ഫെറാറ (Ferrara): മച്ചിൽ പതിഞ്ഞ രക്തം
- ഇന്നത്തെ സ്ഥലം സാന്താ മരിയ ഇൻ വാദോ (Santa Maria in Vado) ബസിലിക്ക, വിയാ ബോർഗോവാദോ 3, ഫെറാറ, എമീലിയ-റൊമാഞ്ഞ, ഇറ്റലി
- തീയതി ഈസ്റ്റർ ഞായർ, 1171 മാർച്ച് 28
- സൂക്ഷിച്ചിരിക്കുന്നത് അടയാളങ്ങളുള്ള ചെറിയ മച്ച്, തെക്കേ ഭുജത്തിലെ തീർഥമണ്ഡപത്തിൽ. തിരുവോസ്തി ഇന്ന് ഇല്ല.
- അനുസ്മരണം എല്ലാ വർഷവും മാർച്ച് 28-ന്, ഈ തീർഥാലയത്തിലും ഫെറാറ-കൊമാക്കിയോ അതിരൂപതയിലും
വിവരണം
കടവിനരികിലെ ചെറിയ പള്ളി
വടക്കൻ ഇറ്റലിയിലെ പോ നദിയുടെ സമതലത്തിലാണ് ഫെറാറ. പഴയ നഗരത്തിനു തെക്ക്, നടന്നു കടക്കാവുന്ന ഒരു കടവ് പണ്ടുണ്ടായിരുന്നു. നാട്ടുഭാഷയിൽ കടവിനു വാദോ എന്നു പറയും. ദേവാലയത്തിന്റെ പേര് അങ്ങനെ വന്നതാണ്.
അഞ്ചാം നൂറ്റാണ്ടുമുതൽ നദിക്കരയിൽ മാതാവിന്റെ ചിത്രമുള്ള ഒരു ചെറിയ കപ്പേള ഉണ്ടായിരുന്നുവെന്നും അതിനോടുള്ള ഭക്തിയിൽനിന്ന് ഏഴാം നൂറ്റാണ്ടിൽ പള്ളി ഉയർന്നുവെന്നുമാണ് ഇടവകയുടെ ചരിത്രം പറയുന്നത്. പത്താം നൂറ്റാണ്ടുമുതലേ രേഖകളിൽ ഒരു ചെറിയ പള്ളി കാണുന്നുള്ളൂ എന്നു മറ്റു ചിലർ എഴുതുന്നു. ഈ ആദ്യകാല തീയതികൾക്ക് അമിതഭാരം കൊടുക്കേണ്ടതില്ല. 1115-ൽ മാമ്മോദീസാത്തൊട്ടിയോടെ ഇത് ഇടവകയായി എന്നും ഇടവകചരിത്രം ചേർക്കുന്നു.
1171-ൽ കെട്ടിടം ചെറുതായിരുന്നു. അന്നത്തെ പള്ളിയെ സാന്താ മരിയ അന്തെരിയോരെ (Santa Maria Anteriore) എന്നും പലപ്പോഴും വിളിക്കുന്നു. ചില സ്രോതസ്സുകൾ ആ പേരും മറ്റു ചിലത് സാന്താ മരിയ ഇൻ വാദോ എന്ന പേരും ഉപയോഗിക്കുന്നു; ഒരേ ആരാധനാലയംതന്നെയാണ് ഉദ്ദേശിക്കുന്നത്, പഴയ പള്ളി പിന്നീട് വലിയ ദേവാലയത്തിന്റെ ഭാഗമായി. ഒരു നിയമാവലി പാലിച്ചു സമൂഹമായി ജീവിച്ചിരുന്ന വൈദികരായ കാനൻമാരാണ് ഇവിടെ ശുശ്രൂഷിച്ചിരുന്നത്. പോർത്തുവെൻസി (Portuensi) എന്നു വിളിക്കപ്പെട്ട കാനൻമാരാണ് അവരെന്നു സ്രോതസ്സുകൾ പറയുന്നു.
