സ്മിർണായിലെ വിശുദ്ധ പോളിക്കാർപ്പ്

കത്തോലിക്കാ വിജ്ഞാനകോശം പറയുന്നതുപോലെ, നാല് ഉറവിടങ്ങളിൽനിന്നാണ് നാം പോളിക്കാർപ്പിനെ അറിയുന്നത്: ഇഗ്നാത്തിയോസിന്റെ കത്തുകൾ, ഫിലിപ്പിയർക്കുള്ള സ്വന്തം കത്ത്, വിശുദ്ധ ഇരണേവൂസിന്റെ ഭാഗങ്ങൾ, അദ്ദേഹത്തിന്റെ മരണത്തെപ്പറ്റി സ്വന്തം സഭ എഴുതിയ കത്ത്. "പിയോണിയൂസിന്റെ" (Pionius) പേരിൽ നാലാം നൂറ്റാണ്ടിലോ മറ്റോ ഉണ്ടായ ഒരു ജീവചരിത്രം ചരിത്രപരമായി മൂല്യമില്ലാത്തതായി വിധിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; അതിൽനിന്ന് ഇവിടെ ഒന്നും എടുത്തിട്ടില്ല.

സ്മിർണായിലെ ബാലൻ

അദ്ദേഹത്തിന്റെ പ്രായം വിചാരണവേളയിലെ സ്വന്തം വാക്കുകളിൽനിന്നാണ് നമുക്കു കിട്ടുന്നത്: എൺപത്തിയാറു വർഷം ഞാൻ അവിടുത്തെ സേവിച്ചു. ജനനംമുതലെന്നാണ് അർഥമെങ്കിൽ ഏകദേശം 69-ലാണ് ജനനം. ക്രൈസ്തവ മാതാപിതാക്കൾക്ക് 69-70-ൽ എന്ന് വത്തിക്കാൻ ന്യൂസ് പറയുന്നു. അതിനുമുമ്പുള്ള വിശ്വസനീയ വിവരങ്ങൾ നമുക്കില്ല.

അപ്പസ്തോലന്മാരുടെ ശിഷ്യൻ

ബാലനായിരിക്കെ വിശുദ്ധ ഇരണേവൂസ് അദ്ദേഹത്തെ അറിഞ്ഞു. ഫ്ലോറിനൂസ് (Florinus) എന്ന സ്നേഹിതന് എഴുതുമ്പോൾ അദ്ദേഹം ഓർക്കുന്നു: പോളിക്കാർപ്പ് പഠിപ്പിക്കുമ്പോൾ ഇരുന്ന സ്ഥലം, വരവും പോക്കും, രൂപം, യോഹന്നാനോടും കർത്താവിനെ കണ്ട മറ്റുള്ളവരോടുമുള്ള സംഭാഷണങ്ങൾ വിവരിച്ചിരുന്ന രീതി (എവുസേബിയൂസ്, Eusebius, സഭാചരിത്രം 5.20). അപ്പസ്തോലന്മാരാണ് പോളിക്കാർപ്പിനെ സ്മിർണായിലെ മെത്രാനാക്കിയതെന്ന് ഇരണേവൂസ് കൂട്ടിച്ചേർക്കുന്നു (പാഷണ്ഡതകൾക്കെതിരേ 3.3.4). വിശുദ്ധ യോഹന്നാനാണ് അദ്ദേഹത്തെ അവിടെ നിയമിച്ചതെന്ന് തെർത്തുല്യൻ (Tertullian) പറയുന്നു.

2007 മാർച്ച് 28-ന് ഇരണേവൂസിനെപ്പറ്റി സംസാരിക്കുമ്പോൾ ബെനഡിക്ട് പതിനാറാമൻ പോളിക്കാർപ്പിനെ അപ്പസ്തോലനായ യോഹന്നാന്റെ ശിഷ്യൻ എന്നു വിളിച്ചു; ഇരണേവൂസ് പ്രസംഗിച്ച സുവിശേഷം പോളിക്കാർപ്പ് പഠിപ്പിച്ചതാണെന്നും പറഞ്ഞു. അങ്ങനെ പരമ്പര ഇതാണ്: യോഹന്നാൻ, പോളിക്കാർപ്പ്, ഇരണേവൂസ്.

ഇഗ്നാത്തിയോസ് കടന്നുപോകുന്നു

ഏകദേശം 107-ൽ ചങ്ങലയിലായ അന്ത്യോക്യാമെത്രാൻ സ്മിർണായിൽ തങ്ങി. പോളിക്കാർപ്പ് അദ്ദേഹത്തെ സ്വാഗതം ചെയ്തു. പിന്നീട് ത്രോവാസിൽനിന്ന് ഇളയ ഒരു മെത്രാന് എന്നപോലെ ഇഗ്നാത്തിയോസ് പിതൃതുല്യമായ ഉപദേശത്തോടെ അദ്ദേഹത്തിന് എഴുതി; അടി കൊള്ളുന്ന അടകല്ലുപോലെ ഉറച്ചുനിൽക്കാൻ വിളിച്ചു (പോളിക്കാർപ്പിന് 3). മറ്റു സഭകളെ അറിയിക്കാനും അപേക്ഷിച്ചു (പോളിക്കാർപ്പിന് 7, 8).

