യൂദാസ് എഴുതിയ ലേഖനം

കടന്നുകൂടിയവർ. ചില ദുഷ്ടമനുഷ്യർ നിങ്ങളുടെയിടയിൽ കയറിക്കൂടിയിട്ടുണ്ട് (വാ. 4). "സ്നേഹവിരുന്നുകൾ" എന്നു വിളിച്ചിരുന്ന സമൂഹഭക്ഷണങ്ങളിൽ അവർ പങ്കെടുത്തു (വാ. 12); എന്നിട്ടും അശുദ്ധമായി ജീവിച്ചു, അധികാരത്തെ നിന്ദിച്ചു, ഭിന്നതയുണ്ടാക്കി (വാ. 8, 19). ദൈവകൃപയെ അശുദ്ധജീവിതത്തിനായി ദുർവിനിയോഗിക്കുന്നതായിരുന്നു അവരുടെ തെറ്റ് (വാ. 4). ദൈവകൃപയെ അധാർമികതയ്ക്കു മറയാക്കുകയും അസ്വീകാര്യമായ പ്രബോധനങ്ങൾകൊണ്ട് മറ്റുള്ളവരെ ദുഷിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്നവർ എന്ന് ബെനഡിക്ട് പതിനാറാമൻ പാപ്പാ ഇതു സംഗ്രഹിക്കുന്നു.

യഹൂദക്രിസ്തീയ ലോകം. ഹെബ്രായ ബൈബിളിലെ ദൃഷ്ടാന്തങ്ങളിലാണ് യൂദാ ചിന്തിക്കുന്നത്: മരുഭൂമിയിലെ ഇസ്രായേൽ (വാ. 5), സോദോമും ഗൊമോറായും (വാ. 7), കായേൻ, ബാലാം, കോറാ (വാ. 11). കാനോനു പുറത്തുള്ള യഹൂദഗ്രന്ഥങ്ങളും ഉപയോഗിക്കുന്നു. മോശയുടെ ശരീരത്തെച്ചൊല്ലിയുള്ള മിഖായേലിന്റെ തർക്കം (വാ. 9), മോശയുടെ സ്വർഗാരോഹണം (Assumption of Moses) എന്ന കൃതിയുമായി അലക്സാണ്ഡ്രിയായിലെ വിശുദ്ധ ക്ലെമന്റും ഒരിജനും ബന്ധിപ്പിച്ചതായി കത്തോലിക്കാ വിജ്ഞാനകോശം പറയുന്നു. 14-15 വാക്യങ്ങൾ ഒന്ന് ഹെനോക്ക് (1 Enoch) ഗ്രന്ഥത്തെ പിന്തുടരുന്നു.

ഉദ്ധരിക്കുന്നത് കാനോനിലാക്കലല്ല. അപ്രാമാണിക ഗ്രന്ഥമായ ഹെനോക്കിനെ ഉദ്ധരിക്കുന്നതുകൊണ്ട് പലരും യൂദാസിന്റെ ലേഖനം നിരസിച്ചുവെന്നും കാലപ്പഴക്കവും ഉപയോഗവുംകൊണ്ട് അതിന് അധികാരം ലഭിച്ചുവെന്നും വിശുദ്ധ ജെറോം പറയുന്നു (പ്രസിദ്ധപുരുഷന്മാർ 4, ആശയം). തെർത്തുല്യൻ മറുവശത്തുനിന്ന് ഹെനോക്കിനെ ന്യായീകരിക്കാൻ യൂദായെ ഉപയോഗിച്ചു (സ്ത്രീകളുടെ വേഷം 1.3). യൂദാ ഈ ഗ്രന്ഥങ്ങൾ ഉപയോഗിക്കുന്നതുകൊണ്ട് അവ കത്തോലിക്കാ കാനോന്റെ ഭാഗമാകുന്നില്ല. പൗലോസും വിജാതീയ കവികളെ ഉദ്ധരിക്കുന്നു (അപ്പ 17:28). എത്യോപ്യൻ ഓർത്തഡോക്സ് തെവാഹെദോ (Tewahedo) സഭ ഹെനോക്കിനെ ബൈബിളിൽ സൂക്ഷിക്കുന്നു; ത്രെന്തോസിൽ നിർവചിച്ച കത്തോലിക്കാ കാനോനിൽ ഈ ഗ്രന്ഥമില്ല.

