2 ഏപ്രിൽ 2027 · സീറോ മലബാർ റീത്ത്
അനുദിന വചനം ആപ്പിൽ തുറക്കുകകൂടാതെ: ലത്തീൻ റീത്ത് · സീറോ മലങ്കര റീത്ത് · English
“മനുഷ്യരുടെ മുമ്പിൽ എന്നെ ഏറ്റുപറയുന്നവനെ എന്റെ സ്വർഗസ്ഥനായ പിതാവിന്റെ മുമ്പിൽ ഞാനും ഏറ്റുപറയും.” മത്തായി 10:32
ഉയിർപ്പിനുശേഷമുള്ള ആദ്യവെള്ളിയാഴ്ച പൗരസ്ത്യസഭ സകല വിശുദ്ധരുടെയും, വിശേഷിച്ച് സഹദാമാരുടെയും, തിരുനാൾ ആഘോഷിക്കുന്നു. ഈ സ്ഥാനം മനഃപൂർവമാണ്. മരണത്തിലൂടെ മിശിഹായോടൊപ്പം ജീവനിലേക്കു കടന്നവരാണ് സഹദാമാർ; അതിനാൽ അവരുടെ തിരുനാൾ ഒരു ശവസംസ്കാരത്തിന്റെ ഇരുട്ടിലല്ല, ഉയിർപ്പിന്റെ ആഴ്ചയിലാണ്. പൗരസ്ത്യ സുറിയാനി പാരമ്പര്യം സ്വന്തം ചരിത്രത്തിലൂടെ ഈ ദിവസത്തെ വിശദീകരിക്കുന്നു. നാലാം നൂറ്റാണ്ടിൽ പേർഷ്യൻ രാജാവായ ഷാപുർ രണ്ടാമൻ (Shapur II) തന്റെ സാമ്രാജ്യത്തിലെ ക്രൈസ്തവർക്കെതിരേ ദീർഘമായ ഒരു പീഡനം അഴിച്ചുവിട്ടു. സെലൂക്യാ-സ്തെസിഫോണിലെ (Seleucia-Ctesiphon) കാതോലിക്കോസായിരുന്ന മാർ ശെമഊൻ ബർ സബ്ബാ (Shemun bar Sabbae) തന്റെ ജനത്തെ ഒറ്റിക്കൊടുക്കാനോ സൂര്യനെ ആരാധിക്കാനോ വിസമ്മതിച്ചു; പാരമ്പര്യമനുസരിച്ച് ഏകദേശം 341-ലോ 344-ലോ ഒരു ദുഃഖവെള്ളിയാഴ്ച, മെത്രാന്മാരും വൈദികരും വിശ്വാസികളുമടങ്ങുന്ന വലിയൊരു സമൂഹത്തോടൊപ്പം, അദ്ദേഹം വധിക്കപ്പെട്ടു. ദുഃഖവെള്ളി ഒരു തിരുനാളാക്കാൻ കഴിയാത്തതിനാൽ ഉയിർപ്പിനുശേഷമുള്ള വെള്ളിയാഴ്ച സഹദാമാരെ അനുസ്മരിക്കുന്ന പതിവുണ്ടായി: പാരമ്പര്യം അങ്ങനെ പറയുന്നു. ഭാരതത്തിലെ മാർ തോമ്മായുടെ സഭ ഈ കലണ്ടറും ഈ ഓർമയും സ്വീകരിച്ചു; സീറോ മലബാർ സഭ ഇന്നും ഈ ദിവസം സഹദാമാരുടെ തിരുനാളായി ആചരിക്കുന്നു. സാക്ഷികൾ ഇല്ലാതായിട്ടില്ല. പുല്ലുവഴിക്കാരിയായ ഫ്രാൻസിസ്കൻ ക്ലാരിസ്റ്റ് സന്യാസിനി വാഴ്ത്തപ്പെട്ട റാണി മരിയ വട്ടാലിൽ, ദരിദ്രർക്കിടയിലുള്ള തന്റെ പ്രവർത്തനംനിമിത്തം ഉണർന്ന വിശ്വാസവിദ്വേഷത്താൽ, 1995-ൽ ഇൻഡോറിനടുത്ത് ഒരു ബസ്സിൽവച്ചു കുത്തേറ്റു മരിച്ചു; 2017-ൽ സഭ അവരെ വാഴ്ത്തപ്പെട്ടവരായി പ്രഖ്യാപിച്ചു. കൊലയാളിയോട് അവരുടെ കുടുംബം പിന്നീടു ക്ഷമിച്ചു; അയാൾ മാപ്പുചോദിക്കാൻ അവരുടെ വീട്ടിലെത്തി. ഒരു സഹദായുടെ രക്തവും ആ കുടുംബത്തിന്റെ ക്ഷമയും ഏതൊരു പ്രസംഗത്തെക്കാളും ഉച്ചത്തിൽ ഉയിർപ്പിനെ പ്രഘോഷിക്കുന്നു.
