ഗ്രന്ഥശാല
ദിവ്യകാരുണ്യ അദ്ഭുതങ്ങൾ · ഇറ്റലി · ഏകദേശം എട്ടാം നൂറ്റാണ്ട്

ലാഞ്ചാനോ

സഭയുടെ നിലപാട് നൂറ്റാണ്ടുകൾ നീണ്ട വണക്കവും ലാഞ്ചാനോയിലെ ആർച്ച്ബിഷപ്പുമാരുടെ പരിശോധനകളുമുണ്ട്. എന്നാൽ ഇത് അദ്ഭുതമാണെന്നു പ്രഖ്യാപിക്കുന്ന പരിശുദ്ധ സിംഹാസനത്തിന്റെ കൽപ്പന ഞങ്ങൾ കണ്ടെത്തിയില്ല. രേഖപ്പെടുത്തിയ പരിശോധനകൾ 1574, 1637, 1770, 1886, 1970-71 എന്നീ വർഷങ്ങളിലാണ്. 1975-ലെ വിശുദ്ധ വർഷത്തിൽ താൻ നടത്തിയ സ്വകാര്യ സന്ദർശനം 1981-ൽ വിശുദ്ധ ജോൺ പോൾ രണ്ടാമൻ ഓർമിച്ചു; അബ്രൂസ്സോയിലെ (Abruzzo) ദിവ്യകാരുണ്യഭക്തിയുടെ അടയാളങ്ങളിലൊന്നായി ഈ തീർഥാലയത്തെ പരാമർശിക്കുകയും ചെയ്തു. പോൾ ആറാമൻ ഇത് ഔദ്യോഗികമായി അംഗീകരിച്ചെന്നോ സഭ ഇതിനെ ആധികാരികമായി പ്രഖ്യാപിച്ചെന്നോ ചില ഗൈഡുകൾ പറയുന്നുണ്ട്; അത്തരം രേഖ ഞങ്ങൾക്കു കണ്ടെത്താനായില്ല. 1970-71-ലെ പരിശോധനകൾ സന്യാസിമാരുടെയും ആർച്ച്ബിഷപ്പിന്റെയും അഭ്യർഥനപ്രകാരം നടത്തിയ സ്വകാര്യ ശാസ്ത്രീയ റിപ്പോർട്ടാണ്; സഭയുടെ വിധിയല്ല. ഇതു വിശ്വസിക്കണമെന്ന് ഒരു കത്തോലിക്കനും കടമയില്ല.

വിവരണം

പാരമ്പര്യം പറയുന്നത്

പാരമ്പര്യം പറയുന്ന കഥയാണിത്. അക്കാലത്തെ ഒരു സാക്ഷിയും ഇത് എഴുതിവച്ചിട്ടില്ല. "എട്ടാം നൂറ്റാണ്ട്" എന്നതിനപ്പുറം കൃത്യമായ തീയതിയില്ല; വൈദികനു പേരുമില്ല.

ഫ്രെന്താനി ജനതയുടെ പഴയ അൻക്സാനും (Anxanum) ആയ ലാഞ്ചാനോ അഡ്രിയാറ്റിക് കടലിൽനിന്ന് ഏകദേശം 10 കി.മീ. ഉള്ളിലാണ്. അവിടെ വിശുദ്ധരായ ലെഗോൺസിയാനോയുടെയും (Legonziano) ഡൊമിസിയാനോയുടെയും (Domiziano) ചെറിയ പള്ളിയോടു ചേർന്ന് ബസീലിയൻ സന്യാസിമാരുടെ ഒരു ആശ്രമമുണ്ടായിരുന്നു. ചില എഴുത്തുകാർ സംഭവം 730-നും 750-നും ഇടയിലാക്കുന്നു; 730-ൽ ബൈസന്റൈൻ ചക്രവർത്തി ലെയോ മൂന്നാമൻ ചിത്രങ്ങൾക്കെതിരേ ഇറക്കിയ കൽപ്പനയെത്തുടർന്ന് പല ഗ്രീക്ക് സന്യാസിമാരും ഇറ്റലിയിലെത്തിയതുമായി അവർ ഇതിനെ ബന്ധിപ്പിക്കുന്നു. ഇതു പിൽക്കാല എഴുത്തുകാരുടെ ഊഹമാണ്; രേഖയല്ല.

ഒരു സന്യാസി ദിവ്യബലി അർപ്പിക്കുകയായിരുന്നു. കൂദാശ ചെയ്ത അപ്പത്തിലും വീഞ്ഞിലുമുള്ള യേശുവിന്റെ യഥാർഥസാന്നിധ്യത്തെക്കുറിച്ചുള്ള സംശയം അദ്ദേഹത്തെ അലട്ടിയിരുന്നു. ലോകത്തിന്റെ അറിവിൽ നിപുണനും ദൈവകാര്യങ്ങളിൽ അജ്ഞനും എന്ന് ആധുനിക പുനരാഖ്യാനങ്ങൾ ഉദ്ധരിക്കുന്ന ഒരു പഴയ വിവരണം അദ്ദേഹത്തെ വിശേഷിപ്പിക്കുന്നു. കൂദാശാവചനങ്ങൾ ചൊല്ലിയപ്പോൾ തിരുവോസ്തി അദ്ദേഹത്തിന്റെ മുന്നിൽ മാംസമായി; വീഞ്ഞ് രക്തമായി. രക്തം പല രൂപത്തിലും വലിപ്പത്തിലുമുള്ള അഞ്ചു കട്ടകളായി.

ഇതു ജനങ്ങളുടെ മുന്നിലാണു നടന്നതെന്നു വിവരണം പറയുന്നു. ആർച്ച്ബിഷപ്പ് അന്വേഷണത്തിനു കൽപ്പിച്ചെന്നും രേഖ തയ്യാറാക്കിയെന്നും കഥ തുടരുന്നു. അത്തരമൊരു രേഖ ഇന്നില്ല. മാംസവും കട്ടകളും സൂക്ഷിക്കപ്പെട്ടു; നൂറ്റാണ്ടുകളോളം ബസീലിയൻ സന്യാസിമാർ അവയെ കാത്തു.

