16 ഏപ്രിൽ 2027 · സീറോ മലബാർ റീത്ത്
അനുദിന വചനം ആപ്പിൽ തുറക്കുകകൂടാതെ: സീറോ മലങ്കര റീത്ത് · ലത്തീൻ റീത്ത് · English
“അവിടെക്കൂടിയിരുന്ന എല്ലാവരുടെയും നേരേ നോക്കി ക്കൊണ്ട് അവൻ ആ മനുഷ്യനോടു പറഞ്ഞു: കൈനീട്ടുക. അവൻ കൈ നീട്ടി. അതു സുഖപ്പെട്ടു.” ലൂക്കാ 6:10
റോമിലെ ക്രൈസ്തവർ ഭിന്നിച്ചിരുന്നു. ചിലർ ഏതു ഭക്ഷണവും കഴിക്കാൻ സ്വാതന്ത്ര്യമുള്ളവരായി കരുതി; ആശങ്കയുള്ള മനസ്സാക്ഷിയുള്ള മറ്റുചിലർ സസ്യാഹാരം മാത്രം കഴിക്കുകയും പ്രത്യേക ദിവസങ്ങൾ ആചരിക്കുകയും ചെയ്തു. ഓരോ കൂട്ടരും മറുകൂട്ടരെ നിന്ദിക്കാനോ വിധിക്കാനോ പ്രലോഭിതരായി. തന്നെത്തന്നെ ‘ബലമുള്ളവരുടെ’ കൂട്ടത്തിൽ എണ്ണുന്ന പൗലോസ്, ബലമുള്ളവരുടെ സ്വാതന്ത്ര്യം തെറ്റാണെന്നു പറയുന്നില്ല. സ്വാതന്ത്ര്യംകൊണ്ടു സ്നേഹം എന്തു ചെയ്യുന്നു എന്ന് അദ്ദേഹം അവരോടു പറയുന്നു: “ബലമുള്ളവരായ നാം ദുർബലരുടെ പോരായ്മകൾ സഹിക്കുകയാണുവേണ്ടത്, നമ്മെത്തന്നെ പ്രീതിപ്പെടുത്തുകയല്ല. നാം ഓരോരുത്തരും അയൽക്കാരന്റെ നൻമയെ ഉദ്ദേശിച്ച് അവന്റെ ഉത്കർഷത്തിനായി അവനെ പ്രീതിപ്പെടുത്തണം.” ഏതു ക്രൈസ്തവസ്വാതന്ത്ര്യത്തിന്റെയും പരീക്ഷ അതു മറ്റുള്ളവരെ പടുത്തുയർത്തുന്നുണ്ടോ എന്നതാണ്. പിന്നെ അദ്ദേഹം കാരണം പറയുന്നു; അതു മിശിഹാതന്നെയാണ്: “എന്തെന്നാൽ, ക്രിസ്തുവും തന്നെത്തന്നെ പ്രീതിപ്പെടുത്തിയില്ല. ഇങ്ങനെ എഴുതപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു: അങ്ങയെ അധിക്ഷേപിച്ചവരുടെ അധിക്ഷേപങ്ങൾ എന്റെ മേൽ പതിച്ചു!” സഹിക്കുന്ന നീതിമാന്റെ ഒരു സങ്കീർത്തനമാണ് അദ്ദേഹം ഉദ്ധരിക്കുന്നത് (സങ്കീർത്തനം 69:9). ഈശോയ്ക്കു തന്നെത്തന്നെ പ്രീതിപ്പെടുത്താമായിരുന്നു; പകരം, മറ്റുള്ളവർക്കായുള്ള അധിക്ഷേപങ്ങൾ അവിടുന്നു കുരിശുവരെ ചുമന്നു. വെള്ളിയാഴ്ച സഭ ആ കുരിശിനെ ഓർക്കുന്നു; ഉയിർപ്പുകാലത്ത് അതിനെ ജീവന്റെ വൃക്ഷമായി കാണുന്നു. ഒരു സഹോദരന്റെയോ സഹോദരിയുടെയോ ബലഹീനത സഹിക്കുന്നത് ആ കുരിശിനു കീഴിൽ അല്പം നിൽക്കലാണ്. തുടർന്ന് ബൈബിളിനെക്കുറിച്ച് വിലപ്പെട്ട ഒരു കാര്യം പൗലോസ് പറയുന്നു: “മുമ്പ് എഴുതപ്പെട്ടവയെല്ലാം നമ്മുടെ പ്രബോധനത്തിനു വേണ്ടിയാണ്സ്ഥൈര്യത്താലും