വിശുദ്ധ മത്തായി എഴുതിയ സുവിശേഷം

റോമിന്റെ കീഴിലായ നാട്. യഹൂദനാടിനെ റോം ഭരിച്ചിരുന്നത് പ്രാദേശിക ഭരണാധികാരികൾ വഴിയാണ്. മഹാനായ ഹേറോദേസ് (2:1), മകൻ അർക്കലാവോസ് (Archelaus, 2:22), സാമന്തരാജാവായ ഹേറോദേസ്, അതായത് അന്തിപ്പാസ് (14:1), റോമൻ ഗവർണർ പന്തിയോസ് പീലാത്തോസ് (27:2) എന്നിവരുടെ പേരുകൾ മത്തായി പറയുന്നു. ജനം ചക്രവർത്തിക്കു കരവും (22:17) ദേവാലയത്തിനു വാർഷിക നികുതിയും (17:24) കൊടുത്തിരുന്നു.

ചുങ്കക്കാരൻ. ഗലീലിത്തടാകത്തിന്റെ തീരത്ത്, കച്ചവടപ്പാതയിലായിരുന്നു കഫർണാം. മത്തായി ജോലി ചെയ്തിരുന്നത് അവിടെയാകാനാണു സാധ്യതയെന്ന് ബെനഡിക്ട് പതിനാറാമൻ പാപ്പാ പറയുന്നു. അധിനിവേശശക്തിയുടെ പണം കൈകാര്യം ചെയ്തിരുന്നതുകൊണ്ടും പലരും സത്യസന്ധരല്ലാതിരുന്നതുകൊണ്ടും ചുങ്കക്കാരെ പരസ്യപാപികളായി കണക്കാക്കിയിരുന്നു. അതുകൊണ്ടാണ് യേശു അവരോടൊപ്പം ഭക്ഷണം കഴിക്കുന്നതു കണ്ട് ആളുകൾ അമ്പരക്കുന്നത് (9:10-13). യേശു തന്റെ സൗഹൃദത്തിൽനിന്ന് ആരെയും ഒഴിവാക്കുന്നില്ല എന്നതാണ് ഇതിലെ പാഠമെന്ന് ബെനഡിക്ട് പാപ്പാ എടുത്തുപറയുന്നു.

ഇസ്രായേലിൽ വേരൂന്നിയ വിശ്വാസം. മത്തായിയുടെ ആദ്യ വായനക്കാർക്ക് വിശുദ്ധഗ്രന്ഥം നന്നായി അറിയാമായിരുന്നു. മർക്കോസ് ചെയ്യുന്നതുപോലെ യഹൂദാചാരങ്ങൾ അദ്ദേഹം വിശദീകരിക്കുന്നില്ല. ബലിപീഠത്തിലെ കാഴ്ച (5:23), നെറ്റിപ്പട്ടകൾ (23:5), തുളസിയുടെയും ചതകുപ്പയുടെയും ദശാംശം (23:23) എന്നിവ വായനക്കാരനറിയാമെന്ന മട്ടിലാണ് അദ്ദേഹം എഴുതുന്നത്. ദൈവത്തിന്റെ നാമം നേരിട്ടു പറയാതിരിക്കുന്ന യഹൂദരീതിയിലെ ഭക്ത്യാദരത്തോടെ "സ്വർഗരാജ്യം" എന്ന് അദ്ദേഹം ആവർത്തിച്ചു പറയുന്നു.

ദേവാലയനാശത്തിനു ശേഷം. എഴുപതാം ആണ്ടിൽ റോം ജറുസലെമും ദേവാലയവും നശിപ്പിച്ചു. യഹൂദസമൂഹങ്ങൾ നിയമത്തെ കേന്ദ്രമാക്കി ജീവിതം പുനർനിർമിക്കുകയും യേശുവിനെ അനുഗമിക്കുന്നവരും അല്ലാത്തവരും തമ്മിൽ കടുത്ത വാദപ്രതിവാദങ്ങൾ നടക്കുകയും ചെയ്ത അക്കാലത്താണ് മത്തായിയുടെ വായനക്കാർ ജീവിച്ചിരുന്നതെന്ന് പല പണ്ഡിതരും കരുതുന്നു. അങ്ങനെയെങ്കിൽ ഇരുപത്തിമൂന്നാം അധ്യായത്തിലെ കടുത്ത വാക്കുകൾ മനസ്സിലാക്കാൻ അത് സഹായിക്കും. സുവിശേഷം അതിനുമുമ്പുള്ളതാണെന്ന് പ്രാചീന എഴുത്തുകാരോടൊപ്പം മറ്റുചിലർ കരുതുന്നു. ഏതായാലും ഇത് ഒരേ വിശ്വാസകുടുംബത്തിനുള്ളിലെ തർക്കമാണ്. ഈ സുവിശേഷത്തിന്റെ എഴുത്തുകാരനും ആദ്യ വായനക്കാരിൽ ഏറിയപങ്കും യേശുവും മാതാവും പന്ത്രണ്ടുപേരും യഹൂദരായിരുന്നു.

