ഗ്രന്ഥശാല
മരിയൻ ദർശനങ്ങൾ · മെക്സിക്കോ · 1531

ഗ്വാദലൂപ്പെ മാതാവ്

അംഗീകാരം 1531-ലെ സംഭവങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള ഒരു കല്പനയിലൂടെയല്ല, പരിശുദ്ധ സിംഹാസനത്തിന്റെ പ്രവൃത്തികളിലൂടെയാണ് അംഗീകാരം ലഭിച്ചത്. അന്നത്തെ മെത്രാന്റെ ഒരു വിധിയും ഇന്നു ലഭ്യമല്ല. ബെനഡിക്ട് പതിനാലാമൻ മാർപാപ്പ 1754-ൽ മാതാവിനെ നവ സ്പെയിനിന്റെ മധ്യസ്ഥയായി പ്രഖ്യാപിക്കുകയും സ്വന്തമായ ദിവ്യബലിയും യാമപ്രാർഥനയും അനുവദിക്കുകയും ചെയ്തു. ലെയോ പതിമൂന്നാമൻ ചിത്രം കിരീടമണിയിക്കാൻ കല്പിച്ചു; അത് 1895-ൽ നടന്നു. വിശുദ്ധ ജോൺ പോൾ രണ്ടാമൻ 2002 ജൂലൈ 31-ന് ബസിലിക്കയിൽവച്ച് ഹുവാൻ ദിയേഗോയെ (Juan Diego) വിശുദ്ധനായി പ്രഖ്യാപിച്ചു. ആദ്യകാലരേഖകളെക്കുറിച്ചു ചരിത്രകാരന്മാർ ഇന്നും ചർച്ച ചെയ്യുന്നുണ്ട്; അതു താഴെ വിശദീകരിക്കുന്നു.
സംഭവിച്ചത്

നാടും മനുഷ്യനും

1521-ലെ സ്പാനിഷ് അധിനിവേശം കഴിഞ്ഞ് പത്തുവർഷമേ ആയിരുന്നുള്ളൂ. ഏറെ നഷ്ടപ്പെട്ട ജനതകൾക്കിടയിൽ ഒരു യുവസഭ പ്രവർത്തിച്ചുതുടങ്ങിയിരുന്നു. മെക്സിക്കോ സിറ്റിയിലെ മെത്രാൻ ഫ്രാൻസിസ്കൻ സന്യാസിയായ ഹുവാൻ ദെ സുമാറാഗ (Juan de Zumárraga) ആയിരുന്നു.

വത്തിക്കാന്റെ ജീവചരിത്രം പറയുന്നത്, ഇന്നു മെക്സിക്കോ സിറ്റിയുടെ ഭാഗമായ കുവാവ്തിത്ലാനിൽ (Cuautitlán) 1474-ൽ ഹുവാൻ ദിയേഗോ ജനിച്ചു എന്നാണ്. സ്വന്തം പേര് കുവാവ്ത്ലത്തൊവാത്സിൻ; "സംസാരിക്കുന്ന കഴുകൻ" എന്ന് അതിന് അർഥം നൽകുന്നു. അദ്ദേഹം ചിചിമെക്ക (Chichimeca) ജനതയിൽപ്പെട്ടവനായിരുന്നുവെന്നും ഏകദേശം അമ്പതാം വയസ്സിൽ ഗെന്റിലെ പീറ്റർ (Peter of Ghent) എന്ന ഫ്രാൻസിസ്കൻ സന്യാസിയിൽനിന്നു മാമ്മോദീസ സ്വീകരിച്ചുവെന്നും അതിൽ പറയുന്നു. ദരിദ്രനായ അൽമായനായിരുന്നു അദ്ദേഹം. നഗരത്തിലെ ദിവ്യബലിക്കും വിശ്വാസപഠനത്തിനും പോകുന്ന വഴിയിലായിരുന്നു തെപെയാക്.

താഴെയുള്ള കഥ നിക്കാൻ മൊപ്പോഹുവ (Nican Mopohua) എന്ന നാവ്വാത്ൽ (Nahuatl) വിവരണത്തെ പിന്തുടരുന്നു. "ഇവിടെ വിവരിക്കുന്നു" എന്നാണ് ആ പേരിന്റെ അർഥം. അതിന്റെ കാലവും രചയിതാവും താഴെ ചർച്ച ചെയ്യുന്നു. ഇതു പാരമ്പര്യത്തിന്റെ സ്വരമാണ്; പോലീസ് റിപ്പോർട്ടല്ല. അതിനാൽ സ്നേഹത്തോടും ശ്രദ്ധയോടുംകൂടി വായിക്കണം.

ഡിസംബർ 9, ശനി: കുന്നു പാടുന്നു

പുലരുംമുമ്പേ ഹുവാൻ ദിയേഗോ നടക്കുകയായിരുന്നു. തെപെയാക്കിന്റെ അടിവാരത്തെത്തിയപ്പോൾ കുന്നിന്മുകളിൽനിന്ന് മനോഹരമായ പക്ഷികളുടേതുപോലെ ഒരു ഗാനം കേട്ടു. പാട്ടു നിലച്ചു; ആരോ അദ്ദേഹത്തെ പേരുചൊല്ലി വിളിച്ചു. മുകളിലേക്കു കയറിയപ്പോൾ സൂര്യനെപ്പോലെ തിളങ്ങുന്ന വസ്ത്രമണിഞ്ഞ ഒരു സ്ത്രീയെ കണ്ടു. ആ ദിവ്യസ്ത്രീയുടെ പാദങ്ങൾക്കു താഴെയുള്ള പാറ മിന്നിത്തിളങ്ങി. വരണ്ട ആ കുന്നിലെ മുൾച്ചെടികൾ മരതകവും വൈഡൂര്യവും പൊന്നുംപോലെ അദ്ദേഹത്തിനു തോന്നി.

