ബാനൂ മാതാവ്, ദരിദ്രരുടെ കന്യക
- ദർശക മരിയെത്ത് ബെക്കോ (Mariette Beco), ജനനം 1921 മാർച്ച് 25, 11 വയസ്സ്
- തീയതികൾ 1933 ജനുവരി 15 മുതൽ മാർച്ച് 2 വരെ എട്ടു തവണ
- സ്ഥലം ബാനൂ, സ്പ്രിമോ (Sprimont) നഗരസഭ, ലീജ് പ്രവിശ്യ, ബെൽജിയം
- അനുസ്മരണം മിക്ക വിവരണങ്ങളിലും ജനുവരി 15; ഒരു ഗ്രന്ഥം മേയ് 31 എന്നു പറയുന്നു. സാർവത്രിക റോമൻ പഞ്ചാംഗത്തിലെ തിരുനാൾ അല്ല. ഏറ്റവും വലിയ സമ്മേളനം ഓഗസ്റ്റ് 15-നാണ്.
സംഭവിച്ചത്
സ്ഥലവും കുടുംബവും
ലീജിനു തെക്കുള്ള കുന്നുകളിലെ ഒരു ദരിദ്രഗ്രാമമായിരുന്നു ബാനൂ. വഴിയിൽനിന്ന് അൽപം ഉള്ളിലേക്ക്, ഗ്രാമത്തിൽനിന്ന് അകലെ, വലിയൊരു ഫിർമരക്കാടിനു മുന്നിലെ ഒരു ചെറിയ തൊഴിലാളിവീട്ടിലാണ് ബെക്കോ കുടുംബം താമസിച്ചത്. ഏഴു മക്കളിൽ മൂത്തവളായിരുന്നു മരിയെത്ത്. ജീവിതം കഠിനമായിരുന്നു. 1929-ൽ തുടങ്ങിയ സാമ്പത്തികപ്രതിസന്ധി ഏറ്റവും കഠിനമായി ബാധിച്ചത് സാധാരണ കുടുംബങ്ങളെയും തൊഴിലാളികളെയുമായിരുന്നു. ആദ്യദർശനം കഴിഞ്ഞ് രണ്ടാഴ്ച പിന്നിട്ടപ്പോൾ, 1933 ജനുവരി 30-ന്, തൊട്ടടുത്ത ജർമനിയിൽ അഡോൾഫ് ഹിറ്റ്ലർ ചാൻസലറായി. യൂറോപ്പ് ഇരുട്ടിലേക്കു വഴുതുന്ന കാലത്ത് ദരിദ്രർക്കു ലഭിച്ച പ്രത്യാശയായാണ് തീർഥാലയം ഈ സംഭവങ്ങളെ ഓർക്കുന്നത്.
ബാനൂവിലെ ചാപ്ലിൻ ലൂയി ജാമിൻ (Louis Jamin) അച്ചൻ (1898 മുതൽ 1961 വരെ) രൂപതയിലെ ഒരു യുവവൈദികനായിരുന്നു. വിഷാദവും വിശ്വാസത്തെയും ദൈവവിളിയെയും കുറിച്ചുള്ള സംശയങ്ങളും അലട്ടിയിരുന്ന അദ്ദേഹത്തെ ആരോഗ്യം വീണ്ടെടുക്കാനാണ് അവിടേക്ക് അയച്ചതെന്ന് തീർഥാലയം പറയുന്നു. പിന്നീടുണ്ടായ സംഭവങ്ങളുടെ മുഖ്യസാക്ഷി അദ്ദേഹമായി.
ഏതാനും ആഴ്ചകൾ മുമ്പ് ബെൽജിയത്തിന്റെ മറ്റൊരു ഭാഗത്ത്, ബോറാങ്ങിൽ (Beauraing), കുട്ടികൾ മാതാവിനെ കണ്ടതായി പറഞ്ഞിരുന്നു. ആ വാർത്തയുടെ സ്വാധീനമാകാം മരിയെത്തിന്റെ അനുഭവമെന്ന് ജാമിൻ അച്ചൻ ആദ്യം കരുതി.
ജനുവരി 15, ഞായർ: തോട്ടത്തിലെ ദിവ്യസ്ത്രീ
വൈകുന്നേരം ജനാലയിലൂടെ നോക്കിയ മരിയെത്ത് തോട്ടത്തിൽ പ്രകാശപൂർണയായ ഒരു ദിവ്യസ്ത്രീയെ കണ്ടു. നീണ്ട വെള്ളവസ്ത്രം, നീല അരപ്പട്ട, കയ്യിൽ ജപമാല, വലിയൊരു അണ്ഡാകൃതിയിലുള്ള പ്രകാശത്തിനുള്ളിൽ നിൽപ്, പുറത്തു കാണുന്ന വലതുപാദത്തിൽ സ്വർണറോസാപ്പൂവ് എന്നിങ്ങനെയാണ് മരിയെത്ത് പിന്നീടു വിവരിച്ചത്. ആ ദിവ്യസ്ത്രീ കൈകൊണ്ട് അവളെ വിളിച്ചു. അമ്മയും എന്തോ മിന്നായം പോലെ കണ്ടു; പേടിച്ച് വാതിൽ പൂട്ടി, മകളെ പുറത്തിറങ്ങുന്നതു വിലക്കി. അന്ന് വാക്കുകളൊന്നും ഉണ്ടായില്ല.