പോളിക്കാർപ്പ് അങ്ങനെ ചെയ്തു. ഇഗ്നാത്തിയോസിന്റെ കത്തുകൾ ശേഖരിച്ച്, ആവശ്യപ്പെട്ടപ്പോൾ പകർപ്പുകൾ ഫിലിപ്പിയിലേക്ക് അയച്ചു (ഫിലിപ്പിയർക്ക് 13). അദ്ദേഹമില്ലായിരുന്നെങ്കിൽ ആ കത്തുകൾ നമുക്കു കിട്ടുമായിരുന്നോ എന്നു സംശയം.

മെത്രാനായി നീണ്ട വർഷങ്ങൾ

നാല്പതിലേറെ വർഷം അദ്ദേഹം സ്മിർണായിലെ സഭയെ നയിച്ചു. അടുത്തുള്ള സഭകൾക്കും ക്രിസ്ത്യാനികൾക്കും അവരെ ഉറപ്പിക്കാനും തിരുത്താനും അദ്ദേഹം എഴുതിയിരുന്നുവെന്ന് ഇരണേവൂസ് പറയുന്നു (എവുസേബിയൂസ് 5.20). ഒന്നൊഴികെ ആ കത്തുകളെല്ലാം നഷ്ടപ്പെട്ടു. തെറ്റായ പ്രബോധനം കേൾക്കുമ്പോൾ "ദയാലുവായ ദൈവമേ, ഏതു കാലത്തേക്കാണ് അങ്ങ് എന്നെ സൂക്ഷിച്ചത്!" എന്നു വിളിച്ച് നടന്നുപോകുന്ന ശീലവും ഇരണേവൂസ് ഓർക്കുന്നു (ആശയം).

റോമിലേക്കുള്ള യാത്ര

വളരെ വൃദ്ധനായിരിക്കെ, ഏകദേശം 154-ലോ 155-ലോ, സാധാരണ തീയതികൾ ശരിയെങ്കിൽ, അനിസേത്തൂസ് (Anicetus) മാർപാപ്പയുടെ കാലത്ത് അദ്ദേഹം റോമിലെത്തി. ഉയിർപ്പുതിരുനാളിന്റെ തീയതിയായിരുന്നു പ്രധാന വിഷയം. യോഹന്നാനിൽനിന്നു ലഭിച്ചത് പിന്തുടർന്ന്, ഏഷ്യയിലെ സഭകൾ യഹൂദമാസമായ നീസാൻ പതിനാലാം തീയതി, ഏത് ആഴ്ചദിവസമായാലും, തിരുനാൾ ആചരിച്ചു. റോമും മറ്റുള്ളവരും എപ്പോഴും ഞായറാഴ്ച ആചരിച്ചു. രണ്ടുപേർക്കും പരസ്പരം ബോധ്യപ്പെടുത്താനായില്ല. എങ്കിലും അവർ കൂട്ടായ്മയിൽ തുടർന്നു; ആദരസൂചകമായി തന്റെ പള്ളിയിൽ ദിവ്യബലി അർപ്പിക്കാൻ അനിസേത്തൂസ് പോളിക്കാർപ്പിനെ അനുവദിച്ചു. അവർ സമാധാനത്തിൽ പിരിഞ്ഞു (ഇരണേവൂസ്, എവുസേബിയൂസ് 5.24 ൽ). പതിറ്റാണ്ടുകൾക്കുശേഷം വിക്ടർ മാർപാപ്പയുടെ മുമ്പിൽ ഇതാണ് പെരുമാറേണ്ട രീതി എന്ന് ഇരണേവൂസ് എടുത്തുകാട്ടി.

റോമിലായിരിക്കെ വാലന്റീനസിനെയും (Valentinus) മാർസിയോനെയും (Marcion) പിന്തുടർന്ന പലരെയും അദ്ദേഹം സഭയിലേക്കു തിരികെ കൊണ്ടുവന്നു. മാർസിയോനുമായുള്ള കണ്ടുമുട്ടൽ ഇരണേവൂസ് വിവരിക്കുന്നു: "ഞങ്ങളെ അറിയുമോ?" എന്നു ചോദിച്ചപ്പോൾ "സാത്താന്റെ ആദ്യജാതനെ ഞാൻ അറിയുന്നു" എന്നായിരുന്നു മറുപടി (3.3.4). കഠിനമായ പോരാട്ടത്തിൽ സത്യം കാക്കാനുള്ള അദ്ദേഹത്തിന്റെ രീതി അതായിരുന്നു. ഇന്നു നാം ആളുകളെപ്പറ്റി സംസാരിക്കേണ്ടതിനുള്ള മാതൃകയല്ല അത്.

