14 ഏപ്രിൽ 2027 · സീറോ മലബാർ റീത്ത്
അനുദിന വചനം ആപ്പിൽ തുറക്കുകകൂടാതെ: ലത്തീൻ റീത്ത് · സീറോ മലങ്കര റീത്ത് · English
“എനിക്കു ജീവിതം ക്രിസ്തുവും മരണം നേട്ടവുമാണ്.” ഫിലിപ്പി 1:21
വിചാരണ മോചനത്തിലാണോ മരണത്തിലാണോ അവസാനിക്കുക എന്നറിയാതെ, തടവറയിൽനിന്നാണ് പൗലോസ് ഫിലിപ്പിയർക്ക് എഴുതുന്നത്. അത്തരമൊരവസ്ഥയിലുള്ള ഒരാൾ തന്റെ ഭയത്തെക്കുറിച്ച് എഴുതുമെന്നാണു നാം പ്രതീക്ഷിക്കുക. പകരം, പുതിയനിയമത്തിലെ ഏറ്റവും ശാന്തമായ വാക്യങ്ങളിലൊന്ന് അദ്ദേഹം എഴുതുന്നു: “എനിക്കു ജീവിതം ക്രിസ്തുവും മരണം നേട്ടവുമാണ്.” എല്ലാം ആദ്യപകുതിയെ ആശ്രയിച്ചിരിക്കുന്നു. ജീവിതം പണമാണെങ്കിൽ മരണം നഷ്ടമാണ്; ജീവിതം പേരും വിജയവും സുഖവുമാണെങ്കിൽ മരണം അതെല്ലാം കവർന്നെടുക്കും. എന്നാൽ ജീവിതം മിശിഹായാണെങ്കിൽ, വിലപ്പെട്ടതൊന്നും മരണത്തിനു കവരാനാവില്ല; കാരണം അതു നമ്മെ അവിടുത്തോടു കൂടുതൽ അടുപ്പിക്കുന്നു. അതുകൊണ്ടാണ് രണ്ടു സാധ്യതകളെയും പൗലോസിന് ഇത്ര ശാന്തമായി തൂക്കിനോക്കാൻ കഴിയുന്നത്: “ശാരീരികമായി ഇനിയും ഞാൻ ജീവിക്കുകയാണെങ്കിൽ, ഫലപ്രദമായി ജോലിചെയ്യാൻ സാധിക്കും. എങ്കിലും, ഏതാണു തെരഞ്ഞെടുക്കേണ്ടതെന്ന് എനിക്ക് അറിഞ്ഞുകൂടാ. ഇവ രണ്ടിനുമിടയിൽ ഞാൻ ഞെരുങ്ങുന്നു. എങ്കിലും, എന്റെ ആഗ്രഹം, മരിച്ച് ക്രിസ്തുവിനോടുകൂടെ ആയിരിക്കാനാണ്. കാരണം, അതാണു കൂടുതൽ ശ്രേഷ്ഠം. പക്ഷേ, ഞാൻ ശരീരത്തിൽ തുടരുക നിങ്ങളെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം കൂടുതൽ ആവ ശ്യമാണ്.” ഉയിർപ്പുവിശ്വാസത്തിന്റെ ഏറ്റവും ലളിതമായ രൂപമാണിത്. മിശിഹാ ഉയിർപ്പിക്കപ്പെട്ടതുകൊണ്ട് മരണത്തിന്റെ വിഷമുള്ള് ഒടിഞ്ഞുപോയി (1 കോറിന്തോസ് 15:55). പൗലോസ് ഈ ജീവിതത്തെ നിന്ദിക്കുന്നില്ല. ഫിലിപ്പിയരെ അദ്ദേഹം സ്നേഹിക്കുന്നു; അവരുടെ അഭിവൃദ്ധിക്കും വിശ്വാസത്തിലുള്ള സന്തോഷത്തിനുമായി അവരോടൊപ്പം തുടരാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു. എന്നാൽ അവസാനത്തെ അദ്ദേഹം ഭയപ്പെടാതായിരിക്കുന്നു. മരണം