കോറിന്തോസുകാർക്ക് എഴുതിയ രണ്ടാം ലേഖനം

കോറിന്തോസ്. പഴയ ഗ്രീക്ക് നഗരം ബി.സി. 146-ൽ റോമാക്കാർ നശിപ്പിച്ചു. ബി.സി. 44-ൽ ജൂലിയസ് സീസർ അതിനെ റോമൻ കോളനിയായി പുനഃസ്ഥാപിച്ചു. പൗലോസിന്റെ കാലത്ത് അക്കായിയാ പ്രവിശ്യയുടെ മുഖ്യനഗരമായിരുന്നു അത്. വടക്കൻ ഗ്രീസിനെയും തെക്കൻ ഗ്രീസിനെയും ബന്ധിപ്പിക്കുന്ന ഇടുങ്ങിയ കരയിലാണ് നഗരം; ഇരുകടലിലും ഓരോ തുറമുഖം: പടിഞ്ഞാറ് ലെക്കയോൺ (Lechaeum), കിഴക്ക് കെങ്ക്റെ (Cenchreae, റോമാ 16:1). കപ്പലുകളും പടയാളികളും വ്യാപാരികളും അടിമത്തത്തിൽനിന്നു മോചിതരും പല ദേവന്മാരെ ആരാധിക്കുന്നവരും അതിലൂടെ കടന്നുപോയി. ഇസ്ത്മിയൻ കായികമേള (Isthmian Games) അടുത്തുതന്നെ നടന്നിരുന്നു. സമ്പത്തിനും പൊതുബഹുമതിക്കും സാമർഥ്യത്തോടെയുള്ള പ്രസംഗത്തിനും വലിയ വിലയുണ്ടായിരുന്നു. ദരിദ്രനും ലളിതമായി സംസാരിക്കുന്നവനും സഹിക്കുന്നവനുമായ ഒരു അപ്പസ്തോലൻ ചിലരുടെ കണ്ണിൽ പരാജിതനായത് എന്തുകൊണ്ടെന്ന് ഇതിൽനിന്നു മനസ്സിലാക്കാം.

അവിടെ സഭ തുടങ്ങിയത്. പൗലോസ് കോറിന്തോസിൽ വന്ന് അക്വീലായുടെയും പ്രിഷില്ലയുടെയും കൂടെ താമസിച്ച്, അവരോടൊപ്പം കൂടാരപ്പണി ചെയ്ത്, സിനഗോഗിലും പിന്നെ അതിനടുത്ത വീട്ടിലും പ്രസംഗിച്ച്, ഒന്നര വർഷം അവിടെ പാർത്തു (അപ്പ 18:1-11). ഉപസ്ഥാനപതിയായ ഗാല്ലിയോയുടെ (Gallio) മുമ്പിൽ അദ്ദേഹത്തെ കൊണ്ടുവന്നു (അപ്പ 18:12-17). ദെൽഫിയിൽനിന്നു (Delphi) കണ്ടെത്തിയ ഒരു ലിഖിതം ഗാല്ലിയോയെ ഉപസ്ഥാനപതിയായി പേരെടുത്തു പറയുന്നു. ഇതുവച്ച് അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഭരണം ഏകദേശം 51-52 എന്ന് ചരിത്രകാരന്മാർ കണക്കാക്കുന്നു. പലരും കരുതുന്നതുപോലെ ഇത് അതേ ഗാല്ലിയോ ആണെങ്കിൽ, പൗലോസിന്റെ ജീവിതത്തിലെ ഏറ്റവും ഉറച്ച തീയതികളിലൊന്നാണിത്.

രണ്ടു ലേഖനങ്ങൾക്കിടയിൽ സംഭവിച്ചത്. ഇത് ഈ ലേഖനത്തിൽനിന്നു മാത്രമേ അറിയൂ; കഥയുടെ ഒരു ഭാഗം ഊഹിച്ചെടുക്കേണ്ടിവരും. ഏകദേശം ഇങ്ങനെയാണ്:

• ഒന്നാം കോറിന്തോസ് ലേഖനം പൗലോസ് എഫേസോസിൽനിന്ന് എഴുതി. അതിനുമുമ്പേ ഒരു ലേഖനം എഴുതിയിരുന്നു (1 കോറി 5:9).
• വേദനാജനകമായ ഒരു ചെറിയ സന്ദർശനം നടത്തി (2:1; വരാനിരിക്കുന്ന മൂന്നാം സന്ദർശനത്തെപ്പറ്റി 12:14; 13:1). അവിടെ ഒരാൾ അദ്ദേഹത്തോടു ഗുരുതരമായ തെറ്റു ചെയ്തതായി തോന്നുന്നു (2:5-11; 7:12).
• കണ്ണീരോടെ കഠിനമായ ഒരു ലേഖനം എഴുതി (2:3-4; 7:8). ഈ "കണ്ണീർലേഖനം" നഷ്ടപ്പെട്ടുപോയതായി തോന്നുന്നു; അതിന്റെ ഒരു ഭാഗം പത്തുമുതൽ പതിമൂന്നുവരെ അധ്യായങ്ങളിൽ ഉണ്ടാകാമെന്ന് ചില പണ്ഡിതർ കരുതുന്നു.
• ഏഷ്യയിൽവച്ച് ജീവൻതന്നെ പോകുമെന്നു തോന്നിയ വലിയ ആപത്തിൽപ്പെട്ടു (1:8). അത് എന്തായിരുന്നുവെന്ന് അദ്ദേഹം പറയുന്നില്ല.
• ത്രോവാസിൽ തീത്തോസിനെ അന്വേഷിച്ചു, കണ്ടില്ല; അതീവ ഉത്കണ്ഠയോടെ മക്കെദോനിയായിലേക്കു കടന്നു (2:12-13; 7:5). അവിടെ തീത്തോസ് നല്ല വാർത്തയുമായി എത്തി: കോറിന്തോസുകാർ അനുതപിക്കുന്നു, അദ്ദേഹത്തെ കാണാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു (7:6-16). പൗലോസിനും ആ വിഷമംപിടിച്ച സമൂഹത്തിനുമിടയിൽ സമാധാനം കൊണ്ടുവന്നത് തീത്തോസാണെന്ന് ബെനഡിക്ട് പതിനാറാമൻ പറയുന്നു (പൊതുദർശനം, 2006 ഡിസംബർ 13).
• തുടർന്ന് പൗലോസ് ഈ ലേഖനം എഴുതി. ധനശേഖരണം പൂർത്തിയാക്കാൻ തീത്തോസ് മടങ്ങി (8:6, 16-24).
• പിന്നീട് പൗലോസ് ഒരുപക്ഷേ കോറിന്തോസിൽ എത്തി; അക്കായിയാ സന്തോഷത്തോടെ ശേഖരണത്തിൽ പങ്കുചേർന്നുവെന്നു പറയുന്ന റോമാക്കാർക്കുള്ള ലേഖനം ഏറെക്കുറെ അവിടെവച്ചാണ് എഴുതിയത് (റോമാ 15:26; അപ്പ 20:2-3).

എതിരാളികളായ പ്രസംഗകർ. ശുപാർശക്കത്തുകളുമായി മറ്റു ക്രിസ്തീയ പ്രേഷിതർ വന്നു (3:1). അവർ യഹൂദക്രിസ്ത്യാനികളും (11:22) നല്ല പ്രസംഗകരുമായിരുന്നു. "അപ്പസ്തോലപ്രമാണികൾ" എന്ന് പൗലോസ് വേദനിക്കുന്ന പരിഹാസത്തോടെ അവരെ വിളിക്കുന്നു (11:5; 12:11). അവർ പണം വാങ്ങിയിരുന്നതായും ദർശനങ്ങളെപ്പറ്റി പ്രശംസിച്ചിരുന്നതായും പൗലോസിന്റെ ബലഹീനതയെ പുച്ഛിച്ചിരുന്നതായും തോന്നുന്നു. അവരുടെ ഭാഗം നാം കേൾക്കുന്നില്ല; അവർ കൃത്യമായി ആരാണെന്നതിൽ പണ്ഡിതർ ഭിന്നിക്കുന്നു. ഒരു അപ്പസ്തോലൻ എന്താണെന്നതിനെപ്പറ്റി ക്രിസ്ത്യാനികൾക്കിടയിലെ തർക്കമാണിത്. താൻ ഉൾപ്പെടുന്നുവെന്ന് പൗലോസ് അഭിമാനത്തോടെ പറയുന്ന യഹൂദജനവുമായുള്ള തർക്കമല്ല (11:22).

ധനശേഖരണം. ജറുസലെമിലെ അപ്പസ്തോലന്മാർ പൗലോസിനെ സ്വീകരിച്ചപ്പോൾ ദരിദ്രരെ ഓർക്കണമെന്ന് ആവശ്യപ്പെട്ടു (ഗലാ 2:10). ജറുസലെമിലെ ദരിദ്രരായ ക്രിസ്ത്യാനികൾക്കുവേണ്ടി വിജാതീയസഭകളിൽനിന്ന് പണം ശേഖരിക്കാൻ അദ്ദേഹം വർഷങ്ങൾ ചെലവഴിച്ചു (1 കോറി 16:1-4; റോമാ 15:25-28; അപ്പ 24:17). തുടങ്ങിയത് പൂർത്തിയാക്കണമെന്ന് കോറിന്തോസുകാരോടുള്ള അഭ്യർഥനയാണ് എട്ടും ഒമ്പതും അധ്യായങ്ങൾ. അദ്ദേഹത്തിന് ഇതു പണത്തെക്കാൾ വളരെ വലുതായിരുന്നു: യഹൂദനും വിജാതീയനും ക്രിസ്തുവിൽ ഒന്നാണെന്നതിന്റെ അടയാളം.

