12 ഏപ്രിൽ 2027 · സീറോ മലബാർ റീത്ത്
അനുദിന വചനം ആപ്പിൽ തുറക്കുകകൂടാതെ: ലത്തീൻ റീത്ത് · സീറോ മലങ്കര റീത്ത് · English
“അതുകൊണ്ട് ജാഗരൂകരായിരിക്കുവിൻ. ആദിവസമോ മണിക്കൂറോ നിങ്ങൾ അറിയുന്നില്ല.” മത്തായി 25:13
യാക്കോബ് എഴുതുന്നതു ദരിദ്രരായ ക്രൈസ്തവർക്കാണ്; അവരിൽ പലരും പകലന്തിയോളം പണിയെടുത്തിട്ട് എല്ലായ്പ്പോഴും കിട്ടാത്ത കൂലിക്കായി കാത്തുനിന്ന തൊഴിലാളികളായിരുന്നു. കാത്തിരിപ്പ് നിർത്താൻ അദ്ദേഹം പറയുന്നില്ല; എങ്ങനെ കാത്തിരിക്കണമെന്നു പഠിപ്പിക്കുന്നു: “സഹോദരരേ, കർത്താവിന്റെ ആഗമനംവരെ ക്ഷമയോടെ കാത്തിരിക്കുവിൻ. ഭൂമിയിൽനിന്നു നല്ല ഫലങ്ങൾ ലഭിക്കുന്നതിനുവേണ്ടി കൃഷിക്കാരൻ ആദ്യത്തെ മഴയും അവസാനത്തെ മഴയും ക്ഷമയോടെ പ്രതീക്ഷിച്ചിരിക്കുന്നതുപോലെ” കേരളത്തിലെ ഓരോ കർഷകനും ഈ ക്ഷമ അറിയാം. ഉഴുതു വിതച്ചുകഴിഞ്ഞാൽ ഇടവപ്പാതിക്കും തുലാവർഷത്തിനുമായി ആകാശത്തേക്കു നോക്കിയിരിക്കാനേ അവനു കഴിയൂ; എത്ര വേവലാതിപ്പെട്ടാലും ഒരു മേഘംപോലും ഒരു ദിവസം നേരത്തേ വരില്ല. എങ്കിലും അവന്റെ കാത്തിരിപ്പ് വെറുതെയിരിപ്പല്ല: വരമ്പു നന്നാക്കുന്നു, കള പറിക്കുന്നു, ശ്രദ്ധിച്ചിരിക്കുന്നു. ഉയിർപ്പുകാലത്ത് ഒരു ക്രൈസ്തവന്റെ കാത്തിരിപ്പും ഇതാണ്. കർത്താവ് ഉയിർത്തെഴുന്നേറ്റു; പിതാവിന്റെ പക്കലേക്ക് അവിടുന്ന് ആരോഹണം ചെയ്തു; മഹത്വത്തിൽ വീണ്ടും വരും. അവിടുത്തെ ഉയിർപ്പിനും പുനരാഗമനത്തിനുമിടയിൽ, വിതയ്ക്കും കൊയ്ത്തിനുമിടയിലെ കർഷകരെപ്പോലെയാണു നാം ജീവിക്കുന്നത്. “നിങ്ങളും ക്ഷമയോടെയിരിക്കുവിൻ; ദൃഢചിത്തരായിരിക്കുവിൻ. എന്തുകൊണ്ടെന്നാൽ, കർത്താവിന്റെ ആഗമനം അടുത്തിരിക്കുന്നു.” കാത്തിരുന്നു മടുത്തവരുടെ ഇടയിൽ വേഗം വളരുന്ന ഒരു പാപത്തിന് അദ്ദേഹം പേരിടുന്നു: “നിങ്ങൾ വിധിക്കപ്പെടാതിരിക്കാൻ, എന്റെ സഹോദരരേ, ഒരുവൻ മറ്റൊരുവനു വിരോധമായി പിറുപിറുക്കരുത്. ന്യായാധിപൻ ഇതാ, വാതിൽക്കൽ നിൽക്കുന്നു.” അസ്വസ്ഥരാകുമ്പോൾ നാം പരസ്പരം തിരിയുന്നു. പകരം, ദൈവത്തെ വിട്ടുകളയാതെ സഹിച്ച പ്രവാചകന്മാരിലേക്കും ജോബിലേക്കും അദ്ദേഹം വിരൽചൂണ്ടുന്നു; ഒടുവിൽ ജോബ് കണ്ടെത്തിയത്, കർത്താവ് എത്രമാത്രം ദയയും കാരുണ്യവുമുള്ളവനാണെന്നതാണ്. അവസാനം സംസാരത്തെക്കുറിച്ച് ഒരു ചെറിയ വാക്ക്: അതേ എന്നത് അതേ എന്നും അല്ല എന്നത് അല്ല എന്നുമായിരിക്കട്ടെ. വരാനിരിക്കുന്ന കർത്താവിന്റെ സന്നിധിയിൽ ജീവിക്കുന്നവനു വിശ്വസിക്കപ്പെടാൻ ആണയിടേണ്ടതില്ല; അവന്റെ സാധാരണ വാക്കുതന്നെ മതി.