അദ്ദേഹത്തിന്റെ സ്വന്തം ഭാഷയിൽ അമ്മ വാത്സല്യത്തോടെ സംസാരിച്ചു. ഒരു ഇംഗ്ലീഷ് പരിഭാഷയിൽ അമ്മയുടെ ആദ്യചോദ്യം ഇങ്ങനെയാണ്: "ഹുവാനിത്തോ, എന്റെ മക്കളിൽ ഏറ്റവും എളിയവനേ, നീ എവിടേക്കാണു പോകുന്നത്?" താൻ കന്യകാമറിയമാണെന്ന് അമ്മ പറഞ്ഞു. സമതലത്തിൽ ഒരു പ്രാർഥനാലയം പണിയണമെന്നും, അവിടെ വരുന്ന എല്ലാവർക്കും തന്റെ സ്നേഹവും സഹായവും നൽകുമെന്നും പരിശുദ്ധ അമ്മ അറിയിച്ചു. ഈ അപേക്ഷ അദ്ദേഹം മെത്രാനെ അറിയിക്കണം.

ആദ്യത്തെ നിരസനം

അദ്ദേഹം മെത്രാന്റെ ഭവനത്തിൽ പോയി, കാത്തിരുന്നു, സന്ദേശം പറഞ്ഞു. മെത്രാൻ ദയയോടെ കേട്ടെങ്കിലും വിശ്വസിക്കാൻ പ്രയാസപ്പെട്ടു; മറ്റൊരു ദിവസം വരാൻ പറഞ്ഞു. അന്നുതന്നെ ഹുവാൻ ദിയേഗോ കുന്നിലേക്കു മടങ്ങി. താനൊന്നുമല്ലാത്തതിനാൽ നിലയും വിലയുമുള്ള മറ്റൊരാളെ അയയ്ക്കണമെന്ന് അദ്ദേഹം യാചിച്ചു. തനിക്ക് അനേകം ദാസന്മാരുണ്ടെങ്കിലും അദ്ദേഹത്തെത്തന്നെ അയയ്ക്കാനാണു തന്റെ ഹിതമെന്ന് മാതാവ് മറുപടി പറഞ്ഞു. തന്റെ നാമത്തിൽ വീണ്ടും പോകണം.

ഡിസംബർ 10, ഞായർ: മെത്രാൻ അടയാളം ചോദിക്കുന്നു

ദിവ്യബലിക്കുശേഷം കണ്ണീരോടെ അദ്ദേഹം വീണ്ടും മെത്രാന്റെ അടുത്തെത്തി. ഇത്തവണ മെത്രാൻ വിശദമായി ചോദ്യംചെയ്തു; മാതാവാണു തന്നെ അയച്ചതെന്നതിന് ഒരു അടയാളം ആവശ്യപ്പെട്ടു. ഹുവാൻ ദിയേഗോയെ പിന്തുടരാൻ ആളുകളെയും അയച്ചു; എന്നാൽ തെപെയാക്കിലേക്കുള്ള വഴിയിലെ പാലത്തിനടുത്തുവച്ച് അവർക്ക് അദ്ദേഹത്തെ നഷ്ടപ്പെട്ടു. പിറ്റേന്നു വന്നാൽ അടയാളം നൽകാമെന്ന് കുന്നിൽവച്ച് മാതാവ് അറിയിച്ചു.

ഡിസംബർ 11, തിങ്കൾ: രോഗിയായ അമ്മാവൻ

ഹുവാൻ ദിയേഗോ വന്നില്ല. അമ്മാവൻ ഹുവാൻ ബെർണർദീനോ കടുത്ത പനിബാധിച്ചു കിടപ്പിലായിരുന്നു. അന്നു മുഴുവൻ അദ്ദേഹം അമ്മാവനെ ശുശ്രൂഷിച്ചു. മരിക്കാൻ പോകുകയാണെന്നു കരുതിയ വൃദ്ധൻ ഒരു വൈദികനെ വിളിച്ചുകൊണ്ടുവരാൻ ആവശ്യപ്പെട്ടു.

ഡിസംബർ 12, ചൊവ്വ: റോസാപ്പൂക്കൾ

പുലരുംമുമ്പേ അദ്ദേഹം നഗരത്തിലേക്കിറങ്ങി. ലജ്ജിച്ച്, മാതാവ് തടയാതിരിക്കാൻ കുന്നിന്റെ മറുവശത്തുകൂടി പോയി. പരിശുദ്ധ അമ്മ ഇറങ്ങിവന്ന് ആ വഴിയിൽത്തന്നെ അദ്ദേഹത്തെ കണ്ടുമുട്ടി. അമ്മാവന്റെ കാര്യം അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു. കഥയിലെ ഏറ്റവും പ്രിയപ്പെട്ട വാക്കുകളാണ് അമ്മയുടെ മറുപടി. ഒരു പരിഭാഷ ഇങ്ങനെ: "നിന്റെ അമ്മയായ ഞാൻ ഇവിടെയില്ലേ?" ഭയപ്പെടേണ്ടെന്നും അമ്മാവൻ സുഖം പ്രാപിച്ചുകഴിഞ്ഞെന്നും അമ്മ പറഞ്ഞു.

പൂക്കൾ ശേഖരിക്കാൻ മാതാവ് അദ്ദേഹത്തെ കുന്നിന്റെ മുകളിലേക്കയച്ചു. ഡിസംബർ മാസമായിരുന്നു; കുന്നിൻമുകൾ പാറയും മുള്ളും മാത്രം. അവിടെ കസ്റ്റീലിയൻ (Castile) റോസാപ്പൂക്കൾ വിരിഞ്ഞുനിൽക്കുന്നത് അദ്ദേഹം കണ്ടു. അധ്വാനിക്കുന്ന മനുഷ്യന്റെ ലളിതമായ മേലങ്കിയായ തിൽമയിൽ അവ ശേഖരിച്ചു. അമ്മ സ്വന്തം കൈകൾകൊണ്ട് അവ ക്രമീകരിച്ചു; മെത്രാന്റെ മുമ്പിൽമാത്രം മേലങ്കി തുറക്കാൻ പറഞ്ഞു.

