തീത്തോസിന് എഴുതിയ ലേഖനം

തീത്തോസ്. നമുക്ക് അറിയാവുന്നത് ബെനഡിക്ട് പതിനാറാമൻ പാപ്പാ ഒന്നിച്ചുചേർക്കുന്നു. പേര് ലത്തീനാണെങ്കിലും ജന്മംകൊണ്ട് അദ്ദേഹം ഗ്രീക്കുകാരനായിരുന്നു (ഗലാ 2:3). പൗലോസ് അദ്ദേഹത്തെ ജറുസലെമിലേക്കു കൊണ്ടുപോയി; അവിടെ പരിച്ഛേദനത്തിനു നിർബന്ധിക്കപ്പെട്ടില്ല. വിജാതീയരെ സഭയിലേക്കു സ്വാഗതം ചെയ്യുന്നതിന്റെ ജീവിക്കുന്ന അടയാളമായി അദ്ദേഹം മാറി (ഗലാ 2:1-5). പ്രശ്നങ്ങൾ നിറഞ്ഞ കോറിന്തോസിലെ സഭയിലേക്ക് അയയ്ക്കപ്പെട്ടു; ആ സഭയും പൗലോസും തമ്മിൽ സമാധാനം വീണ്ടെടുത്തു (2 കോറി 7:6-7, 13); ജറുസലെമിനുവേണ്ടിയുള്ള ധനശേഖരണം ക്രമീകരിക്കാൻ മടങ്ങിയെത്തി (2 കോറി 8:6, 23). പിന്നീട് ക്രേത്തേയിലാണ് (1:5); ഇന്നത്തെ ഗ്രീസിലെ എപ്പിറസിലുള്ള നിക്കോപ്പോളിസിലേക്കു വിളിക്കപ്പെടുന്നു (3:12); ഇന്നത്തെ അഡ്രിയാറ്റിക് തീരത്തെ ദൽമാത്തിയായിലേക്കു പോകുന്നു (2 തിമോ 4:10).

ക്രേത്തേ. ഈജിയൻ കടലിനു തെക്കുള്ള വലിയ ഗ്രീക്ക് ദ്വീപ്. പന്തക്കുസ്തായിൽ പത്രോസിന്റെ വചനം കേട്ടവരിൽ ക്രേത്യരുമുണ്ടായിരുന്നു (അപ്പ 2:11). റോമിലേക്കുള്ള യാത്രയിൽ പൗലോസിന്റെ കപ്പൽ അവിടെ അഭയം തേടി (അപ്പ 27:7-13). ദ്വീപിൽ പൗലോസ് സഭകൾ സ്ഥാപിക്കുന്ന കാര്യം അപ്പസ്തോലപ്രവർത്തനങ്ങൾ പറയുന്നില്ല. ഏറെ ചെയ്യാനുള്ള ഒരു ഇളംപ്രവർത്തനമാണ് ലേഖനം സൂചിപ്പിക്കുന്നത് (1:5).

പ്രശ്നം. അർഥശൂന്യമായി സംസാരിക്കുന്നവരും വഞ്ചകരും ഉണ്ട്, പ്രത്യേകിച്ച് പരിച്ഛേദനവാദികൾ (1:10). യഹൂദരുടെ കെട്ടുകഥകൾക്ക് അവർ ചെവികൊടുക്കുന്നു (1:14); കുടുംബങ്ങളെ മുഴുവൻ തകിടംമറിക്കുന്നു, ലാഭത്തിനായി പഠിപ്പിക്കുന്നു (1:11). യഹൂദനായ പൗലോസ് ചില ക്രൈസ്തവ പ്രബോധകരെയും അവരുടെ ഊഹാപോഹങ്ങളെയും പറ്റിയാണ് മുന്നറിയിപ്പു നൽകുന്നത്; യഹൂദജനത്തിനെതിരേയല്ല. അത്തരം വായന സഭ ദൃഢമായി തള്ളിക്കളയുന്നു (നോസ്ത്ര ഏത്താത്തേ [Nostra Aetate] 4).