1171-ലെ ഈസ്റ്റർ പ്രഭാതം
പാരമ്പര്യം കൈമാറുന്ന വിവരണമാണ് താഴെ. വിശദാംശങ്ങൾ പിൽക്കാല എഴുത്തുകാരിൽനിന്നുള്ളവയാണ്; ഓരോന്നും എത്രത്തോളം പിന്നിലേക്കു കണ്ടെത്താനാകും എന്ന് "അത്ര ഉറപ്പില്ലാത്തത്" എന്ന ഭാഗത്തു കാണാം.
1171 മാർച്ച് 28, ഈസ്റ്റർ ഞായർ. പ്രിയോർ ആയിരുന്ന വെറോണയിലെ ഫാദർ പീത്രോ (Pietro da Verona) തന്റെ മൂന്നു സഹോദരങ്ങൾക്കൊപ്പം ഈസ്റ്റർ ദിവ്യബലി അർപ്പിക്കുകയായിരുന്നു. ബോനോ, ലെയനാർദോ, ഐമോനെ എന്നാണ് അവരുടെ പേരുകൾ പറയുന്നത്. പള്ളി നിറയെ ആളുകൾ. കൂദാശചെയ്ത തിരുവോസ്തി മുറിക്കുന്ന നിമിഷം അതിൽനിന്നു രക്തം ശക്തിയായി ചീറ്റി, അൾത്താരയ്ക്കു മുകളിലെ താഴ്ന്ന മച്ചിൽ വലിയ തുള്ളികളായി പതിച്ചുവെന്നാണു പറയുന്നത്.
പിൽക്കാലവിവരണങ്ങൾ കൂടുതൽ ചേർക്കുന്നു. തിരുവോസ്തി മാംസത്തിന്റെ രൂപമോ രക്തനിറമോ എടുത്തുവെന്ന് ചിലർ. അതിൽ ഒരു ശിശുവിന്റെ രൂപം സാക്ഷികൾ കണ്ടുവെന്ന് മറ്റു ചിലർ. കാർമികന്റെ വിശുദ്ധഭയത്തെയും ജനത്തിന്റെ വിസ്മയത്തെയും കുറിച്ച് ഒരു ആധുനിക സംഗ്രഹം പറയുന്നു.
തീയതി ശരിയാണ്: അന്നു നിലവിലിരുന്ന കലണ്ടർപ്രകാരം 1171-ലെ ഈസ്റ്റർ മാർച്ച് 28-നുതന്നെയായിരുന്നു.
മെത്രാന്മാർ എത്തുന്നു
വാർത്ത വേഗം നഗരത്തിൽ പരന്നുവെന്നാണ് തീർഥാലയത്തിന്റെ പാരമ്പര്യം. ഫെറാറയിലെ മെത്രാൻ അമാത്തോയും റവെന്നയിലെ മെത്രാപ്പോലീത്ത ഗെറാർദോയും വന്ന് ദൃക്സാക്ഷികളെ കേട്ടു. മച്ചിനെ ചുവപ്പിച്ച രക്തം തങ്ങൾ കണ്ടുവെന്നും അത് കർത്താവിന്റെ യഥാർഥവും അദ്ഭുതകരവുമായ രക്തമാണെന്നും അവർ പറഞ്ഞുവത്രേ. ഈ വാക്കുകൾ പിൽക്കാല സംഗ്രഹങ്ങളിലൂടെയാണ് നമുക്കു കിട്ടുന്നത്; 1171-ലെതന്നെ ഒരു രേഖയുടെ പാഠം കണ്ടെത്തിയിട്ടില്ല. ചില ആധുനിക സംഗ്രഹങ്ങൾ അമാത്തോയെ മെത്രാപ്പോലീത്ത എന്നു വിളിക്കുന്നു; ഇസ്തിത്തൂത്തോ സാൻ ക്ലെമെന്തെയുടെ ദിവ്യകാരുണ്യ അദ്ഭുതപ്രദർശനം ഫെറാറയിലെ മെത്രാൻ എന്നാണു വിളിക്കുന്നത്. അതാണ് ഇവിടെ സ്വീകരിച്ചത്.
പള്ളി ഉടനെ തീർഥാടനകേന്ദ്രമായി. സംഭവത്തിന്റെ വാർത്ത യൂറോപ്പിലെങ്ങും പരന്നുവെന്നും, ലാൻചാനോയ്ക്കും (Lanciano) ത്രാനിക്കും (Trani) ശേഷമുള്ള മൂന്നാമത്തെ ഇത്തരം അദ്ഭുതമാണ് ഇതെന്നും ഇടവകചരിത്രം പറയുന്നു.