ജനുവരി 18, ബുധൻ: നീരുറവ
വൈകുന്നേരം ഏഴിന് മരിയെത്ത് തോട്ടത്തിൽ മുട്ടുകുത്തി പ്രാർഥിക്കുകയായിരുന്നു; അപ്പനും രണ്ട് അയൽക്കാരും നോക്കിനിന്നു. പെട്ടെന്ന്, ആരോ വിളിച്ചതുപോലെ, അവൾ തോട്ടം വിട്ട് വഴിയിലേക്കിറങ്ങി. വഴിയിൽ രണ്ടുവട്ടം മുട്ടുകുത്തി; മൂന്നാമത്, ഒരു നീരുറവയിൽനിന്നുള്ള വെള്ളം കെട്ടിക്കിടക്കുന്ന ഓടയ്ക്കരികിൽ. മാതാവ് അവൾക്ക് അഭിമുഖമായി, പിന്നോട്ടു നടന്നാണ് അവളെ നയിച്ചത്. കഠിനമായ തണുപ്പായിരുന്നു; മൈനസ് പന്ത്രണ്ട് ഡിഗ്രി എന്നാണ് തീർഥാലയം പറയുന്നത്; ഐസ് പൊട്ടിച്ചുവേണം വെള്ളത്തിൽ തൊടാൻ. “നിന്റെ കൈകൾ വെള്ളത്തിൽ മുക്കുക,” പരിശുദ്ധ അമ്മ പറഞ്ഞു. മരിയെത്ത് അനുസരിച്ചു; ആ വാക്കുകൾ ആവർത്തിച്ചു: “ഈ ഉറവ എനിക്കായി മാറ്റിവച്ചിരിക്കുന്നു. ശുഭസന്ധ്യ. വിട.”
വീട്ടിൽനിന്ന് ഏകദേശം നൂറു മീറ്റർ അകലെയുള്ള സാധാരണ ഒരു ഉറവയായിരുന്നു അത്. ഒരു കർഷകൻ തന്റെ ചുരുക്കം പശുക്കൾക്കു കുടിക്കാനായി അല്പം കുഴിച്ചുവച്ചിരുന്നു എന്നു മാത്രം.
ജനുവരി 19, വ്യാഴം: മാതാവിന്റെ പേര്
കാലാവസ്ഥ വളരെ മോശമായിരുന്നു. ജപമാല ചൊല്ലുന്ന ഒരു ചെറുസംഘത്തോടൊപ്പം വഴിയിൽ മുട്ടുകുത്തിയ മരിയെത്ത് ചോദിച്ചു: “സുന്ദരിയായ സ്ത്രീയേ, നിങ്ങൾ ആരാണ്?” മറുപടി: “ഞാൻ ദരിദ്രരുടെ കന്യകയാണ്.” മാതാവ് കുട്ടിയെ വീണ്ടും ഉറവയിലേക്കു നയിച്ചു. ഉറവ തനിക്കുവേണ്ടിയാണെന്നു കരുതിയ കുട്ടി, എന്തിനെന്ന് ചോദിച്ചു. പുഞ്ചിരിയോടെ ഉത്തരം വന്നു: “ഈ ഉറവ എല്ലാ ജനതകൾക്കും വേണ്ടി, രോഗികൾക്ക് ആശ്വാസമേകാനായി മാറ്റിവച്ചിരിക്കുന്നു.” “നന്ദി, നന്ദി,” മരിയെത്ത് പറഞ്ഞു. അമ്മ മറുപടി പറഞ്ഞു: “ഞാൻ നിനക്കുവേണ്ടി പ്രാർഥിക്കും. വിട.”
ജനുവരി 20, വെള്ളി: ഒരു കൊച്ചു ചാപ്പൽ
ഉറക്കം ശരിയാകാത്തതിനാൽ മരിയെത്ത് പകൽ മുഴുവൻ കിടക്കയിലായിരുന്നു. വൈകുന്നേരം 6.45-ന് എഴുന്നേറ്റ് പുറത്തുപോയി. “ഇതാ, മാതാവ്!” മരിയെത്ത് പറഞ്ഞു. “സുന്ദരിയായ സ്ത്രീയേ, നിങ്ങൾക്ക് എന്താണ് വേണ്ടത്?” പുഞ്ചിരിയോടെ മറുപടി: “എനിക്ക് ഒരു കൊച്ചു ചാപ്പൽ വേണം.” വലതുകൈകൊണ്ട് പരിശുദ്ധ അമ്മ കുട്ടിയെ ആശീർവദിച്ചു. മരിയെത്ത് ബോധരഹിതയായി. ജാമിൻ അച്ചനും ആദ്യമായെത്തിയ രണ്ടു പത്രപ്രവർത്തകരും ഉൾപ്പെടെ ഏകദേശം പതിമൂന്നു പേർ അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു.
മൂന്നാഴ്ചത്തെ മൗനം
പിന്നെ മൂന്നാഴ്ച ഒന്നും സംഭവിച്ചില്ല. ചിലർ മരിയെത്തിനെ പരിഹസിച്ചു. നാട്ടിലെ ആൺകുട്ടികൾ അവളെ “ബെർണദീത്ത” എന്നു വിളിച്ച്, ആശീർവാദം ചോദിച്ച് മുന്നിൽ മുട്ടുകുത്തി. സ്വന്തം കുടുംബത്തിലും ചിലർ കളിയാക്കി. എന്നിട്ടും മരിയെത്ത് എല്ലാ വൈകുന്നേരവും ഏഴിന് തോട്ടത്തിൽ പ്രാർഥിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. ഒരു കാലഗണന പ്രകാരം ഫെബ്രുവരി 12-ന് അവളുടെ പ്രഥമ ദിവ്യകാരുണ്യ സ്വീകരണം നടന്നു.
ഫെബ്രുവരി 11, ശനി: “സഹനം ലഘൂകരിക്കാനാണ് ഞാൻ വരുന്നത്”
ലൂർദിലെ ആദ്യദർശനത്തിന്റെ വാർഷികദിനത്തിൽ മരിയെത്ത് വീണ്ടും വഴിയിലേക്കും ഉറവയിലേക്കും നീങ്ങി. കൈകൾ വെള്ളത്തിൽ മുക്കി കുരിശുവരച്ചു. പിന്നെ എഴുന്നേറ്റ് കരഞ്ഞുകൊണ്ട് വീട്ടിലേക്ക് ഓടി. “സഹനം ലഘൂകരിക്കാനാണ് ഞാൻ വരുന്നത്” എന്നാണ് മാതാവ് പറഞ്ഞത്. “ലഘൂകരിക്കുക” എന്ന വാക്ക് മരിയെത്തിനു മനസ്സിലായില്ല; എന്നാൽ പരിശുദ്ധ അമ്മ പുഞ്ചിരിച്ചതിനാൽ അതു നല്ല കാര്യമാണെന്ന് അവൾ അറിഞ്ഞു.
