ഫിലെമോന് എഴുതിയ ലേഖനം

ഫിലെമോനും ഭവനവും. കത്തോലിക്കാ വിജ്ഞാനകോശം ഫിലെമോനെ കൊളോസോസിലെ സമ്പന്നനായ ക്രിസ്ത്യാനിയായി വിവരിക്കുന്നു; പൗലോസ് കൊളോസോസിൽ പോയിട്ടില്ലാത്തതിനാൽ എഫേസോസിൽവച്ച് ആയിരിക്കാം അദ്ദേഹം വിശ്വാസത്തിലേക്കു വന്നത്. അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഭവനത്തിൽ സഭ സമ്മേളിച്ചിരുന്നു (വാക്യം 2). ആഫിയാ ഭാര്യയും ആർക്കിപ്പൂസ് മകനുമാണെന്നു കരുതപ്പെടുന്നു; ലേഖനം അതു പറയുന്നില്ല. കൊളോ 4:17 ആർക്കിപ്പൂസിനെ പരാമർശിക്കുന്നു. അന്നത്തെ പല കുടുംബങ്ങളെയുംപോലെ അദ്ദേഹത്തിനും അടിമകളുണ്ടായിരുന്നു.

ഒനേസിമോസ്. പേരിന്റെ അർഥം "പ്രയോജനമുള്ളവൻ". പൗലോസ് ആ വാക്കുകൊണ്ട് കളിക്കുന്നു: മുമ്പ് പ്രയോജനരഹിതൻ, ഇപ്പോൾ പ്രയോജനമുള്ളവൻ (വാക്യം 11). അദ്ദേഹം യജമാനനെ കൊള്ളയടിച്ച് റോമിലേക്ക് ഓടിപ്പോയെന്നും അവിടെ പൗലോസ് പഠിപ്പിച്ച് സ്നാനപ്പെടുത്തിയെന്നും വിശുദ്ധ ജോൺ ക്രിസോസ്തോം പ്രസംഗങ്ങളുടെ ആമുഖത്തിൽ പറയുന്നു. അവൻ നിന്നോട് എന്തെങ്കിലും തെറ്റുചെയ്തെങ്കിൽ (വാക്യം 18) എന്ന വാക്ക് ഇതിന് ഇടം നൽകുന്നു; നേരിട്ടു പറയുന്നില്ല. വെറുതെ ഓടിപ്പോയതല്ല, സഹായം ചോദിച്ച് പൗലോസിന്റെ അടുത്തു വന്നതാകാം എന്ന് ചില ആധുനിക പണ്ഡിതർ കരുതുന്നു. വിശ്വസ്തനും പ്രിയങ്കരനുമായ സഹോദരനെന്ന്, അവരിൽനിന്നുതന്നെയുള്ള ഒരാളെന്ന്, കൊളോ 4:9 അദ്ദേഹത്തെ വിളിക്കുന്നു.

അന്നത്തെ ലോകത്തിലെ അടിമത്തം. റോമാസാമ്രാജ്യത്തിൽ എല്ലായിടത്തും അടിമത്തമുണ്ടായിരുന്നു; നിയമം അതിനു സംരക്ഷണം നൽകി. അടിമയുടെമേൽ യജമാനന് വലിയ അധികാരമുണ്ടായിരുന്നു; ഓടിപ്പോയവർക്ക് കഠിനശിക്ഷ നേരിടേണ്ടിവരാം. ഒനേസിമോസ് നിൽക്കുന്ന അപകടം അതാണ്; പൗലോസ് ഇത്ര ശ്രദ്ധയോടെ എഴുതുന്നത് അതുകൊണ്ടാണ്.

