യോഹന്നാൻ എഴുതിയ ഒന്നാം ലേഖനം

കുടുംബത്തിലെ പിളർപ്പ്. "അവർ നമ്മുടെ കൂട്ടത്തിൽനിന്നാണു പുറത്തുപോയത്; അവർ നമുക്കുള്ളവരായിരുന്നില്ല" (2:19). ഈ ഒരു വരി ലേഖനത്തെ വിശദീകരിക്കുന്നു. ഒരു കൂട്ടം വിട്ടുപോയി. യേശുക്രിസ്തു ശരീരം ധരിച്ചുവന്നു എന്ന് അവർ നിഷേധിച്ചതായും (4:2), പാപമില്ലെന്ന് അവകാശപ്പെട്ടതായും (1:8), സഹവിശ്വാസികളെ കരുതാതെ ദൈവജ്ഞാനത്തിൽ അഭിമാനിച്ചതായും (2:4, 9; 4:20) കാണുന്നു. ബാക്കിയുള്ളവർ മുറിവേറ്റവരും സന്ദേഹികളുമായി.

ക്രിസ്തുവിനെപ്പറ്റിയുള്ള ആദ്യകാല തെറ്റുകൾ. ആദ്യത്തെ പാഷണ്ഡതകൾ ക്രിസ്തുവിന്റെ ദൈവത്വത്തെക്കാൾ യഥാർഥ മനുഷ്യത്വത്തെയാണ് നിഷേധിച്ചതെന്ന് മതബോധനഗ്രന്ഥം പറയുന്നു; അവിടുത്തേക്കു ശരീരമുള്ളതായി തോന്നിയതേയുള്ളൂ എന്ന ജ്ഞാനവാദ ഡോസെറ്റിസത്തെ (Docetism) അതു പേരെടുത്തു പറയുന്നു (465). ദിവ്യനായ ക്രിസ്തു ജ്ഞാനസ്നാനത്തിനുശേഷം യേശുവെന്ന മനുഷ്യനിൽ വന്നുവെന്നും പീഡാനുഭവത്തിനുമുമ്പ് അവിടുത്തെ വിട്ടുപോയെന്നും എഫേസോസിലെ കെറിന്തൂസ് (Cerinthus) പഠിപ്പിച്ചതായി വിശുദ്ധ ഇരണേവൂസ് പറയുന്നു (പാഷണ്ഡതകൾക്കെതിരേ 1.26). "ജലത്താൽ മാത്രമല്ല, ജലത്താലും രക്തത്താലുമാണ്" (5:6) എന്നത് ഇത്തരം ചിന്തയ്ക്കുള്ള മറുപടിയാണെന്ന് പല പണ്ഡിതരും കരുതുന്നു; ലേഖനം ആരുടെയും പേരു പറയുന്നില്ല. കുളിപ്പുരയിൽ കെറിന്തൂസിനെ കണ്ട് യോഹന്നാൻ ഇറങ്ങി ഓടിയ കഥയും ഇരണേവൂസ് പറയുന്നു (3.3.4).

എഫേസോസ്. ഒരു വലിയ തുറമുഖം, അർത്തെമിസ് ആരാധനയുടെ കേന്ദ്രം, ചക്രവർത്തിമാർക്കുള്ള ക്ഷേത്രങ്ങളും. "വിഗ്രഹങ്ങളിൽ നിന്ന് അകന്നിരിക്കുവിൻ" (5:21) എന്ന അവസാന വരിക്ക് അവിടെ യഥാർഥ അർഥമുണ്ടായിരുന്നു; ദൈവത്തെപ്പറ്റിയുള്ള ഏതു വ്യാജസങ്കൽപത്തെയും അതു സൂചിപ്പിക്കാം.

"അവസാന മണിക്കൂർ". ഗ്രന്ഥകാരൻ തന്റെ കാലത്തെ അവസാന മണിക്കൂർ എന്നും, വിട്ടുപോയ ഉപദേഷ്ടാക്കളെ അന്തിക്രിസ്തുമാരെന്നും വിളിക്കുന്നു (2:18-19, 22). ക്രിസ്തുവിനെ നിഷേധിക്കുന്നവർ എല്ലാ കാലത്തും പ്രവർത്തിക്കുന്നുണ്ടെന്നാണ് അർഥം. അദ്ദേഹം തീയതി നൽകുന്നില്ല; ആരും ഇവിടെ അതു കണ്ടെത്താനും പാടില്ല (മതബോധനഗ്രന്ഥം 670, 672-675).