ക്രേത്തേയിലെ ആളുകൾ എല്ലായ്പോഴും നുണയരും ... (1:12). അവരുടെതന്നെ ഒരു പ്രവാചകന്റെ വരിയാണ് പൗലോസ് ഉദ്ധരിക്കുന്നത്. അലക്സാണ്ഡ്രിയായിലെ വിശുദ്ധ ക്ലെമന്റും മറ്റുള്ളവരും ഇത് പഴയ ക്രേത്യകവി എപ്പിമെനിദേസിന്റേതാണെന്ന് (Epimenides) പറയുന്നു. ചില പ്രബോധകരെപ്പറ്റി മുന്നറിയിപ്പു നൽകാൻ ഉപയോഗിച്ച, അക്കാലത്തെ മൂർച്ചയുള്ള പഴഞ്ചൊല്ലാണിത്. ഒരു ജനതയെയും കുറിച്ചുള്ള വിധിയല്ല. അവിടത്തെ സഭയെ പരിപാലിക്കാനാണ് പൗലോസ് തീത്തോസിനെ അയച്ചത്; ദൈവകൃപ എല്ലാവരുടെയും രക്ഷയ്ക്കായാണ് എന്ന് ഇതേ ലേഖനം പറയുന്നു (2:11).

സഭയുടെ പാരമ്പര്യം. പൗലോസിന്റെ പേരോടെയാണ് ലേഖനം തുടങ്ങുന്നത്; സഭ എന്നും ഇതിനെ വിശുദ്ധഗ്രന്ഥമായി സ്വീകരിച്ചു. പുതിയ നിയമത്തിന്റെ ഏറ്റവും പഴയ പപ്പൈറസുകളിലൊന്നായ, ഏകദേശം 200-ലേതെന്നു കരുതുന്ന, മാഞ്ചസ്റ്ററിലെ പപ്പൈറസ് 32-ൽ (Papyrus 32) ഈ ലേഖനത്തിന്റെ ഭാഗങ്ങളുണ്ട്. വിശുദ്ധ ഇരണേവൂസും തെർത്തുല്യനും ഇതിനെ പൗലോസിന്റേതായി കാണുന്നു. പൗലോസാണ് ഗ്രന്ഥകാരനെന്ന് 1913-ൽ പൊന്തിഫിക്കൽ ബൈബിൾ കമ്മീഷൻ മറുപടി നൽകി.

പണ്ഡിതരുടെ ഒരു കുറിപ്പ്. പാരമ്പര്യമനുസരിച്ച് പൗലോസാണ് ഗ്രന്ഥകാരൻ; പിൽക്കാലത്തെ ഒരു ശിഷ്യൻ എഴുതിയതാണെന്ന് ചില പണ്ഡിതർ കരുതുന്നു. അജപാലന ലേഖനങ്ങൾ "പൗലോസിന്റെ വിദ്യാലയ"ത്തിൽനിന്നാണെന്ന് ഇന്ന് മിക്ക വ്യാഖ്യാതാക്കളും കരുതുന്നതായി ബെനഡിക്ട് പാപ്പാ പറയുന്നു. ഇത് ലേഖനത്തിന്റെ നിവേശനത്തെയോ (ദേയി വെർബും [Dei Verbum] 11) സഭയ്ക്കു ലഭിച്ചതിന്റെ വിശ്വസ്തതയെയോ (ദേയി വെർബും 18-19) സ്പർശിക്കുന്നില്ല.