പാരമ്പര്യം. രണ്ടാം നൂറ്റാണ്ടിൽ മർസിയോൻ (Marcion) ഇതു സ്വീകരിച്ചു. ഒരിജൻ ഇതിനെ പൗലോസിന്റേതായി ഉദ്ധരിക്കുന്നു; മുറത്തോറിയൻ പട്ടിക (Muratorian) പരാമർശിക്കുന്നു; എല്ലാവരും സ്വീകരിച്ച ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ എവുസേബിയൂസ് എണ്ണുന്നു. ഇത്ര ചെറിയ കാര്യം വിശുദ്ധഗ്രന്ഥത്തിനു ചേരില്ലെന്നു കരുതിയവർക്കെതിരേ വിശുദ്ധ ജോൺ ക്രിസോസ്തോമും വിശുദ്ധ ജെറോമും തങ്ങളുടെ വ്യാഖ്യാനങ്ങളുടെ ആമുഖത്തിൽ ഇതിനെ ന്യായീകരിച്ചു. പൗലോസാണ് എഴുതിയതെന്ന് ഇന്ന് പണ്ഡിതർ പൊതുവേ സമ്മതിക്കുന്നു. കൊളോസോസുകാർക്കുള്ള ലേഖനത്തിലെ സഹപ്രവർത്തകർതന്നെയാണ് ഇവിടെയും (വാക്യം 23-24; കൊളോ 4:10-14). എല്ലാ വിശുദ്ധഗ്രന്ഥങ്ങളെയുംപോലെ ഇതിന്റെ നിവേശനവും സഭയുടെ വിശ്വാസമാണ് (ദേയി വെർബും [Dei Verbum] 11).

പിൽക്കാലത്ത്. ഫിലെമോൻ ആഫിയാ, ആർക്കിപ്പൂസ്, ഒനേസിമോസ് എന്നിവരോടൊപ്പം കൊളോസോസിൽ രക്തസാക്ഷിയായെന്ന് ബൈസന്റൈൻ പാരമ്പര്യത്തിലെ മെനായിയ (Menaia) ഗ്രന്ഥങ്ങൾ പറയുന്നതായി കത്തോലിക്കാ വിജ്ഞാനകോശം രേഖപ്പെടുത്തുന്നു. ഒനേസിമോസ് ബെരോയായിലെ മെത്രാനായെന്ന് അപ്പസ്തോലിക സംവിധാനങ്ങൾ (Apostolic Constitutions) പറയുന്നു. ഏകദേശം 110-ൽ അന്ത്യോക്യായിലെ വിശുദ്ധ ഇഗ്നേഷ്യസ് എഫേസോസിലെ മെത്രാൻ ഒനേസിമോസിനെപ്പറ്റി എഴുതുന്നു: വാക്കുകൾക്കതീതമായ സ്നേഹമുള്ള മനുഷ്യൻ (എഫേസോസുകാർക്ക് 1, ആശയം). ഇദ്ദേഹംതന്നെയാണോ എന്ന് ചിലർ ചിന്തിക്കുന്നു. തെളിയിക്കാനാവില്ല; സത്യമാണെങ്കിൽ മനോഹരമായ ഒരു അന്ത്യമായിരിക്കും.

• ക്രിസ്തുവിൽ അടിമ സഹോദരനാണ്. ഇതാണ് ലേഖനത്തിന്റെ ഹൃദയം (വാക്യം 16). അടിമത്തത്തെ കുറ്റം വിധിക്കുന്ന ഖണ്ഡികയിൽ മതബോധനഗ്രന്ഥം ഈ വാക്യം ഉദ്ധരിക്കുന്നു (2414). ഫ്രാൻസിസ് പാപ്പായുടെ 2015-ലെ സമാധാനസന്ദേശത്തിന്റെ വിഷയം ഇവിടെനിന്നാണ്: "ഇനി അടിമകളല്ല, സഹോദരീസഹോദരന്മാർ".
• കൽപനയെക്കാൾ സ്നേഹം. ആജ്ഞാപിക്കാൻ കഴിയുമെങ്കിലും പൗലോസ് അതു ചെയ്യുന്നില്ല: നിന്റെ സമ്മതം കൂടാതെ ഒന്നും ചെയ്യാൻ ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നില്ല (വാക്യം 14). യഥാർഥ നന്മ സ്വമനസ്സാ നൽകേണ്ടതാണ്.
• മറ്റൊരാളുടെ കടം വീട്ടൽ. അതെല്ലാം എന്റെ പേരിൽ കണക്കാക്കിക്കൊള്ളുക (വാക്യം 18). ക്രിസ്തു നമുക്കുവേണ്ടി ചെയ്യുന്നതിന്റെ ചിത്രം പല പ്രസംഗകരും ഇവിടെ കണ്ടിട്ടുണ്ട്. അത് വചനത്തെപ്പറ്റിയുള്ള ധ്യാനമാണ്; ലേഖനം നേരിട്ട് അങ്ങനെ പറയുന്നില്ല.
• ആരും പ്രതീക്ഷയ്ക്കപ്പുറമല്ല. തെറ്റുചെയ്ത അടിമയ്ക്കും നന്മയിലേക്കു വളരാം, അവനെ കൈവിടരുത്: ലേഖനത്തിന്റെ ഒരു കാരണമായി വിശുദ്ധ ജോൺ ക്രിസോസ്തോം പറയുന്നത് ഇതാണ്.
• ആത്മീയ പിതൃത്വം. പൗലോസ് ഒനേസിമോസിനെ തന്റെ പുത്രനെന്നും ഹൃദയമെന്നും വിളിക്കുന്നു (വാക്യം 10, 12). ചങ്ങലയിലുള്ള തടവുകാരനും പുതിയ ജീവൻ നൽകാം.
• അനുരഞ്ജനം. രണ്ടു മനുഷ്യരുടെ ഇടയിൽ നിന്ന് പൗലോസ് അവരെ ഒന്നിപ്പിക്കുന്നു; എല്ലാ കാലത്തും സഭയുടെ ജോലി അതാണ്. ഫിലെമോൻ ക്ഷമിക്കണം; ഒനേസിമോസ് തിരിച്ചുപോകണം.
• ഭവനത്തിലെ സഭ. സഭ ഒരു വീട്ടിൽ സമ്മേളിക്കുന്നു (വാക്യം 2). ഫിലെമോനും ഒനേസിമോസും ഇപ്പോൾ ജ്ഞാനസ്നാനത്തിലും ദിവ്യകാരുണ്യത്തിലും പങ്കുചേരുന്നിടത്ത്, പഴയ ബന്ധം അതേപടി തുടരാനാവില്ല.

