ഫാത്തിമ മാതാവ്

കുട്ടികൾ. മധ്യ പോർച്ചുഗലിലെ മലനാട്ടിൽ ഫാത്തിമ ഇടവകയിലെ ചെറിയൊരു കുഗ്രാമമായിരുന്നു അൽജുസ്ത്രെൽ (Aljustrel). 1907 മാർച്ചിൽ ജനിച്ച ലൂസിയ ദോസ് സാന്തോസ് (തീർഥാലയം 28 എന്നും മറ്റു ഉറവിടങ്ങൾ 22 എന്നും പറയുന്നു) കുടുംബത്തിലെ ഇളയ കുട്ടിയായിരുന്നു. അവളുടെ അടുത്ത ബന്ധുക്കളായിരുന്നു 1908 ജൂൺ 11-ന് ജനിച്ച ഫ്രാൻസിസ്കോ മാർത്തോയും 1910 മാർച്ച് 5-ന് ജനിച്ച ജസീന്ത മാർത്തോയും. മൂവരും ഒരുമിച്ചു വീട്ടുകാരുടെ ആടുകളെ മേയ്ച്ചു; അവർക്കു പഠിപ്പ് തീരെ കുറവായിരുന്നു. 1917-ൽ പോർച്ചുഗൽ യുദ്ധത്തിലായിരുന്നു; നാട്ടിലെ അനേകം ചെറുപ്പക്കാർ യുദ്ധമുന്നണിയിലേക്കു പോയിരുന്നു.

മാലാഖ, 1916. വർഷങ്ങൾക്കുശേഷം ലൂസിയ എഴുതി: 1916-ൽ മൂന്നു തവണ ഒരു മാലാഖ അവരുടെ അടുത്തുവന്നു. വസന്തത്തിൽ ലോക്ക ദോ കബേസോയിലും (Loca do Cabeço), വേനലിൽ അവളുടെ വീടിനു പിന്നിലെ അർനെയ്റോ (Arneiro) കിണറ്റിനരികെയും, വേനലിനുശേഷം വീണ്ടും കബേസോയിലും. സമാധാനത്തിന്റെ മാലാഖയെന്നും പോർച്ചുഗലിന്റെ മാലാഖയെന്നും അദ്ദേഹം സ്വയം വിളിച്ചു. അവരെ പ്രാർഥിക്കാൻ പഠിപ്പിച്ചു; അവസാനത്തെ വരവിൽ കാസയും തിരുവോസ്തിയും പിടിച്ചുകൊണ്ട് അവർക്കു ദിവ്യകാരുണ്യം നൽകി. കുട്ടികൾ ഇതു രഹസ്യമാക്കിവച്ചു; ലൂസിയയുടെ പിൽക്കാല വിവരണത്തിൽനിന്നു മാത്രമാണ് ഇത് അറിയുന്നത്.

1917 മേയ് 13. ലൂസിയയുടെ മാതാപിതാക്കൾക്കു ചെറിയൊരു തുണ്ടുഭൂമി ഉണ്ടായിരുന്ന കോവ ദ ഇരിയ എന്ന പരുക്കൻ താഴ്വരയിലായിരുന്നു കുട്ടികൾ. മിന്നൽപോലെ എന്തോ അവർ കണ്ടു. ഒരു ചെറിയ ഓക്കുമരത്തിനു മുകളിൽ സൂര്യനേക്കാൾ പ്രകാശമുള്ള, വെള്ളവസ്ത്രധാരിണിയായ, കൈകളിൽ ജപമാലയുള്ള, വളരെ ചെറുപ്പമായ ഒരു ദിവ്യസ്ത്രീ നിന്നിരുന്നു. സംസാരിച്ചത് ലൂസിയയാണ്. ജസീന്ത കേട്ടു, പക്ഷേ സംസാരിച്ചില്ല; ഫ്രാൻസിസ്കോ കണ്ടു, പക്ഷേ കേട്ടില്ല. ആറു മാസം എല്ലാ മാസവും പതിമൂന്നാം തീയതി വരാൻ ആ ദിവ്യസ്ത്രീ ആവശ്യപ്പെട്ടു. പാപികൾക്കുവേണ്ടി ദൈവം അയയ്ക്കുന്ന കഷ്ടപ്പാടുകൾ സഹിച്ച് തങ്ങളെത്തന്നെ ദൈവത്തിനു സമർപ്പിക്കുമോ എന്നു ചോദിച്ചു. സമാധാനത്തിനും യുദ്ധത്തിന്റെ അവസാനത്തിനുമായി എല്ലാ ദിവസവും ജപമാല ചൊല്ലാൻ പറഞ്ഞു.

ആരോടും പറയരുതെന്ന് ലൂസിയ മറ്റുള്ളവരോടു പറഞ്ഞിരുന്നു; എങ്കിലും ജസീന്ത അന്നു വൈകുന്നേരംതന്നെ അമ്മയോടു പറഞ്ഞു. ലൂസിയയുടെ അമ്മ വിശ്വസിച്ചില്ല; അവളോടു കർക്കശമായി പെരുമാറി. ഇതു പിശാചിന്റെ തന്ത്രമായിരിക്കാമെന്ന് ഇടവക വികാരി ഫാ. ഫെറെയ്റ (Ferreira) സൂചിപ്പിച്ചു; ആഴ്ചകളോളം അത് ലൂസിയയെ വേദനിപ്പിച്ചു.