തീത്തോസ് പിൽക്കാലത്ത്. ക്രേത്തേയിലെ മെത്രാനായി എവുസേബിയൂസ് അദ്ദേഹത്തെ എണ്ണുന്നു (സഭാചരിത്രം 3.4); വാർധക്യത്തിൽ അവിടെ മരിച്ചുവെന്ന ആദിമ പാരമ്പര്യം കത്തോലിക്കാ വിജ്ഞാനകോശം രേഖപ്പെടുത്തുന്നു. പിൽക്കാല യാത്രകളെപ്പറ്റിയോ മരണത്തെപ്പറ്റിയോ കൂടുതലൊന്നും അറിയില്ലെന്ന് ബെനഡിക്ട് പാപ്പാ കൂട്ടിച്ചേർക്കുന്നു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ ശിരസ്സായി ബഹുമാനിക്കുന്ന തിരുശേഷിപ്പ് 1669-ൽ ക്രേത്തേ വീണപ്പോൾ വെനീസിലേക്കു കൊണ്ടുപോയി; 1966-ൽ ഹെറാക്ലിയോണിലേക്കു (Heraklion) തിരികെ നൽകി. അവിടത്തെ വിശുദ്ധ തീത്തോസിന്റെ ദേവാലയത്തിൽ അത് ഇന്നുണ്ട്.