പുതിയ ബസിലിക്കയും മാറ്റിസ്ഥാപിച്ച മച്ചും
മൂന്നു നൂറ്റാണ്ടിനുശേഷം പഴയ കെട്ടിടം ജീർണിച്ചു, ആളുകൾക്കു മതിയാകാതെയുമായി. 1473 മുതൽ വിശുദ്ധ അഗസ്റ്റിന്റെ നിയമാവലി പാലിക്കുന്ന പരിശുദ്ധ രക്ഷകന്റെ കാനൻമാരുടെ ചുമതലയിലായിരുന്നു പള്ളി എന്ന് ഇടവക പറയുന്നു. 1495-ൽ ഫെറാറയുടെ ഭരണാധികാരി എർക്കോളെ ഒന്നാമൻ ദെസ്തെ പ്രഭു (Ercole I d'Este) വലിയ തോതിലുള്ള പുനർനിർമാണത്തിന് ഉത്തരവിട്ടു. നവോത്ഥാനകാല ഫെറാറയുടെ മഹാശില്പി ബിയാജോ റൊസെത്തിയുടെ (Biagio Rossetti) പേരാണ് ഏറ്റവും കൂടുതൽ പറയുന്നത്. എർക്കോളെ ദെ റോബെർത്തി (Ercole de' Roberti), ബർത്തൊലോമെയോ ത്രിസ്താനോ (Bartolomeo Tristano) എന്നിവരുടെ പേരുകളും കേൾക്കുന്നു; ആര് എന്തു ചെയ്തു എന്നതിൽ സ്രോതസ്സുകൾ വ്യത്യസ്തമാണ്.
തീർഥാടകർ എന്തു കാണാനാണ് വന്നിരുന്നതെന്ന് നിർമാതാക്കൾ മറന്നില്ല. 1501 മാർച്ച് 26-ന് ആ ചെറിയ മച്ച് പഴയ ഭിത്തിയിൽനിന്ന് എടുത്ത്, പുതിയ ദേവാലയത്തിന്റെ വലത്തേ ഭുജത്തിൽ, അതായത് ഇന്നും അതിരിക്കുന്ന തെക്കേ ഭുജത്തിൽ സ്ഥാപിച്ചു. പഴയ കെട്ടിടം പുതിയതിന്റെ ഭാഗമായി.
ഇടവകചരിത്രപ്രകാരം 1518 ഏപ്രിൽ 18-ന് പുതിയ ദേവാലയം കൂദാശചെയ്ത് മംഗളവാർത്തയുടെ നാമത്തിൽ സമർപ്പിച്ചു. അതേ രൂപതാതാളിൽ മറ്റൊരിടത്ത് വിശദീകരണമൊന്നുമില്ലാതെ 1581 എന്നും കാണാം. ഇറ്റാലിയൻ റഫറൻസ് കൃതികൾ 1518-ൽ യോജിക്കുന്നു.
മുകളിലെ ചിത്രത്തിൽ കാണുന്ന ചെറിയ മണ്ഡപം പണിയാൻ 1594-ൽ ആൽഫോൺസോ രണ്ടാമൻ ദെസ്തെ പ്രഭു അലസ്സാന്ദ്രോ ബാൽബിയെ (Alessandro Balbi) ചുമതലപ്പെടുത്തി. താഴെ ഒരു അൾത്താര, മുകളിൽ അഴികൾക്കു പിന്നിൽ മച്ച്, അവിടേക്കു രണ്ടു പടവുകൾ. ചിലർ 1594 എന്നും മറ്റു ചിലർ 1595 എന്നും തീയതി പറയുന്നു; ഏല്പിച്ചതും പൂർത്തിയാക്കിയതും തമ്മിലുള്ള വ്യത്യാസമാകാം അത്.
