ഗ്രന്ഥശാല
മരിയൻ ദർശനങ്ങൾ · ഇന്ത്യ · പ്രാദേശിക പാരമ്പര്യം, തീയതി തർക്കവിഷയം

കുറവിലങ്ങാട് മർത്ത് മറിയം

കുറവിലങ്ങാട്ടെ മുത്തിയമ്മ

അംഗീകാരം ഇതൊരു പ്രാദേശിക പാരമ്പര്യമാണ്; ഔപചാരിക വിധിയില്ല. ഈ ദർശനത്തെപ്പറ്റി ഏതെങ്കിലും സഭാധികാരി അന്വേഷിക്കുകയോ തീർപ്പുകല്പിക്കുകയോ ചെയ്തതായി അറിവില്ല. ഈ പാരമ്പര്യത്തിൽ മാതാവിനെ ആദരിക്കുന്നത് സഭാധികാരികളുടെ പൂർണ അറിവോടെയാണ്; സീറോ മലബാർ സഭയുടെ പ്രധാന തീർഥാടനദേവാലയവുമാണിത്. അത് ഈ സ്ഥലത്തെയും ഭക്തിയെയും ആദരിക്കലാണ്. സംഭവത്തെയോ അതിന്റെ തീയതിയെയോ, ലോകത്തിലെ ആദ്യത്തെ മരിയൻ ദർശനമാണിതെന്ന അവകാശവാദത്തെയോ അതു സ്ഥിരീകരിക്കുന്നില്ല.
പറഞ്ഞുപോരുന്നത്

കരുതലോടെയാണ് ഈ താൾ എഴുതുന്നത്. ഈ പാരമ്പര്യം കേരളത്തിലെ അനേകം കുടുംബങ്ങൾക്കു പ്രിയപ്പെട്ടതാണ്; ഈ സ്നേഹത്തിന് താങ്ങാനാവാത്ത അവകാശവാദങ്ങളുടെ ആവശ്യവുമില്ല. അതുകൊണ്ട് പാരമ്പര്യം പറയുന്നതുപോലെ കഥ പറഞ്ഞിട്ട്, ചരിത്രത്തിനു കാണിക്കാവുന്നതും കാണിക്കാനാവാത്തതും പറയുന്നു. ഇത് മാർത്തോമ്മാ നസ്രാണികളുടെ ദേവാലയമായതിനാൽ ഈ താളിൽ സീറോ മലബാർ പാരമ്പര്യത്തിലെ വാക്കുകൾ ബോധപൂർവം ഉപയോഗിക്കുന്നു: ഈശോ, മിശിഹാ, വിശുദ്ധ കുർബാന, മർത്ത് മറിയം, മുത്തിയമ്മ, മദ്ബഹ, മൂന്നു നോമ്പ്, കപ്പലോട്ടം. ഈ ശേഖരത്തിലെ മറ്റു താളുകളിൽ എല്ലാ റീത്തുകൾക്കുംവേണ്ടി പൊതുവായ വാക്കുകളാണ്; ഇവിടെ ഇവയാണ് ശരി.

പാലയൂരിൽനിന്നുള്ള കുടുംബങ്ങൾ

മാർത്തോമ്മാ നസ്രാണികളുടെ പാരമ്പര്യമനുസരിച്ച് തോമ്മാശ്ലീഹാ ക്രിസ്തുവർഷം 52-ൽ കേരളത്തിലെത്തി പാലയൂരിൽ പള്ളി സ്ഥാപിച്ചു; കള്ളി, കാളികാവ്, പകലോമറ്റം, ശങ്കരപുരി എന്ന് ഓർമിക്കപ്പെടുന്ന കുടുംബങ്ങളെ മാമ്മോദീസാ മുക്കി. അവിടെനിന്ന് ഈ കുടുംബങ്ങളിൽ ചിലത് ഏറ്റുമാനൂർ വഴി തെക്കോട്ടു വന്ന് കുറവിലങ്ങാടിനടുത്തു താമസമാക്കി എന്നു പറയുന്നു; രണ്ടാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ തുടക്കത്തിലാണെന്ന് ഒരു വിവരണം.