ആദ്യസാക്ഷ്യങ്ങളും അവ എത്ര വൈകിയാണെന്നതും

ഇവിടെ തുറന്നുപറയേണ്ടതുണ്ട്. തീർഥാലയത്തെ അനുകൂലിക്കുന്നവരും വിമർശിക്കുന്നവരും ഒരു കാര്യത്തിൽ യോജിക്കുന്നു: അക്കാലത്തെ ഒരു രേഖയുമില്ല.

  • എട്ടാം നൂറ്റാണ്ടിൽനിന്ന് ഒന്നുമില്ല. ഈ തിരുശേഷിപ്പിനെ ശക്തമായി ന്യായീകരിക്കുന്ന കത്തോലിക്കാ ഹൃദ്രോഗവിദഗ്ധൻ ഫ്രാങ്കോ സെറഫീനി (Franco Serafini) തന്നെ അതിന്റെ ഉദ്ഭവത്തിനു "വിശ്വസനീയമായ ചരിത്രരേഖകൾ ഇല്ല" എന്നു സമ്മതിക്കുന്നു.
  • നഷ്ടപ്പെട്ട ഒരു ചുരുൾ. ഏകദേശം 1560-ൽ വഴിയേ വന്ന രണ്ടു ബസീലിയൻ സന്യാസിമാർ, അദ്ഭുതം വിവരിക്കുന്ന രണ്ടു ഭാഷകളിലുള്ള പഴയ ഒരു ചുരുൾ എടുത്തുകൊണ്ടുപോയെന്നും ഉള്ളടക്കം ഫ്രാൻസിസ്കൻ സന്യാസിമാർക്കു മനഃപാഠമായിരുന്നെന്നും പിൽക്കാല എഴുത്തുകാരൻ ഫെല്ല (Fella) പറയുന്നു. സമീപകാല കത്തോലിക്കാ എഴുത്തുകാരൻ ഈഥൻ മ്യൂസ് (Ethan Muse) വഴി മാത്രമാണ് ഇതു ഞങ്ങൾ അറിഞ്ഞത്; ഫെല്ലയുടെ മൂലകൃതി കണ്ടിട്ടില്ല.
  • 1574 ഫെബ്രുവരി 17. ആർച്ച്ബിഷപ്പ് ഗാസ്പരെ റോദ്രിഗെസ് (Gaspare Rodriguez) തിരുശേഷിപ്പുകൾ പരിശോധിച്ചു. പറയപ്പെടുന്ന കാലത്തിന് ഏകദേശം എട്ടു നൂറ്റാണ്ടു കഴിഞ്ഞുള്ള, അറിയപ്പെടുന്ന ആദ്യത്തെ വിവരമാണിത്.
  • 1636. പഴയ അൾത്താരയ്ക്കരികിൽ ഇന്നുമുള്ള ഒരു മാർബിൾ ലിഖിതം 1574-ലെ പരിശോധന രേഖപ്പെടുത്തുന്നു. തൂക്കത്തെക്കുറിച്ചുള്ള പ്രസിദ്ധമായ അവകാശവാദത്തിന്റെ ഏക സ്രോതസ്സ് ഇതാണ്.

പതിനൊന്നാം നൂറ്റാണ്ടിലെ അവെർസയിലെ ഗ്വിറ്റ്മുണ്ടിന്റെ (Guitmund of Aversa) ഒരു വരി ലാഞ്ചാനോ പാരമ്പര്യത്തെ സൂചിപ്പിക്കുന്നതായി മ്യൂസ് വായിക്കുന്നു. ഞങ്ങൾക്ക് ഇത് ഉറപ്പിക്കാനായില്ല; ഞങ്ങൾ കണ്ടതിലൊന്നും ആ പട്ടണത്തിന്റെ പേരില്ല.

ഇറ്റലിയിലെ യുക്തിവാദി സംഘടനയായ സിക്കാപ്പിലെ (CICAP) സിൽവാനോ ഫൂസോ (Silvano Fuso), 1574-നു മുമ്പ് ഒരു സ്രോതസ്സുമില്ലെന്ന് ഊന്നിപ്പറയുന്നു. ബൊൾസേന പോലെയുള്ള മറ്റിടങ്ങളിലെ കഥകളുമായി ഇതിനു സാമ്യമുണ്ടെന്നു മറ്റുള്ളവരും പറയുന്നു. സംഭവം നടന്നില്ലെന്ന് ഇതു തെളിയിക്കുന്നില്ല. ആ കാലഘട്ടത്തിൽ ദീർഘമായ മൗനം സാധാരണമാണ്. എങ്കിലും ഈ കഥ പാരമ്പര്യത്തെയാണ് ആശ്രയിക്കുന്നത്.

തിരുശേഷിപ്പുകൾ കാത്തവർ

ഈ ചരിത്രത്തിന്റെ ഒരു രൂപരേഖ 1983 ഏപ്രിൽ 23-ന് L'Osservatore Romano-യിൽ ജാൻഫ്രാങ്കോ ഗ്രിയേക്കോ തയ്യാറാക്കിയ പേജിൽ അച്ചടിച്ചു. പ്രധാന തീയതികളിൽ പിൽക്കാല ഗൈഡുകൾ ഇതിനോടു യോജിക്കുന്നു.

