കൊളോസോസുകാർക്കുള്ള ലേഖനം

പട്ടണം. ഏഷ്യാമൈനറിലെ ലൈക്കസ് താഴ്വരയിൽ, എഫേസോസിനു കിഴക്ക്, ലവൊദീക്യായിൽനിന്ന് ഏകദേശം 15 കിലോമീറ്റർ അകലെ, ഹിയറാപോളീസിന് (Hierapolis) അധികം ദൂരെയല്ലാതെയായിരുന്നു കൊളോസോസ് (4:13). ഇതൊരു ആധുനിക നഗരമായില്ല; തുർക്കിയിലെ ദെനിസ്ലി (Denizli) പ്രദേശത്ത് ഹൊനാസിനടുത്ത് (Honaz) അതിന്റെ കുന്ന് ഇന്നുമുണ്ട്. ഏകദേശം 60-ൽ ലവൊദീക്യായിൽ കടുത്ത ഭൂകമ്പമുണ്ടായതായി റോമൻ ചരിത്രകാരനായ ടാസിറ്റസ് (Tacitus) രേഖപ്പെടുത്തുന്നു (വാർഷികങ്ങൾ 14.27); കൊളോസോസിനും അതു ബാധിച്ചുവെന്ന് പിൽക്കാല എഴുത്തുകാരും പുരാവസ്തുഗവേഷകരും കരുതുന്നു. ലേഖനം അതു പറയുന്നില്ല.

സഭയുടെ തുടക്കം. ഈ സഭ സ്ഥാപിച്ചത് പൗലോസല്ല. തന്റെ മുഖം അവർ കണ്ടിട്ടില്ലെന്ന് അദ്ദേഹം പറയുന്നു (2:1). അവിടത്തുകാരനും പൗലോസിന്റെ "പ്രിയപ്പെട്ട സഹശുശ്രൂഷകനു"മായ എപ്പഫ്രാസിൽനിന്നാണ് അവർ സുവിശേഷം കേട്ടത് (1:7; 4:12). പിന്നീട് അദ്ദേഹം, വാർത്തയുമായി എന്നു തോന്നുന്നു, പൗലോസിന്റെ അടുത്തെത്തി; എഴുതുമ്പോൾ കൂടെയുണ്ട് (ഫിലെ 23).

പേരെടുത്തു പറയുന്നവർ. അവസാന അധ്യായത്തിൽ ഒരു ചെറിയ ജനക്കൂട്ടമുണ്ട്. തിക്കിക്കോസ് ലേഖനം കൊണ്ടുപോകുന്നു; ഒപ്പം, വിശ്വസ്തനും പ്രിയപ്പെട്ടവനുമായ സഹോദരൻ ഒനേസിമോസ് (4:7-9); ഫിലെമോനുള്ള ലേഖനത്തിലെ അടിമ ഇദ്ദേഹമാണെന്നു തോന്നുന്നു. അരിസ്താർക്കൂസ്, ബാർണബാസിന്റെ ബന്ധുവായ മർക്കോസ്, യൂസ്തോസ് എന്നു വിളിക്കപ്പെടുന്ന യേസൂസ് എന്നിവർ അഭിവാദനം അയയ്ക്കുന്നു (4:10-11). "പ്രിയങ്കരനായ ഭിഷഗ്വരൻ ലൂക്കായും ദേമാസും" (4:14). നിംഫായുടെ ഭവനത്തിൽ ഒരു സഭയുണ്ട് (4:15). ആർക്കിപ്പൂസ് തന്റെ ശുശ്രൂഷ പൂർത്തിയാക്കണം (4:17). ലവൊദീക്യായുമായി കത്തുകൾ കൈമാറാനും പൗലോസ് നിർദേശിക്കുന്നു (4:16). ലവൊദീക്യായിൽനിന്നുള്ള ആ കത്ത് നമുക്കു ലഭിച്ചിട്ടില്ല (എഫേസോസുകാർക്കുള്ള ലേഖനംതന്നെയാണ് അതെന്ന് ചിലർ കരുതുന്നു); ആ പേരിലുള്ള ഒരു പിൽക്കാല ലത്തീൻ രചന വിശുദ്ധഗ്രന്ഥമായി സ്വീകരിക്കപ്പെടുന്നില്ല.