ഒന്നാം വായന നമ്മെ ഒരു തീച്ചൂളയിലേക്കു കൊണ്ടുപോകുന്നു. ബാബിലോണിലെ മൂന്നു യഹൂദയുവാക്കൾ, ഷദ്രാക്കും മെഷാക്കും അബെദ്നെഗോയും, സ്വർണബിംബത്തെ ആരാധിക്കാൻ വിസമ്മതിച്ചു. തീയിലെറിയപ്പെടുംമുൻപ്, എല്ലാ സഹദാമാരും പിന്നീട് ആവർത്തിച്ച ഒരു മറുപടി അവർ രാജാവിനു നൽകുന്നു: “രാജാവേ, ഞങ്ങൾ സേവിക്കുന്ന ഞങ്ങളുടെ ദൈവം എരിയുന്നതീച്ചൂളയിൽനിന്നു ഞങ്ങളെ രക്ഷിക്കാൻ കഴിവുള്ളവനാണ്. അവിടുന്ന് ഞങ്ങളെ നിന്റെ കൈയിൽനിന്നു മോചിപ്പിക്കും.” “ഇക്കാര്യം നീ അറിഞ്ഞുകൊള്ളുക. അവിടുന്ന് ഞങ്ങളെ മോചിപ്പിച്ചില്ലെങ്കിൽപ്പോലും ഞങ്ങൾ നിന്റെ ദേവൻമാരെയോ നീ നിർമിച്ച സ്വർണ ബിംബത്തെയോ ആരാധിക്കുകയില്ല.” തുടർന്ന് അദ്ഭുതകരമായ ഒരു ദൃശ്യം: “അവർ ദൈവത്തിനു കീർത്തനം ആലപിച്ചുകൊണ്ടും കർത്താവിനെ സ്തുതിച്ചുകൊണ്ടും തീജ്വാലകളുടെ മധ്യേ നടന്നു.” “അസറിയാ എഴുന്നേറ്റു നിന്നു പ്രാർഥിച്ചു; അഗ്നിയുടെ മധ്യത്തിൽ അവന്റെ അധരങ്ങൾ കർത്താവിനെ പുകഴ്ത്തി:” അസറിയായുടെ പ്രാർഥന ഒരു പരാതിയല്ല, ഒരു ഏറ്റുപറച്ചിലാണ്: ഞങ്ങളുടെ പിതാക്കന്മാരുടെ ദൈവമായ കർത്താവേ, അങ്ങു വാഴ്ത്തപ്പെട്ടവനും സ്തുത്യർഹനുമാണ്; അങ്ങയുടെ നാമം എന്നേക്കും മഹത്വപൂർണമാണ്; അങ്ങു ചെയ്തതെല്ലാം നീതിയുക്തമാണ്. ദൈവം അനീതി ചെയ്തുവെന്ന് അദ്ദേഹം കുറ്റപ്പെടുത്തുന്നില്ല; തന്റെ ജനം പാപം ചെയ്തുവെന്ന് സമ്മതിക്കുന്നു; എന്നിട്ടും ദൈവകരുണയിൽ ആശ്രയിക്കുന്നു. ഉള്ളിലേക്കു നോക്കിയ രാജാവ് കാണുന്നതോ: “എന്നാൽ, അഗ്നിയുടെ നടുവിൽ ബന്ധനം കൂടാതെ നാലുപേർ നടക്കുന്നതു ഞാൻ കാണുന്നു; അവർക്ക് ഒരുപദ്രവവും ഏറ്റിട്ടില്ല; നാലാമത്തവൻ കാഴ്ചയിൽ ദേവകുമാരനെപ്പോലെയിരിക്കുന്നു.” ആ നാലാമനിൽ പല സഭാപിതാക്കന്മാരും ദൈവപുത്രനെ കണ്ടു: തന്റെ സാക്ഷികളെ തീയിൽനിന്നു പുറത്തെടുക്കുകയല്ല, അതിൽ അവരോടൊപ്പം നടക്കുകയാണ് അവിടുന്ന്. സഹദാമാർ മരിച്ചത് ഇങ്ങനെയാണ്: പാടിക്കൊണ്ട്, ക്ഷമിച്ചുകൊണ്ട്, ഒറ്റയ്ക്കല്ലാതെ.