മെത്രാന്റെ ഭൃത്യന്മാർ അദ്ദേഹത്തെ കാത്തുനിർത്തി. ഒടുവിൽ മെത്രാന്റെ മുമ്പിൽനിന്ന് അദ്ദേഹം മേലങ്കി നിവർത്തി. റോസാപ്പൂക്കൾ നിലത്തുവീണു. തുണിയിൽ കന്യകയുടെ ചിത്രം; ഇന്നും സൂക്ഷിച്ചിരിക്കുന്ന അതേ ചിത്രം. മെത്രാൻ മുട്ടുകുത്തി, താമസിച്ചുപോയതിനു മാപ്പു ചോദിച്ചു. മേലങ്കി തന്റെ ചാപ്പലിൽ സൂക്ഷിച്ചു.

അമ്മാവന്റെ സാക്ഷ്യം

മാതാവ് തിരഞ്ഞെടുത്ത സ്ഥലം ഹുവാൻ ദിയേഗോ മെത്രാന്റെ ആളുകളെ കാണിച്ചുകൊടുത്തു; പിന്നെ വീട്ടിലേക്കു മടങ്ങി. അമ്മാവൻ സുഖം പ്രാപിച്ചിരുന്നു. അതേ അമ്മ തന്റെ അടുത്തുവന്നു സുഖപ്പെടുത്തിയെന്നും, പരിശുദ്ധ ഗ്വാദലൂപ്പെ മറിയം എന്നു വിളിക്കപ്പെടാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നുവെന്നും ഹുവാൻ ബെർണർദീനോ പറഞ്ഞു. അദ്ദേഹം മെത്രാന്റെ മുമ്പാകെ സാക്ഷ്യം നൽകി.

പാരമ്പര്യമനുസരിച്ച് 1531 ഡിസംബർ 26-ന് ചിത്രം പ്രദക്ഷിണമായി തെപെയാക്കിലെ ചെറിയ ചാപ്പലിലേക്കു കൊണ്ടുപോയി. ആദ്യത്തെ തീർഥാലയത്തിന്റെ കാലം കത്തോലിക്കാ വിജ്ഞാനകോശം 1532 എന്നും നവ കത്തോലിക്കാ വിജ്ഞാനകോശം ഏകദേശം 1533 എന്നും നൽകുന്നു.

ഹുവാൻ ദിയേഗോയ്ക്കു പിന്നീട് സംഭവിച്ചത്

മെത്രാന്റെ അനുവാദത്തോടെ അദ്ദേഹം ചാപ്പലിനടുത്ത് ഏകാന്തവാസിയായി ജീവിച്ച്, അതു പരിപാലിക്കുകയും തീർഥാടകരെ സ്വീകരിക്കുകയും ചെയ്തുവെന്ന് വത്തിക്കാന്റെ ജീവചരിത്രം പറയുന്നു. 1548-ൽ മരിച്ചു; ആ ആദ്യചാപ്പലിൽ സംസ്കരിച്ചു.

മേലങ്കിയിലെ ചിത്രം

ബസിലിക്കയുടെ പ്രധാന അൾത്താരയ്ക്കു മുകളിൽ ഇന്നും ആർക്കും ഈ ചിത്രം കാണാം. കൈകൾ കൂപ്പി, ശിരസ്സു മെല്ലെ കുനിച്ചു മറിയം നിൽക്കുന്നു. പ്രകാശരശ്മികൾ അമ്മയെ വലയം ചെയ്യുന്നു. റോസ് നിറമുള്ള അങ്കിയും നക്ഷത്രങ്ങളുള്ള നീലപ്പച്ച മേലങ്കിയും ധരിച്ചിരിക്കുന്നു. ഒരു മാലാഖ താങ്ങുന്ന ചന്ദ്രക്കലയിലാണ് മാതാവ് നിൽക്കുന്നത്. വെളിപാട് 12:1-ലെ സ്ത്രീയെ തിരുവെഴുത്തു വായിക്കുന്നവർ പലപ്പോഴും ഓർത്തിട്ടുണ്ട്.

തുണിക്ക് ഏകദേശം 1.72 മീറ്റർ നീളവും 1.07 മീറ്റർ വീതിയുമുണ്ട്. രണ്ടു കഷണങ്ങൾ തുന്നിച്ചേർത്തതാണ്; വെട്ടിച്ചുരുക്കിയതിന്റെ അടയാളങ്ങളും കാണാം. പഴയ പകർപ്പുകളിൽ കാണുന്ന ശിരസ്സിലെ കിരീടം ഏകദേശം 1887-1888 കാലത്ത് അപ്രത്യക്ഷമായി. അതു മനുഷ്യകരങ്ങൾ നീക്കിയതാണെന്ന് ചരിത്രകാരൻ ഡേവിഡ് ബ്രേഡിങ് (David Brading) വാദിക്കുന്നു.

തുണിയും ചായവും പലവട്ടം പഠനവിധേയമായിട്ടുണ്ട്; ഫലങ്ങൾ യോജിക്കുന്നില്ല.