ഫെബ്രുവരി 15, ബുധൻ: ഒരു അടയാളം?
ഒരു അടയാളം ചോദിക്കാൻ ജാമിൻ അച്ചൻ മരിയെത്തിനോടു പറഞ്ഞു. അവൾ അതു ചോദിച്ചു. ഉത്തരം: “എന്നിൽ വിശ്വസിക്കുക; ഞാൻ നിന്നിൽ വിശ്വസിക്കും.” മരിയെത്തിനോടു മാത്രമായി: “ധാരാളം പ്രാർഥിക്കുക. വിട.” ഒരു രഹസ്യവും കുട്ടിയെ ഏല്പിച്ചു. മരിയെത്ത് അതു സൂക്ഷിച്ചു. അത് ഒരിക്കലും പ്രസിദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ടില്ല; സഭയുടെ വിധി അതിനെ ആശ്രയിക്കുന്നുമില്ല.
ജാമിൻ അച്ചനെ സംബന്ധിച്ച് ഇതൊരു വഴിത്തിരിവായിരുന്നെന്ന് തീർഥാലയം രേഖപ്പെടുത്തുന്നു. തെളിവു ചോദിച്ച വൈദികൻ ഈ സന്ദേശത്തിന്റെ ഏറ്റവും വലിയ പിന്തുണക്കാരനായി.
ഫെബ്രുവരി 20, തിങ്കൾ
മഞ്ഞിലും വഴിയിലും ഉറവയ്ക്കരികിലും മരിയെത്ത് മുട്ടുകുത്തി. മാതാവ് പെട്ടെന്നു പോകുന്നതിൽ അവൾ കരഞ്ഞു. പുഞ്ചിരിയോടെ അമ്മ പറഞ്ഞു: “എന്റെ പ്രിയ കുഞ്ഞേ, വളരെ പ്രാർഥിക്കുക.” പിന്നെ ഗൗരവത്തോടെ: “വിട.”
മാർച്ച് 2, വ്യാഴം: അവസാന ദർശനം
ഉച്ചകഴിഞ്ഞു മുതൽ കനത്ത മഴയായിരുന്നു. മരിയെത്ത് ഏഴിന് പുറത്തിറങ്ങി. മൂന്നാമത്തെ ജപമാല ചൊല്ലുമ്പോൾ മഴ പെട്ടെന്നു നിന്നു. മരിയെത്ത് നിശ്ശബ്ദയായി, കൈകൾ നീട്ടി, എഴുന്നേറ്റ്, ഒരു ചുവടു വച്ച്, വീണ്ടും മുട്ടുകുത്തി. പിന്നീട് വീട്ടിൽ കരഞ്ഞുകൊണ്ട് സന്ദേശം അറിയിച്ചു: “ഞാൻ രക്ഷകന്റെ അമ്മയാണ്, ദൈവത്തിന്റെ അമ്മ. ധാരാളം പ്രാർഥിക്കുക.” പോകുംമുമ്പ് പരിശുദ്ധ അമ്മ കുട്ടിയുടെമേൽ കൈകൾ വച്ചു പറഞ്ഞു: “വിട.”
എട്ടു കൂടിക്കാഴ്ചകളിലും ആകെ എൺപതിൽ താഴെ വാക്കുകൾ മാത്രമാണെന്ന് തീർഥാലയം കണക്കാക്കുന്നു. ബാക്കിയെല്ലാം ആംഗ്യങ്ങളായിരുന്നു: വിളിക്കുന്ന കൈ, പുഞ്ചിരി, നിശ്ശബ്ദ പ്രാർഥന, വെള്ളത്തിലേക്കുള്ള നടപ്പ്, ആശീർവാദം.
അന്വേഷണങ്ങൾ
അന്വേഷണത്തിന്റെ ചരിത്രം അത്ര ലളിതമല്ല; പതിനാറു വർഷം അതു നീണ്ടു. “സഭ ഇതിനെ കാണുന്ന വിധം” എന്ന ഭാഗത്ത് അതു തുറന്നു പറയുന്നു.
മരിയെത്തിന് എന്തു സംഭവിച്ചു
മരിയെത്ത് സന്ന്യാസിനിയായില്ല, പൊതുരംഗത്തു വന്നതുമില്ല. അവരുടെ ജീവിതം കഠിനമായിരുന്നു; തീർഥാലയത്തിന്റെ സ്വന്തം ജീവചരിത്രം അതു മറച്ചുവയ്ക്കാതെ പറയുന്നു.
ദിവസവും ജനക്കൂട്ടം വീട്ടിലെത്തി. ചിലർ ആഭരണങ്ങളും വിലകൂടിയ വസ്ത്രങ്ങളും കൊണ്ട് അവളെ മൂടി; മറ്റു ചിലർ പരിഹസിച്ചു. സന്ദർശകരിൽനിന്നു രക്ഷിക്കാൻ 1933 മാർച്ച് 8-ന് അവളെ എവായിലെ (Aywaille) സന്ന്യാസിനികളുടെ സ്കൂളിലാക്കി; അവിടെയും ആളുകളെത്തി; വേനലവധിക്കുശേഷം അവൾ അവിടെ പോയില്ല. പിന്നീട് തിൽഡോങ്കിൽ (Tildonk) ഉർസുലൈൻ സന്ന്യാസിനികളുടെ അടുത്തും വെർവിയേയിലും (Verviers) പഠിച്ചു. 1935 മുതൽ ലീജിലെയും വെർവിയേയിലെയും ക്ലിനിക്കുകളിൽ നഴ്സിന്റെ സഹായിയായി ജോലി ചെയ്തു; ലുത്ഗാർഡ് (Lutgarde) എന്ന സന്ന്യാസിനിയുമായി അടുപ്പമുണ്ടായി.
