തിരുസഭയുടെ കൽപനകളും ഞായറാഴ്ചയും

ആരാധനക്രമജീവിതത്താൽ പോഷിപ്പിക്കപ്പെടുന്ന ധാർമികജീവിതത്തിന്റെ പശ്ചാത്തലത്തിൽ സഭയുടെ ഇടയന്മാർ നൽകുന്ന നിയമങ്ങളാണിവ. ക്രൈസ്തവജീവിതം മുഴുവനുമല്ല ഇവ. ദൈവസ്നേഹത്തിലും പരസ്നേഹത്തിലും നാം വളർന്നുകൊണ്ടിരിക്കാൻ, പ്രാർഥനയുടെയും ധാർമികപരിശ്രമത്തിന്റെയും ഒഴിച്ചുകൂടാനാവാത്ത ഏറ്റവും കുറഞ്ഞ അളവ് ഇവ ഉറപ്പാക്കുന്നു.

മതബോധനഗ്രന്ഥം നൽകുന്ന ക്രമത്തിൽ: ഞായറാഴ്ചകളിലും കടമുള്ള തിരുനാളുകളിലും ദിവ്യബലിയിൽ പങ്കെടുക്കുക; വർഷത്തിൽ ഒരിക്കലെങ്കിലും പാപങ്ങൾ ഏറ്റുപറയുക; ഉയിർപ്പുകാലത്തെങ്കിലും ദിവ്യകാരുണ്യം സ്വീകരിക്കുക; കടമുള്ള തിരുനാളുകൾ വിശുദ്ധമായി ആചരിക്കുക; നിശ്ചയിക്കപ്പെട്ട ഉപവാസദിനങ്ങളും വർജനദിനങ്ങളും പാലിക്കുക. കൂടാതെ, ഓരോരുത്തരും കഴിവനുസരിച്ച് സഭയുടെ ഭൗതികാവശ്യങ്ങൾ നിറവേറ്റാൻ വിശ്വാസികൾക്കു കടമയുണ്ട്. മതബോധനഗ്രന്ഥത്തിന്റെ സംഗ്രഹം (Compendium, 2005, നമ്പർ 432) ഇവ അല്പം വ്യത്യസ്തമായി എണ്ണുന്നു: തിരുനാളുകളെ ഒന്നാം കൽപനയോടു ചേർക്കുകയും സഭയെ സഹായിക്കുന്നത് അഞ്ചാമത്തേതാക്കുകയും ചെയ്യുന്നു; ഉള്ളടക്കം ഒന്നുതന്നെ.

ആഴ്ചയുടെ ഒന്നാം ദിവസമാണ് യേശു മരിച്ചവരിൽനിന്ന് ഉയിർത്തെഴുന്നേറ്റത്. ഒന്നാം ദിവസമെന്ന നിലയിൽ അത് ആദ്യസൃഷ്ടിയെ ഓർമിപ്പിക്കുന്നു; സാബത്തിനുശേഷമുള്ള "എട്ടാം ദിവസം" എന്ന നിലയിൽ ഉത്ഥാനത്താൽ ആരംഭിച്ച പുതിയ സൃഷ്ടിയെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു. അങ്ങനെ അതു കർത്താവിന്റെ ദിവസമായി, എല്ലാ തിരുനാളുകളിലും ഒന്നാമത്തേതായി. ഞായറാഴ്ച സാബത്തിന്റെ ആത്മീയസത്യത്തെ പൂർത്തിയാക്കുകയും ദൈവത്തിലുള്ള നിത്യവിശ്രമത്തിലേക്കു വിരൽചൂണ്ടുകയും ചെയ്യുന്നു.

അതെ. ഞായറാഴ്ചത്തെ ദിവ്യബലിയാണ് എല്ലാ ക്രൈസ്തവാചരണങ്ങളുടെയും അടിസ്ഥാനവും സ്ഥിരീകരണവും. രോഗം, ശിശുക്കളുടെ പരിചരണം എന്നിങ്ങനെ ഗൗരവമുള്ള കാരണത്താൽ ഒഴിവുള്ളവരോ സ്വന്തം വികാരി ഇളവു നൽകിയവരോ അല്ലാത്തപക്ഷം, കടമുള്ള ദിവസങ്ങളിൽ ദിവ്യബലിയിൽ പങ്കെടുക്കാൻ വിശ്വാസികൾ കടപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. മനഃപൂർവം ഈ കടമ ലംഘിക്കുന്നവർ ഗൗരവമുള്ള പാപം ചെയ്യുന്നു. ഞായറാഴ്ച ഒന്നിച്ചുകൂടുന്നത് നാം ക്രിസ്തുവിനും സഭയ്ക്കും സ്വന്തമാണെന്നതിനുള്ള സാക്ഷ്യവുമാണ്.