സഭയുടെ പാരമ്പര്യം. ഗ്രന്ഥകാരൻ പേരു പറയുന്നില്ല. എങ്കിലും ഞങ്ങൾ കേട്ടതും കണ്ണുകൊണ്ടു കണ്ടതും കൈകൊണ്ടു സ്പർശിച്ചതും എന്നു തുടങ്ങുന്നു (1:1). യോഹന്നാൻ അപ്പസ്തോലന്റെ സ്വരമാണ് പാരമ്പര്യം എപ്പോഴും ഇതിൽ കേട്ടിട്ടുള്ളത്.

• വിശുദ്ധ പോളിക്കാർപ്പ്, യോഹന്നാനെ അറിഞ്ഞിരുന്നുവെന്ന് ഇരണേവൂസ് പറയുന്ന ആൾ, രണ്ടാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ ആരംഭത്തിൽ എഴുതുന്നു: യേശുക്രിസ്തു ശരീരത്തിൽ വന്നുവെന്ന് ഏറ്റുപറയാത്തവൻ അന്തിക്രിസ്തുവാണ് (ഫിലിപ്പിയർക്ക് 7, ആശയം; കാണുക 1 യോഹ 4:3). ഉറവിടം പറയുന്നില്ല.
• പാപ്പിയാസ് (Papias) യോഹന്നാന്റെ ഒന്നാം ലേഖനം ഉപയോഗിച്ചുവെന്ന് എവുസേബിയൂസ് (സഭാചരിത്രം 3.39).
• വിശുദ്ധ ഇരണേവൂസ് കർത്താവിന്റെ ശിഷ്യനായ യോഹന്നാന്റേതായി ഇത് ഉദ്ധരിക്കുന്നു (പാഷണ്ഡതകൾക്കെതിരേ 3.16).
• എവുസേബിയൂസ്: ഇപ്പോഴും പണ്ടും തർക്കമില്ലാതെ ഇതു സ്വീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു (3.24, ആശയം).
• ത്രെന്തോസ് സൂനഹദോസ് (1546) യോഹന്നാൻ അപ്പസ്തോലന്റെ മൂന്നു ലേഖനങ്ങൾ എണ്ണുന്നു.

ലേഖനവും സുവിശേഷവും. രണ്ടും ഒരുപോലെ മുഴങ്ങുന്നു: പ്രകാശവും അന്ധകാരവും, സത്യവും വ്യാജവും, ജീവൻ, വസിക്കൽ, "ആദിമുതൽ" (1:1-ഉം യോഹ 1:1-ഉം താരതമ്യം ചെയ്യുക), പുതിയ കൽപന (2:7-8; യോഹ 13:34). യോഹന്നാന്റെ പേരിലുള്ള സുവിശേഷവും ലേഖനങ്ങളും സ്നേഹം എന്ന പൊതുവിഷയത്തിൽ ബെനഡിക്ട് പതിനാറാമൻ പാപ്പാ ഒന്നിച്ചു കാണുന്നു (2006 ഓഗസ്റ്റ് 9).

പണ്ഡിതരുടെ ഒരു കുറിപ്പ്. പാരമ്പര്യമനുസരിച്ച് യോഹന്നാൻ അപ്പസ്തോലനാണ് ഗ്രന്ഥകാരൻ. അദ്ദേഹം രൂപപ്പെടുത്തിയ വൃത്തത്തിലെ ഒരു ശിഷ്യനോ ശ്രേഷ്ഠനോ, ദൃക്സാക്ഷിസമൂഹത്തിന്റെ "ഞങ്ങൾ" എന്ന സ്വരത്തിൽ, സുവിശേഷത്തോടു ചേർന്ന് എഴുതിയതാകാമെന്ന് പല പണ്ഡിതരും ഇന്നു കരുതുന്നു. "ശ്രേഷ്ഠനായ യോഹന്നാൻ" എന്ന ഒരാളെപ്പറ്റി പാപ്പിയാസും പറയുന്നു (എവുസേബിയൂസ് 3.39); അദ്ദേഹം വേറൊരാളായിരുന്നോ എന്നു പണ്ഡിതർ ചർച്ച ചെയ്തിട്ടുണ്ട്; കത്തോലിക്കാ വിജ്ഞാനകോശം ഇതു പരിശോധിക്കുന്നു. ഈ ചോദ്യം ലേഖനത്തിന്റെ നിവേശനത്തെയോ കാനോനിലെ സ്ഥാനത്തെയോ സ്പർശിക്കുന്നില്ല (ദേയി വെർബും (Dei Verbum) 11, 18-19).

