പത്രോസ് എഴുതിയ ഒന്നാം ലേഖനം

അഞ്ചു പ്രദേശങ്ങൾ. പോന്തസ്, ഗലാത്തിയാ, കപ്പദോക്കിയാ, ഏഷ്യ, ബിഥീനിയാ (1:1): ഏഷ്യാമൈനറിലെ റോമൻ പ്രദേശങ്ങൾ, ഇന്നത്തെ തുർക്കി. പൗലോസിന്റെ യാത്രകൾ ഇതിന്റെ ചില ഭാഗങ്ങളിൽ മാത്രമേ എത്തിയുള്ളൂ. പോന്തസിലും കപ്പദോക്കിയായിലും സുവിശേഷം എങ്ങനെ എത്തിയെന്ന് പുതിയ നിയമം പറയുന്നില്ല. സഭയിൽനിന്നു സഭയിലേക്കു സഞ്ചരിക്കാനുള്ള ലേഖനമാണിത്.

സ്വന്തം നാട്ടിലെ പ്രവാസികൾ. "പരദേശികളും വിപ്രവാസികളും" എന്നാണ് പത്രോസ് അവരെ വിളിക്കുന്നത് (2:11). പാർക്കുന്ന പട്ടണങ്ങളിൽ പൂർണാവകാശമില്ലാത്തവരെന്ന നിയമപരമായ നില ഇതു സൂചിപ്പിക്കുന്നുവെന്ന് ചിലർ കരുതുന്നു. ക്രിസ്തീയജീവിതത്തിന്റെ വിവരണമായിട്ടാണ് മിക്കവരും ഇതു വായിക്കുന്നത്: നമ്മുടെ യഥാർഥ ഭവനം മുന്നിലാണ്. പിതാക്കന്മാരിൽനിന്നു കിട്ടിയ വ്യർഥമായ ജീവിതരീതി അവർ ഉപേക്ഷിച്ചിരുന്നു (1:18). പഴയ കൂട്ടുകാരോടൊപ്പം വിരുന്നുകളിലും വിജാതീയ ആഘോഷങ്ങളിലും പങ്കെടുക്കാതായി; അവർക്ക് അതു നീരസമായി (4:3-4).

ഏതുതരം സഹനം? ദൂഷണവും നിന്ദയും കള്ളക്കുറ്റങ്ങളുമാണ് ലേഖനം പറയുന്നത് (2:12; 3:16; 4:4; 4:14). അടിമകൾ കഠിനഹൃദയരായ യജമാനന്മാരിൽനിന്നും (2:18), ഭാര്യമാർ അവിശ്വാസികളായ ഭർത്താക്കന്മാരിൽനിന്നും (3:1) സഹിച്ചു. രാജ്യവ്യാപകമായ സംഘടിത പീഡനം ഇവിടെ വിവരിക്കുന്നില്ല; എങ്കിലും "അഗ്നിപരീക്ഷകൾ" (4:12) കാര്യം ഗൗരവമുള്ളതായിരുന്നുവെന്നു കാണിക്കുന്നു. "ക്രിസ്ത്യാനി" എന്ന പേരുതന്നെ (4:16) അപകടമായിത്തുടങ്ങിയിരുന്നു. ഏകദേശം 112-ൽ ഇതേ പ്രദേശങ്ങളിലൊന്നായ ബിഥീനിയായുടെ ഗവർണർ പ്ലിനി (Pliny the Younger) ക്രിസ്ത്യാനികളെ എങ്ങനെ വിചാരണ ചെയ്യണമെന്ന് ത്രയാൻ (Trajan) ചക്രവർത്തിയോടു കത്തെഴുതി ചോദിച്ചു.

ബാബിലോൺ എന്നു വിളിക്കപ്പെട്ട റോം. "ബാബിലോണിലെ സഭ" അവസാനം വന്ദനം പറയുന്നു (5:13). പത്രോസ് മെസൊപ്പൊട്ടേമിയയിലെ ബാബിലോണിൽ പോയതായി ആദ്യകാല പാരമ്പര്യമില്ല. ലേഖനം റോമിൽവച്ച് എഴുതിയതാണെന്നും ആ നഗരത്തെ പത്രോസ് ആലങ്കാരികമായി പേരു വിളിക്കുന്നതാണെന്നും എവുസേബിയൂസ് രേഖപ്പെടുത്തുന്നു (സഭാചരിത്രം 2.15). വെളിപാടു ഗ്രന്ഥവും റോമിന് ഇതേ പേര് നൽകുന്നു. യഹൂദർക്ക് ബാബിലോൺ പ്രവാസത്തിന്റെ സ്ഥലമായിരുന്നു; അവിടെനിന്ന് പ്രവാസികൾക്ക് എഴുതുന്ന സഭ, നമുക്കെല്ലാം ഒരേ അവസ്ഥയാണെന്നു പറയുന്നു (കാണുക 5:9).