ജൂൺ 13. അന്ന് വിശുദ്ധ അന്തോനീസിന്റെ തിരുനാളായിരുന്നു. ഒരു ചെറിയ സംഘം കുട്ടികളോടൊപ്പം വന്നു. ഫ്രാൻസിസ്കോയെയും ജസീന്തയെയും വൈകാതെ സ്വർഗത്തിലേക്കു കൊണ്ടുപോകുമെന്നും, മാതാവിനെ അറിയിക്കാനും സ്നേഹിക്കപ്പെടാൻ ഇടയാക്കാനും അമ്മയുടെ വിമലഹൃദയത്തോടുള്ള ഭക്തി സ്ഥാപിക്കാനും യേശു ആഗ്രഹിക്കുന്നതിനാൽ ലൂസിയ കുറേക്കാലംകൂടി ഇവിടെ തുടരുമെന്നും പരിശുദ്ധ അമ്മ പറഞ്ഞു. വായിക്കാൻ പഠിക്കാനും ലൂസിയയോടു പറഞ്ഞു.

ജൂലൈ 13. പോകേണ്ടെന്ന് ലൂസിയ ഏതാണ്ട് തീരുമാനിച്ചിരുന്നു; അവസാന നിമിഷം അവളുടെ ഭയം മാറി. മുമ്പത്തേക്കാൾ വളരെ വലിയ ജനക്കൂട്ടം ചുറ്റും നിന്നു. ജപമാല ചൊല്ലണമെന്ന് മാതാവ് വീണ്ടും പറഞ്ഞു; ഒക്ടോബറിൽ താൻ ആരാണെന്നു പറയുമെന്നും എല്ലാവരും വിശ്വസിക്കാൻ ഒരു അദ്ഭുതം ചെയ്യുമെന്നും വാഗ്ദാനം ചെയ്തു; പാപികൾക്കായി പരിത്യാഗങ്ങൾ ആവശ്യപ്പെട്ടു. താഴെ വിവരിക്കുന്ന മൂന്നു ഭാഗമുള്ള "രഹസ്യം" അന്നാണ് പരിശുദ്ധ അമ്മ കാണിച്ചുകൊടുത്തതെന്ന് ലൂസിയ പിന്നീടു പറഞ്ഞു.

ഓഗസ്റ്റ്: കുട്ടികളെ പിടിച്ചുവയ്ക്കുന്നു. വീല നോവ ദ ഔറേമിലെ (Vila Nova de Ourém) കൗണ്ടി ഭരണാധികാരി അർതൂർ ദ ഒലിവെയ്റ സാന്തോസ് (Artur de Oliveira Santos), അന്നത്തെ സർക്കാരിന്റെ വലിയൊരു ഭാഗത്തെപ്പോലെ, സഭയുടെ കടുത്ത എതിരാളിയായിരുന്നു. കോവയിൽ എത്താതിരിക്കാൻ ഓഗസ്റ്റ് 13-ന് അദ്ദേഹം കുട്ടികളെ തന്റെ വണ്ടിയിൽ ഔറേമിലേക്കു കൊണ്ടുപോയി. രഹസ്യം പറയിക്കാൻ ഓരോരുത്തരെയായി ചോദ്യംചെയ്തു; തിളയ്ക്കുന്ന എണ്ണയിൽ ഇട്ടു കൊല്ലുമെന്നുപോലും ഭീഷണിപ്പെടുത്തി. അവർ പറഞ്ഞില്ല. മാതാവിന്റെ സ്വർഗാരോപണത്തിരുനാളായ ഓഗസ്റ്റ് 15-ന് അദ്ദേഹം അവരെ ഫാത്തിമയിലെ വികാരിയുടെ വീട്ടിൽ തിരിച്ചെത്തിച്ചു. ഓഗസ്റ്റ് 19-ന് അൽജുസ്ത്രെലിനടുത്ത് വലിഞ്ഞോസിൽ ആടുകളെ മേയ്ക്കുമ്പോൾ അവർ മാതാവിനെ വീണ്ടും കണ്ടു. ജപമാല തുടരാൻ അമ്മ പറഞ്ഞു; ഒക്ടോബറിലെ അദ്ഭുതം വാഗ്ദാനം ചെയ്തു, എങ്കിലും കുട്ടികളോടു ചെയ്തതിന്റെ പേരിൽ അത് അത്ര വലുതായിരിക്കില്ലെന്നും പറഞ്ഞു. ധാരാളം പ്രാർഥിക്കാനും പാപികൾക്കായി പരിത്യാഗം ചെയ്യാനും ആവശ്യപ്പെട്ടു.

സെപ്റ്റംബർ 13. അപ്പോഴേക്കും വലിയ ജനക്കൂട്ടം വന്നുതുടങ്ങി. യുദ്ധം അവസാനിക്കാൻ ജപമാല തുടരണമെന്ന് പരിശുദ്ധ അമ്മ പറഞ്ഞു. അവരുടെ പരിത്യാഗങ്ങളിൽ ദൈവം സന്തുഷ്ടനാണെന്നും, അരയിൽ കെട്ടിയ പരുക്കൻ ചരടുകൾ രാത്രി ധരിക്കേണ്ടെന്നും പറഞ്ഞു. രോഗികളെക്കുറിച്ചു ലൂസിയ ചോദിച്ചപ്പോൾ, ചിലരെ സുഖപ്പെടുത്തും, ചിലരെ സുഖപ്പെടുത്തില്ല എന്നു പറഞ്ഞു.