ആരെല്ലാം ഇതിനെ പരിപാലിച്ചു
പരിശുദ്ധ രക്ഷകന്റെ കാനൻമാർ 1797 നവംബർ 19 വരെ, ഫ്രഞ്ച് കാലഘട്ടത്തിലെ കോളിളക്കംവരെ, തുടർന്നു. പിന്നെ സന്ന്യാസഭവനങ്ങൾ പൊതുവെ അടച്ചുപൂട്ടുന്നതുവരെ ലാറ്ററൻ കാനൻമാരും, അതിനുശേഷം രൂപതാവൈദികരും. 1930-ൽ മെത്രാപ്പോലീത്ത റുജ്ജെറോ ബൊവെല്ലി (Ruggero Bovelli) ഇടവക, വിശുദ്ധ ഗാസ്പർ ദെൽ ബുഫലോ (Gaspar del Bufalo) സ്ഥാപിച്ച തിരുരക്ത മിഷണറിമാരെ ഏല്പിച്ചു. തിരുരക്തത്തിന്റെ തീർഥാലയം എന്നറിയപ്പെടുന്ന ദേവാലയത്തിന് അത് ഉചിതമായ തീരുമാനമായിരുന്നു.
2016 ജൂൺ വരെ പതിറ്റാണ്ടുകൾ അവർ ഇവിടെ ശുശ്രൂഷിച്ചു. 2018 സെപ്റ്റംബർ മുതൽ ബസിലിക്ക അതിരൂപതയുടെ ബോർഗോവാദോ അജപാലന ഘടകത്തിന്റെ ഭാഗമാണ്; രൂപതാവൈദികരാണ് ഇപ്പോൾ.
അറിയാവുന്നത്
അടയാളമുള്ള ഒരു മച്ച് നൂറ്റാണ്ടുകളായി ഇവിടെ സൂക്ഷിച്ചു വണങ്ങുന്നു; 1501-ൽ അത് ശ്രദ്ധയോടെ പുതിയ ദേവാലയത്തിലേക്കു മാറ്റി. തീർഥാടകർ വന്നു; എസ്തെ പ്രഭുക്കൾ വലിയ പുനർനിർമാണത്തിനു പണം മുടക്കി. എവുജിൻ നാലാമന്റെ ബൂളയും (1442) കർദിനാൾ മില്യൊറാത്തിയുടെ ദണ്ഡവിമോചനവും (1404) തീർഥാലയത്തിന്റെ പാരമ്പര്യവും ഇറ്റാലിയൻ റഫറൻസ് കൃതികളും ഉദ്ധരിക്കുന്നു. ഇസ്തിത്തൂത്തോ സാൻ ക്ലെമെന്തെയുടെ പ്രദർശനത്തിൽ ബൂളയുടെ ഫോട്ടോയുണ്ട്. 1171-ൽ ഈസ്റ്റർ മാർച്ച് 28-നായിരുന്നു.
അത്ര ഉറപ്പില്ലാത്തത്
ഏറ്റവും പഴയ ലിഖിതസാക്ഷ്യം, ഇരുപത്താറു വർഷത്തിനുശേഷം, ഏകദേശം 1197-ൽ, വളരെ അകലെ ഇരുന്ന് വെയിൽസിലെ ജെറാൾഡ് (Gerald of Wales) തന്റെ Gemma Ecclesiastica-യിൽ എഴുതിയതാണെന്നു പറയുന്നു. ഇറ്റാലിയൻ, തീർഥാലയ സ്രോതസ്സുകളിൽനിന്നാണ് ഇത് എടുത്തത്; ആ ഭാഗം നേരിട്ട് ഇവിടെ പരിശോധിച്ചിട്ടില്ല. വൈദികരുടെ പേരുകൾ, മെത്രാന്മാരുടെ വാക്കുകൾ, മാംസം, ശിശുവിന്റെ രൂപം എന്നിവയെല്ലാം വളരെ പിൽക്കാല സംഗ്രഹങ്ങളിലൂടെയാണ് അറിയുന്നത്. രക്തം വന്നത് കൂദാശാവചനസമയത്തോ തിരുവോസ്തി മുറിക്കുമ്പോഴോ, പതിച്ചത് അപ്സിലോ മച്ചിലോ എന്നതിൽ സ്രോതസ്സുകൾ ഭിന്നിക്കുന്നു. മിക്കവരും പറയുന്നത് മുറിക്കുമ്പോൾ, ചെറിയ മച്ചിൽ എന്നാണ്.