രക്തസാക്ഷിത്വം

സ്മിർണായിലെ സഭ ഫിലൊമേലിയത്തിലെ (Philomelium) സഭയ്ക്ക് അയച്ച കത്തിൽനിന്നാണ് ഈ വിവരണം; നമുക്കുള്ള ഏറ്റവും പഴയ രക്തസാക്ഷ്യവിവരണങ്ങളിൽ ഒന്നാണിത്. എവുസേബിയൂസ് ഇതിലെ വലിയൊരു ഭാഗം പകർത്തി (4.15). കഥ ഇങ്ങനെയാണ്.

• കായികമേള. സ്മിർണായിൽ ഉത്സവം നടക്കുകയായിരുന്നു. ജെർമാനിക്കൂസ് (Germanicus) എന്ന ക്രിസ്ത്യാനി ധീരമായി മൃഗങ്ങളെ നേരിട്ടു. ജനക്കൂട്ടം അലറി: "നിരീശ്വരരെ നശിപ്പിക്കുക; പോളിക്കാർപ്പിനെ തേടിപ്പിടിക്കുക!" (3). ദേവന്മാരെ ആദരിക്കാത്തതിനാലാണ് ക്രിസ്ത്യാനികളെ നിരീശ്വരർ എന്നു വിളിച്ചത്.
• കൃഷിയിടം. പോളിക്കാർപ്പ് അവിടെത്തന്നെ നിൽക്കാൻ ആഗ്രഹിച്ചെങ്കിലും സ്നേഹിതർ അദ്ദേഹത്തെ ഒരു കൃഷിയിടത്തിലേക്കു പോകാൻ നിർബന്ധിച്ചു. അവിടെ രാവും പകലും എല്ലാവർക്കുംവേണ്ടിയും ലോകത്തിലെങ്ങുമുള്ള സഭകൾക്കുവേണ്ടിയും പ്രാർഥിച്ചു. അറസ്റ്റിനു മൂന്നു ദിവസം മുമ്പ് തലയണ കത്തുന്നതായി കണ്ടു; "ഞാൻ ജീവനോടെ കത്തിക്കപ്പെടും" എന്നു പറഞ്ഞു (5).
• ഒറ്റിക്കൊടുക്കൽ. ഒരു യുവഭൃത്യനെ പീഡിപ്പിച്ചപ്പോൾ അയാൾ സ്ഥലം പറഞ്ഞു. ഹേറോദേസ് എന്നു വിചിത്രമായ പേരുള്ള ഒരു പോലീസ് മേധാവിയാണ് തിരച്ചിൽ നയിച്ചത് (6).
• കാവൽക്കാർക്ക് അത്താഴം. ഒരു വെള്ളിയാഴ്ച വൈകുന്നേരം അവർ അദ്ദേഹത്തെ മാളികമുറിയിൽ കണ്ടെത്തി. ഓടിപ്പോകാമായിരുന്നിട്ടും "ദൈവഹിതം നിറവേറട്ടെ" എന്ന് അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു. താഴെയിറങ്ങിവന്ന്, അവർക്കു ഭക്ഷണവും പാനീയവും കൊടുക്കാൻ നിർദേശിച്ചു; പ്രാർഥിക്കാൻ ഒരു മണിക്കൂർ മാത്രം ചോദിച്ചു. രണ്ടു മണിക്കൂർ നിന്നുകൊണ്ട് പ്രാർഥിച്ചു; താൻ കണ്ടുമുട്ടിയ എല്ലാവരെയും ലോകമെങ്ങുമുള്ള കത്തോലിക്കാ സഭയെയും ഓർത്തു. വന്നതിൽ ചിലർ ദുഃഖിച്ചു (7, 8).
• രഥം. നഗരത്തിലേക്കുള്ള വഴിയിൽ അവർ അദ്ദേഹത്തെ കഴുതപ്പുറത്തിരുത്തി. പോലീസ് മേധാവിയും പിതാവും അദ്ദേഹത്തെ അനുനയിപ്പിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു: "കർത്താവായ സീസർ എന്നു പറഞ്ഞാൽ എന്താണ് ദോഷം?" അദ്ദേഹം നിരസിച്ചപ്പോൾ അവർ അദ്ദേഹത്തെ രഥത്തിൽനിന്നു തള്ളിയിട്ടു; കാലിനു പരിക്കേറ്റു (8).