യൂദായുടെ കുടുംബം. ഹെഗേസിപ്പൂസ് (Hegesippus) പറയുന്നതായി എവുസേബിയൂസ് ഉദ്ധരിക്കുന്നു (സഭാചരിത്രം 3.19-20): ക്രിസ്തുവിന്റെ ബന്ധുക്കളും ദാവീദിന്റെ വംശജരുമെന്ന നിലയിൽ യൂദായുടെ പേരക്കുട്ടികളെ ദൊമീഷ്യൻ (Domitian) ചക്രവർത്തിയുടെ മുമ്പിൽ ഹാജരാക്കി. അധ്വാനികളുടെ കൈകൾ അവർ കാണിച്ചു; ക്രിസ്തുവിന്റെ രാജ്യം സ്വർഗീയമാണെന്നു പറഞ്ഞു. ചക്രവർത്തി അവരെ വിട്ടയച്ചു. കർത്താവിന്റെ സാക്ഷികളും ബന്ധുക്കളുമായി പിന്നീട് അവർ സഭകളെ നയിച്ചുവെന്നും അതു പറയുന്നു.

സഭയുടെ പാരമ്പര്യം. ത്രെന്തോസ് സൂനഹദോസ് (1546) "യൂദാ അപ്പസ്തോലന്റെ ഒന്ന്" എന്ന് എണ്ണുന്നു. ശിമയോനെയും യൂദായെയുംപറ്റിയുള്ള 2006 ഒക്ടോബർ 11-ലെ പ്രസംഗത്തിൽ ബെനഡിക്ട് പാപ്പാ ഈ ലേഖനം യൂദാ തദേവൂസിന് ആരോപിക്കപ്പെടുന്നതായി പറയുന്നു.

• ഏതു യൂദാ? പുതിയ നിയമത്തിൽ പല യൂദാമാരുണ്ട്. ഇദ്ദേഹം യൂദാസ് സ്കറിയോത്തല്ല. യാക്കോബിന്റെ മകനായ യൂദാസിനെ ലൂക്കാ പന്ത്രണ്ടുപേരിൽ എണ്ണുന്നു (ലൂക്കാ 6:16; അപ്പ 1:13); അതേ സ്ഥാനത്ത് മർക്കോസും മത്തായിയും തദേവൂസിനെ പറയുന്നു (മർക്കോ 3:18; മത്താ 10:3). ഇവർ ഒരാളാണെന്ന് പാരമ്പര്യം. "സ്കറിയോത്തല്ലാത്ത" എന്ന് യോഹന്നാൻ വേർതിരിക്കുന്ന ഇദ്ദേഹം അന്ത്യത്താഴത്തിൽ യേശുവിനോട് ഒരു ചോദ്യം ചോദിക്കുന്നു (യോഹ 14:22).
• "യാക്കോബിന്റെ സഹോദരൻ". "കർത്താവിന്റെ സഹോദരൻ" എന്നു വിളിക്കപ്പെടുന്ന (ഗലാ 1:19) ജറുസലെമിലെ യാക്കോബാണ് ഇതെന്ന് സ്വാഭാവികമായി കരുതാം. അപ്പോൾ മർക്കോ 6:3-ലും മത്താ 13:55-ലും ഒപ്പം പറയുന്ന യൂദാസാണ് ഇദ്ദേഹം. ഈ "സഹോദരന്മാർ" യേശുവിന്റെ അടുത്ത ബന്ധുക്കളാണെന്നും കന്യകാമറിയത്തിന്റെ മറ്റു മക്കളല്ലെന്നുമാണ് സഭ എന്നും മനസ്സിലാക്കിയിട്ടുള്ളത് (മതബോധനഗ്രന്ഥം 500). യൂദായുടെ വിനയം ശ്രദ്ധേയമാണ്: യേശുക്രിസ്തുവിന്റെ ദാസൻ എന്നു മാത്രമാണ് അദ്ദേഹം തന്നെത്തന്നെ വിളിക്കുന്നത്.

