സിയെനയിലെ തിരുവോസ്തികൾ

1730-ലെ വേനലിൽ സിയെന പട്ടണം മാതാവിന്റെ സ്വർഗാരോപണത്തിരുനാളിന് ഒരുങ്ങുകയായിരുന്നു; നാടിന്റെയും സഭയുടെയും വലിയ ആഘോഷമായിരുന്നു അത്. കോൺവെഞ്ച്വൽ ഫ്രാൻസിസ്കൻ സന്യാസികളുടെ വലിയ പള്ളിയായിരുന്നു സാൻ ഫ്രാൻചെസ്കോ ബസിലിക്ക. പതിമൂന്നാം നൂറ്റാണ്ടിൽ പണി തുടങ്ങിയ അതു പതിനാലും പതിനഞ്ചും നൂറ്റാണ്ടുകളിൽ വലുതാക്കിയിരുന്നു.

സ്വർഗാരോപണത്തിരുനാളിന്റെ തലേന്ന്, ഓഗസ്റ്റ് 14-ന്, ജനങ്ങളും വൈദികരും തിരുനാൾത്തിരക്കിലായിരുന്നു. അർധരാത്രിയോടെയാണ് കള്ളന്മാർ വന്നതെന്ന് ഒരു വിവരണം പറയുന്നു. അന്നു പാദുവായിലെ വിശുദ്ധ അന്തോനീസിന്റെ പേരിലുണ്ടായിരുന്ന ചാപ്പലിലെ സക്രാരിയുടെ ചെറുവാതിൽ അവർ തകർത്തു; അടുത്തിടെ കൂദാശ ചെയ്ത തിരുവോസ്തികൾ നിറഞ്ഞ വെള്ളി സിബോറിയം എടുത്തുകൊണ്ടുപോയി. പിറ്റേന്നു രാവിലെയാണ് മോഷണം അറിഞ്ഞത്. സിബോറിയത്തിന്റെ മൂടി ഓഗസ്റ്റ് 15-ന് തെരുവിൽനിന്നു കിട്ടിയെന്നു നാഷണൽ കാത്തലിക് രജിസ്റ്റർ കൂട്ടിച്ചേർക്കുന്നു.

1715 മുതൽ 1745 വരെ അതിരൂപത ഭരിച്ച ആർച്ച്ബിഷപ്പ് അലസ്സാന്ദ്രോ സോന്ദദാരി (Alessandro Zondadari) പരിഹാരമായി ഉപവാസവും പൊതുപ്രാർഥനയും കല്പിച്ചു. പട്ടണത്തിന്റെ പ്രശസ്തമായ കുതിരയോട്ടമത്സരമായ പാലിയോ (Palio) പരിഹാരമായി നിർത്തിവച്ചുവെന്ന് അതിരൂപതയുടെ താൾ പറയുന്നു. സിയെനയെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം അതു ചെറിയ കാര്യമായിരുന്നില്ല.

മോഷണത്തിനു മൂന്നു ദിവസത്തിനുശേഷം, ഓഗസ്റ്റ് 17-നു രാവിലെ, അടുത്തുള്ള സാന്താ മരിയ ഇൻ പ്രൊവെൻസാനോ (Santa Maria in Provenzano) പള്ളിയിലെ നേർച്ചപ്പെട്ടിയിൽ തിരുവോസ്തികൾ കണ്ടെത്തി. ആരാണ് ആദ്യം കണ്ടതെന്നതിൽ വിവരണങ്ങൾക്കു വ്യത്യാസമുണ്ട്: ഒരു വൈദികവിദ്യാർഥി, ഒരു അൾത്താരബാലൻ, പെട്ടിക്കുള്ളിൽ വെളുത്ത എന്തോ കണ്ട പ്രാർഥിക്കാനെത്തിയ ഒരാൾ എന്നിങ്ങനെ. നാണയങ്ങളുടെയും പൊടിയുടെയും ചിലന്തിവലയുടെയും ഇടയിലായിരുന്നു അവ.

