San Basilio Magno at San Gregorio Nazianzeno

Salita ng Diyos

📖 Efeso 4:15

Buhay

Kapwa isinilang sina Basilio at Gregorio noong mga taong 329 o 330 sa Capadocia, sa kasalukuyang Turkiya. Nagmula si Basilio sa isang pamilya ng mga santo: ang kanyang lolang si Macrina, ang kanyang mga magulang, ang kanyang kapatid na si Macrina, at ang kanyang mga kapatid na lalaking sina Gregorio ng Nisa at Pedro ng Sebaste ay pawang pinararangalan bilang mga santo. Si Gregorio ay anak ng obispo ng Nazianzo, na Gregorio rin ang pangalan, at ng kanyang inang si Nonna. Nagkakilala ang dalawang binata bilang mga mag-aaral sa Atenas at naging magkaibigan habambuhay.

Matapos ang kanyang pag-aaral, bininyagan si Basilio, dinalaw ang mga monghe ng Ehipto, Palestina, Siria at Mesopotamia, at sinimulan ang isang buhay ng panalangin at paggawa sa isang pamayanan malapit sa lupain ng kanyang pamilya sa Annesi. Sumama sa kanya roon si Gregorio sa loob ng ilang panahon. Ang mga alituntunin ni Basilio para sa mga monghe, na isinulat bilang mga sagot sa mga tanong, ang humubog sa buhay-monastiko sa Silangan sa loob ng maraming siglo. Noong 370, siya ay naging obispo ng Cesarea. Nilabanan niya ang panggigipit ng Arianong emperador na si Valente, ipinagtanggol ang pagka-Diyos ng Anak at ng Espiritu Santo, at nagtayo sa labas ng lungsod ng isang malaking sentro ng pagkalinga para sa mga dukha, maysakit, manlalakbay at ketongin.

Si Gregorio, isang mahinahon at maramdaming tao na mahilig sa pag-iisa, ay inordenahang pari ng kanyang ama halos labag sa kanyang kalooban. Noong 379, tinawag siya sa Constantinopla, kung saan kakaunti ang sumusunod sa pananampalatayang Katoliko. Sa isang maliit na kapilya na tinawag niyang Anastasia, ibig sabihin ay Muling Pagkabuhay, ipinangaral niya ang limang Teolohikal na Talumpati tungkol sa Santisima Trinidad, at mula noon ay tinatawag siya ng tradisyon ng Silangan na ang Teologo. Pinangasiwaan niya nang ilang panahon ang Konsilyo ng Constantinopla noong 381, ngunit nagbitiw siya alang-alang sa kapayapaan at umuwi upang manalangin at sumulat ng mga tula.

Namatay si Basilio noong ika-1 ng Enero 379, ayon sa tradisyonal na petsa, at si Gregorio noong mga taong 390. Ang kanilang mga sulat, kasama ng kay Gregorio ng Nisa, ay tumulong sa Simbahan na ipahayag ang pananampalataya sa Santisima Trinidad na ating ipinahahayag sa Kredo. May isang liturhiyang eukaristiko na nagtataglay ng pangalan ni Basilio, at sina Basilio at Gregorio ay pinararangalan kabilang sa mga dakilang Pantas ng Simbahan sa Silangan at Kanluran. Magkasabay na ipinagdiriwang ng kalendaryong Romano ang kanilang kapistahan dahil sa kanilang pagkakaibigan.

Mga aral

Pagkakaibigan kay Kristo

Tumulong ang kanilang pagkakaibigan upang kapwa sila lumago sa kabanalan.

Pananampalatayang nag-iisip

Ginamit nila ang kanilang karunungan sa paglilingkod sa katotohanan ng Santisima Trinidad.

Pag-ibig sa mga dukha

Bahagi ng pananampalataya ni Basilio ang pag-aalaga sa mga maysakit at nagugutom.

Kababaang-loob sa tungkulin

Binitawan ni Gregorio ang isang dakilang luklukan alang-alang sa kapayapaan.

Mga kuwento

Iisang kaluluwa sa dalawang katawan (kasaysayan)

Sa kanyang talumpati sa libing ni Basilio, inalala ni Gregorio ang kanilang mga araw bilang mag-aaral sa Atenas: dalawang daan lamang ang alam nila, ang isa patungo sa simbahan at ang isa patungo sa mga paaralan, at tila iisa ang kanilang kaluluwa sa dalawang katawan.