• സ്റ്റേഡിയത്തിൽ. അദ്ദേഹം പ്രവേശിക്കുമ്പോൾ, "പോളിക്കാർപ്പേ, ധൈര്യമായിരിക്കുക, പുരുഷനായിരിക്കുക!" എന്നൊരു സ്വരം ക്രിസ്ത്യാനികൾ കേട്ടു (9).
• വിചാരണ. പ്രായം ഓർക്കാനും, സീസറിന്റെ ഭാഗ്യത്തെക്കൊണ്ട് ആണയിടാനും, "നിരീശ്വരരെ നശിപ്പിക്കുക" എന്നു പറയാനും പ്രോകോൺസൽ നിർബന്ധിച്ചു. പോളിക്കാർപ്പ് ജനക്കൂട്ടത്തിനുനേരേ കൈവീശി, സ്വർഗത്തിലേക്കു നോക്കി നെടുവീർപ്പിട്ട് അതു പറഞ്ഞു. ക്രിസ്തുവിനെ ശപിക്കാൻ പറഞ്ഞപ്പോൾ, കാലം കടന്നുപോന്ന ആ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു: "എൺപത്തിയാറു വർഷം ഞാൻ അവിടുത്തെ സേവിച്ചു; അവിടുന്ന് എന്നോട് ഒരു ദ്രോഹവും ചെയ്തിട്ടില്ല. എന്നെ രക്ഷിച്ച എന്റെ രാജാവിനെ ഞാൻ എങ്ങനെ ദുഷിക്കും?" (9; ആശയം). മൃഗങ്ങളെയും തീയെയും കാട്ടി ഭയപ്പെടുത്തിയപ്പോൾ, ഒരു മണിക്കൂർ മാത്രം എരിയുന്ന തീയെപ്പറ്റിയും വരാനിരിക്കുന്ന വിധിയെപ്പറ്റിയും അദ്ദേഹം സംസാരിച്ചു (11).
• വിധി. സ്റ്റേഡിയത്തിലെ ജനക്കൂട്ടം ക്ഷോഭത്തോടെ "ഏഷ്യയുടെ ഗുരുവും ക്രിസ്ത്യാനികളുടെ പിതാവും" ആയ അദ്ദേഹത്തിനെതിരേ അലറി, തീ ആവശ്യപ്പെട്ടു (12). ആളുകൾ വിറകു ശേഖരിക്കാൻ തിടുക്കം കൂട്ടി.
• പ്രാർഥന. ദൈവം തന്നെ താങ്ങിക്കൊള്ളുമെന്നു പറഞ്ഞ് ആണിയടിക്കുന്നത് അദ്ദേഹം വിലക്കി. ബന്ധിതനായി നിന്ന് ദീർഘമായ കൃതജ്ഞതാപ്രാർഥന ചൊല്ലി: ഈ ദിവസത്തിനും ഈ മണിക്കൂറിനും എന്നെ യോഗ്യനായി കരുതിയതിന് അങ്ങേക്കു നന്ദി (14; ആശയം).
• തീ. എഴുത്തുകാർ പറയുന്നതനുസരിച്ച്, തീജ്വാലകൾ കപ്പൽപ്പായപോലെ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ശരീരത്തിനുചുറ്റും കമാനമായി നിന്നു. അദ്ദേഹം "ചുട്ടെടുക്കുന്ന അപ്പംപോലെ" കാണപ്പെട്ടു. സുഗന്ധം ഉയർന്നു. പിന്നെ ഒരു ആരാച്ചാർ അദ്ദേഹത്തെ കുത്തി. ധാരാളം രക്തം ഒഴുകി തീ കെടുത്തി (15, 16).
• അസ്ഥികൾ. അദ്ദേഹത്തിന്റെ ശരീരം ദഹിപ്പിക്കപ്പെട്ടു. "വിലയേറിയ രത്നങ്ങളെക്കാൾ വിലപ്പെട്ട" അസ്ഥികൾ ക്രിസ്ത്യാനികൾ ശേഖരിച്ച്, ഓരോ വർഷവും ഓർമദിനം ആചരിക്കാൻ ഉചിതമായ സ്ഥലത്തു വച്ചു (18). രക്തസാക്ഷിയുടെ മരണദിനം വർഷംതോറും ആചരിക്കുന്നതിന്റെ ഏറ്റവും പഴയ വ്യക്തമായ സാക്ഷ്യങ്ങളിലൊന്നാണിത്.