ആദ്യകാല സാക്ഷ്യം. മുറത്തോറിയൻ ശകലം (Muratorian Fragment) എന്ന പ്രാചീന റോമൻ പട്ടിക ഇതു സ്വീകരിക്കുന്നു. തെർത്തുല്യനും അലക്സാണ്ഡ്രിയായിലെ വിശുദ്ധ ക്ലെമന്റിനും ഒരിജനും ഇത് അറിയാമായിരുന്നു. പ്രാചീനരിൽ പലരും ഇതു പരാമർശിച്ചിട്ടില്ലെന്ന് എവുസേബിയൂസ് (സഭാചരിത്രം 2.23, ആശയം); തർക്കത്തിലുള്ള ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ ഇതിനെ പെടുത്തുന്നു (3.25). വിശുദ്ധ അത്തനാസിയൂസ് 367-ൽ ഇത് ഉൾപ്പെടുത്തുന്നു. സുറിയാനി സഭകളുടെ ഒരു ഭാഗം ഇതു വൈകി സ്വീകരിച്ചു: പ്ശീത്തായിൽ (Peshitta) ഇതില്ലെന്ന് കത്തോലിക്കാ വിജ്ഞാനകോശം.

പണ്ഡിതരുടെ ഒരു കുറിപ്പ്. പാരമ്പര്യമനുസരിച്ച് ഗ്രന്ഥകാരൻ അപ്പസ്തോലനും കർത്താവിന്റെ ബന്ധുവുമായ യൂദാ തദേവൂസാണ്. മുൻതലമുറയിലെ കത്തോലിക്കാ വ്യാഖ്യാതാക്കളിൽ പലരും ഇത് ഏറ്റവും സാധ്യതയുള്ളതായി കണ്ടുവെന്ന് കത്തോലിക്കാ വിജ്ഞാനകോശം. പതിനേഴാം വാക്യം "അപ്പസ്തോലന്മാരെ" പിന്തിരിഞ്ഞു നോക്കുന്നതായി തോന്നുന്നതിനാൽ, കർത്താവിന്റെ ബന്ധുവിനെ അപ്പസ്തോലനിൽനിന്ന് ഇന്നു ചില പണ്ഡിതർ വേർതിരിക്കുന്നു. പിൽക്കാല ശിഷ്യൻ അദ്ദേഹത്തിന്റെ പേരിൽ എഴുതിയതാകാമെന്ന് മറ്റു ചിലർ കരുതുന്നു. ഈ ചോദ്യങ്ങൾ നിവേശിത വിശുദ്ധഗ്രന്ഥമെന്ന ലേഖനത്തിന്റെ സ്ഥാനത്തെ സ്പർശിക്കുന്നില്ല (ദേയി വെർബും (Dei Verbum) 11). 2 പത്രോസ് 2-ഉം യൂദാസും തമ്മിൽ വളരെ സാമ്യമുണ്ട്; 2 പത്രോസ് യൂദാസിനെ ഉപയോഗിച്ചുവെന്ന് മിക്ക പണ്ഡിതരും കത്തോലിക്കാ വിജ്ഞാനകോശവും കരുതുന്നു.

ഭക്തിയിൽ വിശുദ്ധ യൂദാ. പാരമ്പര്യമനുസരിച്ച് അദ്ദേഹം പ്രസംഗിച്ചു, വിശുദ്ധ ശിമയോനോടൊപ്പം രക്തസാക്ഷിയായി; ലത്തീൻ സഭയിൽ ഇരുവരുടെയും തിരുനാൾ ഒക്ടോബർ 28. സ്കറിയോത്തിന്റെ പേരിനോടുള്ള സാമ്യം നിമിത്തം അദ്ദേഹം അവഗണിക്കപ്പെട്ടുവെന്നും അങ്ങനെ നിരാശാജനകമായ കാര്യങ്ങളുടെ മധ്യസ്ഥനായെന്നും ചിലർ പറയുന്നു. ഇത് ജനകീയ വിശദീകരണമാണ്, ചരിത്രമല്ല.