1939 ഡിസംബറിൽ കുടുംബം ഫ്രാൻസിലെ തുള്ളിലേക്കു (Tulle) പലായനം ചെയ്തു; 1940-ൽ മടങ്ങി. നാസി അധിനിവേശകാലത്ത് “കോൺസ്റ്റൻസ് (Constance)” എന്ന ചെറുത്തുനില്പു ശൃംഖലയിൽ ചേർന്ന് ജീവൻ പണയംവച്ച് മരിയെത്ത് പ്രവർത്തിച്ചു എന്നും, രക്ഷപ്പെട്ടോടുന്ന പുരുഷന്മാരെ വീട്ടിലെ തട്ടിൻപുറത്ത് അലമാരയ്ക്കു പിന്നിൽ ഒളിപ്പിച്ചു എന്നും തീർഥാലയം പറയുന്നു. യുദ്ധാനന്തരം ബഹുമതിപത്രം ലഭിച്ചു; ഒപ്പം വാഗ്ദാനം ചെയ്ത പുരസ്കാരം അവർ നിരസിച്ചു.
1942 ഡിസംബർ 26-ന്, ഇരുപത്തിയൊന്നാം വയസ്സിൽ, മാതാപിതാക്കളുടെ ഇഷ്ടത്തിനു വിരുദ്ധമായി അവർ മാത്യു ഹൂബെറിഗ്സിനെ (Mathieu Hoeberigs) വിവാഹം ചെയ്തു. അവർ ബാനൂവിൽ ഒരു ഭക്ഷണശാല തുടങ്ങി. ഴാൻ-മരി (Jean-Marie), മിറിയം (Myriam) എന്നീ രണ്ടു മക്കൾ ഉണ്ടായി. മൂന്നാമത്തെ കുഞ്ഞ് ലുത്ഗാർഡ് ഏതാനും മണിക്കൂറുകളേ ജീവിച്ചുള്ളൂ; ആ പ്രസവത്തിൽ മരിയെത്ത് മരണത്തോടടുത്തു. വിവാഹം പിന്നീട് വേർപിരിയലിൽ അവസാനിച്ചു. അതിനുശേഷം പെപ്പിൻസ്റ്ററിൽ (Pepinster) ഒരു ചെറിയ ഭക്ഷണക്കട നടത്തി; 1972-ൽ തേവിലെ (Theux) ഒരു ഗ്രാമത്തിലേക്ക് ജീവിതസഹചാരി റെയ്മണ്ടിനൊപ്പം താമസം മാറ്റി; അദ്ദേഹം 1989-ൽ മരിച്ചു. അവസാനവർഷങ്ങളിൽ കാഴ്ചയും കേൾവിയും ക്ഷയിച്ചു; സഹോദരനും മകളും സഹോദരിയും മരിച്ചു.
ഇതിനിടയിലെല്ലാം അവർ ശ്രദ്ധയിൽനിന്ന് ഒഴിഞ്ഞുനിന്നു. “ഞാനൊരു സന്ദേശവാഹക മാത്രമായിരുന്നു; എന്റെ സന്ദേശം എത്തിച്ചു, അതോടെ തീർന്നു,” അവർ വിശദീകരിച്ചു. “പറയേണ്ടതു ഞാൻ പറഞ്ഞു; ഒരു വാക്കുപോലും കൂട്ടാനോ കുറയ്ക്കാനോ ഇല്ല.” 1985-ൽ വിശുദ്ധ ജോൺ പോൾ രണ്ടാമൻ വന്നപ്പോൾ ജനക്കൂട്ടത്തിൽനിന്നു മാറി ഒരു സങ്കീർത്തിയിൽ അദ്ദേഹത്തെ കാണാൻ അവർ സമ്മതിച്ചു; പിന്നെ അന്ധരുടെ ഇടയിൽ പോയിരുന്നു. രാത്രി വൈകുവോളം അവർ പ്രാർഥിച്ചിരുന്നെന്നും രണ്ടോ മൂന്നോ മണിക്കൂർ മാത്രം ഉറങ്ങിയിരുന്നെന്നും പരിചയക്കാർ പറഞ്ഞു. സന്ദേശത്തിലെ ഒരു വരി അവർ മുറുകെപ്പിടിച്ചു: “ഞാൻ നിനക്കുവേണ്ടി പ്രാർഥിക്കും.” 2011 ഡിസംബർ 2-ന്, തൊണ്ണൂറാം വയസ്സിൽ അവർ മരിച്ചു. ദരിദ്രരുടെ കന്യകയുടെ ദേവാലയത്തിലായിരുന്നു മൃതസംസ്കാരശുശ്രൂഷ.
സന്ദേശം സ്വീകരിക്കാൻ മരിയെത്തിനെ വിശുദ്ധയാക്കേണ്ട കാര്യമില്ല; അവർ അങ്ങനെ അവകാശപ്പെട്ടിട്ടുമില്ല. സംഭവങ്ങളെയും അവയുടെ ഫലങ്ങളെയുമാണ് സഭയുടെ വിധി ആശ്രയിക്കുന്നത്; ദർശകയുടെ കുറ്റമറ്റ ജീവിതത്തെയല്ല. ദരിദ്രരുടെ കന്യകയ്ക്ക്, കഠിനജീവിതം നയിച്ച ഒരു പാവം പെൺകുട്ടി ഉചിതയായ സന്ദേശവാഹകയാകാം.
