മാർ അപ്രേം (വിശുദ്ധ എഫ്രേം)

നിസിബിസിൽ ജനിച്ച എഫ്രേം, നിസിബിസിലെ മെത്രാനായ യാക്കോബിന്റെ കാലത്ത് അവിടെ ശെമ്മാശനും ഗുരുവുമായി സേവനം ചെയ്തു. 363-ൽ നഗരം പേർഷ്യയുടെ കൈവശമായി; അനേകം ക്രൈസ്തവർ അവിടം വിട്ടുപോയി. അദ്ദേഹം എദേസ്സായിൽ താമസമാക്കി; ജീവിതത്തിന്റെ അവസാനത്തെ പത്തുവർഷം അവിടെ പഠിപ്പിച്ചു.

നഗരത്തിലുണ്ടായ ഒരു പകർച്ചവ്യാധിയുടെ കാലത്ത് രോഗികളെ പരിചരിച്ചശേഷം 373-ൽ അദ്ദേഹം മരിച്ചുവെന്നാണ് പാരമ്പര്യം.

• ദൈവം നമ്മുടെ നിർവചനങ്ങൾക്ക് അതീതനാണ്. വിശുദ്ധഗ്രന്ഥത്തിലും സൃഷ്ടിയിലും അവിടുന്നു വെളിപ്പെടുത്തിയവയിലൂടെയാണ് നാം അവിടുത്തെ അറിയുന്നത്.
• ക്രിസ്തു സത്യദൈവവും സത്യമനുഷ്യനുമാണ്. തന്റെ കാലത്തെ തെറ്റുകൾക്കെതിരെ എഫ്രേം നിഖ്യായുടെ വിശ്വാസത്തെ സംരക്ഷിക്കുന്നു.
• മറിയം. കർത്താവിന്റെ അമ്മയെക്കുറിച്ച് വലിയ ആർദ്രതയോടെ അദ്ദേഹം പാടുന്നു.
• ദിവ്യകാരുണ്യവും മാമ്മോദീസായും. നാം ക്രിസ്തുവിനെ കണ്ടുമുട്ടുന്ന ഇടമായ വിശുദ്ധ രഹസ്യങ്ങളെ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഗീതങ്ങൾ ധ്യാനിക്കുന്നു.

പാട്ടിലൂടെയാണ് അദ്ദേഹം പഠിപ്പിച്ചത്. പ്രബോധനഗീതങ്ങളും (മദ്രാശെ) പദ്യരൂപത്തിലുള്ള പ്രഭാഷണങ്ങളും (മേമ്രെ) ദൈവജനസമൂഹത്തിനുവേണ്ടിയാണ് എഴുതിയത്; അവ പാടാൻ സ്ത്രീകളുടെ ഗായകസംഘങ്ങളെ അദ്ദേഹം പരിശീലിപ്പിച്ചുവെന്നു പാരമ്പര്യം പറയുന്നു. ചിത്രങ്ങളിലൂടെയും വിരോധാഭാസങ്ങളിലൂടെയുമാണ് അദ്ദേഹത്തിന്റെ പ്രബോധനം: സർവസൃഷ്ടിയെയും താങ്ങുന്ന കർത്താവ് തന്റെ അമ്മയുടെ കൈകളിൽ ഒതുങ്ങുംവിധം ചെറുതാകുന്നു.

ദൈവശാസ്ത്രം പ്രാർഥിക്കാനും പാടാനും കഴിയുന്നതാണെന്ന് അദ്ദേഹം കാണിക്കുന്നു. സീറോ മലബാർ, സീറോ മലങ്കര സഭകൾ പങ്കുവയ്ക്കുന്ന സുറിയാനി പാരമ്പര്യത്തിന്റെ പിതാവാണ് അദ്ദേഹം; ലത്തീൻ സഭയിലും ആദരിക്കപ്പെടുന്നു.