ദൈവമാതാവായ മറിയം: പതിനഞ്ചു ചോദ്യങ്ങൾ

മാതാവിനെക്കുറിച്ചു നാം വിശ്വസിക്കുന്നത് ക്രിസ്തുവിനെക്കുറിച്ചു നാം വിശ്വസിക്കുന്നതിൽ അധിഷ്ഠിതമായതുകൊണ്ട്; പരിശുദ്ധ അമ്മയെക്കുറിച്ചുള്ള പ്രബോധനം ക്രിസ്തുവിലുള്ള നമ്മുടെ വിശ്വാസത്തെ കൂടുതൽ പ്രകാശിപ്പിക്കുന്നു. അമ്മയെക്കുറിച്ചുള്ള ഓരോ സത്യവും പുത്രനിലേക്കു വിരൽചൂണ്ടുന്നു.

തന്റെ പുത്രന്റെ അമ്മയാകാൻ ഇസ്രായേലിന്റെ ഒരു മകളെ, നസറത്തിലെ ഒരു യഹൂദ യുവതിയെ, ദൈവം നിത്യതമുതൽ തിരഞ്ഞെടുത്തു; മാതാവിന്റെ മനസ്സോടെയുള്ള സഹകരണം അവിടുന്ന് ആഗ്രഹിച്ചു. ഹവ്വാമുതൽ സാറാ, ഹന്നാ, ദെബോറാ, റൂത്ത്, യൂദിത്ത്, എസ്തേർ വരെ പഴയ ഉടമ്പടിയിലെ അനേകം വിശുദ്ധ സ്ത്രീകൾ പരിശുദ്ധ അമ്മയുടെ ദൗത്യത്തിനു വഴിയൊരുക്കി.

ദൈവത്തിന്റെ അനന്യമായ കൃപയാലും ക്രിസ്തുവിന്റെ യോഗ്യതകളാലും, മാതാവിന്റെ ഉദ്ഭവത്തിന്റെ ആദ്യനിമിഷംമുതൽ മറിയം ഉദ്ഭവപാപത്തിന്റെ എല്ലാ കറയിൽനിന്നും സംരക്ഷിക്കപ്പെട്ടു. 1854-ൽ പീയൂസ് ഒൻപതാമൻ മാർപാപ്പ ഈ വിശ്വാസസത്യം പ്രഖ്യാപിച്ചു. പരിശുദ്ധ അമ്മയെയും പുത്രൻ രക്ഷിച്ചു; കൂടുതൽ ഉന്നതമായ ഒരു വിധത്തിൽ.

ഇല്ല. ദൈവകൃപയാൽ ജീവിതകാലം മുഴുവൻ മാതാവ് ഒരു വ്യക്തിപരമായ പാപവുമില്ലാതെ ജീവിച്ചു. പൗരസ്ത്യ പാരമ്പര്യത്തിലെ സഭാപിതാക്കന്മാർ ദൈവമാതാവിനെ "സർവപരിശുദ്ധ" (Panagia) എന്നു വിളിക്കുന്നു.

മംഗളവാർത്തയിൽ വിശ്വാസത്തിന്റെ അനുസരണത്തോടെ മറിയം മറുപടി പറഞ്ഞു: "ഇതാ, കർത്താവിന്റെ ദാസി! നിന്റെ വാക്ക് എന്നിൽ നിറവേറട്ടെ!" (ലൂക്കാ 1:38). ആ സമ്മതത്താൽ മാതാവ് യേശുവിന്റെ അമ്മയായി; പുത്രന്റെ പ്രവൃത്തിക്കു തന്നെത്തന്നെ പൂർണമായി സമർപ്പിച്ചു. വിശ്വാസത്താലും അനുസരണത്താലും പരിശുദ്ധ അമ്മ നമ്മുടെ രക്ഷയിൽ സഹകരിച്ചു; അങ്ങനെ ജീവിക്കുന്നവരുടെ അമ്മയായ പുതിയ ഹവ്വായായി.

കാരണം, മാതാവ് മനുഷ്യനായി ഗർഭം ധരിച്ചു പ്രസവിച്ചത് പിതാവിന്റെ നിത്യപുത്രനെ, ത്രിത്വത്തിലെ രണ്ടാമത്തെ ആളെ, ദൈവത്തെത്തന്നെയാണ്. എലിസബത്ത് അമ്മയെ "എന്റെ കർത്താവിന്റെ അമ്മ" (ലൂക്കാ 1:43) എന്ന് അഭിവാദനം ചെയ്തു. 431-ൽ എഫേസോസ് (Ephesus) സൂനഹദോസ് മറിയത്തെ ദൈവമാതാവായി (Theotokos) ഏറ്റുപറഞ്ഞു (CCC 466).