നടപടിപ്പുസ്തകത്തിൽ ആദ്യത്തെ ക്രൈസ്തവ സഹദായെ നാം കണ്ടുമുട്ടുന്നു. “സ്തേഫാനോസ് കൃപാവരവും ശക്തിയുംകൊണ്ടു നിറഞ്ഞ് പല അദ്ഭുതങ്ങളും വലിയ അടയാളങ്ങളും ജനമധ്യത്തിൽ പ്രവർത്തിച്ചു.” ജറുസലെമിലെ ഒരു സിനഗോഗിലെ ചിലർ അദ്ദേഹത്തോടു തർക്കിക്കുന്നു; “എന്നാൽ, അവന്റെ സംസാരത്തിൽവെളിപ്പെട്ട ജ്ഞാനത്തോടും ആത്മാവിനോടും എതിർത്തു നിൽക്കാൻ അവർക്കു കഴിഞ്ഞില്ല.” ദേവാലയത്തിനും നിയമത്തിനും എതിരായി സംസാരിച്ചുവെന്ന് ആരോപിക്കാൻ കള്ളസാക്ഷികളെ കണ്ടെത്തുന്നു. സ്തേഫാനോസ് ഒരു യഹൂദനായിരുന്നു; ശ്ലീഹന്മാരും ആദിമസമൂഹം മുഴുവനും അങ്ങനെതന്നെ. ഈ തർക്കം ഒരേ കുടുംബത്തിനുള്ളിലായിരുന്നു; രണ്ടാം വത്തിക്കാൻ കൗൺസിലിനെ (നോസ്ത്ര ഏത്താത്തെ 4) പിന്തുടർന്ന്, ഇത്തരം ഭാഗങ്ങൾ യഹൂദജനത്തിനെതിരായ കുറ്റാരോപണമായി സഭ ഒരിക്കലും വായിക്കുന്നില്ല. ലൂക്കാ നമ്മെ കാണിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നത് സാക്ഷിയുടെ മുഖമാണ്: “സംഘത്തിലുണ്ടായിരുന്നവർ അവന്റെ നേരേ സൂക്ഷിച്ചുനോക്കി. അവന്റെ മുഖം ഒരു ദൈവദൂതന്റെ മുഖം പോലെ കാണപ്പെട്ടു.” സീനായിൽനിന്ന് ഇറങ്ങിവന്ന മോശയെപ്പോലെ, ദൈവത്തോടൊപ്പമായിരുന്നതിനാൽ സ്തേഫാനോസിന്റെ മുഖം പ്രകാശിക്കുന്നു. താമസിയാതെ അദ്ദേഹം സ്വർഗം തുറന്നിരിക്കുന്നതു കാണും; തന്നെ കൊല്ലുന്നവർക്കുവേണ്ടി പ്രാർഥിക്കും; മരിക്കും (അപ്പ. പ്രവ. 7:56–60). ഹെബ്രായലേഖനം വിശ്വാസത്തിന്റെ സാക്ഷികളുടെ നീണ്ട പട്ടിക തുറക്കുന്നു. വിശ്വാസംമൂലം ആബേൽ ശ്രേഷ്ഠമായ ബലി സമർപ്പിച്ചു; “അവൻ മരിച്ചെങ്കിലും തന്റെ വിശ്വാസത്തിലൂടെ ഇന്നും സംസാരിക്കുന്നു.” വിശ്വാസംമൂലം നോഹ പെട്ടകം നിർമിച്ചു. “വിശ്വാസംമൂലം അബ്രാഹം തനിക്ക് അവകാശമായി ലഭിക്കാനുള്ള സ്ഥലത്തേക്കു പോകാൻ വിളിക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ അനുസരിച്ചു. എവിടേക്കാണു പോകേണ്ടതെന്നറിയാതെതന്നെയാണ് അവൻ പുറപ്പെട്ടത്.” ഇവർ വാഗ്ദാനം നിറവേറുന്നതു കണ്ടില്ല; “ദൈവം സംവിധാനം ചെയ്തതും നിർമിച്ചതും അടിസ്ഥാനമുറപ്പിച്ചതുമായ ഒരു നഗരത്തെ അവൻ പ്രതീക്ഷിച്ചിരുന്നു.” ആ നഗരം മരിക്കാൻമാത്രം യാഥാർഥ്യമുള്ളതാണെന്നു വിശ്വസിച്ചവരാണ് സഹദാമാർ.