• വിശ്വാസം സൂക്ഷിക്കേണ്ട ദാനമാണ്. വിശുദ്ധർക്ക് എന്നന്നേക്കുമായി ഏൽപിച്ചുകൊടുത്തത് (വാ. 3). സഭ വിശ്വാസത്തെ മുറുകെപ്പിടിക്കുന്നതിനെപ്പറ്റിയും (93, 171) ദൈവജനത്തെപ്പറ്റിയും (785) മതബോധനഗ്രന്ഥം ഇത് ഉദ്ധരിക്കുന്നു. ഗ്രഹണത്തിലുള്ള വളർച്ചയെ ഇത് ഒഴിവാക്കുന്നില്ല (ദേയി വെർബും 8); അതിനെ മറ്റൊന്നിനു വേണ്ടി വച്ചുമാറുന്നതിനെയാണ് ഒഴിവാക്കുന്നത്.
• കൃപ പാപത്തിനുള്ള അനുവാദമല്ല. ദൈവകാരുണ്യം യഥാർഥമാണ്; അതു നമ്മെ മാറ്റുന്നു. അതിനെ പാപത്തിനുള്ള അനുവാദമാക്കുന്നത് കർത്താവിനെ തള്ളിപ്പറയലാണ് (വാ. 4).
• വിധി യഥാർഥമാണ്, കരുണയും. യൂദായുടെ ദൃഷ്ടാന്തങ്ങൾ ഗൗരവമുള്ളതാണ് (വാ. 5-7, 14-15); അവ മുന്നറിയിപ്പിന്റെ ഭാഗമാണ്. ഓരോ വ്യക്തിയുടെയും വിധി നാം ദൈവത്തിന്റെ നീതിക്കും കരുണയ്ക്കും വിട്ടുകൊടുക്കുന്നു (മതബോധനഗ്രന്ഥം 1861).
• പിശാചിനോടുപോലും സംയമനം. പ്രധാനദൂതനായ മിഖായേൽ ഒരു നിന്ദാവചനംപോലും ഉച്ചരിക്കാൻ തുനിഞ്ഞില്ല; കർത്താവ് നിന്നെ ശാസിക്കട്ടെ എന്നു മാത്രം പറഞ്ഞു (വാ. 9). എല്ലാറ്റിനെയും നിന്ദിക്കുന്നവർ പ്രധാനദൂതനെക്കാൾ വലിയവരല്ല എന്നതാണ് യൂദായുടെ കാര്യം.
• പണിതുയർത്തുക, പ്രാർഥിക്കുക, കാത്തുകൊള്ളുക, ഉറ്റുനോക്കുക. ക്രിയാത്മക പദ്ധതി ഈ നാലു ക്രിയകളിലാണ് (വാ. 20-21). ഈ വരികളിൽ ത്രിത്വമുണ്ട്: ആത്മാവും പിതാവും പുത്രനും.
• അപകടത്തിലുള്ളവരോടു കരുണ. ചഞ്ചലചിത്തരോട് അനുകമ്പ കാണിക്കുവിൻ; അഗ്നിയിൽ അകപ്പെട്ടവരെ പിടിച്ചുകയറ്റുവിൻ (വാ. 22-23). ശക്തമായ ഭാഷയ്ക്കെല്ലാം ശേഷം ഇതാണ് ലക്ഷ്യം: രക്ഷപ്പെടുത്തൽ. വെറുക്കുന്നത് കളങ്കിതമായ വസ്ത്രത്തെയാണ്, വ്യക്തിയെ ഒരിക്കലുമല്ല.
• ദൈവം നമ്മെ കാത്തുകൊള്ളുന്നു. വിളിക്കപ്പെട്ടവർ യേശുക്രിസ്തുവിനുവേണ്ടി കാത്തുസൂക്ഷിക്കപ്പെടുന്നു (വാ. 1); വീഴാതെ കാത്തുകൊള്ളാൻ ദൈവത്തിനു കഴിവുണ്ട് (വാ. 24). ദൈവം നമ്മെ കാക്കുന്നതിലാണ് നാം വിശ്വാസം കാക്കുന്നതിന്റെ അടിസ്ഥാനം. സ്ഥിരോത്സാഹംതന്നെ അവിടുത്തെ കൃപയാണ് (മതബോധനഗ്രന്ഥം 2016).