  • 1176 വരെ. ബസീലിയൻ സന്യാസിമാർ.
  • 1176 മുതൽ 1252 വരെ. ബെനഡിക്റ്റൈൻ സന്യാസിമാർ.
  • 1252 മുതൽ. കിയെത്തിയിലെ മെത്രാൻ ലാൻദുൾഫിന്റെ (Landulf) ആഗ്രഹപ്രകാരവും 1252 മേയ് 12-ലെ മാർപാപ്പയുടെ ബൂളവഴിയും കൺവെഞ്ച്വൽ ഫ്രാൻസിസ്കന്മാർ.
  • 1258. പഴയ പള്ളിയുടെ മുകളിൽ സന്യാസിമാർ ഇന്നത്തെ വിശുദ്ധ ഫ്രാൻസിസിന്റെ പള്ളി പണിയുന്നു. 1700-കളിൽ റൊമനെസ്ക്-ഗോഥിക് ശൈലിയിൽനിന്ന് ബറോക്ക് ശൈലിയിലേക്കു മാറ്റുന്നു.
  • 1636 വരെ. തിരുശേഷിപ്പുകൾ പ്രധാന അൾത്താരയ്ക്കരികിലെ ഒരു ചാപ്പലിൽ.
  • 1636 മുതൽ 1902 വരെ. പള്ളിയുടെ മധ്യഭാഗത്തെ ഒരു പാർശ്വ അൾത്താരയിൽ, വൽസെക്ക ചാപ്പലിൽ (Valsecca); ഇരുമ്പുപെട്ടിയും ലിഖിതവും ഇന്നും അവിടെയുണ്ട്.
  • 1713. നേപ്പിൾസിൽ നിർമിച്ച വെള്ളി അരുളിക്ക. രക്തം പഴയ പളുങ്കുപാത്രത്തിൽത്തന്നെ.
  • നെപ്പോളിയന്റെ കാലംമുതൽ 1953 വരെ. സന്യാസസഭകളെ നിരോധിച്ചതോടെ തിരുശേഷിപ്പുകളുടെ സംരക്ഷണച്ചുമതല സന്യാസിമാർക്കു നഷ്ടമായി. 1953-ൽ ആർച്ച്ബിഷപ്പ് ബെനിഞ്ഞോ മിഗ്ലിയോറീനി (Benigno Migliorini) അതു തിരികെ ഏൽപ്പിച്ചു.
  • 1902 മുതൽ ഇന്നുവരെ. പട്ടണത്തിലെ ജനങ്ങൾ ഉയർത്തിയ ഇന്നത്തെ മാർബിൾ അൾത്താര.

1970-71-ലെ പരിശോധനകൾ

ചെയ്തത് എന്ത്: ഔദ്യോഗിക രേഖകളിൽനിന്ന്

ദിവ്യകാരുണ്യ തിരുശേഷിപ്പുകളെക്കുറിച്ച് ഏറ്റവും കൂടുതൽ ഉദ്ധരിക്കപ്പെടുന്ന പരിശോധനകളാണിവ; ഇവയെക്കുറിച്ചു പല അതിശയോക്തികളും പ്രചരിക്കുന്നു. അതിനാൽ രേഖകളിൽനിന്നുതന്നെ ഞങ്ങൾ പറയുന്നു. ആർച്ച്ബിഷപ്പും ചാൻസലറും സന്യാസിമാരുടെ സെക്രട്ടറിയും ഒപ്പിട്ട രണ്ടു നടപടിക്കുറിപ്പുകൾ (verbali) തീർഥാലയത്തിൽ പ്രദർശിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട്.

ആര്. ലാഞ്ചാനോയിലെ ആർച്ച്ബിഷപ്പ് പച്ചിഫിക്കോ പെരാന്തോണിയുടെയും (Pacifico Perantoni) പ്രൊവിൻഷ്യൽ ഫാദർ ബ്രൂണോ ലൂച്ചാനിയുടെയും പ്രേരണയിൽ സന്യാസിമാർ പഠനം നടത്താൻ തീരുമാനിച്ചു. അരെസ്സോ ആശുപത്രിയിലെ ലബോറട്ടറി മേധാവിയും രോഗശരീരശാസ്ത്രം, ഹിസ്റ്റോളജി, ക്ലിനിക്കൽ രസതന്ത്രം, സൂക്ഷ്മദർശിനി പഠനം എന്നിവ പഠിപ്പിച്ചിരുന്നയാളുമായ പ്രൊഫസർ ഒദോവാർദോ ലിനോളിയെ (Odoardo Linoli) ചുമതലപ്പെടുത്തി. റോം അനുവാദം നൽകിയെന്നു ചില റിപ്പോർട്ടുകൾ പറയുന്നു; നടപടിക്കുറിപ്പുകൾ അതു പറയുന്നില്ല, ഫലങ്ങളുടെ ഒരു പകർപ്പ് പോൾ ആറാമനു സ്വകാര്യ കൂടിക്കാഴ്ചയിൽ നൽകാനുള്ളതായിരുന്നുവെന്നു പറയുന്നുണ്ടെങ്കിലും.

1970 നവംബർ 18. രാവിലെ 10.15-ന് 1886-ൽ ആർച്ച്ബിഷപ്പ് പെട്രാർക്ക (Petrarca) വച്ച മുദ്രകൾ ആർച്ച്ബിഷപ്പ് പൊട്ടിച്ചു. ഈ ആദ്യരേഖയിൽ മൂന്നു കാര്യങ്ങൾ ശ്രദ്ധേയമാണ്:

  • മാംസമുള്ള കണ്ണാടിപ്പെട്ടി വായു കടക്കാത്തതായിരുന്നില്ല. സൂക്ഷ്മദർശിനിയിൽ കണ്ട പൂപ്പലിനും മറ്റു ബാഹ്യവസ്തുക്കൾക്കും കാരണം ഇതാണെന്നു കുറിച്ചിട്ടുണ്ട്.
  • കോശജാലം നോക്കിയ ലിനോളി തന്നെ, ലബോറട്ടറിയിൽ ഉപകാരപ്രദമായി ഒന്നും കിട്ടില്ലെന്നും തിരിച്ചറിയാൻ ഒന്നും ശേഷിക്കാത്ത കോശജാലമായിരിക്കാമെന്നും ഭയപ്പെട്ടു.
  • അഞ്ചു കട്ടകൾക്കുംകൂടി 1886-ലെപ്പോലെ 15 ഗ്രാം 505 മില്ലിഗ്രാം തൂക്കമുണ്ടായിരുന്നു. ഏതെങ്കിലും ഒരു കട്ടയ്ക്ക് അഞ്ചും ചേർന്നാലുള്ള തൂക്കമുണ്ടെന്ന പഴയ അവകാശവാദം പരിശോധിച്ചു. രേഖയുടെ വാക്കുകളിൽ അത് "സംഭവിച്ചില്ല"; 1886-ലും സംഭവിച്ചിരുന്നില്ല.