ഇല്ലാത്ത വാക്കുകൾ: 1 യോഹന്നാൻ 5:7. ലത്തീൻ അടിസ്ഥാനമായ പഴയ ബൈബിളുകളിൽ, പിതാവും വചനവും പരിശുദ്ധാത്മാവും സ്വർഗത്തിൽ സാക്ഷ്യം നൽകുന്നുവെന്ന് കുറച്ചു വാക്കുകൾ കൂടുതലായി കാണാം; യോഹന്നാൻ വാക്യഖണ്ഡം (Johannine Comma) എന്ന് ഇതിനെ വിളിക്കുന്നു. പി.ഒ.സി. ബൈബിളിലും എൻ.ആർ.എസ്.വി.യിലും ഇതില്ല; കാരണം, പ്രാചീന ഗ്രീക്ക് പ്രതികളിലും മിക്ക ആദ്യകാല തർജമകളിലും ഈ വാക്കുകൾ കാണുന്നില്ല. ഇവ കാണുന്ന ഏറ്റവും പഴയ പ്രതി ഒമ്പതാം നൂറ്റാണ്ടിലേതാണെന്ന് പുതിയ കത്തോലിക്കാ വിജ്ഞാനകോശം. 1897-ൽ ഹോളി ഓഫീസ് ഇവയെ തിടുക്കത്തിൽ നിഷേധിക്കുന്നതിനെതിരേ മുന്നറിയിപ്പു നൽകി. സഭയുടെ വിധിക്കു വിധേയമായി പണ്ഡിതർക്ക് ഇതു പഠിക്കാമെന്നും ഇതിനെതിരായ അഭിപ്രായം സ്വീകരിക്കാമെന്നും 1927-ൽ പ്രഖ്യാപിച്ചു. ത്രിത്വത്തിലുള്ള നമ്മുടെ വിശ്വാസം ഈ വാക്കുകളെയല്ല, വിശുദ്ധഗ്രന്ഥത്തെയും പാരമ്പര്യത്തെയും മുഴുവനായി ആശ്രയിക്കുന്നു.

ലേഖനം നേർരേഖയിലല്ല പോകുന്നത്. നല്ല അധ്യാപകനെപ്പോലെ ഒരേ വിഷയങ്ങളിലേക്ക് ഓരോ വട്ടവും കൂടുതൽ ആഴത്തിൽ തിരിച്ചുവരുന്നു. പൊതുവേ സ്വീകരിക്കുന്ന ഒരു രൂപരേഖ ഇതാ.