കയ്പേറിയ ആ കാലത്തെ രചനകളിൽ പലപ്പോഴും കാണുന്നതുപോലെ, നഗരത്തിലെ ചിലരെക്കുറിച്ച് ഈ പഴയ കത്ത് കഠിനവാക്കുകൾ ഉപയോഗിക്കുന്നു. അവ ഞങ്ങൾ ആവർത്തിക്കുന്നില്ല. ഒരു രക്തസാക്ഷിയുടെ മരണത്തിന് ഒരു ജനതയെയും കുറ്റപ്പെടുത്തരുത്.

തീയതി

കത്തിന്റെ അവസാന വരികൾ തീയതി നൽകുന്നു: ക്സാന്തിക്കൂസ് (Xanthicus) മാസം രണ്ടാം തീയതി, വലിയ ശബ്ബത്ത്, എട്ടാം മണിക്കൂർ, പ്രോകോൺസൽ സ്റ്റാത്തിയൂസ് ക്വാദ്രാത്തൂസിന്റെ (Statius Quadratus) കാലം. കത്തോലിക്കാ വിജ്ഞാനകോശം ഇത് ഒരു ശനിയാഴ്ച, ഫെബ്രുവരി 23 എന്നു കണക്കാക്കുന്നു; വാഡിങ്ടണിനെയും (Waddington) ലൈറ്റ്ഫുട്ടിനെയും (Lightfoot) പിന്തുടർന്ന് ഏകദേശം 155 സ്വീകരിക്കുന്നു. എന്നാൽ എവുസേബിയൂസ് ഇതിനെ മാർക്കസ് ഔറേലിയൂസിന്റെ (Marcus Aurelius) കാലത്ത്, ഏകദേശം 166-167-ൽ, വയ്ക്കുന്നു; ചിലർ ഇപ്പോഴും അദ്ദേഹത്തെ പിന്തുടരുന്നു. അവസാന വരികൾ പിന്നീടു ചേർത്തതാകാം. ഈ പരിധിയാണ് സത്യസന്ധമായത്.

ഇസ്മിറിലെ ഓർമ

ഇസ്മിറിൽ ഇന്നും അദ്ദേഹത്തിന്റെ പേരിൽ ഒരു കത്തോലിക്കാ ദേവാലയമുണ്ട്; 1625-ൽ നിർമിച്ചു, 1922-ലെ അഗ്നിബാധയ്ക്കുശേഷം പുതുക്കിപ്പണിതു. തിരുശേഷിപ്പുകൾ ഒന്നിലേറെ സ്ഥലങ്ങൾ അവകാശപ്പെടുന്നു; അവ ഉറപ്പുള്ളവയല്ല.

സ്മിർണാ. ഈജിയൻ കടൽത്തീരത്ത് റോമൻ ഏഷ്യയിലെ സമ്പന്നമായ തുറമുഖം, റോമിനോടു കൂറുള്ളത്. വെളിപാടു പുസ്തകം അഭിസംബോധന ചെയ്യുന്ന ഏഴു സഭകളിലൊന്ന് (വെളിപാട് 2:8-11). ഇരണേവൂസിനെ ഓർമിക്കുമ്പോൾ, ഇന്നത്തെ ഇസ്മിറാണ് ഇതെന്ന് ബെനഡിക്ട് പതിനാറാമൻ പറയുന്നു.

ചക്രവർത്തിമാർ. ട്രാജൻ മുതൽ ഹാഡ്രിയനും അന്തോണിനൂസ് പീയൂസും (Antoninus Pius) വരെ, പ്രാദേശിക വിചാരണകൾ ഇടയ്ക്കിടെ ഭേദിക്കുന്ന അസ്വസ്ഥമായ സമാധാനത്തിലാണ് ക്രിസ്ത്യാനികൾ ജീവിച്ചത്. ജനക്കൂട്ടത്തിന് ഒരു ക്രിസ്ത്യാനിയുടെ മരണം ആവശ്യപ്പെടാം, ഗവർണർക്ക് അതിനു വഴങ്ങാം. ചക്രവർത്തിയെ ആദരിക്കാത്തത് അകൂറായി കണക്കാക്കി.

തെറ്റിന്റെ വലിയ ഗുരുക്കന്മാർ. പോളിക്കാർപ്പിന്റെ വാർധക്യത്തിൽ മാർസിയോന്റെയും വാലന്റീനസിന്റെയും സംഘങ്ങൾ ശക്തമായിരുന്നു. പഴയനിയമത്തെയും അതിലെ ദൈവത്തെയും മാർസിയോൻ തള്ളിക്കളഞ്ഞു. രഹസ്യജ്ഞാനമാണ് വാലന്റീനസ് പഠിപ്പിച്ചത്. കർത്താവിനെ കണ്ടവരിൽനിന്ന് ഞാൻ കേട്ടത് ഇതാണ് എന്നു പറയാൻ കഴിയുന്നതായിരുന്നു പോളിക്കാർപ്പിന്റെ വലിയ മൂല്യം.

വളരുന്ന സഭ. അദ്ദേഹം ഒരു പാലമാണ്. ചെറുപ്പത്തിൽ അവസാനത്തെ സാക്ഷികൾ ജീവിച്ചിരുന്നു. മരിക്കുമ്പോൾ പുതിയനിയമരചനകൾ എല്ലായിടത്തും വായിക്കപ്പെടുകയായിരുന്നു; സ്വന്തം കത്തിൽ അവയിൽ പലതും അദ്ദേഹം ഉദ്ധരിക്കുന്നു.

