ഫിലിപ്പിയർക്കുള്ള ലേഖനം

നഗരം. ഇന്നത്തെ വടക്കുകിഴക്കൻ ഗ്രീസിൽ, റോമൻ പ്രവിശ്യയായ മക്കെദോനിയായിലായിരുന്നു ഫിലിപ്പി. അഡ്രിയാറ്റിക് തീരത്തുനിന്ന് ബൈസാന്തിയത്തിലേക്കുള്ള വലിയ പാതയായ വിയ എഗ്നാത്തിയായുടെ (Via Egnatia) അരികിൽ, ഫലഭൂയിഷ്ഠമായ സമതലങ്ങൾക്കു നടുവിൽ, പംഗേയൂസ് (Pangaeus) മലയിലെ സ്വർണഖനികൾക്കു സമീപം. മഹാനായ അലക്സാണ്ടറിന്റെ പിതാവായ മക്കെദോനിയായിലെ ഫിലിപ്പ് രണ്ടാമൻ ബി.സി. 360-നു ശേഷം താമസിയാതെ ക്രെനിദെസ് (Krenides) എന്ന പഴയ പട്ടണം പിടിച്ചെടുത്ത് സ്വന്തം പേരു നൽകി. ബി.സി. 42 ഒക്ടോബറിൽ അടുത്തുള്ള സമതലത്തിൽ അന്തോണിയും ഒക്ടേവിയനും ചേർന്ന്, ജൂലിയസ് സീസറിന്റെ ഘാതകരായ ബ്രൂട്ടസിനെയും കാസിയസിനെയും തോൽപിച്ചു. പിന്നീട് അഗസ്റ്റസ് ചക്രവർത്തിയായിത്തീർന്ന ഒക്ടേവിയൻ ഫിലിപ്പിയെ റോമൻ കോളനിയാക്കി, വിരമിച്ച പട്ടാളക്കാരെ അവിടെ പാർപ്പിച്ചു.

റോമാക്കാരെന്ന അഭിമാനം. ഗ്രീസിലെ ഒരു കൊച്ചുറോം. അപ്പസ്തോലന്മാരുടെ നടപടികളിലെ ജനക്കൂട്ടം "റോമാക്കാർ" എന്നു സ്വയം പറയുന്നു (അപ്പ 16:21). "നമ്മുടെ പൗരത്വം സ്വർഗത്തിലാണ്" (3:20) എന്ന വാക്കിന്റെ ശക്തി ഇവിടെയാണ് മനസ്സിലാവുക. സുവിശേഷത്തിനു യോഗ്യമായി ജീവിക്കുവിൻ (1:27) എന്നു പറയുന്ന ഗ്രീക്ക് വാക്കിലും പൗരന്മാരായി ജീവിക്കുക എന്ന ആശയമുണ്ട്.

സഭയുടെ തുടക്കം. അപ്പ 16:9-40 ഇതു വിവരിക്കുന്നു. ഏകദേശം 49-ലോ 50-ലോ, രണ്ടാം യാത്രയിൽ, സഹായം അപേക്ഷിക്കുന്ന ഒരു മക്കെദോനിയാക്കാരനെ പൗലോസ് ദർശനത്തിൽ കാണുന്നു. സീലാസിനും തിമോത്തേയോസിനുമൊപ്പം ഇന്നത്തെ കവാല (Kavala) ആയ നെയാപ്പോളിസ് തുറമുഖത്ത് ഇറങ്ങുന്നു. അവിടെ യഹൂദർ ചെറിയൊരു കൂട്ടം മാത്രമായിരുന്നുവെന്നു തോന്നുന്നു; സാബത്തിൽ നദീതീരത്തെ പ്രാർഥനാസ്ഥലത്ത് പൗലോസ് ഏതാനും സ്ത്രീകളെ കണ്ടുമുട്ടുന്നു. ചെമന്ന പട്ടു വ്യാപാരിയായ ലീദിയാ ഹൃദയവും ഭവനവും തുറക്കുന്നു. ഭാവി പറയുന്ന ആത്മാവിനെ ഒരു അടിമപ്പെൺകുട്ടിയിൽനിന്ന് പൗലോസ് പുറത്താക്കുന്നു; അവളുടെ ഉടമകൾ പൗലോസിനെയും സീലാസിനെയും ന്യായാധിപന്മാരുടെ മുമ്പിൽ വലിച്ചിഴയ്ക്കുന്നു; അവർ അടിയേറ്റ് തടവിലാകുന്നു. അർധരാത്രിയിൽ അവർ പാടുന്നു, ഭൂകമ്പം കാരാഗൃഹത്തെ കുലുക്കുന്നു, കാവൽക്കാരനും കുടുംബവും ജ്ഞാനസ്നാനം സ്വീകരിക്കുന്നു. പോകാൻ ന്യായാധിപന്മാർ ആവശ്യപ്പെട്ടപ്പോൾ പൗലോസ് തെസലോനിക്കായിലേക്കു പോകുന്നു. ഇവരുടെ പേരുകളൊന്നും ലേഖനത്തിൽ ഇല്ല.

