പത്തു കൽപനകൾ, നാലു മുതൽ പത്തു വരെ: പരസ്നേഹം

രണ്ടാം ഫലകം തുറക്കുന്ന ഈ കൽപന സ്നേഹത്തിന്റെ ക്രമം കാണിക്കുന്നു: ദൈവത്തിനുശേഷം, നമുക്കു ജീവൻ നൽകുകയും ദൈവത്തെക്കുറിച്ചുള്ള അറിവു കൈമാറുകയും ചെയ്ത മാതാപിതാക്കളെ നാം ബഹുമാനിക്കുന്നു. മക്കളോടും മാതാപിതാക്കളോടുമാണ് ആദ്യം ഇതു സംസാരിക്കുന്നതെങ്കിലും, വിശാലകുടുംബം, മുതിർന്നവർ, പൂർവികർ, അധ്യാപകർ, തൊഴിലുടമകൾ, ന്യായമായ അധികാരമുള്ള എല്ലാവരും ഇതിൽ ഉൾപ്പെടുന്നു. സഭയുടെ സാമൂഹികപ്രബോധനത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനങ്ങളിലൊന്നാണിത്.

ആദരവും നന്ദിയും; വീട്ടിൽ താമസിക്കുന്നിടത്തോളം, തങ്ങളുടെയോ കുടുംബത്തിന്റെയോ നന്മയ്ക്കുവേണ്ടി അവർ ആവശ്യപ്പെടുന്നതിലെല്ലാം അനുസരണവും. മുതിർന്ന മക്കളും മാതാപിതാക്കളെ ബഹുമാനിക്കണം. വാർധക്യത്തിലും രോഗത്തിലും ഏകാന്തതയിലും ദുരിതത്തിലും കഴിവിനൊത്ത് ഭൗതികമായും മാനസികമായും അവരെ താങ്ങണം. യേശുതന്നെ ഈ കടമ ഓർമിപ്പിച്ചു (മർക്കോസ് 7:10-12 കാണുക).

മക്കളുടെ പ്രഥമ അധ്യാപകർ മാതാപിതാക്കളാണ്. മക്കളെ ദൈവമക്കളായി കാണുകയും വ്യക്തികളായി മാനിക്കുകയും വേണം. ആർദ്രതയും ക്ഷമയും ബഹുമാനവും വിശ്വസ്തതയും ശുശ്രൂഷയും നിറഞ്ഞ, പുണ്യങ്ങൾ പഠിക്കുന്ന ഒരു ഭവനം അവർ പണിയുന്നു. വിവാഹകൂദാശയുടെ കൃപയാൽ മക്കൾക്കു വിശ്വാസം ആദ്യം അറിയിക്കുന്നവർ അവരാണ്; ചെറുപ്രായംമുതലേ മക്കളെ സഭയുടെ ജീവിതത്തിലേക്ക് അവർ കൈപിടിച്ചു കൊണ്ടുവരണം.

അധികാരം ഒരു ശുശ്രൂഷയാണ്; വ്യക്തികളുടെ മഹത്വത്തെയും മൗലികാവകാശങ്ങളെയും, പ്രത്യേകിച്ചു കുടുംബങ്ങളുടെയും പാവപ്പെട്ടവരുടെയും, അതു മാനിക്കണം. പൊതുനന്മയ്ക്കായി പൗരന്മാർ അധികാരികളോടു സഹകരിക്കുന്നു: നികുതി നൽകൽ, വോട്ടുചെയ്യൽ, രാജ്യരക്ഷ എന്നിവ ധാർമികകടമകളാണ്. സുരക്ഷയും ഉപജീവനവും തേടിവരുന്ന വിദേശികളെ സമ്പന്നരാഷ്ട്രങ്ങൾ കഴിയുന്നിടത്തോളം സ്വാഗതം ചെയ്യണം; കുടിയേറ്റക്കാർ തങ്ങളെ സ്വീകരിക്കുന്ന നാടിന്റെ നിയമങ്ങളെയും പൈതൃകത്തെയും മാനിക്കണം. ധാർമികക്രമത്തിനോ സുവിശേഷത്തിനോ വിരുദ്ധമായതു രാഷ്ട്രം കൽപിക്കുമ്പോൾ അത് അനുസരിക്കാതിരിക്കാൻ പൗരൻ മനസ്സാക്ഷിയിൽ കടപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.