മതിയാകും. ലത്തീൻ സഭയിൽ, ഏതെങ്കിലും കത്തോലിക്കാ റീത്തിൽ, ആ ദിവസംതന്നെയോ തലേന്നു വൈകുന്നേരമോ എവിടെയും അർപ്പിക്കപ്പെടുന്ന ദിവ്യബലിയിൽ പങ്കെടുക്കുന്നതിലൂടെ കടമ നിറവേറുന്നു (CIC, കാനോന 1248 §1). പൗരസ്ത്യ കത്തോലിക്കാസഭകളിൽ, തലേന്നു വൈകുന്നേരംമുതൽ ഞായറാഴ്ചയുടെയോ തിരുനാളിന്റെയോ അവസാനംവരെയാണ് കടമ നിറവേറ്റാനുള്ള സമയം (CCEO, കാനോന 881 §2).

ഞായറാഴ്ചകളിലും തിരുനാളുകളിലും ദിവ്യാരാധനയിൽ (Divine Liturgy), അല്ലെങ്കിൽ സ്വന്തം സഭയുടെ നിർദേശങ്ങളോ നിയമാനുസൃതമായ കീഴ്‌വഴക്കങ്ങളോ അനുസരിച്ച് യാമപ്രാർഥനകളുടെ (divine praises) ആഘോഷത്തിൽ, പങ്കെടുക്കാൻ പൗരസ്ത്യസഭകളുടെ കാനോനസംഹിത വിശ്വാസികളെ കടപ്പെടുത്തുന്നു (CCEO, കാനോന 881 §1). സീറോ മലബാർ, സീറോ മലങ്കര സഭകളിൽ ഇതു വിശുദ്ധ കുർബാനയാണ്. ഈ ദിവസങ്ങളിലും, അതിലേറെ കൂടെക്കൂടെ, ദിവസവുംപോലും, ദിവ്യകാരുണ്യം സ്വീകരിക്കാനും കാനോനസംഹിത ശക്തമായി ശുപാർശ ചെയ്യുന്നു (CCEO, കാനോന 881 §3).

വൈദികനില്ലാത്തതിനാലോ മറ്റു ഗൗരവമുള്ള കാരണത്താലോ ദിവ്യബലിയിൽ പങ്കെടുക്കാൻ അസാധ്യമാണെങ്കിൽ, മെത്രാൻ ക്രമീകരിച്ചിട്ടുള്ളിടത്ത് ഇടവകദേവാലയത്തിലോ മറ്റൊരു വിശുദ്ധസ്ഥലത്തോ നടക്കുന്ന വചനശുശ്രൂഷയിൽ പങ്കെടുക്കാനോ, തനിച്ചോ കുടുംബമായോ മറ്റു കുടുംബങ്ങളോടൊപ്പമോ ഉചിതമായ സമയം പ്രാർഥനയിൽ ചെലവഴിക്കാനോ സഭ ശക്തമായി ശുപാർശ ചെയ്യുന്നു. യഥാർഥത്തിൽ സാധിക്കാത്തവർ പാപം ചെയ്യുന്നില്ല; കഴിയുന്നതുപോലെ അവർ ആ ദിവസം വിശുദ്ധമായി ആചരിക്കുന്നു.

ലത്തീൻ സഭയുടെ സാർവത്രികപട്ടിക: ക്രിസ്മസ്, ദനഹാ (Epiphany), സ്വർഗാരോഹണം, ക്രിസ്തുവിന്റെ തിരുശരീരരക്തങ്ങളുടെ തിരുനാൾ, ദൈവമാതാവായ മറിയം, അമലോദ്ഭവം, സ്വർഗാരോപണം, വിശുദ്ധ യൗസേപ്പ്, വിശുദ്ധ പത്രോസും പൗലോസും, സകല വിശുദ്ധരും (CIC, കാനോന 1246 §1). പരിശുദ്ധ സിംഹാസനത്തിന്റെ അംഗീകാരത്തോടെ മെത്രാൻസമിതികൾക്ക് ഇവയിൽ ചിലതു നീക്കം ചെയ്യുകയോ ഞായറാഴ്ചയിലേക്കു മാറ്റുകയോ ചെയ്യാം (കാനോന 1246 §2). ഞായറാഴ്ചകൾക്കു പുറമേ എല്ലാ പൗരസ്ത്യസഭകൾക്കും പൊതുവായ കടമുള്ള തിരുനാളുകൾ: പിറവിത്തിരുനാൾ, ദനഹാ, സ്വർഗാരോഹണം, ദൈവമാതാവിന്റെ നിദ്ര (Dormition), വിശുദ്ധ പത്രോസും പൗലോസും; പരിശുദ്ധ സിംഹാസനം അംഗീകരിച്ച ഒരു സഭയുടെ പ്രത്യേകനിയമം ഇതിനു മാറ്റം വരുത്തിയിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ അങ്ങനെ (CCEO, കാനോന 880 §3). നിങ്ങളുടെ നാട്ടിൽ ഏതൊക്കെ ദിവസങ്ങളാണ് കടമുള്ളതെന്ന് ഇടവകയിൽ ചോദിച്ചറിയുക.