ലിനോളി സാമ്പിളുകൾ അരെസ്സോയിലെ ലബോറട്ടറിയിലേക്കു കൊണ്ടുപോയി.

1971 ഫെബ്രുവരി. സിയെന്ന സർവകലാശാലയിലെ വിരമിച്ച മനുഷ്യശരീരശാസ്ത്ര പ്രൊഫസർ റുജ്ജേരോ ബെർത്തെല്ലിക്ക് (Ruggero Bertelli) ലിനോളി സൂക്ഷ്മദർശിനി സ്ലൈഡുകൾ നൽകി. ലിനോളി "തന്റെ ഔപചാരിക പ്രസ്താവനപ്രകാരം" തന്നെ എടുത്ത ഒരു കഷണത്തിൽനിന്നാണ് സ്ലൈഡുകൾ എന്ന് ബെർത്തെല്ലിയുടെ ഒപ്പിട്ട കുറിപ്പു പറയുന്നു. കോശജാലം വരകളുള്ള പേശിയാണെന്ന് അദ്ദേഹം വിലയിരുത്തി. കോശകേന്ദ്രങ്ങളും കുറുകെയുള്ള വരകളും കാണാനാവുന്നില്ലെന്നും, നാരുകൾ പോകുന്ന രീതി രോഗനിർണയത്തെ ഹൃദയപേശിയിലേക്കു "നയിക്കും" എന്നും അദ്ദേഹം ചേർത്തു. സൂക്ഷ്മതയോടെയുള്ള വാക്കുകളാണവ; തനിക്കു ലഭിച്ച സ്ലൈഡുകളെക്കുറിച്ചുള്ള അഭിപ്രായമാണ്.

1971 മാർച്ച് 4. വിശുദ്ധ ഫ്രാൻസിസിന്റെ പള്ളിയിൽ ആർച്ച്ബിഷപ്പ്, സന്യാസിമാർ, വൈദികർ, മേയർ, ഡോക്ടർമാർ, പൊതുജനങ്ങൾ എന്നിവരുടെ മുന്നിൽ ലിനോളി തന്റെ റിപ്പോർട്ട് വായിച്ചു. ചർച്ചയിൽ സംസാരിച്ചവരിൽ ലാഞ്ചാനോ ആശുപത്രിയിലെ മുഖ്യ അനലിസ്റ്റ് പ്രൊഫസർ ഉർബാനോ ഫാഞ്ചിയുമുണ്ടായിരുന്നു. ഉപയോഗിച്ച വസ്തുക്കളും ഉപയോഗിക്കാത്ത രക്തക്കഷണങ്ങളും ലിനോളി തിരികെ ഏൽപ്പിച്ചു; അവ ആശ്രമത്തിലെ ആർക്കൈവിൽ വച്ചു.

പ്രസിദ്ധീകരണം. O. Linoli, "Ricerche istologiche, immunologiche e biochimiche sulla carne e sul sangue del Miracolo Eucaristico di Lanciano (VIII sec.)", Quaderni Sclavo di Diagnostica, 1971, പേജ് 661 മുതൽ 674 വരെ. PubMed-ൽ ഇതു കാണാം. പ്രബന്ധം മുഴുവനായി ഞങ്ങൾ വായിച്ചിട്ടില്ല; തീർഥാലയത്തിലെ രേഖകൾ, ലിനോളിയുടെ തന്നെ പിൽക്കാല സംഗ്രഹം, ഇതു വായിച്ചു ചർച്ചചെയ്തവർ എന്നിവരിൽനിന്നാണ് ഞങ്ങൾ പറയുന്നത്.

1981. പത്താം വാർഷികത്തിൽ, ആദ്യപഠനത്തിൽനിന്നു ബാക്കിയായ ചെറിയൊരു കഷണംകൊണ്ട് വീണ്ടും പരിശോധിക്കാൻ സന്യാസിമാർ ലിനോളിയോട് ആവശ്യപ്പെട്ടു. 1983 ഏപ്രിൽ 23-ന് L'Osservatore Romano-യിൽ അദ്ദേഹം സംഗ്രഹം പ്രസിദ്ധീകരിച്ചു.