  • ഇത്ര പരുക്കൻ തുണിയിൽ ഇത്തരം ചിത്രം ഒരു കലാകാരനും വരയ്ക്കാനാവില്ലെന്ന് 1666-ൽ ഏഴു ചിത്രകാരന്മാർ ഒരു അന്വേഷണത്തിൽ മൊഴി നൽകി.
  • 1751 മുതൽ 1756 വരെ ചിത്രകാരൻ മിഗേൽ കബ്രേര (Miguel Cabrera) ഇതു പഠിച്ച്, ഒരേ ചിത്രത്തിൽ പല രീതികൾ കണ്ടെത്തി, മരവില്ലാ അമേരിക്കാന എന്ന ഗ്രന്ഥത്തിൽ പ്രശംസിച്ചു.
  • 1787-ൽ ഹൊസേ ഇഗ്നാസിയോ ബർത്തൊലാച്ചെക്കുവേണ്ടി (José Ignacio Bartolache) പ്രവർത്തിച്ച ചിത്രകാരന്മാർ നാരിനെ പനയുടേതെന്നു വിളിച്ചു; മനുഷ്യരുടെ മിനുക്കുപണികൾ ആദ്യമായി രേഖപ്പെടുത്തി.
  • 1981-ൽ ഇൻഫ്രാറെഡ് ഉപയോഗിച്ച ഫിലിപ് കലഹനും (Philip Callahan) ജോഡി സ്മിത്തും (Jody Smith) പ്രധാനരൂപത്തിനു താഴെ രേഖാചിത്രമൊന്നും കണ്ടില്ല; പിന്നീടു ചേർത്ത ചില ഭാഗങ്ങൾ കണ്ടെത്തി.
  • 1982-ൽ പുനരുദ്ധാരകനായ ഹൊസേ സോൾ റൊസാലെസ് (José Sol Rosales) തുണി ലിനനും ചണവുമാണെന്നും ചിത്രം മനുഷ്യനിർമിതമാണെന്നും വിലയിരുത്തി.
  • കത്തോലിക്കാ വിജ്ഞാനകോശം ഇതിനെ മാഗ്വേ നാര് എന്നു വിളിക്കുന്നു. അങ്ങനെ നാരുപോലും തർക്കവിഷയമാണ്.

മാതാവിന്റെ കണ്ണുകളിൽ രൂപങ്ങൾ പ്രതിഫലിക്കുന്നുവെന്ന് ജനപ്രിയ ഗ്രന്ഥങ്ങൾ അവകാശപ്പെടുന്നു. ചെറിയ പാടുകളിൽ രൂപങ്ങൾ കാണാൻ കണ്ണിനു ചായ്‌വുണ്ടെന്നാണ് വിമർശകരുടെ മറുപടി. ഇതൊന്നും സഭയുടെ പ്രബോധനമല്ല. ലബോറട്ടറി ഫലത്തെ ആശ്രയിച്ചല്ല വിശ്വാസം നിൽക്കുന്നത്.

പഴയ രണ്ട് അപകടങ്ങൾ പലപ്പോഴും പറയപ്പെടുന്നു. 1785-ലോ 1791-ലോ ഒരു തൊഴിലാളി തുണിയിൽ അമ്ലം തൂവിയെന്നു പറയപ്പെടുന്നു. 1921 നവംബർ 14-ന് പൂക്കൾക്കിടയിൽ ഒളിപ്പിച്ച ബോംബ് അൾത്താരയ്ക്കു കേടുവരുത്തി; ചിത്രത്തിന് ഒന്നും സംഭവിച്ചില്ല.

ആദ്യകാലരേഖകളും ചരിത്രകാരന്മാരുടെ ചർച്ചയും

ഗ്വാദലൂപ്പെയെക്കുറിച്ചു യഥാർഥ ചരിത്രചോദ്യങ്ങളുണ്ട്. സത്യസന്ധനായ വായനക്കാരൻ അവ അറിയണം; അവയെ ഭയപ്പെടേണ്ടതുമില്ല.