സഭയുടെ പാരമ്പര്യം. ലേഖനം പൗലോസിനെ ഗ്രന്ഥകാരനായി പറയുന്നു (1:1; 10:1); എന്നും അദ്ദേഹത്തിന്റേതായി സ്വീകരിക്കപ്പെട്ടു. വിശുദ്ധഗ്രന്ഥങ്ങൾ പട്ടികപ്പെടുത്തുമ്പോൾ ത്രെന്തോസ് സൂനഹദോസ് പൗലോസിന്റെ പതിനാലു ലേഖനങ്ങൾ പറയുന്നു; അവയിൽ രണ്ടെണ്ണം കോറിന്തോസുകാർക്ക്. ഏകദേശം 180-ൽ വിശുദ്ധ ഇരണേവൂസ് "രണ്ടാം" കോറിന്തോസ് ലേഖനം എന്നു പേരുപറഞ്ഞ് ഉദ്ധരിക്കുന്നു (പാഷണ്ഡതകൾക്കെതിരേ 3.7.1). പുതിയ നിയമത്തിലെ ലേഖനങ്ങൾ പരിശുദ്ധാത്മാവിന്റെ നിവേശനത്താൽ എഴുതപ്പെട്ടവയാണ് (ദേയി വെർബും (Dei Verbum) 20). മാനുഷിക ഗ്രന്ഥകാരനിലൂടെ പ്രവർത്തിക്കുന്ന ദൈവമാണ് അവയുടെ ഗ്രന്ഥകർത്താവ് (ദേയി വെർബും 11; മതബോധനഗ്രന്ഥം 105-106).

പണ്ഡിതരുടെ ഒരു കുറിപ്പ്. പൗലോസാണ് ഇതെഴുതിയത് എന്നതിൽ ഏതാണ്ട് ആർക്കും സംശയമില്ല. ചോദ്യം മറ്റൊന്നാണ്: തുടക്കംമുതൽ ഇത് ഒരൊറ്റ ലേഖനമായിരുന്നോ? 10:1-ൽ ഭാവം പെട്ടെന്നു മാറുന്നു: ഊഷ്മളമായ രമ്യതയിൽനിന്ന് ശക്തമായ സ്വയംപ്രതിരോധത്തിലേക്ക്. എട്ടും ഒമ്പതും അധ്യായങ്ങൾ ശേഖരണത്തെപ്പറ്റിയാണ്; ഓരോന്നും പുതുതായി തുടങ്ങുന്നതുപോലെ തോന്നുന്നു. 6:14 - 7:1 എന്ന ചെറുഭാഗം ഒഴുക്കു മുറിക്കുന്നതായും തോന്നുന്നു. അതിനാൽ, പൗലോസോ മിക്കവാറും പിന്നീടൊരാളോ അദ്ദേഹത്തിന്റെ രണ്ടോ അതിലധികമോ ലേഖനങ്ങൾ യോജിപ്പിച്ചതാകാമെന്ന് പല പണ്ഡിതരും കരുതുന്നു. കോറിന്തോസിൽനിന്നു പുതിയ വാർത്തകൾ വരുന്നതനുസരിച്ച് കുറെ സമയംകൊണ്ട് എഴുതിയ ഒരൊറ്റ ലേഖനമെന്ന് മറ്റു ചിലർ. അമേരിക്കൻ മെത്രാൻസമിതിയുടെ ആമുഖം രണ്ടു കാഴ്ചപ്പാടുകളും നൽകുന്നു. സഭ ഇതിൽ തീർപ്പുകൽപിച്ചിട്ടില്ല. നിവേശനത്തെ ഇതു സ്പർശിക്കുന്നില്ല: നമ്മുടെ കൈയിലുള്ള കാനോനിക പാഠം ദൈവവചനമാണ് (ദേയി വെർബും 11).

കൈയെഴുത്തുപ്രതികളുടെ സാക്ഷ്യം. മുകളിൽ കാണുന്ന, ഏകദേശം 175-225 കാലത്തെ പപ്പൈറസ് 46 പൗലോസിന്റെ ലേഖനസമാഹാരമാണ്; ഈ ലേഖനവും നാം അറിയുന്ന രൂപത്തിൽ അതിലുണ്ട്. മുള്ളിനെപ്പറ്റിയുള്ള ഭാഗംതന്നെയാണ് ചിത്രത്തിൽ.

