వీకరించే దేశం మాత్రమే కాదు, మిషనరీలను పంపించే దేశం కూడా అని జోసెఫ్ వాజ్ మనకు గుర్తుచేస్తున్నారు. మిషనరీలందరి కొరకు, ముఖ్యంగా భారతదేశం నుండి వెళ్లినవారి కొరకు ప్రార్థిద్దాం. నా చుట్టూ కాపరి లేనివారు ఎవరు, వారి దగ్గరకు క్రీస్తును నేను ఎలా తీసుకువెళ్లగలను అని మనల్ని మనం ప్రశ్నించుకుందాం. ఆమేన్.
మా ప్రభువైన దేవా, పునీత జోసెఫ్ వాజ్ను శ్రీలంక ప్రజలకు అలుపెరుగని సువార్త దూతగా చేశారు. ఆయన ప్రార్థనల ద్వారా, కాపరి లేని వారందరికీ మీ ప్రేమను తీసుకువెళ్లే ధైర్యాన్ని మాకు అనుగ్రహించండి. ఆమేన్.