പ്രശ്നം. പൗലോസിന്റെ മറുപടികളിൽനിന്നു മാത്രമാണ് ഇതു നമുക്കറിയാവുന്നത്. ദൂതന്മാരിലും "പ്രപഞ്ചത്തിന്റെ മൂലഭൂതങ്ങളിലും" (2:8, 18, 20), ഭക്ഷണപാനീയനിയമങ്ങളിലും, ഉത്സവങ്ങളിലും അമാവാസിയിലും സാബത്തിലും (2:16), ശരീരത്തെ കഠിനമായി പീഡിപ്പിക്കുന്നതിലും (2:23), പ്രത്യേക ദർശനങ്ങളിലും (2:18) ചില പ്രബോധകർ ഊന്നൽ നൽകി. അവർ ക്രിസ്തുവിനെ നിഷേധിച്ചിരിക്കാനിടയില്ല; അവിടുത്തോട് കൂട്ടിച്ചേർക്കുകയായിരുന്നു. കൃത്യമായ പശ്ചാത്തലം ഇന്നും ചർച്ചാവിഷയമാണ്; യഹൂദവും വിജാതീയവുമായ ഘടകങ്ങൾ കലർന്നിരിക്കാം. ദൂതന്മാരെപ്പറ്റി തർക്കിക്കാതെ, രക്ഷിക്കാനുള്ള എല്ലാ ശക്തിയും ക്രിസ്തുവിനുണ്ടെന്ന് പൗലോസ് ലളിതമായി പറയുന്നു. സഭ വഴങ്ങിയിട്ടില്ലെന്നും തോന്നുന്നു (1:3-8; 2:5).

സഭയുടെ പാരമ്പര്യം. ലേഖനം പൗലോസിന്റെ പേരു പറയുന്നു; സ്വന്തം കൈകൊണ്ട് എഴുതിയ അഭിവാദനത്തോടെ അവസാനിക്കുന്നു (4:18). അദ്ദേഹത്തിന്റെ ലേഖനങ്ങളുടെ കൂട്ടത്തിൽ ഇതു സ്വീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. വിശുദ്ധ പൗലോസിന്റെ ലേഖനങ്ങൾ പരിശുദ്ധാത്മനിവേശനത്താൽ രചിക്കപ്പെട്ടവയാണെന്ന് ദേയി വെർബും (Dei Verbum) 20 പറയുന്നു. കൊളോസോസുകാർക്കുള്ളതും എഫേസോസുകാർക്കുള്ളതുമായ ലേഖനങ്ങളെ, ക്രിസ്തുവിനെയും സഭയെയും പ്രപഞ്ചത്തെയുംപറ്റിയുള്ള മഹത്തായ ഒരു പ്രബോധനമായി, പൗലോസിന്റെ ലേഖനങ്ങളിൽപ്പെടുത്തിയാണ് ബെനഡിക്ട് പതിനാറാമൻ പാപ്പാ ഒന്നിച്ചു കാണുന്നത് (2009 ജനുവരി 14).

പണ്ഡിതരുടെ ഒരു കുറിപ്പ്. പാരമ്പര്യമനുസരിച്ച് ഗ്രന്ഥകാരൻ പൗലോസാണ്; ഒരു ശിഷ്യൻ അദ്ദേഹത്തിന്റെ പേരിൽ എഴുതിയതാകാമെന്ന് ചില പണ്ഡിതർ കരുതുന്നു. ആദ്യകാല ലേഖനങ്ങളിൽനിന്നു വ്യത്യസ്തമായ ശൈലിയും പദാവലിയും, സഭയുടെയും പ്രപഞ്ചത്തിന്റെയും ശിരസ്സായ ക്രിസ്തുവിനെപ്പറ്റിയുള്ള വികസിച്ച പ്രബോധനവും അവർ ചൂണ്ടിക്കാട്ടുന്നു. പുതിയ പ്രശ്നം പുതിയ വാക്കുകൾ ആവശ്യപ്പെടുമെന്നും, നാലാം അധ്യായത്തിലെ വ്യക്തിപരമായ വിവരങ്ങളും ഫിലെമോനുള്ള ലേഖനവുമായുള്ള അടുത്ത ബന്ധവും പൗലോസിനെത്തന്നെയോ, അദ്ദേഹത്തിനുവേണ്ടി അല്പം സ്വാതന്ത്ര്യത്തോടെ എഴുതിയ ഒരു സഹചാരിയെയോ ആണ് സൂചിപ്പിക്കുന്നതെന്നും മറ്റുള്ളവർ മറുപടി പറയുന്നു. ചോദ്യം തുറന്നുകിടക്കുന്നു; ന്യൂ അമേരിക്കൻ ബൈബിളിന്റെ ആമുഖം രണ്ടു നിലപാടും പരാമർശിക്കുന്നു. ഇത് ലേഖനത്തിന്റെ നിവേശനത്തിന് ഒന്നും കുറയ്ക്കുന്നില്ല: ദൈവമാണ് ഇതിന്റെ ഗ്രന്ഥകർത്താവ്; നമ്മുടെ രക്ഷയ്ക്കായി അവിടുന്ന് ആഗ്രഹിച്ചതാണ് ഇതു പഠിപ്പിക്കുന്നത് (ദേയി വെർബും 11).