സഭയുടെ പാരമ്പര്യം. പത്രോസിന്റെ പേരിലാണ് ലേഖനം തുടങ്ങുന്നത്; നേരത്തേതന്നെ വ്യാപകമായി ഇതു സ്വീകരിക്കപ്പെട്ടു.

• വിശുദ്ധ പോളിക്കാർപ്പ് രണ്ടാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ ആരംഭത്തിൽ ഫിലിപ്പിയർക്ക് എഴുതുമ്പോൾ ഉറവിടം പറയാതെ 1:8-ലെ വാക്കുകൾ ഉപയോഗിക്കുന്നു (ഫിലിപ്പിയർക്ക് 1).
• പാപ്പിയാസ് (Papias) യോഹന്നാന്റെ ഒന്നാം ലേഖനത്തിൽനിന്നും പത്രോസിന്റെ ലേഖനത്തിൽനിന്നും സാക്ഷ്യങ്ങൾ ഉപയോഗിക്കുന്നുവെന്ന് എവുസേബിയൂസ് (സഭാചരിത്രം 3.39, ആശയം).
• എവുസേബിയൂസ് എല്ലാവരും സ്വീകരിച്ച ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ ഇതിനെ എണ്ണുന്നു (3.3; 3.25).
• വിശുദ്ധ ഇരണേവൂസ്, തെർത്തുല്യൻ, അലക്സാണ്ഡ്രിയായിലെ വിശുദ്ധ ക്ലെമന്റ്, ഒരിജൻ എന്നിവർ ഇതു പത്രോസിന്റേതായി ഉദ്ധരിക്കുന്നുവെന്ന് കത്തോലിക്കാ വിജ്ഞാനകോശം രേഖപ്പെടുത്തുന്നു.
• ത്രെന്തോസ് സൂനഹദോസ് (1546) പത്രോസ് അപ്പസ്തോലന്റെ രണ്ടു ലേഖനങ്ങൾ കാനോനിൽ എണ്ണുന്നു.

പത്രോസിന്റെ സ്വരം. "ക്രിസ്തുവിന്റെ സഹനങ്ങളുടെ ദൃക്സാക്ഷി" എന്നാണ് അദ്ദേഹം തന്നെത്തന്നെ വിളിക്കുന്നത് (5:1). ജീവിതാന്ത്യത്തോടടുത്ത വൃദ്ധനായ പത്രോസിനെയാണ് ഈ ലേഖനത്തിൽ കേൾക്കുന്നതെന്ന് ബെനഡിക്ട് പതിനാറാമൻ പാപ്പാ പറയുന്നു (2006 മേയ് 24): തന്നെത്തന്നെ അമിതമായി ആശ്രയിക്കാത്ത, തള്ളിപ്പറച്ചിലിലൂടെയും ക്ഷമയിലൂടെയും കടന്നുപോന്ന വിശ്വാസമുള്ള ഒരാൾ. അജഗണത്തെ പരിപാലിക്കുവിൻ (5:2) എന്ന് അദ്ദേഹം ശ്രേഷ്ഠന്മാരോട് ആവശ്യപ്പെടുന്നത്, യേശു തന്നോട് ആവശ്യപ്പെട്ട കാര്യമാണ് (യോഹ 21:15-17). മർക്കോസിനെ "എന്റെ പുത്രൻ" എന്നു വിളിക്കുന്നു (5:13).

സിൽവാനോസ്. "വിശ്വസ്തസഹോദരനായി ഞാൻ കണക്കാക്കുന്ന സിൽവാനോസുവഴി" എന്ന് 5:12-ൽ പറയുന്നു. പൗലോസിന്റെ സഹയാത്രികനായ സീലാസ് ആകാം ഇദ്ദേഹം. ലേഖനം കൊണ്ടുപോയതോ എഴുതാൻ സഹായിച്ചതോ രണ്ടുംകൂടിയോ ആകാം. പാഠം ഇതു തീർച്ചപ്പെടുത്തുന്നില്ല.