പ്രധാന സന്ദേശങ്ങൾ
| ജനു. 15 | വാക്കുകളില്ല. തോട്ടത്തിലെ പ്രകാശത്തിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ട് കൈകൊണ്ടു വിളിക്കുന്നു. |
|---|---|
| ജനു. 18 | “നിന്റെ കൈകൾ വെള്ളത്തിൽ മുക്കുക. ഈ ഉറവ എനിക്കായി മാറ്റിവച്ചിരിക്കുന്നു.” |
| ജനു. 19 | “ഞാൻ ദരിദ്രരുടെ കന്യകയാണ്.” “ഈ ഉറവ എല്ലാ ജനതകൾക്കും വേണ്ടി, രോഗികൾക്ക് ആശ്വാസമേകാനായി മാറ്റിവച്ചിരിക്കുന്നു.” “ഞാൻ നിനക്കുവേണ്ടി പ്രാർഥിക്കും.” |
| ജനു. 20 | “എനിക്ക് ഒരു കൊച്ചു ചാപ്പൽ വേണം.” |
| ഫെബ്രു. 11 | “സഹനം ലഘൂകരിക്കാനാണ് ഞാൻ വരുന്നത്.” |
| ഫെബ്രു. 15 | “എന്നിൽ വിശ്വസിക്കുക; ഞാൻ നിന്നിൽ വിശ്വസിക്കും.” “ധാരാളം പ്രാർഥിക്കുക.” മരിയെത്തിന് ഒരു രഹസ്യം. |
| ഫെബ്രു. 20 | “എന്റെ പ്രിയ കുഞ്ഞേ, വളരെ പ്രാർഥിക്കുക.” |
| മാർച്ച് 2 | “ഞാൻ രക്ഷകന്റെ അമ്മയാണ്, ദൈവത്തിന്റെ അമ്മ. ധാരാളം പ്രാർഥിക്കുക.” |
തീർഥാലയം പ്രസിദ്ധീകരിക്കുന്ന ഇംഗ്ലീഷ് പാഠത്തിൽനിന്നുള്ള മലയാളം പരിഭാഷയാണ് ഈ വാക്കുകൾ; വിവർത്തനങ്ങളിൽ നേരിയ വ്യത്യാസങ്ങൾ കാണാം.
ഒറ്റ വരിയിൽ
രക്ഷകന്റെ അമ്മ എല്ലാ ജനതകളിലെയും ദരിദ്രരുടെയും സഹിക്കുന്നവരുടെയും അടുത്തു വന്ന്, അവരെ വെള്ളത്തിലേക്കു നയിച്ച്, തന്നിൽ ആശ്രയിക്കാനും പ്രാർഥിക്കാനും ആവശ്യപ്പെടുന്നു.
വിശ്വാസത്തിൽ പുതിയതൊന്നുമില്ല
“ദൈവമാതാവ്” എന്നത് എഫേസൂസ് സൂനഹദോസിന്റെ വിശ്വാസമാണ്. വെള്ളം മാമ്മോദീസായെയും യേശു വാഗ്ദാനം ചെയ്യുന്ന ജീവജലത്തെയും ഓർമിപ്പിക്കുന്നു (യോഹന്നാൻ 4:10-14; 7:37-39). “എല്ലാ ജനതകളും” എന്നത് അവന്റെ സ്വന്തം കല്പനയുടെ പ്രതിധ്വനിയാണ് (മത്തായി 28:19). ജീവന്റെ യഥാർഥ ഉറവയായ ക്രിസ്തുവിലേക്കാണ് ഈ ഉറവ വിരൽചൂണ്ടുന്നതെന്ന് തീർഥാലയംതന്നെ പഠിപ്പിക്കുന്നു. സുവിശേഷത്തോട് ഒന്നും കൂട്ടിച്ചേർക്കുന്നില്ല.
“എന്നിൽ വിശ്വസിക്കുക; ഞാൻ നിന്നിൽ വിശ്വസിക്കും”
ഈ വാക്കുകൾ പലർക്കും അമ്പരപ്പുണ്ടാക്കിയിട്ടുണ്ട്. നമ്മുടെ വിശ്വാസം ദൈവത്തിൽ മാത്രമാണ്; ദൈവത്തിലെന്നപോലെ മറിയത്തിലല്ല. സന്ദേശത്തിന്റെ ബാക്കി ഭാഗത്തോടു ചേർത്തു വായിക്കുമ്പോൾ, പരിഹസിക്കപ്പെട്ട ഒരു കുട്ടിയോടും സംശയിക്കുന്ന ഒരു വൈദികനോടുമുള്ള അമ്മയുടെ വാക്കാണിത്: എന്നിൽ ആശ്രയിക്കൂ, എനിക്കു നിന്നിൽ ആശ്രയമുണ്ട്. അടുത്ത വാക്ക് “ധാരാളം പ്രാർഥിക്കുക” എന്നതാണ്. 2008-ൽ മെത്രാൻ യൂസ്റ്റൻ പറഞ്ഞതുപോലെ, യേശുവിന്റെ അമ്മ എപ്പോഴും തന്റെ പുത്രനിലേക്കാണ് വിരൽചൂണ്ടുന്നത്.