കുട്ടികളും ഉറവയും

അന്നു കാടായിരുന്ന താഴ്ന്ന കുന്നുകളിൽ കുറച്ചു കുട്ടികൾ ആടുമേയ്ക്കുകയായിരുന്നു. ചൂടും വിശപ്പും ദാഹവും കാരണം വെള്ളവും കിഴങ്ങും തേടി നടന്ന് അവർ വഴിതെറ്റി. അവർ ദൈവത്തെ വിളിച്ചു. ആളൊഴിഞ്ഞ ആ കാട്ടിൽ, കൈയിൽ കുരിശുമായി ഒരു ശിശുവിനെ ഏന്തിയ സ്ത്രീ അവരുടെ മുമ്പിൽ നിന്നു. ഇടവകയുടെ ചരിത്രരേഖ പറയുന്നതായി റിപ്പോർട്ട് ചെയ്യപ്പെടുന്നത്, ആ ദിവ്യസ്ത്രീ കല്ലുകൾ എടുത്തത് അപ്പമായി എന്നാണ്. പിന്നെ വിരലുകൾകൊണ്ടു മണ്ണു മാന്തി; ഒരു നീരുറവ പൊങ്ങിവന്നു. തിന്നുകുടിച്ചിട്ട് അവർ ആ അമ്മയെ തിരഞ്ഞു; അമ്മയെ കണ്ടില്ല.

സന്ധ്യയ്ക്കു വീട്ടിലെത്തിയ അവർ മാതാപിതാക്കളോടു പറഞ്ഞു; അവർ വിശ്വസിച്ചില്ല. മുതിർന്നവർ കുട്ടികളോടൊപ്പം ആ സ്ഥലത്തേക്കു ചെന്നു; വരണ്ട ആ കാലത്ത് അവിടെ തെളിനീരുറവ. ഉണ്ണീശോയെ ഏന്തിയ പരിശുദ്ധ കന്യക വീണ്ടും പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ട് ആ സ്ഥലത്തു തന്റെ പേരിൽ പള്ളി പണിയാൻ പറഞ്ഞു, പിന്നെ മറഞ്ഞു. അങ്ങനെ കുന്നിൽ പള്ളി ഉയർന്നു, മർത്ത് മറിയത്തിന്റെ നാമത്തിൽ. മൂന്ന് ആൺകുട്ടികൾ എന്നു ചില വിവരണങ്ങൾ. ഉറവ ഇന്നും ഒഴുകുന്നു; ജനങ്ങൾ അവിടെനിന്നു കോരിയെടുക്കുന്നു; അതു വറ്റിയിട്ടില്ലെന്ന് അവർ പറയുന്നു.

കുട്ടികളെക്കുറിച്ചു മറ്റൊന്നും പറയുന്നില്ല: പേരുകളില്ല, പിൽക്കാലജീവിതമില്ല, പള്ളി പണിയാനുള്ള അപേക്ഷയല്ലാതെ സന്ദേശവുമില്ല. ജോർജ് എഴുതിയ ഈ പള്ളിയുടെ ചരിത്രത്തിൽ ഉദ്ധരിക്കുന്ന ഫാ. വിച്ചൻസാ ദെ മരിയയുടെ (Vichensa de Maria) ഒരു കൈയെഴുത്തുപ്രതി മുത്തിയമ്മയുടെ മറ്റൊരു പ്രത്യക്ഷപ്പെടലിനെപ്പറ്റി പറയുന്നുവത്രേ; ആ വിവരണം ഈ താളിനായി വായിക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല.

എത്ര പഴക്കം? കാണിക്കാവുന്നതും കാണിക്കാനാവാത്തതും

ഇവിടെ തുറന്നു പറയുന്നതാണ് നല്ലത്. നാലു തീയതികൾ പ്രചാരത്തിലുണ്ട്; അവ ഒത്തുപോകുന്നില്ല.