ഒക്ടോബർ 13. ദിവസങ്ങളോളം മഴ പെയ്തിരുന്നു. 30,000 മുതൽ 1,00,000 വരെ പേരെന്നു റിപ്പോർട്ടു ചെയ്യപ്പെട്ട ജനക്കൂട്ടം ചെളിയിൽ നിന്നു. 70,000 എന്നാണ് ഫാ. ജോൺ ദെ മാർക്കിയുടെ (John de Marchi) കണക്ക്. ഏകദേശം ഉച്ചയ്ക്ക് ലൂസിയ എന്താണു വേണ്ടതെന്നു ചോദിച്ചു. അവിടെ തന്റെ ബഹുമാനാർഥം ഒരു ചാപ്പൽ പണിയണമെന്നും, ജപമാല ചൊല്ലുന്നതു തുടരണമെന്നും, യുദ്ധം വൈകാതെ അവസാനിക്കുമെന്നും മാതാവ് പറഞ്ഞു. പേരു ചോദിച്ചപ്പോൾ മറുപടി: "ഞാൻ ജപമാലരാജ്ഞിയാണ്." ജനങ്ങൾ ജീവിതം തിരുത്തണമെന്നും പാപങ്ങൾക്കു മാപ്പു ചോദിക്കണമെന്നും പറഞ്ഞു.

പരിശുദ്ധ അമ്മ ഉയർന്നുപോകുമ്പോൾ സൂര്യനെ നോക്കാൻ ലൂസിയ വിളിച്ചുപറഞ്ഞു. മേഘങ്ങൾ മാറി. നോക്കാൻ കഴിയുന്ന മങ്ങിയ വെള്ളിത്തകിടുപോലെ സൂര്യൻ കാണപ്പെട്ടുവെന്നും, അതു വിറച്ചു, കറങ്ങി, നിറം മാറി, ഭൂമിയിലേക്കു വീഴുന്നതുപോലെ തോന്നിയെന്നും ജനക്കൂട്ടത്തിൽ പലരും പറഞ്ഞു. ഉണ്ണിയേശുവിനോടുകൂടിയ വിശുദ്ധ യൗസേപ്പിനെയും, പിന്നീട് കർത്താവിനെയും, മറ്റു നാമങ്ങളിൽ മാതാവിനെയും കണ്ടതായി കുട്ടികൾ അറിയിച്ചു. ഇതിനെ മുമ്പു പരിഹസിച്ചിരുന്ന, സഭാവിരുദ്ധമായ ഓ സെക്കുലോ (O Século) പത്രത്തിന്റെ ലിസ്ബൺ ലേഖകൻ അവലിനോ ദ അൽമെയ്ദ (Avelino de Almeida), ജനങ്ങൾ കണ്ടതായി പറഞ്ഞതിനെക്കുറിച്ച് സമചിത്തതയോടെ റിപ്പോർട്ടു ചെയ്തു. എല്ലാവരും കണ്ടില്ല; ചിലർ ഒന്നും കണ്ടില്ലെന്നു പറഞ്ഞു. സൂര്യനിൽ അസാധാരണമായ എന്തെങ്കിലും നടന്നതായി ശാസ്ത്രീയ രേഖയില്ല; കണ്ണിന്റെ പ്രതിഭാസങ്ങളും മനോനിർദേശവും പോലുള്ള വിശദീകരണങ്ങൾ സംശയവാദികൾ നൽകിയിട്ടുണ്ട്. ആകാശത്തു സംഭവിച്ചതിനെക്കുറിച്ച് ഒരു നിലപാടെടുക്കാൻ സഭ ആരെയും ഒരിക്കലും നിർബന്ധിച്ചിട്ടില്ല.

ഫ്രാൻസിസ്കോയും ജസീന്തയും. 1918-ലെ ഇൻഫ്ലുവൻസ മഹാമാരി ഇരുവരെയും ബാധിച്ചു. യേശുവിനെ ആശ്വസിപ്പിക്കാൻ ആഗ്രഹിച്ച് ദിവ്യകാരുണ്യത്തിനു മുമ്പിൽ ഏറെ നേരം പ്രാർഥിച്ചിരുന്ന ഫ്രാൻസിസ്കോ, കുമ്പസാരിച്ച് ദിവ്യകാരുണ്യം സ്വീകരിച്ചശേഷം, പത്താം വയസ്സിൽ, 1919 ഏപ്രിൽ 4-ന് വീട്ടിൽവച്ചു മരിച്ചു. പാപികൾക്കുവേണ്ടി പരിത്യാഗം ചെയ്യാൻ ആഴമായി ഉത്സാഹിച്ച ജസീന്ത ദീർഘകാലം സഹിച്ചു; ആശുപത്രികളിൽനിന്ന് ആശുപത്രികളിലേക്കു മാറ്റപ്പെട്ടു. ശസ്ത്രക്രിയയ്ക്കുശേഷം ഒമ്പതാം വയസ്സിൽ, 1920 ഫെബ്രുവരി 20-ന് ലിസ്ബണിലെ എസ്തെഫാനിയ (Estefânia) ആശുപത്രിയിൽ മരിച്ചു. ഇരുവരുടെയും കല്ലറകൾ ഇന്നു ഫാത്തിമയിലെ ബസിലിക്കയിലാണ്.