അദ്ദേഹത്തിന് മിശിഹായോടുകൂടെ ആയിരിക്കലാണ്; ജീവിതം സഹോദരങ്ങളിൽ അവിടുത്തെ ശുശ്രൂഷിക്കലും. ഇതു പഠിച്ച ഒരു ക്രൈസ്തവന് രോഗത്തെയും വാർധക്യത്തെയും അപകടത്തെയും രക്തസാക്ഷിത്വത്തെപ്പോലും ലോകത്തിനു വിശദീകരിക്കാനാവാത്ത ഒരു സമാധാനത്തോടെ നേരിടാൻ കഴിയും. ഭാരതത്തിലെ സഭ തന്റെ രക്തസാക്ഷികളിലും, ഈശോയുടെ നാമം അധരങ്ങളിൽവച്ചു മരിച്ച അനേകം സാധാരണ വിശ്വാസികളിലും ഈ സമാധാനം കണ്ടിട്ടുണ്ട്. മൃതസംസ്കാരവേളയിൽ നാം ഒപ്പീസു ചൊല്ലുമ്പോൾ മരണം വേദനിപ്പിക്കുന്നില്ല എന്നു നടിക്കുകയല്ല; മിശിഹായ്ക്കു സ്വന്തമായവർക്ക് അതു കൂടുതൽ ശ്രേഷ്ഠമായ ഒന്നിലേക്കുള്ള വാതിലാണെന്ന് പൗലോസിനോടൊപ്പം നാം ഏറ്റുപറയുകയാണ്.
ഗിരിപ്രഭാഷണത്തിനു തൊട്ടുപിന്നാലെയാണ് ഒരു കുഷ്ഠരോഗിയെ സുഖപ്പെടുത്തുന്ന സംഭവം മത്തായി ചേർത്തുവയ്ക്കുന്നത്; ഇത്ര അധികാരത്തോടെ സംസാരിച്ച ഗുരുവിന്റെ അധികാരം എന്തു ചെയ്യുന്നുവെന്ന് ഇനി കാണുക എന്നു പറയുന്നതുപോലെ. “യേശു മലയിൽനിന്ന് ഇറങ്ങിവന്നപ്പോൾ വലിയ ജനക്കൂട്ടം അവനെ അനുഗമിച്ചു. അപ്പോൾ ഒരു കുഷ്ഠരോഗി അടുത്തുവന്ന് താണുവണങ്ങിപ്പറഞ്ഞു: കർത്താവേ, അങ്ങേക്കു മനസ്സുണ്ടെങ്കിൽ എന്നെ ശുദ്ധനാക്കാൻ കഴിയും.” മോശയുടെ നിയമമനുസരിച്ച് കുഷ്ഠമുള്ളവൻ മാറിത്താമസിക്കണമായിരുന്നു: “അവൻ പാളയത്തിനു വെളിയിൽ ഒരു പാർപ്പിടത്തിൽ ഏകനായി വസിക്കണം.” (ലേവ്യർ 13:46). ആ നിയമം സമൂഹത്തെ സംരക്ഷിച്ചു; എന്നാൽ അത് വർഷങ്ങളുടെ ഏകാന്തതയായിരുന്നു; ആ കുഷ്ഠരോഗി അടുത്തുവരാൻപോലും പാടില്ലായിരുന്നു. തന്നെ സുഖപ്പെടുത്താൻ ഈശോയ്ക്കു കഴിയുമോ എന്ന് അവൻ സംശയിക്കുന്നില്ല; ഈശോയ്ക്ക് അതിനു മനസ്സുണ്ടോ എന്നു മാത്രമാണ് അവന്റെ ചോദ്യം. വാക്കിനുമുൻപേ കൈകൊണ്ടാണ് ഈശോ മറുപടി പറയുന്നത്: “യേശു കൈനീട്ടി അവനെ സ്പർശിച്ചുകൊണ്ട്, അരുളിച്ചെയ്തു: എനിക്കു മനസ്സുണ്ട്, നിനക്കു ശുദ്ധിവരട്ടെ. തത്ക്ഷണം കുഷ്ഠം മാറി അവനു ശുദ്ധി വന്നു.” ഈശോയെ അശുദ്ധനാക്കേണ്ടിയിരുന്ന സ്പർശം കുഷ്ഠരോഗിയെ ശുദ്ധനാക്കുന്നു. ഇവിടെ വിശുദ്ധി, സ്പർശത്തിൽനിന്നു സംരക്ഷിക്കേണ്ട ദുർബലമായ ഒന്നല്ല; പുറത്തേക്ക് ഒഴുകി സൗഖ്യം നൽകുന്ന ഒരു ശക്തിയാണ്. പിന്നെ ഈശോ അവനെ പുരോഹിതന്റെ അടുത്തേക്കയയ്ക്കുന്നു; മോശ കൽപിച്ച കാഴ്ച സമർപ്പിക്കാൻ. ഈശോ നിയമത്തെ മാറ്റിവയ്ക്കുന്നില്ല; അതിനെ പൂർത്തിയാക്കുന്നു. അവനു ചർമം മാത്രമല്ല, ഇസ്രായേലിന്റെ ആരാധനാസമൂഹത്തിലെ അവന്റെ സ്ഥാനവും അവിടുന്നു തിരികെ നൽകുന്നു. ഉയിർത്ത കർത്താവ് ഇന്നും കൈനീട്ടുന്നു. അനുരഞ്ജനകൂദാശയിൽ, മറ്റാരെയും കാണിക്കാൻ നാം ലജ്ജിക്കുന്നവയെ അവിടുന്നു സ്പർശിച്ച് ‘എനിക്കു മനസ്സുണ്ട്’ എന്നു പറയുന്നു. രോഗീലേപനത്തിൽ സഹിക്കുന്നവരുടെമേൽ അവിടുന്നു കൈവയ്ക്കുന്നു. അവിടുത്തെ സ്പർശം ആവശ്യമുണ്ടെന്നറിയുന്നതുകൊണ്ട്, ഓരോ കുർബാനയിലും വിശുദ്ധ കുർബാന സ്വീകരണത്തിനുമുൻപ് നാം വിനയത്തോടെ പ്രാർഥിക്കുന്നു.
വിഷയം: “എനിക്കു ജീവിതം ക്രിസ്തുവും മരണം നേട്ടവുമാണ്.”
മരണത്തെ ഭയപ്പെടാത്ത ഒരു തടവുകാരൻ, സ്വർഗത്തിനും തന്റെ ജനത്തിനുമിടയിൽ ഞെരുങ്ങുന്ന ഒരു ശ്ലീഹാ, കുഷ്ഠരോഗിയെ ശുദ്ധനാക്കുന്ന കരം.
“അങ്ങയുടെ കാരുണ്യം ജീവനെക്കാൾ കാമ്യമാണ്; എന്റെ അധരങ്ങൾ അങ്ങയെ സ്തുതിക്കും.” സങ്കീർത്തനം 63:3
“എനിക്കു ജീവിതം ക്രിസ്തുവും മരണം നേട്ടവുമാണ്.” ഫിലിപ്പി 1:21
ജീവിതത്തിൽ: ‘എനിക്കു ജീവിതം …’ എന്ന വാക്യം സത്യസന്ധമായി പൂരിപ്പിക്കുക; ഉത്തരം മിശിഹാ ആക്കിത്തീർക്കാൻ കർത്താവിനോടു ചോദിക്കുക.
“എനിക്കുന്യായം നടത്തിത്തരുന്നവൻജീവിക്കുന്നെന്നും അവസാനം അവിടുന്ന് എനിക്കുവേണ്ടി നിലകൊള്ളുമെന്നുംഞാൻ അറിയുന്നു. എന്റെ ചർമം അഴുകി ഇല്ലാതായാലുംഎന്റെ മാംസത്തിൽനിന്നു ഞാൻ ദൈവത്തെ കാണും.” ജോബ് 19:25–26
“ഇവ രണ്ടിനുമിടയിൽ ഞാൻ ഞെരുങ്ങുന്നു. എങ്കിലും, എന്റെ ആഗ്രഹം, മരിച്ച് ക്രിസ്തുവിനോടുകൂടെ ആയിരിക്കാനാണ്. കാരണം, അതാണു കൂടുതൽ ശ്രേഷ്ഠം.” ഫിലിപ്പി 1:23
ജീവിതത്തിൽ: മരണാസന്നനായ ഒരാൾക്കുവേണ്ടിയും നിനക്കുതന്നെ ഒരു നല്ല മരണത്തിനുവേണ്ടിയും ഈ ആഴ്ച പ്രാർഥിക്കുക.