സഭ ഇതിനെ കാണുന്ന വിധം
| ഒന്നാം അന്വേഷണം | മോൺ. ലെറൂവിന്റെ (Leroux) നേതൃത്വത്തിൽ ഒരു മെത്രാൻ കമ്മീഷൻ 1935 മാർച്ച് 19-ന് ആരംഭിച്ചു. 73 സത്യവാങ്മൂലങ്ങൾ കേട്ടു. 1937 ഫെബ്രുവരി 18-ന് 428 പുറങ്ങളുള്ള ഫയലോടെ അതു പൂർത്തിയാക്കി റോമിലേക്ക് അയച്ചു. |
|---|---|
| ആദ്യ നടപടികൾ | മെത്രാൻ കെർക്കോഫ്സ് കരുതലോടെയാണ് നീങ്ങിയത്. പരിഹാരത്തിനായി പ്രാർഥിക്കാൻ 1934 ജൂലൈ 13-ന് അദ്ദേഹം ആവശ്യപ്പെട്ടു. 1942-ൽ ദരിദ്രരുടെ കന്യകയോടുള്ള വണക്കം അനുവദിച്ചു, പിന്നെ അംഗീകരിച്ചു. ഒരു കാലഗണന ജനുവരി 2, മാർച്ച് 19 എന്ന തീയതികൾ നൽകുന്നു; മറ്റൊരു വിവരണം 1942 മേയ് എന്നു പറയുന്നു. |
| ഒരു തിരിച്ചടി | 1942 ജൂൺ മുതൽ രണ്ടാമതൊരു കമ്മീഷൻ സമ്മേളിച്ചു. ചില അംഗങ്ങൾ ദർശകയുടെ ആത്മാർഥതയെ സംശയിച്ചു, അല്ലെങ്കിൽ ലൂർദിനെക്കുറിച്ചുള്ള ഒരു ലഘുലേഖ അവളെ സ്വാധീനിച്ചെന്നു കരുതി എന്നു പറയപ്പെടുന്നു. 1944 ഫെബ്രുവരി 15-ലെ അവസാന യോഗത്തിൽ സംഭവങ്ങൾ ഉറപ്പുള്ളതോ സാധ്യതയുള്ളതോ അല്ലെന്ന് അതു നിഗമനം ചെയ്തു. |
| മൂന്നാം പഠനം | 1945-ൽ മെത്രാൻ കെർക്കോഫ്സ്, റെനെ റൂട്ടൻ (René Rutten) അച്ചനോടൊപ്പം, ഒരു പഠനം കൂടി നിർദേശിച്ചു; അതിന്റെ നിഗമനം അനുകൂലമായിരുന്നു. 1947-ൽ നിബന്ധനകളോടെതന്നെ അദ്ദേഹം വീണ്ടും അംഗീകരിച്ചു. |
| വിധി | 1949 ഓഗസ്റ്റ് 22-ലെ ഇടയലേഖനത്തിൽ, പേരെടുത്തു പറഞ്ഞ എട്ടു തീയതികളിലെ എട്ടു ദർശനങ്ങളുടെ യാഥാർഥ്യം “നിബന്ധനയൊന്നുമില്ലാതെ” അംഗീകരിക്കാൻ തനിക്കു കഴിയും, അംഗീകരിക്കണം എന്ന് മെത്രാൻ കെർക്കോഫ്സ് എഴുതി. |
| പിൻഗാമികൾ | ഈ നിലപാട് പൂർണമായി പങ്കിടുന്നുവെന്ന് മെത്രാൻ വാൻ സൂയ്ലൻ (van Zuylen) 1973-ൽ പറഞ്ഞു. മെത്രാൻ ഹൂസിയോ (Houssiau) 1993-ലും 1999-ലും മെത്രാൻ യൂസ്റ്റൻ 2008-ലും ഇതു സ്ഥിരീകരിച്ചു. |
| പരിശുദ്ധസിംഹാസനം | ദർശനങ്ങളെ വിധിക്കുന്ന പരിശുദ്ധസിംഹാസനത്തിന്റെ രേഖയൊന്നും കണ്ടെത്താനായില്ല. 1952-ൽ വത്തിക്കാൻ അംഗീകരിച്ചു എന്ന് ഒരു ജനപ്രിയ കാലഗണന പറയുന്നു; അതു സ്ഥിരീകരിക്കാനായില്ല. റോം ഈ കാര്യം മെത്രാന്മാരുടെ സ്വന്തം അധികാരത്തിനു വിട്ടുകൊടുത്തു എന്ന് കാൾ റാനർ (Karl Rahner) പറഞ്ഞതായി റഫറൻസ് ഗ്രന്ഥങ്ങൾ ഉദ്ധരിക്കുന്നു. ലീജ് മെത്രാന്റെ 1949-ലെ നടപടിയെയാണ് അംഗീകാരമായി വിശുദ്ധ ജോൺ പോൾ രണ്ടാമനും പരാമർശിക്കുന്നത്. |
| മാർപാപ്പമാർ | വിശുദ്ധ ജോൺ പോൾ രണ്ടാമൻ 1985 മേയ് 21-ന് തീർഥാലയത്തിലെത്തി ദിവ്യബലി അർപ്പിച്ചു. അംഗീകാരത്തിന്റെ അൻപതാം വാർഷികത്തിന് 1999 ജൂലൈ 31-ന് മെത്രാൻ ഹൂസിയോയ്ക്കു കത്തെഴുതി; “ദരിദ്രരുടെ മാതാവേ, രോഗികളുടെ ആരോഗ്യമേ” എന്ന് വിളിച്ചപേക്ഷിച്ചു. എഴുപത്തഞ്ചാം വാർഷികത്തിന് ബെനഡിക്ട് പതിനാറാമൻ, 2008 മാർച്ച് 27-ലെ കത്തിലൂടെ, കർദിനാൾ ഗോഡ്ഫ്രീഡ് ഡാനീൽസിനെ (Godfried Danneels) തന്റെ പ്രത്യേക പ്രതിനിധിയാക്കി. ഇവ ആദരവിന്റെ അടയാളങ്ങളാണ്; പ്രബോധനപരമായ വിധികളല്ല. |
| ദർശക | മരിയെത്തിന്റെ നാമകരണനടപടി ഉള്ളതായി കണ്ടെത്താനായില്ല. അത്തരം ശ്രദ്ധ അവർ ആഗ്രഹിക്കുമായിരുന്നുമില്ല. |
| രോഗശാന്തികൾ | അൻപതിലേറെ രോഗശാന്തികൾ രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ടെന്ന് ഒരു ഗ്രന്ഥം പറയുന്നു; രോഗികൾക്കു ലഭിക്കുന്ന ആശ്വാസത്തെക്കുറിച്ച് തീർഥാലയവും പറയുന്നു. എന്നാൽ ലൂർദിലെപ്പോലുള്ള മെഡിക്കൽ ബ്യൂറോയോ ഒരു പ്രത്യേക അദ്ഭുതത്തെക്കുറിച്ചുള്ള മെത്രാന്റെ പ്രഖ്യാപനമോ സ്ഥിരീകരിക്കാനായില്ല. അതിനാൽ രോഗശാന്തി വിവരണങ്ങൾ സാക്ഷ്യങ്ങളായി മാത്രം കാണുക. |
| വെള്ളം | ഈ വെള്ളം കുടിക്കാനുള്ളതല്ലെന്ന് തീർഥാലയം വ്യക്തമായി പറയുന്നു; എങ്കിലും പല തീർഥാടകരും കുടിക്കാറുണ്ട്. മരിയെത്തിന്റെ അനുഷ്ഠാനമാണ് പ്രധാനം: വെള്ളത്തിൽ കൈകൾ, കുരിശടയാളം, ഒരു പ്രാർഥന. ദൈവത്തെക്കൂടാതെ അതിന് ഒരു ശക്തിയുമില്ല. |
ഫലങ്ങൾ
- കൊച്ചു ചാപ്പൽ. ആവശ്യപ്പെട്ട അതേ വർഷം, 1933-ലെ വേനലിൽ, ദർശനങ്ങളുടെ ചാപ്പൽ പണിതു തുറന്നു.
