Papa at pantas ng Simbahan · Kapistahan: Nobyembre 10

📖 Mateo 16:18
Malamang na isinilang si Leon sa Toscana o sa Roma sa pagtatapos ng ika-4 na siglo. Bilang diyakono ng Simbahan ng Roma, ipinagkakatiwala na sa kanya ang mahahalagang misyon, at habang nasa isang misyon siya sa Galia noong 440 ay nahalal siyang obispo ng Roma. Naging Papa siya sa loob ng dalawampu't isang taon, hanggang sa kanyang kamatayan noong Nobyembre 10, 461.
Ipinagtanggol ni Leon ang tunay na pananampalataya tungkol kay Kristo. Noong 449, sumulat siya ng isang liham, na tinatawag na Tomo, kay Flaviano, patriyarka ng Constantinopla, na nagpapaliwanag na sa iisang Persona ni Hesukristo ay nagkakaisa ang kalikasang banal at kalikasang pantao nang walang paghahalo at walang paghihiwalay. Sa Konsilyo ng Calcedonia noong 451, tinanggap ng mga obispo ang liham, at itinala ng mga gawa ng konsilyo ang kanilang sigaw: si Pedro ay nagsalita sa bibig ni Leon.
Naging pastol din siya sa mapanganib na panahon. Noong 452, sinalubong niya si Atila, hari ng mga Huno, sa hilagang Italya, at umatras si Atila. Noong 455, nakumbinsi niya si Genserico, hari ng mga Bandalo, na huwag sunugin at patayin ang mga tao ng Roma. Halos isandaan sa kanyang mga sermon ang nakarating sa atin, lalo na para sa mga kapistahan ni Kristo. Ipinahayag siyang pantas ng Simbahan noong 1754.
Ipinapakita ni Leon na kasama sa pag-ibig kay Kristo ang pagkaalam kung sino siya: tunay na Diyos at tunay na tao.
Hinarap niya ang mga sumasalakay na hukbo sa pamamagitan ng panalangin at ng kapangyarihan ng kanyang tungkulin, hindi ng sandata.
Tinutulungan ng kanyang mga sermon ang mga mananampalataya na pumasok sa mga misteryo ng Pasko, Kuwaresma, Pasko ng Pagkabuhay at Pentekostes.
Noong 452, kasama ang dalawang mahistradong Romano, sinalubong ni Leon si Atila malapit sa Mantua, at umalis ang mga Huno sa Italya. Idinagdag ng isang mas huling tradisyon na nakita ni Atila ang mga apostol na sina Pedro at Pablo na nakatayo sa tabi ng Papa.
“Kristiyano, kilalanin mo ang iyong dangal.”
San Leon Magno, Unang Sermon sa Pagsilang ng Panginoon (Panalangin sa Pagbasa, Disyembre 25)
Tunay na Diyos at tunay na tao, iisang Persona: ibinigay ng Tomo ni Leon sa Simbahan ang malinaw na pananalita para sa kanyang pananampalataya.
Ikaw ay Pedro, at sa ibabaw ng batong ito ay itatayo ko ang aking Simbahan (Mateo 16:18). Naglingkod si Leon sa pagkakaisa bilang kahalili ni Pedro.
Ang sigaw ni Leon sa Pasko: Kristiyano, kilalanin mo ang iyong dangal. Mamuhay bilang taong nakikibahagi sa buhay ng Diyos.
Mga kaibigan, nabuhay si Papa Leon Magno sa panahon ng kalituhan at panganib. Sa loob ng Simbahan ay pinagtatalunan kung sino si Kristo; sa labas, binabantaan ng mga Huno at Bandalo ang Roma. Sinagot ni Leon ang dalawa sa iisang sandata: ang katotohanan at ang panalangin.
Sa kalituhan ay nagbigay siya ng kalinawan: si Hesukristo ay iisang Persona, tunay na Diyos at tunay na tao, walang paghahalo at walang paghihiwalay. Nang marinig ng mga obispo sa Calcedonia ang kanyang liham, sinabi nilang si Pedro ay nagsalita sa bibig ni Leon. Sinabi ni Hesus kay Pedro: ikaw ay Pedro, at sa ibabaw ng batong ito ay itatayo ko ang aking Simbahan (Mateo 16:18). Naglingkod si Leon sa batong iyon.
At sa bawat Kristiyano ay nag-iwan siya ng pangungusap na naririnig natin tuwing Pasko: Kristiyano, kilalanin mo ang iyong dangal. Dahil naging tao ang Diyos, nakikibahagi tayo sa buhay ng Diyos. Huwag tayong mamuhay nang mababa sa dangal na ito. Kilalanin natin ngayon nang kaunti pa ang ating pananampalataya, magbasa ng isang pahina ng Katesismo at magpasalamat sa Diyos sa kaloob na pagkakaisa ng Simbahan. Amen.
Diyos naming Ama, itinayo mo ang iyong Simbahan sa bato ng pananampalataya ni Pedro: sa pamamagitan ni San Leon Magno, papa, panatilihin mo kaming matatag sa katotohanan at nagkakaisa sa iyong pag-ibig. Amen.