പണ്ഡിതരുടെ ഒരു കുറിപ്പ്. പാരമ്പര്യമനുസരിച്ച് ഗ്രന്ഥകാരൻ പത്രോസാണ്. ലേഖനത്തിന്റെ മികച്ച ഗ്രീക്ക്, ഗ്രീക്ക് ബൈബിളിന്റെ ഉപയോഗം, ക്രിസ്തുമതത്തിന്റെ വിപുലമായ വ്യാപനം എന്നിവ ചൂണ്ടിക്കാട്ടി, പത്രോസിന്റെ മരണത്തിനു പിന്നാലെ റോമിലെ ഒരു ശിഷ്യനോ ശിഷ്യസമൂഹമോ അദ്ദേഹത്തിന്റെ പേരിൽ എഴുതിയതാകാമെന്ന് ചില പണ്ഡിതർ കരുതുന്നു. സിൽവാനോസിനെപ്പോലൊരു എഴുത്തുകാരൻ ഗ്രീക്കിന്റെ കാര്യം വിശദീകരിക്കുമെന്ന് മറ്റുള്ളവർ മറുപടി പറയുന്നു. വിശുദ്ധഗ്രന്ഥത്തിന്റെ കർത്താവ് ദൈവമാണെന്നും മനുഷ്യ എഴുത്തുകാർ യഥാർഥ ഗ്രന്ഥകർത്താക്കളാണെന്നും സഭ പഠിപ്പിക്കുന്നു (ദേയി വെർബും (Dei Verbum) 11); ഈ ലേഖനം അപ്പസ്തോലികമായി സഭ സ്വീകരിച്ചിരിക്കുന്നു. പേന ആരുടെ കൈയിലായിരുന്നുവെന്ന ചോദ്യം അതിന്റെ നിവേശനത്തെ സ്പർശിക്കുന്നില്ല.

പിൽക്കാലത്ത്. പാരമ്പര്യമനുസരിച്ച് നീറോയുടെ കാലത്ത് റോമിൽ കുരിശിൽ തറയ്ക്കപ്പെട്ടാണ് പത്രോസ് മരിച്ചത് (എവുസേബിയൂസ്, സഭാചരിത്രം 2.25; 3.1). പൗലോസിനോടൊപ്പമുള്ള തിരുനാൾ ജൂൺ 29; വിശുദ്ധ പത്രോസിന്റെ സിംഹാസനത്തിന്റെ തിരുനാൾ ഫെബ്രുവരി 22 (ലത്തീൻ സഭ).

പുതിയ ജനനം, ജലം, ആദ്യഭക്ഷണം എന്നിവയെപ്പറ്റി ലേഖനം എത്ര കൂടെക്കൂടെ പറയുന്നുവെന്ന് പല പണ്ഡിതരും ശ്രദ്ധിച്ചിട്ടുണ്ട് (1:3; 1:23; 2:2; 3:21). ജ്ഞാനസ്നാനസമയത്തെ ആദിമ പ്രബോധനത്തെ ഇത് ആശ്രയിക്കുന്നുണ്ടാകാമെന്ന് ചിലർ കരുതുന്നു. ഇതു തെളിയിക്കാനാവില്ല; എങ്കിലും ഇങ്ങനെ വായിക്കുന്നത് നല്ലതാണ്.

• സജീവമായ പ്രത്യാശ. ഇവിടെ പ്രത്യാശ ഒരു മനോഭാവമല്ല. അത് ഒരു സംഭവത്തിൽ, ഉത്ഥാനത്തിൽ (1:3-4; മതബോധനഗ്രന്ഥം 654), സ്വർഗത്തിൽ സൂക്ഷിക്കപ്പെടുന്ന അവകാശത്തിൽ, അധിഷ്ഠിതമാണ്. അതിനാൽ പരീക്ഷകളിലും ക്രിസ്ത്യാനിക്ക് ആനന്ദിക്കാം (1:6-9; മതബോധനഗ്രന്ഥം 2627). അഗ്നിയിൽ ശോധന ചെയ്യപ്പെടുന്ന സ്വർണത്തിന്റെ ചിത്രം (1:7) മരണാനന്തര ശുദ്ധീകരണത്തെപ്പറ്റിയുള്ള പ്രബോധനത്തിൽ മതബോധനഗ്രന്ഥം ഉദ്ധരിക്കുന്നു (1031).
• ജ്ഞാനസ്നാനം രക്ഷിക്കുന്നു. നോഹയുടെ കുടുംബം ജലത്തിലൂടെ രക്ഷപ്രാപിച്ചു; അതിന്റെ സാദൃശ്യമുള്ള ജ്ഞാനസ്നാനം ഇപ്പോൾ നിങ്ങളെ രക്ഷിക്കുന്നു (3:20-21). പഴയ നിയമം ക്രിസ്തുവിലേക്കു ചൂണ്ടുന്നതിന്റെ മാതൃകയായി മതബോധനഗ്രന്ഥം ഇതിനെ വായിക്കുന്നു (128, 1094); പെട്ടകത്തിൽ ജ്ഞാനസ്നാനത്തിന്റെയും (1219) സഭയുടെയും (845) പ്രതീകം കാണുന്നു. പുതിയ ജനനം സജീവവും സനാതനവുമായ ദൈവവചനത്തിൽനിന്നാണ് (1:23; മതബോധനഗ്രന്ഥം 1228).
• രാജകീയ പുരോഹിതഗണം. ജ്ഞാനസ്നാനം സ്വീകരിച്ച എല്ലാവരും ക്രിസ്തുവഴി ആത്മീയബലികൾ അർപ്പിക്കുന്ന പുരോഹിത ജനമാണ് (2:5, 9; മതബോധനഗ്രന്ഥം 1141, 1268, 1546). വിശ്വാസികളുടെ ഈ പൊതുപൗരോഹിത്യം ശുശ്രൂഷാപൗരോഹിത്യത്തിനു പകരമല്ല. ഇവ രണ്ടും സത്താപരമായി വ്യത്യസ്തമാണെന്നും ഓരോന്നും തനതായ രീതിയിൽ ക്രിസ്തുവിന്റെ ഏക പൗരോഹിത്യത്തിൽ പങ്കുചേരുന്നുവെന്നും മതബോധനഗ്രന്ഥം പറയുന്നു (1547). ഇതേ ലേഖനം അജഗണത്തെ നയിക്കുന്ന ശ്രേഷ്ഠന്മാരെപ്പറ്റിയും പറയുന്നു (5:1-4).
• സജീവശിലയായ ക്രിസ്തു. മനുഷ്യർ തിരസ്കരിച്ചു, ദൈവം തെരഞ്ഞെടുത്തു (2:4-8; മതബോധനഗ്രന്ഥം 552, 756). അവിടുത്തെമേൽ നാം ഒരേ ഭവനമായി പണിയപ്പെടുന്നു.
• രക്തത്താൽ വീണ്ടെടുക്കപ്പെട്ടവർ. നശ്വരമായ വെള്ളിയോ സ്വർണമോ കൊണ്ടല്ല, ക്രിസ്തുവിന്റെ അമൂല്യരക്തംകൊണ്ട് (1:18-19; മതബോധനഗ്രന്ഥം 602). നമ്മുടെ പാപങ്ങൾ സ്വന്തം ശരീരത്തിൽ വഹിച്ചുകൊണ്ട് അവിടുന്ന് കുരിശിലേറി (2:24; മതബോധനഗ്രന്ഥം 612).
• ക്രിസ്തുവിനോടൊപ്പം സഹിക്കുക. അന്യായമായ സഹനം ക്ഷമയോടെ വഹിക്കുന്നത് അവിടുത്തെ കാൽച്ചുവടുകൾ പിന്തുടരലാണ് (2:21; മതബോധനഗ്രന്ഥം 618). അവിടുത്തെ പീഡകളിൽ പങ്കുകാരാകുന്നത് ആഹ്ലാദത്തിനു കാരണമാണ് (4:13; മതബോധനഗ്രന്ഥം 1499). സഹനം സ്വയമേ നല്ലതാണെന്ന് ഇതിന് അർഥമില്ല; അത് അന്വേഷിച്ചുപോകാൻ ലേഖനം ആരോടും പറയുന്നുമില്ല. തിന്മ ചെയ്തു സഹിക്കുന്നതിനെക്കാൾ നന്മ ചെയ്തു സഹിക്കുന്നതാണു നല്ലത് (3:17, ആശയം).
• അനുഗ്രഹം പകരം നൽകുക. തിന്മയ്ക്കു തിന്മ പകരം കൊടുക്കരുത് (3:9; മതബോധനഗ്രന്ഥം 1669). ചോദിക്കുന്നവരോട് ശാന്തതയോടും ബഹുമാനത്തോടുംകൂടെ മറുപടി പറയുക (3:15-16). സന്നദ്ധവും ആദരപൂർണവുമായ ക്രിസ്തീയസാക്ഷ്യത്തിനുള്ള ഏറ്റവും ആദ്യകാല ആഹ്വാനങ്ങളിലൊന്നാണിത്.