• കൃപ ജീവിക്കാൻ പഠിപ്പിക്കുന്നു. എല്ലാ മനുഷ്യരുടെയും രക്ഷയ്ക്കായി ദൈവകൃപ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു; നിർമതത്വം ഉപേക്ഷിച്ച് നീതിനിഷ്ഠമായി ജീവിക്കാൻ അത് നമ്മെ പരിശീലിപ്പിക്കുന്നു (2:11-12; മതബോധനഗ്രന്ഥം 1809). കൃപ സ്വീകരിക്കേണ്ട ദാനം മാത്രമല്ല, ഒരു ഗുരുവുമാണ്.
• കാരുണ്യത്താൽ രക്ഷ. നമ്മുടെ നീതിയുടെ പ്രവൃത്തികൾകൊണ്ടല്ല, അവിടുത്തെ കാരുണ്യംമൂലമാണ് ദൈവം നമ്മെ രക്ഷിച്ചത് (3:5). ആദ്യകൃപ നേടിയെടുക്കാനാവില്ല (മതബോധനഗ്രന്ഥം 2010). ഉടനെതന്നെ, ദൈവത്തിൽ വിശ്വസിച്ചവർ സത്പ്രവൃത്തികളിൽ ജാഗരൂകരാകണമെന്ന് പൗലോസ് പറയുന്നു (3:8; 2:14-ഉം കാണുക). തീത്തോസിനെപ്പറ്റിയുള്ള തന്റെ പ്രസംഗം ബെനഡിക്ട് പാപ്പാ അവസാനിപ്പിക്കുന്നത് ഈ വാക്യത്തോടെയാണ്. ത്രെന്തോസ് സൂനഹദോസിന്റെയും മതബോധനഗ്രന്ഥത്തിന്റെയും (1987-2029) പ്രബോധനത്തിൽ വിശ്വാസവും സത്പ്രവൃത്തികളും ഒന്നിച്ചുനിൽക്കുന്നു.
• ജ്ഞാനസ്നാനം. പരിശുദ്ധാത്മാവിൽ നിർവഹിച്ച പുനരുജ്ജീവനത്തിന്റെയും നവീകരണത്തിന്റെയും സ്നാനം (3:5). കൂദാശയുടെ ഒരു പേര് മതബോധനഗ്രന്ഥം ഇവിടെനിന്ന് എടുക്കുന്നു (1215). നാം നീതീകരിക്കപ്പെടാനും പ്രത്യാശയിൽ അവകാശികളാകാനും ആത്മാവ് സമൃദ്ധമായി വർഷിക്കപ്പെട്ടു (3:6-7; മതബോധനഗ്രന്ഥം 1817).
• അനുഗ്രഹപൂർണമായ പ്രത്യാശ. കർത്താവിന്റെ ആഗമനം നാം കാത്തിരിക്കുന്നു (2:13). അന്ത്യവിധിയെപ്പറ്റിയും (1041) ദിവ്യകാരുണ്യത്തെപ്പറ്റിയും (1404) പറയുമ്പോൾ മതബോധനഗ്രന്ഥം ഇത് ഉപയോഗിക്കുന്നു; ആരാധനയിൽ ഈ വാക്യം പ്രതിധ്വനിക്കുന്നു.
• ക്രിസ്തുവിന്റെ സ്വന്തം ജനം. നമ്മെ മോചിപ്പിക്കാനും തനിക്കുവേണ്ടി ഒരു ജനതയെ ശുദ്ധീകരിക്കാനും അവിടുന്ന് തന്നെത്തന്നെ നൽകി (2:14; മതബോധനഗ്രന്ഥം 802).
• നല്ല സ്വഭാവമുള്ള നേതാക്കൾ. എല്ലാ പട്ടണങ്ങളിലും ശ്രേഷ്ഠന്മാരെ നിയമിക്കണം (1:5); തിരുപ്പട്ടത്തെപ്പറ്റി പറയുമ്പോൾ മതബോധനഗ്രന്ഥം ഇത് ഉദ്ധരിക്കുന്നു (1590). ശ്രേഷ്ഠൻ, മെത്രാൻ എന്നീ വാക്കുകൾ ഇവിടെ അടുത്തടുത്താണ് (1:5-7); അവ അപ്പോഴും പൂർണമായി വേർപിരിഞ്ഞിരുന്നില്ല. ഏകഭാര്യയുടെ ഭർത്താവ് (1:6) അന്നത്തെ മാനദണ്ഡം പറയുന്നു. ഇന്നത്തെ അച്ചടക്കത്തിന്: മതബോധനഗ്രന്ഥം 1579-1580.
• ശരിയായ പ്രബോധനം. ആരോഗ്യമുള്ള എന്ന അർഥമുള്ള "ശരിയായ" എന്ന ഗ്രീക്ക് വാക്ക് ആവർത്തിച്ചു വരുന്നു (1:9, 13; 2:1, 2, 8). സത്യപ്രബോധനം സുഖപ്പെടുത്തുന്നു; വ്യാജപ്രബോധനം രോഗിയാക്കുന്നു.
• ഹൃദയശുദ്ധി. നിർമലഹൃദയർക്ക് എല്ലാം നിർമലമാണ് (1:15). ശുദ്ധഹൃദയം ലോകത്തെ ശരിയായി കാണുന്നു.
• എല്ലാ പ്രായത്തിലും ആത്മനിയന്ത്രണം. പ്രായമായവരോടും യുവാക്കളോടും രണ്ടാം അധ്യായം ആത്മനിയന്ത്രണം ആവശ്യപ്പെടുന്നു. മതബോധനഗ്രന്ഥം ഇത് ഉദ്ധരിക്കുന്നു (2342): ജീവിതത്തിന്റെ എല്ലാ ഘട്ടങ്ങൾക്കുമുള്ള ജോലിയാണത്.
• നല്ല പൗരന്മാർ, സൗമ്യരായ അയൽക്കാർ. ഭരണകർത്താക്കൾക്കു കീഴ്പ്പെടുക, ആരെയും ദുഷിക്കാതിരിക്കുക, എല്ലാവരോടും മര്യാദ കാണിക്കുക (3:1-2). അഹങ്കരിക്കാൻ കാരണമില്ല; നാമും ഒരുകാലത്ത് വഴിതെറ്റിയവരായിരുന്നു (3:3).
• പഠിപ്പിക്കുന്ന പ്രായമായ സ്ത്രീകൾ. അവർ നല്ല കാര്യങ്ങൾ പഠിപ്പിക്കട്ടെ (2:3), യുവതികളെ പരിശീലിപ്പിക്കട്ടെ (2:4). വീട്ടിലും സമൂഹത്തിലും ഇത് യഥാർഥ പ്രബോധനപങ്കാണ്.