സ്ഥലവും കാലവും. ഫിലിപ്പിയർക്കുള്ള ലേഖനത്തിലെന്നപോലെ, കാരാഗൃഹം ഏതെന്ന് ഇവിടെയും പറയുന്നില്ല. അപ്പ 28:16-31-ലെ വീട്ടുതടങ്കലുള്ള റോം എന്ന് പാരമ്പര്യം. കേസറിയായും എഫേസോസും നിർദേശിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. ശിഷ്യൻ എഴുതിയതെങ്കിൽ പിന്നീടായിരിക്കും.

കൊളോസോസും എഫേസോസും. രണ്ടു ലേഖനങ്ങളും പല വാക്കുകളും ഗാർഹികനിയമങ്ങളുടെ പട്ടികയും പങ്കുവയ്ക്കുന്നു. രണ്ടും കൊണ്ടുപോകുന്നത് തിക്കിക്കോസാണ് (കൊളോ 4:7; എഫേ 6:21).

• ക്രിസ്തു മതി. "ദൈവത്വത്തിന്റെ പൂർണതമുഴുവൻ അവനിൽ മൂർത്തീഭവിച്ചിരിക്കുന്നു" (2:9); "അവനിലാണു നിങ്ങളും പൂർണത പ്രാപിച്ചിരിക്കുന്നത്" (2:10). ഭക്ഷണനിയമങ്ങളും ഉത്സവങ്ങളും പ്രതിച്ഛായകൾ മാത്രം; യാഥാർഥ്യം ക്രിസ്തുവാണ് (2:17). യേശുവിന്റെ ജീവിതം മുഴുവനും മനസ്സിലാക്കാനുള്ള താക്കോലായി മതബോധനഗ്രന്ഥം 2:9-നെ എടുക്കുന്നു (515).
• ക്രിസ്തുവും സൃഷ്ടിയും. എല്ലാം അവിടുത്തിലും അവിടുത്തിലൂടെയും അവിടുത്തേക്കുവേണ്ടിയും സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ടു; അവിടുത്തിൽ സമസ്തവും സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു (1:16-17; മതബോധനഗ്രന്ഥം 291). അതുകൊണ്ട് സൃഷ്ടി നല്ലതാണ്; പ്രപഞ്ചത്തിൽ ഒന്നും അവിടുത്തേക്ക് എതിരാളിയല്ല. ദൂതന്മാരും അവിടുത്തിലൂടെയും അവിടുത്തേക്കുവേണ്ടിയുമാണ് സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ടത് (മതബോധനഗ്രന്ഥം 331). ഒരു ആത്മീയശക്തിയെയും നാം ഭയപ്പെടേണ്ടതില്ല (2:15).
• സഭയുടെ ശിരസ്സായ ക്രിസ്തു. "അവൻ സഭയാകുന്ന ശരീരത്തിന്റെ ശിരസ്സാണ്" (1:18; 2:19; മതബോധനഗ്രന്ഥം 669, 792). കർത്താവെന്ന നിലയിൽ സമൂഹത്തെ നയിക്കുന്നതും അതിനു ജീവനും വളർച്ചയും നൽകുന്നതും അവിടുന്നാണെന്ന് ഈ സ്ഥാനപ്പേര് അർഥമാക്കുന്നുവെന്ന് ബെനഡിക്ട് പാപ്പാ പറയുന്നു.
• ജ്ഞാനസ്നാനം: സംസ്കരിക്കപ്പെട്ടു, ഉയിർപ്പിക്കപ്പെട്ടു. ജ്ഞാനസ്നാനത്തിൽ നിങ്ങൾ അവിടുത്തോടൊപ്പം സംസ്കരിക്കപ്പെട്ടു, ഉയിർപ്പിക്കപ്പെട്ടു (2:12). അതിനാൽ ക്രിസ്തീയജീവിതം ഇപ്പോൾത്തന്നെ അവിടുത്തെ ഉത്ഥാനത്തിലുള്ള പങ്കാളിത്തമാണ് (മതബോധനഗ്രന്ഥം 1002); അവിടുന്ന് പ്രത്യക്ഷനാകുംവരെ അത് ദൈവത്തിൽ മറഞ്ഞിരിക്കുന്നു (3:3-4; മതബോധനഗ്രന്ഥം 1003, 2796).
• രഹസ്യം. മറഞ്ഞിരുന്ന ദൈവികപദ്ധതി ഇപ്പോൾ വിജാതീയർക്കുപോലും വെളിപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു: മഹത്വത്തെക്കുറിച്ചുള്ള പ്രത്യാശയായ ക്രിസ്തു നിങ്ങളിലുണ്ട് (1:26-27; മതബോധനഗ്രന്ഥം 568, 772).