സാക്ഷികൾക്ക് ഈശോ നൽകുന്ന നിർദേശമാണ് സുവിശേഷം. മൂന്നു പ്രാവശ്യം അവിടുന്നു പറയുന്നു: ഭയപ്പെടേണ്ടാ. “നിങ്ങൾ അവരെ ഭയപ്പെടേണ്ടാ, എന്തെന്നാൽ, മറഞ്ഞിരിക്കുന്നതൊന്നും വെളിപ്പെടാതിരിക്കുകയില്ല. നിഗൂഢമായിരിക്കുന്നതൊന്നും അറിയപ്പെടാതിരിക്കുകയുമില്ല.” “ശരീരത്തെ കൊല്ലുകയും ആത്മാവിനെ കൊല്ലാൻ കഴിവില്ലാതിരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നവരെ നിങ്ങൾ ഭയപ്പെടേണ്ടാ, മറിച്ച്, ആത്മാവിനെയും ശരീരത്തെയും നരകത്തിനിരയാക്കാൻ കഴിയുന്നവനെ ഭയപ്പെടുവിൻ.” “അതിനാൽ, ഭയപ്പെടേണ്ടാ. നിങ്ങൾ അനേകം കുരുവികളെക്കാൾ വിലയുള്ളവരാണല്ലോ.” അതിന്റെ കാരണം പിതാവിന്റെ ആർദ്രതയാണ്: “ഒരു നാണയത്തുട്ടിനു രണ്ടു കുരുവികൾ വിൽക്കപ്പെടുന്നില്ലേ? നിങ്ങളുടെ പിതാവിന്റെ അറിവുകൂടാതെ അവയിലൊന്നുപോലും നിലംപതിക്കുകയില്ല.” “നിങ്ങളുടെ തലയിലെ ഓരോ മുടിയിഴയും എണ്ണപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.” പിന്നെ വാഗ്ദാനവും മുന്നറിയിപ്പും: “മനുഷ്യരുടെ മുമ്പിൽ എന്നെ ഏറ്റുപറയുന്നവനെ എന്റെ സ്വർഗസ്ഥനായ പിതാവിന്റെ മുമ്പിൽ ഞാനും ഏറ്റുപറയും.” “മനുഷ്യരുടെ മുമ്പിൽ എന്നെതള്ളിപ്പറയുന്നവനെ എന്റെ സ്വർഗസ്ഥനായ പിതാവിന്റെ മുമ്പിൽ ഞാനും തള്ളിപ്പറയും.” രക്തസാക്ഷിക്കുള്ള സുറിയാനിവാക്കായ സഹദാ, ഗ്രീക്കിലെ മാർത്തുസ് എന്നതുപോലെ, സാക്ഷി എന്നുമാത്രമാണ് അർഥമാക്കുന്നത്. മിശിഹായ്ക്കുവേണ്ടി മരിക്കാൻ നമ്മിൽ ചുരുക്കം പേരേ വിളിക്കപ്പെടൂ; എന്നാൽ അവിടുത്തെ ഏറ്റുപറയാൻ നാമെല്ലാവരും വിളിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു: ഓഫീസ് മേശയിൽ, ഹോസ്റ്റലിൽ, കുടുംബത്തിന്റെ വാട്സാപ്പ് ഗ്രൂപ്പിൽ, നാം കച്ചവടം ചെയ്യുന്ന രീതിയിൽ, ദരിദ്രരെക്കുറിച്ചു സംസാരിക്കുന്ന രീതിയിൽ. ഇന്ന് മാസാദ്യവെള്ളിയുമാണ്; പല കുടുംബങ്ങളും തിരുഹൃദയത്തിനായി സമർപ്പിക്കുന്ന ദിവസം. കുരിശിൽ കുത്തിത്തുറക്കപ്പെടുകയും മഹത്വത്തോടെ ഉയിർക്കുകയും ചെയ്ത ആ ഹൃദയമാണ് ഓരോ സഹദായുടെയും ധൈര്യത്തിന്റെ ഉറവിടം. ഈ തിരുനാൾ നന്നായി ആചരിക്കുക എന്നാൽ ആ ധൈര്യത്തിൽ അല്പം ചോദിക്കുകയും, ഈ ദിവസം അവസാനിക്കുംമുൻപ് ഏറ്റുപറച്ചിലിന്റെ ഒരു ചെറിയ പ്രവൃത്തി ചെയ്യുകയുമാണ്.