പുറത്തേക്കു തുറക്കുന്ന സഭ. ഈ സമൂഹത്തിന്റെ കേന്ദ്രമായി പലപ്പോഴും പറയുന്നത് സിറിയയിലെ അന്ത്യോക്യായാണ്. യഹൂദരും വിജാതീയരും ഒന്നിച്ചു ജീവിച്ചിരുന്ന, ഗ്രീക്ക് സംസാരിക്കുന്ന വലിയ നഗരം. സ്ഥലം ഏതായാലും, യഹൂദരും വിജാതീയരും ഒരേ സഭയിൽ എങ്ങനെ ഒന്നാകുന്നു എന്നു പഠിക്കുകയാണ് വായനക്കാർ. ജ്ഞാനികളിൽനിന്ന് (2:1-12) റോമൻ ശതാധിപനിലൂടെയും (8:5-13) കാനാൻകാരിയിലൂടെയും (15:21-28) "എല്ലാ ജനതകളും" എന്നതിലേക്ക് (28:19) സുവിശേഷം നീങ്ങുന്നു.

സഭയുടെ പാരമ്പര്യം. നാലു സുവിശേഷങ്ങളും അപ്പസ്തോലന്മാരിൽനിന്നും അപ്പസ്തോലിക പുരുഷന്മാരിൽനിന്നും ലഭിച്ചവയാണെന്ന് സഭ എന്നും വിശ്വസിച്ചുപോരുന്നുവെന്ന് ദേയി വെർബും (Dei Verbum) 18 പഠിപ്പിക്കുന്നു. ആദിമകാലം മുതൽ ഈ സുവിശേഷത്തിന് മത്തായിയുടെ പേരാണ്; നാലെണ്ണത്തിൽ ഒന്നാമതാണ് അതിന്റെ സ്ഥാനം.

• പാപ്പിയാസ് (Papias). ഫ്രീജിയയിലെ ഹിയറാപ്പോളിസിലെ (Hierapolis) മെത്രാൻ, ഏകദേശം 130. എവുസേബിയൂസ് (Eusebius) ഉദ്ധരിക്കുന്നു (സഭാചരിത്രം 3.39): മത്തായി അരുളപ്പാടുകൾ ഹെബ്രായ ഭാഷയിൽ എഴുതി; ഓരോരുത്തരും കഴിയുംപോലെ അവ വ്യാഖ്യാനിച്ചു (ആശയം). ഏറ്റവും പഴയ സാക്ഷ്യമായി ബെനഡിക്ട് പാപ്പാ ഇത് ഉദ്ധരിക്കുന്നു.
• വിശുദ്ധ ഇരണേവൂസ് (Irenaeus), ഏകദേശം 180 (പാഷണ്ഡതകൾക്കെതിരേ 3.1.1): ഹെബ്രായരുടെ ഇടയിൽ അവരുടെ ഭാഷയിൽ മത്തായി ലിഖിതസുവിശേഷം പ്രസിദ്ധീകരിച്ചു.
• ഒരിജൻ (Origen), എവുസേബിയൂസ് ഉദ്ധരിക്കുന്നതുപോലെ: യഹൂദമതത്തിൽനിന്നു വന്ന വിശ്വാസികൾക്കുവേണ്ടി ഹെബ്രായ ഭാഷയിൽ അത് ആദ്യം എഴുതപ്പെട്ടു.
• എവുസേബിയൂസ് (സഭാചരിത്രം 3.24): മറ്റു ജനതകളോടു പ്രസംഗിക്കാൻ പോകുന്നതിനുമുമ്പ്, താൻ വിട്ടുപോകുന്നവർക്ക് പ്രബോധനം നഷ്ടപ്പെടാതിരിക്കാൻ മത്തായി മാതൃഭാഷയിൽ എഴുതി. ബെനഡിക്ട് പാപ്പായും ഇത് ആവർത്തിക്കുന്നു.
• വിശുദ്ധ ജെറോം (പ്രസിദ്ധപുരുഷന്മാർ 3): യൂദയായിൽ ഹെബ്രായ ഭാഷയിലാണ് ആദ്യം പ്രസിദ്ധീകരിച്ചത്; ഗ്രീക്കിലാക്കിയത് ആരെന്ന് ആർക്കും അറിയില്ല.