• ദൈവം സ്നേഹമാണ് (4:8, 16). ദൈവത്തിന്റെ സത്തതന്നെ സ്നേഹമാണെന്നും പിതാവും പുത്രനും പരിശുദ്ധാത്മാവുമായ ദൈവം സ്നേഹത്തിന്റെ നിത്യമായ പങ്കുവയ്ക്കലാണെന്നും മതബോധനഗ്രന്ഥം പറയുന്നു (221; കാണുക 733, 1604). ഇത് വെറും വികാരമല്ല: പുത്രനെ അയച്ചതിൽ ആ സ്നേഹം വെളിപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു (4:9-10; മതബോധനഗ്രന്ഥം 458, 604, 620).
• ദൈവം ആദ്യം സ്നേഹിച്ചു (4:19; മതബോധനഗ്രന്ഥം 604, 1828). ക്രിസ്തീയജീവിതം മുഴുവൻ ഒരു പ്രത്യുത്തരമാണ്. നമ്മുടെ സ്നേഹം അവിടുത്തെ സ്നേഹം നേടിയെടുക്കുന്നില്ല.
• ദൈവം പ്രകാശമാണ് (1:5; മതബോധനഗ്രന്ഥം 214). അന്ധകാരത്തിൽ നടന്ന് കൂട്ടായ്മ അവകാശപ്പെടുന്നത് വ്യാജമാണ് (1:6; മതബോധനഗ്രന്ഥം 2470).
• ക്രിസ്തു യഥാർഥത്തിൽ ശരീരം ധരിച്ചുവന്നു. യഥാർഥ വിശ്വാസം ഇത് ഏറ്റുപറയുന്നു (4:2-3; 2 യോഹ 7; മതബോധനഗ്രന്ഥം 423, 463, 465). ശരീരമില്ലാത്ത, രക്തം ചിന്താത്ത ഒരു സാങ്കൽപിക ക്രിസ്തുവിനെ ആർക്കും സ്നേഹിക്കാനാവില്ല.
• എല്ലാവരും പാപം ചെയ്യുന്നു; ക്ഷമയുമുണ്ട്. നമുക്കു പാപമില്ലെന്നു പറഞ്ഞാൽ അത് ആത്മവഞ്ചനയാകും (1:8; മതബോധനഗ്രന്ഥം 827, 1425, 1847). ഏറ്റുപറഞ്ഞാൽ അവിടുന്ന് ക്ഷമിക്കും (1:9). യേശു പിതാവിന്റെ സന്നിധിയിൽ നമ്മുടെ മധ്യസ്ഥനും ലോകം മുഴുവന്റെയും പാപങ്ങൾക്കു പരിഹാരബലിയുമാണ് (2:1-2; മതബോധനഗ്രന്ഥം 519, 605, 606, 1460). മാനസാന്തരത്തെയും അനുരഞ്ജനകൂദാശയെയുംപറ്റിയുള്ള പ്രബോധനത്തിൽ മതബോധനഗ്രന്ഥം ഈ വാക്യങ്ങൾ ആശ്രയിക്കുന്നു (1425, 1460).
• ക്രിസ്ത്യാനി "പാപം ചെയ്യുന്നില്ല" എങ്ങനെ? ദൈവത്തിൽനിന്നു ജനിച്ചവന് പാപം ചെയ്യാൻ സാധ്യമല്ല എന്നും ലേഖനം പറയുന്നു (3:9; 5:18). ഇത് 1:8-നെ നിഷേധിക്കുന്നില്ല. ഗ്രീക്കിലെ വർത്തമാനകാലം ഉറച്ച ജീവിതരീതിയെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു; നമ്മിലെ ദൈവജീവൻ എന്തു ചെയ്യുന്നുവെന്നും എവിടേക്കു നയിക്കുന്നുവെന്നുമാണ് ഗ്രന്ഥകാരൻ പറയുന്നത്. നാം ഇപ്പോഴും വീഴുന്നു; മധ്യസ്ഥൻ നമുക്ക് ഇപ്പോഴുമുണ്ട് (2:1).
• മരണാർഹമായ പാപവും അല്ലാത്തതും (5:16-17). മാരകപാപവും ലഘുപാപവും തമ്മിലുള്ള വ്യത്യാസം ഇവിടെത്തന്നെ മതബോധനഗ്രന്ഥം കാണുന്നു (1854). ആർക്കുവേണ്ടിയും പ്രാർഥിക്കരുതെന്ന് ഗ്രന്ഥകാരൻ വിലക്കുന്നില്ല. എല്ലാ പാപികൾക്കുംവേണ്ടി സഭ പ്രാർഥിക്കുന്നു (കാണുക മതബോധനഗ്രന്ഥം 1037).