സിബോറിയം പിന്നീട് ഒരിക്കലും കിട്ടിയില്ല. തിരുവോസ്തികൾ പരിശോധിച്ച് മോഷ്ടിക്കപ്പെട്ടവ തന്നെയെന്ന് ഉറപ്പുവരുത്തി; ആവുന്നത്ര പൊടി നീക്കി ജനങ്ങളെ കാണിച്ചു. പിറ്റേന്ന്, ഓഗസ്റ്റ് 18-ന് എന്ന് ഒരു വിവരണം പറയുന്നു, ആഘോഷമായ പ്രദക്ഷിണത്തോടെ അവ സാൻ ഫ്രാൻചെസ്കോയിലേക്കു തിരികെ കൊണ്ടുപോയി. പരിഹാരമായി ജനങ്ങൾ ആരാധിക്കാനെത്തി.

എണ്ണത്തെക്കുറിച്ചു ചിലതു പറയേണ്ടതുണ്ട്. അതേ വർഷം മാക്കി (Macchi) എന്നൊരാൾ ഒപ്പിട്ട ഓർമക്കുറിപ്പാണ് പിൽക്കാല എഴുത്തുകാർ പേരെടുത്തു പറയുന്ന ഏറ്റവും പഴയ ലിഖിതസാക്ഷ്യം; അതിൽ 351 എന്നാണ്. പഴയ സിയെനക്കാരനായ പെച്ചി (Pecci) എന്ന എഴുത്തുകാരൻ പറയുന്നത് 348 മുഴുവൻ ഓസ്തികളും ആറു മുറിഞ്ഞ കഷണങ്ങളും എന്നാണ്. ഏതായാലും ചിലതു പിന്നീടു സ്വീകരിച്ചു; അതുകൊണ്ടാണ് ഇന്ന് എണ്ണം കുറഞ്ഞത്.

സാധാരണ ഇങ്ങനെ തിരികെ കിട്ടുന്ന തിരുവോസ്തികൾ ദിവ്യകാരുണ്യസ്വീകരണത്തിൽ നൽകുകയും പുതിയവ കൂദാശ ചെയ്യുകയുമാണ് പതിവ്. ഇവ സൂക്ഷിച്ചുവച്ചതിന്റെ കാരണം പറയുന്ന രേഖ ഞങ്ങൾ കണ്ടെത്തിയില്ല. പിൽക്കാല എഴുത്തുകാർ രണ്ടു കാരണം നിർദേശിക്കുന്നു: പൊടിയിൽ കിടന്നിരുന്നതിനാൽ വിതരണം ചെയ്യാൻ യോഗ്യമായിരുന്നില്ല; അവഹേളനത്തിനു പരിഹാരമായി ജനങ്ങൾ അവയെ ആരാധിക്കാൻ ആഗ്രഹിച്ചു.

കാരണം എന്തായാലും അവ അവിടെത്തന്നെ നിന്നു. വർഷങ്ങൾ കഴിഞ്ഞിട്ടും മാറ്റമൊന്നുമില്ലെന്ന് സന്യാസികൾ ശ്രദ്ധിച്ചു. 1730 മുതൽ 1914 വരെ രേഖകളിൽ "ഏതാണ്ടു നിശ്ശബ്ദത"യാണെന്ന് അതിരൂപതയുടെ താൾ പറയുന്നു; നെപ്പോളിയന്റെ കാലത്തെ അടച്ചുപൂട്ടൽ, പള്ളിയുടെ ഉപയോഗത്തിലെ മാറ്റങ്ങൾ, പുനരുദ്ധാരണപ്പണികൾ, യുദ്ധങ്ങൾ എന്നിവയാണ് അതിനു കാരണം. അതിനാൽ ആദ്യകാലചരിത്രം രൂപരേഖയായി മാത്രമേ അറിയൂ.