ലൂസിയ. ജനക്കൂട്ടങ്ങളിൽനിന്ന് അകറ്റാൻ, മരിയ ദാസ് ദോറെസ് (Maria das Dores) എന്ന മറ്റൊരു പേരിൽ, 1921-ൽ ലൂസിയയെ പോർട്ടോയിലെ (Porto) വിലാറിലുള്ള (Vilar) ഡൊറോത്തിയൻ (Dorothean) സഹോദരിമാരുടെ കോളേജിലേക്ക് അയച്ചു. അവർ ഡൊറോത്തിയൻ സമൂഹത്തിൽ ചേർന്നു; സ്പെയിനിലെ പോന്തെവെദ്രയിലും (Pontevedra) തൂയിയിലുമായി (Tui) വർഷങ്ങൾ കഴിഞ്ഞു. 1925-ലും 1926-ലും പോന്തെവെദ്രയിൽ, ആദ്യശനിയാഴ്ചകളിലെ പരിഹാര ദിവ്യകാരുണ്യസ്വീകരണം ആവശ്യപ്പെടുന്ന ദർശനങ്ങളും, 1929-ൽ തൂയിയിൽ റഷ്യയുടെ പ്രതിഷ്ഠയെക്കുറിച്ചുള്ള അപേക്ഷയും അവർ അറിയിച്ചു. 1940-കളുടെ ഒടുവിൽ കൊയിംബ്രയിലെ (Coimbra) വിശുദ്ധ തെരേസയുടെ കർമലമഠത്തിൽ ചേർന്നു; 1949 മേയ് 31-ന് അവിടെ നിത്യവ്രതം സ്വീകരിച്ചു. മെത്രാന്റെ ആജ്ഞപ്രകാരം 1935-നും 1941-നുമിടയിൽ നാല് ഓർമക്കുറിപ്പുകൾ എഴുതി. 2005 ഫെബ്രുവരി 13-ന് തൊണ്ണൂറ്റിയേഴാം വയസ്സിൽ കൊയിംബ്രയിൽ മരിച്ചു; 2006-ൽ ഭൗതികശരീരം ഫാത്തിമയിലെ ബസിലിക്കയിലേക്കു മാറ്റി.

ചാപ്പൽ. ഭരണകൂടത്തിന്റെ എതിർപ്പിനിടയിലും ഭക്തി വളർന്നു. മാതാവ് ആവശ്യപ്പെട്ട ചെറിയ ചാപ്പൽ 1919 ഏപ്രിലിനും ജൂണിനുമിടയിൽ പണിതു. 1922 മാർച്ച് 6-ന് അതു ഡൈനാമിറ്റ് വച്ചു തകർത്തു; 1923 ജനുവരി 13-ന് വീണ്ടും തുറന്നു. 1922 മേയിൽ മെത്രാൻ അന്വേഷണം ആരംഭിച്ചു.

സന്ദേശങ്ങളുടെ വാക്കുകൾ സിസ്റ്റർ ലൂസിയയുടെ ഓർമക്കുറിപ്പുകളിൽനിന്നും ചോദ്യങ്ങൾക്കുള്ള മറുപടികളിൽനിന്നുമാണ്; വർഷങ്ങൾക്കുശേഷം എഴുതിയവ. അവർ അറിയിച്ചതിന്റെ ചുരുക്കരൂപമാണ് താഴെ.

യുദ്ധം. 1917 ഒക്ടോബർ 13-നു പിന്നാലെ മഹായുദ്ധം അവസാനിച്ചില്ല; 1918 നവംബർ 11-നാണ് അവസാനിച്ചത്. അന്ന് അതേ ദിവസം യുദ്ധം തീരുമെന്നു കുട്ടികൾ പറഞ്ഞതായി ചിലർ മനസ്സിലാക്കിയിരുന്നതിനാൽ, അവരെ ചോദ്യംചെയ്ത ഫാ. മാനുവൽ ഫോർമിഗാവോ (Manuel Formigão) ഇക്കാര്യം അന്നുതന്നെ ചോദിച്ചു. 1924 ജൂലൈയിൽ വിലാറിലെ ഔദ്യോഗിക അന്വേഷണത്തിൽ ലൂസിയ ഈ ആശയക്കുഴപ്പത്തെക്കുറിച്ചു തിരിഞ്ഞുനോക്കി. ഈ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ അവൾ കുട്ടിയായിരുന്നു; എഴുതിയത് വർഷങ്ങൾക്കുശേഷവും. ഇത്തരം വാക്കുകൾ തിരുവെഴുത്തുപോലെ വായിക്കരുത് എന്നതിന് ഇതും ഒരു കാരണമാണ്.

ഫാത്തിമയിൽ ഏറ്റവുമധികം ചർച്ചയായ ഭാഗമാണിത്. 2000 ജൂണിൽ വിശ്വാസപ്രബോധന കാര്യാലയം ഫാത്തിമയുടെ സന്ദേശം (The Message of Fatima) എന്ന രേഖ പ്രസിദ്ധീകരിച്ചു: പാഠങ്ങളും അവയുടെ ചരിത്രവും വ്യാഖ്യാനവും ഒരുമിച്ച്. സഭയുടെ സ്വന്തം വിവരണമാണിത്; ആദ്യം വായിക്കേണ്ടത് ഇതാണ്. അതിന്റെ ചുരുക്കമാണ് താഴെ.

ഒരു രഹസ്യം, മൂന്നു ഭാഗം. 1917 ജൂലൈ 13-ന് താൻ കണ്ടത് മൂന്നു ഭാഗമുള്ള ഒരൊറ്റ രഹസ്യമാണെന്ന് ലൂസിയ പറഞ്ഞു. ആദ്യത്തെ രണ്ടു ഭാഗങ്ങൾ 1941 ഓഗസ്റ്റ് 31-ലെ മൂന്നാം ഓർമക്കുറിപ്പിൽ എഴുതി; 1941 ഡിസംബർ 8-ലെ നാലാം ഓർമക്കുറിപ്പിൽ കുറിപ്പുകളും ചേർത്തു. അതായത്, രണ്ടാം ലോകമഹായുദ്ധം തുടങ്ങിയശേഷമാണ് അവ എഴുതിയത്. രേഖ വന്നപ്പോഴേക്കും അവ നേരത്തെ പരസ്യമായിരുന്നു. മൂന്നാം ഭാഗം മെത്രാന്റെ ആജ്ഞപ്രകാരം 1944 ജനുവരി 3-ന് തൂയിയിൽ എഴുതി.