ക്രി.വ. 105ഇടവകയുടെ പാരമ്പര്യത്തിലെ സ്ഥാപനത്തീയതി; അനേകം എഴുത്തുകാരും പട്ടികകളും ആവർത്തിക്കുന്നത്. പാരമ്പര്യം മാത്രമാണ് ആധാരം. അത്ര പഴക്കമുള്ള ഒരു രേഖയും അറിവില്ല.
ക്രി.വ. 335ദർശനത്തിന് ഏറ്റവും കൂടുതൽ പറയുന്ന തീയതി; 1995-ൽ ഉറവയ്ക്കരികിലെ ബോർഡ് “നാലാം നൂറ്റാണ്ട്” എന്നു പറഞ്ഞിരുന്നു. പഴയ മണിമാളികയിൽ ക്രി.വ. 337 എന്ന ഒരു ലിഖിതം ഉണ്ടെന്ന് ഒരു നസ്രാണി ചരിത്രവെബ്സൈറ്റ് റിപ്പോർട്ട് ചെയ്യുന്നു; ആ ലിഖിതത്തിന്റെ പണ്ഡിതോചിതമായ പ്രസിദ്ധീകരണമൊന്നും കണ്ടെത്താനായില്ല.
ക്രി.വ. 345അന്നാണ് പള്ളി പണിതതെന്നും ക്നായി തോമായോടൊപ്പം വന്നതായി പറയുന്ന മാർ യൗസേപ്പ് അതു കൂദാശ ചെയ്തെന്നും കേരള ടൂറിസം താളുകൾ പറയുന്നു. ഇതും പാരമ്പര്യമാണ്; ക്നാനായ കുടിയേറ്റത്തോടു ചേർത്തു പറയുന്നത്.
ഏകദേശം 1160ഏകദേശം 1773-ൽ എഴുതിയ നിരണം ഗ്രന്ഥവരി കുടുംബങ്ങൾ കുറവിലങ്ങാട്ടെത്തിയത് വളരെ പിന്നീടാണെന്നു പറയുന്നതായി റിപ്പോർട്ടുണ്ട്. അതുകൊണ്ട് “335” എന്നതോ “നാലാം നൂറ്റാണ്ട്” എന്നതോ കൊല്ലവർഷത്തിലാണെന്ന് എം. കുര്യൻ തോമസ് എന്ന ചരിത്രകാരൻ വായിക്കുന്നു. കൊ. വ. 335 ഏകദേശം ക്രി.വ. 1160 ആണ്. ഈ ഗ്രന്ഥവരിയും അതു പറയുന്ന കാര്യങ്ങളെക്കാൾ വളരെ പിൽക്കാലത്തുള്ളതാണ്; സ്വന്തം താത്പര്യങ്ങളുള്ള മറ്റൊരു നസ്രാണി സമൂഹത്തിൽ എഴുതിയതുമാണ്.

നന്നായി സാക്ഷ്യപ്പെട്ടത്. മെനേസിസ് (Menezes) മെത്രാപ്പോലീത്തയുടെ യാത്രയുടെ പോർച്ചുഗീസ് വിവരണമായ ജൊർണാദാ (അച്ചടി 1606), അതിന്റെ പേജുകൾ ഉദ്ധരിക്കുന്ന ഒരു പ്രാദേശിക ചരിത്രകാരൻ പറയുന്നതനുസരിച്ച്, 1599-ൽ മെത്രാപ്പോലീത്ത കുറവിലങ്ങാട്ട് പുതിയ പള്ളിക്കു കല്ലിട്ടതായും പഴയ പള്ളി വളരെ ഇരുണ്ടതും പഴയ ശൈലിയിലുള്ളതും ആയിരുന്നതായും രേഖപ്പെടുത്തുന്നു. അതായത്, 1599-ൽ മാറ്റിപ്പണിയേണ്ടത്ര പഴക്കമുള്ള ഒരു പള്ളി ഇവിടെ നിന്നിരുന്നു. 1657-ൽ മാർപാപ്പയുടെ പ്രതിനിധി സെബസ്ത്യാനി (Sebastiani) ഇവിടെ അതിമനോഹരമായ “സെന്റ് മേരി മേജർ” പള്ളിയും വിശുദ്ധ സെബസ്ത്യാനോസിന്റെ ചാപ്പലും ഭംഗിയുള്ള കരിങ്കൽക്കുരിശും വിവരിച്ചു. “ദൈവമാതാവ്” എന്ന സുറിയാനി ലിഖിതമുള്ള ഒരു മണി 1584-ൽ വാർത്തതായി പറയുന്നു. ഇവയാണ് ഉറപ്പുള്ള ബിന്ദുക്കൾ. യൂറോപ്യന്മാർ ആദ്യമായി എഴുതുമ്പോൾത്തന്നെ ഇതു പഴക്കവും പ്രാധാന്യവുമുള്ള ഒരു മരിയൻ ദേവാലയമായിരുന്നു എന്നാണ് അവയുടെ സാക്ഷ്യം.

