Dominikong obispo, pantas ng Simbahan, patron ng mga siyentipiko · Kapistahan: Nobyembre 15

📖 Awit 104:24
Isinilang si Alberto noong mga taong 1200 sa Lauingen, Suabia (Alemanya). Habang nag-aaral sa Padua, nakilala niya ang mga Dominiko at pumasok sa Orden ng mga Mangangaral. Nagturo siya sa ilang kumbento sa Alemanya, at pagkatapos ay sa Paris at Cologne, kung saan nagtatag siya ng isang malaking sentro ng pag-aaral.
Pinag-aralan ni Alberto ang lahat: ang Kasulatan, teolohiya at pilosopiya, ngunit pati ang mga halaman, hayop, mineral at bituin. Ipinakilala niya ang mga akda ni Aristoteles sa mga Kristiyanong iskolar at ipinakita na magkaibigan, hindi magkaaway, ang pananampalataya at katwiran. Kabilang sa kanyang mga mag-aaral ang isang tahimik na batang Dominiko, si Tomas de Aquino, na ang henyo ay kinilala at ipinagtanggol ni Alberto.
Mula 1260 hanggang 1262, naging obispo siya ng Ratisbona; pagkatapos ay binitawan niya ang tungkuling iyon upang bumalik sa pagtuturo at pangangaral. Nang matanda na, nagpunta siya sa Paris upang ipagtanggol ang turo ni Tomas pagkamatay nito. Namatay si Alberto sa Cologne noong Nobyembre 15, 1280. Ginawa siyang santo at ipinahayag na pantas ng Simbahan noong 1931, at noong 1941 ay hinirang siya ni Pio XII bilang patron ng mga nag-aaral ng mga agham ng kalikasan.
Pinag-aralan ni Alberto ang sangnilikha nang may pagkamangha, sapagkat ito ay gawa ng karunungan ng Diyos.
Ikinagalak niya ang mga kaloob ng kanyang mag-aaral na si Tomas at tinulungan itong lumago.
Binitawan niya ang pagiging obispo upang bumalik sa pag-aaral, panalangin at pagtuturo.
Ayon sa tradisyon, tinawag ng mga kapwa mag-aaral ng tahimik na si Tomas de Aquino na piping baka, at sumagot si Alberto na balang araw ay aalingawngaw sa buong mundo ang unga ng bakang ito.
Kay rami ng iyong mga gawa, Panginoon! Ginawa mo ang lahat sa karunungan (Awit 104:24). Pinag-aralan ni Alberto ang sangnilikha nang may pagkamangha.
Kapwa hinahanap ng agham at pananampalataya ang katotohanan; iisang Diyos ang may-akda ng dalawa.
Kinilala at ipinagtanggol ni Alberto ang henyo ng kanyang mag-aaral na si Tomas de Aquino.
Mga kaibigan, pinag-aralan ni San Alberto Magno ang mga halaman, hayop, bato at bituin, at pinag-aralan din niya ang Kasulatan at teolohiya. Hindi niya nakitang magkasalungat ang mga ito. Kasama ng salmista ay masasabi niya: kay rami ng iyong mga gawa, Panginoon; ginawa mo ang lahat sa karunungan (Awit 104:24). Bawat pagtuklas tungkol sa sangnilikha ay pagtuklas tungkol sa karunungan ng Manlilikha.
Ngayon ay sinasabihan ang maraming kabataan na kailangan nilang mamili sa pagitan ng pananampalataya at agham. Sinasabi ni Alberto, patron ng mga siyentipiko: hindi, hindi maaaring sumalungat ang katotohanan sa katotohanan, sapagkat iisang Diyos ang may-akda ng kalikasan at ng pahayag. Mag-aral nawa nang mabuti at manalangin nang mabuti ang ating mga estudyante.
Naging dakilang guro rin si Alberto. Nang kinukutya ng iba ang tahimik na si Tomas de Aquino, nakita ni Alberto ang kanyang henyo at ipinagtanggol siya. Mga magulang at guro, hanapin ang mga nakatagong kaloob ng inyong mga anak at estudyante, at palakasin ang kanilang loob. At tayong lahat, tingnan natin ngayon ang sangnilikha nang may pagkamangha at pasalamatan ang Manlilikha nito. Amen.
Panginoong Diyos, ginawa mong dakila si San Alberto sa kaloob na pag-isahin ang karunungan ng tao at ang pananampalataya sa Diyos: ipagkaloob mong masunod namin nang mabuti ang kanyang turo, upang ang bawat pag-unlad ng kaalaman ay maghatid sa amin sa higit na pagkakilala at pag-ibig sa iyo. Amen.