ഈ കറകളിൽ ശാസ്ത്രീയപരിശോധന നടന്നതിന് ഒരു തെളിവും അറിവിലില്ല: പേരു പറയാവുന്ന പരീക്ഷണശാലയോ പ്രസിദ്ധീകരിച്ച പഠനമോ ഇല്ല. അതിനാൽ ഈ അടയാളങ്ങൾ എന്താണെന്ന് ഒന്നും പറയാനാവില്ല; അവ പരിശോധിക്കപ്പെട്ടു എന്ന അവകാശവാദമായി ഇവിടെയുള്ള ഒന്നും വായിക്കരുത്.
ഒരു വിശാലപശ്ചാത്തലവുമുണ്ട്. തന്റെ വൈദികർക്കായി കൂദാശകളെയും ധാർമികതയെയും കുറിച്ചുള്ള കൈപ്പുസ്തകമായാണ് ജെറാൾഡ് ഈ ഗ്രന്ഥം എഴുതിയത്; വിശ്വാസം പഠിപ്പിക്കുന്ന കഥകൾ അത്തരം പുസ്തകം ശേഖരിക്കും. ഫെറാറയിൽ എന്തു സംഭവിച്ചു എന്ന് അതു തീർപ്പാക്കുന്നില്ല. ഇറ്റലിയിലെ ഒരു സംഭവം ഒരു തലമുറയ്ക്കുള്ളിൽ വെയിൽസിൽ എങ്ങനെ പറയപ്പെട്ടു എന്ന് അതു വിശദീകരിക്കുന്നു.
സഭ ഇതിനെ ആദരിച്ച വിധം
| മെത്രാന്മാർ, 1171 | പാരമ്പര്യപ്രകാരം, മെത്രാൻ അമാത്തോയും മെത്രാപ്പോലീത്ത ഗെറാർദോയും സാക്ഷികളെ വിസ്തരിച്ച് രക്തം അദ്ഭുതകരമെന്ന് അംഗീകരിച്ചു. |
|---|---|
| കർദിനാൾ മില്യൊറാത്തി, 1404 | മാർച്ച് 6-ന്, ദേവാലയം സന്ദർശിച്ച് അദ്ഭുതരക്തത്തെ ആരാധിക്കുന്നവർക്കു ദണ്ഡവിമോചനം അനുവദിച്ചു എന്ന് ഇസ്തിത്തൂത്തോ സാൻ ക്ലെമെന്തെയുടെ പ്രദർശനം. ഒരു ഇടവകസ്രോതസ്സ് "1404 മാർച്ച്" എന്നു മാത്രം പറയുന്നു. |
| എവുജിൻ നാലാമൻ, 1442 | മാർച്ച് 30-ലെ ബൂള (ഒരു സ്രോതസ്സ് ഏപ്രിൽ എന്നു പറയുന്നു): ദിവ്യബലിക്കിടെ ക്രിസ്തുവിന്റെ ശരീരരക്തങ്ങൾ വെളിപ്പെട്ടതിനാൽ ഈ ദേവാലയം ബഹുമാനിക്കപ്പെടണം. |
| ബെനഡിക്ട് പതിനാലാമൻ | വിശുദ്ധരുടെ നാമകരണത്തെക്കുറിച്ചുള്ള തന്റെ പ്രാമാണികകൃതിയായ De servorum Dei beatificatione et beatorum canonizatione-യിൽ ഈ സംഭവം പരാമർശിച്ചു. അതൊരു പണ്ഡിതോചിത പരാമർശമാണ്, വിധിതീർപ്പല്ല. |