ഹെബ്രായ കൃതി. അതിന്റെ ഒരു പ്രതിയും ഇന്നില്ല. പാപ്പിയാസിന്റെ "അരുളപ്പാടുകൾ" എന്ന വാക്കിന്റെ അർഥമെന്ത്, ഹെബ്രായമോ അറമായമോ എന്നൊക്കെ പണ്ഡിതർ ചർച്ച ചെയ്യുന്നു. ഹെബ്രായ അഥവാ അറമായ പാഠം നഷ്ടപ്പെട്ടെങ്കിലും ഗ്രീക്ക് സുവിശേഷത്തിൽ ചുങ്കക്കാരനായ മത്തായിയുടെ സ്വരം നാം ഇപ്പോഴും കേൾക്കുന്നുവെന്ന് ബെനഡിക്ട് പാപ്പാ പറയുന്നു. നിവേശിത വിശുദ്ധഗ്രന്ഥമായി സഭ സ്വീകരിച്ചത് ഈ ഗ്രീക്ക് സുവിശേഷമാണ്.

പണ്ഡിതരുടെ ഒരു കുറിപ്പ്. പാരമ്പര്യമനുസരിച്ച് ഗ്രന്ഥകാരൻ അപ്പസ്തോലനായ മത്തായിയാണ്. മത്തായിയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട പാരമ്പര്യങ്ങൾകൂടി ഉപയോഗിച്ച്, പിൽക്കാലത്തെ ഒരു യഹൂദക്രിസ്ത്യൻ പ്രബോധകൻ ഇതിനു ഗ്രീക്കു രൂപം നൽകിയിരിക്കാമെന്ന് കത്തോലിക്കരടക്കം പല പണ്ഡിതരും കരുതുന്നു. ഗ്രീക്ക് സുവിശേഷം മർക്കോസിനെയും ലൂക്കായുമായി പങ്കുവയ്ക്കുന്ന യേശുവചനങ്ങളുടെ ഒരു സമാഹാരത്തെയും (Q) ഉപയോഗിക്കുന്നതായി തോന്നുന്നു എന്നതാണ് പ്രധാന കാരണം. ഇതൊരു പ്രധാന സിദ്ധാന്തമാണെന്നും അതു ചോദ്യംചെയ്യപ്പെടുന്നുമുണ്ടെന്നും പൊന്തിഫിക്കൽ ബൈബിൾ കമ്മീഷൻ (1993) പറയുന്നു. സുവിശേഷങ്ങൾ എഴുതപ്പെട്ട ക്രമം സഭ നിർവചിച്ചിട്ടില്ല.

മാറാത്തത്. ഈ ചോദ്യങ്ങളൊന്നും വിശ്വാസത്തെ സ്പർശിക്കുന്നില്ല. മാനുഷിക ഗ്രന്ഥകാരന്മാരിലൂടെ പ്രവർത്തിക്കുന്ന ദൈവമാണ് വിശുദ്ധഗ്രന്ഥത്തിന്റെ ഗ്രന്ഥകർത്താവ്; നമ്മുടെ രക്ഷയ്ക്കായി ദൈവം രേഖപ്പെടുത്താൻ ആഗ്രഹിച്ച സത്യം ഈ ഗ്രന്ഥങ്ങൾ ഉറപ്പോടെയും തെറ്റുകൂടാതെയും പഠിപ്പിക്കുന്നു (ദേയി വെർബും 11). യേശു യഥാർഥത്തിൽ ചെയ്തതും പഠിപ്പിച്ചതും സുവിശേഷങ്ങൾ വിശ്വസ്തതയോടെ കൈമാറുന്നുവെന്ന് സഭ ഉറപ്പിച്ചുപറയുന്നു (ദേയി വെർബും 19; മതബോധനഗ്രന്ഥം 126).

മത്തായി എന്ന വ്യക്തി. മർക്കോസും ലൂക്കായും അദ്ദേഹത്തെ ലേവി എന്നു വിളിക്കുന്നു (മർക്കോ 2:14; ലൂക്കാ 5:27); ഹൽപൈയുടെ പുത്രനെന്ന് മർക്കോസ്. വിളി കേട്ട ഉടനെ അദ്ദേഹം എഴുന്നേറ്റു (9:9). പന്ത്രണ്ടുപേരുടെ പട്ടികയിൽ "ചുങ്കക്കാരൻ മത്തായി" എന്നു കാണുന്നത് ഈ സുവിശേഷത്തിൽ മാത്രം (10:3); താൻ എവിടെനിന്നു വന്നുവെന്നതിന്റെ വിനീതമായ ഓർമയായി അതു തോന്നുന്നു. പിന്നീടു സംഭവിച്ചത് അനിശ്ചിതമാണ്. എത്യോപ്യ, പേർഷ്യ, പാർത്തിയ, മക്കദോനിയ, സിറിയ എന്നിങ്ങനെ പല പ്രേഷിതഭൂമികൾ പ്രാചീന എഴുത്തുകാർ പറയുന്നു. മരണരീതിയെക്കുറിച്ച് അവർ യോജിക്കുന്നില്ലെന്നും എത്യോപ്യയിൽവച്ചാണ് രക്തസാക്ഷിത്വമെന്ന് റോമൻ രക്തസാക്ഷിപ്പട്ടിക പറയുന്നുവെന്നും കത്തോലിക്കാ വിജ്ഞാനകോശം രേഖപ്പെടുത്തുന്നു. യേശുവിന്റെ മാനുഷിക വംശാവലിയിൽ ഗ്രന്ഥം തുടങ്ങുന്നതുകൊണ്ട് മനുഷ്യൻ അഥവാ മാലാഖയാണ് അദ്ദേഹത്തിന്റെ പ്രതീകം (വിശുദ്ധ ജെറോമിന്റെ ക്രമം).