ലേഖനത്തിനു മൂന്നു വലിയ ഭാഗങ്ങൾ: പ്രതിസന്ധിയും പൗലോസിന്റെ ശുശ്രൂഷയും (1-7), ധനശേഖരണം (8-9), അധികാരത്തിന്റെ സംരക്ഷണം (10-13). അമേരിക്കൻ മെത്രാൻസമിതിയുടെ രൂപരേഖ പിന്തുടർന്ന്, കൂടുതൽ വിശദമാക്കിയിരിക്കുന്നു.

• ആശ്വസിപ്പിക്കാൻവേണ്ടി ദൈവം ആശ്വസിപ്പിക്കുന്നു. കരുണയുടെ പിതാവ് നമ്മെ സമാശ്വസിപ്പിക്കുന്നത് നാം മറ്റുള്ളവരെ സമാശ്വസിപ്പിക്കാനാണ് (1:3-7; മതബോധനഗ്രന്ഥം 2627). ക്രിസ്തുവിന്റെ ശരീരത്തിൽ സഹനം പാഴാകുന്നില്ല.
• ക്രിസ്തു ദൈവത്തിന്റെ "അതേ". ദൈവത്തിന്റെ വാഗ്ദാനങ്ങളെല്ലാം അവിടുന്നിൽ "അതേ" ആകുന്നു; അവിടുന്നു വഴി നാം "ആമേൻ" പറയുന്നു (1:20; മതബോധനഗ്രന്ഥം 1065).
• ആത്മാവിന്റെ മുദ്ര. ദൈവം നമ്മെ അഭിഷേകം ചെയ്യുന്നു, മുദ്രവയ്ക്കുന്നു, ആത്മാവിനെ അച്ചാരമായി നൽകുന്നു (1:21-22). ജ്ഞാനസ്നാനത്തിനും സ്ഥൈര്യലേപനത്തിനും മതബോധനഗ്രന്ഥം ഇത് ഉപയോഗിക്കുന്നു (698, 1274, 1296).
• പുതിയ ഉടമ്പടിയും പഴയതും. കല്ലിൽ എഴുതിയ മോശയുടെ ശുശ്രൂഷയെയും ഹൃദയങ്ങളിൽ എഴുതിയ ആത്മാവിന്റെ ശുശ്രൂഷയെയും പൗലോസ് താരതമ്യം ചെയ്യുന്നു (3:3-11). എഴുതപ്പെട്ട നിയമം മൃതിപ്പെടുത്തുന്നു, ആത്മാവു ജീവിപ്പിക്കുന്നു (3:6) എന്നതിന് പഴയനിയമം മരിച്ചതാണെന്ന് അർഥമില്ല. പഴയനിയമം ക്രിസ്തു ക്രിസ്തീയ വായനക്കാരനു തുറന്നുകൊടുക്കുന്നുവെന്നു പറയാൻ മതബോധനഗ്രന്ഥം മൂടുപടത്തിന്റെ ചിത്രം ഉപയോഗിക്കുന്നു (702, 1094). പഴയ ഉടമ്പടി ഒരിക്കലും പിൻവലിക്കപ്പെട്ടിട്ടില്ലെന്ന് അതു വ്യക്തമായി പറയുകയും ചെയ്യുന്നു (121). ഈ ഭാഗം റോമാ 9-11-നോടു ചേർത്താണ് വായിക്കേണ്ടത്; ഇസ്രായേലിനോടോ അതിന്റെ നിയമത്തോടോ ഉള്ള നിന്ദയായി ഒരിക്കലും അരുത്.
• ദുർബലമായ പാത്രം, ശക്തനായ ദൈവം. ശക്തി ദൈവത്തിന്റേതാണെന്നു കാണാനാണ് നിധി മൺപാത്രങ്ങളിൽ (4:7; മതബോധനഗ്രന്ഥം 1420). ആദ്യ അധ്യായംമുതൽ അവസാനംവരെ ഇതേ രീതി കാണാം. പൗലോസ് തന്റെ സഹനങ്ങളും സകല സഭകളെയുംകുറിച്ചുള്ള അനുദിന ഉത്കണ്ഠയും പട്ടികപ്പെടുത്തുന്നത് ബെനഡിക്ട് പാപ്പാ ശ്രദ്ധിക്കുന്നു (11:21-28; പൊതുദർശനം, 2008 ഓഗസ്റ്റ് 27).
• മരണശേഷവും അന്ത്യത്തിലും. ദൈവത്തിൽനിന്നുള്ള നിത്യഭവനം നമുക്കുണ്ട് (5:1). ശരീരത്തിൽനിന്ന് അകലുക എന്നത് കർത്താവിനോടുകൂടെ വസിക്കലാണ് (5:8; മതബോധനഗ്രന്ഥം 1005, 1021, 1681). നാമെല്ലാവരും ക്രിസ്തുവിന്റെ ന്യായാസനത്തിനു മുമ്പിൽ നിൽക്കണം (5:10). യേശുവിനെ ഉയിർപ്പിച്ച ദൈവം നമ്മെയും ഉയിർപ്പിക്കും (4:14; മതബോധനഗ്രന്ഥം 989).
• കാഴ്ചയല്ല, വിശ്വാസം. ഞങ്ങൾ നയിക്കപ്പെടുന്നത് വിശ്വാസത്താലാണ് (5:7; മതബോധനഗ്രന്ഥം 164). അനുഭവം മറിച്ചാണെന്നു തോന്നുമ്പോഴും വിശ്വാസം ഉറച്ചുനിൽക്കുന്നു.