പഴയ സുഹൃത്തുക്കൾ. അദ്ദേഹത്തിന്റെ പ്രവർത്തനത്തിന്റെ ആരംഭത്തിൽ കൊടുക്കൽവാങ്ങലിൽ പങ്കുചേർന്നത് ഫിലിപ്പിയർ മാത്രമാണ് (4:15); തെസലോനിക്കായിലേക്കും ഒന്നിലധികം പ്രാവശ്യം അവർ സഹായമയച്ചു (4:16). ഇപ്പോൾ എപ്പഫ്രോദിത്തോസിന്റെ കൈവശം ഒരു സമ്മാനം അയച്ചിരിക്കുന്നു. പൗലോസിനോടൊപ്പമായിരിക്കെ അദ്ദേഹം ഗുരുതരമായ രോഗം ബാധിച്ച് മരണത്തോളമെത്തി (2:25-30; 4:18). ഈ ലേഖനവുമായി പൗലോസ് അദ്ദേഹത്തെ തിരിച്ചയയ്ക്കുന്നുവെന്നു തോന്നുന്നു; തിമോത്തേയോസിനെ അയയ്ക്കാമെന്നു വാഗ്ദാനവും ചെയ്യുന്നു (2:19-24).

സമൂഹത്തിലെ പ്രശ്നങ്ങൾ. പൗലോസിനോടൊപ്പം അധ്വാനിച്ച എവോദിയായും സിന്തിക്കേയും തമ്മിൽ ഭിന്നതയിലാണ്; യോജിക്കാൻ അദ്ദേഹം അപേക്ഷിക്കുന്നു (4:2-3). മാത്സര്യവും വ്യർഥാഭിമാനവും മറ്റു ചിലരിലുണ്ട് (2:3). പുറത്തുനിന്ന് എതിരാളികളുമുണ്ട് (1:28). വിജാതീയ വിശ്വാസികൾ പരിച്ഛേദനം സ്വീകരിക്കണമെന്ന് ശഠിക്കുന്ന പ്രബോധകർക്കെതിരേ പൗലോസ് കർശനമായി മുന്നറിയിപ്പും നൽകുന്നു (3:2-3).

മൂന്നാം അധ്യായത്തെപ്പറ്റി ഒരു വാക്ക്. അവിടെ പൗലോസ് പരുഷമായ ഭാഷ ഉപയോഗിക്കുന്നു, "നായ്ക്കൾ" എന്നുപോലും (3:2). വിജാതീയ വിശ്വാസികളെ പരിച്ഛേദനത്തിൽ ബന്ധിക്കാൻ ശ്രമിച്ച, അദ്ദേഹത്തിന്റെ കാലത്തെ ചില ക്രിസ്ത്യൻ പ്രബോധകരെപ്പറ്റിയാണ് പറയുന്നത്; യഹൂദജനത്തെപ്പറ്റിയല്ല. അതേ ശ്വാസത്തിൽ സ്വന്തം വംശത്തെപ്പറ്റി അഭിമാനത്തോടെ പറയുന്നുമുണ്ട് (3:5). ഇസ്രായേലിനെപ്പറ്റിയുള്ള പൗലോസിന്റെ പൂർണമായ വാക്ക് റോമാ 9-11 ആണ്. യഹൂദജനത്തിനു ദൈവം നൽകിയ ദാനങ്ങളും വിളിയും പിൻവലിക്കപ്പെടുന്നില്ലെന്നു സഭ പഠിപ്പിക്കുന്നു (നോസ്ത്ര ഏത്താത്തേ, Nostra Aetate, 4; മതബോധനഗ്രന്ഥം 839).