ശ്രദ്ധയോടെയാണ് മത്തായി സുവിശേഷം ക്രമീകരിച്ചിരിക്കുന്നത്. അഞ്ചു ദീർഘപ്രഭാഷണങ്ങളും വിവരണങ്ങളും ഇടകലർന്നുവരുന്നു. ഓരോ പ്രഭാഷണവും ഏതാണ്ട് ഒരേ വാക്കുകളിൽ അവസാനിക്കുന്നു: യേശു ഇവ പറഞ്ഞുതീർന്നപ്പോൾ (7:28; 11:1; 13:53; 19:1; 26:1). മോശയുടെ അഞ്ചു ഗ്രന്ഥങ്ങളുടെ പ്രതിധ്വനി പലരും ഇതിൽ കാണുന്നു; ഇതൊരു വ്യാഖ്യാനമാണ്, പാഠം നേരിട്ടു പറയുന്നതല്ല.

മത്തായിയിൽ മാത്രം കാണുന്നവ, ഉദാഹരണത്തിന്: യൗസേപ്പിന്റെ സ്വപ്നങ്ങൾ, ജ്ഞാനികൾ, ഈജിപ്തിലേക്കുള്ള പലായനം, പത്രോസ് വെള്ളത്തിനു മീതേ നടക്കുന്നത്, മത്സ്യത്തിലെ നാണയം (17:24-27), കളകളുടെയും വേലക്കാരുടെയും പത്തു കന്യകമാരുടെയും ചെമ്മരിയാടുകളുടെയും കോലാടുകളുടെയും ഉപമകൾ, യൂദാസിന്റെ അന്ത്യം (27:3-10), പീലാത്തോസിന്റെ ഭാര്യയുടെ സ്വപ്നം (27:19), കല്ലറയ്ക്കലെ കാവൽ (27:62-66; 28:11-15).