ഇതേ സത്യം ഒരു ഗ്രാമത്തിലെ കല്യാണത്തിന്റെ ഭാഷയിലാണു സുവിശേഷം പറയുന്നത്. അക്കാലത്തെ ആചാരമനുസരിച്ച് മണവാളൻ, പലപ്പോഴും രാത്രി വൈകി, മണവാട്ടിയെ തന്റെ പിതാവിന്റെ ഭവനത്തിലേക്കു കൊണ്ടുപോകാൻ വരും; യുവതികൾ വിളക്കുകളുമായി ചെന്ന് ഘോഷയാത്രയ്ക്കു വെളിച്ചം പകർന്ന് അവനോടൊപ്പം വിരുന്നിൽ പ്രവേശിക്കും. “സ്വർഗരാജ്യം, വിളക്കുമെടുത്ത് മണവാളനെ എതിരേൽക്കാൻ പുറപ്പെട്ട പത്തുകന്യകമാർക്കു സദൃശം.” “അവരിൽ അഞ്ചു പേർ വിവേകശൂന്യരും അഞ്ചുപേർ വിവേകവതികളുമായിരുന്നു.” അവർ തമ്മിൽ വ്യത്യാസമില്ലാത്തത് എന്തിലെല്ലാമാണെന്നു ശ്രദ്ധിക്കുക: പത്തുപേരും ക്ഷണിക്കപ്പെട്ടവരാണ്; പത്തുപേർക്കും വിളക്കുണ്ട്; പത്തുപേരും കാത്തിരിക്കുന്നു; പത്തുപേരും ഉറങ്ങിപ്പോകുന്നു: “മണവാളൻ വരാൻ വൈകി. ഉറക്കം വരുകയാൽ കന്യകമാർ കിടന്നുറങ്ങി.” വ്യത്യാസം എണ്ണയിലാണ്: “വിവേകശൂന്യകൾ വിളക്കെടുത്തപ്പോൾ എണ്ണ കരുതിയില്ല.” “വിവേകവതികളാകട്ടെ വിളക്കുകളോടൊപ്പം പാത്രങ്ങളിൽ എണ്ണയും എടുത്തിരുന്നു.” പിന്നെ അർധരാത്രിയിലെ ആർപ്പുവിളി. വിവേകശൂന്യകൾ എണ്ണ കടം ചോദിക്കുന്നു; അവർക്കു ലഭിക്കുന്നില്ല. അതു പിശുക്കുകൊണ്ടല്ല; ചില കാര്യങ്ങൾ കടം കൊടുക്കാനാവില്ല എന്നതുകൊണ്ടാണ്. എന്റെ വിശ്വാസവും സ്നേഹവും വർഷങ്ങളുടെ പ്രാർഥനയും അവസാനനിമിഷം മറ്റൊരാൾക്കു കടം കൊടുക്കാൻ എനിക്കാവില്ല; എണ്ണ എന്റേതുതന്നെയായിരിക്കണം. ഉപമയിലെ ഏറ്റവും ഗൗരവമുള്ള വാക്ക് അവസാനത്തേതാണ്: വാതിൽ അടയ്ക്കപ്പെട്ടു. നമ്മെ ഭയപ്പെടുത്താനല്ല, ഉണർത്താനാണ് ഈ കഥ. ഉയിർപ്പുകാലത്ത് സഭ ഇതു പുതിയ കാതുകളോടെ കേൾക്കുന്നു. ദുഃഖവെള്ളിയാഴ്ച അകറ്റപ്പെട്ട മണവാളൻ (മത്തായി 9:15) കല്ലറയിൽനിന്നു തിരിച്ചുവന്നിരിക്കുന്നു; ഓരോ ബലിപീഠത്തിലും വിവാഹവിരുന്ന് ആരംഭിച്ചുകഴിഞ്ഞു. ഉയിർത്ത മിശിഹായുടെ പ്രകാശത്തിൽനിന്ന് മാമ്മോദീസായിൽ നമ്മുടെ വിളക്കു തെളിഞ്ഞു. അതിനെ കത്തിച്ചുനിർത്തുന്ന എണ്ണ സ്നേഹമാണ്, അനുദിനപ്രാർഥനയാണ്, വിശുദ്ധ കുർബാനയും കുമ്പസാരവുമാണ്. കേരളത്തിലെ പല വീടുകളിലും സന്ധ്യയ്ക്ക് ഇന്നും വിളക്കു കൊളുത്തി കുടുംബം ഒന്നിച്ചു പ്രാർഥിക്കുന്നു; ഉമ്മറത്തെ വിളക്കുപോലെ വിശ്വസ്തമായി ഹൃദയത്തിലെ വിളക്കും കത്തുന്നുണ്ടോ എന്ന് ഉപമ ചോദിക്കുന്നു.