തുടക്കംമുതൽ ദൈവത്തിന്റെ സൃഷ്ടികർമം ഉൾക്കൊള്ളുന്നതിനാലും സ്രഷ്ടാവുമായി എന്നും പ്രത്യേകബന്ധത്തിൽ നിലനിൽക്കുന്നതിനാലും മനുഷ്യജീവൻ പവിത്രമാണ്. ആരംഭംമുതൽ അവസാനംവരെ ജീവന്റെ നാഥൻ ദൈവം മാത്രമാണ്. നിരപരാധിയായ ഒരു മനുഷ്യനെ നേരിട്ടു നശിപ്പിക്കാനുള്ള അവകാശം ആർക്കും ഒരിക്കലും അവകാശപ്പെടാനാവില്ല. നേരിട്ടും മനഃപൂർവവുമുള്ള കൊലപാതകം ഗൗരവമുള്ള പാപമായി അഞ്ചാം കൽപന വിലക്കുന്നു.

സ്വന്തം ജീവനോ തന്റെ സംരക്ഷണത്തിലുള്ളവരുടെ ജീവനോ രക്ഷിക്കുന്നത്, ആവശ്യത്തിലധികം ബലം പ്രയോഗിക്കാത്തിടത്തോളം, ആക്രമി മരിച്ചാലും കൊലപാതകമല്ല. മറ്റുള്ളവരുടെ ഉത്തരവാദിത്വമുള്ളവർക്ക് അവരെ സംരക്ഷിക്കാൻ ഗൗരവമായ കടമപോലുമുണ്ട്. വധശിക്ഷയെപ്പറ്റിയുള്ള ഖണ്ഡിക 2018-ൽ ഫ്രാൻസിസ് മാർപാപ്പ പുതുക്കി: സുവിശേഷത്തിന്റെ വെളിച്ചത്തിൽ, വ്യക്തിയുടെ അലംഘനീയതയ്ക്കും മഹത്വത്തിനുമെതിരായ ആക്രമണമായതിനാൽ വധശിക്ഷ അസ്വീകാര്യമാണ്; ലോകമെങ്ങും അതു നിർത്തലാക്കാൻ സഭ പ്രവർത്തിക്കുന്നു.

ഗർഭത്തിൽ ഉരുവാകുന്ന നിമിഷംമുതൽ മനുഷ്യജീവൻ പൂർണമായി ആദരിക്കപ്പെടുകയും സംരക്ഷിക്കപ്പെടുകയും വേണം. മനഃപൂർവമായ എല്ലാ ഗർഭച്ഛിദ്രവും ധാർമികതിന്മയാണെന്ന് ഒന്നാം നൂറ്റാണ്ടുമുതൽ സഭ പഠിപ്പിക്കുന്നു; ഈ പ്രബോധനം മാറുന്നില്ല. ലക്ഷ്യം എന്തായാലും, രോഗികളുടെയോ ഭിന്നശേഷിയുള്ളവരുടെയോ മരണാസന്നരുടെയോ ജീവൻ അവസാനിപ്പിക്കുന്ന നേരിട്ടുള്ള ദയാവധവും ധാർമികമായി അസ്വീകാര്യമാണ്. എന്നാൽ ഭാരമേറിയതോ ആനുപാതികമല്ലാത്തതോ ആയ ചികിത്സ നിർത്തുന്നതു ശരിയാകാം; മരണം ഉദ്ദേശിക്കാത്തിടത്തോളം, ആയുസ്സു കുറച്ചേക്കാമെങ്കിലും വേദനസംഹാരികൾ നൽകാം. സാധാരണ പരിചരണം എപ്പോഴും നൽകണം.