കടുത്ത ഭാഷ ഇന്ന്. ഇത്തരം വാഗ്വാദഭാഷ നാം ഇന്ന് ഉപയോഗിക്കുന്നില്ലെന്ന് ബെനഡിക്ട് പാപ്പാ ശ്രദ്ധിക്കുന്നു. എങ്കിലും ക്രിസ്തീയ തനിമയുടെ കാതൽ സംരക്ഷിക്കാൻ ഇത് ഓർമിപ്പിക്കുന്നുവെന്ന് അദ്ദേഹം പറയുന്നു. രണ്ടാം വത്തിക്കാൻ സൂനഹദോസ് ശരിയായി പ്രോത്സാഹിപ്പിച്ച സംവാദം വിശ്വാസത്തിന്റെ അവശ്യകാര്യങ്ങൾ അവഗണിക്കാൻ ഇടയാക്കരുത്; അവയ്ക്ക് ശക്തിയും വ്യക്തതയും ധൈര്യവും വേണം. യൂദായുടെ ചിത്രങ്ങൾ സമൂഹത്തിനുള്ളിലെ പെരുമാറ്റത്തെ ലക്ഷ്യമാക്കിയുള്ളതാണ്; മറ്റു മതങ്ങളിലെയും സഭകളിലെയും ആളുകൾക്കെതിരേ പ്രയോഗിക്കാനുള്ളതല്ല. കോറായും കായേനും മറ്റുള്ളവരും നമുക്കെല്ലാമുള്ള വിശുദ്ധഗ്രന്ഥ ദൃഷ്ടാന്തങ്ങളാണ്; യഹൂദജനത്തെപ്പറ്റിയുള്ള അഭിപ്രായമല്ല.

• നാഥനും കർത്താവും. നമ്മുടെ ഏകനാഥനും കർത്താവുമായ യേശുക്രിസ്തു (വാ. 4). വിശുദ്ധഗ്രന്ഥം അറിയാവുന്ന, ഏകദൈവവിശ്വാസിയായ ഒരു യഹൂദൻ, സ്വന്തം വീട്ടിൽ അറിഞ്ഞിരുന്നിരിക്കാവുന്ന ഒരാളെപ്പറ്റി ഇങ്ങനെ പറയുന്നത് അദ്ഭുതകരമാണ്.
• കാത്തുസൂക്ഷിക്കുന്നവൻ. വിശ്വാസികൾ യേശുക്രിസ്തുവിനുവേണ്ടി കാത്തുസൂക്ഷിക്കപ്പെടുന്നു (വാ. 1).
• വരാനിരിക്കുന്ന കരുണ. നമ്മുടെ കർത്താവിന്റെ കാരുണ്യത്തെ നാം ഉറ്റുനോക്കുന്നു (വാ. 21). അവസാന ദിവസത്തെ വിധികർത്താവ് ആരുടെ കരുണ നാം കാത്തിരിക്കുന്നുവോ അവിടുന്നാണ്.
• പിതാവിലേക്കുള്ള വഴി. നമ്മുടെ കർത്താവായ യേശുക്രിസ്തുവഴി ഏക ദൈവത്തിന് എല്ലാ മഹത്വവും (വാ. 25). സഭ ഇന്നും ഇങ്ങനെതന്നെ പ്രാർഥിക്കുന്നു.