സുമാറാഗയുടെ മൗനംദർശനങ്ങളെക്കുറിച്ചു പറയുന്ന മെത്രാൻ സുമാറാഗയുടെ ഒരു രചനയും അറിവിലില്ല. ഒരു കത്തിനെക്കുറിച്ചു പഴയ സാക്ഷികൾ പറഞ്ഞെങ്കിലും അതു കണ്ടുകിട്ടിയിട്ടില്ല. അദ്ദേഹം റിപ്പോർട്ടൊന്നും എഴുതിയിരിക്കാനിടയില്ലെന്ന് നവ കത്തോലിക്കാ വിജ്ഞാനകോശം പറയുന്നു.
തീർഥാലയം യാഥാർഥ്യംതെപെയാക്കിലെ ഭക്തിക്ക് 1550-കളിൽ ഉറച്ച തെളിവുണ്ട്. ഡൊമിനിക്കൻ സന്യാസിയായ മെത്രാപ്പോലീത്ത അലോൻസോ ദെ മൊന്തുഫാർ (Alonso de Montúfar) അതു പ്രോത്സാഹിപ്പിച്ച് 1556-ൽ രണ്ടാമത്തെ പള്ളി പണിതുതുടങ്ങി. പട്ടാളക്കാരനും എഴുത്തുകാരനുമായ ബെർണാൽ ദിയാസ് (Bernal Díaz) 1568-ൽ ഇതു പരാമർശിക്കുന്നു.
1556-ലെ തർക്കം1556 സെപ്റ്റംബർ 8-ന് ഫ്രാൻസിസ്കൻ സന്യാസി ഫ്രാൻസിസ്കോ ദെ ബുസ്തമാന്തേ (Francisco de Bustamante) ഈ ഭക്തിക്കെതിരെ പ്രസംഗിച്ചു; മൊന്തുഫാർ അന്വേഷണം തുടങ്ങി. ഒരു തദ്ദേശീയ ചിത്രകാരൻ, ഒരുപക്ഷേ മർക്കോസ് എന്നയാൾ, വരച്ചതാണു ചിത്രമെന്ന് ചില സാക്ഷികൾ പറഞ്ഞു.
സഹഗൂൻ"ഞങ്ങളുടെ അമ്മ" എന്നർഥമുള്ള തൊനാന്ത്സിൻ (Tonantzin) എന്ന പഴയ നാവ്വാ സ്ഥാനപ്പേരു വിളിച്ചാണ് ആളുകൾ തെപെയാക്കിൽ വരുന്നതെന്ന് 1570-കളുടെ അവസാനം ഫ്രാൻസിസ്കൻ സന്യാസി ബെർണർദീനോ ദെ സഹഗൂൻ (Bernardino de Sahagún) പരാതിപ്പെട്ടു. പഴയ ആരാധനയുമായി ആശയക്കുഴപ്പമുണ്ടാകുമെന്ന് അദ്ദേഹം ഭയപ്പെട്ടു.
എഴുതപ്പെട്ട കഥ1648-ലെ മിഗേൽ സാഞ്ചെസിന്റെ (Miguel Sánchez) സ്പാനിഷ് ഗ്രന്ഥത്തിലാണ് കഥ ആദ്യം അച്ചടിച്ചുകാണുന്നത്. 1649-ൽ ലൂയിസ് ലാസോ ദെ ലാ വേഗ (Luis Laso de la Vega) ഹുവെയ് ത്ലമഹുയിസൊൽത്തിക്ക എന്ന കൃതിയിൽ നാവ്വാത്ൽ ഭാഷയിൽ നിക്കാൻ മൊപ്പോഹുവ പ്രസിദ്ധീകരിച്ചു. ഡിസംബർ 12 എന്ന തീയതി സാഞ്ചെസിലാണുള്ളത്; നിക്കാൻ മൊപ്പോഹുവയിൽ ഇല്ല.
ആരെഴുതിഫ്രാൻസിസ്കന്മാർ പഠിപ്പിച്ച നാവ്വാ പണ്ഡിതൻ അന്തോണിയോ വലേറിയാനോയുടെ (Antonio Valeriano) പേരും 1556 എന്ന വർഷവുമാണ് വത്തിക്കാന്റെ ജീവചരിത്രം നൽകുന്നത്. പല മെക്സിക്കൻ ചരിത്രകാരന്മാരും യോജിക്കുന്നു. മറ്റു ചിലർ അത് 1649-നോട് അടുത്ത കാലത്തേതായി കാണുന്നു. 1649-ലെ ഗ്രന്ഥം മൊത്തത്തിൽ ലാസോ ദെ ലാ വേഗയുടേതാണെന്ന് മിക്ക പണ്ഡിതരും കരുതുന്നു. പതിനാറാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ മധ്യത്തിലെ ഒരു കൈയെഴുത്തുപ്രതിയും ഇതുവരെ കണ്ടെത്തിയിട്ടില്ല.
ശപഥമൊഴികൾ1666-ലും 1723-ലും അന്വേഷണങ്ങൾ നടന്നു. 1666-ലെ സാക്ഷികൾ സംഭവത്തിന് 135 വർഷങ്ങൾക്കുശേഷമാണു സംസാരിച്ചത്. പാരമ്പര്യത്തിന്റെ തുടർച്ച കാണിക്കുന്നതിലാണ് ഈ അന്വേഷണങ്ങളുടെ പ്രധാനമൂല്യമെന്ന് നവ കത്തോലിക്കാ വിജ്ഞാനകോശം കരുതുന്നു.
ഹുവാൻ ദിയേഗോയെക്കുറിച്ചുള്ള സംശയം1794-ൽ ഹുവാൻ ബൗത്തിസ്ത മുഞ്ഞോസും (Juan Bautista Muñoz) 1883-ലെ സ്വകാര്യ റിപ്പോർട്ടിൽ ഹൊവാക്കിൻ ഗാർസിയ ഇക്കസ്ബാൽസേത്തയും (Joaquín García Icazbalceta) എതിർവാദങ്ങൾ ഉന്നയിച്ചു. ഹുവാൻ ദിയേഗോ ജീവിച്ചിരുന്നുവോ എന്നു സംശയിക്കുന്നുവെന്ന വാർത്തകൾക്കുശേഷം ബസിലിക്കയുടെ ആബട്ട് ഗില്ലെർമോ ഷുളൻബർഗ് (Guillermo Schulenburg) 1996-ൽ സ്ഥാനമൊഴിഞ്ഞു. തെളിവുകൾ വളരെ വൈകിയുള്ളതാണെന്ന് വൈദികനും ചരിത്രകാരനുമായ സ്റ്റാഫോർഡ് പൂൾ (Stafford Poole) വാദിച്ചിട്ടുണ്ട്.
സഭയുടെ പുനഃപരിശോധന1998-ൽ വിശുദ്ധരുടെ നാമകരണത്തിനുള്ള കോൺഗ്രിഗേഷൻ ഫിദെൽ ഗോൺസാലെസ് (Fidel González), എദ്വാർദോ ചാവെസ് (Eduardo Chávez), ഹൊസേ ലൂയിസ് ഗെരേരോ (José Luis Guerrero) എന്നിവരുടെ നേതൃത്വത്തിൽ ഒരു പ്രത്യേക കമ്മീഷനിലൂടെ ചരിത്രപ്രശ്നം വീണ്ടും പരിശോധിച്ചു. 1998 ഒക്ടോബറിൽ അനുകൂലമായ റിപ്പോർട്ട് നൽകി; പഠനം 1999-ൽ പ്രസിദ്ധീകരിച്ചു. തീർഥാലയത്തിന്റെ പ്രായവും കഥയുടെ പ്രായവും അതു വേർതിരിക്കുന്നില്ലെന്ന് വിമർശകർ മറുപടി പറഞ്ഞു.
എസ്കലാദ കോഡക്സ്1995-ൽ പ്രസിദ്ധീകരിച്ച ഈ ചർമരേഖയിൽ ഒരു ദർശനത്തിന്റെ ചിത്രവും 1548-ലെ ഹുവാൻ ദിയേഗോയുടെ മരണത്തിന്റെ രേഖയുമുണ്ട്. അനുകൂലിക്കുന്നവർ അതിനെ പതിനാറാം നൂറ്റാണ്ടിലേതായി കാണുന്നു. പൂളും അൽബെർത്തോ പെരാൾട്ടയും (Alberto Peralta) ഉൾപ്പെടെ ചിലർ അതിന്റെ ആധികാരികത ചോദ്യം ചെയ്യുന്നു.
പേര്സ്പെയിനിലെ എക്സ്ത്രെമദൂരയിൽ (Extremadura) ഗ്വാദലൂപ്പെ മാതാവിന്റെ പ്രസിദ്ധമായ ഒരു തീർഥാലയം നേരത്തേ ഉണ്ടായിരുന്നു. പേരിനു പിന്നിൽ ഒരു നാവ്വാത്ൽ പദമുണ്ടെന്ന് 1675 മുതൽ ചിലർ നിർദേശിച്ചു; ഒന്നിനും പൊതുസമ്മതി ലഭിച്ചിട്ടില്ല.