കാണിക്കാനാവാത്തത്. ഏതെങ്കിലും തീയതിയിൽ ഒരു ദർശനം സംഭവിച്ചു എന്നത്. പതിനാറാം നൂറ്റാണ്ടിനു മുമ്പുള്ള ഒരു രേഖയും അതു പരാമർശിക്കുന്നതായി അറിവില്ല. ഈ താളിനു ലഭ്യമായ പഠനങ്ങളിലൊന്നും കഥയുടെ ഏറ്റവും പഴയ രൂപം കണ്ടെത്തിയിട്ടില്ല. 1599-ൽ മെനേസിസ് തന്നെ ഇവിടെ മറിയത്തിന്റെ പ്രത്യക്ഷപ്പെടൽ രേഖപ്പെടുത്തി എന്ന് ഒരു ഭക്തലേഖനം പറയുന്നു; അങ്ങനെയൊരു ഭാഗം കണ്ടെത്താനായില്ല, അതുകൊണ്ട് വസ്തുതയായി ഇവിടെ ആവർത്തിക്കുന്നില്ല. നസ്രാണികളുടെ ആദ്യനൂറ്റാണ്ടുകളിലെ എഴുത്തുകൾ വളരെ കുറച്ചേ ശേഷിക്കുന്നുള്ളൂ; അതിനാൽ മൗനം ഇരുവശത്തേക്കും അധികമൊന്നും തെളിയിക്കുന്നില്ല. ഒരു സഭയുടെ നീണ്ട സ്മരണ ആദരവ് അർഹിക്കുന്നു; പക്ഷേ അത് രേഖയ്ക്കു തുല്യമല്ല.

“ലോകത്തിലെ ആദ്യത്തെ ദർശനം.” ഈ വാക്ക് പലപ്പോഴും പറയുന്നുണ്ട്; പള്ളിയിലെ അച്ചടിച്ച ബോർഡുകളും അതു പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. ഇത് സ്ഥാപിക്കാനാവില്ല. ഉദാഹരണത്തിന്, സ്പെയിനിലെ സരഗോസയിലെ (Zaragoza) സ്തംഭമാതാവിന്റെ പാരമ്പര്യം ഒന്നാം നൂറ്റാണ്ടിലാണ്; അതും പാരമ്പര്യംതന്നെ. ഇത്തരം സ്മരണകളെ തീയതിയനുസരിച്ച് ആർക്കും നിരത്താനാവില്ല. ഇന്ത്യയിലെ ഏറ്റവും പഴക്കമുള്ള മരിയൻ പാരമ്പര്യങ്ങളിലൊന്നാണ് കുറവിലങ്ങാട്ടേത് എന്നും, അതു കാത്തവർ യൂറോപ്യന്മാർ കേരളത്തിലെത്തുംമുമ്പേ ക്രിസ്ത്യാനികളായിരുന്നു എന്നും പറയുന്നതാണ് കൂടുതൽ ന്യായം. വിശ്വാസം വിദേശത്തുനിന്നുള്ള ഇറക്കുമതിയല്ലെന്ന് ഈ അവകാശവാദം ഇവിടത്തെ വിശ്വാസികളെ ഓർമിപ്പിക്കുന്നുവെന്ന് Catholics and Cultures പഠനം നിരീക്ഷിക്കുന്നു. ഉറവയുടെ തീയതി എന്തായാലും ആ ഭാഗം സത്യമാണ്.

പ്രധാന സന്ദേശങ്ങൾ

കുട്ടികളോട്വാക്കുകളൊന്നും ഓർമിക്കപ്പെടുന്നില്ല. വിശക്കുന്നവരെ മുത്തിയമ്മ ഊട്ടുന്നു, ദാഹിക്കുന്നവർക്കു വെള്ളം കൊടുക്കുന്നു.
മുതിർന്നവരോട്ഉറവയ്ക്കരികെ തന്റെ നാമത്തിൽ ഒരു പള്ളി പണിയാൻ ആവശ്യപ്പെടുന്നു.

ഒറ്റ വരിയിൽ

വഴിതെറ്റി വിശന്നലഞ്ഞ മക്കളെ കണ്ടെത്തി ഊട്ടുകയും ഒരു പ്രാർഥനാലയം ആവശ്യപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്ന അമ്മ.