വിഷയം: “മനുഷ്യരുടെ മുമ്പിൽ എന്നെ ഏറ്റുപറയുന്നവനെ എന്റെ സ്വർഗസ്ഥനായ പിതാവിന്റെ മുമ്പിൽ ഞാനും ഏറ്റുപറയും.”
തീയിലെ യുവാക്കൾ, ദൈവദൂതന്റെ മുഖമുള്ള സ്തേഫാനോസ്, വിശ്വാസത്തിന്റെ സാക്ഷികൾ, ഭയമില്ലാത്ത സാക്ഷ്യത്തിലേക്കുള്ള വിളി.
“രാജാവേ, ഞങ്ങൾ സേവിക്കുന്ന ഞങ്ങളുടെ ദൈവം എരിയുന്നതീച്ചൂളയിൽനിന്നു ഞങ്ങളെ രക്ഷിക്കാൻ കഴിവുള്ളവനാണ്. അവിടുന്ന് ഞങ്ങളെ നിന്റെ കൈയിൽനിന്നു മോചിപ്പിക്കും. ഇക്കാര്യം നീ അറിഞ്ഞുകൊള്ളുക. അവിടുന്ന് ഞങ്ങളെ മോചിപ്പിച്ചില്ലെങ്കിൽപ്പോലും ഞങ്ങൾ നിന്റെ ദേവൻമാരെയോ നീ നിർമിച്ച സ്വർണ ബിംബത്തെയോ ആരാധിക്കുകയില്ല.” ദാനിയേൽ 3:17–18
“അവരാകട്ടെ കുഞ്ഞാടിന്റെ രക്തം കൊണ്ടും സ്വന്തം സാക്ഷ്യത്തിന്റെ വചനം കൊണ്ടും അവന്റെ മേൽ വിജയം നേടി. ജീവൻ നൽകാനും അവർ തയ്യാറായി.” വെളിപാട് 12:11
ജീവിതത്തിൽ: ചോദിക്കുന്നതു തന്നില്ലെങ്കിലും അവിടുത്തിൽ ആശ്രയിക്കുമെന്ന് ഇന്നു പ്രാർഥനയിൽ ദൈവത്തോടു പറയുക.
“രണ്ടു സാക്ഷ്യഫല കങ്ങളും വഹിച്ചുകൊണ്ട് മോശ സീനായ് മലയിൽനിന്നു താഴേക്കു വന്നു. ദൈവവുമായി സംസാരിച്ചതിനാൽ തന്റെ മുഖം തേജോമയമായി എന്നകാര്യം അവൻ അറിഞ്ഞില്ല.” പുറപ്പാട് 34:29
“സംഘത്തിലുണ്ടായിരുന്നവർ അവന്റെ നേരേ സൂക്ഷിച്ചുനോക്കി. അവന്റെ മുഖം ഒരു ദൈവദൂതന്റെ മുഖം പോലെ കാണപ്പെട്ടു.” അപ്പ. പ്രവ. 6:15
ജീവിതത്തിൽ: പ്രയാസമുള്ള ഒരു സംഭാഷണത്തിനുമുൻപ് ദൈവത്തോടൊപ്പം സമയം ചെലവഴിക്കുക; അവിടുന്നു നിന്നിൽ കാണപ്പെടട്ടെ.