• രമ്യത. ആദ്യചുവടുവച്ചത് ദൈവമാണ്. ക്രിസ്തുവിൽ അവിടുന്ന് ലോകത്തെ തന്നോടു രമ്യതപ്പെടുത്തി; രമ്യതയുടെ ശുശ്രൂഷ അപ്പസ്തോലന്മാർക്കു നൽകി (5:18-20). അനുരഞ്ജനകൂദാശയുടെ വേര് സഭ ഇവിടെ കാണുന്നു: "ദൈവത്തോടു രമ്യതപ്പെടുവിൻ" (മതബോധനഗ്രന്ഥം 1424). അപ്പസ്തോലന്മാരെ ഏൽപിച്ചതും മെത്രാന്മാരും വൈദികരും തുടരുന്നതുമായ ശുശ്രൂഷയാണിത് (981, 1442, 1461). ശുശ്രൂഷകനിലൂടെ ക്ഷമിക്കുന്നത് ക്രിസ്തുതന്നെ.
• "പാപം അറിയാത്തവനെ ദൈവം നമുക്കുവേണ്ടി പാപമാക്കി" (ആശയം). 5:21-ലെ ഈ വാക്കുകൾ ശക്തമാണ്; ശ്രദ്ധയോടെ വായിക്കണം. ക്രിസ്തു ഒരിക്കലും പാപം ചെയ്തില്ല. താൻ പാപം ചെയ്തതുപോലെ തള്ളപ്പെടുകയല്ല, സ്നേഹത്തിൽ നമ്മുടെ സ്ഥാനം ഏറ്റെടുക്കുകയാണ് അവിടുന്ന് ചെയ്തതെന്ന് മതബോധനഗ്രന്ഥം വിശദീകരിക്കുന്നു (602-603). നാം ദൈവത്തിന്റെ നീതി പ്രാപിക്കാൻ ക്രിസ്തു ഒരു പാപിയെപ്പോലെ വിധിക്കപ്പെട്ടുവെന്ന് വിശുദ്ധ ജോൺ ക്രിസോസ്തോം (ആശയം).
• പുതിയ സൃഷ്ടി. ക്രിസ്തുവിൽ ആയിരിക്കുന്നവൻ പുതിയ സൃഷ്ടിയാണ് (5:17; മതബോധനഗ്രന്ഥം 1214, 1265, 1999). ജ്ഞാനസ്നാനത്തിലൂടെ ഇതു ലഭിക്കുന്നു; മാറിയ ജീവിതത്തിൽ ഇതു കാണുന്നു.
• ദാനം. പ്രേരകശക്തി ക്രിസ്തുതന്നെ: സമ്പന്നനായിരുന്നിട്ടും നമുക്കുവേണ്ടി അവിടുന്ന് ദരിദ്രനായി (8:9; മതബോധനഗ്രന്ഥം 517, 1351, 2407, 2546). സ്വന്തം തീരുമാനമനുസരിച്ച്, നിർബന്ധംകൂടാതെ നൽകുക; സന്തോഷപൂർവം നൽകുന്നവനെ ദൈവം സ്നേഹിക്കുന്നു (9:7). ഈ ദാനത്തെ പൗലോസ് ലെയ്തൂർഗിയ (leitourgia) എന്നു വിളിക്കുന്നു; "ആരാധനക്രമം" എന്ന വാക്ക് അതിൽനിന്നാണ് (9:12; മതബോധനഗ്രന്ഥം 1070). ദരിദ്രരോടുള്ള സ്നേഹം ആരാധനക്രമംതന്നെയെന്ന് ബെനഡിക്ട് പാപ്പാ പഠിപ്പിക്കുന്നു (പൊതുദർശനം, 2008 ഒക്ടോബർ 1).
• യഥാർഥ അപ്പസ്തോലൻ. അദ്ദേഹത്തിന്റെ ശുപാർശക്കത്ത് സമൂഹംതന്നെയാണ് (3:2). അവരുടെമേൽ അധികാരം നടത്തുകയല്ല, അവരുടെ ആനന്ദത്തിനായി അവരോടൊപ്പം പ്രവർത്തിക്കുകയാണ് (1:24). ഈ രണ്ടു വരികളും ബെനഡിക്ട് പാപ്പാ ഉദ്ധരിക്കുന്നു (പൊതുദർശനം, 2008 സെപ്റ്റംബർ 10). സുവിശേഷത്തിനുവേണ്ടി സഹിച്ചതിലൂടെയാണ് പൗലോസ് സ്വയം തെളിയിച്ചത്; പ്രകടനത്തിലൂടെയല്ല.
• ബലഹീനതയിൽ കൃപ. മുള്ള് എടുത്തുമാറ്റണമേ എന്ന് അദ്ദേഹം മൂന്നുപ്രാവശ്യം യാചിച്ചു; കർത്താവ് ഇല്ലെന്നു പറഞ്ഞു (12:7-9). ബലഹീനതയിൽ പ്രകടമാകുന്ന ദൈവത്തിന്റെ സർവശക്തിയെപ്പറ്റി പറയാൻ മതബോധനഗ്രന്ഥം ഇത് ഉപയോഗിക്കുന്നു (268, 273). രോഗികളോടും: എത്ര തീവ്രമായ പ്രാർഥനയും എല്ലായ്പോഴും സൗഖ്യം നേടുന്നില്ല; സഹനം ക്രിസ്തുവിന്റെ സഹനത്തോടു ചേർക്കാം (1508). മുള്ള് എന്തായിരുന്നുവെന്ന് ആർക്കും അറിയില്ല. രോഗം, എതിർപ്പ്, പ്രലോഭനം എന്നെല്ലാം ഊഹങ്ങളുണ്ട്; പാഠം പറയുന്നില്ല.
• പരിശുദ്ധ ത്രിത്വം. അവസാനത്തെ ആശീർവാദം നമുക്കുള്ള ഏറ്റവും പഴയ ത്രിത്വ ആശീർവാദങ്ങളിലൊന്നാണ് (13:14). മതബോധനഗ്രന്ഥം അത് ഉദ്ധരിക്കുന്നു (249, 734, 1109, 2627). ലത്തീൻ ദിവ്യബലിയുടെ തുടക്കത്തിലെ അഭിവാദനങ്ങളിലൊന്നും ഇതാണ്.