“രോഗമുള്ള കാലമെല്ലാം അവൻ അശുദ്ധനാണ്. അവൻ പാളയത്തിനു വെളിയിൽ ഒരു പാർപ്പിടത്തിൽ ഏകനായി വസിക്കണം.” ലേവ്യർ 13:46
“യേശു കൈനീട്ടി അവനെ സ്പർശിച്ചുകൊണ്ട്, അരുളിച്ചെയ്തു: എനിക്കു മനസ്സുണ്ട്, നിനക്കു ശുദ്ധിവരട്ടെ. തത്ക്ഷണം കുഷ്ഠം മാറി അവനു ശുദ്ധി വന്നു.” മത്തായി 8:3
ജീവിതത്തിൽ: വൈകാതെ കുമ്പസാരിക്കുക; മറ്റുള്ളവർ ഒഴിവാക്കുന്ന ഒരാളുടെ അടുത്തേക്ക് ഈ ആഴ്ച ചെല്ലുക.
മിശിഹാ ഉയിർത്തതുകൊണ്ട്, മിശിഹാ ജീവനായിരിക്കുന്നവർക്കു മരണം നേട്ടമാണ്; ഈ ജീവിതം സ്നേഹപൂർവമായ ശുശ്രൂഷയുടെ കാലമായിത്തീരുന്നു.
ഉയിർത്ത കർത്താവു സ്പർശിക്കാനും ശുദ്ധീകരിക്കാനും ഇന്നും കൈനീട്ടുന്നു; അതുതന്നെ ചെയ്യാൻ അവിടുന്നു നമ്മെ അയയ്ക്കുന്നു.
തീരുമാനം: ഈ ആഴ്ച മിശിഹാ നിന്റെ ജീവനായിരിക്കട്ടെ; ഒളിച്ചുവച്ച മുറിവുകൾ കുമ്പസാരത്തിലേക്കു കൊണ്ടുവരിക; പുറന്തള്ളപ്പെട്ട ഒരാളെ സ്പർശിക്കുക.
പ്രിയരേ, പൗലോസ് തടവിലാണ്. താൻ ജീവിക്കുമോ മരിക്കുമോ എന്ന് അദ്ദേഹത്തിനറിയില്ല. എന്നിട്ടും അദ്ദേഹം എഴുതുന്നു: എനിക്കു ജീവിതം മിശിഹായും മരണം നേട്ടവുമാണ് (ഫിലിപ്പി 1:21). എന്റെ ജീവിതം പണമാണെങ്കിൽ മരണം നഷ്ടമാണ്. എന്റെ ജീവിതം മിശിഹായാണെങ്കിൽ മരണം എന്നെ അവിടുത്തോടു കൂടുതൽ അടുപ്പിക്കുന്നു.
പൗലോസ് രണ്ടിനുമിടയിൽ ഞെരുങ്ങുന്നു. മരിച്ച് മിശിഹായോടുകൂടെ ആയിരിക്കാൻ അദ്ദേഹം ആഗ്രഹിക്കുന്നു; അതാണു കൂടുതൽ ശ്രേഷ്ഠം. എന്നാൽ തന്റെ ജനത്തിന് ഇനിയും തന്നെ ആവശ്യമുണ്ടെന്ന് അദ്ദേഹത്തിനറിയാം; അതിനാൽ വിശ്വാസത്തിലുള്ള അവരുടെ അഭിവൃദ്ധിക്കും സന്തോഷത്തിനുമായി തുടർന്നു ജോലി ചെയ്യാൻ അദ്ദേഹം തയ്യാറാണ്. ഇതാണ് ഉയിർപ്പുവിശ്വാസം: മരണത്തെക്കുറിച്ചു ഭയമില്ല; ശുശ്രൂഷയുടെ കാലമായ ഈ ജീവിതത്തോടു വലിയ സ്നേഹം.