ലിനോളി റിപ്പോർട്ട് ചെയ്തത്
ചോദ്യംഅദ്ദേഹം പറഞ്ഞത്പരിമിതി
മാംസം, സൂക്ഷ്മദർശിനിയിൽമനുഷ്യഹൃദയപേശി (മയോകാർഡിയം). 1981-ൽ എൻഡോകാർഡിയം, കൊഴുപ്പുകല, ധമനികൾ, സിരകൾ, നാഡീശാഖകൾ എന്നിവയും ചേർത്തു.ഒരു രോഗശരീരശാസ്ത്രജ്ഞന്റെ വായന. ബെർത്തെല്ലി യോജിച്ചതു തനിക്കു കിട്ടിയ സ്ലൈഡുകളിലാണ്; കോശകേന്ദ്രങ്ങളും കുറുകെയുള്ള വരകളും കാണാനില്ലായിരുന്നു.
മനുഷ്യന്റേതാണോ?മാംസവും രക്തവും മനുഷ്യവസ്തുവിനെതിരായ ആന്റിസീറവുമായി പ്രതികരിച്ചു.കന്നുകാലി, മുയൽ എന്നീ രണ്ടു വർഗങ്ങളുമായി മാത്രമാണ് ആന്റിസീറം ഒത്തുനോക്കിയതെന്നു കേഴ്സും ലിഗായും (Kearse, Ligaj) പറയുന്നു. ഫലം മനുഷ്യരക്തത്തിനു മാത്രമുള്ളതെന്ന് "പ്രഖ്യാപിക്കാനാവില്ല" എന്നും അവർ പറയുന്നു.
രക്തമാണോ?തിൻ-ലെയർ ക്രൊമാറ്റോഗ്രഫി രക്തമാണെന്ന് ഉറപ്പിച്ചതായി പറയുന്നു.ഹീമോഗ്ലോബിനുള്ള തീച്ച്മാൻ (Teichmann), തകായാമ (Takayama) പരിശോധനകൾ നെഗറ്റീവായിരുന്നു. ആദ്യം ഉപയോഗിച്ച ഓക്ടർലോണി (Ochterlony) രീതി പ്രശ്നമായപ്പോൾ സംവേദനക്ഷമത കുറഞ്ഞ ഒന്ന് ഉപയോഗിച്ചു.
രക്തഗ്രൂപ്പ്മാംസത്തിലും രക്തത്തിലും AB.ബാക്ടീരിയകളിലും A, B ആന്റിജനുകൾ ഉണ്ട്; അവ ഇതേ ഫലം നൽകാം. കേഴ്സും ലിഗായും ഇതു ചൂണ്ടിക്കാട്ടുന്നു. ആധുനിക നിയന്ത്രണങ്ങളില്ലാതെ വളരെ പഴയ വസ്തുവിൽ ഈ പരിശോധന സുരക്ഷിതമല്ലെന്നു ഗാർലാഷെല്ലി (Garlaschelli) പറയുന്നു.
പ്രോട്ടീനും ധാതുക്കളുംപുതിയ സീറത്തിന്റേതുപോലെയെന്നു വിവരിച്ച പ്രോട്ടീൻ ക്രമം. ക്ലോറൈഡ്, ഫോസ്ഫറസ്, മഗ്നീഷ്യം, പൊട്ടാസ്യം, സോഡിയം, കാൽസ്യം എന്നിവ അളന്നു.അദ്ദേഹത്തിന്റെ റിപ്പോർട്ടിന്റെ പിൽക്കാല സംഗ്രഹങ്ങളിൽനിന്നാണ് ഞങ്ങൾ അറിയുന്നത്. ഇത്തരം പരിശോധനയ്ക്കു സാധാരണ പുതിയ സാമ്പിൾ വേണമെന്ന് സമീപകാലത്തെ ഒരു കത്തോലിക്കാ ചർച്ച പറയുന്നു; ഈ ഫലം വായിക്കാൻ പ്രയാസമുള്ളതാകുന്നതിന്റെ ഒരു കാരണമതാണ്.
സംരക്ഷകവസ്തുക്കൾപരിശോധിച്ച ഒരിടത്തും സംരക്ഷകവസ്തുവിന്റെ അംശമില്ല.തിരഞ്ഞതു മാത്രമേ പരിശോധനയ്ക്കു പറയാനാവൂ. മറ്റൊരു സംഘം ഇത് ആവർത്തിച്ചതായി ഞങ്ങൾ കണ്ടില്ല.
ബാഹ്യവസ്തുക്കൾപൂപ്പൽ, സ്പോറുകൾ, ഫംഗസ് നാരുകൾ; ചെറുപ്രാണികളുടെയും ലാർവകളുടെയും അവശിഷ്ടങ്ങൾ.പെട്ടി വായു കടക്കാത്തതായിരുന്നില്ല. കോശജാലത്തിലെ ഏതു പരിശോധനയും വായിക്കാൻ ഇവ പ്രയാസമുണ്ടാക്കുന്നു.
മാംസത്തിന്റെ രൂപം1983-ൽ: മധ്യകാല ലത്തീൻ റീത്തിലെ വലിയ തിരുവോസ്തിയുടെ രൂപത്തിൽ 55 മുതൽ 66 മില്ലിമീറ്റർ വീതി; നടുവിൽ വലിയ തുറവും അരികിൽ ആണികൾ മൂലമെന്ന് അദ്ദേഹം കരുതിയ 14 ചെറിയ വട്ടദ്വാരങ്ങളും. മരണശേഷം കോശജാലം അരികിലേക്കു ചുരുങ്ങിയതാകാമെന്ന് അദ്ദേഹം നിർദേശിച്ചു.ഇതു ലിനോളിയുടെ സ്വന്തം നിർദേശമാണ്; അളവല്ല. റിപ്പോർട്ട് മാത്രമല്ല, വിശ്വാസപ്രഖ്യാപനംകൂടിയായാണ് അദ്ദേഹത്തിന്റെ ലേഖനം അവസാനിക്കുന്നത്.
വിമർശകരും കത്തോലിക്കാ ശാസ്ത്രജ്ഞരും പറയുന്നത്
  • ഒരാളുടെ പണി. സ്വതന്ത്ര സംഘമില്ലാതെ ഒരാൾ നടത്തിയ പഠനമെന്ന് അന്തോണിയോ കസൊലാരി (Antonio Casolari) വിമർശിക്കുന്നു; സാമ്പിൾ എടുക്കുമ്പോഴും സ്ലൈഡ് തയ്യാറാക്കുമ്പോഴും ബെർത്തെല്ലി ഉണ്ടായിരുന്നില്ലെന്നും പറയുന്നു. തനിക്കു നൽകിയ സ്ലൈഡുകളെക്കുറിച്ചു പറയുന്ന ബെർത്തെല്ലിയുടെ കുറിപ്പ് ഇതിനോടു ചേരുന്നു.
  • അക്കാലത്തെ രീതികൾ. Journal of Forensic Science and Research-ൽ (2024) കേഴ്സും ലിഗായും, ഈ രംഗത്തെ ആദ്യത്തെ പ്രധാന ശാസ്ത്രീയശ്രമമെന്ന നിലയിൽ ഈ പഠനം "പ്രശംസനീയം" എന്നു പറയുന്നു. ഫലം മനുഷ്യരക്തത്തിനു മാത്രമുള്ളതായി കാണാനാവില്ലെന്നും AB ഫലം സംശയത്തിലാണെന്നും ഒപ്പം പറയുന്നു. കെല്ലി കേഴ്സ് സ്വയം കത്തോലിക്കനും ദിവ്യകാരുണ്യ ശുശ്രൂഷകനുമായിരുന്നയാളാണ്.
  • പ്രായനിർണയമില്ല. സിക്കാപ്പിലെ ലുയിജി ഗാർലാഷെല്ലി റേഡിയോകാർബൺ പരിശോധനയും ആധുനിക നിയന്ത്രണങ്ങളും ആവശ്യപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. കൂടുതൽ പഠനത്തിനു സഭ അനുവദിച്ചിട്ടില്ലെന്ന് അദ്ദേഹം പറയുന്നു. റേഡിയോകാർബൺ ഫലം പ്രസിദ്ധീകരിച്ചിട്ടില്ല. തിരുശേഷിപ്പുകളുടെ പ്രായം പറയാൻ 1970-71-ലെ പരിശോധനകൾക്കാവില്ല.
  • മറുവശത്ത്. ലിനോളിയുടെ അന്വേഷണങ്ങൾ "ശാസ്ത്രീയമായി കുറ്റമറ്റവ" എന്ന് ഹൃദ്രോഗവിദഗ്ധൻ സെറഫീനി പറയുന്നു. മോശം ആന്റിസീറംമൂലമാകാൻ കഴിയാത്തവിധം പ്രതികരണങ്ങൾ വേഗവും ശക്തവുമായിരുന്നുവെന്ന് 2025-ൽ മ്യൂസ് വാദിക്കുന്നു.
  • ഫലങ്ങൾ ഒറ്റവാക്യത്തിൽ. ലിനോളിയുടെ റിപ്പോർട്ട് വിശദവും സൂക്ഷ്മവുമായ പഠനമാണെന്നും, ആധുനിക രീതികൾവച്ചു നോക്കുമ്പോൾ സാമ്പിളുകൾ എന്താണെന്നതിൽ ഫലങ്ങൾ നിർണായകമല്ലെന്നും ശ്രദ്ധയോടെ എഴുതിയ ഒരു കത്തോലിക്കാ നിരൂപണം പറയുന്നു. അതു ന്യായമാണെന്ന് ഞങ്ങൾക്കു തോന്നുന്നു.
ഇല്ലാത്ത റിപ്പോർട്ട്: "ലോകാരോഗ്യ സംഘടന" എന്ന അവകാശവാദം