ഒന്നാം ഭാഗം. അഗ്നിക്കടലിന്റെ രൂപത്തിൽ നരകത്തിന്റെ ഹ്രസ്വമായ ഒരു ദർശനം. അത് ഒരു നിമിഷമേ നീണ്ടുള്ളൂവെന്നും, സ്വർഗം നേരത്തേ വാഗ്ദാനം ചെയ്തിരുന്നില്ലെങ്കിൽ കുട്ടികൾ ഭയംകൊണ്ടു മരിച്ചേനേ എന്നും ലൂസിയ പറയുന്നു. ഇതു ദർശനത്തിന്റെ ഭാഷയാണ്; രേഖ വിശദീകരിക്കുന്നതുപോലെ, ആത്മാക്കളുടെ രക്ഷയാണ് അതിന്റെ ലക്ഷ്യം. ദൈവമില്ലാത്ത ജീവിതശൈലിയെക്കുറിച്ചാണ് മാതാവ് മുന്നറിയിപ്പു നൽകിയതെന്ന് 2017-ൽ ഫ്രാൻസിസ് മാർപാപ്പ പറഞ്ഞു. മനുഷ്യസ്വാതന്ത്ര്യത്തിന്റെ യഥാർഥ സാധ്യതയായാണ് സഭ നരകത്തെ പഠിപ്പിക്കുന്നത് (CCC 1033-1037). നിരാശയിലേക്കല്ല, പ്രാർഥിക്കാനും സ്നേഹിക്കാനുമുള്ള വിളിയാണ് ഫാത്തിമയുടെ ഈ ഭാഷ.

രണ്ടാം ഭാഗം. ആത്മാക്കൾ രക്ഷപ്പെടാനും സമാധാനമുണ്ടാകാനും ദൈവം മറിയത്തിന്റെ വിമലഹൃദയഭക്തി സ്ഥാപിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു. കൂടുതൽ മോശമായ ഒരു യുദ്ധത്തെക്കുറിച്ചുള്ള മുന്നറിയിപ്പും, റഷ്യയുടെ പ്രതിഷ്ഠയ്ക്കും ആദ്യശനിയാഴ്ചകളിലെ പരിഹാര ദിവ്യകാരുണ്യസ്വീകരണത്തിനുമുള്ള അപേക്ഷയും ലൂസിയ അറിയിക്കുന്നു. ഇവ ചെയ്താൽ റഷ്യ മാനസാന്തരപ്പെടും, സമാധാനമുണ്ടാകും; ഇല്ലെങ്കിൽ യുദ്ധങ്ങളും പീഡനങ്ങളും ഉണ്ടാകും, നല്ലവർക്കും പരിശുദ്ധ പിതാവിനും ഏറെ സഹിക്കേണ്ടിവരും. ഒരു വാഗ്ദാനത്തോടെ അത് അവസാനിക്കുന്നു: "ഒടുവിൽ എന്റെ വിമലഹൃദയം വിജയിക്കും."

മൂന്നാം ഭാഗം. ജ്വലിക്കുന്ന വാളുമായി ഒരു മാലാഖ; മാതാവിൽനിന്നുള്ള പ്രകാശത്തിനു മുമ്പിൽ അതിന്റെ തീജ്വാലകൾ അണയുന്നു. മാലാഖ മൂന്നു തവണ "പ്രായശ്ചിത്തം!" എന്നു വിളിച്ചുപറയുന്നു. പിന്നെ, ദൈവമായ അതിമഹത്തായ പ്രകാശത്തിൽ, പരിശുദ്ധ പിതാവെന്നു കുട്ടികൾക്കു തോന്നിയ വെള്ളവസ്ത്രധാരിയായ ഒരു മെത്രാൻ പകുതി തകർന്ന ഒരു നഗരത്തിലൂടെ മരിച്ചവർക്കായി പ്രാർഥിച്ചുകൊണ്ടു നീങ്ങുന്നു. കുത്തനെയുള്ള ഒരു മലയുടെ മുകളിൽ, പരുക്കൻ തടികൊണ്ടുള്ള വലിയ കുരിശിനു മുമ്പിൽ മുട്ടുകുത്തിയിരിക്കെ, പടയാളികൾ അദ്ദേഹത്തെ കൊല്ലുന്നു; തുടർന്ന് മെത്രാന്മാരും വൈദികരും സമർപ്പിതരും അൽമായരും മരിക്കുന്നു. രണ്ടു മാലാഖമാർ രക്തസാക്ഷികളുടെ രക്തം ശേഖരിച്ച് ദൈവത്തിലേക്കു നീങ്ങുന്ന ആത്മാക്കളുടെമേൽ തളിക്കുന്നു. പൂർണപാഠം വത്തിക്കാൻ രേഖയിലുണ്ട്; അതു ദീർഘമല്ല.