വായനക്കാർ ഇതു ചോദിക്കുന്നത് ശരിയാണ്. പൗലോസ് ഒരു അടിമയെ തിരിച്ചയയ്ക്കുന്നു; ഫിലെമോൻ അദ്ദേഹത്തെ മോചിപ്പിക്കണമെന്ന് വ്യക്തമായ വാക്കുകളിൽ ലേഖനം പറയുന്നില്ല. സഭ ഇത് വായിക്കുന്നത് ഇങ്ങനെയാണ്.

• ലേഖനം ചെയ്യുന്നത്. ഒനേസിമോസ് ഫിലെമോന്റെ വസ്തുവാണെന്ന് ഇതു പറയുന്നില്ല. മകനെന്നും ഹൃദയമെന്നും ലൗകികമായും കർത്താവിലും സഹോദരനെന്നും വിളിക്കുന്നു (വാക്യം 16); പൗലോസിനെത്തന്നെ സ്വീകരിക്കുന്നതുപോലെ സ്വീകരിക്കാൻ ആവശ്യപ്പെടുന്നു (വാക്യം 17). പറയുന്നതിലധികം ഫിലെമോൻ ചെയ്യുമെന്ന് കൂട്ടിച്ചേർക്കുന്നു (വാക്യം 21). ഇത് മോചനത്തിന്റെ സൂചനയാണോ എന്ന് പണ്ഡിതർ ചർച്ച ചെയ്യുന്നു; ഫിലെമോൻ എന്തു ചെയ്തുവെന്ന് ലേഖനം പറയുന്നില്ല.
• ബെനഡിക്ട് പാപ്പാ പറയുന്നത്. സ്പേ സാൽവി (Spe Salvi) 4-ൽ അദ്ദേഹം എഴുതുന്നു: സ്പാർട്ടക്കസിന്റേതുപോലെയുള്ള സാമൂഹികവിപ്ലവസന്ദേശമല്ല ക്രിസ്തുമതം കൊണ്ടുവന്നത്. കർത്താക്കന്മാരുടെ കർത്താവുമായുള്ള കണ്ടുമുട്ടലാണ്; അത് ജീവിതത്തെ ഉള്ളിൽനിന്നു മാറ്റി. ഓടിപ്പോയ അടിമയെ പൗലോസ് തിരിച്ചയച്ചത് പഴയതുപോലെ ഉപയോഗിക്കാനല്ല, സഹോദരനായി സ്വീകരിക്കാനാണ്. ജ്ഞാനസ്നാനത്താലും ദിവ്യകാരുണ്യത്താലും ഒന്നിച്ച വ്യത്യസ്ത നിലയിലുള്ള മനുഷ്യർ സഹോദരീസഹോദരന്മാരായി; പുറമേയുള്ള ഘടനകൾ മാറാത്തിടത്തും സമൂഹം ഉള്ളിൽനിന്നു മാറി (ആശയം).
• ഏറെ വൈകിയത്. ഗലാ 3:28-ലെ തത്ത്വം അടിമത്തനിർമാർജനത്തിൽ എത്താൻ എത്ര തലമുറകൾ വേണ്ടിവന്നു എന്ന് ജോൺ പോൾ രണ്ടാമൻ പാപ്പാ നിരീക്ഷിക്കുന്നു (മുലിയെറിസ് ദിഞ്ഞിത്താത്തെം [Mulieris Dignitatem] 24). നൂറ്റാണ്ടുകളോളം ക്രിസ്ത്യാനികൾ അടിമകളെ വച്ചിരുന്നു; ചിലർ അതിനെ ന്യായീകരിച്ചു. അടിമകൾ യജമാനന്മാരോടൊപ്പം നിൽക്കണമെന്ന്, സ്വന്തം കാലത്തിന്റെ പശ്ചാത്തലത്തിൽ, വിശുദ്ധ ജോൺ ക്രിസോസ്തോംപോലും ആമുഖത്തിൽ കരുതി. അത് അന്തിമവാക്കല്ല. വിത്ത് ഈ ലേഖനത്തിലുണ്ടായിരുന്നു; അത് വളരേണ്ടിയിരുന്നു.
