Madreng Karmelita (CMC), ang inang nananalangin · Kapistahan: Agosto 29

📖 Lucas 18:1
Si Rosa Eluvathingal ay isinilang noong ika-17 ng Oktubre 1877 sa Kattoor, malapit sa Irinjalakuda sa Arkidiyosesis ng Thrissur, Kerala. Mula pagkabata ay nadama niya ang tawag na ialay ang kanyang buhay sa Diyos, at matapos ang ilang pagtutol ng pamilya ay pumasok siya sa mga madreng Karmelita ng Simbahang Siro-Malabar (ngayon ay Congregation of the Mother of Carmel), at tinanggap ang pangalang Euphrasia ng Kamahal-mahalang Puso ni Hesus.
Bilang batang madre ay dumanas siya ng malulubhang karamdaman at naniwalang gumaling siya sa pamamagitan ng Banal na Mag-anak. Maraming taon siyang nanirahan sa kumbento ng Santa Maria sa Ollur, bilang tagapagturo ng mga novice at superyora. Mahahabang oras ang kanyang ginugol sa harap ng Banal na Sakramento, at lumalapit sa kanya ang mga tao upang humingi ng panalangin at payo.
Tinawag siya ng mga taga-Ollur na inang nananalangin (Prarthikkunna Amma) at isang naglalakad na tabernakulo, sapagkat tila kasama niya si Kristo saanman siya magpunta. Namatay siya noong ika-29 ng Agosto 1952. Ibinilang siya sa mga beato noong 2006 at idineklarang santa ni Papa Francisco noong ika-23 ng Nobyembre 2014, kasama si San Kuriakose Elias Chavara.
Ang pangunahing paglilingkod ni Euphrasia ay ang panalangin. Ang kanyang pamamagitan ay umalalay sa maraming pamilya.
Ang kanyang pag-ibig sa Eukaristiya ang gumawa sa kanya na isang naglalakad na tabernakulo para sa iba.
Bilang tagapagturo ng mga novice at superyora, ginabayan niya ang iba nang may kahinahunan at katatagan.
Hindi siya naghanap ng pansin; ang alam lamang ng mga tao ay ipinapanalangin niya sila.
Mga taong may iba't ibang pinagmulan ang pumupunta sa kumbento ng Ollur upang hilingin sa Ina na ipanalangin ang kanilang mga pangangailangan: maysakit na anak, utang, pagsusulit, alitan sa pamilya. Nangangako siyang mananalangin at tinutupad niya ang pangako, madalas hanggang hatinggabi sa kapilya.
Nais ni Rosa Eluvathingal na ialay ang kanyang buhay sa Diyos.
Ang kanyang paggaling mula sa karamdaman, na iniugnay niya sa pamamagitan ng Banal na Mag-anak.
Mahahabang oras sa harap ng Banal na Sakramento sa Ollur.
Tagapagturo ng mga nobisya at superyora, payak at mabait.
Mahal na mga kapatid, tinawag ng mga taga-Ollur si Santa Euphrasia na inang nananalangin. Hindi siya gumawa ng kahanga-hangang mga bagay. Nanalangin siya, at tinupad niya ang kanyang araw-araw na tungkulin nang tapat at may malaking pag-ibig. Iyon ang kanyang kabanalan.
Ipinanganak si Rosa Eluvathingal sa Kattoor noong 1877. Bata pa lamang ay nadama na niyang tinatawag siya ng Diyos, at sa kabila ng pagtutol ng kanyang pamilya, pumasok siya sa mga Carmelitang madre at tinanggap ang pangalang Euphrasia ng Kamahal-mahalang Puso ni Hesus. Bilang batang madre, nagkasakit siya nang malubha at iniugnay niya ang kanyang paggaling sa pamamagitan ng Banal na Mag-anak.
Maraming taon siyang nanirahan sa Kumbento ni Santa Maria sa Ollur bilang tagapagturo ng mga nobisya at superyora. Gumugol siya ng mahahabang oras sa harap ng Banal na Sakramento. Lumalapit sa kanya ang mga tao dala ang kanilang mga problema, at nakikinig siya at nananalangin. Tapat siya sa maliliit na tungkulin: pagwawalis, pagtuturo, pagtutuwid, pagpapalakas ng loob.