• ക്രിസ്തു ശരീരത്തിൽ വന്നു, ഉയിർത്തു. യേശുക്രിസ്തു ശരീരത്തിൽ വന്നുവെന്ന് ഏറ്റുപറയാത്തവൻ അന്തിക്രിസ്തുവാണ് (ഫിലിപ്പിയർക്ക് 7; 1 യോഹന്നാൻ 4:3 പ്രതിധ്വനിക്കുന്നു; ആശയം). വിധിക്കാൻ അവിടുന്നു വീണ്ടും വരും (2).
• കൃപയാൽ രക്ഷ. പ്രവൃത്തികളാലല്ല, കൃപയാലാണ് നിങ്ങൾ രക്ഷിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത് (1; എഫേസോസ് 2 പ്രകാരം). പിന്നെ അവിടുത്തെ ഹിതം ചെയ്യണം, അവിടുന്നു സ്നേഹിച്ചതിനെ സ്നേഹിക്കണം, കല്പനകളിൽ നടക്കണം (2).
• കൈമാറിക്കിട്ടിയത് മുറുകെപ്പിടിക്കുക. ആരംഭംമുതൽ കൈമാറിക്കിട്ടിയ വചനത്തിലേക്കു മടങ്ങാം (7; ആശയം). തന്റെ പ്രസംഗം മുഴുവൻ അതായിരുന്നുവെന്ന് ഇരണേവൂസ് പറയുന്നു.
• നീതിയും അയൽക്കാരനോടുള്ള സ്നേഹവും. വിശ്വാസവും പ്രത്യാശയും സ്നേഹവുമാണ് നീതിയുടെ കല്പനയുടെ പൂർത്തീകരണം (3). ധനമോഹമാണ് എല്ലാ തിന്മകളുടെയും വേര് (4); വഴിതെറ്റിപ്പോയ വാലെൻസ് (Valens) എന്ന വൈദികനെപ്പറ്റി ദുഃഖത്തോടെ ഈ മുന്നറിയിപ്പ് ആവർത്തിക്കുന്നു (11). എന്നാലും കരുണ ചോദിക്കുന്നു: അവരെ ശത്രുക്കളായി കാണരുത്, തിരികെ വിളിക്കുക (11).
• ഓരോരുത്തരുടെയും കടമകൾ. ഭാര്യമാർക്കും വിധവകൾക്കും (4), ഡീക്കന്മാർക്കും യുവാക്കൾക്കും കന്യകകൾക്കും (5), രോഗികളെ സന്ദർശിക്കുകയും വഴിതെറ്റിയവരെ തിരികെ കൊണ്ടുവരുകയും ചെയ്യേണ്ട വൈദികർക്കും (6) അദ്ദേഹം ഉപദേശം നൽകുന്നു. ഡീക്കൻ "എല്ലാവരുടെയും ശുശ്രൂഷകനായ" കർത്താവിനെപ്പോലെയാണ് (5); തിരുസഭ (Lumen Gentium) 29 ഈ ഭാഗം ഉദ്ധരിക്കുന്നു.
• ക്രിസ്തുവിന്റെ മാതൃകയിലുള്ള ക്ഷമ. നമുക്കുവേണ്ടി ക്രിസ്തു എല്ലാം സഹിച്ചു; അവിടുത്തെ ക്ഷമ നമുക്ക് അനുകരിക്കാം (8). ഇഗ്നാത്തിയോസ്, സോസിമോസ് (Zosimus), റൂഫോസ് (Rufus), പൗലോസ്, അപ്പസ്തോലന്മാർ എന്നിവരെ അദ്ദേഹം ചൂണ്ടിക്കാട്ടുന്നു (9).
• ദാനധർമം ചെയ്യുക. നന്മ ചെയ്യാൻ കഴിയുമ്പോൾ മാറ്റിവയ്ക്കരുത്; ദാനധർമം മരണത്തിൽനിന്നു രക്ഷിക്കുന്നു (10; തോബിത്ത് ഉദ്ധരിച്ച്).
• എല്ലാവർക്കുംവേണ്ടി പ്രാർഥിക്കുക. വിശുദ്ധർക്കും രാജാക്കന്മാർക്കും ഭരണാധികാരികൾക്കും നിങ്ങളെ പീഡിപ്പിക്കുന്നവർക്കും കുരിശിന്റെ ശത്രുക്കൾക്കും വേണ്ടി (12).
• പ്രാർഥനയിൽ പരിശുദ്ധ ത്രിത്വം. അന്ത്യപ്രാർഥന ക്രിസ്തുവിലൂടെയും പരിശുദ്ധാത്മാവിനോടൊപ്പവും ദൈവത്തിനു മഹത്വം നൽകുന്നു (രക്തസാക്ഷ്യവിവരണം 14). സഭയുടെ പ്രാർഥന അതിനു രൂപം നൽകിയിരിക്കാം.
• രക്തസാക്ഷികളോടുള്ള ആദരം. ദൈവപുത്രനായ അവിടുത്തെ നാം ആരാധിക്കുന്നു; രക്തസാക്ഷികളെ നാം യോഗ്യമായി സ്നേഹിക്കുന്നു (രക്തസാക്ഷ്യവിവരണം 17; ആശയം). ക്രിസ്തുവിനുള്ള ആരാധനയും വിശുദ്ധർക്കുള്ള ആദരവും തമ്മിലുള്ള വ്യത്യാസത്തിന്റെ ആദ്യകാല പ്രസ്താവനയാണിത്. മതബോധനഗ്രന്ഥം 957 ഇതുദ്ധരിക്കുന്നു.
• അപകടത്തിലേക്ക് എടുത്തുചാടരുത്. സ്വയം ഏല്പിച്ചുകൊടുക്കുന്ന ക്രിസ്ത്യാനികൾക്കെതിരേ ഇതേ കത്ത് മുന്നറിയിപ്പു നൽകുന്നു; സുവിശേഷം അങ്ങനെ പഠിപ്പിക്കുന്നില്ല (രക്തസാക്ഷ്യവിവരണം 4).