• സഭ ഇന്നു പഠിപ്പിക്കുന്നത്. സ്രഷ്ടാവിനെ അപമാനിക്കുന്ന ഹീനകൃത്യങ്ങളിൽ അടിമത്തവും പെടുന്നു (ഗൗദിയും എത് സ്പെസ് [Gaudium et Spes] 27); വെരിത്താത്തിസ് സ്പ്ലെൻദോർ (Veritatis Splendor) 80-ഉം അതു പറയുന്നു. മനുഷ്യരെ ചരക്കുപോലെ വാങ്ങുന്നതും വിൽക്കുന്നതും കൈമാറുന്നതും വ്യക്തിമഹത്വത്തിനെതിരായ പാപമാണെന്നു പ്രഖ്യാപിക്കുന്ന ഖണ്ഡികയിൽത്തന്നെ മതബോധനഗ്രന്ഥം ചേർക്കുന്നു: തന്റെ ക്രിസ്ത്യാനിയായ അടിമയെ ഇനി അടിമയായല്ല, പ്രിയപ്പെട്ട സഹോദരനായി കാണണമെന്ന് വിശുദ്ധ പൗലോസ് ക്രിസ്ത്യാനിയായ യജമാനനോടു നിർദേശിച്ചു (2414). ദശലക്ഷങ്ങൾ ഇന്നും അടിമത്തതുല്യമായ അവസ്ഥയിലാണെന്നും അവരെ സഹോദരീസഹോദരന്മാരായി കാണണമെന്നും 2015-ൽ ഫ്രാൻസിസ് പാപ്പാ പറയുന്നു.

ഏതുതരം അടിമത്തത്തെയും മനുഷ്യക്കടത്തിനെയും നിർബന്ധിതവേലയെയും ന്യായീകരിക്കാൻ ഈ ലേഖനം ഒരിക്കലും ഉപയോഗിക്കാനാവില്ല. അവയ്ക്കെതിരേ നമുക്കുള്ള ഏറ്റവും ശക്തമായ പാഠങ്ങളിലൊന്നാണിത്.

യേശുവിന്റെ പേര് ഏതാനും തവണ മാത്രമാണ്; പൗലോസിന്റെ അഭിവാദനങ്ങളിലും സ്ഥാനപ്പേരുകളിലും (വാക്യം 1, 3, 5, 9, 23, 25). എങ്കിലും ലേഖനത്തിലെ എല്ലാം സംഭവിക്കുന്നത് ക്രിസ്തുവിലാണ്. പൗലോസ് അവിടുത്തെ തടവുകാരനാണ്. ഫിലെമോനും ഒനേസിമോസും കർത്താവിൽ സഹോദരന്മാരാണ്. ക്രിസ്തു ഇവരെയെല്ലാം ഒരു കുടുംബമാക്കിയതുകൊണ്ടാണ് ഈ അപേക്ഷതന്നെ സാധ്യമാകുന്നത്. ഈ ലേഖനത്തിനു പിന്നിൽ യേശുവിന്റെ വാക്കുണ്ട്: എന്റെ ഈ ഏറ്റവും എളിയ സഹോദരന്മാരിൽ ഒരുവനു ചെയ്തത് എനിക്കുതന്നെയാണ് ചെയ്തത് (മത്താ 25:40, ആശയം). എന്നെപ്പോലെ അവനെയും സ്വീകരിക്കുക എന്ന് പൗലോസ് സ്വന്തം രീതിയിൽ അതുതന്നെ പറയുന്നു.