• പൗരന്മാരും ഭരണാധികാരികളും. എല്ലാവരെയും ബഹുമാനിക്കുക, രാജാവിനെയും (2:13-17; മതബോധനഗ്രന്ഥം 1899, 2238). നീറോയുടെ കാലത്താണ് പത്രോസ് ഇത് എഴുതിയത്. ബഹുമാനം കീഴടങ്ങലല്ല: മനുഷ്യമഹത്വത്തിനു ഹാനികരമായതിനെതിരേ ശബ്ദിക്കാനുള്ള അവകാശവും ചിലപ്പോൾ കടമയും ഉണ്ടെന്ന് മതബോധനഗ്രന്ഥം കൂട്ടിച്ചേർക്കുന്നു (2238). മനുഷ്യരെക്കാൾ ദൈവത്തെ അനുസരിക്കണമെന്ന് പത്രോസുതന്നെ സംഘത്തോടു പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട് (അപ്പ 5:29).
• അടിമകളും കുടുംബവും. സ്വന്തം മഹത്വവും വിളിയുമുള്ളവരായി പത്രോസ് അടിമകളോടു സംസാരിക്കുന്നു (2:18-25); പ്രാചീന ഗാർഹികനിയമങ്ങളിൽ ഇത് അപൂർവമായിരുന്നു. അദ്ദേഹം അടിമത്തത്തെ ന്യായീകരിക്കുന്നില്ല; സഭ അതിനെ അപലപിക്കുന്നു (മതബോധനഗ്രന്ഥം 2414). വിശുദ്ധമായ പെരുമാറ്റംകൊണ്ട് ഭർത്താവിനെ നേടുന്നതിനെപ്പറ്റി ഭാര്യമാരോടു പറയുന്നു; ജീവന്റെ കൃപയിൽ കൂട്ടവകാശികളായി ഭാര്യമാരെ ബഹുമാനിക്കാൻ ഭർത്താക്കന്മാരോടു പറയുന്നു (3:1-7; കാണുക മതബോധനഗ്രന്ഥം 2204). സാമൂഹികപശ്ചാത്തലം ഒന്നാം നൂറ്റാണ്ടിന്റേതാണ്; പരസ്പരസ്നേഹം എല്ലാക്കാലത്തേക്കുമുള്ളതും.
• മരിച്ചവരുടെ ഇടയിലേക്കുള്ള ഇറക്കം. ക്രിസ്തു ബന്ധനസ്ഥരായ ആത്മാക്കളോടു സുവിശേഷം പ്രസംഗിച്ചു (3:19); മരിച്ചവരോടുപോലും സുവിശേഷം പ്രസംഗിക്കപ്പെട്ടു (4:6). രക്ഷകനായി മരിച്ചവരുടെ ലോകത്തേക്ക് അവിടുന്ന് ഇറങ്ങിയതിന്റെ സാക്ഷ്യമായി മതബോധനഗ്രന്ഥം ഈ വാക്യങ്ങളെ സ്വീകരിക്കുന്നു (632, 634). മുമ്പേ പോയ നീതിമാന്മാരെ മോചിപ്പിക്കാനാണ് അവിടുന്ന് പോയതെന്നും ശിക്ഷിക്കപ്പെട്ടവരെ മോചിപ്പിക്കാനോ നരകം നശിപ്പിക്കാനോ അല്ലെന്നും അതു കൂട്ടിച്ചേർക്കുന്നു (633). ഈ ക്ലേശകരമായ വാക്യങ്ങളുടെ വിശദാംശങ്ങൾ പണ്ഡിതർ ചർച്ച ചെയ്യുന്നു; 3:19-ൽ വീണുപോയ ദൂതന്മാരെ ചിലർ കാണുന്നു.
• സ്നേഹം, ആതിഥ്യം, ശുശ്രൂഷ. സ്നേഹം നിരവധി പാപങ്ങളെ മറയ്ക്കുന്നു (4:8; മതബോധനഗ്രന്ഥം 1434). പിറുപിറുപ്പില്ലാതെ ആതിഥ്യം പാലിക്കുക (4:9); ഓരോ ദാനവും മറ്റുള്ളവർക്കുവേണ്ടി ഉപയോഗിക്കുക (4:10-11).
• ഇടയന്മാരും അജഗണവും. നിർബന്ധത്താലോ ലാഭത്തിനോ അല്ല, സന്മാതൃകയാലാണ് ശ്രേഷ്ഠന്മാർ നയിക്കേണ്ടത് (5:2-3; മതബോധനഗ്രന്ഥം 893, 1551). ക്രിസ്തുവാണ് ഇടയന്മാരുടെ തലവൻ (5:4; മതബോധനഗ്രന്ഥം 754). പത്രോസ് "സഹശ്രേഷ്ഠൻ" എന്നു തന്നെത്തന്നെ വിളിക്കുന്നത് വിനയമാണ്; കർത്താവ് അപ്പസ്തോലന്മാരുടെ ഇടയിൽ അദ്ദേഹത്തിനു നൽകിയ പ്രഥമസ്ഥാനത്തിൽനിന്ന് അത് ഒന്നും കുറയ്ക്കുന്നില്ല (മതബോധനഗ്രന്ഥം 881).
• ജാഗരൂകരായിരിക്കുക. എല്ലാറ്റിന്റെയും അവസാനം അടുത്തിരിക്കുന്നു എന്ന വാക്ക് (4:7; മതബോധനഗ്രന്ഥം 670, 1806) പ്രാർഥനയിലേക്കും സ്നേഹത്തിലേക്കുമാണ് നയിക്കുന്നത്, ഭയത്തിലേക്കോ തീയതി നിശ്ചയിക്കുന്നതിലേക്കോ അല്ല. പിശാച് ചുറ്റിനടക്കുന്നു (5:8; മതബോധനഗ്രന്ഥം 2849); ദൈവം നിങ്ങളെ പൂർണരാക്കുകയും സ്ഥിരീകരിക്കുകയും ശക്തരാക്കുകയും ചെയ്യും (5:10).