| ജോൺ പോൾ രണ്ടാമൻ, 1990 | 1990 സെപ്റ്റംബർ 22-ന് ഫെറാറയിലെ പൗരന്മാരോടു നടത്തിയ പ്രസംഗത്തിൽ, നഗരത്തിന്റെ വിശ്വാസത്തിന്റെ അടയാളങ്ങളായി മദോന്ന ദെല്ലെ ഗ്രാത്സിയെയുടെ തീർഥാലയത്തോടൊപ്പം സാന്താ മരിയ ഇൻ വാദോയുടെ പേരും പറഞ്ഞു. ബസിലിക്കയിൽ പ്രത്യേക പരിപാടിയൊന്നും വത്തിക്കാന്റെ സന്ദർശനരേഖയിൽ (സെപ്റ്റംബർ 22, 23) ഇല്ല. എന്നാൽ മച്ചിനു മുന്നിൽ നിൽക്കുന്ന പാപ്പയുടെ ഫോട്ടോ പ്രദർശനത്തിലുണ്ട്; ഇടവകയുടെ പട്ടികയിലും ഈ സന്ദർശനമുണ്ട്. |
ഈ ദേവാലയത്തിൽ വന്ന മാർപാപ്പമാരുടെ ഒരു നീണ്ട പട്ടിക ഇടവക സൂക്ഷിക്കുന്നു: അലക്സാണ്ടർ മൂന്നാമൻ (1177), ഉർബൻ മൂന്നാമൻ (1187), ഇന്നസെന്റ് നാലാമൻ (1251), മാർട്ടിൻ അഞ്ചാമൻ (1419), എവുജിൻ നാലാമൻ (1438), പീയൂസ് രണ്ടാമൻ (1459), ക്ലെമന്റ് എട്ടാമൻ (1598), ബെനഡിക്ട് പതിനാലാമൻ (1746), പീയൂസ് ആറാമൻ (1782), പീയൂസ് ഒമ്പതാമൻ (1857), ജോൺ പോൾ രണ്ടാമൻ (1990). ഇറ്റാലിയൻ റഫറൻസ് കൃതികൾ ഇതേ തീയതികളോടു യോജിക്കുന്ന ഒരു ചെറിയ പട്ടിക നൽകുന്നു; എന്നാൽ എല്ലാ സന്ദർശനങ്ങളും വേറെ രേഖയിൽ പരിശോധിച്ചിട്ടില്ല.
ഫലങ്ങൾ
- ഒരു ചെറിയ ഭിത്തിക്കഷണത്തിനു ചുറ്റും ഒരു ദേവാലയം. ഫെറാറയിലെ നവോത്ഥാനകാല ദേവാലയങ്ങളിൽ മികച്ച ഒന്നിന്റെ രൂപം, ഈ മച്ചിനെ സംരക്ഷിക്കാനും അതിനെ തേടി വരുന്നവരെ സ്വീകരിക്കാനുമുള്ള ആവശ്യത്തിൽനിന്നു രൂപപ്പെട്ടതാണ്.
- കല. ദൈവനാമത്തിന്റെ മഹത്ത്വം എന്ന വലിയ അപ്സിചിത്രം (1616 മുതൽ 1621 വരെ) കാർലോ ബൊനോണി (Carlo Bononi) വരച്ചു. മച്ചിലെ പലതും, പരിശുദ്ധ അമ്മയുടെ സമർപ്പണം, സന്ദർശനം തുടങ്ങിയ രംഗങ്ങൾ ഉൾപ്പെടെ, അദ്ദേഹത്തിന്റേതാണ്. പരിശുദ്ധ അമ്മയുടെയും ക്രിസ്തുവിന്റെയും ജനനചിത്രങ്ങൾ ദൊമെനിക്കോ മോന (Domenico Mona) വരച്ചു. പ്രധാന അൾത്താരയ്ക്കു മുകളിൽ കമില്ലോ ഫിലിപ്പിയുടെ (Camillo Filippi) മംഗളവാർത്ത. ജുസെപ്പെ അന്തോണിയോ ഗെദീനി (Giuseppe Antonio Ghedini) തെക്കേ ഭുജത്തിൽ ചുവർചിത്രങ്ങളും ദിവ്യകാരുണ്യ ചാപ്പലിനായി മെൽക്കിസെദെക്കിന്റെ ബലിയും വരച്ചു. തീർഥമണ്ഡപത്തിനടുത്തുള്ള മച്ചിലെ ഒരു ചിത്രം അദ്ഭുതത്തെ കാണിക്കുന്നു.