Marahil ay hindi ka pa nakakatagpo ng isang obispo (kasaysayan)

Itinala ni Gregorio na nang pagbantaan ng prepektong si Modesto si Basilio ng pagkumpiska, pagpapatapon at kamatayan, sumagot si Basilio na halos wala siyang ari-arian, na ang bawat lupain ay sa Diyos, at na ang kamatayan ay maglalapit lamang sa kanya nang mas maaga sa Diyos. Nang sabihin ng prepekto na wala pang sinumang nagsalita sa kanya nang ganoon, sumagot si Basilio: Marahil ay hindi ka pa nakakatagpo ng isang obispo.

Isang bagong lungsod ng awa (kasaysayan)

Sa labas ng Cesarea, nagtayo si Basilio ng isang malaking pook na may ospital, tuluyan para sa mga manlalakbay at pagkalinga sa mga ketongin. Tinawag ito ng mga tao na bagong lungsod, at nang kalaunan ay Basiliada. Sinasabi ni Gregorio na si Basilio mismo ang nag-aalaga sa mga maysakit.

Mga salita ng santo

Ang tinapay na iyong itinatago ay sa nagugutom; ang damit sa iyong aparador ay sa hubad.
San Basilio Magno, Homiliya tungkol sa hangal na mayaman, buod

Tila iisa ang aming kaluluwa sa dalawang katawan.
San Gregorio Nazianzeno, Talumpati 43, buod

Homiliya

1. Dalawang magkaibigan, iisang daan

Ang banal na pagkakaibigan ay humahantong sa Diyos.

2. Ang katotohanan ng Santisima Trinidad

Itinuro nila ang ating ipinahahayag sa Kredo.

3. Katotohanang isinasabuhay sa pag-ibig

Naglingkod si Basilio sa mga dukha; binitawan ni Gregorio ang karangalan alang-alang sa kapayapaan.

Mahal na mga kapatid, sa simula ng bagong taon, binibigyan tayo ng Simbahan ng dalawang magkaibigan: sina Basilio at Gregorio. Nagkakilala sila bilang mga mag-aaral sa Atenas, at isinulat ni Gregorio sa kalaunan na tila iisa ang kanilang kaluluwa sa dalawang katawan. Dalawang daan lamang ang alam nila: ang daan patungo sa simbahan at ang daan patungo sa mga paaralan.

Ang kanilang pagkakaibigan ay hindi lamang kasiya-siyang pagsasama; iyon ay magkasamang paglalakbay tungo sa Diyos. Magkasama silang nag-aral, magkasamang nanalangin, at sa loob ng ilang panahon ay magkasamang namuhay bilang mga monghe. Tinutulungan tayo ng tunay na kaibigan na maging mas mabuti at mas banal. Pasalamatan natin ang Diyos para sa ganitong mga kaibigan, at hilingin nating maging ganitong kaibigan tayo para sa iba.

Kapwa sila naging obispo sa panahon ng kalituhan, nang marami ang tumatanggi na ang Anak at ang Espiritu Santo ay tunay na Diyos. Ipinagtanggol nila ang pananampalatayang ipinahahayag natin tuwing Linggo sa Kredo. Ngunit ang kanilang pananampalataya ay hindi lamang sa salita. Nagtayo si Basilio ng isang lungsod ng awa para sa mga maysakit at dukha, at si Gregorio, nang lumitaw ang mga alitan, ay binitawan ang dakilang luklukan ng Constantinopla alang-alang sa kapayapaan.

Sinasabi sa atin ni San Pablo na magsalita ng katotohanan nang may pag-ibig at sa gayon ay lumago tungo kay Kristo (Efeso 4:15). Iyan ang aral ng dalawang santong ito. Simulan natin ang taong ito sa matibay na paghawak sa katotohanan ng ating pananampalataya, sa paglilingkod sa mga dukha, at sa pagiging tapat na kaibigan na nagtutulungan patungo sa langit. Amen.

Panalangin

O Diyos, na nagnais na liwanagan ang Iyong Simbahan sa pamamagitan ng halimbawa at aral nina San Basilio at San Gregorio, ipagkaloob Mo na sa kababaang-loob ay matutuhan namin ang Iyong katotohanan at tapat itong isabuhay nang may pag-ibig. Amen.