• ക്രിസ്തുവിന്റെ സഹനത്തിൽ പങ്കാളിത്തം. "ക്രിസ്തുവിനു സഹിക്കേണ്ടിവന്ന പീഡകളുടെ കുറവ് എന്റെ ശരീരത്തിൽ ഞാൻ നികത്തുന്നു" (1:24). ക്രിസ്തുവിന്റെ രക്ഷാകരമരണത്തിന് എന്തെങ്കിലും കുറവുണ്ടെന്ന് ഇതിന് അർഥമില്ല: കുരിശ് ഏകബലിയാണ്, അവിടുന്ന് ഏകമധ്യസ്ഥനും (മതബോധനഗ്രന്ഥം 618). അവിടുന്ന് ചെയ്തതിൽ നമ്മെയും പങ്കാളികളാക്കുന്നു, അവിടുത്തെ ശരീരമായ സഭയ്ക്ക് കാലത്തിൽ സഹനത്തിന്റെ സ്വന്തം പങ്കുണ്ട് എന്നാണ് അർഥം. രോഗികളെപ്പറ്റി മതബോധനഗ്രന്ഥം ഇതുപയോഗിക്കുന്നു (1508). വ്യാഖ്യാതാക്കൾ ഈ വാക്യം പലവിധത്തിൽ വിശദീകരിക്കുന്നുണ്ട്.
• യഥാർഥവും വ്യാജവുമായ ആത്മനിഷേധം. കടുത്ത നിയമങ്ങൾ ജഡികാസക്തി നിയന്ത്രിക്കാൻ ഉപകരിക്കുന്നില്ല (2:23). സഭ എന്നും അനുഷ്ഠിച്ചുപോരുന്ന ഉപവാസത്തിനോ അച്ചടക്കത്തിനോ പൗലോസ് എതിരല്ല. ക്രിസ്തുവിനെ കൂടാതെ ദൈവത്തിലേക്കുള്ള സമാന്തരവഴികളായി അവയെ കാണുന്നതിനെയാണ് അദ്ദേഹം എതിർക്കുന്നത്. അത്യാഗ്രഹത്തെയും കോപത്തെയും നുണയെയും നശിപ്പിക്കുന്നതും (3:5-10), കാരുണ്യം, ദയ, വിനയം, സൗമ്യത, ക്ഷമ എന്നിവ ധരിക്കുന്നതുമാണ് (3:12) യഥാർഥ ആത്മനിഷേധം.
• എല്ലാറ്റിനുമുപരി സ്നേഹം. എല്ലാറ്റിനെയും കൂട്ടിയിണക്കി പരിപൂർണമായ ഐക്യത്തിൽ ബന്ധിക്കുന്നത് സ്നേഹമാണ് (3:14; മതബോധനഗ്രന്ഥം 1827). കർത്താവ് നമ്മോടു ക്ഷമിച്ചതുകൊണ്ട് നാം ക്ഷമിക്കുന്നു (3:13).
• വചനം, ഗാനം, നന്ദി. ക്രിസ്തുവിന്റെ വചനം നിങ്ങളിൽ സമൃദ്ധമായി വസിക്കട്ടെ; ദൈവത്തിനു പാടുവിൻ (3:16; കാണുക മതബോധനഗ്രന്ഥം 2641). എല്ലാം കർത്താവായ യേശുവിന്റെ നാമത്തിൽ, നന്ദിയോടെ ചെയ്യുവിൻ (3:17). ഉണർന്നിരുന്ന് കൃതജ്ഞതയോടെ പ്രാർഥിക്കുവിൻ (4:2; മതബോധനഗ്രന്ഥം 2638).
• ഭവനം. തന്റെ കാലത്തെ ഗാർഹികനിയമങ്ങൾ പൗലോസ് "കർത്താവിൽ" പുനഃസ്ഥാപിക്കുന്നു (3:18-4:1). സഭയുടെ പ്രബോധനം മുഴുവനോടും ചേർത്താണ് ഇവ വായിക്കേണ്ടത്. ഭാര്യമാർ കർത്താവിനു യോഗ്യമാംവിധം വിധേയരായിരിക്കണം (3:18); വിവാഹത്തിൽ ഈ വിധേയത്വം ഏകപക്ഷീയമല്ല, പരസ്പരമാണെന്ന് വിശുദ്ധ ജോൺ പോൾ രണ്ടാമൻ പഠിപ്പിക്കുന്നു (മുലിയെരിസ് ദിഞ്ഞിത്താത്തെം, Mulieris Dignitatem, 24). ഭർത്താക്കന്മാർ സ്നേഹിക്കണം, പരുഷരാകരുത് (3:19); മക്കൾ അനുസരിക്കണം (3:20; മതബോധനഗ്രന്ഥം 2217); പിതാക്കന്മാർ മക്കളെ നിരുത്സാഹപ്പെടുത്തരുത് (3:21). യജമാനന്മാർക്കും സ്വർഗത്തിൽ ഒരു യജമാനനുണ്ട് (4:1). അടിമത്തം തന്റെ കാലത്തെ ഒരു യാഥാർഥ്യമായിട്ടാണ് പൗലോസ് കാണുന്നത്; അതു ദൈവഹിതമാണെന്ന് ലേഖനം പറയുന്നില്ല. മനുഷ്യരെ അടിമകളാക്കുന്നത് തെറ്റാണെന്ന് സഭ ഇന്ന് വ്യക്തമായി പഠിപ്പിക്കുന്നു (മതബോധനഗ്രന്ഥം 2414).

