Obispo ng Ginebra, Pantas ng Simbahan · Kapistahan: Enero 24

📖 Mateo 11:29
Isinilang si Francisco de Sales noong 21 Agosto 1567 sa kastilyo ng Sales sa Savoya, ang panganay na anak ng isang maharlikang pamilya. Nais ng kanyang ama na maging abogado at senador siya. Nag-aral siya sa Paris sa mga Heswita at pagkatapos ay ng batas sa Padua, kung saan tinanggap niya ang kanyang doktorado. Habang nasa Paris, dumaan siya sa isang mahaba at masakit na tukso ng kawalang-pag-asa tungkol sa kanyang kaligtasan; natapos ito nang manalangin siya sa harap ng isang larawan ng Mahal na Birhen at ibinigay ang buong sarili sa pag-ibig ng Diyos.
Labag sa kalooban ng kanyang ama, inordenahan siyang pari noong 1593. Nang sumunod na taon nagkusa siyang pumunta sa Chablais, isang rehiyon sa timog ng Lawa ng Ginebra na naging Calvinista. Sarado sa kanya ang mga pinto, kaya sumulat siya ng maiikling polyeto na nagpapaliwanag ng pananampalatayang Katoliko at isinusuksok ang mga ito sa ilalim ng mga pinto. Sa loob ng ilang taon ng matiyagang pangangaral at kabaitan, napakaraming tao ang nagbalik sa Simbahang Katoliko. Kalaunan ay itinalaga siya ni Papa Pio XI bilang patron ng mga manunulat at mamamahayag.
Noong 1602 naging obispo siya ng Ginebra, ngunit nanirahan sa Annecy dahil sarado sa mga Katoliko ang Ginebra mismo. Isa siyang mapagmalasakit na pastol at hinahanap-hanap na patnubay espirituwal. Ang kanyang Panimula sa Buhay na Debosyonal, na isinulat para sa mga layko, ay nagturo na posible ang kabanalan sa bawat kalagayan ng buhay, sa tahanan, sa trabaho at sa palasyo. Ang kanyang Tratado tungkol sa Pag-ibig sa Diyos ay isang klasiko ng teolohiyang espirituwal.
Kasama ni Santa Juana Francisca de Chantal, itinatag niya noong 1610 ang Orden ng Bisitasyon. Namatay siya sa Lyon noong 28 Disyembre 1622. Ibinilang siya sa mga santo noong 1665 at ipinahayag na Pantas ng Simbahan noong 1877. Ipinagdiriwang ang kanyang kapistahan tuwing 24 Enero, ang araw ng kanyang libing sa Annecy.
Nakuha niya ang mga puso sa kabaitan sa halip na sa pamimilit.
May lugar ang debosyon sa bawat uri ng buhay.
Ginamit niya ang nakasulat na salita upang maabot ang mga saradong pinto.
Nakaahon siya sa kawalang-pag-asa sa pagsuko sa Diyos.
Sa Chablais, nang ayaw makinig sa kanya ng mga tao, sumulat si Francisco ng mga polyeto na nagpapaliwanag ng pananampalataya at isinuksok ang mga ito sa ilalim ng mga pinto. Inilathala ang mga ito kalaunan bilang Ang mga Kontrobersiya.
Bilang estudyante sa Paris, pinahirapan si Francisco ng takot na siya ay napapahamak. Nakaluhod sa harap ng isang larawan ng Mahal na Birhen sa simbahan ng Saint-Étienne-des-Grès, dinasal niya ang Alalahanin Mo at inihandog ang sarili sa Diyos anuman ang mangyari; at naglaho ang kanyang pagdurusa ng loob.
Naaalala si Francisco bilang mahinahon, ngunit sinabi niya na likas sa kanya ang madaling magalit at nagsikap siya nang maraming taon upang mapigilan ito.
Mas maraming langaw ang nahuhuli ng isang kutsarang pulot kaysa ng isang bariles na suka.
San Francisco de Sales, kasabihang iniuugnay sa kanya, sa diwa
Walang kasinlakas ng kahinahunan, at walang kasinghinahon ng tunay na lakas.
San Francisco de Sales, iniuugnay sa kanya, sa diwa
Natutuhan ni Francisco kay Hesus ang kahinahunan.
Ang debosyon ay para rin sa mga ina, manggagawa at estudyante.
Nakahahanap ng paraan ang pag-ibig upang ibahagi ang pananampalataya.
Mga minamahal, si San Francisco de Sales ay isang maharlikang sinanay bilang abogado, ngunit tinalikuran niya ang isang maningning na karera upang maging pari. Ang una niyang misyon ay sa isang rehiyon kung saan iniwan ng mga tao ang Simbahang Katoliko. Isinara nila ang kanilang mga pinto sa kanya at pinagbantaan pa siya.
Hindi sumuko si Francisco. Sumulat siya ng maiikling polyeto na nagpapaliwanag ng pananampalataya at isinuksok ang mga ito sa ilalim ng mga pinto. Sa paglipas ng mga taon, sa tiyaga, pangangaral at kabaitan, napakarami ang nagbalik sa Simbahan. Ngayon siya ang patron ng mga manunulat at mamamahayag. Tayo rin ay maaaring gumamit ng ating mga salita, at ng ating mga cellphone, upang ipalaganap ang katotohanan at kabaitan.
Kilala siya sa kanyang kahinahunan, ngunit sinabi niyang hindi ito naging madali: kinailangan niyang labanan ang sarili niyang init ng ulo. Sabi ni Hesus: mag-aral kayo sa akin, sapagkat ako ay mahinahon at mababang-loob (Mateo 11:29). Ang kahinahunan ay hindi kahinaan; ito ay lakas na pinamamahalaan ng pag-ibig.
Itinuro rin ni Francisco na ang kabanalan ay para sa lahat: para sa ina sa tahanan, sa magsasaka sa bukid, sa estudyante sa kanyang mesa. Hindi natin kailangang iwan ang ating karaniwang buhay upang maging banal; kailangan nating isabuhay ito nang may pag-ibig sa Diyos. Hilingin natin kay San Francisco de Sales na gawin tayong mahinahon, matiyaga at banal sa ating araw-araw na buhay. Amen.
O Diyos, para sa kaligtasan ng mga kaluluwa ay niloob mong si San Francisco de Sales ay maging lahat para sa lahat; ipagkaloob mo, sa pagsunod sa kanyang halimbawa, na lagi naming maipakita ang kahinahunan ng iyong pag-ibig sa paglilingkod sa aming kapwa. Amen.