“കർത്താവ് അബ്രാമിനോട് അരുളിച്ചെയ്തു: നിന്റെ ദേശത്തെയും ബന്ധുക്കളെയും പിതൃഭവനത്തെയും വിട്ട്, ഞാൻ കാണിച്ചുതരുന്ന നാട്ടിലേക്കു പോവുക.” ഉൽപത്തി 12:1
“നമുക്കുചുറ്റും സാക്ഷികളുടെ വലിയ സമൂഹമുള്ളതിനാൽ, നമ്മെ വിഷമിപ്പിക്കുന്ന ഭാരവും പാപവും നമുക്കു നീക്കിക്കളയാം; നമുക്കായി നിശ്ചയിച്ചിരിക്കുന്ന ഈ ഓട്ട പ്പന്തയം സ്ഥിരോത്സാഹത്തോടെ നമുക്ക് ഓടിത്തീർക്കാം.” ഹെബ്രായർ 12:1
ജീവിതത്തിൽ: ഈ ഉയിർപ്പുകാലത്ത് ഒരു വിശുദ്ധനെയോ സഹദായെയോ കൂട്ടുകാരനായി സ്വീകരിച്ച് ആ ജീവചരിത്രം പഠിക്കുക.
“യാക്കോബേ, നിന്നെ സൃഷ്ടിക്കുകയും ഇസ്രായേലേ, നിന്നെ രൂപപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്ത കർത്താവ് അരുളിച്ചെയ്യുന്നു; ഭയപ്പെടേണ്ടാ, ഞാൻ നിന്നെ രക്ഷിച്ചിരിക്കുന്നു; നിന്നെ പേരുചൊല്ലി വിളിച്ചിരിക്കുന്നു. നീ എൻേറതാണ്.” ഏശയ്യാ 43:1
“മനുഷ്യരുടെ മുമ്പിൽ എന്നെ ഏറ്റുപറയുന്നവനെ എന്റെ സ്വർഗസ്ഥനായ പിതാവിന്റെ മുമ്പിൽ ഞാനും ഏറ്റുപറയും.” മത്തായി 10:32
ജീവിതത്തിൽ: ഇന്ന് സാക്ഷ്യത്തിന്റെ ഒരു ചെറിയ പരസ്യപ്രവൃത്തി ചെയ്യുക: ഭക്ഷണത്തിനുമുൻപുള്ള പ്രാർഥന, വിശ്വാസത്തിന്റെ ഒരു വാക്ക്, ഒരു കുരിശടയാളം.
മരണത്തിലൂടെ സഹദാമാർ മിശിഹായോടൊപ്പം ജീവനിലേക്കു കടന്നു; തീയിൽ അവിടുന്ന് അവരോടൊപ്പം നടന്നു.
അവരുടെ സാക്ഷിസമൂഹം നമ്മെ വലയം ചെയ്യുന്നു; അവിടുത്തെ ഏറ്റുപറയാൻ നമുക്കു ഭയപ്പെടാതിരിക്കാം.
തീരുമാനം: ഇന്ന് സാക്ഷ്യത്തിന്റെ ഒരു പരസ്യപ്രവൃത്തി ചെയ്യുക; പീഡിപ്പിക്കപ്പെടുന്ന ഒരു സഭയ്ക്കുവേണ്ടി പേരു പറഞ്ഞു പ്രാർഥിക്കുക; സ്തേഫാനോസിന്റെ പ്രാർഥനയോടെ ഒരാളോടു ക്ഷമിക്കുക.
പ്രിയരേ, ഉയിർപ്പിനുശേഷമുള്ള ആദ്യവെള്ളിയാഴ്ച പൗരസ്ത്യസഭ സകല വിശുദ്ധരെയും, വിശേഷിച്ച് സഹദാമാരെയും, ഓർക്കുന്നു. അവർ ഉയിർപ്പുവാരത്തിൽത്തന്നെയാണു വരേണ്ടത്; കാരണം മരണത്തിലൂടെ മിശിഹായോടൊപ്പം അവർ ജീവനിലേക്കു കടന്നു. പണ്ട് ഒരു ദുഃഖവെള്ളിയാഴ്ച വധിക്കപ്പെട്ടുവെന്നു പാരമ്പര്യം പറയുന്ന മാർ ശെമഊൻ ബർ സബ്ബായെയും പേർഷ്യയിലെ സഹദാമാരെയും നമ്മുടെ പാരമ്പര്യം ഓർക്കുന്നു. നമ്മുടെ സഭയും നമ്മുടെ കാലത്ത് സാക്ഷികളെ നൽകിയിട്ടുണ്ട്; വാഴ്ത്തപ്പെട്ട റാണി മരിയയെപ്പോലെ. അവരെ കൊന്നയാളോട് അവരുടെ കുടുംബം ക്ഷമിച്ചു.