സഭയുടെ പാരമ്പര്യം. ലേഖനം പൗലോസിന്റെയും തിമോത്തേയോസിന്റെയും പേരു പറയുന്നു (1:1); എങ്കിലും ലേഖനത്തിലുടനീളമുള്ള "ഞാൻ" പൗലോസ്തന്നെയാണ്. രണ്ടാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ ആദ്യപകുതിയിൽ സ്മിർണായിലെ മെത്രാനായിരുന്ന വിശുദ്ധ പോളിക്കാർപ്പ്, ഇതേ സഭയ്ക്ക് എഴുതുമ്പോൾ പൗലോസിനെപ്പറ്റി പറയുന്നു: അകലെയായിരുന്നപ്പോൾ അദ്ദേഹം നിങ്ങൾക്ക് ഒരു കത്തെഴുതി (ഫിലിപ്പിയർക്ക് 3, ആശയം). ലേഖനം പൗലോസിന്റേതാണെന്ന കാര്യത്തിൽ ഗൗരവമായ തർക്കമില്ല.

എവിടെ, എപ്പോൾ. ഇതാണ് തുറന്ന ചോദ്യം. പൗലോസ് കാവലിലായിരുന്ന റോം എന്നു പാരമ്പര്യം (അപ്പ 28:14-31); ചക്രവർത്തിയുടെ കാവൽസേനയും (1:13) ചക്രവർത്തിയുടെ ഭവനക്കാരും (4:22) ഇതിനോടു യോജിക്കുന്നു. മറ്റു ചിലർ ഏകദേശം 57-58-ലെ കേസറിയായോ (അപ്പ 23-26) കോറിന്തോസോ നിർദേശിക്കുന്നു. സമീപകാല പണ്ഡിതരിൽ ഏറെപ്പേർ ഏകദേശം 55-ലെ എഫേസോസിനെ അനുകൂലിക്കുന്നു; പൗലോസിനും ഫിലിപ്പിക്കുമിടയിൽ പലവട്ടം യാത്രകൾ നടന്നതായി ലേഖനം സൂചിപ്പിക്കുന്നു, എഫേസോസ് വളരെ അടുത്താണ്; ഏഷ്യയിലെ മാരകമായ ഒരു ഞെരുക്കത്തെപ്പറ്റി പൗലോസ് പറയുന്നുമുണ്ട് (2 കോറി 1:8). ആ സാമ്രാജ്യപദങ്ങൾ പ്രവിശ്യാതലസ്ഥാനത്തെപ്പറ്റിയും ഉപയോഗിക്കാം. ന്യൂ അമേരിക്കൻ ബൈബിളിന്റെ ആമുഖം ഈ അഭിപ്രായങ്ങളെല്ലാം നിരത്തുന്നു; ഒന്നും തെളിയിക്കപ്പെട്ടിട്ടില്ല.

ഒരു കത്തോ, പലതോ? 3:1-ൽ അവസാനിക്കുന്നതുപോലെ തോന്നിയശേഷം 3:2-ൽ സ്വരം പെട്ടെന്നു മാറുന്നു. അതിനാൽ, പൗലോസിന്റെ രണ്ടോ മൂന്നോ കുറിപ്പുകൾ ഒരു സംശോധകൻ ചേർത്തതാകാമെന്നു ചില പണ്ഡിതർ കരുതുന്നു: നന്ദിക്കുറിപ്പ് (4:10-20), കാരാഗൃഹത്തിൽനിന്നുള്ള വിവരണം (1:3-3:1), മുന്നറിയിപ്പ് (3:2-21). ആദ്യംമുതലേ ഇത് ഒറ്റ ലേഖനമായിരുന്നുവെന്നും എഴുതുന്നതിനിടെ പൗലോസിനു മോശം വാർത്ത ലഭിച്ചിരിക്കാമെന്നും മറ്റു ചിലർ പറയുന്നു. ഏതായാലും, ഉള്ള രൂപത്തിൽത്തന്നെയാണ് സഭ ലേഖനത്തെ സ്വീകരിക്കുന്നത്. ഈ ചോദ്യങ്ങൾ അതിന്റെ നിവേശനത്തെ സ്പർശിക്കുന്നില്ല: സ്വന്തം കഴിവുകളും ശക്തികളും ഉപയോഗിച്ച് യഥാർഥ ഗ്രന്ഥകാരന്മാരായി എഴുതിയ മനുഷ്യരെ ദൈവം തെരഞ്ഞെടുത്തു (ദേയി വെർബും, Dei Verbum, 11).