• യേശു വിശുദ്ധഗ്രന്ഥം പൂർത്തിയാക്കുന്നു. അവിടുന്ന് ദാവീദിന്റെയും അബ്രാഹത്തിന്റെയും പുത്രനാണ് (1:1). പ്രവാചകൻ പറഞ്ഞതു പൂർത്തിയാകാൻ ഇതു സംഭവിച്ചു എന്ന് മത്തായി ആവർത്തിക്കുന്നു (1:22; 2:15; 2:17; 2:23; 4:14; 8:17; 12:17; 13:35; 21:4; 27:9). നിയമം അസാധുവാക്കാനല്ല, പൂർത്തിയാക്കാനാണ് യേശു വന്നത് (5:17). സുവിശേഷനിയമം പഴയ നിയമത്തെ പൂർണതയിലേക്കു നയിക്കുന്നുവെന്ന് മതബോധനഗ്രന്ഥം (1967-1968; കാണുക 592).
• ദൈവം നമ്മോടുകൂടെ. തുടക്കത്തിൽ എമ്മാനുവേൽ (1:23), നടുവിൽ "അവരുടെ മധ്യേ ഞാൻ ഉണ്ടായിരിക്കും" (18:20), ഒടുവിൽ "എന്നും ഞാൻ നിങ്ങളോടുകൂടെ" (28:20).
• സ്വർഗരാജ്യം. യോഹന്നാനും യേശുവും ഒരേ ആഹ്വാനത്തോടെ തുടങ്ങുന്നു (3:2; 4:17). വിത്തും പുളിമാവുംപോലെ മറഞ്ഞിരുന്നു വളരുന്നതും (13), നിധിയും രത്നവുംപോലെ എല്ലാം കൊടുത്തു നേടേണ്ടതുമാണ് (13:44-46) രാജ്യം. കാണുക: മതബോധനഗ്രന്ഥം 541-544.
• ആഴമേറിയ നീതി. ബാഹ്യമായ അനുഷ്ഠാനത്തിനപ്പുറം പോകുന്ന നീതി (5:20); കോപവും മോഹവും കള്ളവുമില്ലാത്ത ഹൃദയം (5:21-37); ശത്രുസ്നേഹം (5:44); പിതാവിനെപ്പോലെ പൂർണരാകാനുള്ള വിളി (5:48; മതബോധനഗ്രന്ഥം 2013). ഇത് വെറും മാനുഷികശ്രമമല്ല, കൃപയുടെ പ്രവർത്തനമാണ്: സുവിശേഷനിയമം പരിശുദ്ധാത്മാവിന്റെ കൃപയാണ്; ചെയ്യേണ്ടത് എന്തെന്ന് അതു പഠിപ്പിക്കുന്നു (മതബോധനഗ്രന്ഥം 1966).
• കേൾക്കുകയും ചെയ്യുകയും. കർത്താവേ, കർത്താവേ എന്നു വിളിക്കുന്നവരല്ല, പിതാവിന്റെ ഇഷ്ടം നിറവേറ്റുന്നവരാണ് പ്രവേശിക്കുന്നത് (7:21-27). വിശ്വാസം സ്നേഹത്തിൽ പ്രകടമാകുന്നു. വിശ്വാസത്തെയും പ്രവൃത്തികളെയും കൃപയുടെ ദാനങ്ങളായി ഒന്നിച്ചാണ് സഭ കാണുന്നത് (മതബോധനഗ്രന്ഥം 2006-2011).
• പ്രാർഥന, ദാനധർമം, ഉപവാസം. രഹസ്യത്തിൽ കാണുന്ന പിതാവിന്റെ മുമ്പാകെ (6:1-18; മതബോധനഗ്രന്ഥം 1969). കർത്തൃപ്രാർഥന ഇതിന്റെ കേന്ദ്രത്തിൽ നിൽക്കുന്നു (മതബോധനഗ്രന്ഥം 2763).
• കരുണ. ബലിയല്ല, കരുണയാണ് ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നത് എന്ന ഹോസിയായുടെ വാക്ക് യേശു രണ്ടുപ്രാവശ്യം ഉദ്ധരിക്കുന്നു (9:13; 12:7). ക്ഷമ ലഭിച്ചവർ ക്ഷമിക്കണം (6:12, 15; 18:21-35; മതബോധനഗ്രന്ഥം 2843).
• സഭ. സുവിശേഷങ്ങളിൽ ഈ വാക്ക് മത്തായിയിൽ മാത്രം (16:18; 18:17). താക്കോലുകൾ പത്രോസിനു മാത്രം (16:18-19). പത്രോസിനു നൽകിയ, കെട്ടാനും അഴിക്കാനുമുള്ള അധികാരം, ശിരസ്സായ അദ്ദേഹത്തോട് ഐക്യപ്പെട്ട പന്ത്രണ്ടുപേർക്കും നൽകപ്പെടുന്നു (16:19; 18:18). കാണുക: മതബോധനഗ്രന്ഥം 552-553, 881, 1444.
• വിധിയും ദരിദ്രരും. വിശക്കുന്നവരിലും പരദേശിയിലും രോഗിയിലും തടവുകാരനിലുമാണ് ക്രിസ്തുരാജനെ കണ്ടുമുട്ടുന്നത് (25:31-46; മതബോധനഗ്രന്ഥം 544, 678, 1033, 2443, 2447). മുന്നറിയിപ്പ് അവസാനവാക്കല്ല: അനേകർക്കുവേണ്ടി മോചനദ്രവ്യമായി സ്വജീവൻ നൽകിയതും ഇതേ രാജാവാണ് (20:28).
• എല്ലാ ജനതകളിലേക്കും. ഇസ്രായേലിലേക്കുള്ള ആദ്യ അയയ്ക്കലിൽനിന്ന് (10:5-6; 15:24) പിതാവിന്റെയും പുത്രന്റെയും പരിശുദ്ധാത്മാവിന്റെയും നാമത്തിൽ സ്നാനം നൽകപ്പെടുന്ന എല്ലാ ജനതകളിലേക്ക് (28:19; മതബോധനഗ്രന്ഥം 849, 1223, 1276).
• പരിശുദ്ധ അമ്മയും യൗസേപ്പും. നീതിമാനായ യൗസേപ്പിലൂടെയാണ് മത്തായി കഥ പറയുന്നത് (1:19); സ്വപ്നങ്ങളിലൂടെ അദ്ദേഹത്തെ ദൈവം നയിക്കുന്നു (1:20; 2:13; 2:19). ഏശയ്യായുടെ പ്രവചനം പൂർത്തിയാക്കുന്ന കന്യകാജനനം പരിശുദ്ധാത്മാവിന്റെ പ്രവൃത്തിയാണ് (1:18-23; മതബോധനഗ്രന്ഥം 497). ശിശുവിനെ അമ്മയായ മറിയത്തോടൊപ്പമാണ് ജ്ഞാനികൾ കണ്ടെത്തുന്നത് (2:11). യേശുവിന്റെ "സഹോദരന്മാരെയും സഹോദരിമാരെയും" പറ്റി സുവിശേഷം പറയുന്നിടത്ത് (12:46; 13:55-56) സഭ എന്നും മനസ്സിലാക്കിയിട്ടുള്ളത് അടുത്ത ബന്ധുക്കളെയാണ്, കന്യകാമറിയത്തിന്റെ മറ്റു മക്കളെയല്ല (മതബോധനഗ്രന്ഥം 500). യാക്കോബും ജോസഫും "മറ്റേ മറിയ"ത്തിന്റെ മക്കളാണ് (27:56; 28:1).