ദൈവം നൽകുന്ന ജീവന്റെ കാര്യസ്ഥരാണ് നാം, ഉടമകളല്ല. ആത്മഹത്യ ശരിയായ ആത്മസ്നേഹത്തിനും പരസ്നേഹത്തിനും ഗൗരവമായി വിരുദ്ധമാണ്; എങ്കിലും കടുത്ത മനോവേദനയും ഭയവും മാനസികരോഗവും ഒരാളുടെ ഉത്തരവാദിത്വം കുറച്ചേക്കാം. ജീവനൊടുക്കിയവരുടെ നിത്യരക്ഷയെപ്പറ്റി നാം നിരാശപ്പെടരുത്; അനുതപിക്കാൻ ദൈവത്തിന് അവസരം നൽകാനാവും; സഭ അവർക്കുവേണ്ടി പ്രാർഥിക്കുന്നു. നാം ആരോഗ്യം ന്യായമായി പരിപാലിക്കുകയും ഭക്ഷണം, മദ്യം, പുകയില, മരുന്ന് എന്നിവയുടെ അമിതോപയോഗം ഒഴിവാക്കുകയും വേണം. യഥാർഥ ചികിത്സാവശ്യത്തിനല്ലാതെയുള്ള ലഹരിമരുന്നുപയോഗം ഗൗരവമുള്ള കുറ്റമാണ്.

ഹൃദയസമാധാനം യേശു ആവശ്യപ്പെട്ടു; കൊലപാതകത്തിലേക്കു നയിക്കുന്ന കോപവും വെറുപ്പും പാപമാണെന്നു പറഞ്ഞു. അയൽക്കാരന് ഗൗരവമുള്ള ദോഷം മനഃപൂർവം ആഗ്രഹിക്കുന്നതു ഗൗരവമുള്ള പാപമാണ്; ശത്രുക്കളെപ്പോലും നാം സ്നേഹിക്കണം. യുദ്ധമില്ലായ്മ മാത്രമല്ല സമാധാനം; നീതിയുടെയും സ്നേഹത്തിന്റെയും ഫലമാണത്. യുദ്ധം ഒഴിവാക്കാൻ എല്ലാവരും പ്രവർത്തിക്കണം. സമാധാനപരമായ എല്ലാ മാർഗങ്ങളും പരാജയപ്പെട്ടശേഷം, കർശനമായ വ്യവസ്ഥകൾക്കു വിധേയമായി മാത്രമേ ഒരു രാഷ്ട്രത്തിനു സ്വയം പ്രതിരോധിക്കാനാവൂ.

ശരീരവും ആത്മാവും ഒന്നായിരിക്കാനും സ്നേഹം യഥാർഥത്തിൽ ദാനമാകാനും വേണ്ടി ലൈംഗികതയെ വ്യക്തിത്വത്തിൽ നന്നായി സമന്വയിപ്പിക്കുന്നതാണ് ശുദ്ധത (chastity). ജ്ഞാനസ്നാനം സ്വീകരിച്ച എല്ലാവരും അവരവരുടെ ജീവിതാവസ്ഥയ്ക്കനുസരിച്ച് അതിലേക്കു വിളിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു: വിവാഹിതർ വിശ്വസ്തമായ ദാമ്പത്യസ്നേഹത്തിൽ, മറ്റുള്ളവർ സംയമനത്തിൽ. വിവാഹനിശ്ചയം കഴിഞ്ഞവർ ദാമ്പത്യത്തിനു മാത്രമുള്ള സ്നേഹപ്രകടനങ്ങൾ വിവാഹംവരെ കാത്തുവയ്ക്കുന്നു. ആഴത്തിൽ വേരൂന്നിയ സ്വവർഗാഭിമുഖ്യമുള്ളവരെ ബഹുമാനത്തോടും അനുകമ്പയോടും സഹൃദയത്വത്തോടുംകൂടെ സ്വീകരിക്കണം; അവരോടുള്ള എല്ലാ അന്യായമായ വിവേചനവും ഒഴിവാക്കണം. എല്ലാ ക്രൈസ്തവരെയുംപോലെ അവരും, സൗഹൃദത്തിന്റെയും പ്രാർഥനയുടെയും കൂദാശകളുടെയും സഹായത്തോടെ, ശുദ്ധതയിലേക്കു വിളിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.