• സാഹചര്യങ്ങളെ ആശ്രയിക്കാത്ത ആനന്ദം. "ആനന്ദത്തിന്റെ ലേഖനം" എന്ന് ഇതിനെ വിളിച്ചിട്ടുണ്ട്; സന്തോഷം ഇതിലുടനീളമുണ്ട് (1:4, 18, 25; 2:2, 17-18; 3:1; 4:1, 4, 10). എഴുതുന്നത് ഒരു തടവുകാരനാണ്. കാര്യങ്ങളുടെ ഗതിയിലല്ല, അരികിലുള്ള ക്രിസ്തുവിലാണ് (4:4-5) അദ്ദേഹത്തിന്റെ ആനന്ദം ഉറച്ചിരിക്കുന്നത്.
• ക്രിസ്തുവിന്റെ മനോഭാവം. വഴക്കടിക്കുന്ന ക്രിസ്ത്യാനികൾക്കുള്ള ജീവിതമാതൃകയായിട്ടാണ് ഗീതം നൽകുന്നത് (2:1-5). ചിന്തകളെയും വാക്കുകളെയും പ്രവൃത്തികളെയും ക്രിസ്തുവിന്റെ മനോഭാവത്തോട് അനുരൂപമാക്കുകയാണ് ക്രിസ്ത്യാനിയായിരിക്കുക (മതബോധനഗ്രന്ഥം 1694).
• എളിമയും ഐക്യവും. മാത്സര്യത്താൽ ഒന്നും ചെയ്യരുത്; മറ്റുള്ളവരെ തങ്ങളെക്കാൾ ശ്രേഷ്ഠരായി കരുതണം; മറ്റുള്ളവരുടെ താത്പര്യങ്ങളും നോക്കണം (2:3-4). മധ്യസ്ഥപ്രാർഥനയെപ്പറ്റി മതബോധനഗ്രന്ഥവും ഇതേ വാക്കുകൾ ഉപയോഗിക്കുന്നു (2635).
• എല്ലാറ്റിനുമുപരി ക്രിസ്തുവിനെ അറിയുക. പണ്ടത്തെ നേട്ടങ്ങളെല്ലാം പൗലോസ് ഇപ്പോൾ നഷ്ടമായി കരുതുന്നു (3:7-8). ക്രിസ്തുവിനെ പഠിപ്പിക്കാൻ വിളിക്കപ്പെട്ട എല്ലാവർക്കും മതബോധനഗ്രന്ഥം ഈ വരികൾ ബാധകമാക്കുന്നു (428). വിശുദ്ധഗ്രന്ഥം വായിക്കാനുള്ള ആഹ്വാനത്തിലും ക്രിസ്തുജ്ഞാനത്തിന്റെ ശ്രേഷ്ഠത എടുത്തുപറയുന്നു (133).
• വിശ്വാസവും കൃപയും നമ്മുടെ അധ്വാനവും. നിയമത്തിൽനിന്നുള്ള സ്വന്തം നീതിയല്ല, "വിശ്വാസത്തെ ആസ്പദമാക്കി ദൈവത്തിൽനിന്നുള്ള നീതി"യാണ് പൗലോസ് ആഗ്രഹിക്കുന്നത് (3:9). അതേ പൗലോസ് പറയുന്നു: രക്ഷയ്ക്കുവേണ്ടി ഭയത്തോടും വിറയലോടുംകൂടെ അധ്വാനിക്കുവിൻ, കാരണം ഇച്ഛിക്കാനും പ്രവർത്തിക്കാനും നിങ്ങളെ ഉത്തേജിപ്പിക്കുന്നത് ദൈവമാണ് (2:12-13). ഇവ രണ്ടും ഒന്നിച്ചുപോകുന്നു; സഭ പഠിപ്പിക്കുന്നതും അങ്ങനെതന്നെ: പാപമോചനത്തിന്റെയും നീതീകരണത്തിന്റെയും ആദ്യകൃപ ആർക്കും സമ്പാദിക്കാനാവില്ല (മതബോധനഗ്രന്ഥം 2010); ദൈവകൃപ നമ്മെ നയിക്കുന്നു, നാം യഥാർഥത്തിൽ സഹകരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു (മതബോധനഗ്രന്ഥം 1993, 2008). ഫിലി 2:13-നെപ്പറ്റി മതബോധനഗ്രന്ഥം 308-ഉം കാണുക: ദൈവം നമ്മിലും നമ്മിലൂടെയും പ്രവർത്തിക്കുന്നു; ഇത് നമ്മുടെ മഹത്വം വർധിപ്പിക്കുന്നു. ദൈവസന്നിധിയിൽ നേട്ടമെന്നു തോന്നിയത് നഷ്ടമായിരുന്നുവെന്നും ജീവിതം മുഴുവൻ ഇപ്പോൾ ക്രിസ്തുവിൽ ഉറച്ചിരിക്കുന്നുവെന്നുമുള്ള പൗലോസിന്റെ കണ്ടെത്തലായി ബെനഡിക്ട് പതിനാറാമൻ പാപ്പാ ഫിലിപ്പി മൂന്നാം അധ്യായത്തെ വായിക്കുന്നു (2008 നവംബർ 19).