• ദൈവത്തിന്റെ "അതേ". ദൈവത്തിന്റെ വിശ്വസ്തതയ്ക്ക് ഒരു മനുഷ്യമുഖമുണ്ട് (1:19-20).
• ദൈവത്തിന്റെ പ്രതിച്ഛായ. ദൈവത്തിന്റെ മഹത്വം യേശുക്രിസ്തുവിന്റെ മുഖത്തു പ്രകാശിക്കുന്നു (4:4, 6; മതബോധനഗ്രന്ഥം 1701, 2583). അവിടുത്തെ നോക്കുന്നവർ മഹത്വത്തിൽനിന്നു മഹത്വത്തിലേക്കു രൂപാന്തരപ്പെടുന്നു (3:18).
• എല്ലാവർക്കുംവേണ്ടി മരിച്ചവൻ. നാം അവിടുത്തേക്കായി ജീവിക്കാനാണ് അവിടുന്ന് എല്ലാവർക്കുംവേണ്ടി മരിച്ചത് (5:14-15; മതബോധനഗ്രന്ഥം 605, 616, 655). അവിടുന്നിൽ ദൈവം ലോകത്തെ രമ്യതപ്പെടുത്തി (5:19; മതബോധനഗ്രന്ഥം 433).
• നമ്മുടെ സ്ഥാനം ഏറ്റെടുത്ത പാപരഹിതൻ. പാപം അറിയാത്തവൻ നമ്മുടെ പാപം വഹിച്ചു (5:21; മതബോധനഗ്രന്ഥം 602-603).
• ദരിദ്രനായിത്തീർന്ന സമ്പന്നൻ. ഈ ഒരൊറ്റ വാക്യത്തിൽ (8:9) മനുഷ്യാവതാരവും കുരിശും ഒന്നിച്ചുനിൽക്കുന്നു.
• ബലഹീനതയിൽ ക്രൂശിക്കപ്പെട്ടവൻ, ദൈവശക്തിയാൽ ജീവിക്കുന്നവൻ. (13:4; മതബോധനഗ്രന്ഥം 648). അവിടുത്തെ ജീവിതരീതി പൗലോസിന്റേതുമാകുന്നു: യേശുവിന്റെ ജീവൻ പ്രത്യക്ഷമാകാൻ അവിടുത്തെ മരണം ഞങ്ങൾ ശരീരത്തിൽ സംവഹിക്കുന്നു (4:10). യേശു സൗമ്യനും ശാന്തനുമാണ് (10:1).
• മണവാളൻ. ക്രിസ്തുവിനു വധുവായി സഭയെ പൗലോസ് വാഗ്ദാനം ചെയ്തിരിക്കുന്നു (11:2; മതബോധനഗ്രന്ഥം 796). എഫേസോസ് ലേഖനം ഈ ചിത്രം പിന്നീടു വികസിപ്പിക്കുന്നുവെന്ന് ബെനഡിക്ട് പാപ്പാ (പൊതുദർശനം, 2009 ജനുവരി 14).
• സംസാരിക്കുന്ന, പ്രാർഥന കേൾക്കുന്ന കർത്താവ്. പൗലോസ് മൂന്നുപ്രാവശ്യം കർത്താവിനോടു യാചിക്കുന്നു; ഉത്ഥിതനായ ക്രിസ്തു ഉത്തരം നൽകുന്നു (12:8-9).