- തീയതി കാക്കുന്ന പ്രാർഥന. ഓരോ മാർച്ച് 28-നും അതിരൂപത ഈ സംഭവം അനുസ്മരിക്കുന്നു; 2023-ൽ മെത്രാപ്പോലീത്ത പെരേഗോ സന്ധ്യാദിവ്യബലിക്കു കാർമികനായി. എല്ലാ മാസവും ഇരുപത്തെട്ടാം തീയതിയിലെ ആരാധനയും ക്രിസ്തുവിന്റെ തിരുശരീരരക്തങ്ങളുടെ തിരുനാളിനു മുമ്പുള്ള നാല്പതുമണി ആരാധനയും 2006-ലെ പ്രദർശനം വിവരിക്കുന്നു. അതിനുശേഷം ഇടവകയുടെ ചുമതല മാറിയതിനാൽ, ഇപ്പോൾ എന്തു തുടരുന്നു എന്ന് അവിടെ ചോദിക്കുക. എട്ടാം ശതാബ്ദി 1971-ൽ ആചരിച്ചു.
- മരിച്ചവരുടെ ഓർമ. 1925 മാർച്ച് 25-ന് മച്ചിനരികെ, ഫെറാറയിൽനിന്നു യുദ്ധത്തിൽ മരിച്ചവർക്കായി 529 ചെറിയ ഫലകങ്ങളുള്ള സ്മാരകം തുറന്നു. ദുഃഖവും തിരുരക്തവും ഒരുമിച്ചായി.
സന്ദർശിക്കുന്നെങ്കിൽ
പഴയ ഫെറാറയുടെ തെക്കുകിഴക്കുഭാഗത്ത്, വിയാ ബോർഗോവാദോ 3-ലാണ് ബസിലിക്ക; കത്തീഡ്രലിൽനിന്നും എസ്തെ കോട്ടയിൽനിന്നും നടന്നുപോകാം. ബൊളോഞ്ഞയ്ക്കും വെനീസിനും ഇടയിലെ പ്രധാന റെയിൽപ്പാതയിലാണ് ഫെറാറ. പ്രവൃത്തിദിവസങ്ങളിലും കടമുള്ള ദിവസങ്ങളുടെ തലേന്നും വൈകിട്ട് 6-നും, ഞായറാഴ്ചകളിലും കടമുള്ള ദിവസങ്ങളിലും രാവിലെ 11-നും വൈകിട്ട് 7.15-നും ദിവ്യബലി ഉണ്ടെന്ന് രൂപത പറയുന്നു; സമയം മാറാം, യാത്രയ്ക്കു മുമ്പ് ഉറപ്പാക്കുക. തെക്കേ ഭുജത്തിൽ തറയിൽനിന്നുതന്നെ മണ്ഡപം കാണാം. മച്ച് മുകൾനിലയിലാണ്; അവിടേക്കു കയറാമോ എന്ന് ഇടവകയിൽ ചോദിക്കുക. ദേവാലയത്തിലെ പല പഴയ ചിത്രങ്ങളും ഇന്ന് ഫെറാറയിലെ ദേശീയ ചിത്രശാലയിലാണ്; അവയുടെ പത്തൊമ്പതാം നൂറ്റാണ്ടിലെ പകർപ്പുകളാണ് ഇവിടെ.
കാലക്രമം
| 1115 | പള്ളി ഇടവകയാകുന്നു, ഇടവകചരിത്രപ്രകാരം. |
|---|---|
| 1171 | ഈസ്റ്റർ ഞായർ, മാർച്ച് 28: മച്ചിൽ രക്തം, പാരമ്പര്യപ്രകാരം. |
| ഏകദേശം 1197 | വെയിൽസിലെ ജെറാൾഡ് Gemma Ecclesiastica-യിൽ പരാമർശിക്കുന്നു; ഇറ്റാലിയൻ സ്രോതസ്സുകൾ പ്രകാരം ഏറ്റവും പഴയ സാക്ഷ്യം. |
| 1404 | കർദിനാൾ മില്യൊറാത്തിയുടെ ദണ്ഡവിമോചനം, മാർച്ച് 6. |
| 1442 | എവുജിൻ നാലാമന്റെ ബൂള, മാർച്ച് 30. |
| 1473 | പരിശുദ്ധ രക്ഷകന്റെ കാനൻമാർ ചുമതലയേൽക്കുന്നു. |
| 1495 | എർക്കോളെ ഒന്നാമൻ ദെസ്തെ പുനർനിർമാണത്തിന് ഉത്തരവിടുന്നു. |