• അദൃശ്യനായ ദൈവത്തിന്റെ പ്രതിരൂപം. അവിടുത്തെ കാണുന്നത് ദൈവം എങ്ങനെയുള്ളവനെന്നു കാണുകയാണ് (1:15; മതബോധനഗ്രന്ഥം 241). ആ പ്രതിരൂപത്തോട് അനുരൂപരാകാനാണ് നാം സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ടത് (മതബോധനഗ്രന്ഥം 381).
• ആദ്യജാതൻ. രണ്ടുവട്ടം: എല്ലാ സൃഷ്ടികൾക്കുംമുമ്പ് (1:15), മരിച്ചവരിൽനിന്ന് (1:18; മതബോധനഗ്രന്ഥം 658). "എല്ലാ സൃഷ്ടികൾക്കുംമുമ്പുള്ള ആദ്യജാതൻ" എന്നതിന് ഒന്നാമത്തെ സൃഷ്ടി എന്ന് അർഥമില്ല. തൊട്ടടുത്ത വാക്യത്തിൽ എല്ലാം അവിടുത്തിലൂടെയാണ് സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ടത്, അവിടുന്ന് എല്ലാറ്റിനും മുമ്പുള്ളവനാണ് (1:16-17). നാലാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ചിലർ മറിച്ചു വാദിച്ചപ്പോൾ, പുത്രൻ "ജനിച്ചവനാണ്, സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ടവനല്ല", പിതാവിനോടു സമസത്തയുള്ളവനാണ് എന്ന് നിഖ്യാ സൂനഹദോസ് ഏറ്റുപറഞ്ഞു (325; മതബോധനഗ്രന്ഥം 242). യഹൂദഭവനത്തിൽ ആദ്യജാതന് ഒന്നാംസ്ഥാനമാണ്; അതാണ് പൗലോസിന്റെ അർഥം: സ്ഥാനത്തിൽ ഒന്നാമൻ, എല്ലാറ്റിനും മുമ്പുള്ളവൻ, എല്ലാറ്റിന്റെയും ഉറവിടം.
• ശരീരത്തിൽ ദൈവത്തിന്റെ പൂർണത. അവിടുത്തിൽ മൂർത്തീഭവിച്ചിരിക്കുന്നു (2:9). ശരീരം ദൈവത്തിനു യോജിക്കാത്തവിധം താഴ്ന്നതാണെന്നോ ദൈവികത പല ശക്തികളിലായി ചിതറിക്കിടക്കുന്നുവെന്നോ ഉള്ള ചിന്തകൾക്കെതിരേ, ദൈവത്തിന്റെ സമ്പൂർണത മുഴുവൻ യേശു എന്ന മനുഷ്യനിൽ പൗലോസ് സ്ഥാപിക്കുന്നു.
• കുരിശിലെ സമാധാനസ്ഥാപകൻ. കുരിശിൽ ചിന്തിയ രക്തംവഴി സമാധാനം സ്ഥാപിച്ച് ദൈവം എല്ലാറ്റിനെയും അനുരഞ്ജിപ്പിക്കുന്നു (1:20). നമുക്കെതിരായ കടപത്രം അവിടെ തറയ്ക്കപ്പെട്ടു; ശക്തികൾ പരസ്യമായി അപമാനിതരായി (2:14-15). ലോകദൃഷ്ടിയിൽ നിന്ദ്യമായ കുരിശ് ഇവിടെ വിജയമാണ്.
• ഉത്ഥിതൻ, ഉപവിഷ്ടൻ, വരാനിരിക്കുന്നവൻ. അവിടുന്ന് ദൈവത്തിന്റെ വലത്തുഭാഗത്താണ് (3:1); നമ്മുടെ ജീവനായ ക്രിസ്തു പ്രത്യക്ഷനാകുമ്പോൾ നാമും അവിടുത്തോടൊപ്പം മഹത്വത്തിൽ പ്രത്യക്ഷരാകും (3:4).