1780 ഏപ്രിൽ. കോൺവെഞ്ച്വൽ ഫ്രാൻസിസ്കൻ സഭയുടെ മിനിസ്റ്റർ ജനറലായ ഫാദർ ജൊവാന്നി കാർലോ വിപേര (Giovanni Carlo Vipera) കാനോനിക സന്ദർശനത്തിനെത്തി. സക്രാരിയിലെ ഒരു മരപ്പെട്ടിയിൽ തിരുവോസ്തികളും കഷണങ്ങളുമായി ഏകദേശം 230 എണ്ണം കണ്ട് അദ്ദേഹം അവ ഒരു വെള്ളിക്കാസയിലേക്കു മാറ്റി. ഏപ്രിൽ 14-ന് അദ്ദേഹം ഒന്നു സ്വീകരിച്ചുവെന്നും അതു പുതുമയുള്ളതായി കണ്ടുവെന്നും ഇനി വിതരണം ചെയ്യരുതെന്നു വിലക്കിയെന്നും ആലെതേയ (Aleteia) പറയുന്നു. അതിനുമുമ്പു ചിലതു വിതരണം ചെയ്തിരുന്നുവെന്നു രജിസ്റ്ററും പറയുന്നു.

1789 ഫെബ്രുവരി 7 മുതൽ 9 വരെ. ആർച്ച്ബിഷപ്പ് തിബേരിയോ ബൊർഗേസി (Tiberio Borghesi) അജപാലനസന്ദർശനത്തിനിടെ തിരുവോസ്തികൾ പരിശോധിച്ചു. മോഷ്ടിക്കപ്പെട്ടവ തന്നെയാണിവ എന്ന പാരമ്പര്യത്തിനു സന്യാസികൾ ആണയിട്ടു സാക്ഷ്യം പറഞ്ഞു. അവ ഉറച്ചതും തിളക്കമുള്ളതും പുതുമയുള്ളതുമായി വിവരിക്കപ്പെട്ടു. ചില്ലുമൂടിയുള്ള വെള്ളിപ്പാത്രത്തിലേക്ക് അവ മാറ്റി.

1789-ലെ താരതമ്യപരീക്ഷണം. കൂദാശ ചെയ്യാത്ത സാധാരണ ഓസ്തികൾ സമാനസാഹചര്യത്തിൽ അടച്ചുവയ്ക്കാൻ അതേ ആർച്ച്ബിഷപ്പ് കല്പിച്ചു; ഒരു തകരപ്പെട്ടിയിലായിരുന്നു എന്ന് പല വിവരണങ്ങളും പറയുന്നു. പത്തു വർഷം കഴിഞ്ഞ് ഒരു സമിതി തുറന്നപ്പോൾ പുഴുക്കളും ദ്രവിച്ച കഷണങ്ങളും മാത്രമാണ് ഉണ്ടായിരുന്നതെന്ന് ഈ വിവരണങ്ങൾ പറയുന്നു. താരതമ്യത്തിനുവച്ച ഓസ്തികൾ കേടായി എന്നു മാത്രമാണ് അതിരൂപതയുടെ വാക്കുകൾ.

1799 ജൂലൈ 12. 1795 മുതൽ 1823 വരെ ആർച്ച്ബിഷപ്പും 1801 മുതൽ കർദിനാളുമായിരുന്ന അന്തോൺ ഫെലിച്ചെ സോന്ദദാരി ന്യായാധിപന്മാരുടെയും വിദഗ്ധരുടെയും സമിതിയെക്കൊണ്ടു പരിശോധിപ്പിച്ചു. തിരുവോസ്തികൾ കേടുകൂടാതെ ഇരിക്കുന്നതായി സമിതി കണ്ടു; നേരിയ പഴക്കച്ചുവയുണ്ടെന്നും രേഖപ്പെടുത്തി. ജൂലൈ 28-ന് കൃതജ്ഞതാപ്രദക്ഷിണം നടന്നു.