- അപ്പന്റെ മാനസാന്തരം. കണ്ട കാര്യങ്ങൾ നിമിത്തം മരിയെത്തിന്റെ അപ്പൻ ജൂലിയൻ (Julien) വിശ്വാസത്തിലേക്കു മടങ്ങിവന്നതായി പറയപ്പെടുന്നു.
- ചാപ്ലിൻ. രോഗിയും സംശയാലുവുമായി എത്തിയ ജാമിൻ അച്ചൻ ജീവിതത്തിന്റെ ബാക്കി കാലം ബാനൂവിനായി നൽകി.
- അന്താരാഷ്ട്ര പ്രാർഥനാസഖ്യം. “ധാരാളം പ്രാർഥിക്കുക” എന്ന് മൂന്നു തവണ മരിയെത്തിനോടു പറഞ്ഞതിനാൽ 1934-ൽ ജാമിൻ അച്ചൻ ഇതു സ്ഥാപിച്ചു. ഇന്നും തുടരുന്നു. സഭയ്ക്കും രൂപതയ്ക്കും ദൈവവിളികൾക്കും വൈദികരുടെ വിശുദ്ധിക്കുംവേണ്ടി അംഗങ്ങൾ ദിവസവും പ്രാർഥിക്കുന്നു.
- രോഗീശുശ്രൂഷ. 1938-ൽ തീർഥാടകർക്കായി ഒരു ആശുപത്രി പണിതു. ഇന്നത്തെ “ഹോസ്പിറ്റാലിറ്റി നോത്ര്-ദാമിൽ (Hospitality Notre-Dame)” രോഗികളായ തീർഥാടകർക്കും സഹായികൾക്കുമായി 360 കിടക്കകൾ ഉണ്ടെന്നു പറയപ്പെടുന്നു. രോഗികൾക്കായുള്ള ത്രിദിനങ്ങളും രോഗീ ആശീർവാദവും തീർഥാടനകാലം മുഴുവൻ നടക്കുന്നു.
- എല്ലാ ജനതകളിലെയും തീർഥാടകർ. “ലക്ഷക്കണക്കിനു” തീർഥാടകർ ഓരോ വർഷവും വരുന്നുവെന്ന് തീർഥാലയം പറയുന്നു; കൃത്യമായ കണക്കില്ല. പ്രതിവർഷം 5,00,000 പേർ എന്ന് 2008-ലെ കാത്തലിക് ന്യൂസ് ഏജൻസി റിപ്പോർട്ട് പറഞ്ഞു. 7,00,000 എന്ന ഉയർന്ന കണക്ക് യാത്രാലേഖനങ്ങളിൽ കാണാം; അതു സ്ഥിരീകരിക്കാനായില്ല. 2025 ഓഗസ്റ്റ് 15-ന്, സംഘാടകരുടെ കണക്കനുസരിച്ച്, ഏകദേശം 25,000 പേർ എത്തി; ഇറാഖിൽനിന്നു പലായനം ചെയ്ത സമൂഹത്തിലെ ഏകദേശം 4,000 കൽദായ ക്രൈസ്തവരും അവരിൽ ഉൾപ്പെടുന്നു.
- വിശാലമായ കുടുംബം. 2003-ൽ രൂപംകൊണ്ട, 21 തീർഥാലയങ്ങളെ ബന്ധിപ്പിക്കുന്ന യൂറോപ്യൻ മരിയൻ ശൃംഖലയിൽ ബാനൂ അംഗമാണ്. ലോകമെങ്ങും അനേകം ദേവാലയങ്ങളും ചാപ്പലുകളും ബാനൂ മാതാവിന്റെയോ ദരിദ്രരുടെ മാതാവിന്റെയോ പേരു വഹിക്കുന്നു.
സന്ദർശിക്കുകയാണെങ്കിൽ
ബെൽജിയത്തിലെ ആർഡെൻസ് (Ardennes) മേഖലയിലാണ് ബാനൂ; തീർഥാലയത്തിന്റെ കണക്കനുസരിച്ച് ലീജിന് ഏകദേശം 25 കിലോമീറ്റർ തെക്ക്. അടുത്തുള്ള പ്രധാന റെയിൽവേ സ്റ്റേഷൻ ലീജ് ആണ്. പ്രാദേശിക ബസ് കമ്പനിയായ TEC തീർഥാലയത്തിലേക്കു സർവീസ് നടത്തുന്നു; ബസുകളുടെ വിവരം തീർഥാലയത്തിന്റെ വെബ്സൈറ്റിലുണ്ട്. വർഷം മുഴുവൻ തുറന്നിരിക്കും; പ്രധാന കാലം മേയ് മുതൽ ഒക്ടോബർ വരെ.