ദാമ്പത്യത്തിലെ ലക്ഷ്യങ്ങളിൽനിന്നു വേർപെടുത്തി ലൈംഗികസുഖം മാത്രം തേടുന്ന കാമാസക്തിയെ അതു വിലക്കുന്നു; അതിനാൽ സ്വയംഭോഗം, അവിവാഹിതർ തമ്മിലുള്ള ലൈംഗികബന്ധം, അശ്ലീലചിത്രങ്ങൾ എന്നിവയും. സ്വവർഗലൈംഗികപ്രവൃത്തികൾ അംഗീകരിക്കാനാവില്ലെന്നു സഭ പഠിപ്പിക്കുന്നു. ജീവിതപങ്കാളിയോടും മക്കളോടുമുള്ള അനീതിയായതിനാൽ വ്യഭിചാരം അതു പൂർണമായി വിലക്കുന്നു. സ്ഥിരീകരിക്കപ്പെടുകയും പൂർത്തിയാക്കപ്പെടുകയും ചെയ്ത കൗദാശികവിവാഹം ഒരു മാനുഷികശക്തിക്കും വേർപെടുത്താനാവില്ല. ചിലപ്പോൾ വേർപിരിഞ്ഞു താമസിക്കുന്നതു ന്യായമാകാം; നിയമാവകാശങ്ങളോ മക്കളുടെ സംരക്ഷണമോ ഉറപ്പാക്കാനുള്ള ഏകമാർഗമാണെങ്കിൽ സിവിൽ വിവാഹമോചനം സഹിക്കാം; എന്നാൽ വിവാഹബന്ധം നിലനിൽക്കെ പുതിയ ബന്ധം അനുവദനീയമല്ല.

വിവാഹത്തിൽ ഭാര്യാഭർത്താക്കന്മാരുടെ ശാരീരികൈക്യം അവരുടെ ആത്മീയകൂട്ടായ്മയുടെ അടയാളവും ഉറപ്പുമാണ്; അതു മാന്യവും ശ്രേഷ്ഠവുമാണ്. ദാമ്പത്യസ്നേഹത്തിന് വേർപെടുത്തരുതാത്ത രണ്ട് അർഥങ്ങളുണ്ട്: ദമ്പതികളുടെതന്നെ നന്മയും പുതുജീവന്റെ ദാനവും. അതു വിശ്വസ്തവും സ്ഥിരവുമാണ്; ഓരോ ദാമ്പത്യപ്രവൃത്തിയും ജീവനിലേക്കു തുറന്നിരിക്കണം. അതിനാൽ പ്രത്യുത്പാദനശേഷിയുടെ സ്വാഭാവികക്രമമനുസരിച്ച് ജനനങ്ങൾക്ക് ഇടവേള നൽകുന്നതു ധാർമികമായി ശരിയാണെന്നും ഗർഭനിരോധനം ശരിയല്ലെന്നും സഭ പഠിപ്പിക്കുന്നു.

ദൈവം ഭൂമി മനുഷ്യവംശത്തിനു മുഴുവനായി നൽകി; സ്വകാര്യസ്വത്ത് ന്യായമാണ്, എന്നാൽ ഉടമ ഒരു കാര്യസ്ഥനാണ്; അതു മറ്റുള്ളവർക്കും ഉപകരിക്കാൻ ഇടയാക്കണം. മോഷണം, കടംവാങ്ങിയതോ കളഞ്ഞുകിട്ടിയതോ തിരികെ കൊടുക്കാതിരിക്കൽ, കച്ചവടത്തിലെ വഞ്ചന, അന്യായമായ കൂലി, മറ്റുള്ളവരുടെ ആവശ്യം ചൂഷണം ചെയ്യൽ, കൈക്കൂലി, നികുതിവെട്ടിപ്പ്, ധൂർത്ത്, മനഃപൂർവം വരുത്തുന്ന നാശനഷ്ടം എന്നിവ ഈ കൽപന വിലക്കുന്നു. കരാറുകളും വാഗ്ദാനങ്ങളും പാലിക്കണം. അന്യന്റെ മുതൽ കൈവശപ്പെടുത്തിയവർ അതു തിരികെ നൽകണം.