Ipinapaalala sa atin ni Euphrasia na ang panalangin ay tunay na gawain. Ang daigdig na pinahahalagahan lamang ang gawain ay nangangailangan ng mga taong nananalangin. Dalawin natin ang Banal na Sakramento ngayong linggo, kahit limang minuto lamang, at dalhin sa Panginoon ang mga alalahanin ng ating mga pamilya. At hilingin natin kay Santa Euphrasia na ipanalangin tayo.
Laging manalangin at huwag mawalan ng pag-asa (Lucas 18:1–8).
Ang inyong Ama na nakakakita sa lihim (Mateo 6:6).
Manatili kayo sa Akin gaya ng pananatili Ko sa inyo (Juan 15:4–5).
Pag-upo sa paanan ng Panginoon (Lucas 10:39–42).
Mahal na mga kaibigan, nagsalaysay si Hesus ng talinghaga tungkol sa isang balong patuloy na humihingi ng katarungan sa isang di-makatarungang hukom hanggang sa sumuko ito. Isinalaysay Niya ito upang ang Kanyang mga alagad ay laging manalangin at huwag mawalan ng pag-asa (Lucas 18:1). Isinabuhay ni Santa Euphrasia ang talinghagang ito.
Hindi laging madali ang manalangin. Kung minsan nananalangin tayo at tila walang nagbabago. Naranasan din ni Euphrasia ang karamdaman at kahirapan. Ngunit patuloy siyang nananalangin, araw-araw, sa harap ng tabernakulo. Sinabi ni Hesus: Kapag kayo ay mananalangin, pumasok kayo sa inyong silid, isara ang pinto, at manalangin sa inyong Ama na nasa lihim (Mateo 6:6). Ang kanyang kabanalan ay halos nakatago.
Sinabi rin ni Hesus: Manatili kayo sa Akin gaya ng pananatili Ko sa inyo; kung hiwalay kayo sa Akin, wala kayong magagawa (Juan 15:4–5). Hindi nasayang na oras ang mahahabang oras ni Euphrasia sa harap ng Banal na Sakramento. Mula sa pakikiisang iyon nagmula ang kanyang karunungan, kabaitan at lakas.
Naglingkod si Marta; naupo si Maria sa paanan ng Panginoon at nakinig, at sinabi ni Hesus na pinili niya ang mas mabuting bahagi (Lucas 10:42). Kailangan natin ang dalawa. Ngunit sa ating abalang buhay, huwag nating mawala ang bahagi ni Maria. Magbigay sa Diyos ng tiyak na oras araw-araw. Huwag mawalan ng pag-asa.
Marami sa atin ang sumasampalataya dahil may nanalangin para sa atin.
Isang araw-araw na gawi.
Limang minuto sa harap ng tabernakulo.
Huwag sukuan ang anak na lumalayo.
Mahal na mga pamilya, tinawag si Santa Euphrasia na inang nananalangin kahit wala siyang sariling mga anak. Sa isang paraan, naging ina siya ng lahat ng lumapit sa kanya upang humingi ng panalangin. Marami sa atin dito ang sumasampalataya ngayon dahil may isang ina o lola na nanalangin para sa atin.
Mahal na mga magulang, ipanalangin ninyo araw-araw ang inyong mga anak sa kanilang pangalan. Ipanalangin ang kanilang pag-aaral, ang kanilang mga kaibigan, ang kanilang magiging asawa, ang kanilang pananampalataya. Manalangin lalo na kapag sila ay lumalayo o nahihirapan. Ilang taong nanalangin si Santa Monica para sa kanyang anak na si Agustin. Huwag kayong susuko.
Turuan ang inyong mga anak na dalawin si Hesus sa simbahan, kahit limang minuto lamang, pagkatapos ng klase o sa daan pauwi. Gumugol si Euphrasia ng mga oras sa harap ng tabernakulo; maaaring magsimula ang mga bata sa ilang minuto. Maaalala nila ito habambuhay.
Mahal na kabataan, maaari din ninyong ipanalangin ang inyong mga magulang, mga kaibigan at inyong kinabukasan. Ang panalangin ay hindi lamang para sa matatanda. Hilingin kay Santa Euphrasia na turuan kayong manalangin nang may pagtitiwala at huwag kailanman mawalan ng pag-asa.
Panginoong Hesus, ipinagkaloob Mo kay Santa Euphrasia ang pusong nag-aalab sa pag-ibig ng Iyong Kamahal-mahalang Puso at ang buhay ng walang tigil na panalangin. Sa kanyang pamamagitan, turuan Mo kaming laging manalangin nang hindi nanghihina at dalhin Ka sa iba. Amen.