മനുഷ്യപിതാവില്ലാതെ, പരിശുദ്ധാത്മാവിന്റെ ശക്തിയാൽ മാത്രം, കന്യകാമറിയത്തിന്റെ ഉദരത്തിൽ യേശു ഗർഭസ്ഥനായി എന്ന് ആരംഭംമുതൽ സഭ ഏറ്റുപറയുന്നു. ഇത് ഒരു ഐതിഹ്യമല്ല, യഥാർഥ സംഭവമാണ്; മനുഷ്യബുദ്ധിക്ക് അതീതമായ ദൈവപ്രവൃത്തി. ഏശയ്യാ 7:14-ലെ വാഗ്ദാനത്തിന്റെ പൂർത്തീകരണമായി സഭ ഇതിനെ കാണുന്നു.

മനുഷ്യാവതാരം ദൈവത്തിന്റെ മുൻകൈയാണെന്ന് ഇതു കാണിക്കുന്നു: യേശുവിനു ദൈവം മാത്രമാണു പിതാവ്. പുതിയ സൃഷ്ടിക്കു തുടക്കമിടുന്ന പുതിയ ആദമാണ് അവിടുന്ന്. മാതാവിന്റെ കന്യാത്വമാകട്ടെ, വിഭജിക്കപ്പെടാത്ത വിശ്വാസത്തിന്റെയും ദൈവത്തിനുള്ള സമ്പൂർണ ആത്മസമർപ്പണത്തിന്റെയും അടയാളമാണ്.

അതെ. ദൈവപുത്രനെ പ്രസവിച്ചപ്പോൾപോലും മറിയത്തിന്റെ യഥാർഥവും നിത്യവുമായ കന്യാത്വം സഭ ഏറ്റുപറയുന്നു. ആരാധനക്രമം ദൈവമാതാവിനെ "നിത്യകന്യക" (Aeiparthenos) എന്നു വാഴ്ത്തുന്നു.

ഈ ഭാഗങ്ങൾ മറിയത്തിന്റെ മറ്റു മക്കളെക്കുറിച്ചല്ല എന്നാണ് സഭ എന്നും മനസ്സിലാക്കിയിട്ടുള്ളത്. "യേശുവിന്റെ സഹോദരന്മാർ" എന്നു വിളിക്കപ്പെടുന്ന യാക്കോബും യൗസേപ്പും ക്രിസ്തുവിന്റെ ശിഷ്യയായ മറ്റൊരു മറിയത്തിന്റെ മക്കളാണ്. പഴയനിയമഭാഷയിൽ "സഹോദരന്മാർ" എന്നത് അടുത്ത ബന്ധുക്കളെയും കുറിക്കാം. യേശു മറിയത്തിന്റെ ഏകപുത്രനാണ്; എന്നാൽ അവിടുന്നു രക്ഷിക്കാൻ വന്ന എല്ലാവരിലേക്കും പരിശുദ്ധ അമ്മയുടെ ആത്മീയമാതൃത്വം നീളുന്നു.

യേശുവിന്റെ ഗർഭധാരണംമുതൽ മരണംവരെ, പ്രത്യേകിച്ച് കുരിശിൻചുവട്ടിൽ, മാതാവ് പുത്രനോട് ഒന്നുചേർന്നിരുന്നു; അവിടെ യേശു അമ്മയെ പ്രിയശിഷ്യന് അമ്മയായി നൽകി (യോഹന്നാൻ 19:26-27). സ്വർഗാരോഹണത്തിനുശേഷം പരിശുദ്ധാത്മാവിനായി അപ്പസ്തോലന്മാരോടൊപ്പം പരിശുദ്ധ അമ്മ പ്രാർഥിച്ചു. 1964 നവംബർ 21-ന് വിശുദ്ധ പൗലോസ് ആറാമൻ മാർപാപ്പ മാതാവിനെ "ക്രിസ്തുവിന്റെ അമ്മ, സഭയുടെ അമ്മ" എന്നു പ്രഖ്യാപിച്ചു.