ദാനിയേലിന്റെ പുസ്തകത്തിൽ മൂന്നു യുവാക്കൾ തീച്ചൂളയുടെ മുൻപിൽ നിന്നു പറയുന്നു: ഞങ്ങളുടെ ദൈവം ഞങ്ങളെ രക്ഷിക്കാൻ കഴിവുള്ളവനാണ്; അവിടുന്ന് മോചിപ്പിച്ചില്ലെങ്കിൽപ്പോലും ഞങ്ങൾ വണങ്ങുകയില്ല. ആ ‘മോചിപ്പിച്ചില്ലെങ്കിൽപ്പോലും’ ആണ് വിശ്വാസത്തിന്റെ ഹൃദയം. ദൈവം തരുന്നതിനുവേണ്ടി മാത്രമല്ല നാം അവിടുത്തെ സ്നേഹിക്കുന്നത്. തീയിൽ അവർ പാടിക്കൊണ്ടു നടക്കുന്നു; ഒരു നാലാമൻ അവരോടൊപ്പം നടക്കുന്നു. മിശിഹാ എപ്പോഴും നമ്മെ തീയിൽനിന്നു പുറത്തെടുക്കണമെന്നില്ല; എന്നാൽ അതിൽ ഒരിക്കലും നമ്മെ ഒറ്റയ്ക്കു വിടുന്നില്ല.
കൃപാവരവും ശക്തിയും നിറഞ്ഞ സ്തേഫാനോസ് കള്ളയാരോപണങ്ങളുമായി സംഘത്തിന്റെ മുൻപിൽ കൊണ്ടുവരപ്പെടുന്നു. ശ്ലീഹന്മാരെപ്പോലെ സ്തേഫാനോസും ഒരു യഹൂദനായിരുന്നു; ഇത് ഏതെങ്കിലും ജനത്തിനെതിരായ കഥയല്ല. ദൈവദൂതന്റേതുപോലെ മുഖം പ്രകാശിക്കുന്ന, സ്വർഗം തുറന്നിരിക്കുന്നതു കാണുന്ന, തന്നെ കല്ലെറിയുന്നവർക്കുവേണ്ടി പ്രാർഥിക്കുന്ന ഒരു സാക്ഷിയുടെ കഥയാണിത്. ഗുരു മരിച്ചതുപോലെ അദ്ദേഹവും മരിച്ചു: ക്ഷമിച്ചുകൊണ്ട്.
സാക്ഷികളുടെ നീണ്ട നിര ഹെബ്രായലേഖനം നമ്മെ ഓർമിപ്പിക്കുന്നു. മരിച്ചെങ്കിലും വിശ്വാസത്തിലൂടെ ഇന്നും സംസാരിക്കുന്ന ആബേൽ. എവിടേക്കാണു പോകേണ്ടതെന്നറിയാതെ പുറപ്പെട്ട അബ്രാഹം. ഇനിയും കാണാത്ത ഒരു നഗരത്തിനുവേണ്ടിയാണ് അവർ ജീവിച്ചത്. സഹദാമാരും അങ്ങനെതന്നെ. നാമും അങ്ങനെയാകണം.