യാക്കോബും മത്തായിയും ഒത്തുചേരുന്നു. കർഷകൻ ക്ഷമയോടെ കാത്തിരിക്കുകയും പണി തുടരുകയും ചെയ്യുന്നു; വിവേകമതികൾ ഉറങ്ങുന്നു, എന്നാൽ വിളി വരുമ്പോൾ അവർ ഒരുങ്ങിയിരിക്കുന്നു. ക്രൈസ്തവന്റെ കാത്തിരിപ്പ് പരിഭ്രാന്തിയുമല്ല, അലസതയുമല്ല. വരാനിരിക്കുന്ന കർത്താവ് ഒരു അപരിചിതനല്ല, തങ്ങളെ സ്നേഹിക്കുന്ന മണവാളനാണ്, തന്റെ കൈകളും പാർശ്വവും ഇതിനകം കാണിച്ചുതന്ന ഉയിർത്ത കർത്താവാണ് എന്നറിയുന്നവരുടെ ശാന്തമായ ഒരുക്കമാണത്. “അതുകൊണ്ട് ജാഗരൂകരായിരിക്കുവിൻ. ആദിവസമോ മണിക്കൂറോ നിങ്ങൾ അറിയുന്നില്ല.” അവിടുത്തെ സ്നേഹിക്കുന്നവർക്ക് ഇതൊരു ഭീഷണിയല്ല; അവിടുന്നു വാതിലിൽ മുട്ടിയേക്കാവുന്ന ദിവസമായി ഓരോ സാധാരണദിവസവും ജീവിക്കാനുള്ള ക്ഷണമാണ്.
വിഷയം: “അതുകൊണ്ട് ജാഗരൂകരായിരിക്കുവിൻ. ആദിവസമോ മണിക്കൂറോ നിങ്ങൾ അറിയുന്നില്ല.”
കർഷകന്റെ ക്ഷമ, കന്യകമാരുടെ വിളക്കുകൾ, വരാനിരിക്കുന്ന ഉയിർത്ത മണവാളൻ.
“കർത്താവിൽ പ്രത്യാശയർപ്പിക്കുവിൻ, ദുർബലരാകാതെധൈര്യമവലംബിക്കുവിൻ; കർത്താവിനുവേണ്ടി കാത്തിരിക്കുവിൻ.” സങ്കീർത്തനം 27:14
“നിങ്ങളും ക്ഷമയോടെയിരിക്കുവിൻ; ദൃഢചിത്തരായിരിക്കുവിൻ. എന്തുകൊണ്ടെന്നാൽ, കർത്താവിന്റെ ആഗമനം അടുത്തിരിക്കുന്നു.” യാക്കോബ് 5:8
ജീവിതത്തിൽ: പരാതി പറയാൻ ഒരുങ്ങിയ വ്യക്തിക്കുവേണ്ടി, ഇന്ന് ഒരു പിറുപിറുപ്പിനുപകരം ഒരു പ്രാർഥന ചൊല്ലുക.