കവറിന്റെ ചരിത്രം. മുദ്രവച്ച കവർ ലെയ്റിയയിലെ മെത്രാന്റെ പക്കലായിരുന്നു. 1957 ഏപ്രിൽ 4-ന് അതു വിശുദ്ധ ഓഫീസിലേക്കു പോയി. വിശുദ്ധ ജോൺ ഇരുപത്തിമൂന്നാമൻ 1959 ഓഗസ്റ്റ് 17-ന് അതു വരുത്തി; വെളിപ്പെടുത്തേണ്ടെന്നു തീരുമാനിച്ചു. വിശുദ്ധ പോൾ ആറാമൻ 1965 മാർച്ച് 27-ന് അതു വായിച്ചു; അദ്ദേഹവും പ്രസിദ്ധീകരിച്ചില്ല. വധശ്രമത്തിനുശേഷം വിശുദ്ധ ജോൺ പോൾ രണ്ടാമൻ അത് ആവശ്യപ്പെട്ടു. 1981 ജൂലൈ 18-ന് അതു രേഖാലയത്തിൽനിന്ന് എടുത്തു; ഓഗസ്റ്റ് 11-ന് തിരിച്ചുവച്ചു. 1960-നുശേഷം തുറക്കാമെന്ന് ലൂസിയ കവറിൽ എഴുതിയിരുന്നു. 2000-ൽ ഇതേക്കുറിച്ചു ചോദിച്ചപ്പോൾ, അത് തന്റെ ഉൾക്കാഴ്ചയായിരുന്നുവെന്നും മാതാവ് നിശ്ചയിച്ചതല്ലെന്നും സിസ്റ്റർ ലൂസിയ പറഞ്ഞു.

പ്രസിദ്ധീകരണം. 2000 മേയ് 13-ന് ഫ്രാൻസിസ്കോയുടെയും ജസീന്തയുടെയും വാഴ്ത്തപ്പെട്ടവരാക്കൽ ചടങ്ങിൽ, ഈ പാഠം പ്രസിദ്ധീകരിക്കുമെന്ന് കർദിനാൾ ആഞ്ജലോ സൊദാനോ (Angelo Sodano) അറിയിച്ചു. 2000 ജൂൺ 26-ന് അതു പുറത്തുവന്നു. അതിനുമുമ്പ്, ഏപ്രിൽ 27-ന്, ആർച്ച്ബിഷപ് തർച്ചീസിയോ ബെർതോണെയും (Tarcisio Bertone) ലെയ്റിയയിലെ മെത്രാൻ സെറാഫിമും (Serafim) കൊയിംബ്രയിൽ സിസ്റ്റർ ലൂസിയയെ സന്ദർശിച്ചു. കവറും കൈയക്ഷരവും തന്റേതാണെന്ന് സിസ്റ്റർ ലൂസിയ തിരിച്ചറിഞ്ഞു. നിരീശ്വര കമ്യൂണിസം സഭയ്ക്കെതിരെ നടത്തിയ പോരാട്ടത്തെയും ഇരുപതാം നൂറ്റാണ്ടിലെ വിശ്വാസസാക്ഷികളുടെ സഹനത്തെയും കുറിച്ചുള്ള പ്രവചനദർശനമാണ് ഇതെന്ന് അവർ സമ്മതിച്ചു. കണ്ടത് എഴുതുക മാത്രമാണ് താൻ ചെയ്തതെന്നും വ്യാഖ്യാനിക്കേണ്ടത് മാർപാപ്പയാണ്, താനല്ല എന്നും അവർ പറഞ്ഞു.

പരിശുദ്ധ സിംഹാസനത്തിന്റെ വായന.

• തിരുവെഴുത്തിലെപ്പോലെയുള്ള പ്രവചനദർശനമാണിതെന്നും, അതു വിശദാംശങ്ങൾ ഫോട്ടോപോലെ വിവരിക്കാത്തതിനാൽ പ്രതീകാത്മകമായി വായിക്കണമെന്നും കർദിനാൾ സൊദാനോ പറഞ്ഞു.
• ഇരുപതാം നൂറ്റാണ്ടിലെ മാർപാപ്പമാർ നയിച്ച നീണ്ട കുരിശിന്റെ വഴി എന്ന് അദ്ദേഹം അതിനെ വിളിച്ചു.
• ദർശനത്തിലെ മാർപാപ്പ മരിച്ചവനെപ്പോലെ വീഴുന്നു. വിശുദ്ധ ജോൺ പോൾ രണ്ടാമൻ 1981 മേയ് 13-നെ അതിജീവിച്ചു. ഒരമ്മയുടെ കരമാണ് വെടിയുണ്ടയെ വഴിതിരിച്ചതെന്ന് അദ്ദേഹം വിശ്വസിച്ചു; രേഖ ദർശനത്തെ ആ ദിവസവുമായി ബന്ധിപ്പിക്കുന്നു.
• കൂടുതൽ പ്രതീക്ഷിച്ചവർക്ക് ഈ പാഠം നിരാശ നൽകിയേക്കാമെന്ന് കർദിനാൾ ജോസഫ് റാറ്റ്സിംഗറുടെ വ്യാഖ്യാനം തുറന്നുപറയുന്നു: വലിയ രഹസ്യമൊന്നും വെളിപ്പെടുന്നില്ല; ഭാവി തുറന്നുകാട്ടപ്പെടുന്നുമില്ല.
• വിധിവാദം അദ്ദേഹം തള്ളിക്കളയുന്നു. ഭാവി മുൻകൂട്ടി ഉറപ്പിച്ചതല്ല. പ്രായശ്ചിത്തത്തിലൂടെയും പ്രാർഥനയിലൂടെയും മനുഷ്യസ്വാതന്ത്ര്യത്തെ ശരിയായ ദിശയിലേക്കു തിരിക്കാനാണ് ഈ ദർശനം. മാറ്റാൻ കഴിയാത്ത ഭാവിയുടെ സിനിമയല്ല ഇതെന്ന് അദ്ദേഹം പറയുന്നു.
• അവസാനത്തെ ചിത്രങ്ങൾ ലൂസിയ കണ്ട ഭക്തിഗ്രന്ഥങ്ങളിൽനിന്നാകാമെന്നും, ഇത്തരം എല്ലാ ദർശനവും കാണുന്നയാളുടെ പരിമിതികളിലൂടെയാണ് കടന്നുവരുന്നതെന്നും അദ്ദേഹം കുറിക്കുന്നു.
• വിമലഹൃദയം വിജയിക്കും എന്ന വാക്കിനെക്കുറിച്ച് അദ്ദേഹം എഴുതുന്നു: ദൈവത്തിനു തുറന്ന ഹൃദയം ആയുധങ്ങളേക്കാൾ ശക്തമാണ്; മറിയത്തിന്റെ സമ്മതമാണ് രക്ഷകനെ ലോകത്തിലേക്കു കൊണ്ടുവന്നത്. ദൈവം മനുഷ്യഹൃദയം സ്വീകരിച്ചതിനാൽ തിന്മ തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നതിന് ഇനി അവസാനവാക്കില്ല.