"ദൈവത്തിന്റെ സ്വന്തം ജനം". പുറപ്പാടിലും ഹോസിയായിലും ഇസ്രായേലിനെപ്പറ്റി പറഞ്ഞ വാക്കുകൾ പത്രോസ് സഭയ്ക്കു നൽകുന്നു (2:9-10). ദൈവം യഹൂദജനത്തെ ഉപേക്ഷിച്ചുവെന്ന് ഇതിന് അർഥമില്ല. യഹൂദർ ദൈവത്തിന് എന്നും പ്രിയപ്പെട്ടവരാണെന്നും അവിടുത്തെ ദാനങ്ങളും വിളിയും പിൻവലിക്കപ്പെടുകയില്ലെന്നും സഭ പഠിപ്പിക്കുന്നു (നോസ്ത്ര ഏത്താത്തേ (Nostra Aetate) 4; റോമാ 11:28-29; മതബോധനഗ്രന്ഥം 839). 2:8-ലെ ഇടർച്ചയും വചനം നിരസിക്കുന്ന ആരെയും പറ്റിയാണ്; ഒരു ജനത്തിനുമേലുള്ള വിധിയല്ല.

• കാണാതെ സ്നേഹിക്കപ്പെടുന്നവൻ. കണ്ടിട്ടില്ലെങ്കിലും അവിടുത്തെ നിങ്ങൾ സ്നേഹിക്കുന്നു (1:8). പത്രോസിന്റെതന്നെ പക്വമായ വിശ്വാസമായി ബെനഡിക്ട് പാപ്പാ ഈ വാക്യം ചൂണ്ടിക്കാട്ടുന്നു.
• കളങ്കമില്ലാത്ത കുഞ്ഞാട്. ലോകസ്ഥാപനത്തിനുമുമ്പേ നിശ്ചയിക്കപ്പെട്ടവൻ, നമുക്കുവേണ്ടി വെളിപ്പെട്ടവൻ (1:19-20; മതബോധനഗ്രന്ഥം 602).
• ഏശയ്യായുടെ ദാസൻ. 2:22-25 ഏശയ്യാ 53-ൽനിന്നു നെയ്തെടുത്തതാണ്: വഞ്ചനയില്ല, ഭീഷണിയില്ല, പാപങ്ങൾ വഹിക്കുന്നു, മുറിവുകളാൽ സൗഖ്യം. ഒരിക്കൽ കുരിശിൽനിന്ന് യേശുവിനെ പിന്തിരിപ്പിക്കാൻ നോക്കിയ പത്രോസ് (മർക്കോ 8:32) ഇവിടെ അതു പ്രസംഗിക്കുന്നു.
• ഇടയനും പാലകനും. അലഞ്ഞുനടന്ന ആടുകൾ അവിടുത്തെ അടുത്തേക്കു മടങ്ങിവന്നിരിക്കുന്നു (2:25). ആടുകളെ മേയ്ക്കാൻ നിർദേശം ലഭിച്ച പത്രോസിന് അവ മറ്റൊരാളുടേതാണെന്ന് അറിയാം.
• ഉത്ഥിതനും വാഴുന്നവനും. അവിടുന്ന് സ്വർഗത്തിലേക്കു പോയി ദൈവത്തിന്റെ വലത്തുഭാഗത്തിരിക്കുന്നു; ദൂതന്മാരും അധികാരങ്ങളും അവിടുത്തേക്കു കീഴ്പെട്ടിരിക്കുന്നു (3:22). അതുകൊണ്ടാണ് പ്രത്യാശ യുക്തിസഹമാകുന്നത്.
• വെളിപ്പെടാനിരിക്കുന്നവൻ. വെളിപ്പെടുക എന്ന വാക്ക് ലേഖനത്തിലുടനീളമുണ്ട് (1:7; 1:13; 4:13; 5:1). കഥ തീർന്നിട്ടില്ല; അവിടുത്തെ മഹത്വം കാണാനിരിക്കുന്നു.