മതബോധനഗ്രന്ഥം ഈ ലേഖനത്തെ പലപ്പോഴും ആശ്രയിക്കുന്നു: ആമേൻ, 1065; ആത്മാവിന്റെ മുദ്ര, 698, 1274, 1296; മൂടുപടം, 702, 1094; മൺപാത്രങ്ങൾ, 1420; മരണവും കർത്താവിനോടുകൂടെയുള്ള വാസവും, 1005, 1021, 1681; വിശ്വാസത്താൽ നയിക്കപ്പെടൽ, 164; പുതിയ സൃഷ്ടി, 1214, 1265, 1999; രമ്യത, 981, 1424, 1442, 1461; 5:21, 602; ദാരിദ്ര്യവും ദരിദ്രരും, 517, 1351, 2407, 2546; ആരാധനക്രമം, 1070; ബലഹീനതയും ശക്തിയും, 268, 273, 1508; ത്രിത്വ ആശീർവാദം, 249, 734, 1109, 2627.

സഭാപിതാക്കന്മാർ (ആശയം). വിശുദ്ധ ഇരണേവൂസ് മുള്ളിനെപ്പറ്റി പറയുന്നു (പാഷണ്ഡതകൾക്കെതിരേ 5.3.1): നാം നമ്മെത്തന്നെ അധികം വിലമതിക്കാതിരിക്കാൻ ദൈവം നമ്മുടെ ബലഹീനത നമ്മെ അറിയിക്കുന്നു; നാം എന്താണെന്നും ദൈവം എന്താണെന്നും അങ്ങനെ നാം പഠിക്കുന്നു. വിശുദ്ധ ജോൺ ക്രിസോസ്തോം ഈ ലേഖനത്തെപ്പറ്റി മുപ്പതു പ്രസംഗങ്ങൾ നടത്തി. "ദൈവത്തോടു രമ്യതപ്പെടുവിൻ" എന്നതിനെപ്പറ്റി അദ്ദേഹം പറയുന്നു (പതിനൊന്നാം പ്രസംഗം): മുറിവേറ്റവൻതന്നെയാണ് സമാധാനം യാചിച്ച് ആദ്യം വരുന്നത്; ശത്രുത നമ്മുടെ ഭാഗത്താണ്, ദൈവത്തിന്റെ ഭാഗത്ത് ഒരിക്കലുമല്ല.

ബെനഡിക്ട് പതിനാറാമൻ 2008-09-ൽ വിശുദ്ധ പൗലോസിനെപ്പറ്റി ഇരുപതു മതബോധനപ്രസംഗങ്ങൾ നൽകി. പൗലോസിന്റെ സഹനങ്ങൾക്കും (2008 ഓഗസ്റ്റ് 27), അപ്പസ്തോലന്റെ ലക്ഷണങ്ങൾക്കും (2008 സെപ്റ്റംബർ 10), ആരാധനക്രമമായി ധനശേഖരണത്തിനും (2008 ഒക്ടോബർ 1), ക്രിസ്തുവിനു വിവാഹനിശ്ചയം ചെയ്ത സഭയ്ക്കും (2009 ജനുവരി 14) അദ്ദേഹം ഈ ലേഖനം ഉപയോഗിക്കുന്നു. കോറിന്തോസിലെ തീത്തോസിനെപ്പറ്റി മറ്റൊരു പ്രസംഗത്തിലും (2006 ഡിസംബർ 13).