| 1501 | മച്ച് പുതിയ ഭുജത്തിലേക്കു മാറ്റുന്നു, മാർച്ച് 26. |
| 1518 | പുതിയ ദേവാലയത്തിന്റെ കൂദാശ, ഏപ്രിൽ 18. |
| 1594 | ആൽഫോൺസോ രണ്ടാമൻ മണ്ഡപം അലസ്സാന്ദ്രോ ബാൽബിയെ ഏല്പിക്കുന്നു. |
| 1616 മുതൽ 1621 വരെ | കാർലോ ബൊനോണി അപ്സ് വരയ്ക്കുന്നു. |
| 1925 | മച്ചിനരികെ യുദ്ധസ്മാരകം, മാർച്ച് 25. |
| 1930 | തിരുരക്ത മിഷണറിമാർക്ക് ഇടവക. |
| 1971 | എട്ടാം ശതാബ്ദി. |
| 1990 | വിശുദ്ധ ജോൺ പോൾ രണ്ടാമൻ ഫെറാറയിൽ, സെപ്റ്റംബർ 22, 23. |
| 2016, 2018 | മിഷണറിമാർ 2016 ജൂണിൽ മടങ്ങുന്നു; 2018 സെപ്റ്റംബറിൽ ബോർഗോവാദോ അജപാലന ഘടകം. |
സഭ പഠിപ്പിക്കുന്നത്
നമ്മുടെ വിശ്വാസം ആശ്രയിക്കുന്നത് അദ്ഭുതങ്ങളിലല്ല, ക്രിസ്തുവിന്റെ സ്വന്തം വാക്കുകളിലാണ് (മർക്കോസ് 14:22). ഏതെങ്കിലും അടയാളം ഉണ്ടായാലും ഇല്ലെങ്കിലും, ഓരോ ദിവ്യബലിയിലും ഓരോ വിശുദ്ധ കുർബാനയിലും ദിവ്യകാരുണ്യത്തിൽ ക്രിസ്തു യഥാർഥമായി സന്നിഹിതനാണ് (CCC 1374 മുതൽ 1376 വരെ). നിങ്ങളുടെ ഇടവകയിലെ അൾത്താരയിൽ സംഭവിക്കുന്നതിനോട് ഫെറാറയിലെ ഒരു മച്ച് ഒന്നും ചേർക്കുന്നില്ല. എന്നും അവിടെയുള്ളതിനെ വീണ്ടും നോക്കാൻ അത് ആരെയെങ്കിലും സഹായിച്ചേക്കാം. ഈ സംഭവത്തിൽ വിശ്വസിക്കാൻ ആരും കടപ്പെട്ടിട്ടില്ല; വിശ്വാസം അഭംഗമായിരിക്കെ അതിന്റെ ചരിത്രം സത്യസന്ധമായി വിലയിരുത്താൻ ഒരു കത്തോലിക്കനു കഴിയും.
സ്രോതസ്സുകൾ: ഫെറാറ-കൊമാക്കിയോ അതിരൂപത, സാന്താ മരിയ ഇൻ വാദോ ഇടവക; ഇസ്തിത്തൂത്തോ സാൻ ക്ലെമെന്തെ, ഫെറാറയെക്കുറിച്ചുള്ള പ്രദർശനഫലകം (2006); ജോൺ പോൾ രണ്ടാമൻ, ഫെറാറയിലെ പ്രസംഗം, 1990 സെപ്റ്റംബർ 22, സന്ദർശനരേഖ; ഗ്രിഗറി ദിപിപ്പോ, New Liturgical Movement (2023), മച്ചിലെ ലിഖിതത്തോടെ; Il Resto del Carlino (2023 മാർച്ച് 28); കത്തോപീഡിയ, Miracolo eucaristico di Ferrara; ഇറ്റാലിയൻ വിക്കിപീഡിയ, അദ്ഭുതം, ദേവാലയം; ഇവ R. Iaria, I miracoli eucaristici in Italia (2005), G. A. Scalabrini-യുടെ Memorie (1773) എന്നിവ ഉദ്ധരിക്കുന്നു. വെയിൽസിലെ ജെറാൾഡിന്റെ കൃതി J. J. Hagen-ന്റെ ഇംഗ്ലീഷ് പരിഭാഷയിൽ The Jewel of the Church (Brill, 1979) എന്ന പേരിൽ ലഭ്യമാണ്; ആ ഭാഗം ഇവിടെ പരിശോധിച്ചിട്ടില്ല.