മതബോധനഗ്രന്ഥം മൂന്നാം വാക്യം 93, 171, 785 ഖണ്ഡികകളിലും, ആദ്യ ക്രിസ്ത്യാനികളുടെ ഗീതങ്ങളെപ്പറ്റി പറയുന്ന 2641-ൽ 24-25 വാക്യങ്ങളും ഉദ്ധരിക്കുന്നു.

ബെനഡിക്ട് പതിനാറാമൻ കനാൻകാരനായ ശിമയോനെയും യൂദാ തദേവൂസിനെയുംപറ്റി 2006 ഒക്ടോബർ 11-ന് പ്രസംഗിച്ചു. അവസാനത്തെ സ്തുതി ഏറ്റവും മനോഹരമായ ഭാഗങ്ങളിലൊന്നാണെന്ന് അദ്ദേഹം പറയുന്നു; ധാർമിക നിഷ്കളങ്കതയിലും സന്തോഷത്തിലും ആശ്രയത്തിലും സ്തുതിയിലും പ്രകടമാകുന്ന, പൂർണമായി ജീവിച്ച വിശ്വാസം അതിൽ കാണുന്നു.

സഭാപിതാക്കന്മാർ (ആശയം). കാലപ്പഴക്കവും ഉപയോഗവുംകൊണ്ട് ലേഖനത്തിന് സ്ഥാനം ലഭിച്ചുവെന്ന് വിശുദ്ധ ജെറോം. തർക്കത്തിലുള്ള ഗ്രന്ഥങ്ങളുടെ കൂട്ടത്തിൽ അലക്സാണ്ഡ്രിയായിലെ വിശുദ്ധ ക്ലെമന്റ് ഇതിനെപ്പറ്റി വ്യാഖ്യാനമെഴുതി (എവുസേബിയൂസ്, സഭാചരിത്രം 6.14).

ആരാധനാക്രമത്തിൽ.

• ലത്തീൻ. ഞായറാഴ്ച ഒരിക്കലുമില്ല; രണ്ടാം വർഷം സാധാരണകാലത്തെ എട്ടാം ആഴ്ചയിലെ ഒരു ദിവസം ദിവ്യബലിയിൽ. വിശുദ്ധ ശിമയോന്റെയും യൂദായുടെയും തിരുനാളിൽ അപ്പസ്തോലന്മാരുടെ വായനകളാണ്, ഈ ലേഖനമല്ല.
• സീറോ മലബാർ. ഞങ്ങൾ പരിശോധിച്ച 2026-27-ലെ പട്ടികയിൽ: വലിയ നോമ്പിലെ അഞ്ചാം ബുധനാഴ്ച വിശുദ്ധ കുർബാനയിൽ യൂദാ 8-13.
• സീറോ മലങ്കര. ഞങ്ങൾ പരിശോധിച്ച 2026-27-ലെ പട്ടികയിലെ വി. കുർബാന വായനകളിൽ ഇതു കണ്ടില്ല; ആ പട്ടിക എല്ലാ ആഴ്ചദിവസങ്ങളും ഉൾക്കൊള്ളുന്നില്ല.

അഞ്ചു മിനിറ്റ് മതി. അവസാനത്തിൽനിന്നു തുടങ്ങുക: 20-25 വാക്യങ്ങൾ ആദ്യം വായിച്ച് സ്തുതി മനഃപാഠമാക്കുക. പിന്നെ യൂദാ എങ്ങോട്ടു പോകുന്നുവെന്ന് അറിഞ്ഞുകൊണ്ട് ഒന്നാം വാക്യംമുതൽ വായിക്കുക. അദ്ദേഹം പറയുന്ന കഥകൾ നോക്കുക: സംഖ്യ 14; ഉത്പ 19; ഉത്പ 4; സംഖ്യ 22-24; സംഖ്യ 16. പിന്നെ 2 പത്രോസ് 2 ഇതോടൊപ്പം വായിക്കുക. സ്തുതിയിൽ വീണ്ടും അവസാനിപ്പിക്കുക.