സുവിശേഷത്തിൽ ഒരു കുഷ്ഠരോഗി ഈശോയുടെ മുന്നിൽ മുട്ടുകുത്തുന്നു. കുഷ്ഠരോഗികൾ ഗ്രാമത്തിനു പുറത്ത് ഒറ്റയ്ക്കു താമസിക്കണമായിരുന്നു. അവൻ പറയുന്നു: കർത്താവേ, അങ്ങേക്കു മനസ്സുണ്ടെങ്കിൽ എന്നെ ശുദ്ധനാക്കാൻ കഴിയും. ഈശോയുടെ ശക്തിയെ അവൻ സംശയിക്കുന്നില്ല; ഈശോയ്ക്കു മനസ്സുണ്ടോ എന്നു മാത്രം ചോദിക്കുന്നു.
ഈശോ കൈനീട്ടി അവനെ സ്പർശിക്കുന്നു: എനിക്കു മനസ്സുണ്ട്, നിനക്കു ശുദ്ധിവരട്ടെ! ഈശോയെ അശുദ്ധനാക്കേണ്ടിയിരുന്ന സ്പർശം കുഷ്ഠരോഗിയെ ശുദ്ധനാക്കുന്നു. പിന്നെ, തന്റെ ജനത്തിലേക്കും ആരാധനയിലേക്കും മടങ്ങിച്ചെല്ലാൻ, ഈശോ അവനെ പുരോഹിതന്റെ അടുത്തേക്കയയ്ക്കുന്നു.
കുമ്പസാരത്തിലും രോഗീലേപനത്തിലും വിശുദ്ധ കുർബാനയിലും ഉയിർത്ത കർത്താവ് ഇന്നും കൈനീട്ടുന്നു. നാം ഒളിച്ചുവയ്ക്കുന്നവ അവിടുത്തെ അടുത്തു കൊണ്ടുവരാം. എല്ലാവരും ഒഴിവാക്കുന്ന ഒരാൾക്ക് അവിടുത്തെ കരമായി നമുക്കു മാറാം. ഹല്ലേലൂയാ! ആമേൻ.
കുഞ്ഞുങ്ങളേ, രോഗിയായ ഒരാൾ ഈശോയോടു ചോദിച്ചു: എന്നെ സുഖപ്പെടുത്താൻ അങ്ങേക്കു മനസ്സുണ്ടോ? ഈശോ അവനെ തൊട്ടുകൊണ്ടു പറഞ്ഞു: ഉണ്ട്, എനിക്കു മനസ്സുണ്ട്! നമ്മെ സഹായിക്കാൻ ഈശോയ്ക്ക് എപ്പോഴും മനസ്സാണ്. നിങ്ങളെ സങ്കടപ്പെടുത്തുന്നത് അവിടുത്തോടു പറയുക.
നിങ്ങളുടെ ക്ലാസിൽ ആരും കൂടെ കളിക്കാത്ത ഒരു കുട്ടിയുണ്ടോ? ഈശോയെപ്പോലെയാകുക: ആദ്യം അങ്ങോട്ടു ചെന്നു സംസാരിക്കുക!
മരിച്ചവരിൽനിന്ന് ഉയിർത്ത കർത്താവീശോമിശിഹായേ, അങ്ങാണു ഞങ്ങളുടെ ജീവൻ; അങ്ങയിൽ മരണം നേട്ടമായിത്തീരുന്നു. മരണഭയത്തിൽനിന്നും നിലനിൽക്കാനാവാത്ത എല്ലാ വ്യാജജീവിതങ്ങളിൽനിന്നും ഞങ്ങളെ മോചിപ്പിക്കണമേ. അങ്ങു ഞങ്ങൾക്കു നൽകിയവരെ സ്നേഹിക്കാനും ഇവിടെ ആയിരിക്കുന്നിടത്തോളം സന്തോഷത്തോടെ അവരെ ശുശ്രൂഷിക്കാനും ഞങ്ങളെ സഹായിക്കണമേ. കുഷ്ഠരോഗിയുടെ നേരേ എന്നപോലെ ഞങ്ങളുടെ നേരേയും കൈനീട്ടണമേ; ഞങ്ങൾ ഒളിച്ചുവയ്ക്കുന്നവയെ സ്പർശിക്കണമേ; ഞങ്ങളിൽ ഓരോരുത്തരോടും പറയണമേ: എനിക്കു മനസ്സുണ്ട്, നിനക്കു ശുദ്ധിവരട്ടെ. ആമേൻ. ഹല്ലേലൂയാ!