ഇരുപത്തിമൂന്നാം അധ്യായവും 27:25-ഉം. യേശുവിന്റെ ദുരിതപ്രഖ്യാപനങ്ങൾ കാപട്യത്തിനെതിരേ, ഇസ്രായേലിനുള്ളിൽനിന്ന് ഒരു പ്രവാചകൻ പറയുന്ന വാക്കുകളാണ്; ഇന്നത്തെ ഓരോ മതവിശ്വാസിക്കും, ക്രിസ്ത്യാനികൾക്കു പ്രത്യേകിച്ചും, അവ മുന്നറിയിപ്പാണ്. 27:25-ലെ ജനക്കൂട്ടത്തിന്റെ നിലവിളി യഹൂദജനത്തിനെതിരേ ഒരിക്കലും ഉപയോഗിക്കരുത്. വിചാരണയുടെ ഉത്തരവാദിത്വം ജറുസലെമിലെ യഹൂദരുടെ മേൽ മുഴുവനായി ചുമത്താനാവില്ലെന്നും, ആ നിലവിളിയുടെ പേരിൽ മറ്റു കാലങ്ങളിലെയും സ്ഥലങ്ങളിലെയും യഹൂദരുടെമേൽ ചുമത്താനാവില്ലെന്നും മതബോധനഗ്രന്ഥം പറയുന്നു (597). പീഡാനുഭവം അന്നു ജീവിച്ചിരുന്ന എല്ലാ യഹൂദരുടെയുംമേലോ ഇന്നത്തെ യഹൂദരുടെമേലോ ചുമത്താനാവില്ലെന്ന് നോസ്ത്ര ഏത്താത്തേ (Nostra Aetate) 4 പഠിപ്പിക്കുന്നു. പാപികളായ നാമെല്ലാവരുമാണ് ക്രിസ്തുവിന്റെ സഹനങ്ങൾക്കു കാരണക്കാരെന്ന് സഭ പഠിപ്പിക്കുന്നു; പാപം ചെയ്യുന്ന ക്രിസ്ത്യാനികളുടെമേലാണ് ഏറ്റവും ഗുരുതരമായ ഉത്തരവാദിത്വമെന്നും (മതബോധനഗ്രന്ഥം 598).

• ദാവീദിന്റെയും അബ്രാഹത്തിന്റെയും പുത്രൻ. ഇസ്രായേലിന്റെ വാഗ്ദാനങ്ങളുടെ അവകാശിയും അബ്രാഹം വഴി എല്ലാ ജനതകൾക്കും അനുഗ്രഹവും (1:1). അന്ധരും ജനക്കൂട്ടവും അവിടുത്തെ ദാവീദിന്റെ പുത്രൻ എന്നു വിളിക്കുന്നു (9:27; 20:30; 21:9).
• ദൈവപുത്രൻ. ജ്ഞാനസ്നാനത്തിലും രൂപാന്തരീകരണത്തിലും പിതാവ് അതു പറയുന്നു (3:17; 17:5). പിതാവിന്റെ വെളിപാടിനാൽ പത്രോസ് അത് ഏറ്റുപറയുന്നു (16:16-17; മതബോധനഗ്രന്ഥം 442). പുത്രൻ മാത്രമേ പിതാവിനെ യഥാർഥത്തിൽ അറിയുന്നുള്ളൂ (11:27).
• അധികാരമുള്ള ഗുരു. മലയിൽ കയറി മോശയെപ്പോലെയും അതിലധികമായും പഠിപ്പിക്കുന്നു: "...പറയപ്പെട്ടതായി നിങ്ങൾ കേട്ടിട്ടുണ്ടല്ലോ. എന്നാൽ, ഞാൻ നിങ്ങളോടു പറയുന്നു" (5:21-22). ജനം വിസ്മയിക്കുന്നു (7:28-29). സുവിശേഷനിയമം പ്രത്യേകമായി പ്രകടമാകുന്നത് ഗിരിപ്രഭാഷണത്തിലാണെന്ന് മതബോധനഗ്രന്ഥം പറയുന്നു (1965-1968). അവിടുന്ന് ശാന്തശീലനും വിനീതഹൃദയനുമാണ് (11:29; മതബോധനഗ്രന്ഥം 459).
• സുഖപ്പെടുത്തുകയും വഹിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന ദാസൻ. നമ്മുടെ ബലഹീനതകൾ അവിടുന്ന് ഏറ്റെടുത്തു (8:17); ശുശ്രൂഷിക്കാനും ജീവൻ നൽകാനും വന്നു (20:28; മതബോധനഗ്രന്ഥം 622).
• കുരിശിലേറ്റപ്പെടുന്ന രാജാവ്. യഹൂദരുടെ രാജാവായി ജ്ഞാനികൾ അന്വേഷിച്ച അവിടുന്ന് (2:2) വിനീതനായി ജറുസലെമിൽ പ്രവേശിക്കുന്നു (21:5); രാജാവെന്നു പരിഹസിക്കപ്പെടുന്നു (27:29); ആ ശീർഷകത്തിൻ കീഴിൽ മരിക്കുന്നു (27:37). സങ്കീർത്തനത്തിലെ വാക്കുകളിൽ നിലവിളിക്കുന്നു (27:46; മതബോധനഗ്രന്ഥം 603).
• തന്നെത്തന്നെ നൽകുന്ന കർത്താവ്. അന്ത്യത്താഴത്തിൽ, പാപമോചനത്തിനായി അനേകർക്കുവേണ്ടി ചിന്തപ്പെടുന്ന തന്റെ രക്തവും ശരീരവും നൽകുന്നു (26:26-28). ദിവ്യബലി ഇതിൽ വേരൂന്നിനിൽക്കുന്നു.
• സർവാധികാരമുള്ള ഉത്ഥിതൻ. അവിടുന്ന് ആരാധിക്കപ്പെടുന്നു (28:9; 28:17); സകല അധികാരവും അവിടുത്തേതാണ് (28:18); യുഗാന്തംവരെ സഭയോടുകൂടെയിരിക്കുന്നു (28:20).