• സഹനം ഒരു ദാനം. "ക്രിസ്തുവിൽ വിശ്വസിക്കാൻമാത്രമല്ല, അവനുവേണ്ടി സഹിക്കാൻകൂടിയുള്ള അനുഗ്രഹം അവനെപ്രതി നിങ്ങൾക്കു ലഭിച്ചിരിക്കുന്നു" (1:29). ക്രിസ്തുവിനെയും അവിടുത്തെ പുനരുത്ഥാനത്തിന്റെ ശക്തിയെയും അറിയാനും അവിടുത്തെ സഹനത്തിൽ പങ്കുചേരാനും പൗലോസ് ആഗ്രഹിക്കുന്നു (3:10).
• മരണവും അതിനപ്പുറവും. ക്രിസ്തുവിനോടൊപ്പമായിരിക്കാൻ വിട്ടുപോകാൻ പൗലോസ് ആഗ്രഹിക്കുന്നു; എങ്കിലും അവർക്കുവേണ്ടി തുടരാനും സന്നദ്ധനാണ് (1:21-26). ക്രിസ്തീയ മരണത്തിന്റെ അർഥം പറയുമ്പോൾ മതബോധനഗ്രന്ഥം ഇതുദ്ധരിക്കുന്നു (1010, 1011). നമ്മുടെ ദുർബലശരീരത്തെ കർത്താവ് തന്റെ മഹത്വമുള്ള ശരീരംപോലെയാക്കും (3:20-21).
• പ്രാർഥനയും സമാധാനവും. ആകുലരാകേണ്ടാ; എല്ലാം കൃതജ്ഞതയോടെ ദൈവസന്നിധിയിൽ അർപ്പിക്കുക; അവിടുത്തെ സമാധാനം നിങ്ങളെ കാക്കും (4:6-7; കാണുക മതബോധനഗ്രന്ഥം 2633). പൗലോസിന്റെ ജീവിതംതന്നെ ഇതിന്റെ ഫലമാണ്: കുറവിലും സമൃദ്ധിയിലും സംതൃപ്തനായിരിക്കാൻ അദ്ദേഹം പഠിച്ചു (4:11-13).
• നന്മയായതെല്ലാം. സത്യവും നീതിയുക്തവും പരിശുദ്ധവുമായ എല്ലാ കാര്യങ്ങളെയുംകുറിച്ചു ചിന്തിക്കുവിൻ (4:8). പുണ്യങ്ങളെപ്പറ്റിയുള്ള പ്രബോധനം മതബോധനഗ്രന്ഥം ആരംഭിക്കുന്നത് ഈ വാക്യത്തോടെയാണ് (1803).
• സമൂഹത്തിലെ ശുശ്രൂഷകർ. അഭിവാദനത്തിൽ "മെത്രാൻമാരും ഡീക്കൻമാരും" ഉണ്ട് (1:1). എപ്പിസ്കോപ്പോസ് (episkopos) എന്ന ഗ്രീക്ക് വാക്കിന് മേൽനോട്ടക്കാരൻ എന്നാണ് അർഥം. പുതിയ നിയമകാലത്ത് ഈ സ്ഥാനം പിൽക്കാലരൂപത്തിൽ എത്തിയിരുന്നില്ല; ഫിലിപ്പിയിൽ ഒന്നിലധികംപേർ ഉണ്ടായിരുന്നു, അവരുടെ കൃത്യമായ ചുമതല വ്യക്തമല്ല. സഭ ഇന്ന് അറിയുന്ന മെത്രാൻസ്ഥാനം പരിശുദ്ധാത്മാവിന്റെ നയിക്കലിൽ ഈ തുടക്കങ്ങളിൽനിന്നു വളർന്നതാണ്; ദൈവിക സ്ഥാപനത്താൽ മെത്രാന്മാർ അപ്പസ്തോലന്മാരുടെ പിൻഗാമികളാണ് (ലൂമെൻ ജെൻസിയും, Lumen Gentium, 20; മതബോധനഗ്രന്ഥം 862). സമൂഹങ്ങൾക്ക് അംഗീകൃത നേതാക്കൾ ഉണ്ടായിരുന്നതിന്റെ ആദിമ സൂചനയാണ് ഈ വാക്യം.