• ഇപ്പോൾത്തന്നെ ദൈവമക്കൾ. എത്ര വലിയ സ്നേഹമാണു പിതാവു നമ്മോടു കാണിച്ചത് (3:1; മതബോധനഗ്രന്ഥം 1692). അവിടുന്ന് ആയിരിക്കുന്നതുപോലെ നാം അവിടുത്തെ കാണും (3:2): ദൈവദർശനത്തിന്റെ വലിയ പ്രത്യാശ (മതബോധനഗ്രന്ഥം 163, 1023, 2519, 2772).
• പ്രവൃത്തിയിലെ സ്നേഹം. ലൗകികസമ്പത്ത് ഉണ്ടായിരിക്കെ ആവശ്യക്കാരനെതിരേ ഹൃദയം അടയ്ക്കുന്നവനിൽ ദൈവസ്നേഹമില്ല (3:17; മതബോധനഗ്രന്ഥം 2447). വാക്കിലല്ല, പ്രവൃത്തിയിലും സത്യത്തിലും (3:18). സ്നേഹിക്കാത്തവൻ മരണത്തിൽ നിലകൊള്ളുന്നു (3:14-15; മതബോധനഗ്രന്ഥം 1033); കാണുന്ന സഹോദരനെ ദ്വേഷിച്ചുകൊണ്ട് കാണാത്ത ദൈവത്തെ സ്നേഹിക്കാനാവില്ല (4:20; മതബോധനഗ്രന്ഥം 2840).
• വിശ്വാസവും പ്രവൃത്തിയും ഒന്നിച്ച്. വിശ്വാസവും സ്നേഹവും ഒരേ കൽപനയാണ് (3:23). യേശുവിലുള്ള വിശ്വാസം പുതിയ ജനനം നൽകുന്നു (5:1; മതബോധനഗ്രന്ഥം 2780, 2790); ഭാരമുള്ളവയല്ലാത്ത കൽപനകൾ പിന്നാലെ വരുന്നു (5:3). വിശ്വസിക്കാനും സ്നേഹിക്കാനും കൃപ നമ്മെ പ്രേരിപ്പിക്കുന്നുവെന്ന സഭയുടെ പ്രബോധനത്തോട് ഇതു യോജിക്കുന്നു (മതബോധനഗ്രന്ഥം 2001-2002).
• ലോകം. ലോകത്തെ സ്നേഹിക്കരുത് (2:15) എന്നത് ലോകത്തോടുള്ള ദൈവസ്നേഹത്തിന് (യോഹ 3:16; 1 യോഹ 2:2) എതിരല്ല. ദൈവത്തിനെതിരേ അടഞ്ഞതിനെയാണ് ഇവിടെ ലോകം എന്നു പറയുന്നത്: ജഡത്തിന്റെ ദുരാശ, കണ്ണുകളുടെ ദുരാശ, ജീവിതത്തിന്റെ അഹന്ത (2:16; മതബോധനഗ്രന്ഥം 377, 2514, 2534).
• അഭിഷേകം. വിശ്വാസികൾ അഭിഷിക്തരാണ് (2:20, 27). ദൈവജനത്തിന്റെ മുഴുവൻ അതിസ്വാഭാവിക വിശ്വാസബോധം സഭയുടെ പ്രബോധനാധികാരത്തിനു കീഴിൽ എന്ന അർഥത്തിലാണ് മതബോധനഗ്രന്ഥം ഇതു കാണുന്നത് (91-93). അധ്യാപകരെ ആർക്കും അവഗണിക്കാം എന്ന് ഇതിന് അർഥമില്ല (കാണുക 4:1, 6).
• ജലവും രക്തവും (5:6). ക്രിസ്തുവിന്റെ പാർശ്വത്തിൽനിന്നൊഴുകിയ ജലവും രക്തവുമായി, ജ്ഞാനസ്നാനത്തിന്റെയും ദിവ്യകാരുണ്യത്തിന്റെയും പ്രതീകങ്ങളായി, മതബോധനഗ്രന്ഥം ഇതിനെ ബന്ധിപ്പിക്കുന്നു (1225; കാണുക 694).
• ഉറപ്പുള്ള പ്രാർഥന. അവിടുത്തെ ഇഷ്ടത്തിനനുസൃതമായി ചോദിച്ചാൽ അവിടുന്ന് കേൾക്കും (5:14; മതബോധനഗ്രന്ഥം 2778, 2827).