അദ്ദേഹത്തിനു തെറ്റിയോ? ഉയിർപ്പിന്റെ തീയതിയിൽ ഏഷ്യയിലെ രീതി പിന്നീടു മാറി. 325-ലെ നിഖ്യാ സൂനഹദോസ് എല്ലാവരോടും ഒരേ തീയതി പാലിക്കാൻ ആവശ്യപ്പെട്ടു. എന്നാൽ ഇതിന്റെ പേരിൽ അദ്ദേഹം ഒരിക്കലും കുറ്റപ്പെടുത്തപ്പെട്ടില്ല; അനിസേത്തൂസുമായുള്ള സമാധാനമാണ് കഥയുടെ കാതൽ.

കൈമാറിക്കൊണ്ട്. ബുദ്ധിസാമർഥ്യം കാട്ടാൻ അദ്ദേഹം ശ്രമിക്കുന്നില്ല. വാഴ്ത്തപ്പെട്ട പൗലോസിന്റെ ജ്ഞാനത്തിനൊപ്പമെത്താൻ തനിക്കോ മറ്റാർക്കെങ്കിലുമോ ആവില്ലെന്ന് എളിമയോടെ പറയുന്നു (3). തിരുവെഴുത്തിലെ സ്വന്തം അറിവിൽ അദ്ദേഹത്തിന് ഉറപ്പില്ല (12).

മറ്റുള്ളവരുടെ വാക്കുകളിലൂടെ. കത്ത് ചെറുതെങ്കിലും 1 പത്രോസിന്റെയും പൗലോസിന്റെയും സുവിശേഷങ്ങളുടെയും 1 യോഹന്നാന്റെയും പ്രതിധ്വനികൾ നിറഞ്ഞതാണ്. ഇഗ്നാത്തിയോസിനെക്കാൾ വളരെയേറെയും കൃത്യവുമാണ് അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഉദ്ധരണികളെന്ന് ലൈറ്റ്ഫുട്ടിനെ ഉദ്ധരിച്ച് കത്തോലിക്കാ വിജ്ഞാനകോശം പറയുന്നു. 1 പത്രോസിന്റെ ഉപയോഗം എവുസേബിയൂസ് ശ്രദ്ധിച്ചു (4.14).

തന്റെ നിലയിലൂടെ. അദ്ദേഹം എങ്ങനെ ഇരുന്നു, നടന്നു, കാണപ്പെട്ടു എന്ന് ആളുകൾ ഓർത്തു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ ജീവിതംതന്നെയായിരുന്നു പാഠം. കാവൽക്കാരെ ഊട്ടിയതു തന്നെ ശത്രുക്കളെക്കുറിച്ചുള്ള ക്രിസ്തുവിന്റെ വാക്കുകളുടെ ഒരു പ്രസംഗമാണ്.

ലളിതമായി. ഇഗ്നാത്തിയോസിന്റെ തീയും ഭാവനയുമായി തട്ടിച്ചുനോക്കിയാൽ പോളിക്കാർപ്പ് ലളിതനും പ്രായോഗികനുമാണ്. ഒരേ വ്യാജലേഖകന് രണ്ടും എഴുതാനാവില്ല എന്നതിനു തെളിവായി ലൈറ്റ്ഫുട്ട് ഈ വ്യത്യാസം ഉപയോഗിച്ചു.

"എൺപത്തിയാറു വർഷം ഞാൻ അവിടുത്തെ സേവിച്ചു; അവിടുന്ന് എന്നോട് ഒരു ദ്രോഹവും ചെയ്തിട്ടില്ല. എന്നെ രക്ഷിച്ച എന്റെ രാജാവിനെ ഞാൻ എങ്ങനെ ദുഷിക്കും?" (രക്തസാക്ഷ്യവിവരണം 9; ആശയം, Ante-Nicene Fathers-ലെ റോബർട്ട്സ്, ഡൊണാൾഡ്സൺ പരിഭാഷയിൽനിന്ന്)

"ഈ ദിവസത്തിനും ഈ മണിക്കൂറിനും എന്നെ യോഗ്യനായി കരുതിയതിന് അങ്ങേക്കു നന്ദി." (രക്തസാക്ഷ്യവിവരണം 14; ആശയം, അതേ പരിഭാഷ)