“ഞാനുറങ്ങി; പക്‌ഷേ, എന്റെ ഹൃദയംഉണർന്നിരുന്നു. അതാ, എന്റെ പ്രിയൻ വാതിലിൽ മുട്ടുന്നു.” ഉത്തമഗീതം 5:2
“വിവേകശൂന്യകൾ വിളക്കെടുത്തപ്പോൾ എണ്ണ കരുതിയില്ല. വിവേകവതികളാകട്ടെ വിളക്കുകളോടൊപ്പം പാത്രങ്ങളിൽ എണ്ണയും എടുത്തിരുന്നു.” മത്തായി 25:3–4
ജീവിതത്തിൽ: പ്രാർഥനയുടെ ഒരു അനുദിനശീലം തിരഞ്ഞെടുത്ത് ഈ ആഴ്ച വിശ്വസ്തമായി പാലിക്കുക.
“യുവാവ് കന്യകയെ എന്നപോലെ നിന്റെ പുനരുദ്ധാരകൻ നിന്നെ വിവാഹം ചെയ്യും; മണവാളൻമണവാട്ടിയിലെന്നപോലെ നിന്റെ ദൈവം നിന്നിൽ സന്തോഷിക്കും.” ഏശയ്യാ 62:5
“അർധരാത്രിയിൽ, ഇതാ, മണവാളൻ! പുറത്തുവന്ന് അവനെ എതിരേൽക്കുവിൻ! എന്ന് ആർപ്പുവിളിയുണ്ടായി.” മത്തായി 25:6
ജീവിതത്തിൽ: അടുത്ത കുർബാനയ്ക്ക് ഒരു വിവാഹവിരുന്നിനെന്നപോലെ ഒരുക്കത്തോടും സന്തോഷത്തോടുംകൂടെ വരിക.
പണി തുടരുന്ന കർഷകരെപ്പോലെയും വിളക്കുകൾ നിറഞ്ഞ കന്യകമാരെപ്പോലെയും നാം ഉയിർത്ത കർത്താവിനായി കാത്തിരിക്കുന്നു.
അവിടുന്ന് ഒരു അപരിചിതനല്ല, നമ്മെ സ്നേഹിക്കുന്ന മണവാളനാണ്; ഏതു ദിവസവും അവിടുന്നു വാതിലിൽ മുട്ടുന്ന ദിവസമാകാം.
തീരുമാനം: ഈ ആഴ്ച അനുദിനപ്രാർഥനകൊണ്ടു നിന്റെ വിളക്കു കത്തിച്ചുനിർത്തുക; ഓരോ പിറുപിറുപ്പിനെയും ഒരു പ്രാർഥനയാക്കി മാറ്റുക.
പ്രിയരേ, കർത്താവിന്റെ ആഗമനംവരെ ക്ഷമയോടെയിരിക്കാൻ വിശുദ്ധ യാക്കോബ് പറയുന്നു. കർഷകനെ നോക്കുക. വിതച്ചുകഴിഞ്ഞാൽ അവൻ ആദ്യത്തെ മഴയ്ക്കും അവസാനത്തെ മഴയ്ക്കുമായി കാത്തിരിക്കുന്നു (യാക്കോബ് 5:7). മേഘങ്ങളെ വേഗത്തിലാക്കാൻ അവനു കഴിയില്ല; എങ്കിലും അവൻ വെറുതെയിരിക്കുന്നില്ല. ശ്രദ്ധിക്കുന്നു, കള പറിക്കുന്നു, വയൽ ഒരുക്കിനിർത്തുന്നു.
ഉയിർപ്പുകാലത്ത് ഒരു ക്രൈസ്തവൻ കാത്തിരിക്കുന്നത് അങ്ങനെയാണ്. മിശിഹാ ഉയിർത്തു; അവിടുന്നു വീണ്ടും വരും. കാത്തിരിക്കുമ്പോൾ യാക്കോബ് മുന്നറിയിപ്പു നൽകുന്നു: പരസ്പരം പിറുപിറുക്കരുത്. ക്ഷമയില്ലാത്തവർ പരസ്പരം തിരിയും. പകരം നമുക്കു ഹൃദയം ഉറപ്പിക്കാം; നമ്മുടെ അതേ അതേ എന്നും അല്ല അല്ല എന്നുമായിരിക്കട്ടെ.