ദർശനങ്ങളുടെ ചാപ്പൽ, എതിർവശത്തെ ബെക്കോ ഭവനം, ഉറവ, മരിയെത്ത് നടന്ന ചെറിയ വഴി, ദരിദ്രരുടെ കന്യകയുടെ ദേവാലയം, സന്ദേശത്തിന്റെ ചാപ്പൽ, കുരിശിന്റെ വഴി, ഹോസ്പിറ്റാലിറ്റി എന്നിവയാണ് പ്രധാന സ്ഥലങ്ങൾ. തീർഥാടനകാലത്ത് വൈകുന്നേരങ്ങളിൽ ജപമാല, ദിവ്യകാരുണ്യാരാധന, കുമ്പസാരം, രോഗീ ആശീർവാദം എന്നിവയുണ്ട്.
മരിയെത്ത് ചെയ്തതുതന്നെ ചെയ്യുക. വഴിയിൽനിന്ന് ഏതാനും ചുവടുകൾ നടന്ന് വെള്ളത്തിനരികിലെത്തുക. കൈകൾ മുക്കുക. സഹിക്കുന്ന ആർക്കെങ്കിലുംവേണ്ടി പ്രാർഥിക്കുക.
കാലക്രമം
| 1921 | മാർച്ച് 25: മരിയെത്ത് ബെക്കോയുടെ ജനനം. |
|---|---|
| 1933 | ജനുവരി 15 മുതൽ മാർച്ച് 2 വരെ: എട്ടു ദർശനങ്ങൾ. വേനൽ: ചാപ്പൽ പണിതു. |
| 1934 | ജാമിൻ അച്ചൻ അന്താരാഷ്ട്ര പ്രാർഥനാസഖ്യം സ്ഥാപിക്കുന്നു. |
| 1935-37 | ഒന്നാം മെത്രാൻ കമ്മീഷൻ. |
| 1942 | മെത്രാൻ കെർക്കോഫ്സ് വണക്കം അനുവദിക്കുന്നു; നിബന്ധനകളോടെ ആദ്യ അംഗീകാരം. ഡിസംബർ 26: മരിയെത്തിന്റെ വിവാഹം. |
| 1944 | ഫെബ്രുവരി 15: രണ്ടാം കമ്മീഷൻ അനുകൂല നിഗമനമില്ലാതെ അവസാനിക്കുന്നു. |
| 1945-47 | മൂന്നാം പഠനം; നിബന്ധനകളോടെ രണ്ടാം അംഗീകാരം. |
| 1949 | ഓഗസ്റ്റ് 22: “നിബന്ധനയൊന്നുമില്ലാതെ” അംഗീകാരം. |
| 1961 | ജാമിൻ അച്ചന്റെ മരണം. |
| 1985 | മേയ് 21: വിശുദ്ധ ജോൺ പോൾ രണ്ടാമൻ ബാനൂവിൽ. |
| 1999 | ജൂലൈ 31: അൻപതാം വാർഷികത്തിന് വിശുദ്ധ ജോൺ പോൾ രണ്ടാമന്റെ കത്ത്. |
| 2008 | എഴുപത്തഞ്ചാം വാർഷികം. കർദിനാൾ ഡാനീൽസ് മാർപാപ്പയുടെ പ്രതിനിധി. മെത്രാൻ യൂസ്റ്റൻ അംഗീകാരം സ്ഥിരീകരിക്കുന്നു. |
| 2011 | ഡിസംബർ 2: മരിയെത്തിന്റെ മരണം, തൊണ്ണൂറാം വയസ്സിൽ. |
ശരിയായി വായിക്കാൻ
അംഗീകരിക്കപ്പെട്ട ദർശനങ്ങൾ സ്വകാര്യവെളിപാടുകളാണ്. അവ വിശ്വാസത്തോട് ഒന്നും കൂട്ടിച്ചേർക്കുന്നില്ല; അവയിൽ വിശ്വസിക്കാൻ ഒരു കത്തോലിക്കനും കടപ്പെട്ടിട്ടുമില്ല. ദൈവത്തിന്റെ വെളിപാട് ക്രിസ്തുവിൽ പൂർണമായി (CCC 66); ഒരു നിശ്ചിത കാലത്ത് അതു കൂടുതൽ പൂർണമായി ജീവിക്കാൻ സ്വകാര്യവെളിപാട് സഹായിച്ചേക്കാം (CCC 67). ബാനൂവിലെ ഉറവ സ്വയം സുഖപ്പെടുത്തുന്നില്ല; മറിയം രണ്ടാമതൊരു രക്ഷകയല്ല; ഒരു കുട്ടിക്കു നൽകിയ രഹസ്യം നമ്മെ ബാധിക്കുന്നതുമല്ല. ബാക്കിയുള്ളത് സുവിശേഷമാണ്: ദൈവം ദരിദ്രരെ സ്നേഹിക്കുന്നു; രക്ഷകന്റെ അമ്മ അവർക്കുവേണ്ടി പ്രാർഥിക്കുന്നു. അമ്മയുടെതന്നെ വാക്കുകളിൽ: “ഞാൻ നിനക്കുവേണ്ടി പ്രാർഥിക്കും.”
സ്രോതസ്സുകൾ: ബാനൂ തീർഥാലയം, The apparitions, Background, Mariette, Recognition of apparitions, The Spring, Banneux and its networks. വിശുദ്ധ ജോൺ പോൾ രണ്ടാമൻ, മെത്രാൻ ഹൂസിയോയ്ക്കുള്ള കത്ത്, 1999 ജൂലൈ 31. ബെനഡിക്ട് പതിനാറാമൻ, 2008-ലെ കത്തുകൾ (പട്ടിക, കർദിനാൾ ഡാനീൽസിനുള്ള കത്ത്). വിശ്വാസതിരുസംഘം, 2024 മേയ് 17-ലെ മാനദണ്ഡങ്ങൾ. The Miracle Hunter, Banneux (കമ്മീഷനുകളുടെ കാലഗണന). Wikipedia, Our Lady of Banneux, കാത്തലിക് ഹെറാൾഡ് റഫറൻസുകളോടെ. The Brussels Times, 2025. Via Peregrina (തീർഥാലയത്തിലെ സ്ഥലങ്ങൾ).