മതബോധനഗ്രന്ഥം ഈ ലേഖനത്തെ പലയിടത്തും ആശ്രയിക്കുന്നു: ജ്ഞാനസ്നാനം സ്വീകരിച്ചവരുടെ പൗരോഹിത്യം, 1141, 1268, 1546; ജ്ഞാനസ്നാനം, 845, 1094, 1219, 1228; പീഡാനുഭവം, 602, 612, 618; മരിച്ചവരുടെ ഇടയിലേക്കുള്ള ഇറക്കം, 632-634; സഭ ഒരു മന്ദിരം, 756; മഹത്വത്തിന്റെ ആത്മാവ്, 693 (4:14-നെപ്പറ്റി); വചനവും പ്രാർഥനയും, 2769 (1:23; 2:1-10).

ദേയി വെർബും 20 പറയുന്നു: സുവിശേഷങ്ങൾക്കു പുറമേയുള്ള അപ്പസ്തോലിക രചനകൾ ക്രിസ്തുവിനെപ്പറ്റിയുള്ള കാര്യങ്ങൾ ഉറപ്പിക്കുകയും അവിടുത്തെ പ്രബോധനം വിശദീകരിക്കുകയും അവിടുത്തെ പ്രവൃത്തിയുടെ രക്ഷാകരശക്തി പ്രഘോഷിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.

സഭാപിതാക്കന്മാർ (ആശയം). വിശുദ്ധ പോളിക്കാർപ്പിൽത്തന്നെ ഇതിലെ പ്രത്യാശയുടെ വാക്കുകൾ കേൾക്കാം. പണ്ടത്തെ ശ്രേഷ്ഠന്മാർ തർക്കമില്ലാത്ത ഗ്രന്ഥമായി സ്വന്തം രചനകളിൽ ഇത് ഉപയോഗിച്ചുവെന്ന് എവുസേബിയൂസ് (സഭാചരിത്രം 3.3).