ഞായറാഴ്ചകളിലും കടമുള്ള തിരുനാളുകളിലും ആരാധനയ്ക്കും കർത്താവിന്റെ ദിവസത്തിന്റെ സന്തോഷത്തിനും കാരുണ്യപ്രവൃത്തികൾക്കും മനസ്സിന്റെയും ശരീരത്തിന്റെയും വിശ്രമത്തിനും തടസ്സമാകുന്ന ജോലിയും കച്ചവടവും നാം ഒഴിവാക്കുന്നു. കുടുംബാവശ്യങ്ങളോ പ്രധാനപ്പെട്ട പൊതുസേവനങ്ങളോ ഞായറാഴ്ചവിശ്രമത്തിൽനിന്ന് ഒഴിവു നൽകാം; എന്നാൽ അത്തരം ഒഴിവുകൾ ശീലമായി മാറരുത്. ഞായറാഴ്ച ജോലി ചെയ്യേണ്ടിവരുന്നവരും ദൈവത്തിനായി സമയം മാറ്റിവയ്ക്കണം. മറ്റുള്ളവർക്ക് ആ ദിവസം ആചരിക്കാൻ തടസ്സമാകുന്ന അനാവശ്യമായ ആവശ്യങ്ങൾ ക്രൈസ്തവർ അവരുടെമേൽ ചുമത്തരുത്.

സത്പ്രവൃത്തികൾക്കും രോഗികൾക്കും അവശർക്കും പ്രായമായവർക്കുമുള്ള എളിയ ശുശ്രൂഷയ്ക്കുമുള്ള ദിവസമായാണ് പാരമ്പര്യമായി ഞായറാഴ്ച കരുതപ്പെടുന്നത്. മറ്റു ദിവസങ്ങളിൽ പലപ്പോഴും പ്രയാസമായ, കുടുംബത്തിനും ബന്ധുക്കൾക്കും വേണ്ടി സമയവും ശ്രദ്ധയും നൽകാനുള്ള ദിവസമാണത്. ആന്തരികജീവിതം വളരാൻ സഹായിക്കുന്ന ചിന്തയ്ക്കും നിശ്ശബ്ദതയ്ക്കും വായനയ്ക്കും പ്രാർഥനയ്ക്കുമുള്ള ദിവസവുമാണ്. ഒഴിവുസമയമുള്ളവർ, ദാരിദ്ര്യം മൂലം വിശ്രമിക്കാൻ കഴിയാത്തവരെ ഓർക്കണം.

വിവേചനപ്രായം എത്തിയ ഓരോ കത്തോലിക്കനും ഗൗരവമുള്ള പാപങ്ങൾ വർഷത്തിൽ ഒരിക്കലെങ്കിലും ഏറ്റുപറയാൻ കടപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു (CIC, കാനോന 989). മാരകപാപത്തെപ്പറ്റി ബോധ്യമുള്ളവർ, കുമ്പസാരിക്കാൻ സാധ്യതയില്ലാത്ത ഗൗരവമുള്ള സാഹചര്യത്തിലല്ലാതെ, പാപമോചനം സ്വീകരിക്കാതെ ദിവ്യകാരുണ്യം സ്വീകരിക്കരുത്. ഗൗരവമുള്ള പാപത്തെപ്പറ്റി ബോധ്യമുള്ളവർ എത്രയും വേഗം അനുരഞ്ജനകൂദാശ സ്വീകരിക്കണമെന്നും, സ്വന്തം സഭയുടെ ഉപവാസ, പ്രായശ്ചിത്തകാലങ്ങളിൽ പ്രത്യേകിച്ചും കൂടെക്കൂടെ കുമ്പസാരിക്കണമെന്നും പൗരസ്ത്യസഭകളുടെ കാനോനസംഹിത പറയുന്നു (CCEO, കാനോന 719). ദൈനംദിന വീഴ്ചകളുടെ കുമ്പസാരം കർശനമായി നിർബന്ധമല്ലെങ്കിലും ശക്തമായി ശുപാർശ ചെയ്യപ്പെടുന്നു.