വിശുദ്ധ ലിഖിതങ്ങളിൽനിന്നു ലഭിക്കുന്ന സമാശ്വാസത്താലും നമുക്കു പ്രത്യാശയുളവാക്കുവാൻവേണ്ടി.” വിശുദ്ധ ലിഖിതങ്ങൾ പഴയ കഥകളുടെ ഒരു കാഴ്ചബംഗ്ലാവല്ല; സ്ഥൈര്യത്തിന്റെയും ആശ്വാസത്തിന്റെയും അനുദിന ഉറവിടമാണ്. ഓരോ കുടുംബത്തിനും ഓരോ ഇടവകയ്ക്കും ഓരോ സഭയ്ക്കും ആവശ്യമായ ഒരു പ്രാർഥനയോടെ അദ്ദേഹം അവസാനിപ്പിക്കുന്നു: “സ്ഥൈര്യവും സമാശ്വാസവും നൽകുന്ന ദൈവം പരസ്പരൈക്യത്തിൽ യേശുക്രിസ്തുവിനോടു ചേർന്നു ജീവിക്കാൻ നിങ്ങളെ അനുഗ്രഹിക്കട്ടെ! അങ്ങനെ നിങ്ങളൊത്തൊരുമിച്ച് ഏകസ്വരത്തിൽ നമ്മുടെ കർത്താവായ യേശുക്രിസ്തുവിന്റെ ദൈവവും പിതാവുമായവനെ മഹത്വപ്പെടുത്താനിടയാകട്ടെ.” വിശുദ്ധകാര്യങ്ങളെക്കുറിച്ചുപോലുമുള്ള അഭിപ്രായഭിന്നതകൾ നമ്മെ മുറിപ്പെടുത്തിയിടത്ത്, വ്യത്യാസമില്ലെന്നു നടിക്കാൻ പൗലോസ് ആവശ്യപ്പെടുന്നില്ല. പരസ്പരം സഹിക്കാനും പടുത്തുയർത്തുന്നതിനെ അന്വേഷിക്കാനും നമ്മുടെ സ്തുതിയെ വീണ്ടും ഏകസ്വരമാക്കാനുമാണ് അദ്ദേഹം ആവശ്യപ്പെടുന്നത്.
സുവിശേഷത്തിൽ, പഠിപ്പിക്കാനായി സാബത്തിൽ ഈശോ ഒരു സിനഗോഗിൽ പ്രവേശിക്കുന്നു. അവിടെ വലത്തുകൈ ശോഷിച്ച ഒരുവൻ ഉണ്ടായിരുന്നു. സൂക്ഷ്മനിരീക്ഷകനായ ലൂക്കാ, അതു വലത്തുകൈ ആയിരുന്നുവെന്നു രേഖപ്പെടുത്തുന്നു; ഒരുവൻ പണിയെടുത്ത് അന്നം നേടിയിരുന്ന കൈ. “നിയമജ്ഞരും ഫരിസേയരും യേശുവിൽ കുറ്റമാരോപിക്കാൻ പഴുതുനോക്കി, സാബത്തിൽ അവൻ രോഗശാന്തി നൽകുമോ എന്നു ശ്രദ്ധിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു.” ഇസ്രായേലിനു ദൈവം നൽകിയ ദാനമായിരുന്നു സാബത്ത്: വിശ്രമത്തിന്റെയും സ്വാതന്ത്ര്യത്തിന്റെയും വിശുദ്ധദിനം. ഒരു ജീവൻ രക്ഷിക്കാൻ സാബത്തുവിശ്രമം മാറ്റിവയ്ക്കാമെന്ന് യഹൂദഗുരുക്കന്മാർതന്നെ പഠിപ്പിച്ചിരുന്നു. പിറ്റേന്നുവരെ കാത്തിരിക്കാവുന്ന ഒരു സൗഖ്യം വിശുദ്ധദിനത്തിൽ ചെയ്യണമോ എന്നതായിരുന്നു ഇവിടത്തെ ചോദ്യം. ഈശോ രഹസ്യമായി തർക്കിക്കുന്നില്ല. ആ മനുഷ്യനോട് അവിടുന്നു പറയുന്നു: എഴുന്നേറ്റ് നടുവിൽ വന്നു നിൽക്കുക. എല്ലാവരും അവനെ നോക്കേണ്ടിടത്തേക്ക് അവിടുന്ന് അവനെ കൊണ്ടുവരുന്നു. പിന്നെ ചോദ്യം അവരിലേക്കുതന്നെ തിരിച്ചുവിടുന്നു: “ഞാൻ നിങ്ങളോടു ചോദിക്കുന്നു, സാബത്തിൽ നൻമചെയ്യുന്നതോ തിൻമ ചെയ്യുന്നതോ ജീവനെ രക്ഷിക്കുന്നതോ നശിപ്പിക്കുന്നതോ ഏതാണ് അനുവദനീയം?” ഈശോയ്ക്ക് സാബത്ത് സ്നേഹം കാത്തുനിൽക്കേണ്ട ഒരു ദിവസമല്ല. ഏറ്റവുമധികം ദൈവത്തിനു സ്വന്തമായ ദിവസമാണത്; അതിനാൽ ദൈവത്തിന്റെ പ്രവൃത്തികൾക്ക് ഏറ്റവും യോജിച്ച ദിവസവും. “അവിടെക്കൂടിയിരുന്ന എല്ലാവരുടെയും നേരേ നോക്കി ക്കൊണ്ട് അവൻ ആ മനുഷ്യനോടു പറഞ്ഞു: കൈനീട്ടുക. അവൻ കൈ നീട്ടി. അതു സുഖപ്പെട്ടു.” ആ മനുഷ്യൻ എന്തെങ്കിലും ചെയ്യേണ്ടിയിരുന്നു: അനങ്ങാൻ കഴിയാത്ത അതേ കൈതന്നെ അവൻ നീട്ടണമായിരുന്നു. അസാധ്യമെന്നു തോന്നുന്ന ഒരു വാക്ക് അനുസരിക്കുന്നതിലൂടെയാണ് വിശ്വാസം പലപ്പോഴും ആരംഭിക്കുന്നത്. അവിടെയുണ്ടായിരുന്ന ചിലർ രോഷാകുലരായി. അവരെ കുറ്റപ്പെടുത്താനല്ല, നമ്മെത്തന്നെ പരിശോധിക്കാനാണ് സുവിശേഷം ആവശ്യപ്പെടുന്നത്; കാരണം എല്ലാ കാലത്തെയും മതഭക്തർക്ക് മുന്നിൽ നിൽക്കുന്ന മനുഷ്യനെക്കാൾ തങ്ങളുടെ നിയമങ്ങളെ സ്നേഹിക്കാൻ കഴിയും. ആഴ്ചയുടെ ഒന്നാം ദിവസവും ഉയിർപ്പിന്റെ ദിവസവുമായ ഞായറാഴ്ചയെ ക്രൈസ്തവർ കർത്താവിന്റെ ദിവസമായി ആചരിക്കുന്നു. എല്ലാറ്റിലുമുപരി വിശുദ്ധ കുർബാനയിലും, പിന്നെ വിശ്രമത്തിലും കുടുംബത്തിലും കാരുണ്യപ്രവൃത്തികളിലും നാം അതു വിശുദ്ധമായി ആചരിക്കുന്നു: രോഗികളെ സന്ദർശിക്കുക, ദരിദ്രരെ സഹായിക്കുക, ശത്രുവുമായി രമ്യതപ്പെടുക. ശോഷിച്ചുപോയ ഓരോ ജീവിതത്തോടും ഉയിർത്ത കർത്താവ് ഇന്നും പറയുന്നു: കൈനീട്ടുക.
വിഷയം: “അവിടെക്കൂടിയിരുന്ന എല്ലാവരുടെയും നേരേ നോക്കി ക്കൊണ്ട് അവൻ ആ മനുഷ്യനോടു പറഞ്ഞു: കൈനീട്ടുക. അവൻ കൈ നീട്ടി. അതു സുഖപ്പെട്ടു.”
മിശിഹാ നമ്മുടെ അധിക്ഷേപങ്ങൾ ചുമന്നതുപോലെ ബലഹീനരെ സഹിക്കുക, ഏകസ്വരത്തിൽ ദൈവത്തെ സ്തുതിക്കുക, കർത്താവിന്റെ ദിവസത്തിൽ നന്മ ചെയ്യുക.
“ചതഞ്ഞഞാങ്ങണ അവൻ മുറിക്കുകയില്ല; മങ്ങിയ തിരി കെടുത്തുകയുമില്ല. അവൻ വിശ്വസ്തതയോടെ നീതി പുലർത്തും.” ഏശയ്യാ 42:3
“ബലമുള്ളവരായ നാം ദുർബലരുടെ പോരായ്മകൾ സഹിക്കുകയാണുവേണ്ടത്, നമ്മെത്തന്നെ പ്രീതിപ്പെടുത്തുകയല്ല.” റോമാ 15:1
ജീവിതത്തിൽ: ബലഹീനത നിന്നെ അസ്വസ്ഥനാക്കുന്ന ഒരാളോട് ഈ ആഴ്ച മുഴുവൻ ക്ഷമയോടെ പെരുമാറുക.