1815 ജൂൺ 15. തിരുശരീരരക്തങ്ങളുടെ തിരുനാൾ പ്രദക്ഷിണത്തിനിടെ പാത്രത്തിന്റെ ചില്ലു പൊട്ടി; കർദിനാൾ വീണ്ടും പരിശോധനയ്ക്കു കല്പിച്ചു.

1854 സെപ്റ്റംബർ 11. ആർച്ച്ബിഷപ്പ് ജുസെപ്പെ മൻചീനി (Giuseppe Mancini) ദിവ്യബലിക്കിടെ പരിശോധന നടത്തി. അദ്ദേഹവും മറ്റു രണ്ടു കാർമികരും ഒരു മുഴുവൻ തിരുവോസ്തിയും ചില കഷണങ്ങളും സ്വീകരിച്ചു. 1799-ലെ അതേ നിലയിലാണ് അവ എന്നു കണ്ടു.

1856 മുതൽ പള്ളി സെമിനാരിയായി ഉപയോഗിച്ചിരുന്നു; 1891 മുതൽ പുനരുദ്ധാരണവും നടന്നു. 1912-ൽ കോൺവെഞ്ച്വൽ സന്യാസികൾ മടങ്ങിയെത്തി. അവരിലൊരാളായ ഫാദർ ഫെലിച്ചെ സ്പേ (Felice Spée) "ദിവ്യകാരുണ്യനിധി" എന്ന് അദ്ദേഹം വിളിച്ച ഈ തിരുവോസ്തികളെക്കുറിച്ചു പ്രചാരം നൽകി; ശാസ്ത്രീയപഠനത്തിനു പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുകയും ചെയ്തു.

ആർച്ച്ബിഷപ്പ് പ്രോസ്പെറോ സ്കാച്ച (Prospero Scaccia) അന്വേഷണത്തിനു കല്പിച്ചു. വിശുദ്ധ പത്താം പീയൂസ് മാർപാപ്പ അനുവാദം നൽകിയെന്നു പല ജനപ്രിയവിവരണങ്ങളും കൂട്ടിച്ചേർക്കുന്നു. കല്പിച്ചത് ആർച്ച്ബിഷപ്പാണെന്നാണ് അതിരൂപതയുടെ സംഗ്രഹം പറയുന്നത്; മാർപാപ്പയുടെ അനുവാദം ഒരു വത്തിക്കാൻ രേഖയിൽ ഞങ്ങൾ കണ്ടില്ല.

അതിരൂപത പേരെടുത്തു പറയുന്ന വിദഗ്ധർ ഇവരാണ്: ഭക്ഷ്യരസതന്ത്രജ്ഞനായ പ്രൊഫ. സീറോ ഗ്രിമാൽദി (Siro Grimaldi); ആരോഗ്യശാസ്ത്രത്തിലെ പ്രൊഫ. ലൂയിജി സിമൊനെത്ത (Luigi Simonetta); ഔഷധവിജ്ഞാനത്തിലെ പ്രൊഫ. കാർലോ റയ്മോന്തി (Carlo Raimondi); ഭൗതികശാസ്ത്ര സ്ഥാപനത്തിലെ സഹായി ഡോ. മൻസുയേത്തോ ദെലയ്നി (Mansueto Delaini). എല്ലാവരും സിയെന സർവകലാശാലയിലുള്ളവർ. പിസായിലെ പ്രൊഫസറായ വാഴ്ത്തപ്പെട്ട ജുസെപ്പെ തൊണിയോളോ (Giuseppe Toniolo) നിയമവിദഗ്ധനായിരുന്നു. സഭയിൽനിന്നും പുറത്തുനിന്നും സാക്ഷികളുമുണ്ടായിരുന്നു.