ഭൂമിയിലെ ജീവിതയാത്ര പൂർത്തിയായപ്പോൾ മറിയം ശരീരത്തോടും ആത്മാവോടുംകൂടെ സ്വർഗമഹത്ത്വത്തിലേക്ക് എടുക്കപ്പെട്ടു. 1950-ൽ പീയൂസ് പന്ത്രണ്ടാമൻ മാർപാപ്പ ഇതു വിശ്വാസസത്യമായി നിർവചിച്ചു. പുത്രന്റെ ഉത്ഥാനത്തിലുള്ള അനന്യമായ പങ്കുചേരലും നമ്മുടെ ഉയിർപ്പിന്റെ മുന്നാസ്വാദനവുമാണ് ഇത്. ബൈസന്റൈൻ പാരമ്പര്യം ഓഗസ്റ്റ് പതിനഞ്ചിന് ഇതു ദൈവമാതാവിന്റെ "ശയനം" (Dormition) ആയി ആഘോഷിക്കുന്നു.

ഇല്ല. ക്രിസ്തുവാണ് ഏക മധ്യസ്ഥൻ. കൃപയുടെ ക്രമത്തിലുള്ള പരിശുദ്ധ അമ്മയുടെ മാതൃത്വം അവിടുത്തെ അനന്യമായ മധ്യസ്ഥതയെ മറയ്ക്കുകയോ കുറയ്ക്കുകയോ ചെയ്യുന്നില്ല; അതിന്റെ ശക്തി വെളിവാക്കുന്നതേയുള്ളൂ. മാതാവിന്റെ എല്ലാ സ്വാധീനവും ക്രിസ്തുവിന്റെ യോഗ്യതകളിൽനിന്ന് ഒഴുകുന്നു, പൂർണമായും അവിടുന്നിൽ ആശ്രയിക്കുന്നു, അവിടുന്നിൽനിന്നു ശക്തി സ്വീകരിക്കുന്നു.

ഇല്ല. പിതാവിനും പുത്രനും പരിശുദ്ധാത്മാവിനും നൽകുന്ന ആരാധനയിൽനിന്നു സ്വഭാവത്താൽതന്നെ വ്യത്യസ്തമായ ഒരു പ്രത്യേക ഭക്തിയോടെയാണ് സഭ ദൈവമാതാവിനെ വണങ്ങുന്നത്; ആ ഭക്തി ദൈവാരാധനയെ വളർത്തുകയും ചെയ്യുന്നു. മാതാവിന്റെ തിരുനാളുകളും, "സുവിശേഷത്തിന്റെ മുഴുവൻ സംഗ്രഹം" എന്നു വിളിക്കപ്പെടുന്ന ജപമാലപോലുള്ള പ്രാർഥനകളും ഈ ഭക്തി പ്രകടിപ്പിക്കുന്നു.

ദൂതന്റെ അഭിവാദനവും എലിസബത്തിന്റെ അനുഗ്രഹവും നമ്മുടെ യാചനയോടു ചേർക്കുന്നതാണ് "നന്മനിറഞ്ഞ മറിയമേ" എന്ന പ്രാർഥന; ഇപ്പോഴും മരണസമയത്തും പാപികളായ നമുക്കുവേണ്ടി പ്രാർഥിക്കണമേ എന്ന് അതിൽ നാം യാചിക്കുന്നു. ബൈസന്റൈൻ സഭകൾ അകാത്തിസ്തോസ് (Akathistos), പാറക്ലേസിസ് (Paraclesis) എന്നീ പ്രാർഥനകൾ ചൊല്ലുന്നു; സുറിയാനി, അർമേനിയൻ, കോപ്റ്റിക് പാരമ്പര്യങ്ങൾ വിശുദ്ധ എഫ്രേം, നരേക്കിലെ വിശുദ്ധ ഗ്രിഗറി (Gregory of Narek) എന്നിവരുടേതുപോലുള്ള സ്വന്തം ഗീതങ്ങൾ ദൈവമാതാവിനു പാടുന്നു. പ്രിയശിഷ്യൻ പരിശുദ്ധ അമ്മയെ സ്വന്തം ഭവനത്തിലേക്കു സ്വീകരിച്ചതുപോലെ, നമുക്കും മാതാവിനോടൊപ്പവും മാതാവിനോടും പ്രാർഥിക്കാം.