“സഹോദരർ ഏകമനസ്സായി ഒരുമിച്ചുവസിക്കുന്നത് എത്ര വിശിഷ്ടവുംസന്തോഷപ്രദവുമാണ്!” സങ്കീർത്തനം 133:1
“സ്ഥൈര്യവും സമാശ്വാസവും നൽകുന്ന ദൈവം പരസ്പരൈക്യത്തിൽ യേശുക്രിസ്തുവിനോടു ചേർന്നു ജീവിക്കാൻ നിങ്ങളെ അനുഗ്രഹിക്കട്ടെ!” റോമാ 15:5
ജീവിതത്തിൽ: നിന്നോടു വിയോജിക്കുന്ന ഒരാളുടെ നേരേ ആദ്യചുവടു വയ്ക്കുക.
“ദുർബല കരങ്ങളെ ശക്തിപ്പെടുത്തുകയും ബലഹീനമായ കാൽമുട്ടുകളെ ഉറപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുവിൻ.” ഏശയ്യാ 35:3
“യേശു അവരോടു പറഞ്ഞു: ഞാൻ നിങ്ങളോടു ചോദിക്കുന്നു, സാബത്തിൽ നൻമചെയ്യുന്നതോ തിൻമ ചെയ്യുന്നതോ ജീവനെ രക്ഷിക്കുന്നതോ നശിപ്പിക്കുന്നതോ ഏതാണ് അനുവദനീയം?” ലൂക്കാ 6:9
ജീവിതത്തിൽ: അടുത്ത ഞായറാഴ്ച കുർബാനയ്ക്കുശേഷം ഒരു കാരുണ്യപ്രവൃത്തി ചെയ്യുക.
മിശിഹാ തന്നെത്തന്നെ പ്രീതിപ്പെടുത്തിയില്ല; അവിടുന്നു നമ്മുടെ അധിക്ഷേപങ്ങൾ ചുമക്കുകയും ശോഷിച്ച കൈ സുഖപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്തു.
അവിടുത്തെ ശിഷ്യർ ബലഹീനരെ സഹിക്കുന്നു, ഐക്യം അന്വേഷിക്കുന്നു, സ്നേഹപ്രവൃത്തികളാൽ കർത്താവിന്റെ ദിവസം ആചരിക്കുന്നു.
തീരുമാനം: ഈ ആഴ്ച ബലഹീനനായ ഒരു സഹോദരനെയോ സഹോദരിയെയോ സഹിക്കുക; സഭയുടെ ഐക്യത്തിനായി പ്രാർഥിക്കുക; ഞായറാഴ്ചത്തേക്ക് ഒരു കാരുണ്യപ്രവൃത്തി ആസൂത്രണം ചെയ്യുക.
പ്രിയരേ, റോമിൽ ചില ക്രൈസ്തവർ എല്ലാം ഭക്ഷിച്ചു; മറ്റുചിലർ ഭക്ഷിച്ചില്ല. ഓരോ കൂട്ടരും മറുകൂട്ടരെ നിന്ദിച്ചു. പൗലോസ് പറയുന്നു: ബലമുള്ളവരായ നാം ദുർബലരുടെ പോരായ്മകൾ സഹിക്കുകയാണു വേണ്ടത്, നമ്മെത്തന്നെ പ്രീതിപ്പെടുത്തുകയല്ല (റോമാ 15:1). എന്റെ സ്വാതന്ത്ര്യം എന്റെ അയൽക്കാരനെ പടുത്തുയർത്തുന്നുണ്ടോ എന്നതാണ് അതിന്റെ പരീക്ഷ.
എന്തുകൊണ്ട്? കാരണം മിശിഹാ തന്നെത്തന്നെ പ്രീതിപ്പെടുത്തിയില്ല. നമുക്കായുള്ള അധിക്ഷേപങ്ങൾ അവിടുന്നു കുരിശുവരെ ചുമന്നു. ഇന്നു വെള്ളിയാഴ്ചയാണ്, കുരിശിന്റെ ദിവസം. ബലഹീനനായ ഒരു സഹോദരനെയോ സഹോദരിയെയോ സഹിക്കുന്നത് അവിടുത്തോടൊപ്പം ആ കുരിശിനു കീഴിൽ അല്പം നിൽക്കലാണ്.