മതബോധനഗ്രന്ഥം. ദൈവത്തിന്റെ പ്രതിരൂപം, 241, 381; സൃഷ്ടി, 291, 331; അവിടുത്തിലെ പൂർണത, 515; മരിച്ചവരിൽനിന്നുള്ള ആദ്യജാതൻ, 658; ശിരസ്സും ശരീരവും, 669, 792; മഹത്വത്തെക്കുറിച്ചുള്ള പ്രത്യാശ, 568, 772; കുരിശിൽ പങ്കാളിത്തം, 618, 1508; ജ്ഞാനസ്നാനത്തിൽ ഉയിർപ്പ്, 1002, 1003, 2796; സ്നേഹം, 1827; പ്രാർഥന, 2638, 2641; കുടുംബത്തിലെ മക്കൾ, 2217.

സഭാപിതാക്കന്മാർ (ആശയം). വിശുദ്ധ ജോൺ ക്രിസോസ്തോം കൊളോസോസുകാരെപ്പറ്റിയുള്ള മൂന്നാം പ്രസംഗത്തിൽ പറയുന്നു: പ്രതിരൂപം, പ്രതിരൂപമെന്ന നിലയിൽ, താൻ കാണിക്കുന്നതിനോട് കൃത്യമായി സദൃശമായിരിക്കണം; അതിനാൽ പുത്രൻ പൂർണാർഥത്തിൽ ദൈവത്തിന്റെ പ്രതിരൂപമാണ്. "ആദ്യജാതൻ" എന്നത് പുത്രൻ എല്ലാറ്റിനും മുമ്പുള്ളവനാണെന്നു കാണിക്കുന്നു, സൃഷ്ടിയാണെന്നതിന്റെ അടയാളമല്ല; കാരണം, എല്ലാം അവിടുത്തിലൂടെ ഉണ്ടായി, നിലനിൽപിന് അവിടുത്തെ ആശ്രയിക്കുന്നു.