1973-ൽ നിയമിച്ച ലോകാരോഗ്യ സംഘടനയുടെ ഒരു കമ്മീഷൻ 15 മാസംകൊണ്ട് 500 പരിശോധനകൾ നടത്തി ലിനോളിയുടെ പഠനം ഉറപ്പിച്ചെന്നും, 1976-ൽ ന്യൂയോർക്കിലും ജനീവയിലും ഫലം പ്രസിദ്ധീകരിച്ചെന്നും നിങ്ങൾ വായിച്ചേക്കാം. കത്തോലിക്കാ മാധ്യമങ്ങൾ ഇത് ആവർത്തിച്ചിട്ടുണ്ട്; ലിനോളിയുടെ പ്രഭാഷണത്തെക്കുറിച്ചുള്ള 2005-ലെ ഒരു റിപ്പോർട്ടും ഇതു പറഞ്ഞു.

ഇത് ഇനി ആവർത്തിക്കരുത്. കേഴ്സും ലിഗായും മറ്റുള്ളവരും ലോകാരോഗ്യ സംഘടനയോടും ഐക്യരാഷ്ട്രസഭയോടും അന്വേഷിച്ചു; അത്തരം അന്വേഷണത്തിന്റെ ഒരു രേഖയും അവർക്കില്ലായിരുന്നു. തിരുശേഷിപ്പിനെ ശക്തമായി ന്യായീകരിക്കുന്ന സെറഫീനി പിന്നീട് ലാഞ്ചാനോയിലെ ഒരു സുരക്ഷാപ്പെട്ടിയിൽ ഈ "റിപ്പോർട്ട്" കണ്ടെത്തി. ഈജിപ്തിലെ മമ്മികളെക്കുറിച്ചുള്ള ബന്ധമില്ലാത്ത നൂറുകണക്കിനു താളുകൾക്കു മുന്നിലും പിന്നിലും ലാഞ്ചാനോയെക്കുറിച്ചുള്ള ഓരോ താൾ ചേർത്തതാണിതെന്ന് അദ്ദേഹം പറയുന്നു. "ഭയങ്കരമായ തട്ടിപ്പ്, ഭയങ്കരമായ കബളിപ്പിക്കൽ, വളരെ ദുഃഖകരം" എന്ന് അദ്ദേഹം വിളിച്ചു. ആരാണ് ഇതുണ്ടാക്കിയതെന്നു ഞങ്ങൾക്കറിയില്ല. തിരുശേഷിപ്പിന് ഇത്തരം സഹായം ആവശ്യമില്ല; സത്യത്തിനും ആവശ്യമില്ല.

അറിയാവുന്നത്

1574 മുതലെങ്കിലും തിരുശേഷിപ്പുകൾ ലാഞ്ചാനോയിലുണ്ട്; വണങ്ങപ്പെടുന്നു. സന്യാസിമാരുടെ സംരക്ഷണം രേഖപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. 1970 നവംബർ 18-ലെ തുറക്കലും, കട്ടകളുടെ 15 ഗ്രാം 505 മില്ലിഗ്രാം തൂക്കവും, 1971 മാർച്ച് 4-ലെ പൊതുറിപ്പോർട്ടും ഔദ്യോഗിക നടപടിക്കുറിപ്പുകളിലുണ്ട്. ലിനോളി 1971-ൽ ഫലം പ്രസിദ്ധീകരിച്ചു. മനുഷ്യഹൃദയപേശിയും AB രക്തഗ്രൂപ്പും ഒപ്പം പൂപ്പലും ബാഹ്യവസ്തുക്കളും അദ്ദേഹം റിപ്പോർട്ട് ചെയ്തു. സിയെന്നയിലെ വിരമിച്ച പ്രൊഫസർ സ്ലൈഡുകളെക്കുറിച്ചു സൂക്ഷ്മതയോടെ അനുകൂലാഭിപ്രായം നൽകി. 1975-ൽ വിശുദ്ധ ജോൺ പോൾ രണ്ടാമൻ സ്വകാര്യമായി സന്ദർശിച്ചു.