രണ്ടു ചോദ്യങ്ങളാണ് അവരോടു ചോദിച്ചത്: ഇവ യഥാർഥത്തിൽ പുളിപ്പില്ലാത്ത അപ്പത്തിന്റെ ഓസ്തികളാണോ? അവ സാധാരണനിലയിലാണോ അതോ മാറ്റം വന്നതാണോ? കണ്ണുകൊണ്ടും സൂക്ഷ്മദർശിനികൊണ്ടും അവർ നോക്കി; വാറ്റിയ വെള്ളത്തിൽ ഒരു ഓസ്തി പരീക്ഷിച്ചു; അമ്ലത്വം അറിയാൻ ലിറ്റ്മസ് സൂചകവും അന്നജം അറിയാൻ അയഡിനും ഉപയോഗിച്ചു.

പിൽക്കാല ഇറ്റാലിയൻ എഴുത്തുകാർ ഉദ്ധരിക്കുന്നതുപോലെ ഗ്രിമാൽദിയുടെ റിപ്പോർട്ടിന്റെ ഭാഷ ശക്തമായിരുന്നു. ശാസ്ത്രചരിത്രത്തിലെ അനന്യസംഭവമെന്ന് അതു വിളിച്ചു; പ്രകൃതിനിയമങ്ങൾ തലകീഴായി എന്ന് ഒരു വാക്യത്തിൽ പറയുകയും ചെയ്തു. 1914 ജൂലൈ 22 മുതൽ 26 വരെ ലൂർദിൽ നടന്ന അന്താരാഷ്ട്ര ദിവ്യകാരുണ്യ കോൺഗ്രസിൽ ഫലങ്ങൾ അവതരിപ്പിച്ചു. 1917-ൽ അഗസ്റ്റീനിയൻ സഭാംഗമായ ഫാദർ അഗസ്തീനോ റുവെല്ലി (Agostino Ruelli) രേഖകൾ ലത്തീനിൽ പ്രസിദ്ധീകരിച്ചു: De Sacris Particulis ab anno 1730 in Senensi Basilica S. Francisci incorrupte servatis.

ആർച്ച്ബിഷപ്പിന്റെ അഭ്യർഥനപ്രകാരം പ്രവർത്തിച്ച കത്തോലിക്കരായിരുന്നു പ്രധാന വിദഗ്ധർ; റിപ്പോർട്ടിലെ ഏറ്റവും ശക്തമായ വാക്കുകൾ അവരുടെ സ്വന്തം നിഗമനങ്ങളാണ്. സഭയുടെ വിധിയല്ല.

1922 ജൂൺ 3. തിരുവോസ്തികൾ പുതിയ അരുളിക്കയിലേക്കു മാറ്റി. തിരുവോസ്തികളും കഷണങ്ങളുമായി 224 എന്നായിരുന്നു എണ്ണം. ചില്ലുമൂടിയുടെ അകത്തു നേർത്ത പൊടിയും രോമങ്ങളും പൂപ്പൽപ്പാടുകളും കണ്ടു; പാത്രത്തിനുള്ളിൽ വായു കടന്നതാണ് കാരണം. ശുദ്ധമായ പളുങ്കുകൊണ്ടുള്ള ഒരു സിലിണ്ടറുമായി ബന്ധപ്പെടുത്തി കർദിനാൾ ജൊവാന്നി താച്ചിയുടെ (Giovanni Tacci) പേര് അതിരൂപതയുടെ മറ്റൊരു താളിലുണ്ട്.

1944. നാട ദ്രവിച്ചതിനാൽ ആർച്ച്ബിഷപ്പ് മാരിയോ തൊക്കബെല്ലി (Mario Toccabelli) മുദ്രകൾ പുതുക്കി.

1950 സെപ്റ്റംബർ 23. എളുപ്പം കാണാവുന്ന പുതിയ അരുളിക്കയിലേക്കു മാറ്റി.