വിശ്വാസത്തിൽ പുതിയതൊന്നുമില്ല

വിശ്വസിക്കേണ്ട ഒരു സന്ദേശവും ഇവിടെയില്ല. മാതാവിന്റെ കൈകളിലെ ഉണ്ണീശോയിലേക്കും അവിടത്തെ കൈയിലെ കുരിശിലേക്കും സഭയിലെ ദൈവാരാധനയിലേക്കുമാണ് പാരമ്പര്യം വിരൽചൂണ്ടുന്നത്.

സഭ ഇതിനെ കാണുന്ന വിധം

വിധിഅന്വേഷണമോ വിധിയോ അറിവില്ല. സഭയുടെ ആധുനിക നടപടിക്രമങ്ങളെക്കാൾ പഴക്കമുള്ള ഒരു ദീർഘകാല ആചാരമാണിത്. വിശ്വാസകാര്യങ്ങൾക്കായുള്ള ഡിക്കാസ്റ്ററിയുടെ 2024-ലെ മാനദണ്ഡങ്ങൾ പ്രകാരവും, സംഭവങ്ങൾ അതിസ്വാഭാവികമാണെന്ന് സഭ സാധാരണ പ്രഖ്യാപിക്കാറില്ല.
പദവിഇടവക സീറോ മലബാർ പാലാ രൂപതയുടെ കീഴിലാണ്; 1950 ജൂലൈ 25-ന് ഫൊറോനാ പള്ളിയായി. ഇന്ന് മേജർ ആർക്കിഎപ്പിസ്കോപ്പൽ മർത്ത് മറിയം ആർക്കദിയാക്കോൻ തീർഥാടനദേവാലയം എന്ന് അറിയപ്പെടുന്നു. 2018 ജനുവരിയിലെ ഒരു റിപ്പോർട്ട് ഈ ദേവാലയത്തിനു കിട്ടിയ പ്രത്യേക പദവിയെപ്പറ്റി പറഞ്ഞു; ആ റിപ്പോർട്ട് ഈ താളിനായി വായിക്കാനായില്ല, ഉത്തരവും കണ്ടെത്തിയില്ല. കൃത്യമായ പാഠത്തിനും തീയതിക്കും ഇടവകയോടു ചോദിക്കുക.
തിരുനാൾദർശനത്തിന്റെ പ്രത്യേക ആരാധനാക്രമത്തിരുനാൾ സ്ഥിരീകരിക്കാനായില്ല. ജനുവരിയിലെ ഇടവകത്തിരുനാൾ വിശുദ്ധ സെബസ്ത്യാനോസിന്റേതാണ്; മുത്തിയമ്മയുടെ പള്ളിയുടെ വലിയ ദിവസങ്ങൾ മൂന്നു നോമ്പിന്റേതും.
ചരിത്രത്തിലെ സ്ഥാനംനസ്രാണികളുടെ തദ്ദേശീയ തലവന്മാരായ അഞ്ച് ആർക്കദിയാക്കോന്മാരുടെ ജന്മസ്ഥലമെന്ന് കേരള ടൂറിസം ഇതിനെ വിളിക്കുന്നു. 1653-ലെ കൂനൻകുരിശു സത്യത്തിനുശേഷം സമൂഹം വിഭജിക്കപ്പെട്ടു. തോമാ ആർക്കദിയാക്കോൻ മലങ്കര മെത്രാന്മാരുടെ നിരയിലെ ആദ്യനായ മാർ തോമാ ഒന്നാമനായി. ഇവിടെ വികാരിയായിരുന്ന പറമ്പിൽ ചാണ്ടി (ലത്തീനിൽ അലക്സാണ്ടർ ദെ കാമ്പോ, Alexander de Campo) 1663 ഫെബ്രുവരി 1-ന് കത്തോലിക്കരുടെ മെത്രാനായി അഭിഷിക്തനായി; അറിയപ്പെടുന്ന ആദ്യത്തെ ഇന്ത്യൻ മെത്രാൻ എന്ന് ഒരു ചരിത്രം അദ്ദേഹത്തെ വിളിക്കുന്നു. അദ്ദേഹം കുറവിലങ്ങാട്ടുനിന്നു ഭരിച്ചു; 1687 ജനുവരി 2-ന് മരിച്ചു; കബറിടം മദ്ബഹയിലാണ്. ഈ രണ്ടുപേരുടെയും കുടുംബങ്ങളെക്കുറിച്ചു ചരിത്രകാരന്മാർ ചർച്ച ചെയ്തിട്ടുണ്ട്; ചില വിശദാംശങ്ങൾ തർക്കത്തിലാണ്. ഇവരിൽനിന്നുതന്നെ പാരമ്പര്യം അവകാശപ്പെടുന്ന മറ്റു ക്രൈസ്തവർ നമ്മുടെ സഹോദരീസഹോദരന്മാരാണ്.
നിധീരിക്കൽ മാണിക്കത്തനാർഇവിടത്തെ വികാരിയായിരുന്ന ഇദ്ദേഹം (1842-1904) കത്തോലിക്കാ നവീകരണത്തിന്റെയും ക്രൈസ്തവ ഐക്യശ്രമങ്ങളുടെയും നേതാവും ദീപികയുടെ പ്രഥമ പത്രാധിപരുമായിരുന്നു. 1894-ൽ ഇടവകയുടെ ഇംഗ്ലീഷ് സ്കൂൾ തുടങ്ങി. പിന്നീട് ഇന്ത്യൻ രാഷ്ട്രപതിയായ കെ. ആർ. നാരായണൻ അവിടെ പഠിച്ചു.