ഈശോ മൂന്നു പ്രാവശ്യം പറയുന്നു: ഭയപ്പെടേണ്ടാ. ഓരോ കുരുവിയെയും നിങ്ങളുടെ പിതാവു കാണുന്നു; നിന്റെ തലയിലെ ഓരോ മുടിയിഴയും അവിടുന്ന് എണ്ണിയിരിക്കുന്നു. പിന്നെ: മനുഷ്യരുടെ മുമ്പിൽ എന്നെ ഏറ്റുപറയുന്നവനെ എന്റെ സ്വർഗസ്ഥനായ പിതാവിന്റെ മുമ്പിൽ ഞാനും ഏറ്റുപറയും. മരിക്കാൻ നമ്മിൽ മിക്കവരോടും ആവശ്യപ്പെടുകയില്ല. എന്നാൽ എല്ലാ ദിവസവും അവിടുത്തെ ഏറ്റുപറയാൻ നമ്മോട് ആവശ്യപ്പെടുന്നു: ജോലിസ്ഥലത്ത്, കോളേജിൽ, കുടുംബഗ്രൂപ്പിൽ, ദരിദ്രരോടു നാം പെരുമാറുന്ന രീതിയിൽ.
ഇന്നു മാസാദ്യവെള്ളിയുമാണ്. കുത്തിത്തുറക്കപ്പെടുകയും ഉയിർക്കുകയും ചെയ്ത ഈശോയുടെ തിരുഹൃദയത്തിലേക്കു ചെന്ന് സഹദാമാരുടെ ധൈര്യത്തിൽ അല്പം നമുക്കു ചോദിക്കാം. ഇന്നു രാത്രിക്കുമുൻപ് സാക്ഷ്യത്തിന്റെ ഒരു ചെറിയ പ്രവൃത്തി ചെയ്യാം. മിശിഹാ ഉയിർത്തെഴുന്നേറ്റു! ഹല്ലേലൂയാ! ആമേൻ.
കുഞ്ഞുങ്ങളേ, ഇന്നു നാം സഹദാമാരെ ഓർക്കുന്നു. ഉപദ്രവിക്കപ്പെട്ടപ്പോൾപ്പോലും ഈശോയെ സ്നേഹിക്കുന്നതു നിർത്താതിരുന്ന ധീരരായ കൂട്ടുകാരാണ് അവർ.
ഈശോ പറയുന്നു: ‘ഭയപ്പെടേണ്ടാ! നിന്റെ തലയിലെ ഓരോ മുടിയും ദൈവം എണ്ണിയിട്ടുണ്ട്.’ നമുക്കും ധൈര്യത്തോടെ പറയാം: ‘ഞാൻ ഈശോയെ സ്നേഹിക്കുന്നു!’
മരിച്ചവരിൽനിന്നുള്ള ആദ്യജാതനും വിശ്വസ്തസാക്ഷിയുമായ കർത്താവീശോമിശിഹായേ, തീയിൽ മൂന്നു യുവാക്കളോടൊപ്പം അങ്ങു നടന്നു; മരിക്കുന്ന സ്തേഫാനോസിന് അങ്ങയുടെ മഹത്വം കാണിച്ചുകൊടുത്തു. അങ്ങയുടെ സഭയിലെ എല്ലാ സഹദാമാർക്കും വിശുദ്ധർക്കുംവേണ്ടി, മാർ ശെമഊനും സഹചാരികൾക്കുംവേണ്ടി, ഞങ്ങളുടെ നാട്ടിലെയും ഞങ്ങളുടെ കാലത്തെയും സാക്ഷികൾക്കുവേണ്ടി ഞങ്ങൾ നന്ദി പറയുന്നു. മനുഷ്യരുടെ മുൻപിൽ അങ്ങയെ ഏറ്റുപറയാനുള്ള അവരുടെ ധൈര്യവും, എവിടേക്കെന്നറിയാതെ പുറപ്പെടാനുള്ള അവരുടെ വിശ്വാസവും, ഞങ്ങളെ വേദനിപ്പിക്കുന്നവരോടു ക്ഷമിക്കാനുള്ള അവരുടെ സ്നേഹവും ഞങ്ങൾക്കും നൽകണമേ. അങ്ങയുടെ കുരിശിനരികെ നിന്ന, സഹദാമാരുടെ രാജ്ഞിയായ പരിശുദ്ധ മറിയത്തോടൊപ്പം, വെള്ളയങ്കിയണിഞ്ഞ ആ വലിയ ജനക്കൂട്ടത്തിൽ ഒരുനാൾ ചേരാൻ ഞങ്ങളെ അനുഗ്രഹിക്കണമേ. പിതാവിനോടും പരിശുദ്ധാത്മാവിനോടുംകൂടെ അങ്ങേക്ക് എന്നേക്കും മഹത്വം. ആമേൻ. ഹല്ലേലൂയാ!