1951 ഓഗസ്റ്റ്. ഓഗസ്റ്റ് 5-നോ 6-നോ (വിവരണമനുസരിച്ച്) അരുളിക്ക മോഷ്ടിക്കപ്പെട്ടു. വിലയേറിയ പാത്രം കള്ളന്മാർ കൊണ്ടുപോയി; തിരുവോസ്തികൾ സക്രാരിക്കടുത്തു ചിതറിക്കിടന്നു. പോലീസ് വിരലടയാളത്തിനായി സ്ഥലം പരിശോധിച്ചു. ഓരോ തിരുവോസ്തിയും പ്രത്യേകം വൃത്തിയാക്കി.

1952 ജൂൺ 10. വീണ്ടും പരിശോധിച്ചു, എണ്ണി, ഫോട്ടോ എടുത്തു; മോഷ്ടിക്കപ്പെട്ടതിന്റെ മാതൃകയിൽ പുനർനിർമിച്ച അരുളിക്കയിൽ സ്ഥാപിച്ചു.

1914-ലെ പഠനത്തിനു നൂറു വർഷം കഴിഞ്ഞ്, വിശ്വാസതിരുസംഘത്തിന്റെ അനുവാദത്തോടെ ആർച്ച്ബിഷപ്പ് അന്തോണിയോ ബുവോൺക്രിസ്ത്യാനി (Antonio Buoncristiani) പുതിയ പരിശോധന നടത്തി. അതിരൂപത പറയുന്നതനുസരിച്ച്, സംരക്ഷണനില ഉറപ്പുവരുത്താനും സൂക്ഷ്മാണുബാധ ഇല്ലെന്നു കാണാനും തിരുവോസ്തികൾക്കു കേടുവരുത്താത്ത പരിശോധനകൾ മാത്രമാണ് നടത്തിയത്.

ഇറ്റലിയിലെ ദേശീയ ഗവേഷണസമിതിയുടെ (CNR) ഫ്ലോറൻസിലെ സാംസ്കാരികപൈതൃക സംരക്ഷണ സ്ഥാപനത്തിലെ ഗവേഷകർ ഡോ. ക്രിസ്ത്യാനോ റിമിനേസിയുടെ (Cristiano Riminesi) നേതൃത്വത്തിലാണ് ഇതു ചെയ്തതെന്നു സിയെന ന്യൂസ് പറയുന്നു. നല്ല സംരക്ഷണനിലയും മലിനീകരണത്തിന്റെ പൂർണമായ അഭാവവുമാണ് ഫലമെന്നും അതു പറയുന്നു. സാമ്പിളുകൾ അതീവശ്രദ്ധയോടെ എടുത്തുവെന്നും ഡിജിറ്റൽ സൂക്ഷ്മദർശിനി ഉപയോഗിച്ചുവെന്നും ഏഴു ദിവസത്തിനുശേഷവും പതിനാലു ദിവസത്തിനുശേഷവും സൂക്ഷ്മാണുവളർച്ച കണ്ടില്ലെന്നും ഇറ്റാലിയൻ കത്തോലിക്കാ ദിനപത്രമായ അവ്വെനീരെ (Avvenire) 2014 ഒക്ടോബർ 23-ന് റിപ്പോർട്ട് ചെയ്തു.

1914-ലെ പഠനത്തിന്റെ ശതാബ്ദി അനുസ്മരിച്ച് 2014 നവംബർ 1 മുതൽ 2015 ഒക്ടോബർ 4 വരെ അതിരൂപത ദിവ്യകാരുണ്യവർഷം ആചരിച്ചു. ബസിലിക്കയിലും തിരുവോസ്തികൾ പ്രദർശിപ്പിച്ച അതിരൂപതയിലെ പള്ളികളിലും ഭക്തിയോടെ ആരാധിക്കുന്നവർക്കു ഫ്രാൻസിസ് മാർപാപ്പ പൂർണദണ്ഡവിമോചനം അനുവദിച്ചുവെന്ന് അവ്വെനീരെ പറയുന്നു.