ഫലങ്ങൾ

മൂന്നു നോമ്പ്. വലിയ നോമ്പിനു മൂന്ന് ആഴ്ച മുമ്പ്, തിങ്കൾ, ചൊവ്വ, ബുധൻ ദിവസങ്ങളിൽ, സുറിയാനി പാരമ്പര്യത്തിലെ സഭകൾ നിനിവേക്കാരുടെ യാചന ആചരിക്കുന്നു; യോനാ പ്രവാചകനെ ഓർക്കുന്നു (യോനാ 3). പൗരസ്ത്യ സഭയിൽ ആറാം നൂറ്റാണ്ടിലെ ഒരു മഹാമാരിക്കാലത്തു തുടങ്ങിയെന്നു പറയുന്ന ഈ നോമ്പ് അവിടെനിന്നാണ് നസ്രാണികളിലെത്തിയത്. കേരളത്തിലെ അനേകം ഇടവകകളിൽ ഇതുണ്ട്; കുറവിലങ്ങാടാണ് അതിന്റെ ഏറ്റവും പ്രസിദ്ധമായ സ്ഥലം. ഒരു കണക്കനുസരിച്ച് ഒരു ലക്ഷത്തിലേറെ പേർ എത്തുന്നു; ഔദ്യോഗിക കണക്കു കണ്ടെത്തിയില്ല.

കപ്പലോട്ടം. നോമ്പിനിടയിൽ, ഏകദേശം നാല്പതടി നീളമുള്ള മരക്കപ്പൽ, പായ്മരങ്ങളും കയറുകളും മരംകൊണ്ടുള്ള നാവികരും യോനായുടെ രൂപവുമായി, പുരുഷന്മാർ തോളിലേറ്റി വലിയ പടികളിറങ്ങി ജനക്കൂട്ടത്തിനിടയിലൂടെ കൊണ്ടുപോകുന്നു. കോളിളക്കമുള്ള കടലിലെന്നപോലെ അവർ അതുമായി ഓടുകയും അതിനെ ഉലയ്ക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. ഇതിനുള്ള അവകാശം ഒരിക്കൽ നാവികരുടെ നാടായിരുന്ന കടപ്പൂരിലെ പുരുഷന്മാർക്കാണ്; കപ്പൽ നൽകിയത് അവരാണെന്നും പറയുന്നു. കടൽക്കച്ചവടംകൊണ്ടു ജീവിച്ച ഒരു ജനതയുടെ ഓർമ ഒരു നോമ്പുഭക്തിയിൽ നിലനിൽക്കുന്നു.