ചുരുക്കത്തിൽ: തെപെയാക്കിലെ ഭക്തി പഴയതും ഉറപ്പുള്ളതുമാണ്. 1531-ലെ മുഴുവൻ കഥ എഴുതിക്കിട്ടുന്നത് ഒരു നൂറ്റാണ്ടിലധികം കഴിഞ്ഞാണ്; അത് എത്രത്തോളം പിന്നിലേക്കു പോകുന്നുവെന്നതിൽ പണ്ഡിതർ ഭിന്നിക്കുന്നു. പരിശോധനയ്ക്കുശേഷം സഭ ഹുവാൻ ദിയേഗോയെ വിശുദ്ധനായി പ്രഖ്യാപിച്ചു; കത്തോലിക്കർ ആദരിക്കുന്ന സഭയുടെ പ്രവൃത്തിയാണത്. എങ്കിലും രേഖകൾ സത്യസന്ധമായി പഠിക്കാൻ ഒരു കത്തോലിക്കനു കഴിയും.

പ്രധാന സന്ദേശങ്ങൾ

നിക്കാൻ മൊപ്പോഹുവ പാരമ്പര്യമനുസരിച്ച്.

ഡിസം. 9താൻ ആരെന്ന് ഹുവാൻ ദിയേഗോയോട് മാതാവ് പറയുന്നു. തെപെയാക്കിൽ ഒരു പ്രാർഥനാലയം ആവശ്യപ്പെടുന്നു; അവിടെ വരുന്നവർക്കു തന്റെ സ്നേഹം നൽകുമെന്നും അവരെ കേൾക്കുമെന്നും പറയുന്നു. അദ്ദേഹം മെത്രാനെ അറിയിക്കണം.
ഡിസം. 9, പിന്നീട്ദരിദ്രനായ അദ്ദേഹത്തെത്തന്നെയാണു താൻ അയയ്ക്കുന്നതെന്ന് അമ്മ ഉറപ്പിക്കുന്നു.
ഡിസം. 10മെത്രാൻ ചോദിച്ച അടയാളം മാതാവ് വാഗ്ദാനം ചെയ്യുന്നു.
ഡിസം. 12"നിന്റെ അമ്മയായ ഞാൻ ഇവിടെയില്ലേ?" ഭയപ്പെടേണ്ടെന്നു പറയുന്നു, അമ്മാവൻ സുഖപ്പെട്ടെന്ന് അറിയിക്കുന്നു, റോസാപ്പൂക്കൾ ശേഖരിക്കാൻ അയയ്ക്കുന്നു.
ഡിസം. 12ഹുവാൻ ബെർണർദീനോയോട്, അദ്ദേഹത്തിന്റെ സാക്ഷ്യമനുസരിച്ച്: പരിശുദ്ധ അമ്മ അദ്ദേഹത്തെ സുഖപ്പെടുത്തുന്നു; പരിശുദ്ധ ഗ്വാദലൂപ്പെ മറിയം എന്ന പേരു നൽകുന്നു.

ഒറ്റ വരിയിൽ

ഒരു അമ്മ ദരിദ്രരുടെ അടുത്ത് അവരുടെ സ്വന്തം ഭാഷയിൽ വന്ന്, തന്റെ പുത്രനെ കണ്ടെത്താനുള്ള ഒരു ഭവനം ആവശ്യപ്പെടുന്നു.

വിശ്വാസത്തിൽ പുതിയതൊന്നുമില്ല

ഈ കഥ ഒരു പ്രബോധനവും കൂട്ടിച്ചേർക്കുന്നില്ല. ദൈവം എളിയവരെ ഉയർത്തുന്നു (ലൂക്കാ 1:52); മറിയം തന്റെ പുത്രനിലേക്കു ചൂണ്ടുന്നു (യോഹന്നാൻ 2:5): സുവിശേഷം പറയുന്നതുതന്നെയാണ് ഇതു കാണിക്കുന്നത്.