ലേഖനത്തിന്റെ ഹൃദയം 2:6-11 ആണ്. പുതിയ നിയമത്തിലെ ഏറ്റവും ഉന്നതമായ പാഠങ്ങളിലൊന്ന് എന്നാണ് ബെനഡിക്ട് പതിനാറാമൻ പാപ്പാ ഇതിനെ വിളിക്കുന്നത്; ഈ ഗീതം ലേഖനത്തെക്കാൾ പഴയതാണെന്നു മിക്ക വ്യാഖ്യാതാക്കളും കരുതുന്നുവെന്നും പറയുന്നു (2008 ഒക്ടോബർ 22). അങ്ങനെയെങ്കിൽ, കുരിശുമരണത്തിന് ഏതാനും പതിറ്റാണ്ടിനുള്ളിൽത്തന്നെ ക്രിസ്ത്യാനികൾ യേശുവിനെപ്പറ്റി ഇങ്ങനെ പാടിയിരുന്നു. പാപ്പാ ഇതിനെ മൂന്നു ഭാഗങ്ങളായി വായിക്കുന്നു:

• ദൈവരൂപത്തിൽ. നമ്മുടെ ശരീരം സ്വീകരിക്കുന്നതിനുമുമ്പേ അവിടുന്ന് ദൈവത്തോടൊപ്പമുണ്ടായിരുന്നു; ദൈവവുമായുള്ള സമാനത സ്വന്തം നേട്ടത്തിനായി മുറുകെപ്പിടിച്ചില്ല (2:6). പിതാവായ ദൈവത്തിനുള്ള ബഹുമാനം യേശുവിനുമുണ്ടെന്നു പറയുമ്പോൾ മതബോധനഗ്രന്ഥം ഈ വാക്യം ഉദ്ധരിക്കുന്നു (449).
• ശൂന്യനായി, കുരിശോളം. ദാസന്റെ രൂപം സ്വീകരിച്ചു, മനുഷ്യസാദൃശ്യത്തിൽ ജനിച്ചു, അടിമയുടെ മരണമായ കുരിശുമരണംവരെ അനുസരണമുള്ളവനായി (2:7-8). അവിടുന്ന് ദൈവമല്ലാതായില്ല. മനുഷ്യാവതാരത്തിന്റെ സഭാഗീതമായി മതബോധനഗ്രന്ഥം 461 ഇതുദ്ധരിക്കുന്നു. അവിടുത്തെ യഥാർഥ മാനുഷിക അറിവ് ഈ സ്വമേധയാ ഉള്ള ശൂന്യവത്കരണത്തിന്റെ ഭാഗമാണ് (472); മരണംവരെയുള്ള അനുസരണത്തെപ്പറ്റി 612, 908.
• ഉയർത്തപ്പെട്ടു, നാമം നൽകപ്പെട്ടു. ദൈവം അവിടുത്തേക്ക് എല്ലാ നാമങ്ങൾക്കും ഉപരിയായ നാമം നൽകി (2:9); എല്ലാ മുട്ടുകളും മടങ്ങണം, എല്ലാ നാവുകളും യേശുക്രിസ്തു കർത്താവാണെന്ന് ഏറ്റുപറയണം (2:10-11; മതബോധനഗ്രന്ഥം 2812). ഏശയ്യാ 45:23-ൽ കർത്താവായ ദൈവത്തെപ്പറ്റി പറയുന്ന ഭാഷയാണ് പൗലോസ് ഇവിടെ എടുക്കുന്നത്.