അത്ര ഉറപ്പില്ലാത്തത്

തീയതി, സന്യാസി, ആദ്യത്തെ അന്വേഷണം എന്നിവയ്ക്ക് അക്കാലത്തെ രേഖയില്ല. റേഡിയോകാർബൺ ഫലമില്ലാത്തതിനാൽ തിരുശേഷിപ്പുകളുടെ പ്രായം അജ്ഞാതമാണ്. സ്വതന്ത്ര സംഘം പരിശോധനകൾ ആവർത്തിച്ചിട്ടില്ല. മനുഷ്യകോശജാലവും AB ഗ്രൂപ്പും ഫലങ്ങൾ യഥാർഥത്തിൽ കാണിക്കുന്നുണ്ടോ എന്നതിൽ രീതിയുടെ പേരിൽ, കത്തോലിക്കാ ശാസ്ത്രജ്ഞർപോലും, ചോദ്യമുയർത്തുന്നു. അതിനാൽ ഇവിടെ ഒരു പരിശോധനയും തെളിവല്ല. തുല്യതൂക്കത്തിന്റെ അവകാശവാദം 1636-ലെ ലിഖിതത്തിൽ മാത്രമാണ്; 1886-ലും 1970-ലും അതു ശരിയായില്ല. ലോകാരോഗ്യ സംഘടനയുടെ റിപ്പോർട്ട് വ്യാജമായിരുന്നു. ലാഞ്ചാനോ പ്രദേശത്ത് AB അപൂർവവും മധ്യപൂർവദേശത്തു കൂടുതലുമാണെന്ന ലിനോളിയുടെ പരാമർശം അദ്ദേഹത്തിന്റെ സ്വന്തമാണ്; തിരുശേഷിപ്പിലെ പരിശോധനയിൽനിന്നുള്ളതല്ല.

സഭ ഇതിനെ ആദരിച്ച വിധം

മെത്രാൻ ലാൻദുൾഫ്, 12521252 മേയ് 12-ലെ മാർപാപ്പയുടെ ബൂളയോടെ തീർഥാലയത്തിന്റെ സംരക്ഷണം കൺവെഞ്ച്വൽ ഫ്രാൻസിസ്കന്മാരെ ഏൽപ്പിച്ചു.
ആർച്ച്ബിഷപ്പുമാർ1574, 1637, 1770, 1886 വർഷങ്ങളിലെ പരിശോധനകൾ (ricognizioni). 1886-ലേത് ആർച്ച്ബിഷപ്പ് ഫ്രാൻചെസ്കോ പെട്രാർക്കയുടെ കാലത്ത്; അദ്ദേഹത്തിന്റെ മുദ്രകൾ 1970 വരെ നിലനിന്നു.
ആർച്ച്ബിഷപ്പ് മിഗ്ലിയോറീനി, 1953നെപ്പോളിയന്റെ നിരോധനത്തോടെ തുടങ്ങിയ നീണ്ട ഇടവേളയ്ക്കുശേഷം സംരക്ഷണം സന്യാസിമാർക്കു തിരികെ നൽകി.
ആർച്ച്ബിഷപ്പ് പെരാന്തോണി, 1970-71പഠനത്തെ പ്രോത്സാഹിപ്പിച്ചു; തിരുശേഷിപ്പുകൾ തുറന്നു വീണ്ടും മുദ്രവച്ചു; നടപടിക്കുറിപ്പുകളിൽ ഒപ്പിട്ടു. റിപ്പോർട്ടിന്റെ രണ്ടു പകർപ്പുകൾ അദ്ദേഹത്തിനു നൽകി; ഒന്നു പോൾ ആറാമനു നൽകാനുള്ളതായിരുന്നു.
പോൾ ആറാമൻസ്വകാര്യ കൂടിക്കാഴ്ചയിൽ ഒരു പകർപ്പ് അദ്ദേഹത്തിനു നൽകാനിരുന്നു. ഇതേക്കുറിച്ചു വിധി പറയുന്ന അദ്ദേഹത്തിന്റെ നടപടി ഞങ്ങൾ കണ്ടില്ല. 1975-ൽ അദ്ദേഹം അദ്ഭുതം അംഗീകരിച്ചെന്നത് ഒരു തീർഥാടക ഗൈഡിന്റെ അവകാശവാദമാണ്; ഞങ്ങൾക്ക് ഉറപ്പിക്കാനായില്ല.
വിശുദ്ധ ജോൺ പോൾ രണ്ടാമൻ1981 ഡിസംബർ 4-ന് അബ്രൂസ്സോ, മോളിസെ മെത്രാന്മാരോടു സംസാരിച്ചപ്പോൾ 1975-ലെ വിശുദ്ധ വർഷത്തിൽ തീർഥാലയത്തിലേക്കു നടത്തിയ സ്വകാര്യ സന്ദർശനം ഓർമിച്ചു; എട്ടാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ ഈ തീർഥാലയത്തെ പരാമർശിച്ചു. ഒരു ഗൈഡ് 1974 എന്നു പറയുന്നു; അദ്ദേഹത്തിന്റെ സ്വന്തം വാക്കുകൾ ഞങ്ങൾ സ്വീകരിക്കുന്നു.

ഫലങ്ങൾ

സന്ദർശിക്കുകയാണെങ്കിൽ

ഇറ്റലിയുടെ കിഴക്കുഭാഗത്ത് അബ്രൂസ്സോയിലെ കിയെത്തി പ്രവിശ്യയിൽ, അഡ്രിയാറ്റിക് കടലിൽനിന്ന് ഏകദേശം 10 കി.മീ. അകലെയാണ് ലാഞ്ചാനോ. റെയിൽവേ സ്റ്റേഷനുണ്ട്. വിശുദ്ധ ഫ്രാൻസിസിന്റെ പള്ളി പ്രധാന ചത്വരത്തിൽനിന്ന് അൽപ്പം നടന്നാലെത്തുന്ന കോർസോ റോമയിലാണ്. തിരുശേഷിപ്പുകൾ പ്രധാന അൾത്താരയ്ക്കു മുകളിലാണ്. എല്ലാ ദിവസവും അവിടെ ദിവ്യബലിയുണ്ട്. ഗൈഡുകൾ നൽകുന്ന സമയങ്ങൾ തമ്മിൽ യോജിക്കുന്നില്ല; ഉച്ചയ്ക്കു പള്ളി അടച്ചേക്കാം. അതിനാൽ യാത്രയ്ക്കുമുമ്പ് തീർഥാലയത്തിൽ അന്വേഷിക്കുക. പള്ളിയുടെ പാർശ്വഭിത്തിയിൽ 1636-ലെ ലിഖിതത്തോടുകൂടിയ പഴയ അൾത്താര ഇന്നും കാണാം; സന്ദർശകർക്കുള്ള പാനലുകളിൽ 1970-ലെയും 1971-ലെയും നടപടിക്കുറിപ്പുകൾ നേരിട്ടു വായിക്കാം.