സഭ ഇതിനെ കാണുന്ന വിധം

വിധി1531-ലെ സംഭവങ്ങളെക്കുറിച്ചു മെത്രാന്റെ ഒരു കല്പനയും ലഭ്യമല്ല. മധ്യസ്ഥപദവി, ആരാധനക്രമം, കിരീടധാരണം, നാമകരണം എന്നിവയിലൂടെയാണ് അംഗീകാരം വന്നത്. പരിശുദ്ധ സിംഹാസനത്തിന്റെ ഔദ്യോഗിക പ്രവൃത്തികളാണിവ; ഈ ഭക്തിയെയും ദർശകനെയും അവ ആദരിക്കുന്നു. മറ്റെല്ലാ ദർശനങ്ങളിലെന്നപോലെ ഇതു വിശ്വസിക്കാൻ അവ ആരെയും കടപ്പെടുത്തുന്നില്ല.
ബെനഡിക്ട് പതിനാലാമൻ1754 മേയ് 25-ലെ നോൻ എസ്ത് എക്വിദെം എന്ന ബൂള വഴി മാതാവിനെ നവ സ്പെയിനിന്റെ മധ്യസ്ഥയാക്കി; ഡിസംബർ 12-ന് സ്വന്തമായ ദിവ്യബലിയും യാമപ്രാർഥനയും അനുവദിച്ചു.
ലെയോ പതിമൂന്നാമൻ1887 ഫെബ്രുവരി 8-ന് കിരീടധാരണം കല്പിച്ചു. 1895 ഒക്ടോബർ 12-ന് അദ്ദേഹത്തിന്റെ നാമത്തിൽ ചിത്രം കിരീടമണിയിച്ചു.
വിശുദ്ധ പീയൂസ് പത്താമൻ1910 ജൂൺ 16-ലെ കത്ത്. അതിന്റെ വ്യാപ്തി മെക്സിക്കോ എന്നും ലത്തീൻ അമേരിക്ക എന്നും സ്രോതസ്സുകൾ വ്യത്യസ്തമായി പറയുന്നു. തീർഥാലയം 1904-ൽ ബസിലിക്കയായി.
പീയൂസ് പതിനൊന്നാമൻ, പീയൂസ് പന്ത്രണ്ടാമൻമധ്യസ്ഥപദവി 1935-ൽ ഫിലിപ്പീൻസിലേക്കും എത്തി. 1945 ഒക്ടോബർ 12-ലെ റേഡിയോസന്ദേശത്തിൽ പീയൂസ് പന്ത്രണ്ടാമൻ മാതാവിനെ മെക്സിക്കോയുടെ രാജ്ഞിയും അമേരിക്കകളുടെ ചക്രവർത്തിനിയും എന്നു വിളിച്ചു.
വിശുദ്ധ പോൾ ആറാമൻ1966-ൽ സ്വർണറോസ അയച്ചു. 1976-ൽ പുതിയ മന്ദിരത്തിന് മൈനർ ബസിലിക്ക പദവി നൽകി.
വിശുദ്ധ ജോൺ പോൾ രണ്ടാമൻ1979, 1990, 1999, 2002 വർഷങ്ങളിൽ തീർഥാടകനായി എത്തി. 1999 ജനുവരി 22-ന് മെക്സിക്കോ സിറ്റിയിൽ നൽകിയ എക്ലേസിയ ഇൻ അമേരിക്ക 11-ൽ, ഡിസംബർ 12-ന് ഭൂഖണ്ഡം മുഴുവൻ മാതാവിന്റെ തിരുനാൾ ആചരിക്കണമെന്ന് ആവശ്യപ്പെട്ടു. മാതാവിനെ "അമേരിക്കയുടെ അമ്മയും സുവിശേഷപ്രഘോഷകയും" എന്നു വിളിച്ചു. 2002-ൽ പരിശുദ്ധ സിംഹാസനത്തിന്റെ പഞ്ചാംഗത്തിൽ ലത്തീൻ സഭ മുഴുവനുമുള്ള സ്മരണയായി പരിശുദ്ധ അമ്മയെ ചേർത്തു.
ദർശകൻ1990 മേയ് 6-ന് വിശുദ്ധ ജോൺ പോൾ രണ്ടാമൻ ബസിലിക്കയിൽവച്ചു വാഴ്ത്തപ്പെട്ടവനായി പ്രഖ്യാപിച്ചു. 2002 ജൂലൈ 31-ന് അവിടെത്തന്നെ വിശുദ്ധനായി പ്രഖ്യാപിച്ചു. "അമേരിക്കൻ ഭൂഖണ്ഡത്തിലെ ആദ്യത്തെ തദ്ദേശീയ വിശുദ്ധൻ" എന്ന് അദ്ദേഹത്തെ വിളിച്ചു. 1990 മേയിൽ ഒരു വീഴ്ചയ്ക്കുശേഷം ഹുവാൻ ഹൊസേ ബരഗാൻ സിൽവ (Juan José Barragán Silva) സുഖം പ്രാപിച്ചതാണ് അംഗീകരിക്കപ്പെട്ട അദ്ഭുതം; ചില വിശദാംശങ്ങളിൽ സ്രോതസ്സുകൾ ഭിന്നിക്കുന്നു.
ഫ്രാൻസിസ്2013-ൽ സ്വർണറോസ അയച്ചു. 2016 ഫെബ്രുവരി 13-ന് ബസിലിക്കയിൽ പ്രാർഥിച്ചു; അവിടെ അമ്മയുടെ വാക്കുകൾ അനുസ്മരിച്ചു: "ഞാൻ നിങ്ങളുടെ അമ്മയല്ലേ? ഞാൻ നിങ്ങളോടൊപ്പം ഇല്ലേ?"

സുവിശേഷം ഒരു സംസ്കാരത്തിലേക്ക് എങ്ങനെ പ്രവേശിക്കുന്നു എന്നതിന്റെ മാതൃകയായും സഭ ഗ്വാദലൂപ്പെയെ വായിച്ചിട്ടുണ്ട്. വിശ്വാസം സ്വീകരിച്ചപ്പോഴും ഹുവാൻ ദിയേഗോ തന്റെ തദ്ദേശീയ സ്വത്വം കാത്തുസൂക്ഷിച്ചുവെന്ന് നാമകരണ പ്രസംഗത്തിൽ വിശുദ്ധ ജോൺ പോൾ രണ്ടാമൻ പറഞ്ഞു; തദ്ദേശീയ ജനതകൾക്കു നീതിയും കരുതലും ഉണ്ടാകണമെന്ന് ആഹ്വാനം ചെയ്തു.

ഫലങ്ങൾ

ഏകദേശം അഞ്ചു നൂറ്റാണ്ടായി തെപെയാക് തീർഥാടനകേന്ദ്രമാണ്. ആയിരക്കണക്കിനാളുകൾ കാൽനടയായി എത്തുന്നു; ചിലർ മുട്ടിന്മേൽ; ഇടവകകൾ സംഘങ്ങളായും വരുന്നു.