മറ്റിടങ്ങളിൽ, പൗലോസിനെ മുറുകെപ്പിടിക്കുന്നത് യേശുവാണ് (3:12). സ്വർഗത്തിൽനിന്നു പ്രതീക്ഷിക്കുന്ന രക്ഷകനാണ് അവിടുന്ന് (3:20). അവിടുന്ന് അടുത്തുണ്ട് (4:5). "എനിക്കു ജീവിതം ക്രിസ്തു" എന്ന് പൗലോസിനു പറയാവുന്നത്ര അവിടുന്ന് അദ്ദേഹത്തിന്റെ ജീവനാണ് (1:21).

മതബോധനഗ്രന്ഥം. ഗീതവും മനുഷ്യാവതാരവും, 461; കർത്താവ് എന്ന സ്ഥാനപ്പേര്, 449; ശൂന്യവത്കരണവും അനുസരണവും, 472, 602, 612, 908; നമ്മിൽ പ്രവർത്തിക്കുന്ന ദൈവം, 308; ക്രിസ്തുവിന്റെ മനോഭാവം, 1694; ക്രിസ്തുജ്ഞാനം, 133, 428; ക്രിസ്തീയ മരണം, 1010-1011; പുണ്യം, 1803; മധ്യസ്ഥപ്രാർഥന, 2635; യാചന, 2633; എല്ലാ നാമങ്ങൾക്കും ഉപരിയായ നാമം, 2812. നീതീകരണത്തെയും കൃപയെയുംപറ്റി 1987-2029 കാണുക.

സഭാപിതാക്കന്മാർ (ആശയം). പൗലോസിന്റെ ലേഖനം പഠിച്ചാൽ ലഭിച്ച വിശ്വാസത്തിൽ വളരുമെന്ന് വിശുദ്ധ പോളിക്കാർപ്പ് ഫിലിപ്പിയരെ ഓർമിപ്പിക്കുന്നു. വിശുദ്ധ ജോൺ ക്രിസോസ്തോം ഫിലിപ്പിയരെപ്പറ്റിയുള്ള ഏഴാം പ്രസംഗത്തിൽ പറയുന്നു: ദൈവവുമായുള്ള സമാനത പിടിച്ചെടുത്തതല്ല, സ്വഭാവത്താൽ ഉള്ളതാണ്; അതുകൊണ്ടാണ് ഭയമില്ലാതെ അവിടുത്തേക്ക് മഹത്വം മാറ്റിവയ്ക്കാൻ കഴിഞ്ഞത്. ക്രിസ്തുവിന്റെ മനുഷ്യത്വം വെറും തോന്നലാണെന്നു കരുതിയവർക്കെതിരേ, "ദാസന്റെ രൂപം" യഥാർഥ മനുഷ്യസ്വഭാവമാണെന്നും, അവിടുന്ന് വെറും മനുഷ്യനോ സൃഷ്ടിയോ ആണെന്നു പറഞ്ഞവർക്കെതിരേ, "ദൈവരൂപം" യഥാർഥ ദൈവത്വമാണെന്നും അദ്ദേഹം പഠിപ്പിക്കുന്നു.

ബെനഡിക്ട് പതിനാറാമൻ. വിശുദ്ധ പൗലോസിനെപ്പറ്റിയുള്ള മതബോധനപ്രസംഗങ്ങളിൽ: ഗീതം, 2008 ഒക്ടോബർ 22; ഫിലിപ്പി 3:10-11, 2008 നവംബർ 5; മരണവും ശുശ്രൂഷയും തമ്മിലുള്ള പൗലോസിന്റെ തെരഞ്ഞെടുപ്പ് (1:21-26), 2008 നവംബർ 12; ഫിലിപ്പി മൂന്നാം അധ്യായം, 2008 നവംബർ 19.

ആരാധനാക്രമത്തിൽ.