തർക്കങ്ങൾ, സത്യസന്ധമായി.

• എല്ലാം പ്രസിദ്ധീകരിച്ചോ? മൂന്നാം രഹസ്യത്തിന്റെ ഒരു ഭാഗം മറച്ചുവച്ചിട്ടുണ്ടെന്ന് പോൾ ക്രാമർ (Paul Kramer), അന്തോണിയോ സോച്ചി (Antonio Socci) തുടങ്ങിയ ചില എഴുത്തുകാർ അവകാശപ്പെട്ടു. പരിശുദ്ധ സിംഹാസനം ഇതു നിഷേധിക്കുന്നു. ഒരൊറ്റ കൈയെഴുത്തുപ്രതിയേ ഉള്ളൂവെന്നു പറഞ്ഞ്, രേഖ അതിന്റെ പകർപ്പ് അതേപടി നൽകുന്നു. പ്രസിദ്ധീകരണം പൂർണമാണെന്ന് പാപ്പാ എമെരിറ്റസ് ബെനഡിക്ട് പതിനാറാമൻ കരുതുന്നതായി 2016-ൽ വത്തിക്കാൻ പ്രസ് ഓഫീസ് അറിയിച്ചു.
• റഷ്യ പ്രതിഷ്ഠിക്കപ്പെട്ടോ? പന്ത്രണ്ടാം പീയൂസ് 1942-ൽ റഷ്യയിലെ ജനങ്ങളെ പരാമർശിച്ചുകൊണ്ട് ലോകത്തെ വിമലഹൃദയത്തിനു പ്രതിഷ്ഠിച്ചു; 1952-ൽ ആ ജനങ്ങളെ പേരെടുത്തു പ്രതിഷ്ഠിച്ചു. 1984 മാർച്ച് 25-ന് വിശുദ്ധ ജോൺ പോൾ രണ്ടാമൻ ലോകത്തിലെ മെത്രാന്മാരോടൊപ്പം ഒരു സമർപ്പണം നടത്തി; റഷ്യയുടെ പേര് പറഞ്ഞില്ല. ഇത് അപേക്ഷ നിറവേറ്റിയില്ലെന്നു ചിലർ വാദിക്കുന്നു. മാതാവ് ആവശ്യപ്പെട്ടതുപോലെ അതു നടന്നുവെന്ന സിസ്റ്റർ ലൂസിയയുടെ 1989 നവംബർ 8-ലെ കത്ത് പരിശുദ്ധ സിംഹാസനത്തിന്റെ രേഖ ഉദ്ധരിക്കുന്നു; ഇനി ചർച്ചയ്ക്ക് അടിസ്ഥാനമില്ലെന്ന് അതു നിഗമനം ചെയ്യുന്നു. ലൂസിയയുടെ മുൻകാല പ്രസ്താവനകളിൽ വ്യത്യാസമുണ്ടായിരുന്നുവെന്ന് ചില റിപ്പോർട്ടുകൾ പറയുന്നു. യുക്രെയ്നിലെ ലത്തീൻ മെത്രാന്മാരുടെ അപേക്ഷപ്രകാരം, 2022 മാർച്ച് 25-ന് ഫ്രാൻസിസ് മാർപാപ്പ യുദ്ധകാലത്തെ പ്രാർഥനയായി റഷ്യയെയും യുക്രെയ്നെയും പേരെടുത്ത് വിമലഹൃദയത്തിനു പ്രതിഷ്ഠിച്ചു.
• പ്രവചനം അവസാനിച്ചോ? ദർശനത്തിലെ സംഭവങ്ങൾ കഴിഞ്ഞുപോയതായാണ് രേഖ കാണുന്നത്. ഫാത്തിമയുടെ പ്രവചനദൗത്യം പൂർത്തിയായെന്നു കരുതുന്നതു തെറ്റാകുമെന്ന് 2010 മേയ് 13-ന് ഫാത്തിമയിൽ ബെനഡിക്ട് പതിനാറാമൻ പറഞ്ഞു. സഭയുടെ ഏറ്റവും വലിയ സഹനം പുറത്തുനിന്നുള്ള ആക്രമണങ്ങളിൽനിന്നു മാത്രമല്ല, സഭയ്ക്കുള്ളിലെ പാപത്തിൽനിന്നുമാണെന്ന് അങ്ങോട്ടുള്ള വിമാനയാത്രയിൽ അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു. പുതിയ രഹസ്യമൊന്നും അദ്ദേഹം പ്രഖ്യാപിക്കുകയായിരുന്നില്ല; മാനസാന്തരത്തിനുള്ള വിളി നിലനിൽക്കുന്നുവെന്നാണ് പറഞ്ഞത്.
• തീയതികളും ഭയവും. ഒന്നിന്റെയും അന്ത്യത്തിന് ഫാത്തിമ തീയതി നൽകുന്നില്ല. ഭയത്തെയോ തീയതി കുറിക്കലിനെയോ സഭയുടെ വായനയിൽ ഒന്നും പിന്തുണയ്ക്കുന്നില്ല. അങ്ങനെ ചെയ്യുന്ന ഒരു രചനയും സഭയ്ക്കുവേണ്ടി സംസാരിക്കുന്നില്ല.