സന്ദർശിക്കുകയാണെങ്കിൽ

മെക്സിക്കോ സിറ്റിയുടെ വടക്കുഭാഗത്ത് വിയ്യ ദെ ഗ്വാദലൂപ്പെയിലാണു (Villa de Guadalupe) തീർഥാലയം. ഏറ്റവും അടുത്ത മെട്രോ സ്റ്റേഷൻ ലാ വിയ്യ-ബസിലിക്ക (La Villa-Basílica). 1976 ഒക്ടോബർ 12-ന് തുറന്ന, ഏകദേശം പതിനായിരം പേരെ ഉൾക്കൊള്ളുന്ന, വൃത്താകൃതിയിലുള്ള ആധുനിക ബസിലിക്കയിലാണ് യഥാർഥ ചിത്രം. അതിനടുത്ത്, 1695-ൽ തുടങ്ങി 1709-ൽ തുറന്ന പഴയ ബസിലിക്കയുണ്ട്; മൃദുവായ മണ്ണിൽ താഴ്ന്നുപോയതിന്റെ കേടുപാടുകൾ അതിനുണ്ട്. കുന്നിൻമുകളിലെ ചാപ്പലിലേക്കു വഴികളുണ്ട്. ഡിസംബർ 12-നോട് അടുത്ത ദിവസങ്ങളിലാണു വർഷത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ തിരക്ക്.

കാലക്രമം

1474വത്തിക്കാന്റെ ജീവചരിത്രപ്രകാരം ഹുവാൻ ദിയേഗോയുടെ ജനനം
1521തെനോച്ചിത്ലാൻ (Tenochtitlan) സ്പാനിഷ് അധിനിവേശത്തിലാകുന്നു
1531 ഡിസം. 9 മുതൽ 12 വരെപാരമ്പര്യമനുസരിച്ചു ദർശനങ്ങൾ
1531 ഡിസം. 26പാരമ്പര്യമനുസരിച്ചു ചിത്രം തെപെയാക്കിലെ ചാപ്പലിലേക്ക്
1548വത്തിക്കാന്റെ ജീവചരിത്രപ്രകാരം ഹുവാൻ ദിയേഗോയുടെ മരണം
1556ബുസ്തമാന്തേയുടെ പ്രസംഗവും മൊന്തുഫാറിന്റെ അന്വേഷണവും; നിക്കാൻ മൊപ്പോഹുവയ്ക്കു വത്തിക്കാൻ നൽകുന്ന വർഷം
1648, 1649സാഞ്ചെസും പിന്നീട് ലാസോ ദെ ലാ വേഗയും കഥ പ്രസിദ്ധീകരിക്കുന്നു
1666ശപഥമൊഴികളോടുകൂടിയ അന്വേഷണം
1695 മുതൽ 1709 വരെപഴയ ബസിലിക്കയുടെ നിർമാണം
1754ബെനഡിക്ട് പതിനാലാമൻ: മധ്യസ്ഥപദവി, ദിവ്യബലി, യാമപ്രാർഥന
1895ചിത്രത്തിന്റെ കിരീടധാരണം
1921അൾത്താരയിലെ ബോംബ്
1976ചിത്രം പുതിയ ബസിലിക്കയിലേക്ക്
1990ഹുവാൻ ദിയേഗോ വാഴ്ത്തപ്പെട്ടവൻ
1999എക്ലേസിയ ഇൻ അമേരിക്ക
2002ഹുവാൻ ദിയേഗോ വിശുദ്ധൻ
2016ഫ്രാൻസിസ് മാർപാപ്പ ബസിലിക്കയിൽ പ്രാർഥിക്കുന്നു

ശരിയായി വായിക്കാൻ

അംഗീകരിക്കപ്പെട്ട ദർശനങ്ങൾപോലും സ്വകാര്യവെളിപാടുകളാണ്. അവ വിശ്വാസനിക്ഷേപത്തിന്റെ ഭാഗമല്ല; അവയിൽ വിശ്വസിക്കാൻ ഒരു കത്തോലിക്കനും കടപ്പെട്ടിട്ടില്ല. ക്രിസ്തുവിൽ പൂർത്തിയായ വെളിപാടനുസരിച്ചു കൂടുതൽ പൂർണമായി ജീവിക്കാൻ നമ്മെ സഹായിക്കുകയാണ് അവയുടെ ധർമം (CCC 66, 67). അമ്മയെ ആദരിക്കുക, അമ്മയുടെ പുത്രന്റെ അടുത്തേക്കു പോകുക, അമ്മ കാണാനെത്തിയ ദരിദ്രരെ കരുതുക.

സ്രോതസ്സുകൾ: ഹുവാൻ ദിയേഗോയുടെ വത്തിക്കാൻ ജീവചരിത്രം; ജോൺ പോൾ രണ്ടാമന്റെ നാമകരണ പ്രസംഗം, 2002; 1990 മേയ് 6-ലെ പ്രസംഗം; എക്ലേസിയ ഇൻ അമേരിക്ക 11; ഫ്രാൻസിസ് മാർപാപ്പയുടെ പ്രസംഗം, 2016 ഫെബ്രുവരി 13; കത്തോലിക്കാ വിജ്ഞാനകോശം (1910); നവ കത്തോലിക്കാ വിജ്ഞാനകോശം; നിക്കാൻ മൊപ്പോഹുവയുടെ ഇംഗ്ലീഷ് പാഠം; വിക്കിപീഡിയ: ഗ്വാദലൂപ്പെ മാതാവ്, ഹുവാൻ ദിയേഗോ, ബസിലിക്ക (ഡി. എ. ബ്രേഡിങ്, Mexican Phoenix, 2001; എസ്. പൂൾ, Our Lady of Guadalupe, 1995 എന്നിവ ഉദ്ധരിക്കുന്നു); തീർഥാടകരെക്കുറിച്ച് കാത്തലിക് വേൾഡ് റിപ്പോർട്ട്, 2024.