മതബോധനഗ്രന്ഥം 2414-ൽ ഫിലെമോൻ 16 ഉദ്ധരിക്കുന്നു.

സഭാപിതാക്കന്മാർ (ആശയം). ലേഖനം ചെറിയ കാര്യമാണെന്നു കരുതിയവരോട് വിശുദ്ധ ജോൺ ക്രിസോസ്തോം മറുപടി പറയുന്നു: അപ്പസ്തോലന്മാരുടെ ജീവിതത്തിലെ ഓരോ വിശദാംശവും വിലപ്പെട്ടതാണ്; ഓടിപ്പോയ ഒരാളെപ്പറ്റി പൗലോസ് ഇത്ര ശ്രദ്ധിച്ചെങ്കിൽ ആരെപ്പറ്റിയും നാം അശ്രദ്ധരാകരുത്. വീടുകളിലെ താഴ്ന്ന നിലയിലുള്ള നല്ല മനുഷ്യരെ ബഹുമാനിക്കാൻ ലജ്ജിക്കരുതെന്നും അദ്ദേഹം കൂട്ടിച്ചേർക്കുന്നു.

ബെനഡിക്ട് പതിനാറാമൻ സ്പേ സാൽവി 4-ൽ ഈ ലേഖനം ഉപയോഗിക്കുന്നു. 2015-ലെ ലോക സമാധാനദിനത്തിന്റെ വിഷയം ഫ്രാൻസിസ് പാപ്പാ ഇതിൽനിന്ന് എടുക്കുന്നു.

ആരാധനാക്രമത്തിൽ.

• സീറോ മലബാർ. ഞങ്ങൾ പരിശോധിച്ച 2025-26-ലെ പട്ടികയിൽ കൈത്താക്കാലത്തെ ഏഴാം ശനിയാഴ്ച വിശുദ്ധ കുർബാനയിൽ ഫിലെ 8-20, മത്താ 10:5-15-നോടുകൂടി.
• ലത്തീൻ. സി വർഷത്തിൽ സാധാരണകാലത്തെ ഇരുപത്തിമൂന്നാം ഞായറാഴ്ച ദിവ്യബലിയിൽ രണ്ടാം വായന ഫിലെ 9-10, 12-17. ആഴ്ചദിവസങ്ങളിൽ രണ്ടാം വർഷത്തിലെ മുപ്പത്തിരണ്ടാം ആഴ്ചയിൽ 7-20 വാക്യങ്ങൾ.
• സീറോ മലങ്കര. ഞങ്ങൾ പരിശോധിച്ച വായനപ്പട്ടികയിൽ നവംബറിലെ മാർ ഫിലെമോന്റെ ദിവസം വി. കുർബാനയിൽ ഫിലെ 1-7, ലൂക്കാ 6:43-45-നോടുകൂടി.

അഞ്ചു മിനിറ്റു മതി. മൂന്നു തവണ ഉറക്കെ വായിക്കുക: ആദ്യം ഒനേസിമോസ് മുമ്പിൽ നിൽക്കെ കത്തു തുറക്കുന്ന ഫിലെമോനായി; പിന്നെ കേട്ടുനിൽക്കുന്ന ഒനേസിമോസായി; പിന്നെ ചങ്ങലയിൽ പറഞ്ഞെഴുതിക്കുന്ന പൗലോസായി. തുടർന്ന്, ഞാനായിരുന്നെങ്കിൽ എന്തു ചെയ്യുമായിരുന്നു എന്നു ചോദിക്കുക. ലേഖനം അതു പറയുന്നില്ല. അന്ത്യം അത് വായനക്കാരനു വിടുന്നു.