• ലത്തീൻ. ഗീതം (2:6-11) എല്ലാ വർഷവും ഓശാന ഞായറാഴ്ചയിലെയും വിശുദ്ധ കുരിശിന്റെ പുകഴ്ചയുടെ തിരുനാളിലെയും ദിവ്യബലിയിലെ രണ്ടാം വായനയാണ്; ഞായറാഴ്ചയുടെ സായാഹ്നപ്രാർഥനയിൽ സ്തോത്രഗീതമായും ചൊല്ലുന്നു. സി വർഷത്തിൽ: ആഗമനകാലത്തെ രണ്ടാം ഞായർ, ആഗമനകാലത്തെ മൂന്നാം ഞായർ (4:4-7; സന്തോഷത്തിന്റെ ഞായറിന് ഗൗദേത്തെ, Gaudete, എന്ന പേരു നൽകുന്ന ഭാഗം), നോമ്പുകാലത്തെ രണ്ടു ഞായറാഴ്ചകൾ. എ വർഷത്തിൽ: സാധാരണകാലത്തെ ഇരുപത്തിയഞ്ചാം ഞായർ മുതൽ ഇരുപത്തിയെട്ടാം ഞായർ വരെ. രണ്ടാം വർഷത്തിൽ: മുപ്പതും മുപ്പത്തിയൊന്നും ആഴ്ചകളിലെ ആഴ്ചദിവസങ്ങൾ.
• സീറോ മലബാർ. ഞങ്ങൾ പരിശോധിച്ച വായനപ്പട്ടികകളിൽ, ജനുവരി ഒന്നിന് ഈശോയുടെ തിരുനാമത്തിരുനാളിൽ വിശുദ്ധ കുർബാനയിൽ ഫിലിപ്പി 2:5-11; ചില ആഴ്ചദിവസങ്ങളിലും, ഉദാഹരണത്തിന് ദനഹാക്കാലത്ത് ഫിലിപ്പി 1:27-30.
• സീറോ മലങ്കര. ഞങ്ങൾ പരിശോധിച്ച വായനപ്പട്ടികകളിൽ, നിനിവേ നോമ്പിന്റെ ഒന്നാം ദിവസവും രൂപാന്തരീകരണത്തിനുശേഷമുള്ള നാലാം ഞായറാഴ്ചയും ഫിലിപ്പി 2:1-11; നവംബർ 21-ന്, ദൈവമാതാവിന്റെ ദേവാലയപ്രവേശനദിവസം, ഫിലിപ്പി 4:4-9; രൂപാന്തരീകരണത്തിനുശേഷമുള്ള ഒന്നാം ഞായറാഴ്ച ഫിലിപ്പി 4:8-20; വലിയ നോമ്പിൽ ഫിലിപ്പി 3:8-11, 3:12-14.

കാൽ മണിക്കൂർകൊണ്ട് വായിക്കാം. ആദ്യം കേട്ടവരെപ്പോലെ ഒറ്റയിരിപ്പിൽ വായിക്കുക; പിന്നെ ഒരാഴ്ചകൊണ്ട് സാവധാനം:

• ഒന്നാം ദിവസം: 1:1-11. സുവിശേഷത്തിൽ നിങ്ങളുടെ പങ്കാളികൾ ആരാണ്? പേരെടുത്ത് അവർക്കായി ദൈവത്തിനു നന്ദി പറയുക.
• രണ്ടാം ദിവസം: 1:12-30. ഒരു തടവുകാരൻ തന്റെ ചങ്ങലകളെപ്പറ്റി പറയുന്നതു ശ്രദ്ധിക്കുക.
• മൂന്നാം ദിവസം: 2:1-11. ഗീതം മനഃപാഠമാക്കുക, കുറഞ്ഞപക്ഷം 2:5.
• നാലാം ദിവസം: 2:12-3:1. തിമോത്തേയോസിനെയും എപ്പഫ്രോദിത്തോസിനെയും ശ്രദ്ധിക്കുക.
• അഞ്ചാം ദിവസം: 3:2-16. ഇപ്പോഴും നിങ്ങളുടെ നേട്ടമായി കരുതുന്നത് എന്താണ്?
• ആറാം ദിവസം: 3:17-4:9. ഒരു ആകുലത കൃതജ്ഞതയോടെ ദൈവസന്നിധിയിൽ വയ്ക്കുക.
• ഏഴാം ദിവസം: 4:10-23. നിങ്ങളെ സഹായിച്ച ഒരാൾക്കു നന്ദി പറയുക.