ബെനഡിക്ട് പതിനാറാമൻ സഭാപിതാക്കന്മാരെക്കുറിച്ചുള്ള പരമ്പരയിൽ പോളിക്കാർപ്പിനു മാത്രമായി ഒരു പൊതുദർശനം നൽകിയിട്ടില്ല. ഇഗ്നാത്തിയോസിനെക്കുറിച്ചുള്ള പൊതുദർശനത്തിൽ (2007 മാർച്ച് 14), "വിശുദ്ധ യോഹന്നാന്റെ ശിഷ്യൻ" ആയ സ്മിർണാമെത്രാനായും, ഇരണേവൂസിനെക്കുറിച്ചുള്ള പൊതുദർശനത്തിൽ (2007 മാർച്ച് 28), യോഹന്നാനോളം എത്തുന്ന, ഇരണേവൂസ് പഠിച്ച സുവിശേഷത്തിന്റെ ഗുരുവായും അദ്ദേഹം പരാമർശിക്കപ്പെടുന്നു.

രണ്ടാം വത്തിക്കാൻ കൗൺസിൽ ഡീക്കന്മാരെപ്പറ്റി അദ്ദേഹത്തിന്റെ കത്ത് തിരുസഭ 29-ൽ ഉദ്ധരിക്കുന്നു.

മതബോധനഗ്രന്ഥം രക്തസാക്ഷികൾക്കുള്ള ആദരത്തെപ്പറ്റി 957-ലും, സത്യത്തിന്റെ സാക്ഷികളുടെ നിരയിൽ അദ്ദേഹത്തിന്റെ അന്ത്യപ്രാർഥന 2474-ലും ഉദ്ധരിക്കുന്നു.

വത്തിക്കാൻ ന്യൂസ് ഫെബ്രുവരി 23-ന് അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഓർമ നൽകുന്നു; വിശുദ്ധ യോഹന്നാന്റെ ശിഷ്യൻ എന്നു വിളിക്കുന്നു; അദ്ദേഹത്തിന്റെ മരണവിവരണത്തെ രക്തസാക്ഷികളുടെ നടപടികളിൽ ഏറ്റവും പഴക്കവും ആധികാരികതയുമുള്ളവയിലൊന്നായി കാണുന്നു.

ലത്തീൻ സഭ ഫെബ്രുവരി 23-ന് അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഓർമ ആചരിക്കുന്നു. 1969-ൽ, മരണവിവരണത്തിലെ തീയതിയനുസരിച്ച്, ജനുവരി 26-ൽനിന്ന് ഇതു മാറ്റി.

• ഓർമയുടെ ചങ്ങല. ഒരു നീണ്ട ജീവിതം വിശുദ്ധ യോഹന്നാനെ വിശുദ്ധ ഇരണേവൂസുമായി ബന്ധിപ്പിക്കുന്നു. നമ്മുടെ വിശ്വാസം കൈയിൽനിന്നു കൈയിലേക്കാണ് നമ്മിലെത്തിയത്; ആ കൈകൾ എത്ര ചുരുക്കമെന്ന് അദ്ദേഹം കാണിക്കുന്നു.
• വിയോജിപ്പിലും സമാധാനം. പോളിക്കാർപ്പിനും അനിസേത്തൂസിനും യോജിക്കാനായില്ല; എങ്കിലും അവർ ബലിപീഠത്തിൽ ഒരുമിച്ചുനിന്നു. ആചാരങ്ങളിൽ ഭിന്നിക്കുന്ന ക്രിസ്ത്യാനികൾക്ക്, ഇന്നത്തെ കിഴക്കിന്റെയും പടിഞ്ഞാറിന്റെയും സഭകൾക്കുൾപ്പെടെ, ഇതിനെക്കാൾ നല്ല മാതൃകകൾ കുറവാണ്.
• വാർധക്യം. സഭയ്ക്കുവേണ്ടി കടൽ കടന്നപ്പോഴും സ്റ്റേഡിയത്തെ നേരിട്ടപ്പോഴും അദ്ദേഹത്തിന് എൺപതു കഴിഞ്ഞിരുന്നു. ഇവിടെ വാർധക്യം വിശ്രമമല്ല.
• വെറുപ്പില്ലാത്ത ധൈര്യം. തന്നെ അറസ്റ്റ് ചെയ്യാൻ വന്നവരെ അദ്ദേഹം ഊട്ടുന്നു. കഴിയുന്നിടത്ത് ക്രിസ്ത്യാനികൾ അധികാരത്തെ ആദരിക്കുന്നുവെന്ന് പ്രോകോൺസലിനോടു പറയുന്നു (10). എല്ലാവർക്കുംവേണ്ടി പ്രാർഥിക്കുന്നു.
• ലളിതമായ വിശ്വസ്തത. എൺപത്തിയാറു വർഷം; "അവിടുന്ന് എന്നോട് ഒരു ദ്രോഹവും ചെയ്തിട്ടില്ല." നമ്മിൽ പലർക്കും ആ വാക്കുകളിൽ പ്രാർഥിക്കാൻ പഠിക്കാം.