ഈ പരിശോധനകളൊന്നും തെളിവല്ല; സഭയ്ക്ക് അവ തെളിവാകേണ്ട ആവശ്യവുമില്ല. ഞങ്ങൾ നോക്കിയ ഉറവിടങ്ങളിൽ സിയെനയിലെ പഠനങ്ങളെ വിമർശിച്ച ആരുടെയും പേരില്ല; പ്രസിദ്ധീകരിച്ച ഒരു സന്ദേഹപഠനവും കണ്ടില്ല. എങ്കിലും ശ്രദ്ധാലുവായ വായനക്കാരനു ന്യായമായ ചോദ്യങ്ങൾ ചോദിക്കാം. ആദ്യകാല പരിശോധനകൾ നടത്തിയതു ബന്ധപ്പെട്ടവർ തന്നെയാണ്. ഉണങ്ങിയ ഓസ്തികൾ വരണ്ട സ്ഥലത്തു കുറെക്കാലം നിൽക്കാം; വായുവും ഈർപ്പവും കീടങ്ങളുമാണ് അതു നിർണയിക്കുന്നത്, അവ നൂറ്റാണ്ടുകളായി അളന്നിട്ടില്ല. ചില പിൽക്കാല വിവരണങ്ങൾക്കു പിന്നിലെ രേഖകളെക്കാൾ ഉറപ്പ് അവയ്ക്കുണ്ട്. മറുവശത്ത്, തിരുവോസ്തികൾ കൈകാര്യം ചെയ്തു, മാറ്റി, പൊടി തുടച്ചു, സാധാരണ സാഹചര്യത്തിൽ വച്ചു, പൂപ്പൽ ചില്ലിലാണ് കണ്ടത്, തിരുവോസ്തികളിലല്ല എന്നു സിയെനയിലെ വിവരണങ്ങൾ എടുത്തുപറയുന്നു.

ബസിലിക്കയുടെ സൂക്ഷിപ്പുകാരനായ ഫ്രാ ഫൊർത്തുനാത്തോയുടെ (Fra Fortunato) നിലപാട് അതിരൂപതയുടെ താൾ ഓർമിക്കുന്നു: ദിവ്യകാരുണ്യത്തെ മുട്ടുകുത്തി ആരാധിക്കുകയാണ് വേണ്ടത്, കണ്ണാടിച്ചില്ലുകളും രാസവസ്തുക്കളുംകൊണ്ടു പരിശോധിക്കുകയല്ല. അതുതന്നെയാണ് നല്ല നിലപാട്. പഠനത്തിൽ വിശ്വാസിക്കു സന്തോഷിക്കാം; അതില്ലാതെയും സമാധാനമായിരിക്കാം.