ഭർത്താക്കന്മാരോടു വിധേയത്വം (2:4-5). ഇതേ പ്രയോഗം മറ്റു പുതിയ നിയമ ലേഖനങ്ങളിലുമുണ്ട്; ജോൺ പോൾ രണ്ടാമൻ പാപ്പാ ഈ വാക്യവും അവയോടൊപ്പം പറയുന്നു (മുലിയെറിസ് ദിഞ്ഞിത്താത്തെം [Mulieris Dignitatem] 24, അടിക്കുറിപ്പ്). അക്കാലത്തെ ആചാരങ്ങളിൽ വേരുറച്ച ഈ വാക്കുകൾ പുതിയ രീതിയിൽ മനസ്സിലാക്കണമെന്ന് അദ്ദേഹം പറയുന്നു: ക്രിസ്തുവിനോടുള്ള ഭക്തിയാൽ ഭർത്താവും ഭാര്യയും പരസ്പരം വിധേയരാകുന്നതാണ് സുവിശേഷത്തിന്റെ പുതുമ (എഫേ 5:21). ഒരാൾ മറ്റേയാളുടെമേൽ ആധിപത്യം പുലർത്തുന്നതിനെ ഈ പ്രബോധനം തള്ളിക്കളയുന്നു. പുരുഷനും സ്ത്രീക്കും തുല്യമായ വ്യക്തിമഹത്വമുണ്ട് (മതബോധനഗ്രന്ഥം 369, 2334); ക്രൂരതയ്ക്കോ അതിക്രമത്തിനോ ഇവിടെ ഒരു അനുവാദവുമില്ല. നോക്കിനിൽക്കുന്ന ലോകത്തിനുമുമ്പിൽ ദൈവവചനം അപകീർത്തിപ്പെടരുത് എന്നതാണ് പൗലോസിന്റെ ശ്രദ്ധ (2:5).

അടിമകൾ (2:9-10). അവർ കീഴ്പ്പെട്ടിരിക്കാനും സത്യസന്ധരായിരിക്കാനും ആവശ്യപ്പെടുന്നു; നമ്മുടെ രക്ഷകനായ ദൈവത്തിന്റെ പ്രബോധനങ്ങൾക്ക് ഭൂഷണമാകാൻ. അടിമത്തം നിയമാനുസൃതവും എങ്ങും ഉള്ളതുമായിരുന്നു. നിൽക്കുന്നിടത്ത് എങ്ങനെ ജീവിക്കണമെന്നാണ് സ്നാനപ്പെട്ട അടിമകളോട് ലേഖനം പറയുന്നത്; ദൈവത്തിന്റെ പ്രബോധനത്തിന് അലങ്കാരമാകാൻ കഴിവുള്ള വ്യക്തികളായി അവരെ കാണുന്നുവെന്നത് ശ്രദ്ധേയമാണ്. അടിമത്തം നല്ലതാണെന്ന് ഇത് പഠിപ്പിക്കുന്നില്ല. മനുഷ്യരെ അടിമകളാക്കുന്നതും വാങ്ങുന്നതും വിൽക്കുന്നതും മനുഷ്യമഹത്വത്തിനെതിരായ പാപമാണെന്ന് സഭ ഇന്ന് വ്യക്തമായി പഠിപ്പിക്കുന്നു (മതബോധനഗ്രന്ഥം 2414; ഗൗദിയും എത് സ്പെസ് [Gaudium et Spes] 27; വെരിത്താത്തിസ് സ്പ്ലെൻദോർ [Veritatis Splendor] 80). ഇത് നടപ്പാകാൻ എത്ര തലമുറകൾ വേണ്ടിവന്നുവെന്ന് ജോൺ പോൾ പാപ്പാ നിരീക്ഷിക്കുന്നു (മുലിയെറിസ് ദിഞ്ഞിത്താത്തെം 24). തൊട്ടടുത്ത വാക്യം പറയുന്നു: ദൈവകൃപ എല്ലാ മനുഷ്യരുടെയും രക്ഷയ്ക്കായാണ് (2:11); പദവിയുടെ ഒരു ഒഴിവുമില്ല.