നല്ല അയൽക്കാർ. തിരുനാളിന്റെ നേർച്ചച്ചോറിനുള്ള നെല്ലിനായി ഏറ്റുമാനൂർ മഹാദേവക്ഷേത്രം ഒരു വയലും, കൂടെ തൂക്കുവിളക്കും വലിയ ഓട്ടുപാത്രവും നൽകിയെന്നും ഉത്സവത്തിലെ ആനകൾ അന്നുമുതലാണെന്നുമുള്ള ഓർമ കേരള ടൂറിസം രേഖപ്പെടുത്തുന്നു. അതിന്റെ പേരിൽത്തന്നെ സൂക്ഷിക്കേണ്ട ഒരു പാരമ്പര്യം.

പള്ളിയിലുള്ളവ. സുറിയാനി വാക്കുകളുള്ള 1584-ലെ മണി; 1911-ൽ ജർമനിയിൽനിന്നു കൊണ്ടുവന്ന മൂന്നു വലിയ മണികൾ; മദ്ബഹയുടെ ഇരുവശത്തും മിശിഹായുടെ മാമ്മോദീസായുടെയും കല്പനകൾ സ്വീകരിക്കുന്ന മോശയുടെയും ചുവർചിത്രങ്ങൾ; ഉണ്ണിയെ ഏന്തിയ മാതാവിന്റെ ചായംപൂശിയ കൽരൂപം; ചുവട്ടിൽ വിളക്കുകളുള്ള കരിങ്കൽക്കുരിശ്. കുരിശിന്റെ തീയതിയിൽ (1575, അല്ലെങ്കിൽ 1638-നും 1657-നും ഇടയിൽ) ഉയരത്തിലും ആധാരങ്ങൾ വിയോജിക്കുന്നു. പഴയ മദ്ബഹ നിലനിർത്തിക്കൊണ്ട്, മണക്കാട്ട് തോമാക്കത്തനാരുടെ കാലത്ത് 1950-കളിൽ പള്ളി പുതുക്കിപ്പണിത് 1960-ൽ പൂർത്തിയാക്കി.

സന്ദർശിക്കുകയാണെങ്കിൽ

കോട്ടയം ജില്ലയിൽ എം. സി. റോഡിൽ, കോട്ടയം പട്ടണത്തിനു വടക്ക് ഏകദേശം 22 കിലോമീറ്റർ അകലെയാണ് കുറവിലങ്ങാട്. പടികൾ കയറി പള്ളിയിലെത്തി, പഴയ മദ്ബഹയിലും മാർ ചാണ്ടിയുടെ കബറിടത്തിലും പ്രാർഥിക്കുക; മണികളും കുരിശും കാണുക; ഉറവയിലേക്ക് ഇറങ്ങുക. ജനക്കൂട്ടത്തിനും കപ്പലിനും മൂന്നു നോമ്പു ദിവസങ്ങളിൽ വരിക; ശാന്തതയ്ക്ക് സാധാരണദിവസത്തെ പ്രഭാതത്തിലും. നോമ്പിന്റെ തീയതി ഈസ്റ്ററിനോടൊപ്പം മാറുന്നു; സാധാരണ ജനുവരി അവസാനം മുതൽ ഫെബ്രുവരി വരെയുള്ള കാലത്താണ്.

കാലക്രമം

ക്രി.വ. 52പാരമ്പര്യമനുസരിച്ച് തോമ്മാശ്ലീഹാ കേരളത്തിലെത്തുന്നു.
105ഇടവകയുടെ പാരമ്പര്യമനുസരിച്ച് പള്ളിയുടെ സ്ഥാപനം.
335 അഥവാ 345വ്യത്യസ്ത പാരമ്പര്യങ്ങളനുസരിച്ച് ദർശനം അഥവാ പള്ളിപണി.
ഏകദേശം 1160നിരണം ഗ്രന്ഥവരിയുടെ ഒരു വായനയനുസരിച്ച് പള്ളിയുടെ തീയതി.
1584“ദൈവമാതാവ്” എന്ന സുറിയാനി ലിഖിതമുള്ള മണി (റിപ്പോർട്ട് ചെയ്യപ്പെട്ടത്).
1599ജൊർണാദാ പ്രകാരം മെനേസിസ് കല്ലിടുന്നു. കണ്ടെത്തിയ ഏറ്റവും പഴയ ഉറച്ച തീയതി.
1653കൂനൻകുരിശു സത്യം.
1657പ്രതിനിധി സെബസ്ത്യാനി പള്ളിയെ വിവരിക്കുന്നു.
1663 ഫെബ്രു. 1മാർ പറമ്പിൽ ചാണ്ടി മെത്രാനായി അഭിഷിക്തനാകുന്നു.
1687 ജനു. 2മാർ ചാണ്ടിയുടെ മരണം; ഇവിടെ അടക്കം.
1894മാണിക്കത്തനാർ ഇംഗ്ലീഷ് സ്കൂൾ തുറക്കുന്നു.
1911മൂന്നു വലിയ മണികൾ ജർമനിയിൽനിന്ന് എത്തുന്നു.
1950 ജൂലൈ 25ഫൊറോനാ പള്ളിയാകുന്നു.
1951 മുതൽ 1960മണക്കാട്ട് തോമാക്കത്തനാരുടെ കാലത്ത് നടുഭാഗവും മുഖപ്പും പുതുക്കിപ്പണിയുന്നു. ഇന്നത്തെ രൂപത്തിന് കേരള ടൂറിസം 1954 എന്നു പറയുന്നു.