• സിയെനയിലെ ആർച്ച്ബിഷപ്പുമാർ തുടക്കംമുതൽ ഇവയുടെ സംരക്ഷകരായിരുന്നു: 1730-ൽ സോന്ദദാരി, 1789-ൽ ബൊർഗേസി, 1799-ലും 1815-ലും അന്തോൺ ഫെലിച്ചെ സോന്ദദാരി, 1854-ൽ മൻചീനി, 1914-ൽ സ്കാച്ച, 1944-ൽ തൊക്കബെല്ലി, 2014-ൽ ബുവോൺക്രിസ്ത്യാനി.
• വിശുദ്ധ പത്താം പീയൂസ്, ബെനഡിക്ട് പതിനഞ്ചാമൻ, പതിനൊന്നാം പീയൂസ് എന്നിവർ സന്ദർശിക്കാതെതന്നെ ഈ സംഭവം അംഗീകരിച്ചുവെന്നു രജിസ്റ്റർ പറയുന്നു. വത്തിക്കാൻ രേഖയിൽ ഇതു പരിശോധിക്കാൻ ഞങ്ങൾക്കു കഴിഞ്ഞില്ല.
• പിന്നീടു പോൾ ആറാമനും വിശുദ്ധ ജോൺ ഇരുപത്തിമൂന്നാമനുമായവർ വിശുദ്ധ ഡോൺ ബോസ്കോ, വാഴ്ത്തപ്പെട്ട സവീന പെത്രില്ലി (Savina Petrilli) എന്നിവരോടൊപ്പം ഇവിടെ പ്രാർഥിച്ചവരിൽപ്പെടുന്നുവെന്നു രജിസ്റ്റർ പറയുന്നു. ഈ സന്ദർശനങ്ങൾ ആ വിവരണത്തെ ആശ്രയിച്ചിരിക്കുന്നു.
• വിശുദ്ധ ജോൺ പോൾ രണ്ടാമൻ 1980 സെപ്റ്റംബർ 14-ന് സിയെനയിൽ അജപാലനസന്ദർശനം നടത്തി തിരുവോസ്തികളെ ആരാധിച്ചു. അന്നു കത്തീഡ്രലിൽ വൈദികരോടും സമർപ്പിതരോടും നടത്തിയ പ്രസംഗത്തിൽ ഈ ആരാധന പരാമർശിച്ചു.
• കർദിനാൾ ജോസഫ് റാറ്റ്സിംഗർ, പിന്നീടു ബെനഡിക്ട് പതിനാറാമൻ, ബസിലിക്ക സന്ദർശിച്ചു; അദ്ദേഹത്തെ അനുഗമിച്ചുവെന്നു പത്രപ്രവർത്തകനായ അന്തോണിയോ സോച്ചി (Antonio Socci) എഴുതുന്നു.
• വിശ്വാസതിരുസംഘം 2014-ലെ പരിശോധന അനുവദിച്ചു.
• ഫ്രാൻസിസ് മാർപാപ്പ 2014-2015-ലെ ദിവ്യകാരുണ്യവർഷത്തിനു പൂർണദണ്ഡവിമോചനം അനുവദിച്ചുവെന്ന് അവ്വെനീരെ പറയുന്നു.

സിയെന ഇതു സ്വന്തമാക്കിയിരിക്കുന്നു. പതിവു ഭക്തികൾ അതിരൂപത ഇങ്ങനെ പറയുന്നു:

• 1730 ഓഗസ്റ്റ് 17-ലെ കണ്ടെത്തലിന്റെ ഓർമയ്ക്കായി ഓരോ മാസവും പതിനേഴാം തീയതി ദിവ്യകാരുണ്യദിനം.
• പാലിയോ നടത്തുന്ന സിയെനയിലെ ചരിത്രപ്രധാനമായ നഗരഭാഗങ്ങളായ കൊൺത്രാദെകളുടെ (contrade) ആദരം.
• പ്രഥമ ദിവ്യകാരുണ്യ സ്വീകരണം നടത്തുന്ന കുട്ടികളുടെ സന്ദർശനം.
• തിരുശരീരരക്തങ്ങളുടെ തിരുനാളിൽ ആഘോഷമായ പ്രദക്ഷിണം.
• സെപ്റ്റംബർ അവസാനം ഏഴു ദിവസത്തെ ദിവ്യകാരുണ്യഭക്തി.
• വൈദിക, സമർപ്പിത ദൈവവിളികൾക്കായി ആഴ്ചതോറുമുള്ള പ്രാർഥന.

ക്രിസ്തുവിന്റെ സാന്നിധ്യത്തിനു സാക്ഷ്യമായി നൂറ്റാണ്ടുകളായി നിലനിർത്തുന്ന ദൈവത്തിന്റെ നേരിട്ടുള്ള പ്രവൃത്തിയാണ് ഇതെന്ന്, സാരാംശത്തിൽ, ഭക്തനായ കത്തോലിക്കനും ഇറ്റാലിയൻ ശാസ്ത്രജ്ഞനുമായ എൻറിക്കോ മെദി (Enrico Medi) പറഞ്ഞതായി ഓർമിക്കപ്പെടുന്നു. അത് അദ്ദേഹത്തിന്റെ സ്വന്തം ബോധ്യമാണ്.