ഉണ്ട്. പാവപ്പെട്ടവരോടുള്ള സ്നേഹം സഭയുടെ സ്ഥിരമായ പാരമ്പര്യമാണ്; പാവപ്പെട്ടവർക്കായി നാം ചെയ്തതിനെ നോക്കിയാണ് ക്രിസ്തു തന്റെ സ്വന്തക്കാരെ തിരിച്ചറിയുന്നത്. ആത്മീയവും ശാരീരികവുമായ കാരുണ്യപ്രവൃത്തികളാണ് നമ്മുടെ മറുപടി: വിശക്കുന്നവർക്കു ഭക്ഷണം, ഭവനരഹിതർക്ക് അഭയം, രോഗികളെയും തടവുകാരെയും സന്ദർശിക്കൽ, ആശ്വസിപ്പിക്കൽ, ക്ഷമിക്കൽ. പാവപ്പെട്ടവരുമായി പങ്കുവയ്ക്കാതിരിക്കുന്നത് അവരിൽനിന്നു മോഷ്ടിക്കുന്നതാണെന്ന് വിശുദ്ധ ജോൺ ക്രിസോസ്തോം താക്കീതു നൽകി. സൃഷ്ടിയുടെ സമഗ്രതയോടുള്ള ആദരവും ഈ കൽപന ആവശ്യപ്പെടുന്നു: മൃഗങ്ങൾ ദൈവസൃഷ്ടികളാണ്; അവയോടു ദയ കാണിക്കണം; അനാവശ്യമായി അവയെ കഷ്ടപ്പെടുത്തുകയോ കൊല്ലുകയോ ചെയ്യരുത്.

സത്യത്തിൽ ജീവിക്കാൻ. വഞ്ചിക്കാനുള്ള ഉദ്ദേശ്യത്തോടെ അസത്യം പറയുന്നതാണ് നുണ; സത്യത്തിനെതിരായ ഏറ്റവും നേരിട്ടുള്ള കുറ്റമാണത്. മറ്റുള്ളവരുടെ സത്പേരും നാം കാക്കണം: അവിവേകപൂർവമായ വിധി, യഥാർഥ ആവശ്യമില്ലാതെ മറ്റുള്ളവരുടെ കുറ്റങ്ങൾ വെളിപ്പെടുത്തുന്ന ഏഷണി, കള്ളക്കുറ്റം ആരോപിക്കുന്ന അപവാദം എന്നിവ നീതിക്കും സ്നേഹത്തിനുമെതിരായ പാപങ്ങളാണ്. സത്യത്തിനോ സത്പേരിനോ എതിരായ എല്ലാ തെറ്റിനും കഴിയുന്നിടത്തോളം പരിഹാരം ചെയ്യണം. എല്ലാ സത്യവും എല്ലാവരോടും പറയണമെന്നില്ല: സ്നേഹവും വിവേകവും രഹസ്യങ്ങൾ കാക്കുന്നു; കുമ്പസാരരഹസ്യം അലംഘനീയമാണ്.

അവ ഹൃദയത്തിലേക്കു ചെല്ലുന്നു. കാമാസക്തിക്കു സമ്മതം നൽകുന്നത് ഒൻപതാം കൽപന വിലക്കുകയും, പ്രാർഥനയുടെയും ഉദ്ദേശ്യശുദ്ധിയുടെയും ദൃഷ്ടിശുദ്ധിയുടെയും വസ്ത്രധാരണത്തിലും പെരുമാറ്റത്തിലുമുള്ള മര്യാദയുടെയും സഹായത്തോടെ ഹൃദയശുദ്ധി ആവശ്യപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്നു; ഹൃദയശുദ്ധിയുള്ളവർ ദൈവത്തെ കാണും (മത്തായി 5:8 കാണുക). അത്യാഗ്രഹവും അസൂയയും, അതായത് മറ്റൊരാളുടെ നന്മ കണ്ടുള്ള ദുഃഖവും അത് അന്യായമായി സ്വന്തമാക്കാനുള്ള ആഗ്രഹവും, പത്താം കൽപന വിലക്കുന്നു; അസൂയ പലപ്പോഴും അഹങ്കാരത്തിൽനിന്നു വരുന്നു; മറ്റൊരാളുടെ നന്മയിൽ സന്തോഷിച്ച് നാം അതിനെ ജയിക്കുന്നു. ഹൃദയദാരിദ്ര്യത്തിലേക്കും, എല്ലാറ്റിലുമുപരി തന്നെ സ്നേഹിക്കാനും, പിതാവിന്റെ പരിപാലനയിൽ ആശ്രയിക്കാനും യേശു ശിഷ്യരെ വിളിക്കുന്നു.