"പുറത്തുപോയവർ". ആദ്യസമൂഹത്തിനുള്ളിലെ വേദനാജനകമായ ഒരു പ്രതിസന്ധിയെപ്പറ്റിയാണ് ഈ ലേഖനത്തിലെ കഠിനവാക്കുകൾ. ഇന്നത്തെ മറ്റു സഭകളിലെ ക്രിസ്ത്യാനികൾക്കെതിരേ അവ തിരിക്കരുത്; അവർ ആ സമൂഹങ്ങളിൽ ജനിച്ചവരാണ്, സഹോദരീസഹോദരന്മാരായി ആദരിക്കപ്പെടേണ്ടവരും (മതബോധനഗ്രന്ഥം 818). "അന്തിക്രിസ്തു" എന്നത് എതിരാളികൾക്കുള്ള ഒരു പേരല്ല; നമുക്ക് ഓരോരുത്തർക്കുമുള്ള മുന്നറിയിപ്പാണ്.

• സ്പർശിക്കപ്പെട്ട ജീവന്റെ വചനം. തുടക്കം ഏതാണ്ട് ശാരീരികമാണ്: കേട്ടു, കണ്ടു, സ്പർശിച്ചു (1:1-3; മതബോധനഗ്രന്ഥം 425). പിതാവിനോടുകൂടെയായിരുന്ന നിത്യജീവൻ നമ്മുടെ ഇടയിലായിരുന്നു.
• ദൈവപുത്രനും യഥാർഥ മനുഷ്യനും. അവിടുന്നാണു സത്യദൈവവും നിത്യജീവനും (5:20; മതബോധനഗ്രന്ഥം 217), ശരീരം ധരിച്ചുവന്നവനും (4:2). ലേഖനം രണ്ടും ഒന്നിച്ചുപിടിക്കുന്നു; ഏതും കൈവിടുന്നില്ല.
• മധ്യസ്ഥനും ബലിയും. അവിടുന്ന് നമുക്കുവേണ്ടി വാദിക്കുന്നു (2:1; മതബോധനഗ്രന്ഥം 692, 2634); പാപം നീക്കുന്നു (3:5; മതബോധനഗ്രന്ഥം 457); ലോകം മുഴുവനുംവേണ്ടി (2:2).
• പിശാചിന്റെ പ്രവൃത്തികൾ നശിപ്പിക്കുന്നവൻ (3:8; മതബോധനഗ്രന്ഥം 385, 394).
• മാതൃക. അവിടുന്ന് നമുക്കുവേണ്ടി ജീവൻ പരിത്യജിച്ചു (3:16). സ്നേഹത്തിന് ഒരു രൂപമുണ്ട്; അത് അവിടുത്തെ രൂപമാണ്. അവിടുന്നിൽ വസിക്കുന്നവർ അവിടുന്ന് നടന്ന വഴിയിലൂടെ നടക്കുന്നു (2:6).
• കാണപ്പെടാനിരിക്കുന്നവൻ. അവിടുന്ന് പ്രത്യക്ഷനാകും; അവിടുന്ന് ആയിരിക്കുന്നതുപോലെ നാം കാണും (2:28; 3:2).

മതബോധനഗ്രന്ഥം ഈ ലേഖനം കൂടെക്കൂടെ ഉപയോഗിക്കുന്നു: ദൈവം സ്നേഹമാണ്, 221, 733; മനുഷ്യാവതാരം, 423, 457-458, 463; ക്ഷമ, 827, 1425, 1460, 1847; ദൈവദർശനം, 163, 1023, 2519; ഉപവി, 1033, 1828, 2447, 2840; പ്രാർഥന, 2778, 2781, 2827, 2852.

ബെനഡിക്ട് പതിനാറാമൻ തന്റെ പ്രഥമ ചാക്രികലേഖനമായ ദേവൂസ് കാരിത്താസ് എസ്ത് (Deus Caritas Est, 2005) 1 യോഹ 4:16-ൽ തുടങ്ങി. ദൈവശാസ്ത്രജ്ഞനായ യോഹന്നാനെപ്പറ്റിയുള്ള 2006 ഓഗസ്റ്റ് 9-ലെ പ്രസംഗത്തിൽ, യോഹന്നാന്റെ രചനകളുടെ സവിശേഷവിഷയം സ്നേഹമാണെന്നും, നമ്മുടെ മധ്യസ്ഥനും പാപപരിഹാരവുമായ യേശുക്രിസ്തുവിൽ ദൈവം ഈ സ്നേഹം മൂർത്തമായി വെളിപ്പെടുത്തിയെന്നും അദ്ദേഹം പറയുന്നു.