• നമ്മുടെ മഹാദൈവവും രക്ഷകനും. 2:13-ൽ NRSV ഇംഗ്ലീഷ് വിവർത്തനം യേശുക്രിസ്തുവിനെത്തന്നെ നമ്മുടെ മഹാദൈവവും രക്ഷകനും എന്നു വിളിക്കുന്നു; പുതിയ നിയമം ക്രിസ്തുവിനെ ദൈവമെന്നു വിളിക്കുന്ന വ്യക്തമായ ഇടങ്ങളിലൊന്നാണിത്. പി.ഒ.സി. പോലുള്ള വിവർത്തനങ്ങൾ രണ്ടു പേരുകളായി വായിക്കുന്നു. ക്രിസ്തുവിന്റെ ദൈവത്വത്തിലുള്ള സഭയുടെ വിശ്വാസം ഒരു വാക്യത്തെ മാത്രം ആശ്രയിച്ചല്ല; വിശുദ്ധഗ്രന്ഥം മുഴുവനിൽനിന്നുമാണ് സഭ അത് ഏറ്റുപറയുന്നത് (മതബോധനഗ്രന്ഥം 449, 464).
• ദൃശ്യമായ ദൈവകാരുണ്യം. "രക്ഷകൻ" എന്ന സ്ഥാനപ്പേര് ഈ ലേഖനത്തിൽ ദൈവത്തിനും ക്രിസ്തുവിനും മാറിമാറി വരുന്നു (1:3, 4; 2:10, 13; 3:4, 6). അവിടുന്ന് പ്രത്യക്ഷനായപ്പോൾ ദൈവത്തിന്റെ നന്മയും സ്നേഹം നിറഞ്ഞ കാരുണ്യവും അവിടുന്നിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു (3:4).
• തന്നെത്തന്നെ നൽകിയവൻ. അവിടുന്ന് മോചിപ്പിക്കുന്നു, ഒരു ജനത്തെ തന്റേതാക്കുന്നു (2:14); ഉടമ്പടിയെ ഓർമിപ്പിക്കുന്ന വാക്കുകൾ.
• ആത്മാവിനെ നൽകുന്നവൻ. നമ്മുടെ രക്ഷകനായ യേശുക്രിസ്തുവിലൂടെയാണ് പിതാവ് ആത്മാവിനെ വർഷിക്കുന്നത് (3:6). ഈ ചുരുക്കം വരികളിൽ പിതാവും പുത്രനും പരിശുദ്ധാത്മാവും നമ്മുടെ രക്ഷയ്ക്കായി പ്രവർത്തിക്കുന്നു.
• വരാനിരിക്കുന്നവൻ. കൃപയിലുള്ള ആദ്യ പ്രത്യക്ഷീകരണവും (2:11) മഹത്വത്തിലുള്ള അന്ത്യ പ്രത്യക്ഷീകരണവും (2:13) ക്രിസ്തീയജീവിതത്തിന് ഇരുവശവുമുണ്ട്.

മതബോധനഗ്രന്ഥം ഈ ലേഖനം ഉപയോഗിക്കുന്നത്: ജ്ഞാനസ്നാനം (1215), പ്രത്യാശ (1817), തിരുപ്പട്ടം (1590), മിതത്വം (1809), ദൈവജനം (802), അനുഗ്രഹപൂർണമായ പ്രത്യാശ (1041, 1404).

സഭാപിതാക്കന്മാർ (ആശയം). വിശുദ്ധ ജോൺ ക്രിസോസ്തോം ഈ ലേഖനത്തെപ്പറ്റി ആറു പ്രസംഗങ്ങൾ നടത്തി. ക്രേത്തേയിലെ പഴഞ്ചൊല്ലിൽ ഒരു വിജാതീയ കവിയുടെ വരി ആദിമ എഴുത്തുകാർ തിരിച്ചറിഞ്ഞു.