• തീർഥാടകർ. 2025-ൽ ഏകദേശം 65 ലക്ഷം പേർ ഒന്നോ അതിലധികമോ ആഘോഷങ്ങളിൽ പങ്കെടുത്തതായി ഫാത്തിമ തീർഥാലയം അറിയിക്കുന്നു; 2024-ൽ 62 ലക്ഷമായിരുന്നു. 84 രാജ്യങ്ങളിൽനിന്ന് 5,608 സംഘങ്ങൾ രജിസ്റ്റർ ചെയ്തു. ആദ്യമായി അമേരിക്കകളേക്കാൾ കൂടുതൽ തീർഥാടകർ ഏഷ്യയിൽനിന്നു വന്നു (2026 ഫെബ്രുവരി 5-ന് പുറത്തുവിട്ട കണക്ക്).
• ജപമാല. ലോകമെങ്ങും കുടുംബങ്ങളിലും ഇടവകകളിലും ദിവസേന ജപമാല; ഓരോ ദശകത്തിനുശേഷവും "ഓ എന്റെ യേശുവേ" എന്ന പ്രാർഥന.
• ആദ്യശനിയാഴ്ചകൾ. പരിഹാരത്തിന്റെ അനുഷ്ഠാനമായി മാസത്തിലെ ആദ്യശനിയാഴ്ച കുമ്പസാരം, ദിവ്യകാരുണ്യസ്വീകരണം, ജപമാല, ധ്യാനം.
• പ്രതിഷ്ഠയും സമാധാനപ്രാർഥനയും. മാർപാപ്പമാരും മെത്രാന്മാരും വിമലഹൃദയത്തിനു സമർപ്പണങ്ങൾ നടത്തി. ഫാത്തിമയുടെ ലോക അപ്പസ്തോലേറ്റ് ഈ സന്ദേശം ലോകമെങ്ങും പ്രചരിപ്പിക്കുന്നു. ഫാത്തിമ മാതാവിന്റെ തീർഥാടകരൂപങ്ങൾ പല നാടുകളിലും സഞ്ചരിക്കുന്നു; 2022-ൽ യുക്രെയ്നിലും എത്തി.
• കുട്ടികളായ വിശുദ്ധർ. ദൈവത്തോടും പാപികളോടുമുള്ള വീരോചിതമായ സ്നേഹത്തിന്റെ പേരിൽ വിശുദ്ധരായ ഫ്രാൻസിസ്കോയും ജസീന്തയും, രക്തസാക്ഷികളാകാതെതന്നെ കുട്ടികൾക്കും വിശുദ്ധരാകാമെന്നു സഭയെ കാണിക്കുന്നു.

മധ്യ പോർച്ചുഗലിൽ, ലിസ്ബണിനു വടക്ക് ഏകദേശം 130 കിലോമീറ്റർ അകലെയാണ് ഫാത്തിമ. ലിസ്ബണിലെ സെത്തെ റിയോസ് (Sete Rios) സ്റ്റേഷനിൽനിന്ന് ഏകദേശം ഒന്നര മുതൽ രണ്ടു മണിക്കൂർ വരെയുള്ള ബസ് യാത്ര.

• ദർശനച്ചാപ്പൽ. കപെലിഞ്ഞ (Capelinha): മേയ്, ജൂൺ, ജൂലൈ, സെപ്റ്റംബർ, ഒക്ടോബർ ദർശനങ്ങളുടെ സ്ഥലം. ജോസെ ഫെറെയ്റ തെദിം കൊത്തിയ രൂപവും അതിന്റെ കിരീടത്തിലെ വെടിയുണ്ടയും ഇവിടെയാണ്.
• ജപമാലരാജ്ഞിയുടെ ബസിലിക്ക. 1928 മേയ് 13-ന് ആരംഭിച്ചു; 1953 ഒക്ടോബർ 7-ന് കൂദാശ ചെയ്തു. ഫ്രാൻസിസ്കോയുടെയും ജസീന്തയുടെയും ലൂസിയയുടെയും കല്ലറകൾ ഇവിടെയാണ്.
• പരിശുദ്ധ ത്രിത്വത്തിന്റെ ബസിലിക്ക. 2007 ഒക്ടോബർ 12-ന് കർദിനാൾ ബെർതോണെയുടെ സാന്നിധ്യത്തിൽ പ്രതിഷ്ഠിച്ചു; ഏകദേശം 8,600 പേർക്ക് ഇരിക്കാം.
• അൽജുസ്ത്രെൽ. ഫ്രാൻസിസ്കോയുടെയും ജസീന്തയുടെയും ലൂസിയയുടെയും വീടുകളും അർനെയ്റോ കിണറും.
• വലിഞ്ഞോസും ലോക്ക ദോ കബേസോയും. ഓഗസ്റ്റിലെ ദർശനത്തിന്റെയും മാലാഖയുടെ ഒന്നും മൂന്നും വരവുകളുടെയും സ്ഥലങ്ങൾ; അൽജുസ്ത്രെലിൽനിന്നു നടന്നെത്താം.
• വലിയ ദിവസങ്ങൾ. മേയ് 12, 13, ഒക്ടോബർ 12, 13 തീർഥാടനങ്ങളിലാണ് ഏറ്റവും വലിയ ജനക്കൂട്ടം; തലേന്നു മെഴുകുതിരി പ്രദക്ഷിണവും.