ശരിയായി വായിക്കുക

സഭ വിധിച്ച ദർശനങ്ങൾപോലും സ്വകാര്യ വെളിപാടുകളാണ്. അവ വിശ്വാസത്തോട് ഒന്നും ചേർക്കുന്നില്ല; ഒരു കത്തോലിക്കനും അവ വിശ്വസിക്കാൻ ബാധ്യസ്ഥനല്ല; എങ്കിലും സുവിശേഷം കൂടുതൽ പൂർണമായി ജീവിക്കാൻ അവ സഹായിച്ചേക്കാം (മതബോധനഗ്രന്ഥം 66-67). ഒരു കേരള കത്തോലിക്കന് ഈ പാരമ്പര്യത്തെ സ്നേഹിക്കാം; എന്തു തെളിയിക്കാമെന്നു ചോദിക്കുകയും ചെയ്യാം; രണ്ടിലും അവിശ്വസ്തതയില്ല. തോമ്മാശ്ലീഹായുടെ കർത്താവിലുള്ള വിശ്വാസവും അവിടത്തെ അമ്മയോടുള്ള സ്നേഹവും ഒരു ഉറവയുടെ പ്രായത്തെ ആശ്രയിച്ചല്ല നിൽക്കുന്നത്. അനേകം നൂറ്റാണ്ടുകളായി മർത്ത് മറിയത്തെ വിളിക്കുകയും മക്കളെ അമ്മയുടെ പുത്രനായ ഈശോമിശിഹായുടെ അടുത്തു കൊണ്ടുവരികയും ചെയ്ത ഒരു ജനതയെ കുറവിലങ്ങാട് തീർച്ചയായും കാണിച്ചുതരുന്നു.

ആധാരങ്ങൾ: NSC Network (nasrani.net), Marth Mariam Church, Kuravilangad, കൂടെ പ്രൊഫ. ജോർജ് ജോൺ നിധീരി, എം. തോമസ് ആന്റണി എന്നിവരുടെ പേരുവെച്ച കുറിപ്പുകൾ; അവയാണ് ജൊർണാദാ (മലേക്കണ്ടത്തിൽ പതിപ്പ്), സെബസ്ത്യാനിയെപ്പറ്റി പള്ളത്ത്, നിരണം ഗ്രന്ഥവരിയെപ്പറ്റി എം. കുര്യൻ തോമസ് എന്നിവയുടെ പേജുകൾ നൽകുന്നത്; കേരള ടൂറിസം; Catholics and Cultures, College of the Holy Cross; Wikipedia (കഥയ്ക്കും ജോർജിന്റെ ഉദ്ധരണിക്കും, ശ്രദ്ധയോടെ); GCatholic; ഇടവകചരിത്രത്താൾ. മൂലകൃതികൾ (ജൊർണാദാ, സെബസ്ത്യാനി, നിരണം ഗ്രന്ഥവരി) നേരിട്ടു വായിച്ചിട്ടില്ല, ഈ എഴുത്തുകാർ പറയുന്നതുപോലെ മാത്രം; ഇടവകയുടെ സ്വന്തം വെബ്സൈറ്റ് തുറക്കാനായില്ല. ഇടവകയിൽനിന്നോ ചരിത്രകാരന്മാരിൽനിന്നോ തിരുത്തലുകൾ സ്വാഗതം.