സുവിശേഷത്തിൽ ഈശോ പത്തു കന്യകമാരെക്കുറിച്ചു പറയുന്നു. പത്തുപേരും ക്ഷണിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു; എല്ലാവർക്കും വിളക്കുണ്ടായിരുന്നു; മണവാളൻ വൈകിയപ്പോൾ എല്ലാവരും ഉറങ്ങിപ്പോയി. വ്യത്യാസം എണ്ണയിലായിരുന്നു. അഞ്ചുപേർ അതു കരുതിയിരുന്നു; അഞ്ചുപേർ കരുതിയില്ല. അർധരാത്രിയിൽ വിളി വന്നപ്പോൾ വിവേകശൂന്യകൾക്ക് അതു കടം വാങ്ങാൻ കഴിഞ്ഞില്ല.
ചില കാര്യങ്ങൾ കടം വാങ്ങാനാവില്ല. അവസാനനിമിഷം ആർക്കും നിനക്കു വിശ്വാസമോ സ്നേഹമോ പ്രാർഥനാജീവിതമോ കടം തരാനാവില്ല. ആ എണ്ണ നാം ദിവസേന ശേഖരിക്കുന്നു: പ്രാർഥനയിൽ, വിശുദ്ധ കുർബാനയിൽ, കുമ്പസാരത്തിൽ, ദരിദ്രരോടുള്ള കാരുണ്യത്തിൽ.
മണവാളൻ കല്ലറയിൽനിന്ന് ഇതിനകം തിരിച്ചുവന്നിരിക്കുന്നു; നമ്മുടെ ബലിപീഠത്തിൽ അവിടുത്തെ വിരുന്ന് ആരംഭിച്ചുകഴിഞ്ഞു. അവിടുന്ന് എപ്പോൾ വാതിലിൽ മുട്ടിയാലും അവിടുത്തോടൊപ്പം അകത്തു പ്രവേശിക്കാൻ ഒരുങ്ങിയിരിക്കേണ്ടതിന്, മാമ്മോദീസായിൽ തെളിഞ്ഞ വിളക്ക് നമുക്കു കത്തിച്ചുനിർത്താം. ഹല്ലേലൂയാ! ആമേൻ.
കുഞ്ഞുങ്ങളേ, കല്യാണത്തിനായി വിളക്കുകളുമായി കാത്തിരുന്ന പെൺകുട്ടികളെക്കുറിച്ച് ഈശോ ഒരു കഥ പറഞ്ഞു. ബുദ്ധിയുള്ളവർ കൂടുതൽ എണ്ണ കരുതി. നിങ്ങളുടെ പ്രാർഥനകളും നല്ല പ്രവൃത്തികളുമാണ് ഹൃദയത്തിലെ വിളക്കിനുള്ള എണ്ണ!
ഇന്നു രാത്രി കുടുംബം പ്രാർഥിക്കുമ്പോൾ വിളക്കിലേക്കോ മെഴുകുതിരിയിലേക്കോ നോക്കി പറയുക: ‘ഈശോയേ, എന്റെ ഹൃദയം അങ്ങേക്കായി പ്രകാശിക്കട്ടെ!’
സഭയുടെ മണവാളനായ കർത്താവീശോമിശിഹായേ, അങ്ങു മരിച്ചവരിൽനിന്ന് ഉയിർത്തെഴുന്നേറ്റു; മഹത്വത്തിൽ വീണ്ടും വരുകയും ചെയ്യും. മഴയ്ക്കായി കാത്തിരിക്കുന്ന കർഷകന്റെ ക്ഷമയും, വിളക്കുകളിൽ എണ്ണ കരുതിയ വിവേകമതികളുടെ ഒരുക്കവും ഞങ്ങൾക്കു നൽകണമേ. പരസ്പരം പിറുപിറുക്കുന്നതിൽനിന്നു ഞങ്ങളെ കാക്കണമേ; ഞങ്ങളുടെ അതേ സത്യമായ അതേ ആക്കണമേ. അർധരാത്രിയിൽ വിളി കേൾക്കുകയും അങ്ങയോടൊപ്പം ഞങ്ങൾ വിവാഹവിരുന്നിൽ പ്രവേശിക്കുകയും ചെയ്യുവോളം, മാമ്മോദീസായിൽ ഞങ്ങളിൽ തെളിഞ്ഞ ദീപം സ്നേഹത്താൽ ജ്വലിക്കട്ടെ. ആമേൻ. ഹല്ലേലൂയാ!