അനുരഞ്ജനകൂദാശയാൽ ഒരുങ്ങി, വർഷത്തിൽ ഒരിക്കലെങ്കിലും, സാധിക്കുമെങ്കിൽ ഉയിർപ്പുകാലത്ത്, ദിവ്യകാരുണ്യം സ്വീകരിക്കാൻ സഭ വിശ്വാസികളെ കടപ്പെടുത്തുന്നു. ലത്തീൻ സഭയിൽ, ന്യായമായ കാരണത്താൽ വർഷത്തിലെ മറ്റൊരു സമയത്തു നിറവേറ്റുന്നില്ലെങ്കിൽ, ഉയിർപ്പുകാലത്താണ് ഇതു നിറവേറ്റേണ്ടത് (CIC, കാനോന 920). കീഴ്‌വഴക്കമോ സ്വന്തം സഭയുടെ നിയമമോ നിശ്ചയിക്കുന്ന സമയങ്ങളിൽ, പ്രത്യേകിച്ച് ഉയിർപ്പുകാലത്ത്, ദിവ്യകാരുണ്യം സ്വീകരിക്കണമെന്ന് വിശ്വാസികളെ പഠിപ്പിക്കാൻ പൗരസ്ത്യകാനോനസംഹിത ഇടയന്മാരോട് ആവശ്യപ്പെടുന്നു (CCEO, കാനോന 708). എങ്കിലും എല്ലാ ഞായറാഴ്ചയും തിരുനാളിലും, ദിവസവുംപോലും, ദിവ്യകാരുണ്യം സ്വീകരിക്കാൻ സഭ ശക്തമായി പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുന്നു.

പ്രായശ്ചിത്തദിനങ്ങൾ നമ്മെ തിരുനാളുകൾക്കായി ഒരുക്കുകയും, വാസനകളുടെമേൽ നിയന്ത്രണവും ഹൃദയസ്വാതന്ത്ര്യവും നേടാൻ സഹായിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. ലത്തീൻ സഭയിൽ വർഷത്തിലെ എല്ലാ വെള്ളിയാഴ്ചകളും നോമ്പുകാലവും പ്രായശ്ചിത്തകാലമാണ്; വെള്ളിയാഴ്ചകളിൽ മാംസവർജനം, അല്ലെങ്കിൽ മെത്രാൻസമിതി നിശ്ചയിക്കുന്ന മറ്റൊരു ഭക്ഷണത്തിന്റെ വർജനം; വിഭൂതിബുധനാഴ്ചയും ദുഃഖവെള്ളിയാഴ്ചയും ഉപവാസവും വർജനവും. പതിനാലു വയസ്സു പൂർത്തിയായവർക്ക് വർജനനിയമവും, പ്രായപൂർത്തിയായവർക്ക് അറുപതാം വയസ്സിന്റെ ആരംഭംവരെ ഉപവാസനിയമവും ബാധകമാണ്; മെത്രാൻസമിതിക്ക് മറ്റു പ്രായശ്ചിത്തരൂപങ്ങൾ നിശ്ചയിക്കാം (CIC, കാനോനകൾ 1250-1253). പൗരസ്ത്യ കത്തോലിക്കാസഭകളിൽ ഓരോ സഭയുടെയും നിയമം നിശ്ചയിക്കുന്നതുപോലെയാണ് ഉപവാസവും വർജനവും (CCEO, കാനോന 882); അതിനാൽ സ്വന്തം സഭയുടെ നിർദേശം പിന്തുടരുക.

ആരാധനയ്ക്കും പ്രേഷിതപ്രവർത്തനങ്ങൾക്കും ഉപവിപ്രവർത്തനങ്ങൾക്കും ശുശ്രൂഷകരുടെ ഉചിതമായ സംരക്ഷണത്തിനും ആവശ്യമായത് സഭയ്ക്കുണ്ടാകാൻ വിശ്വാസികൾ സഹായിക്കണം. സാമൂഹികനീതി പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കാനും സ്വന്തം വിഭവങ്ങളിൽനിന്നു പാവപ്പെട്ടവരെ സഹായിക്കാനും അതേ കാനോന അവരെ കടപ്പെടുത്തുന്നു (CIC, കാനോന 222). ദാരിദ്ര്യം മൂലം ആർക്കും കൂദാശകൾ നിഷേധിക്കപ്പെടരുത്.

ഇവ അടിത്തറയാണ്, മേൽക്കൂരയല്ല. ഒരു കത്തോലിക്കനെ സഭയുമായുള്ള കൂട്ടായ്മയിൽ നിലനിർത്തുന്ന ഏറ്റവും കുറഞ്ഞ അളവാണ് ഈ കൽപനകൾ. ഞായറാഴ്ചത്തെ ദിവ്യബലിയാണ് ക്രൈസ്തവജീവിതം മുഴുവന്റെയും അടിസ്ഥാനം; അതിൽനിന്ന് ദൈവത്തോടും അയൽക്കാരനോടുമുള്ള നമ്മുടെ സ്നേഹം ഏതു നിയമത്തെയും കവിഞ്ഞു വളരണമെന്ന് സഭ പ്രത്യാശിക്കുന്നു.