ബെനഡിക്ട് പതിനാറാമൻ. 2009 ജനുവരി 14-ലെ പൊതുദർശനപ്രസംഗം കൊളോസോസിനെയും എഫേസോസിനെയുംകുറിച്ചാണ്: സഭയുടെയും പ്രപഞ്ചത്തിന്റെയും ശിരസ്സായ ക്രിസ്തു; ക്രിസ്തുവിൽ പൂർത്തിയായ, മറഞ്ഞിരുന്ന ദൈവികപദ്ധതിയായ "രഹസ്യം". 2008 ഒക്ടോബർ 22-ന് ക്രിസ്തുവിന്റെ പൂർവാസ്തിത്വത്തെപ്പറ്റി പറയുമ്പോൾ കൊളോ 1:15-20 ഉദ്ധരിക്കുന്നു.

ആരാധനാക്രമത്തിൽ.

• സീറോ മലങ്കര. ഞങ്ങൾ പരിശോധിച്ച വായനപ്പട്ടികകളിൽ, വലിയ നോമ്പിലെ ഒന്നാം ഞായറായ കോത്തിനേ (Kothine) ഞായറാഴ്ച കൊളോ 3:5-17; ക്യംതോയ്ക്കുശേഷമുള്ള (Qyomtho) അഞ്ചാം ഞായറാഴ്ച കൊളോ 3:1-11; നാല്പതു രക്തസാക്ഷികളുടെ ദിവസവും (മാർച്ച് 9) നോമ്പിലെ ആറാം ആഴ്ചയിലും കൊളോ 1:24-29.
• ലത്തീൻ. ഉയിർപ്പുഞായറാഴ്ചയിലെ ദിവ്യബലിയിലെ രണ്ടാം വായനകളിലൊന്ന് കൊളോ 3:1-4 ആണ്. കൊളോ 3:12-21 തിരുക്കുടുംബത്തിരുനാളിന്റേത്. സി വർഷത്തിൽ ക്രിസ്തുരാജത്തിരുനാളിന് കൊളോ 1:12-20; അതേ വർഷം സാധാരണകാലത്തെ പതിനഞ്ചാം ഞായർ മുതൽ പതിനെട്ടാം ഞായർ വരെ ക്രമമായി വായിക്കുന്നു. ഒന്നാം വർഷത്തിൽ ഇരുപത്തിരണ്ടും ഇരുപത്തിമൂന്നും ആഴ്ചകളിലെ ആഴ്ചദിവസങ്ങളിൽ. ഗീതം സായാഹ്നപ്രാർഥനയിലെ സ്തോത്രഗീതവുമാണ്.
• സീറോ മലബാർ. ഞങ്ങൾ പരിശോധിച്ച വായനപ്പട്ടികകളിൽ, പിറവിക്കാലത്തെ ഒന്നാം ഞായറായ തിരുക്കുടുംബത്തിരുനാളിൽ വിശുദ്ധ കുർബാനയിൽ കൊളോ 3:18-21; മംഗളവാർത്തക്കാലത്തെ രണ്ടാം ഞായറാഴ്ച കൊളോ 4:2-6; പള്ളിക്കൂദാശക്കാലത്തെ ആഴ്ചദിവസങ്ങളിൽ കൊളോ 1:12-20, 1:3-11.

കാൽ മണിക്കൂർകൊണ്ട് വായിക്കാം. ആദ്യം ഒറ്റയിരിപ്പിൽ; പിന്നെ ആറു ദിവസംകൊണ്ട്:

• ഒന്നാം ദിവസം: 1:1-14. പൗലോസിന്റെ പ്രാർഥന ഒരാൾക്കുവേണ്ടി പേരെടുത്തു ചൊല്ലുക.
• രണ്ടാം ദിവസം: 1:15-23. ഗീതം രണ്ടുവട്ടം സാവധാനം വായിക്കുക.
• മൂന്നാം ദിവസം: 1:24-2:7. സഭയ്ക്കുവേണ്ടി ഏതു സഹനം നിങ്ങൾക്കു സമർപ്പിക്കാം?
• നാലാം ദിവസം: 2:8-23. ക്രിസ്തു പോരാ എന്ന മട്ടിൽ അവിടുത്തോട് എന്താണ് നിങ്ങൾ കൂട്ടിച്ചേർക്കുന്നത്?
• അഞ്ചാം ദിവസം: 3:1-17. ഒന്ന് ഉപേക്ഷിക്കുക, ഒന്ന് ധരിക്കുക.
• ആറാം ദിവസം: 3:18-4:18. സ്വന്തം ഭവനത്തെയും നിങ്ങൾ അഭിവാദനം ചെയ്യുന്നവരെയും ഓർത്തു വായിക്കുക.