ബെനഡിക്ട് പതിനാറാമൻ 2006 ഡിസംബർ 13-ലെ പ്രസംഗത്തിൽ തീത്തോസിനെപ്പറ്റി പറയുന്നു: വിശ്വസ്തരായ സഹപ്രവർത്തകരെ പൗലോസ് ആശ്രയിച്ചു; സുവിശേഷത്തെ ഉദാരമായി സേവിക്കുന്നതെങ്ങനെയെന്ന് അവർ കാണിക്കുന്നു; സത്പ്രവൃത്തികളിൽ സമ്പന്നരാകാൻ തീത്തോസ് 3:8 നമ്മെ വിളിക്കുന്നു.

ആരാധനാക്രമത്തിൽ.

• സീറോ മലങ്കര. ഞങ്ങൾ പരിശോധിച്ച വായനപ്പട്ടികയിൽ തീത്തോ 2:11-3:9 നമ്മുടെ കർത്താവിന്റെ മാമ്മോദീസാ തിരുനാളായ ദെൻഹോയിൽ (Denho) വി. കുർബാനയിൽ. മാർ തീത്തോസിന്റെ ഓർമയിൽ തീത്തോ 2:1-5, മർക്കോ 6:30-44-നോടുകൂടി.
• സീറോ മലബാർ. ഞങ്ങൾ പരിശോധിച്ച 2025-26-ലെ പട്ടികയിൽ വിശുദ്ധ കുർബാനയിൽ മംഗളവാർത്തക്കാലത്തെ നാലാം ചൊവ്വാഴ്ച തീത്തോ 2:11-3:2, കൈത്താക്കാലത്തെ മൂന്നാം തിങ്കളാഴ്ച തീത്തോ 2:1-10, ശ്ലീഹാക്കാലത്തെ ഏഴാം ചൊവ്വാഴ്ച തീത്തോ 3:1-7.
• ലത്തീൻ. ക്രിസ്മസ് പാതിരാത്രിയിലെ ദിവ്യബലിയിൽ തീത്തോ 2:11-14, പുലർകാല ദിവ്യബലിയിൽ തീത്തോ 3:4-7. ആഴ്ചദിവസങ്ങളിൽ രണ്ടാം വർഷത്തിലെ മുപ്പത്തിരണ്ടാം ആഴ്ചയിൽ. ജനുവരി 26-ന് വിശുദ്ധ തിമോത്തേയോസിന്റെയും തീത്തോസിന്റെയും ഓർമയിൽ തീത്തോ 1:1-5 ഐച്ഛികമായി വായിക്കാം.

ലേഖനം മുഴുവൻ ഏകദേശം പത്തു മിനിറ്റുകൊണ്ട് വായിക്കാം. ആദ്യം ഒന്നിച്ചു വായിക്കുക. പിന്നെ:

• ഒന്നാം ദിവസം: അധ്യായം 1. മെത്രാനും ഇടവകനേതാക്കൾക്കുംവേണ്ടി പ്രാർഥിക്കുക.
• രണ്ടാം ദിവസം: അധ്യായം 2. 2:2-10-ൽ നിങ്ങളുടെ പ്രായവും ജീവിതാവസ്ഥയും കണ്ടെത്തുക; തുടർന്ന് അതിന്റെ കാരണമായി 2:11-14 വായിക്കുക.
• മൂന്നാം ദിവസം: അധ്യായം 3. 3:3-7 നിങ്ങളുടെ ജ്ഞാനസ്നാനത്തിന്റെ കഥയായി വായിക്കുക. സ്നാനദിവസം അറിയില്ലെങ്കിൽ കണ്ടുപിടിക്കുക.