ഐക്യത്തിൽ ജീവിക്കാനും ഒന്നിച്ച് ഏകസ്വരത്തിൽ ദൈവത്തെ മഹത്വപ്പെടുത്താനും ദൈവം നമ്മെ അനുഗ്രഹിക്കട്ടെ എന്നു പൗലോസ് പ്രാർഥിക്കുന്നു. കുടുംബങ്ങൾക്കും ഇടവകകൾക്കും സഭകൾക്കുപോലും ഈ പ്രാർഥന ആവശ്യമുണ്ട്. ഇന്നു നമുക്ക് അതു പ്രാർഥിക്കാം; നമ്മോടു വിയോജിക്കുന്ന ഒരാളുടെ നേരേ ആദ്യചുവടു വയ്ക്കാം.
സുവിശേഷത്തിൽ, വലത്തുകൈ ശോഷിച്ച ഒരു മനുഷ്യനെ ഈശോ കാണുന്നു; ജോലിക്ക് അവന് ആവശ്യമായിരുന്ന കൈ. സാബത്തിൽ ചിലർ കുറ്റം ആരോപിക്കാൻ നോക്കിയിരിക്കുന്നു. ഈശോ അവനെ നടുവിലേക്കു കൊണ്ടുവന്നു ചോദിക്കുന്നു: സാബത്തിൽ നന്മ ചെയ്യുന്നതോ തിന്മ ചെയ്യുന്നതോ, ജീവനെ രക്ഷിക്കുന്നതോ നശിപ്പിക്കുന്നതോ, ഏതാണ് അനുവദനീയം?
പിന്നെ അവിടുന്നു പറയുന്നു: കൈനീട്ടുക. അവൻ അനുസരിക്കുന്നു; അവനു സൗഖ്യം ലഭിക്കുന്നു. ഉയിർപ്പിന്റെ ദിവസമായ ഞായറാഴ്ചയാണ് നമ്മുടെ കർത്താവിന്റെ ദിവസം. കുർബാനയിലും, പിന്നെ നന്മ ചെയ്തുകൊണ്ടും, നമുക്ക് അതു വിശുദ്ധമായി ആചരിക്കാം: രോഗികളെ സന്ദർശിച്ച്, ദരിദ്രരെ സഹായിച്ച്, സമാധാനം സ്ഥാപിച്ച്. ഹല്ലേലൂയാ! ആമേൻ.
കുഞ്ഞുങ്ങളേ, കൈ അനക്കാൻ കഴിയാതിരുന്ന ഒരാളോട് ഈശോ പറഞ്ഞു: കൈനീട്ടുക! അവൻ ശ്രമിച്ചു; ഈശോ അവനെ സുഖപ്പെടുത്തി. എന്തെങ്കിലും വളരെ പ്രയാസമായി തോന്നുമ്പോൾ ഈശോയോടൊപ്പം ശ്രമിക്കുക!
ഞായറാഴ്ച ഈശോയുടെ പ്രത്യേക ദിവസമാണ്. വിശുദ്ധ കുർബാനയ്ക്കു പോകുക; പിന്നെ, വല്യപ്പച്ചനെയും വല്യമ്മച്ചിയെയും കാണാൻ പോകുന്നതുപോലെ, ആർക്കെങ്കിലും ഒരു നന്മ ചെയ്യുക!
കർത്താവീശോമിശിഹായേ, അങ്ങു തന്നെത്തന്നെ പ്രീതിപ്പെടുത്തിയില്ല; ഞങ്ങൾക്കായുള്ള അധിക്ഷേപങ്ങൾ കുരിശുവരെ ചുമന്നു; ഞങ്ങൾക്കു ജീവൻ നൽകാൻ ഉയിർത്തെഴുന്നേറ്റു. ബലഹീനരോടു ക്ഷമയുള്ളവരും അയൽക്കാരനെ പടുത്തുയർത്താൻ ഉത്സാഹമുള്ളവരുമാക്കണമേ. അങ്ങയുടെ സഭയ്ക്കും ഞങ്ങളുടെ ഇടവകയ്ക്കും കുടുംബങ്ങൾക്കും ഐക്യത്തിൽ ജീവിക്കാനും ഏകസ്വരത്തിൽ പിതാവിനെ മഹത്വപ്പെടുത്താനും കൃപ നൽകണമേ. ഞങ്ങളുടെ ജീവിതം ശോഷിച്ചുപോകുമ്പോൾ ഞങ്ങളെ നടുവിലേക്കു വിളിച്ച് ‘കൈനീട്ടുക’ എന്നു പറയണമേ; അനുസരിക്കാനുള്ള വിശ്വാസം ഞങ്ങൾക്കു നൽകണമേ. ആമേൻ. ഹല്ലേലൂയാ!