മതബോധനഗ്രന്ഥം സുവിശേഷങ്ങളെ വിശുദ്ധഗ്രന്ഥത്തിന്റെ മുഴുവൻ ഹൃദയമെന്നു വിളിക്കുന്നു (125); അവയുടെ രൂപീകരണത്തിൽ മൂന്നു ഘട്ടങ്ങൾ പറയുന്നു: യേശുവിന്റെ ജീവിതം, അപ്പസ്തോലന്മാരുടെ പ്രസംഗം, എഴുതപ്പെട്ട സുവിശേഷങ്ങൾ (126). ഈ സുവിശേഷത്തെപ്പറ്റി പ്രത്യേകമായി:

• യേശുനാമവും പാപത്തിൽനിന്നുള്ള രക്ഷയും: 430. കന്യകാജനനം: 496-497. ജ്ഞാനികൾ: 528. ഈജിപ്തിലേക്കുള്ള പലായനം: 530.
• സുവിശേഷഭാഗ്യങ്ങൾ: 1716-1717. സുവിശേഷനിയമവും ഗിരിപ്രഭാഷണവും: 1965-1970. സുവർണനിയമം: 1970. പ്രാർഥനയിലെ മാനസാന്തരം: 2608.
• കർത്തൃപ്രാർഥന: ലൂക്കാ അഞ്ചു യാചനകളും മത്തായി ഏഴു യാചനകളും നൽകുന്നു; സഭയുടെ ആരാധനാക്രമം മത്തായിയുടെ പാഠം നിലനിർത്തി (2759). അത് "സുവിശേഷം മുഴുവന്റെയും സംഗ്രഹം" ആണ് (2761, തെർത്തുല്യനെ ഉദ്ധരിച്ച്; ആശയം).
• പത്രോസും താക്കോലുകളും: 552-553, 881. ധനികനായ യുവാവും കൽപനകളും: 2052-2054. രണ്ടു വലിയ കൽപനകൾ: 2083.

സഭാപിതാക്കന്മാർ (ആശയം). ഗിരിപ്രഭാഷണത്തെപ്പറ്റി ധ്യാനിക്കുന്നവർ ക്രിസ്തീയജീവിതത്തിന്റെ പൂർണമായ വഴി അതിൽ കണ്ടെത്തുമെന്ന് വിശുദ്ധ അഗസ്റ്റിൻ പറയുന്നു (മതബോധനഗ്രന്ഥം 1966-ൽ ഉദ്ധരിച്ചത്). വിശുദ്ധ ജോൺ ക്രിസോസ്തോം അന്ത്യോക്യായിൽ ഈ സുവിശേഷത്തെപ്പറ്റി നീണ്ട പ്രസംഗപരമ്പര നടത്തി. ആത്മാവിന്റെ കൃപ നമ്മുടെ ഗ്രന്ഥമാകത്തക്കവിധം നിർമലമായി നാം ജീവിക്കേണ്ടിയിരുന്നു എന്നും, അതു നഷ്ടപ്പെടുത്തിയതുകൊണ്ട് രണ്ടാമത്തെ മാർഗമായ ലിഖിതവചനത്തെ മുറുകെപ്പിടിക്കണമെന്നും ഒന്നാം പ്രസംഗത്തിൽ അദ്ദേഹം പറയുന്നു.

ബെനഡിക്ട് പതിനാറാമൻ മത്തായിയെപ്പറ്റിയുള്ള മതബോധനപ്രസംഗത്തിൽ (2006 ഓഗസ്റ്റ് 30) രണ്ടുകാര്യം കാണുന്നു: യേശു ആരെയും ഒഴിവാക്കുന്നില്ല; യേശുവിനെ അനുഗമിക്കുക എന്നാൽ പാപം ഉപേക്ഷിച്ച് ഉടനെ പുതുജീവിതം തുടങ്ങുക എന്നാണ്.