സഭാപിതാക്കന്മാർ (ആശയം). വിശുദ്ധ അഗസ്റ്റിൻ ഈ ലേഖനത്തെപ്പറ്റി പത്തു പ്രസംഗങ്ങൾ നടത്തി. ഏഴാമത്തേതിൽ പ്രസിദ്ധമായ ചട്ടം നൽകുന്നു: സ്നേഹിക്കുക, എന്നിട്ട് ഇഷ്ടമുള്ളതു ചെയ്യുക (പ്രസംഗം 7.8). തോന്നുംപോലെ ചെയ്യാനല്ല പറയുന്നത്; സ്നേഹത്തിന്റെ വേര് ഉള്ളിലുണ്ടെങ്കിൽ തിരുത്തലും മൗനവുംപോലും നല്ലതായിരിക്കും എന്നാണ്.

ആരാധനാക്രമത്തിൽ.

• സീറോ മലബാർ. ഞങ്ങൾ പരിശോധിച്ച 2026-27-ലെ പട്ടികയിൽ ആഴ്ചദിവസങ്ങളിൽ വിശുദ്ധ കുർബാനയിൽ: ദനഹാക്കാലത്ത് 1 യോഹ 5:1-5, 5:13-21; വലിയ നോമ്പിൽ 1 യോഹ 2:7-11.
• സീറോ മലങ്കര. അതേ വർഷം ഞായറാഴ്ചകളിൽ വി. കുർബാനയിൽ: ദൈവമാതാവിനുണ്ടായ മംഗളവാർത്തയുടെ ഞായറാഴ്ച 1 യോഹ 3:1-10; സ്നാപകയോഹന്നാന്റെ ജനനത്തിന്റെ ഞായറാഴ്ച 1 യോഹ 4:1-6; യൽദോയ്ക്കുശേഷം രണ്ടാം ഞായറാഴ്ച 1 യോഹ 3:19-24.
• ലത്തീൻ. ബി വർഷത്തിൽ ഉയിർപ്പുകാലത്തെ ഞായറാഴ്ചകളിൽ ദിവ്യബലിയിലെ രണ്ടാം വായന ഇതിൽനിന്നാണ്. സകല വിശുദ്ധരുടെയും തിരുനാളിൽ 1 യോഹ 3:1-3; എ വർഷം തിരുഹൃദയത്തിരുനാളിൽ 1 യോഹ 4:7-16. ഡിസംബർ 27 മുതൽ പ്രത്യക്ഷീകരണത്തിരുനാളിനു ശേഷമുള്ള ദിവസങ്ങൾവരെ ക്രിസ്മസ് കാലത്തെ ആഴ്ചദിവസങ്ങളിൽ ലേഖനം ഏതാണ്ടു മുഴുവനും വായിക്കുന്നു. വിശുദ്ധ യോഹന്നാന്റെ തിരുനാൾ ഡിസംബർ 27, 1 യോഹ 1:1-4.

ഏകദേശം ഇരുപതു മിനിറ്റ് മതി. നേർരേഖയിലുള്ള വാദം അന്വേഷിക്കരുത്; വാക്കുകൾ നിങ്ങളെ ചുറ്റിവരട്ടെ. ഒരാഴ്ചകൊണ്ട്:

• ഒന്നാം ദിവസം: 1:1 - 2:2. യഥാർഥമായ ആത്മശോധന; പിന്നെ 2:1-ൽ വിശ്രമിക്കുക.
• രണ്ടാം ദിവസം: 2:3-17. ഞാൻ എവിടെയാണ് നടക്കുന്നത്?
• മൂന്നാം ദിവസം: 2:18 - 3:10. ഞാൻ ആരുടെ മകനാണ്, മകളാണ്?
• നാലാം ദിവസം: 3:11-24. ആവശ്യത്തിലിരിക്കുന്ന ഒരാളെ ഓർക്കുക. ഹൃദയം കുറ്റപ്പെടുത്തുന്നെങ്കിൽ 3:20-ൽ നിൽക്കുക.
• അഞ്ചാം ദിവസം: 4:1-6. യേശുവിനെപ്പറ്റി ഞാൻ യഥാർഥത്തിൽ എന്തു വിശ്വസിക്കുന്നു?
• ആറാം ദിവസം: 4:7-21. സാവധാനം, ഉറക്കെ വായിക്കുക.
• ഏഴാം ദിവസം: അധ്യായം 5. "നാം അറിയുന്നു" എന്ന മൂന്നു വരികളിൽ (5:18-20) അവസാനിപ്പിക്കുക.