കാലക്രമം

ഏകദേശം എട്ടാം നൂറ്റാണ്ട്പാരമ്പര്യപ്രകാരം സംഭവം.
1176ബസീലിയന്മാർക്കുശേഷം ബെനഡിക്റ്റൈൻ സന്യാസിമാർ.
1252കൺവെഞ്ച്വൽ ഫ്രാൻസിസ്കന്മാർ ഏറ്റെടുക്കുന്നു; മേയ് 12-ലെ ബൂള.
1258വിശുദ്ധ ഫ്രാൻസിസിന്റെ പള്ളി തുടങ്ങുന്നു.
ഏകദേശം 1560ഒരു ചുരുൾ നഷ്ടപ്പെട്ടതായി പറയുന്നു.
1574ആർച്ച്ബിഷപ്പ് റോദ്രിഗെസിന്റെ പരിശോധന, ഫെബ്രുവരി 17.
1636, 1637പാർശ്വ അൾത്താരയിലേക്കു മാറ്റുന്നു; ലിഖിതം; പുതിയ പരിശോധന.
1713വെള്ളി അരുളിക്ക.
1770പുതിയ പരിശോധന.
1886ആർച്ച്ബിഷപ്പ് പെട്രാർക്കയുടെ പരിശോധനയും മുദ്രകളും.
1902ഇന്നത്തെ അൾത്താര.
1953സംരക്ഷണം വീണ്ടും സന്യാസിമാർക്ക്.
1970ലിനോളി സാമ്പിളുകൾ എടുക്കുന്നു, നവംബർ 18.
1971ബെർത്തെല്ലിയുടെ കുറിപ്പ്, ഫെബ്രുവരി; പൊതുറിപ്പോർട്ട്, മാർച്ച് 4; Quaderni Sclavo-യിലെ പ്രബന്ധം.
1975പിൽക്കാലത്തു വിശുദ്ധ ജോൺ പോൾ രണ്ടാമനായ കർദിനാൾ കാരൾ വൊയ്റ്റീവയുടെ (Karol Wojtyła) സ്വകാര്യ സന്ദർശനം; 1981-ൽ അദ്ദേഹം ഓർമിച്ചത്.
1981, 1983ലിനോളിയുടെ രണ്ടാം പഠനം; L'Osservatore Romano-യിലെ ലേഖനം.
2021, 2024സെറഫീനി വ്യാജ റിപ്പോർട്ട് വെളിപ്പെടുത്തുന്നു; കേഴ്സിന്റെയും ലിഗായുടെയും പ്രബന്ധം.

സഭ പഠിപ്പിക്കുന്നത്

നമ്മുടെ വിശ്വാസം ആശ്രയിക്കുന്നത് അദ്ഭുതങ്ങളിലോ ലബോറട്ടറികളിലോ അല്ല, ക്രിസ്തുവിന്റെ സ്വന്തം വാക്കുകളിലാണ് (മർക്കോ 14:22-24; യോഹ 6:51-58). ഏതെങ്കിലും അടയാളം ഉണ്ടായാലും ഇല്ലെങ്കിലും, ഓരോ ദിവ്യബലിയിലും ദിവ്യകാരുണ്യം ക്രിസ്തുവിന്റെ യഥാർഥസാന്നിധ്യമാണ് (CCC 1374 മുതൽ 1376 വരെ). ദിവ്യകാരുണ്യത്തിൽ അപ്പത്തിന്റെയും വീഞ്ഞിന്റെയും രൂപങ്ങൾ നിലനിൽക്കുന്നു; അവിടെയുള്ളത് ക്രിസ്തുതന്നെയാണ്. അവിടുന്നു വരുന്ന സാധാരണവഴി അതാണ്. പാരമ്പര്യം പറയുന്നതാണ് ലാഞ്ചാനോയിലെ തിരുശേഷിപ്പെങ്കിലും, ഓരോ അൾത്താരയിലും ഉള്ളതിൽ കൂടുതലായി അതു കർത്താവിനെ കാണിക്കുന്നില്ല. ഒരു പരിശോധന എന്നെങ്കിലും മറ്റൊന്നു പറഞ്ഞാലും ദിവ്യബലിക്ക് ഒരു മാറ്റവും വരില്ല. ഇവിടെ ഒരു പരിശോധനയും തെളിവല്ല; വിശ്വസിക്കാൻ ആർക്കും കടമയുമില്ല. ദിവ്യബലിക്കു പോകുന്നതും മുട്ടുകുത്തുന്നതും മതി.

സ്രോതസ്സുകൾ: 1970 നവംബർ 18-ലെയും 1971 മാർച്ച് 4-ലെയും നടപടിക്കുറിപ്പുകൾ, R. Bertelli-യുടെ 1971 ഫെബ്രുവരിയിലെ കുറിപ്പ് (തീർഥാലയത്തിലെ പ്രദർശനം, Wikimedia Commons-ലെ ഫോട്ടോകൾ); O. Linoli, G. Grieco, L'Osservatore Romano, 1983 ഏപ്രിൽ 23, പേജ് 5 (അതേ പ്രദർശനം); O. Linoli, Quaderni Sclavo di Diagnostica 1971, PubMed (മുഴുവൻ വായിച്ചിട്ടില്ല); K. Kearse, F. Ligaj, "Scientific Analysis of Eucharistic Miracles", 2024; ജോൺ പോൾ രണ്ടാമൻ, അബ്രൂസ്സോ, മോളിസെ മെത്രാന്മാരോട്, 1981; Wikipedia (Casolari, Garlaschelli, Fuso എന്നിവരെ നേരിട്ടു വായിച്ചിട്ടില്ല); ZENIT 2005, EWTN-ൽ; J. Gomes; S. Trasancos; E. Muse; Prodigal Catholic; Catholic Education Resource Center; Via Peregrina.