ആരാധനാക്രമത്തിൽ.

• ലത്തീൻ. ബി വർഷത്തിൽ സാധാരണകാലത്തെ ഏഴാം ഞായർ മുതൽ പതിനാലാം ഞായർ വരെ ദിവ്യബലിയിലെ രണ്ടാം വായന (അടുത്ത ബി വർഷം 2027). എല്ലാ വർഷവും വിഭൂതിബുധനിൽ 2 കോറി 5:20 - 6:2; എ വർഷത്തിൽ ത്രിത്വത്തിന്റെ തിരുനാളിൽ 2 കോറി 13:11-13; സി വർഷത്തിൽ നോമ്പിലെ നാലാം ഞായറിൽ 2 കോറി 5:17-21. ഒന്നാം വർഷത്തിൽ സാധാരണകാലത്തെ പത്തും പതിനൊന്നും ആഴ്ചകളിൽ ആഴ്ചദിവസങ്ങളിലും.
• സീറോ മലങ്കര. 2026-27-ലെ വായനപ്പട്ടികയിൽ വി. കുർബാനയിലെ ലേഖനമായി: ക്യംതോയ്ക്കുശേഷമുള്ള നാലാം ഞായറിൽ 2 കോറി 5:17-21; പന്തക്കുസ്തായ്ക്കുശേഷമുള്ള അഞ്ചാം ഞായറിൽ 2 കോറി 6:14-18; രൂപാന്തരീകരണത്തിനുശേഷമുള്ള മൂന്നാം ഞായറിൽ 2 കോറി 12:1-10. ആഴ്ചദിവസങ്ങളിലും പലപ്പോഴും.
• സീറോ മലബാർ. 2025 മുതൽ 2027 വരെയുള്ള വായനപ്പട്ടികകളിൽ വിശുദ്ധ കുർബാനയിൽ: വലിയ നോമ്പിലെ മൂന്നാം ഞായറിൽ 2 കോറി 8:9-15; ഉയിർപ്പുകാലം നാലാം ഞായറിൽ 2 കോറി 13:5-10; ശ്ലീഹാക്കാലം അഞ്ചാം ഞായറിൽ 2 കോറി 4:7-18; വിശുദ്ധ പത്രോസിനും പൗലോസിനുമുള്ള ദനഹാക്കാലത്തെ വെള്ളിയാഴ്ചയിൽ 2 കോറി 11:21b-31. വർഷംതോറും മാറ്റം വരാം.

വാദങ്ങളിൽനിന്നു തുടങ്ങേണ്ട; മനുഷ്യനിൽനിന്നു തുടങ്ങുക. ആദ്യം 11:21 - 12:10 വായിക്കുക; പിന്നെ തുടക്കത്തിലേക്കു മടങ്ങുക. ലേഖനം മുഴുവൻ ഏകദേശം ഒരു മണിക്കൂർ. പിന്നെ ഒമ്പതു ദിവസംകൊണ്ട് സാവധാനം:

• ഒന്നാം ദിവസം: അധ്യായം 1-2. വേദനയ്ക്കിടയിൽ ആശ്വാസം വരുന്നത് ശ്രദ്ധിക്കുക.
• രണ്ടാം ദിവസം: അധ്യായം 3. പുറപ്പാട് 34:29-35-നോടൊപ്പം വായിക്കുക.
• മൂന്നാം ദിവസം: അധ്യായം 4. ഇതിൽ എന്റെ മൺപാത്രം ഏതാണ്?
• നാലാം ദിവസം: അധ്യായം 5. "ദൈവത്തോടു രമ്യതപ്പെടുവിൻ" എന്നിടത്തു നിൽക്കുക. അവസാനമായി കുമ്പസാരിച്ചത് എന്നാണ്?
• അഞ്ചാം ദിവസം: അധ്യായം 6-7. തകർന്ന ബന്ധം സൗഖ്യമാകുന്നത് കാണുക.
• ആറാം ദിവസം: അധ്യായം 8-9. എന്റെ ദാനത്തെപ്പറ്റി ചിന്തിക്കുക.
• ഏഴാം ദിവസം: അധ്യായം 10-11. പരിഹാസത്തിനടിയിലെ വേദന കേൾക്കുക.
• എട്ടാം ദിവസം: അധ്യായം 12. ഒമ്പതാം വാക്യത്തിൽ നിൽക്കുക.
• ഒമ്പതാം ദിവസം: അധ്യായം 13. അവസാന വാക്യം നിങ്ങൾ സ്നേഹിക്കുന്നവർക്കുവേണ്ടി പ്രാർഥിക്കുക.