ആരാധനാക്രമത്തിൽ.

• സീറോ മലബാർ. 2025 മുതൽ 2027 വരെയുള്ള വായനപ്പട്ടികകളിൽ ഞായറാഴ്ചകളിലെ വിശുദ്ധ കുർബാനയിൽ ഏറ്റവും കൂടുതൽ വായിക്കുന്ന സുവിശേഷം മത്തായിയാണ്. മംഗളവാർത്തക്കാലം നാലാം ഞായറാഴ്ച മത്താ 1:18-24, ദനഹാക്കാലത്തും വലിയ നോമ്പിലും ഗിരിപ്രഭാഷണത്തിന്റെ ഭാഗങ്ങൾ, പിറവിക്കാലം ഒന്നാം ഞായറാഴ്ച ജ്ഞാനികളും തിരുക്കുടുംബവും എന്നിവ അവയിൽ പെടുന്നു.
• ലത്തീൻ. ഞായറാഴ്ചയിലെ ദിവ്യബലിയിൽ മൂന്നുവർഷത്തെ ചക്രമാണ്; എ വർഷത്തിലെ സുവിശേഷം മത്തായിയാണ്; ആ വർഷത്തെ ഓശാന ഞായറാഴ്ചയിലെ പീഡാനുഭവവും. സാധാരണകാലത്തെ പത്താം ആഴ്ചമുതൽ ഇരുപത്തിയൊന്നാം ആഴ്ചവരെ ആഴ്ചദിവസങ്ങളിലും ഇതു വായിക്കുന്നു. വിശുദ്ധ മത്തായിയുടെ തിരുനാൾ സെപ്റ്റംബർ 21.
• സീറോ മലങ്കര. 2025-26-ലെ വായനപ്പട്ടിക മത്തായിയെ പലപ്പോഴും ഉപയോഗിക്കുന്നു. ഉദാഹരണത്തിന്: വലിയ നോമ്പിലെ നാലാം ഞായറാഴ്ചയായ കനാനായിത്തോ (Knanoitho) ഞായറാഴ്ച വി. കുർബാനയിൽ (മത്താ 15:21-28); മരിച്ചവരുടെ ഓർമദിനമായ അനീദേ (Aneede) ഞായറാഴ്ച സന്ധ്യാപ്രാർഥനയിൽ (മത്താ 25:31-46). വിശുദ്ധ മത്തായിയെ നവംബർ മധ്യത്തിൽ മത്താ 9:9-13-നോടുകൂടി ആ പട്ടിക അനുസ്മരിക്കുന്നു.

നാല് ആഴ്ചത്തേക്ക് ഒരു പദ്ധതി, ദിവസവും അല്പാല്പം:

• ഒന്നാം ആഴ്ച: അധ്യായം 1-7. സാവധാനം വായിക്കുക. സുവിശേഷഭാഗ്യങ്ങളിൽ തങ്ങിനിൽക്കുക. 6:9-13-ൽ കർത്തൃപ്രാർഥന അതിന്റെ സ്ഥാനത്തുവച്ച് പ്രാർഥിക്കുക.
• രണ്ടാം ആഴ്ച: അധ്യായം 8-13. ആരൊക്കെ യേശുവിന്റെ അടുക്കൽ വരുന്നു, അവിടുന്ന് അവരോട് എങ്ങനെ പെരുമാറുന്നു എന്നു ശ്രദ്ധിക്കുക. ഏതെങ്കിലും ഒരു ഉപമയിൽ നിങ്ങളെത്തന്നെ കണ്ടെത്തുക.
• മൂന്നാം ആഴ്ച: അധ്യായം 14-20. പത്രോസിന്റെ ധൈര്യവും ഭയവും പിന്തുടരുക. പതിനെട്ടാം അധ്യായം സ്വന്തം കുടുംബത്തെയോ ഇടവകയെയോ ഓർത്തു വായിക്കുക.
• നാലാം ആഴ്ച: അധ്യായം 21-28. പീഡാനുഭവം ഒറ്റയിരിപ്പിൽ വായിക്കുക. മലമുകളിൽ അവസാനിപ്പിക്കുക; 28:20 നിങ്ങളോടു പറഞ്ഞതായി കേൾക്കുക.

"അരുളിച്ചെയ്തതു പൂർത്തിയാകാൻ" എന്നു കാണുമ്പോൾ പഴയനിയമവാക്യം എടുത്തുനോക്കുക. വാക്കുകൾ കഠിനമാകുമ്പോൾ മതബോധനഗ്രന്ഥത്തോടും സഭയോടുമൊപ്പം, ഈ തിരുവെഴുത്തുകളുടെ അവകാശികളായ യഹൂദജനത്തോടുള്ള ആദരവോടെ വായിക്കുക.