ബെനഡിക്ട് പതിനാറാമൻ ഈ ലേഖനത്തെപ്പറ്റി മാത്രമായി മതബോധനപ്രസംഗം നടത്തിയിട്ടില്ല. പത്രോസിനെപ്പറ്റിയുള്ള 2006 മേയ് 24-ലെ പ്രസംഗത്തിൽ, വീഴ്ചയ്ക്കും ക്ഷമയ്ക്കുംശേഷം പത്രോസ് എന്തായിത്തീർന്നുവെന്നു കാണിക്കാൻ 1:8-ഉം 5:1-ഉം ഉപയോഗിക്കുന്നു.

ആരാധനാക്രമത്തിൽ.

• സീറോ മലങ്കര. ഞങ്ങൾ പരിശോധിച്ച 2026-27-ലെ പട്ടികയിൽ പല ഞായറാഴ്ചകളിലും വി. കുർബാനയിൽ 1 പത്രോസ് വായിക്കുന്നു: ഉദാഹരണത്തിന്, കൂദോശ് ഈത്തോ (Qudos Eetho) ഞായറാഴ്ച 1 പത്രോ 2:1-12; പുതുഞായറാഴ്ച (കർത്താവ് തോമ്മായ്ക്കു പ്രത്യക്ഷനാകുന്നു) 1 പത്രോ 1:3-12; വലിയ നോമ്പിലെ സമിയോ (Samio) ഞായറാഴ്ച 1 പത്രോ 4:12-19.
• ലത്തീൻ. എ വർഷത്തിൽ ഉയിർപ്പുകാലത്തെ രണ്ടാം ഞായർ മുതൽ ഏഴാം ഞായർ വരെ ദിവ്യബലിയിലെ രണ്ടാം വായന 1 പത്രോസിൽനിന്നാണ്. ബി വർഷത്തിലെ നോമ്പുകാലം ഒന്നാം ഞായർ 1 പത്രോ 3:18-22; വിശുദ്ധ പത്രോസിന്റെ സിംഹാസനത്തിന്റെ തിരുനാളിൽ 1 പത്രോ 5:1-4. ആഴ്ചദിവസങ്ങളിൽ രണ്ടാം വർഷം സാധാരണകാലത്തെ എട്ടാം ആഴ്ചയിൽ.
• സീറോ മലബാർ. ഞങ്ങൾ പരിശോധിച്ച 2026-27-ലെ പട്ടികയിൽ: പള്ളിക്കൂദാശക്കാലം രണ്ടാം ഞായറാഴ്ച വിശുദ്ധ കുർബാനയിൽ 1 പത്രോ 1:3-7; അതേ കാലത്തെ ആഴ്ചദിവസങ്ങളിൽ 1 പത്രോ 5:1-4, 2:1-10; വലിയ നോമ്പിൽ 1 പത്രോ 3:8-12.

ലേഖനം മുഴുവൻ വായിക്കാൻ ഏകദേശം പതിനഞ്ചു മിനിറ്റ് മതി. ആദ്യവായനക്കാർ കേട്ടതുപോലെ ഒറ്റയടിക്കു വായിക്കുക. പിന്നെ ഒരാഴ്ചകൊണ്ട് സാവധാനം:

• ഒന്നാം ദിവസം: 1:1-12. ദൈവം ഇതിനകം എന്തു നൽകിയിരിക്കുന്നു?
• രണ്ടാം ദിവസം: 1:13 - 2:3. വിശുദ്ധിയും നിങ്ങൾക്കുവേണ്ടി നൽകിയ വിലയും.
• മൂന്നാം ദിവസം: 2:4-10. ഒരു ജ്ഞാനസ്നാനദിവസം, അഥവാ നിങ്ങളുടെ ജ്ഞാനസ്നാനം ഓർത്തുകൊണ്ട്.
• നാലാം ദിവസം: 2:11 - 3:7. വിശ്വാസം പങ്കുവയ്ക്കാത്തവരോടൊത്ത് എങ്ങനെ ജീവിക്കാം.
• അഞ്ചാം ദിവസം: 3:8 - 4:6. 3:15-ൽ നിന്ന് നിങ്ങളുടെ മറുപടി ഒരുക്കുക.
• ആറാം ദിവസം: 4:7-19. പരീക്ഷയും ആനന്ദവും.
• ഏഴാം ദിവസം: 5:1-14. നിങ്ങളുടെ ഉത്കണ്ഠകൾ പേരെടുത്തു പറഞ്ഞ് ദൈവത്തെ ഏൽപിക്കുക (5:6).